အခန်းကြီး - (၃ - ၄)

 

၃:၁–၃၉။ လေဝိအနွယ်တို့၏ တာဝန်များ။ တောလည်ရာ ၁–၂ တွင် စခန်းအတွင်း အနွယ်ဆယ့်နှစ်နွယ်၏ လူဦးရေစာရင်းနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံကို အဓိကထားဖော်ပြသော်လည်း တောလည်ရာ ၃–၄ တွင် လေဝိအနွယ်နှင့် ပတ်သက်၍ ထိုလုပ်ဆောင်ချက်များကို အထူးအာရုံစိုက်ထားသည်။ ဤအပိုင်း (၃:၁–၃၉) တွင် အာရုန်၏ သားများကို ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးခြင်း (အခန်းငယ် ၂–၄)၊ လေဝိအနွယ်တို့၏ တာဝန်များ (အခန်းငယ် ၅–၁၀) နှင့် လေဝိအနွယ်စုသုံးစု၏ လူဦးရေစာရင်းကောက်ယူခြင်း (အခန်းငယ် ၁၄–၃၉) တို့ကို ဖော်ပြထားသည်။

ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိအနွယ်တို့သည် ယာကုပ်၏ တတိယမြောက်သားဖြစ်သော လေဝိ၏ အမျိုးအနွယ်များဖြစ်ကြသည် (ကမ္ဘာဦး ၂၉:၃၄)။ လေဝိ၏ သားများမှာ ဂေရရှုန်၊ ကောဟတ်နှင့် မေရာရိတို့ ဖြစ်ကြသည် (ကမ္ဘာဦး ၄၆:၁၁; ထွက်မြောက်ရာ ၆:၁၆)။ အာရုန်နှင့် မောရှေတို့သည် ကောဟတ်၏ အမျိုးအနွယ်များဖြစ်ကြသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၆:၁၆–၂၀; ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၆:၂–၃)၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် အာရုန်၏ အမျိုးအနွယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အား သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် မြင့်မြတ်သော ဘာသာရေးထုံးတမ်းများကို ဦးဆောင်ဆောင်ရွက်ခြင်းတို့အတွက် သီးသန့်တာဝန်ပေးထားသည် (တောလည်ရာ ၄:၅–၁၅; ၁၈:၁–၃၂)။ လေဝိ၏ အခြားအမျိုးအနွယ်များသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ကူညီသော လေဝိအနွယ်အုပ်စုကို ဖွဲ့စည်းကြသည်။ သူတို့၏ အဓိကတာဝန်များမှာ သန့်ရှင်းရာဌာနအတွက် အစောင့်အရှောက်ပြုခြင်း၊ စောင့်ရှောက်ခြင်း၊ သယ်ယူခြင်းနှင့် အခြားသော သန့်ရှင်းသည့် လုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည် (တောလည်ရာ ၃:၂၁–၃၇; ၄:၄–၁၄; ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၉:၂၆–၃၂; ၁၅:၁၆; ၂၄:၆; ၂၆:၂၉; ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၃:၇; ယေဇကျေလ ၄၄:၁၁)။

တောလည်ရာ ၃:၁၄–၃၉ နှင့် ၄:၃၄–၄၉ တို့ရှိ လူဦးရေစာရင်းများသည် အဓိကအားဖြင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ လေဝိအနွယ်တို့သည် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းအတွက် အမှုဆောင်ရမည့်အပြင် ကတိထားရာပြည်သို့ ခရီးသွားစဉ် သန့်ရှင်းရာဌာနကို ကာကွယ်ရန်၊ ဖြုတ်ချရန်၊ သယ်ယူရန်နှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်လည်း တာဝန်ရှိသည် (၁:၅၀–၅၁; ၃:၆–၁၀)။ လေဝိမိသားစုတစ်စုစီတွင် အာရုန်နှင့် သူ၏သားများ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်၌ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ပတ်သက်သော သီးခြားတာဝန်တစ်ခုစီ ရှိသည် (၃:၂၁–၃၈)။ ယင်းက လေဝိအနွယ်တို့၏ အမှုတော်ကို သေချာစွာ စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း ဆိုလိုသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် အဓိကအားဖြင့် လူထုစုဝေးရာ နေရာမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော နေထိုင်ရာဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ကိုယ်တော်နှင့် တွေ့ဆုံကာ ဘုရားသခင်နှင့် မိမိလူမျိုးတို့အကြား ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ပေးကြသည်။ ထို့အပြင် ခွင့်မပြုထားသူများ သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော မျက်မှောက်တော်ကို အထူးရိုသေလေးစားရမည်ဟု ဖော်ပြသည်။ သန့်ရှင်းသော ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရာတွင် ရိုသေလေးစားခြင်းသည် အမြဲတမ်း အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သင့်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းခြင်းကို အာရုံစိုက်ထားခြင်းသည် အခြားအစ္စရေးလူမျိုးများကို သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ဝေးကွာစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ထိုအစား ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်သည် “အားကြီးသော လက်နှင့် ဆန့်သော လက်ရုံးတော်” ဖြင့် အစ္စရေးလူမျိုးတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်လာတော်မူသော ထာဝရဘုရားအား ဝတ်ပြု၍ နီးကပ်လာရန် အမြဲတမ်း ဖိတ်ခေါ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည် (တရားဟောရာ ၄:၃၄)။ ကျေးဇူးတော်၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းတို့သည် သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းထုံးတမ်းတွင် အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

၃:၄၀–၅၁။ လေဝိအနွယ်နှင့် သားဦးများ၏ ရွေးနုတ်ခြင်း။ သီးခြားခွဲထားသော အုပ်စုတစ်ခုအဖြစ် လေဝိအနွယ်တို့သည်လည်း အစ္စရေးလူမျိုးများ၏ ကျန်အုပ်စုကို ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ကိုယ်စားပြုခြင်း၏ အခန်းကဏ္ဍကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြသည်။ အခန်းငယ် ၁၁–၁၃ နှင့် ၄၀–၅၁ အရ သူတို့သည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ သားဦးအားလုံးကို ကိုယ်စားအစားထိုးခဲ့ကြသည်။ ဤအစားထိုးခြင်းသည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ပသခါပွဲအချိန်အတွင်း ထာဝရဘုရားသည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ သားဦးများ၏ အသက်ကို ထိန်းသိမ်းပေးတော်မူခဲ့ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ပိုင်သူများ ဖြစ်လာကြသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၃:၂; ၂၂:၂၉; ဝတ်ပြုရာ ၂၇:၂၆)၊ ထိုသားဦးများကို သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်ရန် ခန့်အပ်ရန် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် လေဝိအနွယ်တို့သည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ သားဦးအားလုံးအစား ဘုရားသခင်ထံသို့ “လုံးဝပေးအပ်ခံရသူများ” ဖြစ်လာကြပြီး၊ အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ အကျိုးအတွက် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ အမှုဆောင်ရန်နှင့် သူတို့အတွက် အပြစ်ဖြေရှင်းပေးရန် ဖြစ်သည် (တောလည်ရာ ၃:၇–၈; ၈:၁၆၊ ၁၉)။ ထို့အပြင် ထာဝရဘုရားသည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့အား သူတို့၏ တိရစ္ဆာန်များ၏ သားဦးအားလုံးနှင့် မှည့်ဝင်းလာသော အသီးအနှံများ၏ ပထမဆုံးအပိုင်းကို ကိုယ်တော်အား ပေးရန် တောင်းဆိုတော်မူသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၃:၂၊ ၁၂; ၂၂:၂၉–၃၀)။ သားဦးများကို ယဇ်ပူဇော်နိုင်သကဲ့သို့ ရွေးနုတ်နိုင်လည်းသည်။ ထို့ကြောင့် သန့်ရှင်းသော တိရစ္ဆာန်များကို ယဇ်ပူဇော်ပြီး မသန့်ရှင်းသော တိရစ္ဆာန်များနှင့် လူသားများကို ရွေးနုတ်ကြသည် (ဝတ်ပြုရာ ၂၇:၁–၂၉; တောလည်ရာ ၁၈:၁၅)။ သားဦးကို အရာအားလုံးအပေါ် ဘုရားသခင်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းအဖြစ် ဘုရားသခင်ထံ ပေးအပ်နိုင်သည့် အကောင်းဆုံး သို့မဟုတ် စံပြလက်ဆောင်အဖြစ် ယူဆနိုင်သည်။ သားဦးများအဖြစ် လေဝိအနွယ်တို့ကို ဘုရားသခင်အတွက် တန်ဖိုးကြီးသော လက်ဆောင်အဖြစ် ယူဆပြီး ကိုယ်တော်အား စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ အမှုဆောင်ရန် မျှော်လင့်ထားသည်။

စာသားတွင် အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ သားဦးစုစုပေါင်းအရေအတွက်မှာ ၂၂,၂၇၃ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည် (၃:၄၃)။ ထိုအရေအတွက်ထဲမှ ထာဝရဘုရားသည် လေဝိအနွယ် ၂၂,၀၀၀ ကို မိမိပိုင်အဖြစ် ယူတော်မူသည်။ ကျန်ရှိသော ၂၇၃ ယောက်ကို တစ်ဦးလျှင် ရွှေဒင်္ဂါးငါးပြားဖြင့် ရွေးနုတ်ရန် ထာဝရဘုရားက အမိန့်ပေးတော်မူသည်။ ထိုငွေကို အာရုန်နှင့် သူ၏သားများထံ ပေးရမည်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၄၈)။ ရွေးနုတ်ငွေကို “သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ရွှေဒင်္ဂါး” ဟု နှစ်ကြိမ် ရည်ညွှန်းထားသည် (အခန်းငယ် ၄၇၊ ၅၀)။ ဒင်္ဂါးများကို ပါရှားခေတ်မတိုင်မီ တီထွင်ခဲ့ခြင်းမရှိသောကြောင့် ဤနေရာတွင် ရွှေဒင်္ဂါးဟု ရည်ညွှန်းခြင်းသည် ပေးချေခြင်း သို့မဟုတ် တန်ဖိုးသတ်မှတ်ခြင်းတွင် အသုံးပြုသည့် အလေးချိန်ယူနစ်တစ်ခုကို ဆိုလိုသည်။ ရွှေဒင်္ဂါး၏ အလေးချိန်နှင့် တန်ဖိုးသည် အချိန်နှင့် နေရာအလိုက် အနည်းငယ် ကွဲပြားခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ရွှေဒင်္ဂါးသည် ဈေးကွက်တွင် အသုံးပြုသည့် ရွှေဒင်္ဂါးထက် ပိုလေးပုံရသည်။ လူများသည် ဈေးကွက်သုံး ရွှေဒင်္ဂါး၏ တန်ဖိုးကို သန့်ရှင်းရာဌာနသုံး ရွှေဒင်္ဂါး၏ တန်ဖိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ဘုရားသခင်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်သို့ ရိုးသားမှန်ကန်သော ပမာဏကို ပေးနိုင်ကြသည်။ လေဝိအနွယ်တို့ကိုယ်တိုင်က ထိုတန်ဖိုးကို လျှော့ချ၍ မရနိုင်ဘဲ ပူဇော်သက္ကာသည် လိုအပ်သော တန်ဖိုးရှိမရှိ စစ်ဆေးနိုင်ကြသည်။ ရွှေဒင်္ဂါးငါးပြားသည် ခြောက်လခန့် အလုပ်လုပ်၍ ရရှိသော လုပ်ခနှင့် ညီမျှနိုင်သည်။ ထိုပမာဏကို မည်သို့အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း စာသားက ဖော်ပြမထားသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အတွက် အပ်နှံခဲ့သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

၄:၁–၄၉။ လေဝိအနွယ်တို့အား တာဝန်များ ခွဲဝေပေးခြင်း။ တောလည်ရာ ၄ တွင် လေဝိအနွယ်တို့၏ လူဦးရေစာရင်းနှင့် သူတို့၏ တာဝန်များအကြောင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ဤလူဦးရေစာရင်းသည် သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အမှုကို ဆောင်ရွက်မည့်သူများကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းဖြစ်သည် (၄:၃၊ ၂၃၊ ၃၀၊ ၃၅)။ ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း သူတို့၏ တာဝန်အချို့တွင် သန့်ရှင်းရာဌာနကို ဖြုတ်ချခြင်းနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း၊ ထို့အပြင် သယ်ယူခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ မောရှေသည် လေဝိအနွယ်တို့ကို သူတို့အား ခွဲဝေပေးထားသော တာဝန်များနှင့် သယ်ယူရန် ခွဲဝေပေးထားသော ပစ္စည်းများအလိုက် ရေတွက်ခဲ့သည် (၄:၄၉)။

အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် နေရာတစ်ခုမှ အခြားနေရာတစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြောင်းသည့်အခါ သန့်ရှင်းရာဌာနကို သူတို့နှင့်အတူ သယ်ဆောင်သွားကြသည်။ ၎င်းကို လေဝိအနွယ်တို့က မဟုတ်ဘဲ အာရုန်နှင့် သူ၏သားများက သေချာစွာ ဖြုတ်ချကြသည် (အခန်းငယ် ၅၊ ၁၅၊ ၁:၅၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ လေဝိအနွယ်တို့သည် စည်းဝေးရာတဲတော်နှင့် ပရိဘောဂများကို သယ်ယူရန် တာဝန်ရှိသည်။ အာရုန်နှင့် သူ၏သားများသည် တဲတော်၏ ကန့်လန့်ကာမှ စတင်၍ (အခန်းငယ် ၅) တဲတော်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများသို့ ဆက်လက်၍ တဲတော်ကို ဖြုတ်ချကြသည်။ အခန်းငယ် ၅ တွင် ဖော်ပြထားသော ကန့်လန့်ကာသည် တဲတော်၏ သန့်ရှင်းရာအရပ်နှင့် အသန့်ရှင်းဆုံးအရပ်ကို ခွဲခြားထားသည်။ တဲတော်၏ ဝင်ပေါက်၌ရှိသော အကာအကွယ်ကန့်လန့်ကာကို ကောဟတ်အနွယ်တို့က မဟုတ်ဘဲ ဂေရရှုန်အနွယ်တို့က သယ်ဆောင်ကြသည်။ ကောဟတ်အနွယ်တို့သည် အသန့်ရှင်းဆုံးအရပ်နှင့် သက်ဆိုင်သော ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ရန် သီးခြားတာဝန်ပေးထားသူများဖြစ်သည် (၃:၂၅; ၄:၄–၅)။ တဲတော်ကို ဖြုတ်ချနေစဉ်အတွင်းပင် ၎င်း၏ သန့်ရှင်းခြင်းကို ကာကွယ်ရမည်ဖြစ်သည်။

တဲတော်ကို ဖြုတ်ချပြီးနောက် အာရုန်နှင့် သူ၏သားများသည် ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုး၍ ဖုံးအုပ်ကြသည် (အခန်းငယ် ၁၅)။ ပဋိညာဉ်သေတ္တာသည် ပထမဆုံး ဖုံးအုပ်ရသော ပစ္စည်းဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၅)။ ကောဟတ်အနွယ် လေဝိအမျိုးသားများပင် ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးနေစဉ် သန့်ရှင်းသော ပစ္စည်းများကို ထိတွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် ကြည့်ရှုခြင်း မပြုရ (အခန်းငယ် ၁၅၊ ၂၀)။ သူတို့၏ တာဝန်သည် သယ်ယူခြင်းအတွက်သာ ကန့်သတ်ထားသည် (အခန်းငယ် ၁၅)။ လေဝိအနွယ်တို့သည် အသက်သုံးဆယ်မှ ငါးဆယ်အတွင်း အမှုဆောင်ကြသည် (အခန်းငယ် ၃၊ ၂၃၊ ၃၀၊ ၃၅၊ ၃၉၊ ၄၃၊ ၄၇)၊ ဆိုလိုသည်မှာ နှစ်ဆယ်ခန့် အမှုဆောင်ရခြင်းဖြစ်သည်။ တောလည်ရာ ၈:၂၃–၂၆ တွင် လေဝိအနွယ်တို့သည် အသက်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်တွင် အမှုစတင်ရမည်ဟု ဖော်ပြထားခြင်းအားဖြင့် အမှုဆောင်ကာလတစ်ခုလုံးကို နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အထိ ရှည်လျားစေသည်။ လေဝိအနွယ်တို့သည် အသက်သုံးဆယ်တွင် စတင်အမှုဆောင်ခဲ့ခြင်းလား၊ နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်တွင် စတင်ခဲ့ခြင်းလားဆိုသည်မှာ မရှင်းလင်းပါ။ ဤမေးခွန်းအတွက် ဖြစ်နိုင်သော ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုမှာ သူတို့သည် အသက်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်တွင် လေ့ကျင့်သင်ယူသူများအဖြစ် အမှုတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အသက်သုံးဆယ်တွင် တရားဝင်တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်နိုင်ရန် လုံလောက်သော ကျွမ်းကျင်မှု ရရှိခဲ့ကြသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

စာသားသည် အသက်သုံးဆယ်မှ ငါးဆယ်အတွင်းရှိ လေဝိအနွယ်တို့သည် အမှုတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၃၊ ၂၃၊ ၃၀၊ ၃၅၊ ၃၉၊ ၄၃၊ ၄၇)။ ဤနေရာတွင် အသုံးပြုထားသော ဟေဗြဲဝေါဟာရသည် “စစ်ပွဲ” သို့မဟုတ် “စစ်တပ်အမှုဆောင်ခြင်း” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ပြသည်။ လေဝိအနွယ်တို့၏ အမှုဆောင်ခြင်းသည် စစ်မှုထမ်းခြင်းနှင့် တူညီသည်။ အဖွဲ့ဝင်များသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သူများထံမှ တဲတော်ကို တိုက်ခိုက်ကာ ကာကွယ်နိုင်ရမည် (၁:၅၁၊ ၅၃)။ လေဝိအနွယ်တို့ကို လေဝိ၏ သားသုံးယောက်၏ မိသားစုများအပေါ် အခြေခံ၍ သူတို့၏ တာဝန်များကို ခွဲဝေပေးထားသည် (၃:၁၇; ၄:၂၊ ၂၂၊ ၂၉)။ လေဝိ၏ သားသုံးယောက်အနက် တစ်ဦးဖြစ်သော ကောဟတ်၏ သားများကို အထူးတာဝန်အတွက် ထာဝရဘုရားက ခန့်အပ်တော်မူသည်။ ထိုတာဝန်မှာ တဲတော်၏ အသန့်ရှင်းဆုံးအရပ်နှင့် သက်ဆိုင်သော ပစ္စည်းများကို သယ်ယူခြင်းဖြစ်သည် (၄:၄၊ ၁၅)။ ကောဟတ်အနွယ်တို့သည် သူတို့၏ ဝန်ထုပ်ကို ပခုံးပေါ်တွင် သယ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည် (၇:၉)။ သန့်ရှင်းသော ပရိဘောဂအများစု၏ ဘေးဘက်တွင် တပ်ဆင်ထားသော အကွင်းများထဲသို့ ထမ်းပိုးတိုင်များ ထည့်ထားခြင်းက ယင်းကို ဖော်ပြသည် (၄:၆၊ ၈၊ ၁၁၊ ၁၄)။ ဂေရရှုန်နှင့် မေရာရိ၏ သားများကို ကောဟတ်အနွယ်တို့ထက် ဝန်ထုပ်ပိုမိုလေးသောကြောင့် သူတို့၏ တာဝန်အတွက် လှည်းများ ပေးအပ်ထားသည် (၇:၇–၈)။