အခန်း ၁၆—အပေါ်ထပ်အခန်း၌

 

အခန်း ၁၆—အပေါ်ထပ်အခန်း၌

တပည့်တော်တို့သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်သောအခါ ပွဲတော်အခါများတွင် ဖွင့်ထားလေ့ရှိသော အရှေ့ဘက်တံခါးမှ ဝင်ကြ၏။ အိမ်များမှာ မှောင်မိုက်၍ တိတ်ဆိတ်နေကြသော်လည်း တက်လာသောလ၏ အလင်းရောင်ဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းများတစ်လျှောက် သူတို့သည် မိမိတို့၏လမ်းကို ရှာဖွေသွားကြ၏။ ယေရှုသည် မိမိမသေမီ နောက်ဆုံးညကို ကုန်ဆုံးခဲ့သော အမှတ်ရဖွယ် အပေါ်ထပ်အခန်း၌ မိမိတို့၏ ညီအစ်ကိုများကို တွေ့ရမည်ကို သူတို့သိကြ၏။ ဤနေရာ၌ တပည့်တော်တို့သည် မိမိတို့၏ သခင်အတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးလျက် ဥပုသ်နေ့ကို ကုန်ဆုံးခဲ့ကြ၏။ ယခုမူ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ အဖြစ်အပျက်များကို အချင်းချင်း ပြောဆိုနေကြသောကြောင့် အိပ်ရန် စိတ်မရှိကြတော့ပေ။ ခရီးသွားသူနှစ်ဦး၏ ထပ်ခါတလဲလဲ တောင်းဆိုမှုကြောင့် သတိထားသောလက်များက တံခါးကို ဖွင့်ပေးကြပြီး သူတို့ ဝင်လာကြ၏။ သူတို့နှင့်အတူ ယေရှုလည်း ဝင်လာတော်မူ၏။ ယေရှုသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် သူတို့နှင့်အတူ မမြင်ရသော အဖော်အဖြစ် ရှိနေတော်မူခဲ့သည်။

သူတို့သည် တပည့်တော်များ စုဝေးနေကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်နေကြသည်ကို တွေ့ကြ၏။ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်နှင့် ယုံကြည်ခြင်းတို့သည် အသာစီးရရန် ရုန်းကန်နေကြ၏။ မာရိ မဂ္ဂဒလနှင့် အခြားအမျိုးသမီးများ၏ သတင်းကို လူတိုင်းကြားခဲ့ကြသော်လည်း အချို့တို့မှာ မျှော်လင့်ချက် လုံးဝမရှိသည့်အတွက် သူတို့၏သက်သေခံချက်ကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲကြ၏။ ပေတရုသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်သော သခင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကြောင်း သက်သေခံရာတွင် အလွန်စိတ်အားထက်သန်၍ ယုံကြည်စိတ်ချမှုအပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သဖြင့် ညီအစ်ကိုများအပေါ် ပို၍ သြဇာသက်ရောက်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းသည်လည်း ပြန်လည်ရှင်သန်လာတော့၏။ ဧမာအုသမြို့မှ တပည့်တော်များသည် ဝမ်းမြောက်ဖွယ်သတင်းကို ယူဆောင်၍ ဝင်လာကြသောအခါ လူများစွာ၏အသံမှ “သခင်သည် အမှန်ပင် ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီး ရှိမုန်အား ပေါ်ထွန်းတော်မူပြီ” ဟူသော အာမေဍိတ်သံကို ကြားရ၏။

ဧမာအုသမြို့မှ နှစ်ဦးသည် သခင်က သူတို့၏မျက်စိကို ဖွင့်ပေးပြီး ဘိုးဘေးများ၏လက်ထက်မှ ထိုအချိန်အထိ ဆက်လက်ရောက်ရှိလာသော ပရောဖက်ပြုချက်များ၏ ဖြောင့်တန်းသောကွင်းဆက်ကို သူတို့အား ဖော်ပြခဲ့ပုံ၊ သူတို့၏ ကယ်တင်ရှင်နှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှတို့ကို ကြိုတင်ညွှန်ပြထားပုံတို့ကို ပြောပြကြ၏။ ထိုအဖွဲ့သည် ဤသတင်းကို အသက်ရှူမေ့မတတ် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်ကြ၏။ အချို့တို့သည် ယုံကြည်ခြင်းအသစ်ဖြင့် စိတ်အားတက်ကြွလာကြပြီး အချို့တို့ကမူ မယုံကြည်ကြသေးပေ။ ရုတ်တရက် ယေရှုကိုယ်တော်တိုင် သူတို့အလယ်တွင် ရှိနေတော်မူ၏။ လက်တော်များကို ကောင်းကြီးပေးရန် မြှောက်တော်မူပြီး “သင်တို့၌ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိစေသတည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

“သို့သော် သူတို့သည် ထိတ်လန့်၍ ကြောက်ရွံ့ကြပြီး ဝိညာဉ်တစ်ပါးကို မြင်ကြသည်ဟု ထင်မှတ်ကြ၏။ ကိုယ်တော်ကလည်း သူတို့အား ‘အဘယ်ကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးကြသနည်း။ သင်တို့၏နှလုံးထဲတွင် အဘယ်ကြောင့် အတွေးများ ပေါ်ပေါက်ကြသနည်း။ ငါ၏လက်နှင့် ခြေတို့ကို ကြည့်ကြလော့။ ငါကိုယ်တိုင် ဖြစ်သည်ကို သိကြလော့။ ငါ့ကို ကိုင်တွယ်ကြည့်ကြလော့။ ဝိညာဉ်၌ သင်တို့မြင်ရသကဲ့သို့ အသားနှင့်အရိုး မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် လက်တော်နှင့် ခြေတော်တို့ကို သူတို့အား ပြတော်မူ၏။”

ထိုအခါ ရက်စက်သော သံမှိုများဖြင့် ဒဏ်ရာအနာတရဖြစ်နေသော ခြေတော်နှင့် လက်တော်တို့ကို သူတို့မြင်ကြပြီး၊ သူတို့တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသည့် အခြားအသံများနှင့် မတူသော ကိုယ်တော်၏ သာယာငြိမ့်ညောင်းသောအသံကို မှတ်မိကြ၏။ “ဝမ်းမြောက်ခြင်းကြောင့် မယုံနိုင်သေးဘဲ အံ့ဩနေကြစဉ် ကိုယ်တော်က ‘သင်တို့၌ စားစရာတစ်စုံတစ်ရာ ရှိသလော’ ဟု မေးတော်မူ၏။ သူတို့ကလည်း ငါးကင်တစ်ပိုင်းနှင့် ပျားရည်အုံတစ်စိတ်ကို ပေးကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် ထိုအရာကို ယူ၍ သူတို့ရှေ့တွင် စားတော်မူ၏။” ယခုတွင် ယုံမှားသံသယနှင့် မယုံကြည်ခြင်းတို့၏နေရာကို ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့က အစားထိုးလိုက်ကြပြီး မည်သည့်စကားနှင့်မျှ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ခံစားချက်များဖြင့် မိမိတို့၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကယ်တင်ရှင်ကို အသိအမှတ်ပြုကြ၏။

ယေရှုသည် ယခု လူစုတစ်ရပ်လုံးအား ကျမ်းစာများကို ရှင်းလင်းဖော်ပြတော်မူပြီး မောရှေ၏ ပထမဆုံးစာအုပ်မှ စတင်ကာ ထိုအချိန်ကာလကို ညွှန်ပြနေပြီး ခရစ်တော်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ကြိုတင်ဟောပြောထားသော ပရောဖက်ပြုချက်ကို အထူးအလေးပေး၍ ရှင်းပြတော်မူ၏။ “ငါသည် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိစဉ်အခါ သင်တို့အား ပြောခဲ့သောစကားများကား ဤအရာများပင်တည်း။ မောရှေ၏တရား၌လည်းကောင်း၊ ပရောဖက်တို့၌လည်းကောင်း၊ ဆာလံကျမ်း၌လည်းကောင်း ငါနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ရေးထားသမျှတို့သည် ပြည့်စုံရမည်ဟု ဆိုခဲ့၏။ ထိုအခါ ကျမ်းစာများကို နားလည်နိုင်စေရန် သူတို့၏ဉာဏ်ကို ဖွင့်ပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် ‘ဤသို့ရေးထား၏။ ခရစ်တော်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရမည်၊ သုံးရက်မြောက်သောနေ့၌ သေခြင်းမှ ထမြောက်ရမည်။ ယေရုရှလင်မြို့မှစ၍ လူမျိုးအပေါင်းတို့အကြား နောင်တနှင့် အပြစ်လွှတ်ခြင်းကို ကိုယ်တော်၏နာမ၌ ဟောပြောရမည်။ ထိုအရာများကို သင်တို့သည် သက်သေခံများ ဖြစ်ကြ၏’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။

တပည့်တော်တို့သည် ယခု မိမိတို့အပ်နှင်းခံရသော တာဝန်၏ သဘောသဘာဝနှင့် အတိုင်းအတာကို စတင်နားလည်လာကြ၏။ ခရစ်တော်သည် သူတို့အား အပ်နှင်းထားသော အံ့ဖွယ်အမှန်တရားများကို ကမ္ဘာသို့ ကြေညာရမည်ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်၏အသက်တာ၊ သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအဖြစ်အပျက်များ၊ ထိုအဖြစ်အပျက်များနှင့် ပရောဖက်ပြုချက်များ၏ ကိုက်ညီမှု၊ ဘုရားသခင်၏ တရားတော်၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှု၊ ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်၏ နက်နဲသောအရာများ၊ အပြစ်လွှတ်ရန် ယေရှု၏တန်ခိုး—ဤအရာအားလုံးတို့ကို သူတို့သည် သက်သေခံများဖြစ်ကြပြီး၊ ယေရုရှလင်မြို့မှစ၍ လူအပေါင်းတို့အား သိရှိစေရန် ဖော်ပြပေးရန်မှာ သူတို့၏အလုပ်ဖြစ်၏။ နောင်တနှင့် ကယ်တင်ရှင်၏တန်ခိုးအားဖြင့် ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဧဝံဂေလိတရားကို သူတို့ကြေညာရမည်ဖြစ်၏။ ယေရှုသည် ဤလောကသို့ ပထမအကြိမ် ကြွလာတော်မူစဉ် ကောင်းကင်တမန်က “မြေကြီးပေါ်တွင် ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် လူတို့အပေါ် စိတ်နှစ်သက်ခြင်းရှိစေသတည်း” ဟု ကြေညာခဲ့၏။ ကိုယ်တော်၏ မြေကြီးပေါ်အသက်တာ ပြီးဆုံးသောအခါ သေခြင်းမှ ထွက်မြောက်လာပြီး၊ စုဝေးနေသော တပည့်တော်တို့အား ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်ထွန်းတော်မူကာ မင်္ဂလာရှိသောစကားဖြင့် “သင်တို့၌ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိစေသတည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ယေရှုသည် သံသယနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ကြောင့် စိတ်ပူပန်နေသော ဝိညာဉ်များအား ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပြောဆိုရန် အမြဲအသင့်ရှိတော်မူ၏။ ဤအဖိုးတန်သော ကယ်တင်ရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးတံခါးကို ကိုယ်တော်အား ဖွင့်ပေးပြီး “ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ နေတော်မူပါ” ဟု ပြောရန် စောင့်မျှော်နေတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်က “ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် တံခါးရှေ့၌ ရပ်၍ ခေါက်လျက်ရှိ၏။ အကြင်သူသည် ငါ၏အသံကို ကြား၍ တံခါးကို ဖွင့်လျှင် ထိုသူထံသို့ ငါဝင်မည်။ သူနှင့်အတူ ညစာစားမည်၊ သူလည်း ငါနှင့်အတူ စားရလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်တို့၏အသက်တာသည် အစဉ်မပြတ် တိုက်ပွဲတစ်ရပ်ဖြစ်၏။ အာဏာစက်များနှင့် တန်ခိုးများကိုလည်းကောင်း၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆိုးသွမ်းခြင်းများကိုလည်းကောင်း၊ ဘယ်တော့မျှ မအိပ်သော ရန်သူများကိုလည်းကောင်း တိုက်ခိုက်ရမည်။ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများကို ခုခံရမည်ဖြစ်ပြီး ခရစ်တော် အောင်မြင်ခဲ့သကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့လည်း အောင်မြင်ရမည်။ ယေရှု၏ ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ အပြင်းထန်ဆုံး စမ်းသပ်မှုများအောက်တွင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် တည်ငြိမ်၍ စိတ်ရှည်ကြမည်။

ယေရှု၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်၌ အိပ်ပျော်နေကြသောသူအပေါင်းတို့၏ နောက်ဆုံးရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအတွက် နမူနာတစ်ရပ်ဖြစ်၏။ ကယ်တင်ရှင်၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကိုယ်ခန္ဓာ၊ ကိုယ်ဟန်အမူအရာနှင့် မိန့်ဆိုသောအသံတို့သည် ကိုယ်တော်၏နောက်လိုက်များအတွက် အားလုံးရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ကြ၏။ ထိုနည်းတူ ယေရှု၌ အိပ်ပျော်နေကြသူတို့သည်လည်း တစ်ဖန် ရှင်ပြန်ထမြောက်ကြလိမ့်မည်။ တပည့်တော်တို့က ယေရှုကို သိရှိသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏မိတ်ဆွေများကို သိရှိကြမည်။ ဤသေမျိုးဘဝ၌ သူတို့သည် ပုံပျက်နေခြင်း၊ ရောဂါခံစားနေရခြင်း သို့မဟုတ် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်နေခြင်း ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း ရှင်ပြန်ထမြောက်၍ ဘုန်းထင်ရှားသော ကိုယ်ခန္ဓာ၌ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားသည် အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းထားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယေရှု၏မျက်နှာမှ ထွန်းလင်းသော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည့် မျက်နှာပေါ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ချစ်မြတ်နိုးသူတို့၏ အသွင်အပြင်များကို ကျွန်ုပ်တို့ မှတ်မိကြမည်။

ယေရှု၏သေခြင်းသည် သောမတ်အား မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုထဲသို့ ကျဆင်းစေခဲ့၏။ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် အမှောင်ထုအတွင်း လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ယေရှုသည် တပည့်တော်များအား ပေါ်ထွန်းတော်မူသောအခါ သူသည် အပေါ်ထပ်အခန်း၌ မရှိခဲ့ပေ။ အခြားသူများ၏ သတင်းကို သူကြားခဲ့ပြီး ယေရှုရှင်ပြန်ထမြောက်ခဲ့ကြောင်း အထောက်အထားများစွာကိုလည်း ရရှိခဲ့သော်လည်း တောင့်တင်းသော မှောင်မိုက်မှုနှင့် ခေါင်းမာသော မယုံကြည်ခြင်းတို့က သူ၏နှလုံးကို အားတက်စေသော သက်သေခံချက်အလုံးစုံတို့အပေါ် ပိတ်ဆို့ထား၏။ ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကယ်တင်ရှင်၏ အံ့ဖွယ်ပေါ်ထွန်းခြင်းအကြောင်း တပည့်တော်တို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုကြသည်ကို သူကြားရသောအခါ ထိုအရာက သူ့အား ပို၍နက်ရှိုင်းသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုထဲသို့သာ တွန်းပို့ခဲ့၏။ အကြောင်းမူကား ယေရှုသည် အမှန်တကယ် သေခြင်းမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခဲ့လျှင် ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် မြေကြီးပေါ်၌ တည်ထောင်မည့် နိုင်ငံတော်အတွက် နောက်ထပ်မျှော်လင့်ချက် မရှိနိုင်တော့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် မိမိ၏ဆရာသည် မိမိမှတစ်ပါး တပည့်တော်အားလုံးကို မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်ဟု တွေးမိခြင်းကလည်း သူ၏မာနကို ထိခိုက်စေခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် မယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး တစ်ပတ်လုံး မိမိ၏ဆင်းရဲဒုက္ခကို တွေးတောနေခဲ့၏။ ထိုဆင်းရဲဒုက္ခသည် သူ၏ညီအစ်ကိုများ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော မျှော်လင့်ချက်နှင့် ယုံကြည်ခြင်းတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်သောအခါ ပို၍ပင် မှောင်မိုက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်အတွင်း သူသည် ညီအစ်ကိုများနှင့် အတူရှိသည့်အခါတိုင်း “သူ၏လက်၌ သံမှိုရာကို ငါမမြင်ရလျှင်၊ သံမှိုရာ၌ ငါ့လက်ချောင်းကို မထည့်ရလျှင်၊ သူ၏နံဘေးထဲသို့ ငါ့လက်ကို မထိုးရလျှင် ငါမယုံ” ဟူသော စကားများကို မကြာခဏ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုခဲ့၏။ သူသည် ညီအစ်ကိုများ၏ မျက်စိဖြင့် မမြင်လိုသကဲ့သို့ သူတို့၏ သက်သေခံချက်ပေါ်တွင် မှီခိုသော ယုံကြည်ခြင်းကိုလည်း မကျင့်သုံးလိုခဲ့ပေ။ သူသည် မိမိ၏သခင်ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော်လည်း မနာလိုခြင်းနှင့် မယုံကြည်ခြင်းတို့သည် သူ၏စိတ်နှင့်နှလုံးကို သိမ်းပိုက်ထားကြ၏။

အပေါ်ထပ်အခန်းသည် တပည့်တော်အချို့၏ နေအိမ်ဖြစ်ပြီး ညနေတိုင်း သူတို့အားလုံး ဤနေရာ၌ စုဝေးကြ၏။ တစ်ညနေတွင် သောမတ်သည် မိမိ၏ညီအစ်ကိုများနှင့် တွေ့ဆုံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့၏။ မယုံကြည်သေးသော်လည်း သတင်းကောင်းသည် အမှန်ဖြစ်မည်ဟု မိမိကိုယ်တိုင်ပင် ဝန်မခံမိသော မျှော်လင့်ချက်သေးသေးလေးကို သူ၏နှလုံးထဲတွင် ထိန်းသိမ်းထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။ တပည့်တော်တို့သည် မိမိတို့၏ ပုံမှန်အစားအစာကို စားသုံးနေကြစဉ်၊ ခရစ်တော်က ပရောဖက်ပြုချက်များ၌ သူတို့အားပေးခဲ့သော မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်းအမှန်ဖြစ်ကြောင်း အထောက်အထားများကိုလည်း အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေကြစဉ် “တံခါးများကို ပိတ်ထားသော်လည်း ယေရှုသည် ကြွလာ၍ အလယ်၌ ရပ်တော်မူပြီး ‘သင်တို့၌ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိစေသတည်း’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။”

ထို့နောက် ကိုယ်တော်ကို မြင်ခဲ့သူများ၏ သက်သေခံချက်ကို လက်မခံခဲ့သော မယုံကြည်သူတို့ကို ဆုံးမတော်မူပြီး သောမတ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ “သင်၏လက်ချောင်းကို ဤအရပ်သို့ ဆန့်၍ ငါ၏လက်ကို ကြည့်လော့။ သင်၏လက်ကို ဤအရပ်သို့ ဆန့်၍ ငါ၏နံဘေးထဲသို့ ထိုးလော့။ ယုံကြည်ခြင်းကင်းမဲ့သူ မဖြစ်ဘဲ ယုံကြည်သူဖြစ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဤစကားများက သောမတ်၏အတွေးများနှင့် စကားများကို ကိုယ်တော် သိရှိဖတ်ရှုတော်မူခဲ့ကြောင်း ပြသ၏။ သံသယရှိသော တပည့်သည် တစ်ပတ်လုံးအတွင်း မိမိ၏အဖော်များထဲမှ မည်သူမျှ ယေရှုကို မမြင်ခဲ့ကြကြောင်း သိသောကြောင့် သူ၏ခေါင်းမာသော မယုံကြည်ခြင်းအကြောင်းကို သခင်အား ပြောပြနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိ၏။ မိမိရှေ့၌ ရှိနေသူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ အသေခံခဲ့သော မိမိ၏သခင်ဖြစ်ကြောင်း သူအသိအမှတ်ပြုလိုက်၏။ နောက်ထပ်အထောက်အထားကို သူမလိုတော့ပေ။ ယေရှုသည် အမှန်ပင် သေခြင်းမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူပြီဟု သိရှိသောအခါ သူ၏နှလုံးသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ခုန်တက်လာ၏။ သူသည် မိမိ၏ဆရာ၏ခြေရင်း၌ နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခြင်းနှင့် ဆည်းကပ်ခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ချလိုက်ပြီး “အကျွန်ုပ်၏ သခင်နှင့် အကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင်” ဟု အော်ဟစ်ပြောဆို၏။

ယေရှုသည် သူ၏ဝန်ခံအသိအမှတ်ပြုမှုကို လက်ခံတော်မူသော်လည်း မယုံကြည်ခြင်းအတွက် နူးညံ့စွာ ဆုံးမတော်မူ၏။ “သောမတ်၊ သင်သည် ငါ့ကိုမြင်သောကြောင့် ယုံကြည်ပြီ။ မမြင်ရသော်လည်း ယုံကြည်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဤနေရာတွင် ယေရှုသည် သောမတ်အား မိမိ၏ညီအစ်ကိုများ၏ သက်သေခံချက်ကို ယုံကြည်ခဲ့ပြီး မိမိမျက်စိဖြင့် ယေရှုကို မမြင်မချင်း ယုံကြည်ရန် ငြင်းဆန်မထားခဲ့လျှင် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ကိုယ်တော်က ပို၍လက်ခံတော်မူမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသတော်မူ၏။ ကမ္ဘာကြီးသည် သောမတ်၏ ဤနမူနာကို လိုက်နာမည်ဆိုလျှင် မည်သူမျှ ကယ်တင်ခြင်းရရန် ယုံကြည်ကြမည်မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမူကား ယခု ခရစ်တော်ကို လက်ခံသူအားလုံးသည် အခြားသူများ၏ သက်သေခံချက်မှတစ်ဆင့် ထိုသို့ပြုကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။

အားနည်း၍ မတည်မြဲသော ယုံကြည်ခြင်းရှိသူများစွာတို့သည် သောမတ်သည် မိမိ၏အဖော်များထံမှ ရရှိခဲ့သော အထောက်အထားမျိုးကိုသာ မိမိတို့ရရှိခဲ့လျှင် သူကဲ့သို့ သံသယဝင်ကြမည်မဟုတ်ဟု ဆင်ခြင်ကြ၏။ သို့သော် သူတို့၌ ထိုအထောက်အထားသာမက အဘက်ဘက်မှ စုပုံနေသော ထပ်ဆင့်သက်သေခံချက်များလည်း ရှိနေကြောင်း မသိကြပေ။ သောမတ်ကဲ့သို့ သံသယဖြစ်စရာအကြောင်းအားလုံး ဖယ်ရှားခံရသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေသူများစွာတို့သည် သူကဲ့သို့ မိမိတို့၏ဆန္ဒ ပြည့်စုံသည်ကို ဘယ်တော့မျှ မတွေ့ရနိုင်ဘဲ တဖြည်းဖြည်း မယုံကြည်ခြင်း၌ ခိုင်မာစွာ အမြစ်တွယ်သွားကြမည်။ ထိုအခါ ယေရှု၏မျက်နှာသာဘက်၌ ရှိသော အထောက်အထားများ၏ အလေးချိန်ကို သူတို့ မမြင်နိုင်တော့ဘဲ သံသယရှိသော ယုဒလူမျိုးများကဲ့သို့ မိမိတို့၌ရှိသော အလင်းအနည်းငယ်သည်ပင် သူတို့၏စိတ်ကို ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပိတ်လှောင်လာသော အမှောင်ထုအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏အမှန်တရားကို ရှင်းလင်းပြတ်သား၍ အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သော အထောက်အထားများကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် နှလုံးကို ခိုင်မာစေပြီး ဉာဏ်ကို မျက်စိကန်းစေ၏။ အဖိုးတန်သောအလင်းကို လျစ်လျူရှုထားသောအခါ ထိုအလင်းသည် လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိသော စိတ်ထဲမှ လုံးဝမှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ယေရှုသည် သောမတ်အား ဆက်ဆံပုံအားဖြင့် ဘာသာရေးအမှန်တရားနှင့် ပတ်သက်၍ သံသယရှိပြီး ထိုသံသယများကို အထူးအလေးပေးဖော်ပြသူများအား မိမိတို့မည်သို့ ဆက်ဆံသင့်ကြောင်း မိမိ၏နောက်လိုက်များအား သင်ခန်းစာပေးတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် သောမတ်အား ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်သော စကားများဖြင့် မလွှမ်းမိုးခဲ့သကဲ့သို့ သူနှင့် အငြင်းပွားခြင်းသို့လည်း မဝင်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား ထူးခြားသော နှိမ့်ချကြင်နာမှုနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုဖြင့် သံသယရှိသူအား ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ထင်ရှားပြတော်မူ၏။ သောမတ်သည် မိမိ၏ယုံကြည်ခြင်းအတွက် တစ်ခုတည်းသော အခြေအနေများကို သတ်မှတ်ပေးခြင်းဖြင့် အလွန်အကြောင်းမဲ့သော ရပ်တည်ချက်ကို ယူခဲ့၏။ သို့သော် ယေရှုသည် မိမိ၏ရက်ရောသော ချစ်ခြင်းနှင့် ထောက်ထားစဉ်းစားမှုအားဖြင့် သူတည်ဆောက်ထားသော အတားအဆီးအားလုံးကို ဖြိုဖျက်တော်မူ၏။ အမြဲတစေ အငြင်းပွားခြင်းသည် မယုံကြည်ခြင်းကို ရှားပါးစွာပင် အားနည်းစေတတ်ပြီး၊ ထိုအစား မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် အနေအထားသို့ ပို့ဆောင်ကာ ထိုနေရာတွင် ထောက်ခံချက်နှင့် ဆင်ခြေသစ်များကို ရှာတွေ့စေတတ်၏။ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ အသေခံတော်မူသော ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ချစ်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်၌ ထင်ရှားလာသော ယေရှုသည် တစ်ချိန်က မလိုလားခဲ့သော နှုတ်ခမ်းများစွာမှ သောမတ်၏ “အကျွန်ုပ်၏ သခင်နှင့် အကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင်” ဟူသော ဝန်ခံချက်ကို ထွက်ပေါ်လာစေတော်မူလိမ့်မည်။