အခန်း ၁၁ — ရှေးဟွေဗရူးလူမျိုးတို့၏ ကျောင်းများ

 

အခန်း ၁၁—ရှေးခေတ် (ဟေဗြဲ) လူမျိုးတို့၏ ကျောင်းများ

လူ့အသိုင်းအဝိုင်း၏ အဖွဲ့အစည်းများသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင် ၎င်းတို့၏ အကောင်းဆုံး ပုံစံများကို တွေ့ရှိကြရသည်။ အထူးသဖြင့် ပညာပေးရေးအတွက် ဖြစ်သော အရာများအတွက် မူဝါဒနှင့် ဥပမာ နှစ်ခုစလုံးတွင် မည်သည့် အားနည်းချက်မျှ မရှိပေ။ ဘုရားသခင်၏ ရှေးခေတ် လူမျိုးတို့၏ သမိုင်းတွင် ပညာရေး တိုးတက်မှု၏ ဤခေတ်ကာလ၌ပင်လျှင် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိစေမည့် သင်ခန်းစာများကို တွေ့ရှိနိုင်ကြပေသည်။

ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ပညာရေးနှင့် ညွှန်ကြားမှုကို ကိုယ်တော်အတွက် သီးသန့် ချန်လှပ်ထားတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ စောင့်ရှောက်မှုသည် ၎င်းတို့၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အကျိုးစီးပွားများတွင်သာ ကန့်သတ်မထားခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့၏ ဉာဏ သို့မဟုတ် ကိုယ်ကာယ ချမ်းသာမှုကို ထိခိုက်စေသည့် မည်သည့်အရာမဆိုသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု၏ ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ ဥပဒေ၏ နယ်ပယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်သည် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့အား မိမိတို့၏ ကလေးငယ်များကို ကိုယ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်များကို သင်ကြားပေးရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ လူမျိုးများနှင့် ပြုမူဆက်ဆံခဲ့မှု အားလုံးကို သိကျွမ်းစေရန် မိန့်မှာတော်မူခဲ့သည်။ အိမ်နှင့် ကျောင်းသည် တစ်ခုတည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ တပါးသူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများနေရာတွင် ဖခင်နှင့် မိခင်တို့၏ ချစ်ခင်သော နှလုံးသားများက ၎င်းတို့၏ ကလေးငယ်များအား ညွှန်ကြားချက်များကို ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင် အကြောင်း အတွေးအခộcများသည် အိမ်တွင်းနေထိုင်ရာ နေရာရှိ နေ့စဉ်ဘဝ၏ ဖြစ်ရပ်များ အားလုံးနှင့် ဆက်စပ်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို ကယ်တင်ရာတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားသော အလုပ်များကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားသော စကားလုံးများနှင့် ရိုသေလေးစားဖွယ် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ဖြင့် ပြန်လည်ပြောပြခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ providence (စောင့်ရှောက်ဖန်တီးမှု) နှင့် အနာဂတ်ဘဝ၏ ကြီးမားသော အမှန်တရားများကို လူငယ်များ၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်စေခဲ့သည်။ ယင်းသည် မှန်ကန်သော၊ ကောင်းမွန်သော၊ လှပသော အရာတို့နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာခဲ့သည်။

ပုံသဏ္ဌာန်များနှင့် သင်္ကေတများကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် ပေးအပ်ခဲ့သော သင်ခန်းစာများကို ပုံဖော်ပြသခဲ့ကြပြီး၊ သို့ဖြင့် မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ပိုမိုခိုင်မာစွာ စွဲမြဲစေခဲ့သည်။ ဤသက်ဝင်လှုပ်ရှားသော ရုပ်ပုံဖော်မှုမှတစ်ဆင့် ကလေးသည် ကလေးဘဝ ကာလကတည်းကပင် မိမိ၏ ဖခင်တို့၏ နက်နဲသော အရာများ၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် မျှော်လင့်ချက်များထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ မြင်နိုင်သော နှင့် ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သော အရာများကို ကျော်လွန်၍ မမြင်ရသော နှင့် ထာဝရ တည်တမြဲရှိသော အရာများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားမည့် တွေးတောခြင်း၊ ခံစားခြင်းနှင့် မျှော်မှန်းခြင်း လမ်းကြောင်းတွင် လမ်းညွှန်ပြသခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ဤပညာရေးမှနေ၍ ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ လူငယ် အများအပြားသည် ကိုယ်ကာယနှင့် စိတ်ဓာတ်တို့တွင် သန်မာထက်မြက်လျက်၊ အသိအမြင် လျင်မြန်ပြီး လုပ်ဆောင်ရာတွင် ခွန်အားရှိလျက်၊ အဖိုးတန်သော မျိုးစေ့များ ကြီးထွားလာရန်အတွက် မြေဆီလွှာကောင်းကဲ့သို့ ပြင်ဆင်ထားသော နှလုံးသားနှင့်၊ ဗျာဒိတ်တော် စကားများတွင်နှင့် သဘာဝ၏ မြင်ကွင်းများတွင် ဘုရားသခင်ကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် လေ့ကျင့်ပေးထားသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။ ကောင်းကင်မှ ကြယ်များ၊ လယ်ကွင်းရှိ သစ်ပင်များနှင့် ပန်းပွင့်များ၊ မြင့်မားသော တောင်တရားများ၊ စီးဆင်းနေသော စမ်းချောင်းငယ်များ အားလုံးသည် သူနှင့် စကားပြောခဲ့ကြပြီး၊ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် ကြားရသော ပရောဖက်များ၏ အသံများသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော လေ့ကျင့်ပေးမှုမျိုးသည် ဂေါရှင် (Goshen) ရှိ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော တဲအိမ်လေးတွင် მოსေ (မောရှေ) ၏ လေ့ကျင့်မှု ဖြစ်ခဲ့သည်၊ သစ္စာရှိသော ဟန္န (ဟန္န) ၏ ဆောင်ရွက်မှုဖြင့် ရှမွေလ၏ လေ့ကျင့်မှု ဖြစ်ခဲ့သည်၊ ဗက်သเลင် (ဗက်လេဟမ်) ရှိ တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ အိမ်တွင် ဒေးဗစ် (ဒါဝိဒ်) ၏ လေ့ကျင့်မှု ဖြစ်ခဲ့သည်၊ ဘမ်းနှောင်ခြင်း၏ မြင်ကွင်းများက သူ့အား မိဘများ၏ အိမ်မှ ခွဲထုတ်မသွားမီ ဒံယေလ၏ လေ့ကျင့်မှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ပင် နာဇရက်မြို့ရှိ ပုံမှန် မထင်ရှားသော အိမ်တွင် ခရစ်တော်၏ ငယ်ဘဝ ဖြစ်ခဲ့သည်၊ ဤကဲ့သို့ပင် မိခင် ဥနိတ် (႑ုန်နိတ်) နှင့် မိထွေးတော် (အဘွား) လောဣ (လောဣ) တို့၏ နှုတ်ခမ်းများမှနေ၍ သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာ၏ အမှန်တရားများကို ငယ်စဉ်က သင်ယူခဲ့သော တိမောသေ (တိမောသေ) ၏ လေ့ကျင့်မှု ဖြစ်ခဲ့သည်။

“ပရောဖက်တို့၏ ကျောင်း” ကို တည်ထောင်ခြင်းအားဖြင့် လူငယ်များအား ညွှန်ကြားရန်အတွက် ထပ်မံ၍ ပြင်ဆင်မှုများကို ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ လူငယ်တစ်ဦးသည် ကျမ်းစာနှင့်ပတ်သက်၍ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အသိပညာကို ရရှိရန်၊ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်၏ နက်နဲသော အရာများကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ရှာဖွေရန်နှင့် အထက်မှ ဉာဏ်ပညာကို ရှာဖွေရန် စိတ်အားထက်သန်နေမည်ဆိုပါက, ဣသရေလလူမျိုးတို့တွင် ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ရန် ဤကျောင်းသည် သူ့အတွက် ဖွင့်လှစ်ထားခဲ့သည်။

ဧလိ၏ သားများ၏ မတရားသော လမ်းစဉ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျယ်ပြန့်သော အကျင့်ပျက်ခြစားမှုကို ဆန့်ကျင်သည့် အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရန်နှင့် လူမျိုးတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ချမ်းသာမှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ပရောဖက်တို့၏ ကျောင်းများကို ရှမွေလက တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဤကျောင်းများသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့အတွက် ကြီးမားသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ လူမျိုးတစ်မျိုးကို မြှင့်တင်ပေးသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ကာ၊ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ခေါင်းဆောင်များနှင့် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်များအဖြစ် လုပ်ဆောင်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသော လူများကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။ ဤရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် ရှမွေလသည် ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းကြပြီး၊ ထက်မြက်ကြကာ၊ လေ့လာလိုစိတ်ရှိကြသော လူငယ် အုပ်စုများကို စုဆောင်းခဲ့သည်။ ဤသူများကို ပရောဖက်တို့၏ သားများဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ဆရာများသည် ဘုရားသခင်၏ အမှန်တရားတွင် ကျွမ်းကျင်သူများသာမက ကိုယ်တော်နှင့် မိဿဟာယ ဖွဲ့ခြင်းကို ကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ကြရပြီး ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ အထူး ပေးသပ်မှုကို ရရှိခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ပညာရေးနှင့် ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းမှု နှစ်ခုစလုံးအတွက် လူမျိုးတို့၏ လေးစားမှုနှင့် ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

ရှမွေလ၏ ခေတ်တွင် ဤကျောင်း နှစ်ခု ရှိခဲ့သည်— တစ်ခုမှာ ပရောဖက်၏ အိမ်ဖြစ်သော ရာမာ (ရာမ) တွင် ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုမှာ သေတ္တာတော် ထိုစဉ်က ရှိနေခဲ့သော ကိရ်ယသ်-ယေယာရင်း (ကိရုသေယာရင်း) တွင် ဖြစ်သည်။ ဧလိယ (ဧလိယ) ၏ ခေတ်တွင် ယေရိခေါ (ယေရိခေါ) နှင့် ဗေသလ (ဗေသလ) တို့တွင် ကျောင်း နှစ်ခုကို ထပ်မံ တိုးချဲ့ခဲ့ပြီး၊ အခြားကျောင်းများကို နောက်ပိုင်းတွင် ရှမာရိနှင့် ဂိလဂါလ (ဂိလဂါလ်) တို့တွင် တည်ထောင်ခဲ့သည်။

ဤကျောင်းများမှ ကျောင်းသားများသည် လယ်သမားများနှင့် လက်မှုပညာသည်များအဖြစ် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် လုပ်အားဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလလူမျိုးတို့တွင် ဤအရာသည် ထူးဆန်းသည်ဟု သို့မဟုတ် အောက်တန်းကျသည်ဟု ယူဆမထားခဲ့ပေ၊ အသုံးဝင်သော လုပ်အားကို မသိနားမလည်ဘဲ ကလေးများ ကြီးပြင်းလာစေရန် ခွင့်ပြုခြင်းသည် ရာဇဝတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို နာခံခြင်းအားဖြင့် ကလေးတိုင်းသည် သန့်ရှင်းသော ရာထူးအတွက် ပညာသင်ကြားပေးခံရမည်ဆိုလျှင်ပင် လက်မှုပညာ တစ်ခုခုကို သင်ယူခဲ့ရသည်။ ဘာသာရေး ဆရာ အများအပြားသည် လက်ဖြင့် လုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ထောက်ပံ့ခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ ခေတ်တိုင်အောင်ပင် ပေါလုနှင့် အကွီလ (အကွီလာ) တို့သည် တဲထိုးလုပ်သားများအဖြစ် မိမိတို့၏ လုပ်အားဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုကြခြင်းသည် မည်သည့် အောက်တန်းကျသော အရာမျှ ဖြစ်သည်ဟု ယူဆမထားခဲ့ပေ။

လေ့လာမှု၏ အဓိက အကြောင်းအရာများမှာ မောရှေအား ပေးခဲ့သော ညွှန်ကြားချက်များနှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏ ဥပဒေ၊ သန့်ရှင်းသော သမိုင်း၊ သန့်ရှင်းသော တေးဂီတနှင့် ကဗျာများ ဖြစ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို နှင့် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတို့၏ တာဝန်များကို လေ့လာခြင်းသည် လေ့လာမှု အားလုံး၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသော သမိုင်း၏ မှတ်တမ်းများတွင် ယေဟောဝါ၏ ခြေရာများကို ခြေရာခံခဲ့ကြသည်။ အတိတ်၏ ဖြစ်ရပ်များမှ အနာဂတ်အတွက် ညွှန်ကြားချက် သင်ခန်းစာများကို ရယူခဲ့ကြသည်။ မောရှေ၏ ဥပဒေ၏ ပုံစံများနှင့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ဖော်ပြထားသော ကြီးမားသော အမှန်တရားများကို ထင်ရှားစေခဲ့ပြီး၊ ယုံကြည်ခြင်းသည် ထိုစနစ်တစ်ခုလုံး၏ ဗဟို အရာဝတ္ထုဖြစ်သော လောက၏ အပြစ်များကို ဖယ်ရှားပေးမည့် ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။

ဟေဗြဲ ဘာသာစကားကို လောကတွင် အသန့်ရှင်းဆုံးသော ဘာသာစကားအဖြစ် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်။ ဆုတောင်းခြင်း စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ ကျောင်းသားများအား ဆုတောင်းခြင်း၏ တာဝန်ကို သင်ကြားပေးရုံသာမက၊ မည်သို့ ဆုတောင်းရမည်ကို၊ မိမိတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်ထံသို့ မည်သို့ ချဉ်းကပ်ရမည်ကို၊ ကိုယ်တော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို မည်သို့ ကျင့်သုံးရမည်ကို၊ နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များကို မည်သို့ နားလည်ပြီး နာခံရမည်ကို သင်ကြားပေးခဲ့ကြသည်။ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးများသည် ဘုရားသခင်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်မှ အသစ်သော အရာများနှင့် အဟောင်းသော အရာများကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ကြသည်။

သန့်ရှင်းသော တေးဂီတ အနုပညာကို လုံ့လဝီရိယရှိရှိဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်။ မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ဝေါ့ဇ် (Waltz) တေးသွားကိုမျှ မကြားရပါ၊ လူသားကို ချီးမြှောက်ပြီး ဘုရားသခင်ထံမှ အာရုံကို လွှဲဖယ်စေမည့် အပေါ်ယံ သီချင်းကိုလည်း မကြားရပါ၊ သို့သော် ဖန်ဆင်းရှင်အား ချီးမွမ်းသည့် သန့်ရှင်းသော၊ တည်ကြည်သော ဆာလံသီချင်းများဖြင့် ကိုယ်တော်၏ နាមတော်ကို ချီးမြှောက်ကာ ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်အလုပ်များကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့ကြသည်။ ဤနည်းဖြင့် တေးဂီတကို သန့်ရှင်းသော ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဆောင်ရွက်စေခဲ့ပြီး၊ အတွေးများကို သန့်ရှင်းသော၊ မြင့်မြတ်သော နှင့် မြှင့်တင်ပေးသော အရာများဆီသို့ မြှင့်တင်ပေးကာ၊ နှလုံးသားထဲတွင် ဘုရားသခင်ကို ကိုင်းရှိုင်းခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုကို နိုးထစေခဲ့သည်။

ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် ရှိခဲ့သော ရှေးခေတ် ကျောင်းများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ခေတ်သစ် ပညာရေး အဖွဲ့အစည်းများအကြား မည်မျှ ကွာခြားချက် ကြီးမားလှပေသနည်း။ ဓမ္မပညာ ကျောင်းများမှပင်လျှင် ကျောင်းသား အများအပြားသည် ဝင်ရောက်လာကြစဉ်ကထက် ဘုရားသခင်နှင့် ဘာသာရေး အမှန်တရားကို ပိုမိုနည်းပါးသော စစ်မှန်သော အသိပညာဖြင့် ဘွဲ့ရရှိကြသည်။ လောက၏ စည်းမျဉ်းများနှင့် ဓလေ့ထုံးစံများဖြင့် အုပ်ချုပ်မခံရသော ကျောင်းဟူ၍ အလွန်နည်းပါးစွာသာ တွေ့ရှိရပေမည်။ ခရစ်ယာန် မိဘတစ်ဦး၏ မိမိ၏ ကလေးများအပေါ်ထားရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ခါးသီးသော စိတ်ပျက်ရမှုနှင့် မတွေ့ရမည့် ကျောင်းဟူ၍ အလွန်နည်းပါးပေမည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ပညာရေး စနစ်များ၏ သာလွန်ကောင်းမွန်မှုသည် မည်သည့်အရာတွင် တည်ရှိနေသနည်း။ ယင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သားများ၏ ခေါင်းထဲသို့ ကျပ်သိပ်ထည့်ပေးနေသော ဂန္ထဝင် စာပေများတွင် တည်ရှိနေသနည်း။ ယင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သမီးများ ကျန်းမာရေး သို့မဟုတ် ဉာဏ ခွန်အားကို စတေးခြင်းဖြင့် ရရှိကြသော အလှဆင် အနုပညာ စွမ်းရည်များတွင် တည်ရှိနေသနည်း။ ယင်းသည် ခေတ်သစ် ညွှန်ကြားမှုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ခြင်း၏ ဧဝံဂေလိတရားဖြစ်သော အမှန်တရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် အလွန် ယေဘုယျအားဖြင့် ကွဲကွာနေခြင်း အချက်တွင် တည်ရှိနေသနည်း။ လူကြိုက်များသော ပညာရေး၏ အဓိက သာလွန်ကောင်းမွန်မှုသည် သမ္မာကျမ်းစာကို ရှာဖွေခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်နှင့် အနာဂတ်ဘဝကို သိရှိခြင်းတို့ ပါဝင်သော ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှ လွတ်ကင်းလျက် လေ့လာမှု၏ တစ်ဦးချင်း အကိုင်းအခက်များကို သီးသန့် ဆက်ဆံရာတွင် တည်ရှိနေသနည်း။ ယင်းသည် လွတ်လပ်မှု၊ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် တရားမျှတမှုတို့၏ ပုဂ္ဂလဓိဋ္ဌာန်ဆန်သော သို့မဟုတ် လူ့ဘောင်ဆန်သော အယူအဆများဖြင့် လူငယ်များ၏ စိတ်များကို စွဲထင်စေခြင်းတွင် တည်ရှိနေသနည်း။ ရှေးခေတ် ဂရိနှင့် ရောမတို့၏ ဂန္ထဝင် စာရေးဆရာများတွင် ၎င်းတို့ ပြသကြသည်ထက် များစွာ နည်းပါးသော စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် သန့်ရှင်းသော နိမိတ်ပုံများကို လေ့လာကြသော မျက်မမြင် ခေါင်းဆောင်များ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ လူငယ်များကို ယုံကြည်စိတ်ချရန်မှာ ဘေးကင်းပါသလော။

“ပညာရေးသည် သွေးဆောင်မှု စနစ်တစ်ခု ဖြစ်လာနေသည်” ဟု စာရေးဆရာ တစ်ဦးက မှတ်ချက်ပြုခဲ့သည်။ သင့်လျော်သော တားဆီးထိန်းချုပ်မှုနှင့် ညွှန်ကြားမှုဆိုင်ရာ စည်းကမ်းပိုင်းတွင် အလွန်တရာ ချို့တဲ့နေမှု ရှိနေသည်။ အခက်ခဲဆုံး ခံစားချက်များ၊ ထိန်းချုပ်မရနိုင်ဆုံးသော စိတ်အားထက်သန်မှုများသည် ပညာမဲ့သော နှင့် ဘုရားမဲ့သော ဆရာများ၏ လမ်းစဉ်ကြောင့် နိုးထလာကြသည်။ လူငယ်များ၏ စိတ်များသည် အလွယ်တကူ ထကြွလွယ်ကြပြီး ရေကဲ့သို့ နာခံမှုကင်းမဲ့မှုကို သောက်သုံးကြသည်။

ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းသည်ဟု ဆိုကြသော လူများအကြားတွင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့်ပတ်သက်သော လက်ရှိ အသိပညာ မရှိခြင်းသည် စိုးရိမ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အများပိုင် ကျောင်းများရှိ လူငယ်များသည် သန့်ရှင်းသော အရာများ၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို လုယူခံခဲ့ကြရသည်။ အပေါ်ယံ စကားပြောဆိုမှုများနှင့် ရိုးရိုး စိတ်လှုပ်ရှားမှုသက်သက်များသည် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဘာသာတရားဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားမှုများအဖြစ် ဖြတ်သန်းသွားကြသည်၊ သို့သော် ယင်းတို့တွင် စစ်မှန်သော ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းမှု၏ အဓိက လက္ခဏာများ ကင်းမဲ့နေသည်။ ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတော်၊ သန့်ရှင်းခြင်း၏ အလှတရားနှင့် မှန်ကန်သော အလုပ်အတွက် သေချာသော ဆုလာဘ်၊ အပြစ်၏ ဆိုးယုတ်သော သဘောသဘာဝနှင့် ပြစ်ဒဏ်၏ သေချာမှုတို့သည် လူငယ်များ၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်စေခြင်း မရှိကြပေ။

သံသယဝါဒနှင့် အယူဖောက်ပြန်မှုတို့သည် နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင် တစ်ခုခုအောက်တွင် သို့မဟုတ် ဖုံးကွယ်ထားသော သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုမှုတစ်ခုအနေဖြင့် ကျောင်းသုံးစာအုပ်များထဲသို့ အလွန် မကြာခဏဆိုသလို လမ်းစရှာ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ အချို့သော အခြေအနေများတွင် အန္တရာယ်အရှိဆုံးသော အခြေခံမူများကို ဆရာများက သွင်သွင်းပေးခဲ့ကြသည်။ မကောင်းသော မိတ်ဆွေများသည် စဉ်းစားရန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရာဇဝတ်မှု၊ ပျော်ပါးခြင်းနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ယိုယွင်းခြင်းဆိုင်ရာ သင်ခန်းစာများကို လူငယ်များအား သင်ကြားပေးနေကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အများပိုင် ကျောင်း အများအပြားသည် ဒုစရိုက်၏ ပူပြင်းရာ နေရာများ ဖြစ်နေကြသည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ လူငယ်များကို ဤညစ်ညမ်းစေသော လွှမ်းမိုးမှုများမှ မည်သို့ ကာကွယ်နိုင်မည်နည်း။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ အခြေခံမူများပေါ်တွင် တည်ထောင်ထားပြီး၊ ၎င်း၏ မူဝါဒများဖြင့် အုပ်ချုပ်မခံရသော ကျောင်းများ ရှိရမည် ဖြစ်သည်။ ပညာရေး၏ အကိုင်းအခက်တိုင်းကို အသက်သွင်းရန်နှင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေရန်အတွက် အခြား ဝိညာဉ်တော် တစ်ပါးသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျောင်းများတွင် ရှိရမည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။ နှင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အလဟဿ ရှာဖွေမည် မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ ကတိတော်များသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဥစ္စာများ ဖြစ်ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံရှင် ဆရာ၏ ရှိနေခြင်းကို မျှော်လင့်နိုင်ကြသည်။ ပရောဖက်တို့၏ ကျောင်းများတွင်ကဲ့သို့ ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော် ပျံ့နှံ့နေသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့နိုင်ကြပြီး၊ အရာဝတ္ထုတိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေခြင်းကို ခံစားကြရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သိပ္ပံပညာသည် ဒံယေလအတွက် ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဘာသာတရား၏ အစေခံ ဖြစ်လာလိမ့်မည်၊ နှင့် ပထမဆုံးမှ နောက်ဆုံးအထိ ကြိုးပမ်းမှုတိုင်းသည် လူသား၏ ဝိညာဉ်၊ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်တော် ကယ်တင်ခြင်းဆီသို့ နှင့် ခရစ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။—The Signs of the Times၊ ၁၈၈၅ ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ ၁၃ ရက်။