အခန်း ၅၉—ဣသရေလ၏ ပထမဦးဆုံးဘုရင်

အခန်း ၅၉—ဣသရေလ၏ ပထမဦးဆုံးဘုရင်

ဤအခန်းသည် ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၈ မှ ၁၂ အထိကို အခြေခံထားသည်။

ဣသရေလနိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်ရေးကို ဘုရားသခင်၏နာမတော်နှင့် အာဏာတော်ဖြင့် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ မောရှေ၊ အသက်ကြီးသူခုနစ်ဆယ်၊ အုပ်ချုပ်သူများနှင့် တရားသူကြီးများ၏ အမှုမှာ ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော ဥပဒေများကိုသာ အကောင်အထည်ဖော်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့တွင် နိုင်ငံအတွက် ဥပဒေသစ်များ ပြဋ္ဌာန်းရန် အခွင့်အာဏာမရှိခဲ့ကြပါ။ ဤအရာသည် ဣသရေလနိုင်ငံအဖြစ် တည်ရှိနေခြင်း၏ အခြေခံအခြေအနေဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအတိုင်းပင် ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သည်။ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ဘုရားသခင်၏ လှုံ့ဆော်ခြင်းခံရသော လူများကို ပို့လွှတ်တော်မူ၍ လူတို့အား သွန်သင်ပေးကာ ဥပဒေများကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် လမ်းညွှန်ပေးတော်မူခဲ့သည်။

ဣသရေလတို့သည် ဘုရင်တစ်ပါးကို တောင်းဆိုကြမည်ကို ထာဝရဘုရားသည် ကြိုတင်မြင်တော်မူခဲ့သော်လည်း၊ နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ထားသည့် အခြေခံမူများကို ပြောင်းလဲရန် သဘောတူတော်မမူခဲ့ပါ။ ဘုရင်သည် အမြင့်ဆုံးသောအရှင်၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်ရမည်။ ဘုရားသခင်ကို နိုင်ငံ၏ဦးခေါင်းအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်ကို နိုင်ငံ၏ အမြင့်ဆုံးဥပဒေအဖြစ် အကောင်အထည်ဖော်ရမည်ဖြစ်သည်။ [နောက်ဆက်တွဲ၊ မှတ်ချက် ၈ ကိုကြည့်ပါ။]

ဣသရေလတို့သည် ခါနာန်ပြည်၌ ပထမဦးစွာ အခြေချနေထိုင်စဉ်တွင် သီအိုကရေစီအုပ်ချုပ်ရေး၏ အခြေခံမူများကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြပြီး၊ ယောရှု၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် နိုင်ငံတော်သည် တိုးတက်အောင်မြင်ခဲ့သည်။ သို့သော် လူဦးရေတိုးပွားလာခြင်းနှင့် အခြားနိုင်ငံများနှင့် ဆက်ဆံပေါင်းသင်းခြင်းတို့ကြောင့် ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လူတို့သည် မိမိတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အယူမှားလူမျိုးတို့၏ ဓလေ့ထုံးစံများစွာကို လက်ခံကျင့်သုံးလာကြပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် မိမိတို့၏ ထူးခြား၍ သန့်ရှင်းသော အကျင့်စာရိတ္တကို အကြီးအကျယ် စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဘုရားသခင်ကို ရိုသေကြောက်ရွံ့ခြင်း ပျောက်ကွယ်လာပြီး၊ ကိုယ်တော်ရွေးချယ်တော်မူသော လူမျိုးဖြစ်ရခြင်း၏ ဂုဏ်အသရေကို တန်ဖိုးမထားတော့ကြပေ။ အယူမှားဘုရင်များ၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် အပြသအလှဆင်မှုတို့ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရကာ မိမိတို့၏ ရိုးရှင်းသောဘဝကို ငြီးငွေ့လာကြသည်။ အမျိုးအနွယ်များအကြား မနာလိုမှုနှင့် ငြူစူမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အတွင်းပိုင်းကွဲပြားမှုများကြောင့် သူတို့သည် အားနည်းလာပြီး၊ အယူမှားရန်သူများ၏ ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အမြဲခံနေရသည်။ လူတို့သည် နိုင်ငံများအကြား မိမိတို့၏အဆင့်အတန်းကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန် အမျိုးအနွယ်များကို ခိုင်မာသော ဗဟိုအစိုးရတစ်ရပ်အောက်တွင် စုစည်းထားရမည်ဟု ယုံကြည်လာကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို နာခံခြင်းမှ ဝေးကွာလာကြသဖြင့်၊ မိမိတို့၏ မြင့်မြတ်သောအုပ်စိုးရှင်၏ အုပ်ချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်လိုကြပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဘုရင်စနစ်တောင်းဆိုမှုသည် ဣသရေလတစ်နိုင်ငံလုံးတွင် ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။

ယောရှုလက်ထက်မှစ၍ အစိုးရအုပ်ချုပ်ရေးသည် ရှမွေလ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိသကဲ့သို့ ဉာဏ်ပညာကြီးမား၍ အောင်မြင်မှုများစွာဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ မဆောင်ရွက်ခဲ့ဖူးပေ။ တရားသူကြီး၊ ပရောဖက်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဟူသော တာဝန်သုံးမျိုးကို ဘုရားသခင်ထံမှ ရရှိထားသူဖြစ်၍၊ သူသည် မိမိလူမျိုး၏ ကောင်းကျိုးအတွက် မမောမပန်း၊ ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ ထက်သန်စွာ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သူ၏ ပညာရှိသော အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် နိုင်ငံတော်သည် တိုးတက်အောင်မြင်ခဲ့သည်။ စည်းကမ်းပြန်လည်တည်ရှိလာပြီး၊ ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းမှု တိုးပွားလာကာ မကျေနပ်မှုစိတ်ဓာတ်ကို အချိန်အတော်ကြာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာသောအခါ ပရောဖက်သည် အုပ်ချုပ်ရေးတာဝန်များကို အခြားသူများနှင့် မျှဝေရန် မဖြစ်မနေလိုအပ်လာပြီး၊ မိမိ၏သားနှစ်ယောက်ကို လက်ထောက်များအဖြစ် ခန့်ထားခဲ့သည်။ ရှမွေလသည် ရာမမြို့၌ မိမိတာဝန်များကို ဆက်လက်ထမ်းဆောင်နေစဉ်၊ ထိုလူငယ်များကို နိုင်ငံ၏ တောင်ဘက်နယ်စပ်အနီးရှိ ဗေရရှေဗမြို့၌ ပြည်သူများအကြား တရားစီရင်ရန် တာဝန်ပေးထားသည်။

ရှမွေလသည် မိမိသားများကို ရာထူးခန့်အပ်ခြင်းကို နိုင်ငံတစ်ဝန်းက အပြည့်အဝ သဘောတူခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် ဖခင်၏ရွေးချယ်မှုနှင့် မထိုက်တန်ကြောင်း ပြသခဲ့ကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေမှတစ်ဆင့် မိမိလူမျိုးအား ဣသရေလ၏ အုပ်ချုပ်သူများသည် ဖြောင့်မတ်စွာ တရားစီရင်ရမည်၊ မုဆိုးမနှင့် မိဘမဲ့တို့အား တရားမျှတစွာ ဆက်ဆံရမည်၊ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူ မပြုရဟု အထူးညွှန်ကြားတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ရှမွေလ၏သားများသည် “အမြတ်အစွန်းနောက်သို့ လိုက်၍ လာဘ်ယူကာ တရားကို ဖောက်ပြန်စေကြ၏။” ပရောဖက်၏သားများသည် သူတို့၏စိတ်ထဲ၌ ရှမွေလကြိုးစားသွန်သင်ပေးခဲ့သော အမိန့်များကို မလိုက်နာခဲ့ကြပါ။ ဖခင်၏ ဖြူစင်၍ ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ဘဝကိုလည်း မတုပခဲ့ကြပါ။ ဧလိအား ပေးခဲ့သော သတိပေးချက်သည် ရှမွေလ၏စိတ်အပေါ် သက်ရောက်သင့်သလောက် မသက်ရောက်ခဲ့ပေ။ သူသည် မိမိသားများအပေါ် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အလွန်အမင်း လိုက်လျောခဲ့ပြီး၊ ထိုအကျိုးဆက်သည် သူတို့၏ အကျင့်စာရိတ္တနှင့် ဘဝတွင် ထင်ရှားလာခဲ့သည်။

ထိုတရားသူကြီးများ၏ မတရားမှုကြောင့် မကျေနပ်မှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်တဆိတ် ဆန္ဒရှိနေခဲ့သော ပြောင်းလဲမှုကို တောင်းဆိုရန် အကြောင်းပြချက်ဖြစ်လာသည်။ “ဣသရေလအမျိုး အသက်ကြီးသူအပေါင်းတို့သည် စုဝေး၍ ရာမမြို့ရှိ ရှမွေလထံသို့ လာပြီးလျှင်၊ ‘သင်သည် အသက်ကြီးပြီ။ သင်၏သားတို့သည် သင်၏လမ်းကို မလိုက်ကြပါ။ ထို့ကြောင့် အခြားလူမျိုးများနည်းတူ ကျွန်ုပ်တို့ကို တရားစီရင်ရန် ဘုရင်တစ်ပါး ခန့်ထားပေးပါ’ ဟု ဆိုကြ၏။” လူတို့အကြား ဖြစ်ပေါ်နေသော အလွဲသုံးစားမှုများကို ရှမွေလထံသို့ မတင်ပြခဲ့ကြပေ။ မိမိသားများ၏ မကောင်းသောအကျင့်ကို သူသိခဲ့လျှင် ချက်ချင်း ရာထူးမှ ဖယ်ရှားမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် တောင်းဆိုသူများ၏ အလိုမှာ ထိုအရာမဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ အမှန်တကယ်ရည်ရွယ်ချက်မှာ မကျေနပ်မှုနှင့် မာနဖြစ်ကြောင်း၊ သူတို့၏တောင်းဆိုမှုမှာ တမင်တကာ ဆုံးဖြတ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်မှ ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်း ရှမွေလမြင်ခဲ့သည်။ ရှမွေလအပေါ် မည်သည့်တိုင်ကြားချက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏အုပ်ချုပ်မှု၏ ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် ဉာဏ်ပညာကို လူတိုင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အသက်ကြီးသော ပရောဖက်သည် ထိုတောင်းဆိုမှုကို မိမိအပေါ် ပြစ်တင်ခြင်းတစ်ရပ်၊ မိမိကို ဖယ်ရှားရန် တိုက်ရိုက်ကြိုးပမ်းမှုတစ်ရပ်အဖြစ် မြင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် မိမိခံစားချက်များကို မဖော်ပြခဲ့ပေ။ အပြစ်တင်စကားလည်း မပြောဘဲ၊ ထိုအမှုကို ထာဝရဘုရားထံ ဆုတောင်း၍ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းထံမှ အကြံဉာဏ်ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရားက ရှမွေလအား၊ “လူတို့သည် သင့်အားပြောသမျှကို နားထောင်လော့။ သူတို့သည် သင့်ကို ပယ်ကြသည်မဟုတ်၊ ငါသည် သူတို့အပေါ် စိုးစံခြင်းမရှိစေရန် ငါ့ကို ပယ်ကြခြင်းဖြစ်၏။ ငါသည် သူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ခဲ့သည့်နေ့မှစ၍ ယနေ့တိုင် သူတို့ပြုခဲ့သမျှသော အကျင့်များအတိုင်း၊ ငါ့ကို စွန့်၍ အခြားဘုရားများကို ဝတ်ပြုသကဲ့သို့ သင့်ကိုလည်း ထိုအတိုင်းပြုကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ လူတို့က မိမိတစ်ဦးချင်းအပေါ် ပြုမူခဲ့သော အပြုအမူကြောင့် ဝမ်းနည်းနေခြင်းအတွက် ပရောဖက်အား ဆုံးမတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ရှမွေလကို မရိုမသေပြုခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ မိမိလူမျိုး၏ အုပ်ချုပ်သူများကို ခန့်ထားတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ အာဏာကို မလေးစားခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိကျွန်ကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ပယ်ချသူများသည် လူကိုသာ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ထိုသူကို စေလွှတ်တော်မူသော သခင်ကိုပါ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းဖြစ်သည်။ ပယ်ချခံရသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ စကားတော်၊ ဆုံးမခြင်းများနှင့် အကြံဉာဏ်များဖြစ်ပြီး၊ ပယ်ချခံရသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ အာဏာတော်ပင် ဖြစ်သည်။

ဣသရေလ၏ အကြီးမားဆုံးသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကာလများမှာ သူတို့သည် ယေဟောဝါကို မိမိတို့၏ဘုရင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသောအချိန်များဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်တော်တည်ထောင်ထားသော ဥပဒေများနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးကို အခြားနိုင်ငံများ၏ ဥပဒေများနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးများထက် မြင့်မြတ်သည်ဟု မှတ်ယူခဲ့ကြသည်။ မောရှေက ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တော်များနှင့်ပတ်သက်၍ ဣသရေလတို့အား၊ “ဤပညတ်တော်အလုံးစုံတို့ကို နားထောင်ကျင့်ဆောင်ခြင်းသည် အခြားလူမျိုးတို့ရှေ့၌ သင်တို့၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် နားလည်ခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဤအထုံးအဖွဲ့များကို ကြားသောအခါ ‘အကယ်စင်စစ် ဤလူမျိုးကြီးသည် ပညာရှိ၍ နားလည်တတ်သော လူမျိုးဖြစ်၏’ ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်ဆိုခဲ့သည်။ တရားဟောရာ ၄:၆။ သို့သော် ဟေဗြဲလူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်မှ ဝေးကွာသွားခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်အလိုရှိတော်မူသည့် လူမျိုးဖြစ်လာရန် မအောင်မြင်ခဲ့ကြပေ။ ထို့နောက် မိမိတို့၏ အပြစ်နှင့် မိုက်မဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆိုးကျိုးများအားလုံးကို ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်ရေးအပေါ် အပြစ်တင်ကြသည်။ အပြစ်ကြောင့် သူတို့၏မျက်စိသည် ဤမျှလောက် မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရားသည် ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် ဣသရေလကို ဘုရင်တစ်ပါး အုပ်ချုပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင်ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအုပ်ချုပ်ရေးပုံစံသည် သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်၏အလိုတော်နှင့် ကိုက်ညီသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။ လူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အကြံဉာဏ်ကို လက်မခံလိုသောကြောင့် မိမိတို့ရွေးချယ်လိုသည့်အတိုင်း လိုက်လျှောက်ရန် ကိုယ်တော်ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့သည်။ ဟောရှေက ဘုရားသခင်သည် “အမျက်တော်ထွက်၍ သူတို့အား ဘုရင်တစ်ပါး ပေးတော်မူ၏” ဟု ဆိုသည်။ ဟောရှေ ၁၃:၁၁။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှ အကြံဉာဏ်မရှာဘဲ သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်ဖော်ပြထားသော အလိုတော်နှင့် ဆန့်ကျင်၍ မိမိတို့အလိုကိုသာ ရွေးချယ်သောအခါ၊ ထိုအလိုကို မကြာခဏ ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် နောက်ဆက်တွဲ ခါးသီးသော အတွေ့အကြုံများမှတစ်ဆင့် မိမိတို့၏ မိုက်မဲမှုကို သိမြင်ပြီး အပြစ်မှ နောင်တရလာစေရန် ဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ မာနနှင့် ဉာဏ်ပညာသည် အန္တရာယ်ရှိသော လမ်းညွှန်မှု ဖြစ်လာမည်။ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့် ဆန့်ကျင်၍ စိတ်နှလုံးက တောင့်တသည့်အရာသည် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းချီးမဟုတ်ဘဲ ကျိန်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရမည်။

ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုးအား ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းကိုသာ မိမိတို့၏ ပညတ်တော်ပေးရှင်နှင့် အင်အား၏ရင်းမြစ်အဖြစ် ကြည့်ရှုစေလိုတော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် မိမိတို့၏ မှီခိုမှုကို ခံစားသိရှိနေကြလျှင်၊ သူတို့သည် အစဉ်မပြတ် ကိုယ်တော်ထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာကြမည်။ ကိုယ်တော်ရွေးချယ်တော်မူသော လူမျိုးအဖြစ် ခေါ်တော်မူသည့် မြင့်မြတ်သောအနာဂတ်အတွက် သင့်လျော်အောင် မြင့်တင်ခံရပြီး၊ ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်မားလာကြမည်။ သို့သော် လူတစ်ဦးကို ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ တင်လိုက်သောအခါ လူတို့၏စိတ်သည် ဘုရားသခင်ထံမှ လွှဲသွားစေရန် အလားအလာရှိသည်။ သူတို့သည် လူသားတို့၏ အင်အားကို ပိုမိုယုံကြည်၍ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို လျော့နည်းယုံကြည်လာကြမည်။ သူတို့၏ဘုရင်၏ အမှားများသည် သူတို့ကို အပြစ်သို့ ပို့ဆောင်ပြီး နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ဘုရားသခင်ထံမှ ခွဲခွာစေမည်။

ရှမွေလအား လူတို့၏တောင်းဆိုချက်ကို ခွင့်ပြုရန်၊ သို့သော် ထာဝရဘုရား၏ မနှစ်သက်မှုကို သတိပေးရန်နှင့် သူတို့ရွေးချယ်သည့်လမ်း၏ အကျိုးဆက်ကို ဖော်ပြရန် ညွှန်ကြားတော်မူခဲ့သည်။ “ရှမွေလသည် မိမိထံမှ ဘုရင်တောင်းသော လူတို့အား ထာဝရဘုရား၏ စကားတော်အလုံးစုံကို ပြောပြ၏။” ထိုဘုရင်ကြောင့် သူတို့အပေါ် ကျရောက်မည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို သစ္စာရှိစွာ ရှင်းပြပြီး၊ ထိုသို့သော ဖိနှိပ်မှုအခြေအနေနှင့် သူတို့၏ လက်ရှိအတော်အတန် လွတ်လပ်၍ ချမ်းသာသောအခြေအနေတို့၏ ကွာခြားချက်ကို ပြသခဲ့သည်။ သူတို့၏ဘုရင်သည် အခြားဘုရင်များ၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် ဇိမ်ခံမှုကို တုပမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာကို ထောက်ပံ့ရန် သူတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများအပေါ် ကြီးလေးသော အခွန်အကောက်များ ချမှတ်ရန် လိုအပ်မည်။ သူတို့၏ အကောင်းဆုံးလူငယ်များကို မိမိ၏အမှုအတွက် တောင်းယူမည်။ သူတို့သည် ဘုရင်၏ ရထားမောင်းသူများ၊ မြင်းစီးသူများနှင့် ရှေ့ပြေးသူများ ဖြစ်လာရမည်။ သူ၏စစ်တပ်အတွက် အင်အားဖြည့်ပေးရမည်။ သူ၏လယ်များကို ထွန်ယက်ရမည်၊ သူ၏ရိတ်သိမ်းခြင်းကို ရိတ်သိမ်းရမည်၊ သူ၏အမှုအတွက် စစ်လက်နက်များ ပြုလုပ်ပေးရမည်။ ဣသရေလသမီးများကိုလည်း ဘုရင်၏အိမ်တော်အတွက် မုန့်ဖုတ်သူများနှင့် ချိုချဉ်ပြုလုပ်သူများအဖြစ် ခေါ်ယူမည်။ ယေဟောဝါကိုယ်တော်တိုင် လူတို့အား ခွဲဝေပေးထားသော အကောင်းဆုံးမြေများကို ဘုရင်၏ အဆင့်အတန်းကို ထောက်ပံ့ရန် သိမ်းယူမည်။ အကောင်းဆုံးသော ကျွန်များနှင့် နွားများကိုလည်း ယူ၍ “မိမိအလုပ်၌ ခိုင်းစေမည်။” ထိုအရာများအပြင် ဘုရင်သည် သူတို့၏ ဝင်ငွေအားလုံး၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံ၊ သူတို့၏လုပ်အားမှ ရရှိသောအမြတ်နှင့် မြေထွက်ကုန်များကို တောင်းယူမည်။ ပရောဖက်က “သင်တို့သည် သူ၏ကျွန်များ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်” ဟု နိဂုံးချုပ်ခဲ့သည်။ “သင်တို့ရွေးချယ်သော သင်တို့၏ဘုရင်ကြောင့် ထိုနေ့၌ သင်တို့အော်ဟစ်ကြလိမ့်မည်။ ထိုနေ့၌ ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ကို နားမထောင်ဘဲ နေတော်မူလိမ့်မည်။” ဘုရင်စနစ်တစ်ရပ် ထူထောင်ပြီးသွားသောအခါ ၎င်း၏ တောင်းခံမှုများ မည်မျှဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေကာမူ၊ မိမိတို့အလိုရှိသည့်အချိန်တွင် အလွယ်တကူ ဖျက်သိမ်း၍ မရတော့ပေ။

သို့သော် လူတို့က “မဟုတ်ပါ။ ငါတို့အပေါ် ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံရမည်။ ငါတို့သည်လည်း အခြားလူမျိုးများကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည်။ ငါတို့ကို တရားစီရင်ရန်၊ ငါတို့ရှေ့မှ ထွက်သွားရန်နှင့် ငါတို့၏စစ်ပွဲများကို တိုက်ပေးရန် ဘုရင်ရှိရမည်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားကြသည်။

“အခြားလူမျိုးများကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည်။” ဣသရေလတို့သည် အခြားလူမျိုးများနှင့် ဤကိစ္စတွင် မတူညီခြင်းသည် အထူးအခွင့်ထူးနှင့် ကောင်းချီးတစ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း မသိခဲ့ကြပေ။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလတို့ကို အခြားလူမျိုးတိုင်းမှ ခွဲထား၍ မိမိ၏အထူးပိုင်ဆိုင်ရာအဖြစ် ပြုလုပ်ရန် ရွေးချယ်တော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ဤမြင့်မြတ်သော ဂုဏ်အသရေကို လျစ်လျူရှုကာ အယူမှားလူမျိုးတို့၏ နမူနာကို တုပလိုစိတ် ပြင်းပြခဲ့ကြသည်။ ယနေ့တွင်လည်း ဘုရားသခင်၏ အမည်ခံလူများအကြား လောကီအလေ့အထများနှင့် ဓလေ့ထုံးစံများနှင့် ကိုက်ညီလိုသော ဆန္ဒ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားထံမှ ဝေးကွာလာသည်နှင့်အမျှ လောက၏ အမြတ်အစွန်းနှင့် ဂုဏ်အသရေများကို ရရှိလိုသော ရည်မှန်းချက် ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။ ခရစ်ယာန်များသည် လောကီဘုရားကို ကိုးကွယ်သူများ၏ အလေ့အထများကို တုပရန် အစဉ်ရှာဖွေနေကြသည်။ အချို့က လောကီလူများနှင့် ပေါင်းစည်းပြီး သူတို့၏ဓလေ့ထုံးစံများနှင့် ကိုက်ညီနေခြင်းအားဖြင့် ဘုရားမဲ့သူများအပေါ် ပိုမိုခိုင်မာသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှု ရရှိနိုင်မည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ဤလမ်းကို လိုက်သူအားလုံးသည် ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏ ခွန်အားရင်းမြစ်နှင့် ခွဲခွာကြသည်။ လောက၏မိတ်ဆွေများ ဖြစ်လာခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ရန်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။ မြေကြီးဆိုင်ရာ ဂုဏ်ထူးနှင့် အဆင့်အတန်းအတွက် ဘုရားသခင်က မိမိတို့အား ခေါ်တော်မူသည့် မပြောနိုင်လောက်အောင် ကြီးမြတ်သော ဂုဏ်အသရေကို စွန့်လွှတ်ကြသည်။ ထိုဂုဏ်အသရေမှာ မှောင်မိုက်ထဲမှ မိမိတို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ အံ့ဖွယ်သောအလင်းတော်ထဲသို့ ပို့ဆောင်တော်မူသောအရှင်၏ ချီးမွမ်းခြင်းများကို ဖော်ပြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၁ ပေတရု ၂:၉။

ရှမွေလသည် လူတို့၏စကားကို နက်ရှိုင်းသောဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် နားထောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားက “သူတို့၏စကားကို နားထောင်၍ သူတို့အတွက် ဘုရင်တစ်ပါး ခန့်ထားလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ပရောဖက်သည် မိမိ၏တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ပြီးပြီ။ သတိပေးချက်ကို သစ္စာရှိစွာ တင်ပြခဲ့သော်လည်း၊ လူတို့က ပယ်ချခဲ့ကြသည်။ သူသည် နှလုံးလေးလံစွာဖြင့် လူတို့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ အုပ်ချုပ်ရေးတွင် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုအတွက် ပြင်ဆင်ရန် ကိုယ်တိုင် ထွက်ခွာသွားသည်။

ရှမွေလ၏ ဖြူစင်၍ ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ဆက်ကပ်မှုရှိသည့် ဘဝသည် မိမိအကျိုးကိုသာ ရှာသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အသက်ကြီးသူများအတွက်လည်းကောင်း၊ မာနကြီး၍ ကာမဂုဏ်လိုက်စားသော ဣသရေလအသင်းအတွက်လည်းကောင်း အမြဲတမ်း ဆုံးမသတိပေးချက်တစ်ရပ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို မယူဆောင်ခဲ့၊ အပြသအလှဆင်မှုကိုလည်း မပြုခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများသည် ကောင်းကင်၏တံဆိပ်ကို ဆောင်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ကမ္ဘာ့ရွေးနုတ်ရှင်၏ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ဟေဗြဲနိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် လူတို့သည် သူ၏ ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းမှုနှင့် ဆက်ကပ်မှုကို ငြီးငွေ့လာကြပြီး၊ သူ၏ နှိမ့်ချသောအာဏာကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ သူတို့ကို ဘုရင်တစ်ပါးအဖြစ် အုပ်ချုပ်မည့်သူကို လိုချင်ကြသည်။

ရှမွေလ၏ အကျင့်စာရိတ္တ၌ ခရစ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်၏ ဖြူစင်သောအသက်တာသည် စာတန်၏အမျက်ကို နှိုးဆွခဲ့သည်။ ထိုအသက်တာသည် လောက၏အလင်းဖြစ်၍ လူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဝှက်ထားသော ပုပ်ပျက်မှုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ သန့်ရှင်းခြင်းသည် ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းသူဟန်ဆောင်သော လူတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော စိတ်ဆန္ဒများကို ကိုယ်တော်အား ဆန့်ကျင်စေခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် မြေကြီး၏ စည်းစိမ်နှင့် ဂုဏ်အသရေကို ယူဆောင်လာခြင်းမရှိသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသော အမှုများက မည်သည့်လူသားမင်းထက်မဆို ပိုမိုကြီးမားသော တန်ခိုးကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ယုဒလူတို့သည် မိမိတို့၏ ဖိနှိပ်သူ၏ ထမ်းပိုးကို ချိုးဖျက်ပေးမည့် မေရှိယကို မျှော်လင့်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ထိုထမ်းပိုးကို သူတို့၏လည်ပင်းပေါ်သို့ ချည်နှောင်ထားသည့် အပြစ်များကိုမူ ဆက်လက်စွဲမြဲထားခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်သည် သူတို့၏အပြစ်များကို ဖုံးကွယ်ပေးပြီး သူတို့၏ ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းမှုကို ချီးမွမ်းခဲ့လျှင် သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ဘုရင်အဖြစ် လက်ခံကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်က သူတို့၏အကျင့်ဆိုးများကို မကြောက်မရွံ့ ဆုံးမခြင်းကိုမူ သူတို့ မခံနိုင်ကြပေ။ စေတနာကောင်းခြင်း၊ ဖြူစင်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်းတို့ စိုးမိုးနေသော အကျင့်စာရိတ္တ၏ လှပမှုကိုလည်းကောင်း၊ အပြစ်မှတစ်ပါး မည်သည့်အရာကိုမျှ မုန်းတီးခြင်းမရှိသော သဘောကိုလည်းကောင်း သူတို့ မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ကြသည်။ ကမ္ဘာတစ်လျှောက် ခေတ်တိုင်းတွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်မှလာသောအလင်းသည် ထိုအလင်း၌ မလျှောက်လိုသူအားလုံးကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချသည်။ အပြစ်ကိုမုန်းသောသူများ၏ နမူနာကြောင့် ဆုံးမခံရသောအခါ၊ ဟန်ဆောင်သူများသည် သစ္စာရှိသူများကို နှောင့်ယှက်၍ ဖိနှိပ်ရန် စာတန်၏အေးဂျင့်များ ဖြစ်လာကြသည်။ “ခရစ်တော်ယေရှု၌ ဘုရားတရားနှင့်အညီ အသက်ရှင်လိုသူအပေါင်းတို့သည် ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။” ၂ တိမောသေ ၃:၁၂။

ဣသရေလအတွက် ဘုရင်စနစ်အုပ်ချုပ်ရေး ဖြစ်လာမည်ကို ပရောဖက်ပြုချက်၌ ကြိုတင်ဖော်ပြထားခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၏ဘုရင်ကို ရွေးချယ်ရန် အခွင့်အရေးကို ဘုရားသခင်သည် မိမိအတွက်သာ ထိန်းသိမ်းထားတော်မူခဲ့သည်။ ဟေဗြဲလူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အာဏာတော်ကို ထိုမျှလောက် လေးစားခဲ့ကြသဖြင့်၊ ဘုရင်ရွေးချယ်ခြင်းကို ကိုယ်တော်ထံသို့ လုံးဝအပ်နှံထားခဲ့ကြသည်။ ရွေးချယ်ခြင်းခံရသူမှာ ဗင်ယာမိန်အနွယ်မှ ကိရှ၏သား ရှောလု ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်ဘုရင်၏ ကိုယ်ပိုင်အရည်အသွေးများသည် ဘုရင်တောင်းဆိုမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သော နှလုံးသား၏မာနကို ကျေနပ်စေနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့တွင် သူ့ထက် ရုပ်ရည်ကောင်းမွန်သူ မရှိ။” ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၉:၂။ မြင့်မြတ်၍ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အမူအရာ၊ အရွယ်ရောက်ပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်၊ ချောမော၍ အရပ်မြင့်သောသူဖြစ်သဖြင့်၊ အုပ်ချုပ်ရန် မွေးဖွားလာသူကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သို့သော် ထိုအပြင်ပန်းဆွဲဆောင်မှုများနှင့်အတူ စစ်မှန်သောဉာဏ်ပညာကို ဖြစ်စေသည့် မြင့်မားသော အရည်အသွေးများမှာ ရှောလုတွင် မရှိခဲ့ပေ။ ငယ်စဉ်ကပင် မိမိ၏ ရုတ်တရက်ပြင်းထန်သော စိတ်ဆန္ဒများကို ထိန်းချုပ်ရန် မသင်ယူခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် အသစ်ပြုပြင်ခြင်းကိုလည်း တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးပေ။

ရှောလုသည် ချမ်းသာ၍ အာဏာရှိသော အကြီးအကဲတစ်ဦး၏သားဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုခေတ်ကာလ၏ ရိုးရှင်းမှုနှင့်အညီ ဖခင်နှင့်အတူ လယ်ယာလုပ်ငန်း၏ နှိမ့်ချသောတာဝန်များကို ထမ်းဆောင်နေခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် ဖခင်၏ တိရစ္ဆာန်အချို့သည် တောင်ပေါ်သို့ လမ်းလွဲသွားသဖြင့် ရှောလုသည် ကျွန်တစ်ဦးနှင့်အတူ ထိုတိရစ္ဆာန်များကို ရှာရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။ သုံးရက်တိုင်တိုင် အချည်းနှီးရှာဖွေပြီးနောက်၊ ရာမမြို့နှင့် မဝေးတော့သဖြင့်၊ ပျောက်ဆုံးနေသော ပစ္စည်းအကြောင်း ပရောဖက်ထံ သွားမေးရန် ကျွန်က အကြံပြုခဲ့သည်။ “ကျွန်ုပ်လက်ထဲတွင် ငွေရှယ်ကယ်၏ လေးပုံတစ်ပုံ ရှိပါသည်။ ထိုငွေကို ဘုရားသခင်၏လူထံ ပေး၍ ကျွန်ုပ်တို့သွားရမည့်လမ်းကို ပြောပြစေမည်” ဟု ဆိုသည်။ ထိုအရာသည် ထိုခေတ်ကာလ၏ ဓလေ့နှင့်အညီ ဖြစ်သည်။ ရာထူး သို့မဟုတ် အဆင့်အတန်းမြင့်သူတစ်ဦးထံ ချဉ်းကပ်လာသူသည် ရိုသေလေးစားမှုကို ဖော်ပြရန် လက်ဆောင်ငယ်တစ်ခု ပေးလေ့ရှိသည်။

သူတို့သည် မြို့အနီးသို့ ရောက်လာသောအခါ ရေခပ်ရန် ထွက်လာသော မိန်းမပျိုအချို့နှင့် တွေ့၍ ပရောဖက်၏အိမ်ကို မေးမြန်းကြသည်။ ထိုမိန်းမပျိုတို့က ဘာသာရေးဝတ်ပြုမှုတစ်ရပ် ကျင်းပရန်ရှိကြောင်း၊ ပရောဖက်သည် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း၊ “မြင့်ရာအရပ်”၌ ပူဇော်သက္ကာပြုမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ယဇ်ပူဇော်ပွဲစားပွဲရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည်ဖြေကြားကြသည်။ ရှမွေလ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ခေါ်တော်မူခြင်းကို ရှမွေလ ပထမဦးစွာခံရချိန်တွင် သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ဝတ်ပြုရေးများကို အထင်အမြင်သေးခဲ့ကြသည်။ “လူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ ပူဇော်သက္ကာကို ရွံရှာကြ၏။” ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂:၁၇။ သို့သော် ယခုအခါ ဘုရားသခင်၏ဝတ်ပြုခြင်းကို နိုင်ငံတစ်ဝန်းတွင် ထိန်းသိမ်းထားပြီး၊ လူတို့သည် ဘာသာရေးဝတ်ပြုမှုများကို စိတ်ဝင်စားလာကြသည်။ တဲတော်၌ ဝတ်ပြုအမှု မရှိသေးသဖြင့် ထိုကာလအတွင်း အခြားနေရာများတွင် ယဇ်ပူဇော်ကြသည်။ ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် လူတို့သည် သွန်သင်ခြင်းခံယူရန် သွားရောက်လေ့ရှိသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိသားတို့၏ မြို့များကို ရွေးချယ်ကြသည်။ ထိုမြို့များတွင် အမြင့်ဆုံးနေရာများကို ယဇ်ပူဇော်ရာနေရာအဖြစ် ရွေးချယ်လေ့ရှိသဖြင့် “မြင့်ရာအရပ်များ” ဟု ခေါ်ကြသည်။

မြို့တံခါး၌ ရှောလုသည် ပရောဖက်ကိုယ်တိုင်၏ တွေ့ဆုံခြင်းကို ခံရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဣသရေလ၏ ရွေးချယ်ထားသော ဘုရင်သည် မိမိရှေ့သို့ ရောက်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင်သည် ရှမွေလအား ဖော်ပြထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခု သူတို့နှစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြသောအခါ ထာဝရဘုရားက ရှမွေလအား “ငါပြောခဲ့သောသူကို ကြည့်လော့။ ဤသူပင် ငါ့လူတို့အပေါ် စိုးစံလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ရှောလုက “ကျေးဇူးပြု၍ ပရောဖက်၏အိမ် ဘယ်မှာရှိသည်ကို ပြောပြပါ” ဟု မေးသောအခါ ရှမွေလက “ပရောဖက်မှာ ငါပင်ဖြစ်၏” ဟု ပြန်ဖြေသည်။ ပျောက်ဆုံးနေသော တိရစ္ဆာန်များကို တွေ့ပြီဖြစ်ကြောင်း အာမခံပေးပြီး၊ ပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် နေခိုင်းသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ကြီးမားသည့်အနာဂတ်ကို အနည်းငယ်ဖော်ပြကာ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ ဆန္ဒအလုံးစုံသည် အဘယ်သူ့အပေါ်၌ ရှိသနည်း။ သင်နှင့် သင်၏အဖအိမ်အပေါ်၌ မဟုတ်လော” ဟု ဆိုသည်။ ထိုစကားကို ကြားသောသူ၏ နှလုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဘုရင်တောင်းဆိုမှုသည် နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံး၏ အလွန်အရေးကြီးသောကိစ္စ ဖြစ်လာခဲ့သဖြင့် ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သူမသိဘဲ မနေနိုင်ပေ။ သို့သော် ရှောလုက နှိမ့်ချစွာ မိမိကိုယ်ကို တန်ဖိုးလျော့၍ “ငါသည် ဗင်ယာမိန်အနွယ်မှဖြစ်ပြီး၊ ထိုအနွယ်များထဲတွင် အငယ်ဆုံးအနွယ်မဟုတ်လော။ ငါ့အမျိုးအနွယ်သည်လည်း ဗင်ယာမိန်အနွယ်ရှိ အိမ်ထောင်စုများထဲတွင် အငယ်ဆုံးဖြစ်သည်မဟုတ်လော။ သို့ဖြစ်၍ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ပြောသနည်း” ဟု ဆိုသည်။

ရှမွေလသည် ထိုဧည့်သည်ကို အစည်းအဝေးကျင်းပရာနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး၊ မြို့၏ အထင်ကရလူများ စုဝေးနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထိုသူတို့အကြား ရှမွေလ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဂုဏ်ပြုရာနေရာကို ရှောလုအား ပေးခဲ့ကြပြီး၊ ပွဲ၌ အကောင်းဆုံးအပိုင်းကို သူ့ရှေ့တွင် ချထားပေးကြသည်။ အမှုတော်များ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ရှမွေလသည် ဧည့်သည်ကို မိမိအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ အိမ်မိုးပေါ်တွင် သူနှင့် ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ ဣသရေလ၏ အုပ်ချုပ်ရေးကို တည်ထောင်ထားသည့် အခြေခံမူကြီးများကို ရှင်းပြပြီး၊ ထိုသို့အားဖြင့် မြင့်မြတ်သော ရာထူးအတွက် သူ့ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြင်ဆင်ပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော ရှောလုထွက်ခွာသောအခါ ပရောဖက်သည် သူနှင့်အတူ ထွက်လာသည်။ မြို့ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ကျွန်ကို ရှေ့သို့သွားစေပြီး၊ ရှောလုအား ဘုရားသခင်ထံမှ ပေးသောသတင်းစကားကို လက်ခံရန် ရပ်နေစေသည်။ “ထိုအခါ ရှမွေလသည် ဆီပုလင်းကိုယူ၍ သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ဆီလောင်းကာ နမ်းပြီးလျှင် ‘ထာဝရဘုရားသည် မိမိအမွေတော်အပေါ် အုပ်ချုပ်ရန် သင့်ကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးတော်မူသည် မဟုတ်လော’ ဟု ဆို၏။” ဤအမှုကို ဘုရားသခင်၏ အာဏာတော်ဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန်၊ အိမ်သို့ ပြန်သွားရာလမ်းတွင် ဖြစ်ပျက်မည့်အဖြစ်အပျက်များကို ကြိုတင်ပြောပြခဲ့ပြီး၊ ရှောလုသည် မိမိစောင့်မျှော်နေသော ရာထူးအတွက် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် အရည်အချင်းပြည့်မီလာမည်ဖြစ်ကြောင်း အာမခံခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သင့်အပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိမ့်မည်” ဟု ပရောဖက်က ဆိုပြီး၊ သင်သည် “လူသစ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုနိမိတ်လက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ အခွင့်အရေးနှင့်အညီ ပြုလုပ်လော့။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် သင်နှင့်အတူရှိတော်မူ၏” ဟု မိန့်ဆိုခဲ့သည်။

ရှောလုသည် မိမိလမ်းသို့ ဆက်သွားရာတွင် ရှမွေလပြောခဲ့သမျှ အားလုံး ဖြစ်ပျက်လာသည်။ ဗင်ယာမိန်နယ်စပ်အနီးတွင် ပျောက်ဆုံးနေသော တိရစ္ဆာန်များကို တွေ့ရှိပြီဖြစ်ကြောင်း သူသိရသည်။ တာဗော်လွင်ပြင်၌ ဗေသလသို့ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရန် သွားနေသော လူသုံးယောက်နှင့် တွေ့သည်။ တစ်ယောက်က ယဇ်ပူဇော်ရန် ဆိတ်သငယ်သုံးကောင်၊ တစ်ယောက်က မုန့်သုံးလုံးနှင့် တတိယတစ်ယောက်က စပျစ်ရည်တစ်ပုလင်းကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။ သူတို့သည် ရှောလုကို ထုံးစံအတိုင်း နှုတ်ဆက်ပြီး မုန့်သုံးလုံးအနက် နှစ်လုံးကိုလည်း ပေးကြသည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်မြို့ ဂိဗာ၌ “မြင့်ရာအရပ်”မှ ပြန်လာသော ပရောဖက်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ပလွေ၊ စောင်း၊ တူရိယာနှင့် တဘတ်တို့ဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းသီဆိုနေကြသည်။ ရှောလုသည် သူတို့အနီးသို့ ရောက်လာသောအခါ ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သူ့အပေါ်သို့လည်း ဆင်းသက်၍ သူတို့နှင့်အတူ ချီးမွမ်းသီဆိုကာ ပရောဖက်ပြုသည်။ သူသည် ထိုမျှလောက် သွက်လက်စွာနှင့် ဉာဏ်ပညာရှိစွာ ပြောဆိုပြီး၊ ဝတ်ပြုခြင်းတွင် ထိုမျှလောက် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပါဝင်သဖြင့်၊ သူ့ကို သိကျွမ်းသူများက အံ့အားသင့်ကာ “ကိရှ၏သား၌ အဘယ်သို့သောအရာ ဖြစ်လာသနည်း။ ရှောလုလည်း ပရောဖက်များထဲတွင် ပါသလော” ဟု အချင်းချင်း ပြောကြသည်။

ရှောလုသည် ပရောဖက်များနှင့်အတူ ဝတ်ပြုခြင်းတွင် ပါဝင်သောအခါ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် သူ့အတွင်း၌ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဖြူစင်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်း၏အလင်းသည် သဘာဝအတိုင်းရှိသော နှလုံးသား၏ မှောင်မိုက်ထဲသို့ ထွန်းလင်းဝင်ရောက်လာသည်။ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကို မည်သို့ဖြစ်နေသည်ကို သူမြင်လာသည်။ သန့်ရှင်းခြင်း၏ အလှကို မြင်လာသည်။ အပြစ်နှင့် စာတန်ကို ဆန့်ကျင်သော စစ်ပွဲကို စတင်ရန် ယခုသူခေါ်ခံရပြီး၊ ထိုတိုက်ပွဲတွင် သူ၏ခွန်အားသည် ဘုရားသခင်ထံမှသာ လာရမည်ဖြစ်ကြောင်း ခံစားသိရှိလာသည်။ ယခင်က မရှင်းလင်း၍ မသေချာသလို ထင်ရသော ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်သည် သူ၏နားလည်မှုအတွက် ဖွင့်လှစ်ပေးခံရသည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူ၏မြင့်မြတ်သောရာထူးအတွက် သတ္တိနှင့် ဉာဏ်ပညာကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ခွန်အားနှင့် ကျေးဇူးတော်၏ ရင်းမြစ်ကို ဖော်ပြပေးပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များနှင့် မိမိ၏တာဝန်ကို နားလည်နိုင်ရန် သူ၏ဉာဏ်ကို ဖွင့်ပေးတော်မူခဲ့သည်။

ရှောလုကို ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးခြင်းကို နိုင်ငံတော်အား မသိစေရသေးပေ။ ဘုရားသခင်၏ရွေးချယ်မှုကို အများပြည်သူရှေ့တွင် မဲနှိုက်ခြင်းအားဖြင့် ဖော်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် ရှမွေလသည် လူတို့ကို မိဇပါမြို့၌ စုဝေးစေသည်။ ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုရရှိရန် ဆုတောင်းပြီးနောက် မဲနှိုက်ခြင်း၏ အလေးအနက်ရှိသော အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ကြသည်။ စုဝေးနေသော လူအများသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရလဒ်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။ အနွယ်၊ အမျိုးအနွယ်ခွဲနှင့် အိမ်ထောင်စုတို့ကို အစဉ်လိုက် ရွေးချယ်ပြီးနောက်၊ ကိရှ၏သား ရှောလုကို ရွေးချယ်ခံရသူအဖြစ် ညွှန်ပြလိုက်သည်။ သို့သော် ရှောလုသည် အစည်းအဝေးထဲ၌ မရှိခဲ့ပေ။ မိမိအပေါ် ကျရောက်လာမည့် ကြီးမားသောတာဝန်ကို စိတ်လေးလံစွာ ခံစားရသဖြင့် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာနေခဲ့သည်။ သူ့ကို ပြန်ခေါ်လာကြသောအခါ၊ သူသည် ဘုရင်တစ်ပါးနှင့်တူသော အရပ်အမောင်းရှိ၍ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည်ကို လူတို့က မာနနှင့် ကျေနပ်မှုဖြင့် ကြည့်ရှုကြသည်။ သူသည် “လူအပေါင်းတို့ထက် ပခုံးမှစ၍ အထက်သို့ မြင့်သူ” ဖြစ်သည်။ ရှမွေလပင်လျှင် သူ့ကို လူစုလူဝေးရှေ့တွင် တင်ပြသောအခါ “ထာဝရဘုရား ရွေးချယ်တော်မူသောသူကို ကြည့်ကြလော့။ လူအပေါင်းတို့တွင် သူနှင့်တူသောသူ မရှိသည်ကို မြင်ကြလော့” ဟု ကြွေးကြော်သည်။ ထိုအခါ လူအုပ်ကြီးထံမှ ဝမ်းမြောက်စွာ ရှည်လျားကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်—“ဘုရင် အသက်ရှည်ပါစေ!”

ထို့နောက် ရှမွေလသည် လူတို့ရှေ့တွင် “နိုင်ငံတော်၏ အုပ်ချုပ်ပုံ” ကို တင်ပြ၍ ဘုရင်စနစ်ကို အခြေခံရမည့် အခြေခံမူများနှင့် ထိုဘုရင်စနစ်ကို ထိန်းချုပ်ရမည့် စည်းမျဉ်းများကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဘုရင်သည် အကြွင်းမဲ့အာဏာရှင် မဖြစ်ရဘဲ၊ မိမိ၏အာဏာကို အမြင့်ဆုံးသောအရှင်၏ အလိုတော်အောက်တွင် ထားရှိရမည်။ ဤမိန့်ခွန်းကို စာအုပ်တစ်အုပ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး၊ ထိုစာအုပ်၌ မင်းသား၏ အခွင့်အာဏာများနှင့် ပြည်သူတို့၏ အခွင့်အရေးများ၊ အခွင့်ထူးများကို ဖော်ပြထားသည်။ လူမျိုးတော်သည် ရှမွေလ၏ သတိပေးချက်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော်လည်း၊ သစ္စာရှိသော ပရောဖက်သည် သူတို့၏ဆန္ဒကို လိုက်လျောရသည့်အခြေအနေတွင်ပင် တတ်နိုင်သမျှ သူတို့၏ လွတ်လပ်ခွင့်များကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

လူအများစုသည် ရှောလုကို ဘုရင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် အသင့်ရှိကြသော်လည်း၊ ဆန့်ကျင်သောအဖွဲ့ကြီးတစ်ဖွဲ့ ရှိနေသည်။ ဗင်ယာမိန်သည် ဣသရေလအနွယ်များထဲတွင် အသေးဆုံးအနွယ်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအနွယ်မှ ဘုရင်ကို ရွေးချယ်ပြီး ယုဒနှင့် ဧဖရိမ်ကဲ့သို့ အကြီးဆုံးနှင့် အင်အားအကြီးဆုံးအနွယ်များကို လျစ်လျူရှုခြင်းသည် သူတို့ မခံနိုင်သော စော်ကားမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရှောလုအပေါ် သစ္စာခံရန် ငြင်းဆန်ကြပြီး၊ ထုံးစံအတိုင်း ဘုရင်ထံ ယူဆောင်လာရမည့် လက်ဆောင်များကိုလည်း မယူလာကြပေ။ ဘုရင်တစ်ပါး တောင်းဆိုရာတွင် အလွန်အရေးတကြီးဖြစ်ခဲ့သူများပင် ဘုရားသခင်ခန့်ထားသောသူကို ကျေးဇူးတင်စွာ လက်ခံရန် ငြင်းဆန်ကြသည်။ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့စီတွင် ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ ထိုင်စေလိုသော မိမိတို့၏ အကြိုက်ဆုံးသူများ ရှိကြပြီး၊ ခေါင်းဆောင်အချို့ကပင် ထိုဂုဏ်အသရေကို မိမိတို့ရရှိလိုခဲ့ကြသည်။ မနာလိုမှုနှင့် ငြူစူမှုတို့သည် လူများစွာ၏ နှလုံးထဲ၌ လောင်ကျွမ်းနေကြသည်။ မာနနှင့် ရည်မှန်းချက်တို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများသည် စိတ်ပျက်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုတို့ကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ထိုအခြေအနေတွင် ရှောလုသည် မိမိ၏ ဘုရင့်ဂုဏ်အဆင့်အတန်းကို ရယူရန် မသင့်တော်ဟု မြင်ခဲ့သည်။ ရှမွေလကို ယခင်အတိုင်း အုပ်ချုပ်ရေးကို ဆောင်ရွက်စေရန် ထားခဲ့ပြီး၊ မိမိသည် ဂိဗာသို့ ပြန်သွားသည်။ ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်မှုကို မြင်သောသူတို့က သူ့ကို ထောက်ခံရန် ဆုံးဖြတ်ထားသဖြင့် လူတစ်စုက ဂုဏ်ပြု၍ လိုက်ပို့ကြသည်။ သို့သော် ရှောလုသည် မိမိ၏ ရာဇပလ္လင်ပိုင်ခွင့်ကို အင်အားသုံး၍ ထိန်းသိမ်းရန် မည်သည့်ကြိုးပမ်းမှုမျှ မပြုခဲ့ပေ။ ဗင်ယာမိန်တောင်ကုန်းဒေသရှိ မိမိ၏အိမ်သို့ ပြန်သွားကာ လယ်သမားတစ်ဦး၏ တာဝန်များကို ငြိမ်သက်စွာ ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ပြီး၊ မိမိ၏အာဏာကို တည်ထောင်ခြင်းကို ဘုရားသခင်ထံ လုံးဝအပ်နှံထားခဲ့သည်။

ရှောလုကို ခန့်အပ်ပြီး မကြာမီတွင်၊ အမ္မုန်လူတို့သည် သူတို့၏ဘုရင် နာဟာရှ်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက်ရှိ အနွယ်များ၏ နယ်မြေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ ယာဗက်ဂိလဒ်မြို့ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုမြို့သားများသည် အမ္မုန်လူတို့၏ လက်အောက်ခံဖြစ်ရန် ကမ်းလှမ်း၍ ငြိမ်းချမ်းရေးစည်းကမ်းချက်များ ရယူရန် ကြိုးစားကြသည်။ သို့သော် ထိုရက်စက်သောဘုရင်သည် သူတို့အားလုံး၏ ညာမျက်စိကို ဖောက်ထုတ်ပြီး၊ သူ၏အာဏာကို အမြဲသက်သေပြနေသောသူများ ဖြစ်စေမည်ဆိုသည့် အခြေအနေမှတစ်ပါး သဘောမတူခဲ့ပေ။

ဝိုင်းရံခံနေရသော မြို့သားများသည် ခုနစ်ရက် အချိန်ပေးရန် တောင်းဆိုကြသည်။ အမ္မုန်လူတို့က သူတို့၏ မျှော်လင့်ထားသော အောင်ပွဲ၏ ဂုဏ်ကို ပိုမိုမြင့်မားစေရန် ထိုသို့ပြုခြင်းဟု ထင်မှတ်ကာ သဘောတူကြသည်။ ယာဗက်မှ တမန်များကို ချက်ချင်းစေလွှတ်၍ ယော်ဒန်မြစ်အနောက်ဘက်ရှိ အနွယ်များထံ အကူအညီတောင်းကြသည်။ ထိုသတင်းကို ဂိဗာသို့ သယ်ဆောင်လာရာ လူအများအကြား ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှောလုသည် ညအချိန် လယ်ကွင်းထဲတွင် နွားများနောက် လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လာနေသည်။ လူတို့၏ ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးသံကို ကြားသောအခါ “လူတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ငိုကြွေးကြသနည်း” ဟု မေးသည်။ ရှက်ဖွယ်အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည်ပြောပြသောအခါ သူ၏ ငြိမ်သက်နေသော စွမ်းအားအားလုံး နိုးထလာသည်။ “ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ရှောလုအပေါ်သို့ ဆင်းသက်တော်မူ၏။ ... သူသည် နွားတစ်တွဲကိုယူ၍ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ကာ ဣသရေလနယ်မြေအနှံ့ တမန်များလက်ဖြင့် ပို့၍ ‘ရှောလုနှင့် ရှမွေလနောက်သို့ မလိုက်လာသောသူ၏ နွားများကိုလည်း ဤသို့ပင် ပြုလိမ့်မည်’ ဟု ဆိုစေ၏။”

လူသုံးသိန်းသုံးသောင်းတို့သည် ရှောလု၏ အမိန့်အောက်တွင် ဗေဇက်လွင်ပြင်၌ စုဝေးလာကြသည်။ ဝိုင်းရံခံနေရသော မြို့သို့ တမန်များကို ချက်ချင်းစေလွှတ်၍ နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် အကူအညီရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း အာမခံပေးကြသည်။ ထိုနေ့သည် အမ္မုန်လူတို့ထံ လက်အောက်ခံရမည့်နေ့ပင် ဖြစ်သည်။ ရှောလုနှင့် သူ၏တပ်သည် ညအချိန် လျင်မြန်စွာ ချီတက်ကာ ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်၍ ယာဗက်မြို့ရှေ့သို့ ရောက်လာကြသည်။ ထိုအချိန်သည် နံနက်စောင့်ကာလဖြစ်သည်။ ဂိဒေါင်ကဲ့သို့ပင် သူသည် မိမိတပ်ကို သုံးစုခွဲပြီး၊ အန္တရာယ်ရှိကြောင်း မမျှော်လင့်ဘဲ အလုံခြုံဆုံးဟု ထင်နေသော အချိန်အစောပိုင်း၌ အမ္မုန်တပ်စခန်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိတ်လန့်မှုအတွင်း သူတို့သည် အလုံးအရင်းဖြင့် ရှုံးနိမ့်ပြီး အများအပြား သေဆုံးကြသည်။ “ကျန်ကြွင်းသူတို့သည် အလွန်ကွဲကွာသွားကြသဖြင့် နှစ်ယောက်မျှ အတူမရှိတော့ပေ။”

ရှောလု၏ လျင်မြန်မှုနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိ၊ ထိုမျှကြီးမားသော တပ်အင်အားကို အောင်မြင်စွာ ဦးဆောင်နိုင်ခဲ့သော စစ်ဗျူဟာတို့သည် အခြားနိုင်ငံများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန် ဘုရင်တစ်ပါး၌ ဣသရေလလူတို့ လိုလားခဲ့သော အရည်အသွေးများပင် ဖြစ်သည်။ ယခု သူတို့သည် သူ့ကို ဘုရင်အဖြစ် ကြိုဆိုကြပြီး၊ အောင်ပွဲ၏ဂုဏ်ကို လူသားတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုများကြောင့်ဟု သတ်မှတ်ကာ၊ ဘုရားသခင်၏ အထူးကောင်းချီးမပါလျှင် သူတို့၏ကြိုးပမ်းမှုအားလုံး အချည်းနှီးဖြစ်မည်ကို မေ့လျော့ကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် အစပိုင်းတွင် ရှောလု၏ အာဏာကို အသိအမှတ်ပြုရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သူများကို သတ်ပစ်ရန် အချို့က အဆိုပြုကြသည်။ သို့သော် ဘုရင်က ဝင်ရောက်တားဆီး၍ “ယနေ့ လူတစ်ယောက်မျှ မသတ်ရ။ ယနေ့ ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလ၌ ကယ်တင်ခြင်းကို ပြုတော်မူပြီ” ဟု ဆိုသည်။ ဤနေရာတွင် ရှောလုသည် မိမိ၏အကျင့်စာရိတ္တ၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ပြောင်းလဲမှုကို ထင်ရှားစွာ ပြသခဲ့သည်။ မိမိအတွက် ဂုဏ်ယူခြင်းမရှိဘဲ ဘုရားသခင်အား ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။ လက်စားချေလိုစိတ်ကို မပြဘဲ သနားခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းစိတ်ကို ပြသခဲ့သည်။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် နှလုံးသားထဲ၌ တည်ရှိနေကြောင်း မမှားနိုင်သော သက်သေဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ရှမွေလသည် ဂိလဂါလမြို့၌ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ စည်းဝေးပွဲတစ်ရပ် ကျင်းပ၍ ရှောလု၏ နိုင်ငံတော်ကို လူထုရှေ့တွင် အတည်ပြုရန် အဆိုပြုသည်။ ထိုအတိုင်း ပြုလုပ်ကြပြီး၊ “ထိုနေရာ၌ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်တွင် မိတ်သဟာယယဇ်များကို ပူဇော်ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ရှောလုနှင့် ဣသရေလလူအပေါင်းတို့သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြ၏။”

ဂိလဂါလသည် ဣသရေလတို့ ကတိထားရာပြည်၌ ပထမဦးဆုံး စခန်းချခဲ့သောနေရာ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ယောရှုသည် ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ယော်ဒန်မြစ်ကို အံ့ဖွယ်ဖြတ်ကူးခဲ့ခြင်းကို အမှတ်ရစေရန် ကျောက်တုံးဆယ့်နှစ်တုံး၏ အထိမ်းအမှတ်တိုင်ကို စိုက်ထူခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ အရေဖျားလှီးခြင်းကို ပြန်လည်ကျင့်သုံးခဲ့ကြသည်။ ကာဒေရှ်၌ အပြစ်ပြုခဲ့ခြင်းနှင့် တောကန္တာရတွင် လှည့်လည်နေထိုင်ခဲ့ရခြင်းနောက် ကတိထားရာပြည်၌ ပထမဆုံး ပသခါပွဲကို ထိုနေရာ၌ ကျင်းပခဲ့ကြသည်။ မန္နမုန့် ရပ်တန့်ခဲ့သောနေရာလည်း ထိုနေရာပင် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ထာဝရဘုရား၏ ဗိုလ်ခြေများ၏ အကြီးအကဲအဖြစ် ထာဝရဘုရား၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကိုယ်တော်တိုင် ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။ ထိုနေရာမှ သူတို့သည် ယေရိခေါမြို့ကို ဖျက်ဆီးပြီး အာဣမြို့ကို အောင်နိုင်ရန် ချီတက်ခဲ့ကြသည်။ အာခန်သည် မိမိ၏အပြစ်အတွက် အပြစ်ဒဏ်ခံခဲ့ရသောနေရာလည်း ထိုနေရာဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်ထံမှ အကြံဉာဏ်မတောင်းဘဲ အစ္စရေးတို့ ပြုလုပ်ခဲ့သော လျစ်လျူရှုမှုကြောင့် ဂိဗောင်လူတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုခဲ့ရခြင်း၏ အကျိုးဆက်ကို ခံခဲ့ရသောနေရာလည်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှများပြားသော စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အမှတ်တရများနှင့် ဆက်နွယ်နေသော ထိုလွင်ပြင်ပေါ်၌ ရှမွေလနှင့် ရှောလုတို့ ရပ်နေကြသည်။ ဘုရင်အတွက် ကြိုဆိုသံများ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ အသက်ကြီးသော ပရောဖက်သည် နိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် မိမိ၏ နောက်ဆုံးစကားများကို ပြောကြားခဲ့သည်။

“ကြည့်ရှုကြလော့။ သင်တို့ပြောသမျှအတိုင်း ငါနားထောင်၍ သင်တို့အပေါ် ဘုရင်တစ်ပါး ခန့်ထားပြီ။ ယခုလည်း ကြည့်ရှုကြလော့။ ဘုရင်သည် သင်တို့ရှေ့တွင် သွားနေ၏။ ငါမူကား အသက်ကြီး၍ ဆံပင်ဖြူပြီ။ ... ငါသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ယနေ့တိုင် သင်တို့ရှေ့၌ လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီ။ ငါသည် ဤနေရာ၌ ရှိ၏။ ထာဝရဘုရားနှင့် ကိုယ်တော်၏ ဘိသိက်ခံရှေ့၌ ငါ့ကို သက်သေခံကြလော့။ ငါသည် မည်သူ၏နွားကို ယူဖူးသနည်း။ မည်သူ၏မြည်းကို ယူဖူးသနည်း။ မည်သူ့ကို လိမ်လည်၍ လုယူဖူးသနည်း။ မည်သူ့ကို ဖိနှိပ်ဖူးသနည်း။ ငါ့မျက်စိကို ကွယ်စေရန် မည်သူ့ထံမှ လာဘ်ကို ယူဖူးသနည်း။ ရှိခဲ့လျှင် ငါပြန်ပေးမည်။”

လူတို့က တစ်သံတည်းဖြင့် “ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို လိမ်လည်လုယူခြင်းမရှိပါ။ ဖိနှိပ်ခြင်းမပြုပါ။ မည်သူ့ထံမှ တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မယူပါ” ဟု ဖြေကြားကြသည်။

ရှမွေလသည် မိမိ၏အပြုအမူကိုသာ အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေပြရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဘုရင်နှင့် လူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို အုပ်ချုပ်ရမည့် အခြေခံမူများကို ယခင်ကတည်းက တင်ပြထားခဲ့ပြီး၊ ယခု မိမိ၏ကိုယ်ပိုင် နမူနာ၏ အလေးချိန်ကို ထိုစကားများထဲသို့ ထပ်မံပေါင်းထည့်လိုခဲ့သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့် ဆက်စပ်နေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ရှည်လျားသော အသက်တာတစ်လျှောက်တွင် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းသာ သူ့ရှေ့တွင် အမြဲရှိခဲ့သည်—ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်နှင့် ဣသရေလ၏ အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုး ဖြစ်သည်။

ဣသရေလအတွက် အောင်မြင်တိုးတက်မှု ရှိလာနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိမီ၊ သူတို့ကို ဘုရားသခင်ရှေ့၌ နောင်တရစေရန် ဦးဆောင်ပေးရမည်။ အပြစ်ကြောင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ရန် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးနှင့် ဉာဏ်ပညာကို သိမြင်နိုင်စွမ်းကိုလည်းကောင်း ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့၏အမှုကို ဘုရားသခင်က ကာကွယ်ပေးနိုင်တော်မူခြင်းအပေါ် ယုံကြည်မှုကိုလည်း ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။ စစ်မှန်သောငြိမ်သက်ခြင်းကို မရမီ၊ သူတို့ပြုခဲ့သော အပြစ်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်၍ ဝန်ခံရမည်။ သူတို့က ဘုရင်တောင်းဆိုရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ “ငါတို့ကို တရားစီရင်ရန်၊ ငါတို့ရှေ့မှ ထွက်သွားရန်နှင့် ငါတို့၏စစ်ပွဲများကို တိုက်ပေးရန်” ဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့ကြသည်။ ရှမွေလသည် ဘုရားသခင်က သူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ခဲ့သည့်နေ့မှစ၍ ဣသရေလ၏သမိုင်းကို ပြန်လည်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဘုရင်တို့၏ဘုရင် ယေဟောဝါသည် သူတို့ရှေ့မှ ထွက်သွား၍ သူတို့၏စစ်ပွဲများကို တိုက်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ မကြာခဏ သူတို့၏အပြစ်များကြောင့် ရန်သူများ၏ အာဏာထဲသို့ ရောင်းစားခံခဲ့ရသော်လည်း၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ မကောင်းသောလမ်းမှ လှည့်ပြန်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်က ကယ်တင်သူတစ်ဦးကို ပေါ်ထွန်းစေတော်မူသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဂိဒေါင်၊ ဗာရက်၊ “ယေဖသနှင့် ရှမွေလ” တို့ကို စေလွှတ်ပြီး “သင်တို့၏ရန်သူများ လက်မှ အရပ်ရပ်တို့၌ ကယ်တင်တော်မူ၍ သင်တို့သည် လုံခြုံစွာ နေထိုင်ကြ၏။” သို့သော် အန္တရာယ်ခြိမ်းခြောက်လာသောအခါ သူတို့က “ဘုရင်တစ်ပါးသည် ငါတို့အပေါ် စိုးစံရမည်” ဟု ပြောခဲ့ကြသည်။ ပရောဖက်က “သင်တို့၏ဘုရားသခင် ယေဟောဝါသည် သင်တို့၏ဘုရင် ဖြစ်တော်မူသည့်အခါ” ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ရှမွေလက ဆက်၍ “ယခုလည်း မတ်တပ်ရပ်၍ သင်တို့မျက်စိရှေ့၌ ထာဝရဘုရားပြုတော်မူမည့် ဤကြီးမားသောအရာကို ကြည့်ရှုကြလော့။ ယခုသည် ဂျုံရိတ်သိမ်းချိန် မဟုတ်လော။ ငါသည် ထာဝရဘုရားထံ တောင်းလျှောက်မည်။ ကိုယ်တော်သည် ထိုနေ့၌ မိုးကြိုးနှင့် မိုးကို ပေးတော်မူမည်။ ထိုအခါ သင်တို့သည် ထာဝရဘုရားရှေ့၌ ဘုရင်တစ်ပါးတောင်းဆိုခြင်းအားဖြင့် ပြုခဲ့သော သင်တို့၏အပြစ်သည် မည်မျှကြီးမားသည်ကို မြင်၍ သိကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည်။ ထိုအခါ ရှမွေလသည် ထာဝရဘုရားထံ တောင်းလျှောက်ပြီး၊ ထာဝရဘုရားသည် ထိုနေ့၌ မိုးကြိုးနှင့် မိုးကို ပေးတော်မူ၏။ ဂျုံရိတ်သိမ်းချိန်သည် မေလနှင့် ဇွန်လများဖြစ်ပြီး အရှေ့တိုင်း၌ ထိုကာလအတွင်း မိုးမရွာပေ။ မိုးကောင်းကင်သည် တိမ်ကင်း၍ လေထုမှာ ကြည်လင်နူးညံ့နေတတ်သည်။ ထိုကာလတွင် ဤမျှပြင်းထန်သော မုန်တိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းက လူတိုင်း၏နှလုံးကို ကြောက်ရွံ့စေခဲ့သည်။ လူတို့သည် နှိမ့်ချဝန်ခံ၍ သူတို့ပြုခဲ့သော အပြစ်ကို—အထူးသဖြင့် သူတို့၏ အပြစ်များပေါ်သို့ ထပ်မံဖြည့်စွက်ခဲ့သော ဘုရင်တောင်းဆိုမှုကို—ဝန်ခံကြသည်။ “ကျွန်ုပ်တို့သေမသွားစေရန် ကိုယ်တော်၏ကျွန်များအတွက် ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းပေးပါ။ အကြောင်းမူကား ဘုရင်တစ်ပါးတောင်းဆိုခြင်းဖြင့် ဤမကောင်းမှုကို ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များအပေါ် ထပ်မံပေါင်းထည့်ခဲ့ကြပါပြီ” ဟု ဆိုကြသည်။

ရှမွေလသည် လူတို့အား စိတ်ပျက်အားငယ်သည့်အခြေအနေ၌ မထားခဲ့ပေ။ ထိုသို့ထားခဲ့လျှင် ပိုမိုကောင်းမွန်သောအသက်တာအတွက် ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးကို တားဆီးသွားမည်ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် ဘုရားသခင်ကို တင်းကျပ်၍ ခွင့်မလွှတ်သောအရှင်အဖြစ် မြင်စေရန် သူတို့ကို ဦးဆောင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် များပြားလှသော စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများကို ခံရစေမည်။ ဘုရားသခင်သည် သနားကရုဏာရှိ၍ ခွင့်လွှတ်တော်မူသောအရှင်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိလူတို့သည် ကိုယ်တော်၏အသံကို နာခံသောအခါ သူတို့အား ကျေးဇူးပြုရန် အစဉ်အမြဲ အလိုတော်ရှိတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကျွန်မှတစ်ဆင့် ပေးသောသတင်းမှာ “မကြောက်ကြနှင့်။ သင်တို့သည် ဤမကောင်းမှုအလုံးစုံကို ပြုခဲ့ကြသော်လည်း ထာဝရဘုရားနောက်သို့ လိုက်ခြင်းမှ မလွှဲကြနှင့်။ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ဖြင့် ထာဝရဘုရားကို အမှုတော်ဆောင်ကြလော့။ အကျိုးမရှိ၊ ကယ်တင်ခြင်းမပေးနိုင်သော အချည်းနှီးသောအရာများနောက်သို့ လိုက်ရန် မလွှဲကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူတို့ကို စွန့်ပစ်တော်မမူ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ရှမွေလသည် မိမိအပေါ် ပြုခဲ့သော အထင်အမြင်သေးမှုကို ဘာမျှမပြောခဲ့ပေ။ မိမိ၏ တစ်သက်တာဆက်ကပ်မှုအတွက် ဣသရေလတို့က ပြန်လည်ပေးဆပ်ခဲ့သော ကျေးဇူးကန်းမှုကိုလည်း အပြစ်တင်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ သို့သော် သူတို့အပေါ် မိမိ၏ မပြတ်မလပ် စိတ်ဝင်စားမှုကို အာမခံပေးခဲ့သည်။ “သင်တို့အတွက် ဆုတောင်းခြင်းကို ရပ်လိုက်ခြင်းသည် ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှားခြင်းဖြစ်မည်။ ထိုသို့ပြုရန် ဘုရားသခင် တားမြစ်တော်မူပါစေ။ သို့ရာတွင် ကောင်းသောလမ်းနှင့် ဖြောင့်မတ်သောလမ်းကို သင်တို့အား သွန်သင်မည်။ ထာဝရဘုရားကိုသာ ကြောက်ရွံ့၍ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ဖြင့် အမှန်တရား၌ အမှုတော်ဆောင်ကြလော့။ ကိုယ်တော်သည် သင်တို့အတွက် ပြုတော်မူခဲ့သော ကြီးမားသောအမှုတို့ကို ဆင်ခြင်ကြလော့။ သို့သော် သင်တို့သည် မကောင်းမှုကို ဆက်လက်ပြုနေကြလျှင် သင်တို့နှင့် သင်တို့၏ဘုရင်သည် နှစ်ဦးစလုံး ပျက်စီးကြလိမ့်မည်။”