အခန်းကြီး - (၅ - ၆)

 

အခြားပြစ်မှုများ (၅:၁–၁၃)။ ဤအပိုင်းတွင် အပြစ်များစာရင်းတစ်ခုနှင့် ထို့နောက် လိုအပ်သော အပြစ်ပူဇော်သက္ကာကို ဖော်ပြထားသည်။ သီးခြားအပြစ်လေးမျိုးကို ဖော်ပြထားပြီး ပထမအပြစ်နှင့် နောက်ဆုံးအပြစ်တို့သည် အပြည့်အဝ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြုလုပ်သောအပြစ်များ ဖြစ်သည်။ ထိုသူများသည် မိမိတို့ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို အပြည့်အဝ သိရှိကြသည်။ ပထမအပြစ်မှာ အခြားသူတစ်ဦးက ကျိန်ဆိုပြောဆိုသည်ကို ကြားသော်လည်း ထိုအကြောင်းကို မတင်ပြသူ၏အပြစ် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁; သုတ္တံ ၂၉:၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူသည် ထိုအရာကို လျစ်လျူရှုသည်။ ဤစာပိုဒ်ကို ပြစ်မှုတစ်ခု၏ သက်သေဖြစ်သူတစ်ဦးက ဆင့်ခေါ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် သက်သေခံရန် အမိန့်ပေးခံရခြင်းရှိသော်လည်း သက်သေမခံလိုခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဟေဗြဲစာသားတွင် မိမိကြားခဲ့သော ကျိန်ဆိုပြောဆိုမှုကို တစ်စုံတစ်ဦးအပေါ် သက်သေမခံခြင်းအားဖြင့် အပြစ်ပြုသောသူတစ်ဦးအကြောင်း ပြောထားသည်။ ပြစ်မှုကို မတင်ပြခြင်းအားဖြင့် ထိုသူသည် ပြစ်မှုတွင် ပါဝင်လာပြီး ကြံရာပါအဖြစ်ပင် သတ်မှတ်ခံရနိုင်သည် (သုတ္တံ ၂၉:၂၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ထို့ပြင် အပြစ် သို့မဟုတ် ဒုစရိုက်ကို ထမ်းရသည်။ ဟေဗြဲအသုံးအနှုန်း nasa’ ‘awon ကို အများအားဖြင့် “ဒုစရိုက်ကို ထမ်းသည်” ဟု ဘာသာပြန်ကြသော်လည်း ဥပဒေဆိုင်ရာ စကားရပ်ဖြစ်ပြီး “ပြစ်မှုအတွက် တာဝန်ရှိ၍ ပြစ်ဒဏ်ခံထိုက်သည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။

ဒုတိယအပြစ်မှာ မသန့်ရှင်းသော တိရစ္ဆာန်၏ အသေကောင်ကို ထိတွေ့ခြင်းအားဖြင့် မသန့်ရှင်းဖြစ်လာခြင်း ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂; ၁၁:၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများသည် မိမိတို့၏အပြစ်ကို မသိခဲ့လျှင်ပင် (စာသားအတိုင်း “သူ့ထံမှ ဖုံးကွယ်နေသည်”) သူတို့သည် မသန့်ရှင်းသူများအဖြစ် (စာသားအတိုင်း “သူသည် မသန့်ရှင်း”) သတ်မှတ်ခံရပြီး အပြစ်ရှိကြသည်။ နောက်ဆုံးကြိယာသည် ဥပဒေဆိုင်ရာ ဖော်ပြချက်ဖြစ်ပြီး nasa’ ‘awon နှင့် အဓိပ္ပာယ်တူသည် (အခန်းငယ် ၁ ကိုကြည့်ပါ)။ မသန့်ရှင်းသောအရာကို ထိတွေ့ခြင်းအတွက် အပြစ်ပူဇော်သက္ကာ မလိုအပ်သောကြောင့် (၁၁:၂၄–၂၈) ထိုသူ မသန့်ရှင်းဖြစ်လာပြီးနောက် အခြားအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရမည်။ ထိုလူတစ်ဦးသည် “မသိ” ဟူသော စကားစုမှာ ပဟေဠိဆန်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုကြိယာသည် “ဖုံးကွယ်သည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည် (စာသားအတိုင်း “သူ့ထံမှ ဖုံးကွယ်နေသည်”)။ ပညာရှင်များစွာက ယင်းကို “မေ့သည်” ဟု ဘာသာပြန်ရန် နှစ်သက်ကြသော်လည်း ဟေဗြဲကျမ်းစာ၏ အခြားနေရာများတွင် ဟေဗြဲကြိယာသည် ဤအဓိပ္ပာယ်ကို သယ်ဆောင်သည်ဟု မတွေ့ရပေ။ “သူ့ထံမှ ဖုံးကွယ်နေသည်” ဟူသော စကားစုသည် တစ်စုံတစ်ရာကို လျစ်လျူရှုရန် ရွေးချယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပေါ့ဆခြင်းအားဖြင့် ဖုံးကွယ်ခြင်းဟူသော အယူအဆကို ဖော်ပြသည့် စကားရပ်ဖြစ်နိုင်သည် (ဝတ်ပြုရာ ၂၀:၄; တရားဟောရာ ၂၂:၁၊ ၃–၄; ဟေရှာယ ၅၈:၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအဆိုကို လက်ခံလျှင် မသန့်ရှင်းဖြစ်လာသောသူသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းဆိုင်ရာ ပညတ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ ထို့အပြင် လိုအပ်သော သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေခြင်း အခမ်းအနားကို မပြုလုပ်သောကြောင့် သူ၏ဝိညာဉ်ရေးအခြေအနေ ထိခိုက်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်ပူဇော်သက္ကာ လိုအပ်လာသည်။

တတိယအမှုမှာ လူသားတို့၏ မသန့်ရှင်းမှုနှင့် ထိတွေ့ခြင်းဖြစ်ပြီး (ဝတ်ပြုရာ ၁၅ ကိုကြည့်ပါ) ထုံးတမ်းဆိုင်ရာ မသန့်ရှင်းမှုကို ဖြစ်စေသည် (အခန်းငယ် ၃)။ ထပ်မံ၍ စာသားက ဤလုပ်ရပ်သည် “သူ့ထံမှ ဖုံးကွယ်နေသည်” ဟု ရှင်းပြထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုသူသည် မိမိ၏အခြေအနေကို လျစ်လျူရှုခဲ့ပြီး လိုအပ်သော သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေခြင်း အခမ်းအနားကို မပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ်၏အဆုံးကို နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ဥပမာ၊ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သိရှိလာသောအခါ အပြစ်ရှိလာသည်ဟု ဆိုခြင်း၊ သို့မဟုတ် အဓိကဘာသာပြန်ချက်များအားလုံးက အကြံပြုသကဲ့သို့ အစပိုင်းတွင် မသိခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် မိမိ၏အပြစ်ကို သိလာခြင်း သို့မဟုတ် အသိအမှတ်ပြုလာခြင်းဟု ဆိုခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲစာသား၏ စာသားအတိုင်း ဘာသာပြန်ချက်မှာ “သူသည် သိ၍ အပြစ်ရှိသည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မသိမှုကြောင့် ဖြစ်သောအမှုမဟုတ်ဘဲ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းဆိုင်ရာ ပညတ်ကို သိသိကြီးနှင့် ချိုးဖောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထအမှုမှာ လူတစ်ဦးက ကတိပြုသော ကျိန်ဆိုချက်ကို ဦးစွာ အလေးအနက် မစဉ်းစားဘဲ ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၄)။ ပညတ်တော်အရ အပြစ်သည် မစဉ်းစားဘဲ ကျိန်ဆိုခြင်းတွင် မရှိဘဲ ထိုကျိန်ဆိုချက်ကို မဖြည့်ဆည်းခြင်းတွင် ရှိသည် (တရားဟောရာ ၂၃:၂၂–၂၄; ဒေသနာ ၅:၃–၅)။ ကျမ်းစာဘာသာပြန်ချက်အချို့တွင် “သူသည် ထိုအရာကို မသိ—သိလာသောအခါ အပြစ်ရှိရမည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်။ သို့သော် ထိုသို့သော ဘာသာပြန်ချက်နှင့် အလားတူဘာသာပြန်ချက်များသည် အကြောင်းအရာနှင့် မကိုက်ညီပေ။ အကြောင်းမှာ ကျိန်ဆိုချက်ကို ပြောဆိုသူသည် မိမိပြုလုပ်နေသည့်အရာကို အပြည့်အဝ သိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အမှန်မှာ ဟေဗြဲစာသားသည် စာသားအတိုင်း “သူသည် သိသည်” ဟု ဖတ်ရသည်။ ဖြစ်နိုင်သော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်တစ်ခုတည်းမှာ ထိုသူသည် ကျိန်ဆိုချက်ကို လျစ်လျူရှုပြီး မဖြည့်ဆည်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မရည်ရွယ်ဘဲ ပညတ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းမဟုတ်သောကြောင့် အပြစ်ပူဇော်သက္ကာ လိုအပ်လာသည်။

ပြဿနာ၏ ဖြေရှင်းမှုသည် ပညတ်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လျစ်လျူရှုခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပေါ့ဆမှုကို ဝန်ခံခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၅)။ အခန်းငယ် ၆ ၏ ပထမပိုင်းကို မည်သို့ဘာသာပြန်ရမည်နှင့် ပတ်သက်၍ ဘာသာပြန်သူများနှင့် မှတ်ချက်ပေးသူများအကြား သဘောထားကွဲပြားကြသည်။ ဟေဗြဲစကားလုံး ’asham သည် ကျူးလွန်မှုအတွက် ပူဇော်သက္ကာကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည် (အခန်းငယ် ၁၅)။ သို့သော် ဤအကြောင်းအရာတွင် ဆွေးနွေးနေသည်မှာ အပြစ်ပူဇော်သက္ကာ ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၉၊ ၁၁–၁၂)။ ’Asham ကို “ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်း၊ ပြစ်ဒဏ်” ဟုလည်း ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ပညတ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းအတွက် ပြစ်ဒဏ်/ပြန်လည်ပေးဆပ်မှုသည် အပြစ်ပူဇော်သက္ကာ ဖြစ်သည်။ အပြစ်ပူဇော်သက္ကာအတွက် ရွေးချယ်သော ပူဇော်သက္ကာတိရစ္ဆာန်သည် ထိုသူ၏ ဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေအပေါ် မူတည်သည်။ အချို့သည် သိုးအုပ်ထဲမှ အမတစ်ကောင် သို့မဟုတ် သိုးတစ်ကောင် သို့မဟုတ် ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ယူဆောင်လာရပြီး အချို့သည် ချိုးငှက်နှစ်ကောင်ကို ယူဆောင်လာရသည်။ တစ်ကောင်ကို အပြစ်ပူဇော်သက္ကာအဖြစ်၊ အခြားတစ်ကောင်ကို မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ် ဆက်ကပ်ရသည် (အခန်းငယ် ၇–၁၀; လုကာ ၂:၂၂–၂၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ငှက်တစ်ကောင်ထံမှ ရရှိသောသွေးပမာဏမှာ အလွန်နည်းသောကြောင့် သွေးအသုံးပြုသည့် အခမ်းအနားကို ရိုးရှင်းစေခဲ့သည်။ လူများသည် အလွန်ဆင်းရဲပါက အပြစ်ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ဘောဇဉ်ပူဇော်သက္ကာကို ယူဆောင်လာရသည် (အခန်းငယ် ၁၁–၁၃)။ ဤအခြေအနေတွင် ဆီနှင့် နံ့သာကို မထည့်ရ (၂:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် နောင်တနှင့် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှု၏ လက္ခဏာဖြစ်နိုင်ပြီး ပုံမှန်ဘောဇဉ်ပူဇော်သက္ကာနှင့်လည်း ကွဲပြားစေရန် ဖြစ်နိုင်သည်။ အရာအားလုံးကို သွေးအားဖြင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေသည် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည် (ဟေဗြဲ ၉:၂၂)။ ငွေကြေးအခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသူများအား ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းကျေးဇူးတော်သည် လူတိုင်းအတွက် ဖြစ်ကြောင်း သေချာစေရန် ဤကင်းလွတ်ခွင့်ကို ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။

လူသားတို့၏အပြစ်အတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းပြုရန် လိုအပ်သော ပူဇော်သက္ကာသည် မည်သူမျှ ပေးဆပ်နိုင်သည်ထက် ပိုမိုကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် အပြစ်အနာအဆာမရှိသော သိုးသငယ်ဖြစ်သည့် ခရစ်တော်၏ “အဖိုးထိုက်သော (timios၊ ‘ကုန်ကျစရိတ်ကြီးမားသော၊ တန်ဖိုးနှိုင်းယှဉ်မရအောင် မြင့်မားသော’) သွေးတော်” အားဖြင့် ထိုအရာကို ပေးတော်မူခဲ့သည် (၁ ပေတရု ၁:၁၉)။ ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏အပြစ်များကို မိမိအပေါ် ထမ်းယူခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏အပြစ်များအတွက် ပြစ်ဒဏ်အပြည့်အဝကို ပေးဆပ်တော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နောင်တရခြင်းရှိပါက ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ပေးအပ်တော်မူသော အရာအားဖြင့် ကိုယ်တော် မလွှတ်နိုင်သော အပြစ်ဟူ၍ မရှိပေ (ရောမ ၅:၂၀)။

၅:၁၄–၆:၇။ အပြစ်ရှိကြောင်းဝန်ခံခြင်း/ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်းဆိုင်ရာ ပူဇော်သက္ကာ

“ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်းဆိုင်ရာ ပူဇော်သက္ကာ” ဟု ဤပူဇော်သက္ကာကို ခေါ်ဆိုခြင်းသည် ပို၍အသုံးများလာသော်လည်း၊ ၅:၁၇–၁၉ တွင် ဖော်ပြထားသော အခြေအနေနှင့်မူ ကောင်းစွာကိုက်ညီခြင်းမရှိပါ၊ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာတွင် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် မလိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤဥပဒေသတ်မှတ်ချက်တွင် အပြစ်ရှိကြောင်းဝန်ခံခြင်းဆိုင်ရာ ပူဇော်သက္ကာကို ယူဆောင်လာရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်း နှစ်ရပ်ကို ဖော်ပြထားသော်လည်း လိုက်နာရမည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို အသေးစိတ် မဖော်ပြထားပါ။ ထိုလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ၇:၁–၇ တွင် ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုပူဇော်သက္ကာသည် အပြစ်ဖြေရာပူဇော်သက္ကာကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည်ဟု ဆိုထားသည်။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ အပြစ်ရှိကြောင်းဝန်ခံခြင်းဆိုင်ရာ ပူဇော်သက္ကာ၏ သွေးကို ကိုင်တွယ်ပုံဖြစ်ပြီး၊ ယင်းသွေးကို မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်၏ ဘေးနှစ်ဖက်ပေါ်သို့ ပက်ဖျန်းရမည်ဖြစ်သည်။ ပူဇော်သက္ကာ မပြုမီ ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်းနှင့် တန်ဖိုး၏ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ယဇ်ပုရောဟိတ်အား ပေးရမည်ဖြစ်သောကြောင့် သွေး၏ အပြစ်ဖြေခြင်းဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ကို အလေးပေးမှုမှာ နည်းပါးခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

ဤပူဇော်သက္ကာကို ပထမဦးဆုံး ယူဆောင်လာရသည့် အခါသမယမှာ မရည်ရွယ်ဘဲ သန့်ရှင်းသောအရာကို မလျော်မကန်အသုံးပြုမိသော အခြေအနေများအတွက် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၅)။ ဘုရားသခင်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို မလျော်မကန်အသုံးပြုခြင်း—ထာဝရဘုရား၏ သန့်ရှင်းသောအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ အပြစ်ပြုခြင်း—သည် အလွန်အလေးအနက်ထားရမည့် ကိစ္စဖြစ်သည် (ယောရှု ၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုသို့သောအပြစ်တွင် ဥပမာအားဖြင့် ထာဝရဘုရားအတွက် သီးသန့်ခွဲထားပြီးနောက် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို စားခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ ထိုသူသည် မိမိအပြစ်ပြုမိကြောင်း မည်သို့သိရှိလာသည်ကို ဘာမျှမဖော်ပြထားသဖြင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာကို ထိုသူသည် လုံးဝမသိရှိခဲ့ခြင်းမဟုတ်နိုင်ဟု ဆိုလိုနိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အရာသုံးခု လိုအပ်သည်။ ယူထားသောအရာကို ပြန်ပေးရမည်၊ တန်ဖိုး၏ နောက်ထပ် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ပေးရမည်၊ ထို့နောက် အပြစ်ရှိကြောင်းဝန်ခံခြင်းဆိုင်ရာ ပူဇော်သက္ကာအတွက် သိုးထီးတစ်ကောင်ကို ယူဆောင်လာရမည်။ ထိုသူသည် သိုးထီး၏ တန်ဖိုးနှင့်ညီမျှသော ငွေကို သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ယူဆောင်လာပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံမှ သိုးထီးကို ဝယ်ယူနိုင်သည် (အခန်းငယ် ၁၈)။ လူတို့အတွက် ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ပေးသူအဖြစ် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အပြစ်ဖြေခြင်းဆိုင်ရာ ထုံးတမ်းကို ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ရမည် (၄:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။

၅:၁၇–၁၉ အရ မိမိသည် မသိရှိသောအပြစ်တစ်စုံတစ်ရာကို ပြုမိခဲ့သည်ဟု သံသယရှိသောအခါ အပြစ်ရှိကြောင်းဝန်ခံခြင်းဆိုင်ရာ ပူဇော်သက္ကာကို ယူဆောင်လာရမည်။ အပြစ်ကို မည်သည့်အခါမျှ သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်းမရှိသောကြောင့် ဖြေရှင်းနည်းမှာ ထိုအရာကို သန့်ရှင်းသောအရာကို မလျော်မကန်အသုံးပြုခြင်းအဖြစ် သဘောထားရန် ဖြစ်သည်။ ဤမသိသောအပြစ်အတွက် အပြစ်ရှိကြောင်းဝန်ခံခြင်းဆိုင်ရာ ပူဇော်သက္ကာ လိုအပ်သော်လည်း ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် မလိုပါ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သားသမီးများ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကောင်းကျိုးကို အမှန်ပင် ဂရုစိုက်တော်မူသည်။ အခန်းငယ် ၁၉ ကို “၎င်းသည် အပြစ်ရှိကြောင်းဝန်ခံခြင်းဆိုင်ရာ ပူဇော်သက္ကာဖြစ်သည်။ သူသည် ထာဝရဘုရားရှေ့၌ အပြစ်ရှိသည်” ဟု ဘာသာပြန်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

အပြစ်ရှိကြောင်းဝန်ခံခြင်းဆိုင်ရာ ပူဇော်သက္ကာကို ယူဆောင်လာရသည့် ဒုတိယအကြိမ်အခါသမယမှာ လူသား၏ပိုင်ဆိုင်မှုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ မလျော်မကန်အသုံးပြုခြင်းနှင့် ထာဝရဘုရားရှေ့တွင် မမှန်ကန်သော ကျိန်ဆိုခြင်းကို ပြုခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်ပါဝင်သည့် အခြေအနေဖြစ်သည် (၆:၁–၇)။ ဖော်ပြထားသော အပြစ်များမှာ အပ်နှံထားသောပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍ လှည့်ဖြားခြင်း၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသောအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ လှည့်ဖြားခြင်း၊ လုယက်ခြင်း၊ ပစ္စည်းများကို မပေးဘဲ ထိန်းသိမ်းထားခြင်း၊ ပျောက်ဆုံးသွားသောအရာကို တွေ့ရှိပြီး ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ လိမ်လည်ပြောဆိုခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ထိုစွပ်စွဲချက်များကို ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို မသန့်ရှင်းစေသော မမှန်ကန်သည့်ကျိန်ဆိုခြင်းဖြင့် ငြင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်ချိန်တွင် ထိုသူသည် မိမိ၏အပြစ်ကို သိရှိလာခြင်း သို့မဟုတ် ဝန်ခံလာခြင်းရှိပါက အပြစ်ရှိကြောင်းဝန်ခံခြင်းဆိုင်ရာ ပူဇော်သက္ကာကို ယူဆောင်လာပြီး ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၅)။ ဤသည်မှာ အလွန်ဆိုးရွားသောအပြစ်ဖြစ်ပြီး ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပုန်ကန်သောအပြစ်နှင့် အလွန်နီးကပ်သော်လည်း အံ့သြစရာကောင်းစွာ ခွင့်လွှတ်နိုင်သောအပြစ် ဖြစ်သည်။ အကျိုးကြောင်းဆီလျော်ဆုံး ရှင်းလင်းချက်မှာ အပြစ်သားသည် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်တွင် မိမိသည် အမှန်ပင် အပြစ်ရှိကြောင်း သိရှိလာပြီး ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်၌ ခိုလှုံကာ အပြစ်ရှိကြောင်းဝန်ခံခြင်းဆိုင်ရာ ပူဇော်သက္ကာကို ယူဆောင်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဤဥပဒေသတ်မှတ်ချက်ကိုယ်တိုင်က ထိုသူအား ထိုသို့ပြုရန် အားပေးထားသည်။

၆:၈–၇:၃၈

ပူဇော်သက္ကာများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လူများ

ဝတ်ပြုရာကျမ်း၏ ဤအပိုင်းသည် ၁:၂–၆:၇ တွင် တွေ့ရသော ဥပဒေသတ်မှတ်ချက်များကို ဖြည့်စွက်ပေးပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ အခန်းကဏ္ဍ၊ သူတို့ပိုင်သော အစိတ်အပိုင်းများနှင့် ပူဇော်သက္ကာများ၏ သန့်ရှင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းရာတွင် လူတို့၏ တာဝန်တို့ကို ပိုမိုတိကျစွာ အလေးပေးထားသည်။ ၎င်းကို မီးရှို့ရာယဇ်နှင့် သက်ဆိုင်သော ဥပဒေများ (၆:၈–၁၃)၊ ဘောဇဉ်ပူဇော်သက္ကာ (၆:၁၄–၂၃)၊ အပြစ်ဖြေရာပူဇော်သက္ကာ (၆:၂၄–၃၀)၊ အပြစ်ရှိကြောင်းဝန်ခံခြင်းဆိုင်ရာ ပူဇော်သက္ကာ (၇:၁–၁၀) နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းပူဇော်သက္ကာများ (၇:၁၁–၂၁) ဟူ၍ စီစဉ်ထားပြီး၊ ဆီဥနှင့် သွေးကို စားသုံးခြင်းကို တားမြစ်ခြင်း (၇:၂၂–၂၇) နှင့် တိရစ္ဆာန်၏အသားကို သင့်လျော်စွာ ခွဲဝေပေးခြင်း (၇:၂၈–၃၆) တို့ကို အလေးပေးထားကာ နိဂုံးချုပ်အနေဖြင့် အနှစ်ချုပ်တစ်ခုဖြင့် အဆုံးသတ်ထားသည် (အခန်းငယ် ၃၇–၃၈)။

၆:၈–၁၃။ မီးရှို့ရာယဇ်၏ ဥပဒေ

ဤဥပဒေသတ်မှတ်ချက်သည် မီးရှို့ရာယဇ်၏ ပြာများကို သင့်လျော်စွာ ကိုင်တွယ်ခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်ထားသည်။ နေ့စဉ်မီးရှို့ရာယဇ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို တစ်ညလုံး မီးလောင်နေစေရမည် (အခန်းငယ် ၉)၊ နေ့အချိန်တွင်လည်း မီးလောင်နေစေရမည် (အခန်းငယ် ၁၂၊ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၉:၃၈–၄၂ ကိုကြည့်ပါ)။ မီးကို ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းနေစေရန် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထင်းကို ပံ့ပိုးပေးရမည်။ ယဇ်ပလ္လင်မှ ပြာများကို ဖယ်ရှားသောအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသော ယဇ်ပုရောဟိတ်ဝတ်ပိတ်ချောအဝတ်များနှင့် အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဝတ်ဆင်ရမည်။ အကြောင်းမှာ ယဇ်ပလ္လင်သို့ လှေကားတက်သောအခါ မိမိ၏ လိင်အင်္ဂါများ ပေါ်လွင်မသွားစေရန် ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၈:၄၂–၄၃)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနအပြင်သို့ ထွက်ရန် မိမိ၏ပုံမှန်အဝတ်များကို ပြန်လဲဝတ်စဉ် ပြာများကို ယဇ်ပလ္လင်၏ဘေးတွင် ထားရမည်။ ထို့နောက် ပြာများကို စခန်းအပြင်ဘက်ရှိ သန့်ရှင်းသောနေရာတစ်ခုတွင် ထားရမည်။ မီးကို ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းနေစေရမည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုမီးကို မူလက ထာဝရဘုရားကိုယ်တော်တိုင် မီးညှိပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၉:၂၄)။ ငြိမ်သက်ခြင်းပူဇော်သက္ကာ၏ ဆီဥကိုလည်း ထိုမီးပေါ်တွင် မီးရှို့ရမည်။ နေ့စဉ်မီးရှို့ရာယဇ်သည် ဘုရားသခင်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကျေးဇူးတော်အပေါ် လူတို့၏ အစဉ်မပြတ် မှီခိုနေရမှုကို ညွှန်ပြပြီး၊ ထိုကျေးဇူးတော်သည် ခရစ်တော်၏အသွေးတော်အားဖြင့် အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်လာမည်ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၉:၃၈ ကိုကြည့်ပါ)။

၆:၁၄–၂၃။ ဘောဇဉ်ပူဇော်သက္ကာ၏ ဥပဒေ

ဤဥပဒေသတ်မှတ်ချက်သည် အခန်း ၂ တွင် တွေ့ရသော အကြောင်းအရာအချို့ကို ပြန်လည်ဖော်ပြထားသော်လည်း ဘောဇဉ်ပူဇော်သက္ကာကို မည်သူတို့ စားရမည်နှင့် အဘယ်ကြောင့် စားရမည်ကို ရှင်းလင်းထားသည်။ ၎င်းကို အလွန်သန့်ရှင်းသောအရာဟု ကြေညာထားသည် (အခန်းငယ် ၁၇)၊ ထို့ကြောင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များသာလျှင် (သူတို့၏မိသားစုများ မဟုတ်) ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ဝင်းအတွင်းရှိ သန့်ရှင်းသောနေရာ၌ စားရမည်။ ဘောဇဉ်ပူဇော်သက္ကာကို ယဇ်ပုရောဟိတ်က ယူဆောင်လာသောအခါ ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စုံတစ်ရာကို သူ့အတွက် မယူရဘဲ အလုံးစုံကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် မီးရှို့ရမည် (အခန်းငယ် ၃၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ဘောဇဉ်ပူဇော်သက္ကာကို သူတို့ဘိသိက်ခံရသည့်အချိန်မှစ၍ နေ့စဉ် ပူဇော်ရမည်။ သူတို့အတွက်မူ ယင်းသည် မိမိတို့ဆန္ဒအလျောက် ပူဇော်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ သူတို့သည် လူတို့၏ပူဇော်သက္ကာများအားဖြင့်သာ မဟုတ်ဘဲ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုရန် လိုအပ်သည်။ အခန်းငယ် ၁၈ ၏ အဆုံးပိုင်းကို ဘာသာပြန်သူများနှင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသူများက နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် နားလည်ထားကြသည်။ အချို့အဆိုအရ ဘောဇဉ်ပူဇော်သက္ကာကို ထိမိသော မည်သည့်အရာ သို့မဟုတ် မည်သူမဆို (ဟေဗြဲစကားလုံးသည် လူကိုဖြစ်စေ၊ အရာဝတ္ထုကိုဖြစ်စေ ရည်ညွှန်းနိုင်သည်) သန့်ရှင်းလာသည်ဟု ဆိုသည်။ အခြားသူများအဆိုအရ (ဤအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် ပို၍မှန်ကန်ဖွယ်ရှိသည်) သန့်ရှင်းပြီးသားသူများသာ ဘောဇဉ်ပူဇော်သက္ကာကို ထိနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဤအခြေအနေတွင် သန့်ရှင်းခြင်းသည် ထိတွေ့ခြင်းအားဖြင့် ကူးပြောင်းပေးနိုင်ခြင်း မရှိဟု ဆိုလိုသည်။

၆:၂၄–၃၀။ အပြစ်ဖြေရာပူဇော်သက္ကာ၏ ဥပဒေ

ဤဥပဒေသည် ယခင်က မဖော်ပြခဲ့သော အပြစ်ဖြေရာပူဇော်သက္ကာနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အချက်အချို့ကို ရှင်းလင်းထားပြီး၊ ၎င်း၏ သန့်ရှင်းမှုကို အထူးအလေးပေးထားသည်။ ပထမအချက်အနေဖြင့် မီးရှို့ရာယဇ်ကဲ့သို့ပင် ယဇ်ပလ္လင်၏ မြောက်ဘက်တွင် သတ်ရမည် (၁:၁၁)။ ဤသတ်မှတ်ချက်ကို အဘယ်ကြောင့် အထူးလိုအပ်သည်ကို မဖော်ပြထားပါ။ ထပ်မံ၍ အခန်းငယ် ၂၇ ၏ အစပိုင်းအဓိပ္ပာယ်မှာ အသားကို ထိမိသောသူသည် သန့်ရှင်းလာသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် ထိုသို့ပြုသောသူသည် မူလကတည်းက သန့်ရှင်းသူဖြစ်ရမည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလောဆိုသည်ကို ဘာသာပြန်ချက်များနှင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များတွင် ကွဲပြားကြသည်။ နောက်ထပ်ရွေးချယ်စရာတစ်ခုမှာ ထိုစကားစုကို “၎င်း၏အသားကို ထိမိသမျှသောအရာသည် သန့်ရှင်းလာလိမ့်မည်” ဟု ဘာသာပြန်ရန်ဖြစ်သည်။ အခြေခံမေးခွန်းမှာ သန့်ရှင်းခြင်းသည် ထိတွေ့မှုအားဖြင့် ကူးပြောင်းနိုင်သလားဆိုသည့်အချက် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိအခြေအနေတွင် သန့်ရှင်းသောအရာကို ကိုင်တွယ်ရန် သန့်ရှင်းသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များသာ ခွင့်ပြုထားသည်ဟု အတိအလင်း ဆိုထားပြီး၊ ထို့ကြောင့် သန့်ရှင်းသူများ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသောအရာများသာ သန့်ရှင်းသောအရာနှင့် ထိတွေ့နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ အသားကို စားသုံးခြင်း၏ ထုံးတမ်းသည် အရေးကြီးသော ထုံးတမ်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည် (၆:၂၆၊ ၁၀:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ အပြစ်ဖြေခြင်းပြုလုပ်နေသော အပြစ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကိုယ်တိုင် ပါဝင်နေပါက ပူဇော်သက္ကာ၏ အသားကို မစားရဟု ထပ်မံဖော်ပြထားသည် (၆:၃၀)။ ပူဇော်သက္ကာ၏ သွေးသည် အဝတ်အစားပေါ်သို့ ပက်ကျလာပါက ထိုအဝတ်ကို သန့်ရှင်းသောနေရာတွင် လျှော်ရမည် (အခန်းငယ် ၂၇)။ ထုံးတမ်းဆိုင်ရာ လျှော်ဖွပ်ခြင်းကို မသန့်ရှင်းမှုကို ဖယ်ရှားရန် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင်လည်း ထိုသဘောဖြစ်ပါက နောင်တရသောသူ၏ အပြစ်ကို သယ်ဆောင်ထားသော အပြစ်ဖြေရာပူဇော်သက္ကာ၏ သွေးသည် ထိတွေ့ခြင်းအားဖြင့် သန့်ရှင်းမှုကို မဟုတ်ဘဲ မသန့်ရှင်းမှုကို ကူးပြောင်းပေးသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ အကယ်၍ အသားကို မြေအိုးထဲတွင် ပြုတ်ခဲ့ပါက ထိုအိုးကို ချိုးဖျက်ရမည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းကို လျှော်ဖွပ်ရုံဖြင့် သန့်စင်ရန် မလုံလောက်ဘဲ အလွန်စိမ့်ဝင်လွယ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကြေးဝါအိုးထဲတွင် ပြုတ်ခဲ့ပါက ထိုအိုးမှ ကူးစက်နေသောအရာကို ဖယ်ရှားရန် လျှော်ဖွပ်ခြင်းဖြင့် လုံလောက်သည် (အခန်းငယ် ၂၈)။