အခန်း ၂၅—ခရစ်တော်သည် မုန်တိုင်းကို ငြိမ်သက်စေတော်မူခြင်း

 

အခန်း ၂၅—ခရစ်တော်သည် မုန်တိုင်းကို ငြိမ်သက်စေတော်မူခြင်း

ယေရှုသည် တစ်နေ့လုံး မနားမနေ သွန်သင်ခြင်းနှင့် အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေခြင်းများကို ပြုတော်မူခဲ့ပြီး၊ မိမိနှင့် မိမိ၏တပည့်တော်တို့အတွက် တိတ်ဆိတ်စွာ အနားယူရန် အလွန်အလိုရှိတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ပင်လယ်တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လိုက်ကြရန် သူတို့အား မိန့်တော်မူ၏။ သို့သော် လှေစီးမထွက်မီ ကိုယ်တော်၏စကားကို နားထောင်ခဲ့သော ကျမ်းပြုဆရာတစ်ဦးသည် ကိုယ်တော်ထံ လာရောက်၍ အမှန်တရား၏ ရတနာများသည် ဝှက်ထားသောဘဏ္ဍာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍တန်ဖိုးရှိကြောင်း ဖော်ပြနေခဲ့သည်။ ထိုကျမ်းပြုဆရာသည် မှောင်မိုက်နေသော သူ၏စိတ်၏ မိုက်မဲမှုကြောင့် ယေရှုသည် မိမိ၏နောက်လိုက်များအား လောကီဘဏ္ဍာများဖြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝစေရန် ရည်ရွယ်တော်မူသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယုဒက ပြောခဲ့သကဲ့သို့ ကိုယ်တော်ထံ စိတ်အားထက်သန်စွာ “အရှင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်သွားလေရာရာ၌ အကျွန်ုပ်လိုက်ပါမည်” ဟု ပြောလေ၏။ ကယ်တင်ရှင်သည် သူ၏နှလုံးကို လှုံ့ဆော်နေသော မထိုက်တန်သည့်အတွေးကို သိမြင်တော်မူပြီး ယုဒအား ဖြေကြားခဲ့သကဲ့သို့ သူ့ကိုလည်း “မြေခွေးတို့၌ တွင်းရှိကြ၏၊ မိုးကောင်းကင်ငှက်တို့၌ အသိုက်ရှိကြ၏။ လူသားမူကား ခေါင်းချရန် နေရာမရှိ” ဟု ဖြေတော်မူ၏။ ထိုယုဒလူမျိုးဆရာသည် ယေရှုနောက်သို့ လိုက်ရန် အဆိုပြုစဉ် မိမိ၏တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော အကျိုးစီးပွားကိုသာ ရှေ့ထားခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် မကြာမီ မြေကြီးပေါ်၌ မိမိ၏နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်တော်မူမည်၊ ထိုအခါ မိမိ၏တပည့်တော်တို့ ရရှိလာမည့် စည်းစိမ်နှင့် အဆင့်အတန်းတို့သည် ယေရှုပြောခဲ့သော စည်းစိမ်များဖြစ်မည်ဟု သူမျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကယ်တင်ရှင်၏စကားများကို ထိုသို့လွဲမှားစွာ အဓိပ္ပာယ်ကောက်နိုင်သည်မှာ လောဘနှင့် လောကီအလိုဆန္ဒတို့ကြောင့် မျက်စိကန်းနေသောစိတ်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ခရစ်တော်၏ဆင်းရဲနွမ်းပါးခြင်းနှင့် ဆင်းရဲ၍ နှိမ့်ချသူတို့သည် ကိုယ်တော်၏အလံတော်အောက်၌ အဆင့်နိမ့်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရခြင်း မရှိခဲ့လျှင် လူများစွာတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် ဆက်နွှယ်ကြပြီး နာမတော်ကို ချီးမြှောက်ကြမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏တပည့်တော်ဖြစ်လာသူတို့အား ဂုဏ်အသရေနှင့် စည်းစိမ်များ ပေးသနားခဲ့လျှင် မာနကြီးသော ဖာရိရှဲများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးများနှင့် ကျမ်းပြုဆရာများသည် ကိုယ်တော်အား မည်မျှဝမ်းမြောက်စွာ အရိုအသေပေးကြမည်နည်း။ ယနေ့ခေတ်တွင် ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ငြင်းပယ်ခြင်း မပါဝင်ခဲ့လျှင် လူများစွာတို့သည် အမှန်တရားကို လက်ခံကြမည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်နှင့်အတူ လောကကို ရရှိနိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏တပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မြေကြီးပေါ်၌ ဆုလာဘ်ရမည့်အလားအလာ လုံးဝမရှိဘဲ ကိုယ်တော်၏အရှက်ကွဲခြင်းထဲ၌ လိုက်လျှောက်ရန်မှာ သူတို့၏အားနည်းသော ယုံကြည်ခြင်းက ခံနိုင်သည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။ ယေရှု၏ဆုံးမခြင်းကို ခံရသောအခါ ထိုကျမ်းပြုဆရာ ပြန်လှည့်သွားခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့သည်လည်း စိတ်ပျက်အားလျော့၍ ပြန်လှည့်သွားကြသည်။

လူအုပ်ကြီးကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ယေရှုနှင့် တပည့်တော်တို့သည် မိမိတို့ထွက်ခွာလာခဲ့သော ကမ်းခြေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တောကဲ့သို့ဖြစ်သော ပင်လယ်တစ်ဖက်ကမ်းသို့ လှေစီးထွက်ကြ၏။ သို့သော် ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် လူတို့၏နေအိမ်များနှင့် ဝေးကွာသဖြင့် မိမိတို့၏အမှုတော်ပင်ပန်းမှုမှ အနားယူနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် သူတို့ထွက်ခွာလာစဉ် လူများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော လှေအချို့သည် ယေရှုနောက်သို့ လိုက်လာကြပြီး၊ ကိုယ်တော်သွန်သင်ခဲ့သော အယူဝါဒအကြောင်း ပိုမိုသိရှိလိုကြသဖြင့် လိုက်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။

ကယ်တင်ရှင်သည် ရှည်လျား၍ ခက်ခဲပင်ပန်းသော အမှုတော်များကြောင့် မောပန်းနေတော်မူပြီး၊ ယခုအခါ လူအုပ်ကြီး၏ တောင်းဆိုမှုများမှ ခဏတာလွတ်မြောက်သဖြင့် တံငါသည်တို့၏လှေထဲရှိ ကြမ်းတမ်းသော သစ်သားပြားပေါ်၌ ကိုယ်ကိုဆန့်၍ အိပ်ပျော်သွားတော်မူ၏။ မကြာမီ အေးချမ်း၍ သာယာနေခဲ့သော ရာသီဥတုသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မိုးကောင်းကင်တစ်လျှောက်၌ တိမ်မည်းများ စုဝေးလာပြီး ထိုဒေသများကို မကြာခဏတိုက်ခတ်လေ့ရှိသည့် ပြင်းထန်သောမုန်တိုင်းတစ်ခုသည် ပင်လယ်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသည်။ နေဝင်သွားပြီး ည၏အမှောင်သည် ရေပြင်ပေါ်သို့ ဖုံးလွှမ်းလာသည်။ ဒေါသထွက်နေသကဲ့သို့သော လှိုင်းလုံးများသည် လှေကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်လာကာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို လှေကို မြုပ်သွားစေတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ လှေသည် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ မြင့်မားသောလှိုင်းထိပ်ပေါ်သို့ ပထမဦးစွာ လွင့်တင်ခံရပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပင်လယ်ရေတွင်းနက်ထဲသို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားသဖြင့် မုန်တိုင်း၏ ကစားစရာတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လှေသည် ပေါက်သွားပြီး ရေများ လျင်မြန်စွာ ဝင်လာနေကြောင်း သိရှိကြသည်။ ယခုအခါ အမှောင်ထုအတွင်းနှင့် ဒေါသထွက်နေသောလှိုင်းများ၏ ဟိန်းသံကြား၌ အားလုံးသည် အလျင်စလိုဖြစ်၍ ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။ ထိုခွန်အားကြီး၍ ရဲရင့်သော တံငါသည်တို့သည် မိမိတို့၏လှေကို ကိုင်တွယ်မောင်းနှင်ရာ၌ ကျွမ်းကျင်ကြသူများဖြစ်သော်လည်း ပင်လယ်၏ အပြောင်းအလဲရှိသော သဘောသဘာဝများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူများဖြစ်ကြသော်လည်း ထိုမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မုန်တိုင်း၌ မည်သို့ပြုရမည်ကို မသိကြတော့ဘဲ လှေသည် နစ်မြုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏နှလုံးများသည် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းနှင့် ပြည့်နှက်လာသည်။

သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန်နှင့် လှေကို ရေပေါ်၌ ဆက်လက်တည်ရှိစေရန် ကြိုးပမ်းမှုများ၌ အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေကြသဖြင့် ယေရှုသည် လှေပေါ်၌ ရှိနေတော်မူသည်ကို မေ့လျော့ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူတို့၏ရဲစွမ်းသတ္တိ ပျက်ပြားလာပြီး မိမိတို့သည် သေဆုံးတော့မည်ဟု ထင်မှတ်သောအခါ၊ ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကူးရန် မိန့်တော်မူခဲ့သူမှာ ယေရှုပင်ဖြစ်ကြောင်း သတိရလာကြသည်။ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၏ ဝေဒနာအတွင်း သူတို့သည် ကိုယ်တော်ထံ လှည့်လာကြပြီး၊ ယခင်က အလားတူအန္တရာယ်တစ်ခုတွင် ကိုယ်တော်က သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရကြသည်။ “အရှင်ဘုရား၊ အရှင်ဘုရား” ဟု အော်ခေါ်ကြသော်လည်း မုန်တိုင်း၏ ဟိန်းသံသည် သူတို့၏အသံကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မရှိပေ။ လှိုင်းများသည် သူတို့အပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်ကျော်လွှားလာကြပြီး တစ်လှိုင်းစီသည် သူတို့အတွက် ပျက်စီးခြင်းကို ခြိမ်းခြောက်နေသည်။

စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းက သူတို့ကို ဖမ်းဆုပ်လာပြီး ထပ်မံအော်ခေါ်ကြသော်လည်း ဒေါသထွက်နေသော လေပြင်း၏ အော်ဟစ်သံမှတစ်ပါး အဖြေမရှိပေ။ အရှင်ဘုရားသည် သူတို့ကို စွန့်ပစ်တော်မူပြီလော။ အမြှုပ်များဖုံးလွှမ်းနေသော လှိုင်းလုံးများပေါ်၌ ကိုယ်တော်လျှောက်သွား၍ သူတို့ကို သူတို့၏ကံကြမ္မာအတိုင်း ချန်ထားတော်မူပြီလော။ ယခင်က သူတို့ကို သေခြင်းမှ ကယ်တင်ရန် ရေပြင်ပေါ်၌ လျှောက်လာတော်မူခဲ့သည်ကို သူတို့သတိရကြသည်။ ယခု ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မုန်တိုင်း၏ဒေါသအရှိန်အတိုင်း လွှတ်ထားတော်မူပြီလော။ မိမိတို့ကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်တော့သောကြောင့် သူတို့သည် စိတ်ပျက်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ရှာကြသည်။ မုန်တိုင်းသည် အလွန်ပြင်းထန်လာသဖြင့် လှေကို ထိန်းချုပ်ရန် သူတို့၏ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးသည် အချည်းနှီးဖြစ်နေသည်။ သူတို့၏တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ ယေရှု၌သာ ရှိနေသည်။ ခဏအကြာ လျှပ်စီးလက်သဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ဆူညံသံနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများအလယ်၌ မတုန်မလှုပ် အိပ်ပျော်နေတော်မူသည်ကို ထင်ရှားစွာ မြင်ရသည်။

သူတို့သည် ကိုယ်တော်ထံ အလျင်အမြန်သွား၍ လဲလျောင်းနေတော်မူသော ကိုယ်တော်၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ငုံ့ကာ အပြစ်တင်သကဲ့သို့ “အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့ ပျက်စီးတော့မည်ကို ကိုယ်တော် ဂရုမစိုက်တော်မူသလော” ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။ အန္တရာယ်နှင့် သေခြင်းက သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်နေစဉ်၊ သူတို့သည် မုန်တိုင်း၏ဒေါသအရှိန်ကို ခုခံရင်း အလွန်ကြိုးစားနေကြစဉ် ကိုယ်တော်က ဤမျှငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူအိပ်ပျော်နေတော်မူခြင်းအတွက် သူတို့၏နှလုံးများ နာကျင်ကြ၏။ ဤစိတ်ပျက်အားငယ်စွာ အော်ဟစ်သံကြောင့် ယေရှုသည် အားဖြည့်အိပ်စက်ခြင်းမှ နိုးတော်မူ၏။ တပည့်တော်တို့သည် နောက်ဆုံးအကြိမ် ကြိုးပမ်းရန် လှော်တက်များထံ ပြန်လည်ပြေးသွားကြစဉ် ယေရှုသည် မတ်တတ်ရပ်တော်မူ၏။ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတန်ခိုးအာနုဘော်ဖြင့် ကိုယ်တော်သည် တံငါသည်တို့၏ နှိမ့်ချသောလှေထဲ၌ ရပ်တော်မူ၏။ မုန်တိုင်းသည် အပြင်းအထန် တိုက်ခတ်နေပြီး၊ လှိုင်းများသည် လှေဦးပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်ကျော်လွှားနေကာ၊ တောက်ပသောလျှပ်စီးများသည် ကိုယ်တော်၏ ငြိမ်သက်၍ မကြောက်မရွံ့သော မျက်နှာတော်ပတ်လည်၌ လင်းလက်နေကြသည်။ ကရုဏာတော်၏အမှုများကို မကြာခဏပြုလုပ်ခဲ့သော လက်တော်ကို မြှောက်၍ ဒေါသထွက်နေသော ပင်လယ်အား “ငြိမ်သက်လော့၊ တိတ်ဆိတ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မုန်တိုင်းငြိမ်သက်သွားပြီး လှိုင်းတက်လှိုင်းကျများလည်း ငြိမ်သက်သွားကြ၏။ တိမ်များ ပြိုကွဲရွေ့လျားသွားပြီး ကြယ်များ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ လှေသည် ငြိမ်သက်သော ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်၌ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။ ထို့နောက် တပည့်တော်တို့ဘက်သို့ လှည့်၍ ယေရှုက သူတို့အား ဆုံးမတော်မူလျက် “သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကြောက်ရွံ့ကြသနည်း။ သင်တို့၌ အဘယ်ကြောင့် ယုံကြည်ခြင်းမရှိသနည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

တပည့်တော်တို့အပေါ် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်ခြင်းကြီး ကျရောက်လာသည်။ မည်သူမျှ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောကြပေ။ စိတ်ထဲ၌ ပြည့်နှက်နေသော ရိုသေကြောက်ရွံ့မှုကို ထက်သန်စွာ ဖော်ပြတတ်သည့် ပေတရုပင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ ယေရှုနှင့်အတူ လိုက်ရန် ထွက်လာခဲ့သော လှေများသည်လည်း တပည့်တော်တို့၏လှေကဲ့သို့ပင် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့နေကြသည်။ ထိုလှေများပေါ်ရှိသူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းတို့၏ ဖမ်းဆုပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော်လည်း ယေရှု၏အမိန့်တော်က ခဏလေးအတွင်း အားလုံးဆူညံရှုပ်ထွေးနေရာ၌ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အန္တရာယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မုန်တိုင်း၏ ဒေါသအရှိန်သည် လှေများကို တစ်စင်းနှင့်တစ်စင်း နီးကပ်လာစေခဲ့ပြီး လှေပေါ်ရှိသူအားလုံးသည် ယေရှုပြုတော်မူသော အံ့ဖွယ်အမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ မုန်တိုင်းငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုအတွင်း သူတို့သည် အချင်းချင်း တိုးတိုးပြောကြသည်မှာ “ဤသူသည် အဘယ်သို့သောသူနည်း။ လေနှင့် ပင်လယ်ပင် သူ့စကားကို နားထောင်ကြပါသည်တကား” ဟူ၍ ဖြစ်၏။ ဤအထင်ကြီးဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့သူတို့သည် မည်သည့်အခါမျှ မမေ့ခဲ့ကြပေ။ ၎င်း၏အံ့ဖွယ်ဘုန်းအာနုဘော်သည် ဘုရားသခင်၏သားသမီးတို့၏စိတ်၌ ရိုသေကြောက်ရွံ့ခြင်းကို မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိတ်လန့်နေသော တံငါသည်တို့က ကိုယ်တော်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ နိုးထစေသောအခါ ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိအတွက် ကြောက်ရွံ့ခြင်း လုံးဝမရှိတော်မူပေ။ ကိုယ်တော်၏စိုးရိမ်မှုမှာ အန္တရာယ်ကာလတွင် ကိုယ်တော်ကို မယုံကြည်ခဲ့သော တပည့်တော်တို့အတွက် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏မယုံကြည်ခြင်းကို ထင်ရှားစေသော ကြောက်ရွံ့မှုများကို ကိုယ်တော် ဆုံးမတော်မူ၏။ အန္တရာယ်၏ ပထမဆုံးလက္ခဏာ ပေါ်လာသည်နှင့် ကိုယ်တော်ထံ အော်ဟစ်တောင်းပန်သင့်ကြပြီး၊ ထိုသို့ပြုလျှင် ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို သက်သာစေတော်မူမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မိမိတို့ကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြစဉ် ယေရှုသည် လှေပေါ်၌ ရှိနေတော်မူသည်ကို မေ့လျော့ခဲ့ကြသည်။ ဘဝ၏ စမ်းသပ်ခက်ခဲသော အခြေအနေများ၊ ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့် အန္တရာယ်များအလယ်၌ မည်မျှသောသူတို့သည် မိမိတို့ကို ကူညီနိုင်သူတစ်ဦး ရှိနေသည်ကို မေ့လျော့၍ ဒုက္ခ၏မုန်တိုင်းများကို တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေကြသနည်း။ သူတို့၏အစွမ်းသတ္တိနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုကို ကိုးစားကြသည်။ သို့တိုင် ရှုံးနိမ့်၍ စိတ်ပျက်အားလျော့လာသောအခါ ယေရှုကို သတိရကြပြီး သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် နှိမ့်ချစွာ အော်ဟစ်တောင်းပန်ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏မယုံကြည်ခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို အားကိုးမှုကို ဝမ်းနည်းစွာ ဆုံးမတော်မူသော်လည်း သူတို့၏ ရိုးသားထက်သန်သော အော်ဟစ်တောင်းပန်မှုကို မည်သည့်အခါမျှ မကြားဘဲ မနေတော်မူပေ။ သူတို့လိုအပ်သော အကူအညီကို ပေးတော်မူ၏။

နက်ရှိုင်းသောပင်လယ်၏ ပြင်းထန်သောလှိုင်းလုံးများပေါ်၌ လွင့်မျောနေသော မောပန်းနေသည့် ခရီးသွားသည် အလားတူအန္တရာယ်ကြုံခဲ့သည့်အချိန်တွင် ယေရှုသည် ပင်လယ်ပေါ်၌ ရှိနေတော်မူခဲ့ကြောင်း သတိရသင့်သည်။ ကိုယ်တော်၏အသံတော်က ကြောက်မက်ဖွယ်မုန်တိုင်းကို ရပ်တန့်စေရန် အမိန့်ပေးခဲ့ကြောင်း သတိရသင့်သည်။ ဒေါသထွက်နေသော သဘာဝတရားများသည် ထိုအမိန့်တော်ကို နာခံခဲ့ကြပြီး ကိုယ်တော်၏သစ္စာရှိနောက်လိုက်များသည် ကယ်တင်ခြင်းခံခဲ့ကြသည်။ လှိုင်းများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နစ်မြုပ်တော့မည့် လှေပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်ကျော်လွှားလာပြီး၊ လျှပ်စီးက ကျွန်ုပ်တို့အား ချက်ချင်းပျက်စီးစေရန် ခြိမ်းခြောက်နေသော အမြှုပ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် လှိုင်းလုံးများကို ဖော်ပြပေးသောအခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏အန္တရာယ်အတွင်း ယေရှုသည် လှေပေါ်၌ ရှိနေတော်မူကြောင်း သတိရနိုင်ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝေဒနာပြင်းပြစွာ အော်ဟစ်တောင်းပန်သံကို ကြားတော်မူပြီး ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်အားကိုးသူတို့ကို မည်သည့်အခါမျှ စွန့်ပစ်တော်မူမည် မဟုတ်ပေ။

ကုန်းပေါ်၌ဖြစ်စေ ပင်လယ်ပေါ်၌ဖြစ်စေ၊ အိပ်ပျော်နေသည်ဖြစ်စေ နိုးနေသည်ဖြစ်စေ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးထဲ၌ ကယ်တင်ရှင်ရှိတော်မူလျှင် ကြောက်ရွံ့ရန် မလိုအပ်ပေ။ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အော်ဟစ်တောင်းပန်ခြင်းသည် အမြဲတမ်း အဖြေကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်မှုစတင်သည့် အချိန်အစကတည်းက ကိုယ်တော်ကို မရှာဖွေခဲ့သောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အား ဆုံးမခြင်းခံရနိုင်သော်လည်း၊ မိမိတို့ကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးပမ်းရင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှိမ့်ချသောတောင်းပန်ချက်များကို ကိုယ်တော်လက်ခံတော်မူမည်။ ရွေးနှုတ်ရှင်အပေါ် ရှင်သန်သောယုံကြည်ခြင်းသည် ဘဝ၏ပင်လယ်ကို ငြိမ်သက်ချောမွေ့စေပြီး ကိုယ်တော်အကောင်းဆုံးဟု သိတော်မူသော နည်းလမ်းဖြင့် လမ်းခရီး၌ ကြုံတွေ့ရသော အန္တရာယ်မှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်တော်မူမည်။