အခန်း ၂၉—တဲတော်ပွဲ

 

အခန်း ၂၉—တဲတော်ပွဲ

တစ်နှစ်လျှင် သုံးကြိမ်၊ ယုဒလူမျိုးအားလုံးသည် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် ယေရုရှလင်မြို့၌ စုဝေးရန် လိုအပ်ခဲ့ကြသည်။ ယုဒလူတို့၏ ရန်ငြိုးကြောင့် ယေရှုသည် ထိုစုဝေးပွဲများအနက် အချို့ကို မတက်ရောက်ခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်သည် တရားဇရပ်၌ မိမိကိုယ်ကို အသက်မုန့်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာသောအခါ ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်ခဲ့သူများစွာသည် အယူဖောက်ပြန်သွားကြပြီး၊ ကိုယ်တော်ကို စောင့်ကြည့်ကာ လှုပ်ရှားသမျှကို ထောက်လှမ်းရန် ဖာရိရှဲတို့နှင့် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကိုယ်တော်အား သေဒဏ်ချမှတ်ရန် အကြောင်းပြချက်ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။

ယေရှု၏ ညီအစ်ကိုများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသော ယောသပ်၏သားများသည် ကိုယ်တော်၏ တပည့်များစွာ ထိုသို့ စွန့်ခွာသွားခြင်းကြောင့် အလွန်စိတ်ထိခိုက်ခဲ့ကြသည်။ တဲတော်ပွဲကျင်းပရန် အချိန်နီးလာသောအခါ သူတို့သည် ယေရှုအား ယေရုရှလင်သို့ တက်သွားရန် တိုက်တွန်းကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် အမှန်တကယ် မေရှိယဖြစ်လျှင် မိမိ၏ တောင်းဆိုချက်များကို အုပ်စိုးသူများရှေ့၌ တင်ပြ၍ မိမိ၏ အခွင့်အရေးများကို အတည်ပြုသင့်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ယေရှုသည် သူတို့အား လေးနက်သိက္ခာရှိစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားတော်မူသည်မှာ— “ငါ၏အချိန်သည် မရောက်သေး။ သင်တို့အချိန်မူကား အစဉ်အမြဲ အဆင်သင့်ရှိ၏။ လောကီသားတို့သည် သင်တို့ကို မုန်းနိုင်ကြမည်မဟုတ်။ ငါ့ကိုမူကား မုန်းကြ၏။ အကြောင်းမူကား ထိုလောကီသားတို့၏ အကျင့်တို့သည် ဆိုးယုတ်ကြောင်းကို ငါသက်သေခံ၏။ သင်တို့သည် ဤပွဲသို့ တက်သွားကြလော့။ ငါမူကား ဤပွဲသို့ မတက်သေး။ အကြောင်းမူကား ငါ၏အချိန်သည် မပြည့်စုံသေး။” လောကသည် မိမိနှင့်တူသူတို့ကို ချစ်၏။ သို့သော် ခရစ်တော်နှင့် လောကအကြား ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ထင်ရှားလှသည်။ သူတို့နှစ်ဖက်အကြား သဟဇာတဖြစ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များနှင့် အပြစ်ကို ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းတို့သည် လောက၏ ကိုယ်တော်အပေါ် မုန်းတီးမှုကို နှိုးဆွပေးခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် ယေရုရှလင်၌ ကိုယ်တော်အား စောင့်ကြိုနေသည့်အရာကို သိတော်မူသည်။ ယုဒလူတို့၏ ရန်ငြိုးသည် မကြာမီ ကိုယ်တော်၏ သေခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ကိုလည်း သိတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် မိမိကိုယ်ကို အချိန်မတိုင်မီ သူတို့၏ အကြင်နာမဲ့သော မုန်းတီးမှုထံ ထုတ်ဖော်ခြင်းအားဖြင့် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို အလျင်လိုစေရန် မသင့်တော်ပေ။ ကိုယ်တော်သည် မိမိအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ရမည်ဖြစ်သည်။

တဲတော်ပွဲ စတင်သောအခါ ယေရှုမရှိခြင်းအကြောင်းကို လူတို့ပြောဆိုကြသည်။ ဖာရိရှဲများနှင့် အုပ်စိုးသူများသည် ကိုယ်တော်လာမည်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်မျှော်ကြသည်။ ကိုယ်တော်ပြောဆိုမည့် သို့မဟုတ် ပြုလုပ်မည့်အရာတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ကိုယ်တော်အား ပြစ်တင်ရှုတ်ချနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရရှိမည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်။ သူတို့သည် “သူသည် အဘယ်မှာရှိသနည်း” ဟု စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းကြသော်လည်း မည်သူမျှ မသိကြ။ ထိုအချိန်တွင် ယေရှုနှင့်ပတ်သက်၍ လူများအကြား အငြင်းပွားမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ လူများစွာက ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်စေလွှတ်တော်မူသောသူဖြစ်ကြောင်း မြင့်မြတ်စွာ ကာကွယ်ပြောဆိုကြသော်လည်း အခြားသူများကမူ ကိုယ်တော်သည် လူတို့ကို လှည့်ဖြားသူဖြစ်ကြောင်း ခါးခါးသီးသီး စွပ်စွဲကြသည်။

ထိုအတောအတွင်း ယေရှုသည် တိတ်တဆိတ် ယေရုရှလင်သို့ ရောက်ရှိလာတော်မူခဲ့သည်။ မြို့သို့ အရပ်ရပ်မှ လာနေကြသော ခရီးသွားများကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် လူသွားလူလာနည်းသော လမ်းကို ရွေးချယ်၍ ကြွလာတော်မူခဲ့သည်။ ပွဲတော်အလယ်ပိုင်းတွင် ကိုယ်တော်နှင့်ပတ်သက်သော အငြင်းပွားမှု အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေချိန်၌ ယေရှုသည် ဗိမာန်တော်ဝင်းထဲသို့ အေးဆေးစွာ ဝင်လာပြီး၊ မငြင်းနိုင်သော အာဏာရှိသူတစ်ဦးကဲ့သို့ လူအုပ်ရှေ့တွင် ရပ်တော်မူသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးများနှင့် အုပ်စိုးသူများအားလုံး ရှိနေသည့်နေရာတွင် မိမိကိုယ်ကို ပြသရဲမည်မဟုတ်ဟု သူတို့ယုံကြည်ထားသူ ရုတ်တရက် မမျှော်လင့်ဘဲ ပေါ်လာခြင်းကြောင့် လူတို့သည် အလွန်အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ဆွေးနွေးနေခဲ့သော စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အငြင်းပွားမှုသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မိမိအသက်ကို လိုချင်တောင့်တနေသော အင်အားကြီးသူများစွာအကြား ကိုယ်တော်၏ သိက္ခာရှိပြီး ရဲရင့်သော အမူအရာကို သူတို့အံ့ဩကြသည်။

ထိုသို့ ရပ်တော်မူစဉ် လူအပေါင်းတို့၏ မျက်လုံးများသည် ကိုယ်တော်အပေါ် စူးစိုက်နေကြပြီး မည်သူမျှ ထိုသို့ မပြောဖူးသကဲ့သို့ သူတို့အား မိန့်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ အသိပညာသည် ပညာတတ်ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အကြီးအကဲများထက် ပိုမိုကြီးမားပြီး၊ သူတို့ မယူရဲခဲ့ဖူးသော အာဏာကို ကိုယ်တော်က ယူဆောင်ထားတော်မူသည်။ မကြာသေးမီက မုန်းတီးမှုကြောင့် ရူးသွပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြပြီး အခွင့်အရေးရသည်နှင့် ခရစ်တော်အား အကြမ်းဖက်ရန် အသင့်ရှိနေကြသော ထိုသူများပင် ယခုအခါ ကိုယ်တော်၏ စကားများကို အာရုံစိုက်စွာ နားထောင်ကြပြီး ကိုယ်တော်အား ထိခိုက်စေရန် မိမိတို့တွင် အင်အားမရှိကြောင်း ခံစားကြရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်တော်သည် လူအပေါင်းတို့၏ အာရုံစိုက်ရာ ဖြစ်တော်မူသည်။ အခြားအရာအားလုံးကို ထိုခဏတွင် မေ့လျော့သွားကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ မြင့်မြတ်သောစကားများကို နားထောင်ကြစဉ် လူတို့၏ နှလုံးသားများသည် ရိုသေကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် တုန်လှုပ်ကြသည်။

ကိုယ်တော်၏ ဟောပြောချက်က ကိုယ်တော်သည် ပညတ်တရား၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု အားလုံးကို ကောင်းစွာ သိရှိပြီး ကျမ်းစာကို ရှင်းလင်းစွာ အနက်ဖွင့်နိုင်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ “ဤသူသည် မည်သို့လျှင် စာတတ်သနည်း။ တစ်ခါမျှ မသင်ယူဖူးပါဘဲ” ဟူသော မေးခွန်းသည် တစ်ဦးမှတစ်ဦးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ကိုယ်တော်၏ ယခင်ဘဝကို သိကျွမ်းမှုနည်းသူအချို့က ကိုယ်တော်သည် မည်သည့်ကျောင်းတွင် သင်ကြားခံခဲ့ရသနည်းဟု အချင်းချင်း မေးမြန်းကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အုပ်စိုးသူများသည် မိမိတို့၏ စိတ်ကို အတန်ငယ် ပြန်လည်တည်ငြိမ်စေပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် မည်သည့်အာဏာဖြင့် ဤမျှရဲရင့်စွာ လူတို့အား သွန်သင်နေသည်ကို မေးရန် တောင်းဆိုကြသည်။ သူတို့သည် လူအုပ်၏ အာရုံကို ယေရှုထံမှ ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ခွင့်အာဏာနှင့် မိမိတို့၏ အရေးပါမှု၊ အာဏာတို့ဘက်သို့ လွှဲပြောင်းရန် ကြိုးစားကြသည်။ သို့သော် ယေရှု၏အသံသည် သူတို့၏မေးခွန်းများကို စိတ်နှလုံးတုန်လှုပ်စေသော အင်အားဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားတော်မူသည်မှာ—

“ငါ၏သွန်သင်ချက်သည် ငါ့ထံမှ မဟုတ်၊ ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသောသူ၏ သွန်သင်ချက်ဖြစ်၏။ အကြင်သူသည် ထိုသူ၏အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်လိုလျှင်၊ ဤသွန်သင်ချက်သည် ဘုရားသခင်ထံမှ ဖြစ်သလော၊ သို့မဟုတ် ငါကိုယ်တိုင် ပြောသလောဟု သိလိမ့်မည်။ ကိုယ်တိုင်၏အကြောင်းကို ပြောသောသူသည် မိမိ၏ဘုန်းကို ရှာတတ်၏။ မိမိကို စေလွှတ်တော်မူသောသူ၏ ဘုန်းကို ရှာသောသူမူကား သစ္စာရှိ၏။ ထိုသူ၌ မတရားသောအမှုမရှိ။” ယေရှုသည် ဤနေရာတွင် မိမိ၏ ကောင်းကင်ဘုံအဖသည် အင်အားရှိသမျှ၏ အရင်းအမြစ်နှင့် ဉာဏ်ပညာရှိသမျှ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာတော်မူသည်။ သဘာဝအတိုင်း ရရှိထားသော အရည်အချင်းမည်မျှကောင်းကောင်း၊ သင်ယူဆည်းပူးထားသော ပညာမည်မျှရှိရှိ၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သိခြင်း၏နေရာကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည်မဟုတ်။ သခင်ဘုရား၏ တောင်းဆိုချက်များကို နာခံလိုစိတ်ရှိခြင်းသည် စိတ်နှင့်နှလုံးသားကို ရိုးသားစွာ စူးစမ်းမေးမြန်းရန်နှင့် အမှန်တရား၏ သွန်သင်ချက်ကို လုံ့လဝီရိယဖြင့် ရှာဖွေရန် ဖွင့်ပေးသည်။ ထိုသို့ ဖွင့်ထားသော စိတ်ရှိလျှင် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အတွက် ပြောဆိုသူနှင့် မိမိ၏ဘုန်းကို ရှာဖွေကာ ကိုယ်ကျိုးအတွက် ပြောဆိုသူတို့အကြား ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ကြောင်း ကိုယ်တော် ကြေညာတော်မူသည်။ နောက်ဆုံးဖော်ပြခဲ့သော အုပ်စုတွင် မာနထောင်လွှားသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဖာရိရှဲများ ပါဝင်ကြသည်။

ယေရှုသည် ပညတ်တရားအကြောင်းကို ဟောပြောတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ပညတ်တရား၏ တောင်းဆိုချက်များကို အလွန်အလေးထားသူများရှေ့တွင် ရှိနေသော်လည်း ထိုသူတို့သည် မိမိတို့၏ဘဝတွင် ၎င်း၏အခြေခံမူများကို လိုက်နာကျင့်သုံးရန် ပျက်ကွက်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များ၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှုကို ထိုမျှတိကျစွာ သွန်သင်ပြီး ၎င်းတို့အပေါ် ထပ်ဆင့်တင်ထားသည့် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော ကန့်သတ်ချက်များမှ လွတ်မြောက်စေသော ယေရှုကို ထိုသူများက နှိပ်စက်ကြသည်။ ယေရှုသည် ဥပုသ်နေ့၌ အကြောသေသူကို ကုသပေးခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ဖာရိရှဲတို့သည် ကိုယ်တော်၏သေခြင်းကို ဖြစ်စေရန် ခိုင်မာသောရည်ရွယ်ချက်ရှိခဲ့ကြပြီး မိမိတို့၏ အကြံအစည်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အခွင့်အရေးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ယေရှုသည် သူတို့၏အကြံအစည်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်ပြီး သူတို့အား မေးတော်မူသည်မှာ—

“မောရှေသည် သင်တို့အား ပညတ်တရားကို မပေးသလော။ သို့သော် သင်တို့တွင် မည်သူမျှ ပညတ်တရားကို မစောင့်ထိန်းကြ။ အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကိုသတ်ရန် ကြံစည်ကြသနည်း” ဤသို့ တိကျပြတ်သားသော စွပ်စွဲချက်သည် ဖာရိရှဲများနှင့် အုပ်စိုးသူများ၏ အပြစ်ရှိသော သြတ္တပ္ပစိတ်ကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သော်လည်း သူတို့၏ ဒေါသကိုသာ ပို၍တိုးပွားစေသည်။ ဤနှိမ့်ချသောသူသည် လူတို့ရှေ့တွင် ရပ်ကာ သူတို့၏ဘဝထဲမှ ဖုံးကွယ်ထားသော မတရားမှုကို ဖော်ထုတ်ပြောဆိုခြင်းသည် ယုံကြည်ရန်ပင် ခက်ခဲလောက်အောင် ကြီးမားသော ရဲတင်းမှုတစ်ရပ်ဟု သူတို့ထင်ကြသည်။ သို့သော် အုပ်စိုးသူများသည် မိမိတို့၏ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များကို လူတို့ထံမှ ဖုံးကွယ်လိုသဖြင့် ယေရှု၏စကားကို ရှောင်လွှဲကာ “သင်၌ နတ်ဆိုးရှိ၏။ သင့်ကို သတ်ရန် မည်သူက ကြံစည်နေသနည်း” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ ထိုစကားများဖြင့် ယေရှု၏ အံ့ဖွယ်အမှုများအားလုံးသည် မကောင်းသောဝိညာဉ်တစ်ပါး၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု အရိပ်အမြွက်ပြောဆိုလိုကြသည်။ ထို့အပြင် လူတို့၏ စိတ်ကို ယေရှုက မိမိအသက်ကို သတ်ရန် သူတို့ကြံစည်နေကြောင်း ဖော်ထုတ်ပြောဆိုသည့် စကားများမှ လွှဲပြောင်းလိုကြသည်။

သို့သော် “ယေရှုက သူတို့အား ပြန်၍ မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ ငါသည် အမှုတစ်ခုကို ပြုခဲ့၍ သင်တို့အားလုံး အံ့ဩကြ၏။ ထို့ကြောင့် မောရှေသည် သင်တို့အား အရေဖျားလှီးခြင်းကို ပေးခဲ့၏။ ထိုအရာသည် မောရှေထံမှ ဖြစ်သည်မဟုတ်ဘဲ ဘိုးဘေးများထံမှ ဖြစ်၏။ သင်တို့သည် ဥပုသ်နေ့၌ လူတစ်ဦး၏ အရေဖျားကို လှီးပေးကြ၏။” ယေရှုသည် ဥပုသ်နေ့၌ ထိုလူကို ကုသပေးခဲ့သည့် မိမိ၏အမှုကို ရည်ညွှန်းပြီး ထိုအမှုသည် ဥပုသ်ပညတ်တရားနှင့် ကိုက်ညီကြောင်း ပြသတော်မူသည်။ ထို့အပြင် ယုဒလူတို့၏ ဥပုသ်နေ့၌ အရေဖျားလှီးခြင်း ထုံးစံကိုလည်း ရည်ညွှန်းတော်မူသည်။ ဥပုသ်နေ့၌ လူတစ်ဦး၏ အရေဖျားကို လှီးခြင်းသည် တရားဝင်လျှင်၊ “ဥပုသ်နေ့၌ လူတစ်ဦးကို အလုံးစုံ ကျန်းမာစေခြင်း”၊ ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသူကို သက်သာစေခြင်းသည် အမှန်ပင် မှန်ကန်ရမည်။ ကိုယ်တော်က သူတို့အား “အဆင်းသဏ္ဌာန်အတိုင်း မစီရင်ကြနှင့်။ ဖြောင့်မတ်စွာ စီရင်ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ယေရှုသည် မိမိကိုယ်ကို ရဲရင့်စွာ ကာကွယ်ပြီး ပညတ်တရား၏ ဝိညာဉ်သဘောကို အနက်ဖွင့်တော်မူသည့်အတွက် အုပ်စိုးသူများသည် တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး ကိုယ်တော်ကို နားထောင်သူများစွာက “ဤသူသည် သူတို့သတ်ရန် ကြံစည်နေသောသူ မဟုတ်လော။ သို့သော် ကြည့်လော့၊ သူသည် ရဲရင့်စွာ ပြောဆိုသော်လည်း သူတို့က ဘာမျှမပြောကြ။ အုပ်စိုးသူများသည် ဤသူသည် အမှန်တကယ် ခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်း သိကြသလော” ဟု ဆိုကြသည်။ ယေရုရှလင်၌ နေထိုင်ကြသူများအနက် ယေရှုကို ဆန့်ကျင်၍ ဆန်ဟေဒရင်ကောင်စီက ကြံစည်ထားသည့် အကြံအစည်များကို မသိသူမဟုတ်သောသူများစွာသည် ကိုယ်တော်သွန်သင်သော အယူဝါဒနှင့် ကိုယ်တော်၏ ဖြူစင်၍ သိက္ခာရှိသော အမူအရာတို့ကို နှစ်သက်ကြပြီး ကိုယ်တော်အား ဘုရားသခင်၏သားတော်အဖြစ် လက်ခံရန် စိတ်ညွတ်လာကြသည်။

သူတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများ၏ ခါးသီးသော အစွဲအလမ်းနှင့် မုန်းတီးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြခြင်း မရှိကြပေ။ သို့သော် မာနိမ့်ကျသော မူလဇာတိမှ ဆင်းသက်လာသော ဤသူ၏ ဘုရားသဘောသဘာဝနှင့်ပတ်သက်၍ သံသယများနှင့် မေးခွန်းများကို သူတို့၏စိတ်ထဲသို့ စာတန်က အဆင်သင့် အကြံပေးနေသည်။ မေရှိယသည် လူသားမျိုးနွယ်နှင့် သဘာဝအလျောက် ဆက်နွယ်မှုရှိမည်မဟုတ်ဟု လူများစွာက အထင်အမြင်ရရှိထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် အစ္စရေးလူမျိုး၏ အင်အားကြီးဘုရင်ဖြစ်လာမည်ဟု သူတို့မျှော်လင့်ထားသူသည် ဆင်းရဲခြင်းနှင့် မထင်ရှားခြင်းမှ ပေါ်ထွက်လာသူဖြစ်သည်ဟု စဉ်းစားရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့အချင်းချင်း “သို့သော် ဤသူသည် အဘယ်အရပ်မှဖြစ်သည်ကို ငါတို့သိကြ၏။ ခရစ်တော်ကြွလာသောအခါမူကား သူသည် အဘယ်အရပ်မှဖြစ်သည်ကို မည်သူမျှ သိမည်မဟုတ်” ဟု ဆိုကြသည်။ ခရစ်တော်သည် မည်သို့နှင့် မည်သည့်အချိန်တွင် ကြွလာမည်ကို ညွှန်ပြထားသော ပရောဖက်ပြုချက်များအပေါ် ထိုသူတို့၏ စိတ်များ ပိတ်ထားကြသည်။

သူတို့၏စိတ်များသည် သံသယနှင့် ယုံကြည်ခြင်းအကြား ချိန်ခွင်လျှာညှိနေစဉ် ယေရှုသည် သူတို့၏အတွေးကို ဆက်လက်ယူဆောင်ကာ ဤသို့ ပြန်လည်ဖြေကြားတော်မူသည်မှာ— “သင်တို့သည် ငါ့ကိုလည်း သိကြ၏၊ ငါအဘယ်အရပ်မှလာသည်ကိုလည်း သိကြ၏။ ငါသည် ကိုယ်တိုင်အလိုအလျောက် လာသည်မဟုတ်။ ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသောသူသည် သစ္စာရှိတော်မူ၏။ ထိုသူကို သင်တို့မသိကြ။ ငါမူကား ထိုသူကို သိ၏။ အကြောင်းမူကား ငါသည် ထိုသူထံမှဖြစ်ပြီး ထိုသူသည် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူ၏။” သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ မူလဇာတိနှင့်ပတ်သက်၍ သိရှိကြောင်း အခိုင်အမာဆိုကြသော်လည်း အမှန်မှာ ထိုအရာကို လုံးဝမသိကြဘဲ ဝိညာဉ်ရေးရာ မျက်စိကန်းခြင်းထဲတွင် ပိတ်မိနေကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ခမည်းတော်၏ အလိုတော်နှင့်အညီ အသက်ရှင်ခဲ့ကြလျှင် ကိုယ်တော်၏သားတော်သည် သူတို့ထံ ထင်ရှားလာသောအခါ သိကြလိမ့်မည်။

ယေရှု၏စကားများသည် နားထောင်သူများစွာကို ယုံကြည်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအချက်ကြောင့်ပင် အုပ်စိုးသူများ၏ ဒေါသသည် ပိုမိုတိုးပွားလာပြီး ကိုယ်တော်အား ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။ “သို့သော် မည်သူမျှ ကိုယ်တော်အပေါ် လက်မတင်နိုင်ကြ။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၏အချိန်သည် မရောက်သေး။ လူအများတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကြပြီး ‘ခရစ်တော်ကြွလာသောအခါ ဤသူပြုသော အံ့ဖွယ်အမှုများထက် ပို၍ပြုလိမ့်မည်လော’ ဟု ဆိုကြသည်။”

ယေရှုသည် မိမိ၏ရန်သူများရှေ့တွင် အေးဆေး၍ သိက္ခာရှိသော အမူအရာဖြင့် ရပ်တော်မူကာ လောကသို့ မိမိ၏တာဝန်ကို ကြေညာတော်မူသည်။ ဖာရိရှဲများနှင့် အုပ်စိုးသူများ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော အပြစ်များနှင့် သေစေလောက်သော အကြံအစည်များကိုလည်း ဖော်ထုတ်တော်မူသည်။ ထိုမြင့်မြတ်သောအဆင့်ရှိသူများသည် ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကို ပိတ်လိုကြပြီး ကိုယ်တော်ရပ်နေသည့်နေရာ၌ပင် သတ်ပစ်လိုစိတ်ရှိကြသော်လည်း မမြင်ရသော အင်အားတစ်ရပ်က သူတို့၏ဒေါသကို ကန့်သတ်ထားသဖြင့် တားဆီးခံရကြသည်။ ထိုအင်အားက “ဤအရပ်အထိသာ သွားရမည်။ ထိုထက်မပိုရ” ဟု သူတို့အား ဆိုသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ယေရှု၏စကားများသည် လူများစွာ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နေရာရရှိခဲ့ပြီး ကောင်းမွန်သောမြေ၌ စိုက်ပျိုးထားသော မျိုးစေ့ကဲ့သို့ နောက်ပိုင်းတွင် ပေါများသော အသီးအနှံများကို သီးပွင့်စေခဲ့သည်။ လူအုပ်ထဲတွင် ပြန့်ကျဲနေသော သူလျှိုများသည် ယခုအခါ ယေရှုသည် လူတို့အကြား အလွန်ကြီးမားသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှု ရရှိနေပြီး လူများစွာသည် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုနေကြပြီဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးများနှင့် အကြီးအကဲများထံ သတင်းပို့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ယေရှုကို ဖမ်းဆီးရန် လျှို့ဝှက်စွာ အကြံအစည်ချကြသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်တစ်ဦးတည်း ရှိနေချိန်တွင် ဖမ်းရန် စီစဉ်ကြသည်။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်ကို သူတို့ရှေ့တွင် ဖမ်းဆီးလျှင် လူတို့အပေါ် ဖြစ်ပေါ်မည့် သက်ရောက်မှုကို မစွန့်စားရဲကြ။ ယေရှုသည် သူတို့၏ မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်၍ လေးနက်ဝမ်းနည်းဖွယ် အသံဖြင့် ဤသို့ မိန့်တော်မူသည်—

“ငါသည် သင်တို့နှင့်အတူ ခဏသာ ရှိဦးမည်။ ထို့နောက် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသောသူထံသို့ သွားမည်။ သင်တို့သည် ငါ့ကို ရှာကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် တွေ့ကြမည်မဟုတ်။ ငါရှိရာအရပ်သို့လည်း သင်တို့မလာနိုင်ကြ။” မကြာမီ လောက၏ ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏ရန်သူများ၏ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုမှ ခိုလှုံရာကို ရှာတွေ့လိမ့်မည်။ ထိုနေရာ၌ သူတို့၏ အထင်အမြင်သေးမှုနှင့် မုန်းတီးမှုသည် ကိုယ်တော်အား ထိခိုက်စေရန် အင်အားမရှိတော့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ခမည်းတော်ထံ တက်ကြွသွားပြီး ကောင်းကင်တမန်များ၏ ကိုးကွယ်မြတ်နိုးခြင်းကို တစ်ဖန် ခံယူတော်မူမည်။ ထိုအရပ်သို့ ကိုယ်တော်ကို သတ်သူများသည် မည်သည့်အခါမျှ မလာနိုင်ကြ။

တဲတော်ပွဲကို ဟေဗြဲလူမျိုးတို့သည် တောကန္တာရ၌ လှည့်လည်နေစဉ် တဲများ၌ နေထိုင်ခဲ့သည့်အချိန်ကို အမှတ်ရရန် ကျင်းပကြသည်။ ဤကြီးမားသောပွဲတော် ကျင်းပနေသမျှကာလပတ်လုံး လူတို့သည် မိမိတို့၏အိမ်များမှ ထွက်၍ ထင်းရှူးပင် သို့မဟုတ် မုရတုပင်၏ အစိမ်းရောင်အကိုင်းအခက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တဲများ၌ နေရန် လိုအပ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသစ်ရွက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အဆောက်အအုံများကို တစ်ခါတစ်ရံ အိမ်ခေါင်မိုးများပေါ်နှင့် လမ်းများ၌ ဆောက်လုပ်ကြသော်လည်း မြို့ရိုးအပြင်ဘက်၊ ချိုင့်ဝှမ်းများနှင့် တောင်စောင်းများတစ်လျှောက်တွင် ပို၍များစွာ ဆောက်လုပ်ကြသည်။ အရပ်ရပ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ထိုအစိမ်းရောင်စခန်းများသည် အလွန်လှပသော မြင်ကွင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ပွဲတော်သည် တစ်ပတ်ကြာမြင့်ပြီး ထိုကာလတစ်လျှောက်လုံး ဗိမာန်တော်သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းသော ပွဲတော်မြင်ကွင်း ဖြစ်နေသည်။ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း အခမ်းအနားများ၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုရှိသည်။ ဂီတသံများနှင့် ဟောရှန္နာကြွေးကြော်သံများ ရောနှောကာ ထိုနေရာကို ရွှင်လန်းတက်ကြွစေသည်။ နေ့အရုဏ်တက်ချိန်၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ငွေတံပိုးများဖြင့် ရှည်လျား၍ စူးရှသောအသံကို မှုတ်ကြသည်။ ထိုအသံကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်သော တံပိုးသံများနှင့် တဲများထဲမှ လူတို့၏ ဝမ်းမြောက်ကြွေးကြော်သံများသည် တောင်နှင့်ချိုင့်ဝှမ်းများပေါ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်ကာ ပွဲတော်နေ့ကို ကြိုဆိုကြသည်။ ထို့နောက် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ကိဒြုန်ချောင်း၏ စီးဆင်းနေသောရေမှ ရေတစ်အိုးကို ခပ်ယူပြီး တံပိုးများမှုတ်နေစဉ် ထိုအိုးကို မြှောက်ကာ ဗိမာန်တော်၏ ကျယ်ပြန့်သော လှေကားထစ်များကို တက်သည်။ ဂီတသံနှင့် အချိန်ကိုက်အောင် ဖြည်းညင်း၍ တိုင်းတာထားသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းရင်း တစ်ချိန်တည်းတွင် “အို ယေရုရှလင်၊ သင်၏တံခါးအတွင်း၌ ငါတို့၏ခြေတို့သည် ရပ်ကြလိမ့်မည်” ဟု သီချင်းဆိုသည်။

သူသည် ထိုရေတစ်အိုးကို ဗိမာန်တော်ဝင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိသော ယဇ်ပလ္လင်ထံသို့ ယူဆောင်လာသည်။ ထိုနေရာတွင် ငွေအင်တုံနှစ်လုံးရှိပြီး တစ်လုံးစီ၏ဘေးတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ဦးစီ ရပ်နေသည်။ ရေတစ်အိုးကို အင်တုံတစ်လုံးထဲသို့ လောင်းထည့်ပြီး စပျစ်ရည်တစ်အိုးကို အခြားအင်တုံထဲသို့ လောင်းထည့်သည်။ ထိုအရာနှစ်ခု၏ အရည်များသည် ကိဒြုန်ချောင်းနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော ရေပိုက်တစ်ခုအတွင်းသို့ စီးဝင်ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ပင်လယ်သေသို့ စီးဆင်းသွားသည်။ သန့်ရှင်းစေထားသော ရေကို ထိုသို့ ပြသခြင်းသည် တောကန္တာရ၌ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့အား လန်းဆန်းစေခဲ့သော ကျောက်မှ ထွက်စီးလာသည့် စမ်းရေကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းသော သီချင်းသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်—

“အရှင်ယေဟောဝါသည် ငါ၏ခွန်အားနှင့် ငါ၏သီချင်းဖြစ်တော်မူ၏”၊ “ထို့ကြောင့် ကယ်တင်ခြင်းရေတွင်းများမှ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ရေကို ခပ်ယူကြမည်။” ကြီးမားလှသော စုဝေးပရိသတ်ကြီးတစ်ရပ်လုံးသည် တူရိယာများနှင့် အသံနက်သော တံပိုးများဖြင့် အောင်ပွဲခံသံပြိုင်တွင် ပါဝင်ကြပြီး ကျွမ်းကျင်သော သီချင်းဆိုသူများက ကြီးကျယ်၍ သဟဇာတဖြစ်သော ချီးမွမ်းသီချင်းပွဲကို ဦးဆောင်ကြသည်။

ပွဲတော်အခမ်းအနားများကို မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ကျင်းပကြသည်။ ညအချိန်၌ ဗိမာန်တော်နှင့် ၎င်း၏ဝင်းသည် အတုအယောင်အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပလောင်ကျွမ်းနေသဖြင့် မြို့တစ်မြို့လုံးပင် လင်းလက်နေသည်။ ဂီတသံများ၊ ထန်းကိုင်းများ ဝှေ့ယမ်းခြင်း၊ ဝမ်းမြောက်စွာ ဟောရှန္နာကြွေးကြော်သံများ၊ ချိတ်ဆွဲထားသော မီးအိမ်များမှ အလင်းရောင်များ လွှမ်းခြုံနေသည့် လူအုပ်ကြီး၊ တောက်ပလှပသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ အခမ်းအနားဝတ်စုံများနှင့် အခမ်းအနားများ၏ ခမ်းနားမြင့်မြတ်မှုတို့အားလုံး ပေါင်းစပ်ကာ မြင်တွေ့သူအားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲမှတ်စေသော မြင်ကွင်းတစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ပွဲတော်သည် နိဂုံးချုပ်ရန် နီးကပ်လာသည်။ နောက်ဆုံးနှင့် အထွတ်အမြတ်ဆုံးနေ့၏ နံနက်ခင်းတွင် လူတို့သည် ရက်ရှည်လျားစွာ ကျင်းပခဲ့သော ပွဲတော်ကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသည်။ ရုတ်တရက် ယေရှုသည် ဗိမာန်တော်ဝင်းတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်မိန့်တော်မူသည်မှာ—

“ရေငတ်သောသူရှိလျှင် ငါ့ထံသို့လာ၍ သောက်စေ။ ငါ့ကို ယုံကြည်သောသူသည် ကျမ်းစာလာသည်အတိုင်း သူ၏ဝမ်းထဲမှ အသက်ရှင်သောရေစီးချောင်းများ ထွက်လိမ့်မည်။” လူတို့၏ အခြေအနေကြောင့် ဤဖိတ်ခေါ်ချက်သည် အလွန်ထိရောက်လှသည်။ သူတို့သည် ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် ပွဲတော်အခမ်းအနားများ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် မြင်ကွင်းတွင် ပါဝင်နေကြသည်။ သူတို့၏မျက်လုံးများသည် အလင်းရောင်နှင့် အရောင်အဆင်းတို့ကြောင့် တောက်ပစွာ စွဲမက်နေပြီး သူတို့၏နားများသည် အကောင်းဆုံးဂီတသံများဖြင့် သာယာနေကြသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည့်အရာ၊ မပျက်စီးနိုင်သောအရာအတွက် ဝိညာဉ်၏ ရေငတ်ခြင်းကို ပြည့်စေမည့်အရာ မရှိခဲ့ပေ။ ယေရှုသည် သူတို့အား အသက်ရေ၏ စမ်းရေမှ လာ၍ သောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်တော်မူသည်။ ထိုရေသည် သူတို့အတွင်း၌ ထာဝရအသက်သို့ စီးဆင်းတက်သော ရေတွင်းဖြစ်လာမည်။

ထိုနံနက်၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် တောကန္တာရ၌ ကျောက်ကို ရိုက်၍ ထိုကျောက်မှ ရေထွက်လာခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည့် ခမ်းနားသော အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုကျောက်သည် ခရစ်တော်ကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏စကားများသည် အသက်ရေဖြစ်သည်။ ယေရှုက လူတို့အား ထိုသို့ ပြောဆိုသောအခါ သူတို့၏နှလုံးသားများသည် ထူးဆန်းသော ရိုသေကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်လှုပ်လာကြပြီး လူများစွာသည် ရှမာရိအမျိုးသမီးကဲ့သို့ “ငါရေမငတ်တော့အောင် ဤရေကို ပေးပါ” ဟု အော်ဟစ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

မြင့်မြတ်သော ဆရာ၏ စကားများသည် ကိုယ်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို အလွန်ထိရောက်သော သရုပ်ဖော်ပုံတစ်ရပ်ဖြင့် တင်ပြပေးသည်။ ရေငတ်နေသော ဝိညာဉ်ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ နားထောင်မှု၌ ယေရှု၏နှုတ်မှ ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်မှာ ဆယ့်ရှစ်ရာကျော်နှစ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင်လည်း ထိုစကားများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးသားများအတွက် နှစ်သိမ့်မှုနှင့် အားပေးမှုကို ပေးနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ယုဒဗိမာန်တော်၌ ထိုစကားများကို လက်ခံခဲ့သူများနည်းတူ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ပြည့်ဝနေဆဲဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် လူသားတို့၏ ဝိညာဉ်လိုအပ်ချက်များကို သိတော်မူသည်။ အနှစ်သာရမရှိသော ခမ်းနားထည်ဝါမှု၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ဂုဏ်အသရေတို့သည် နှလုံးသားကို မကျေနပ်စေနိုင်။ “ရေငတ်သောသူရှိလျှင် ငါ့ထံသို့လာစေ။” ချမ်းသာသူ၊ ဆင်းရဲသူ၊ မြင့်မြတ်သူ၊ နိမ့်ကျသူတို့အားလုံးကို တန်းတူစွာ ကြိုဆိုတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးလေးလံနေသော စိတ်ကို သက်သာစေရန်၊ ဝမ်းနည်းနေသူကို နှစ်သိမ့်ရန်နှင့် မျှော်လင့်ချက်ပျောက်နေသူအား မျှော်လင့်ချက်ပေးရန် ကတိပြုတော်မူသည်။ ယေရှုကို နားထောင်ခဲ့သူများစွာသည် ပျက်စီးသွားသော မျှော်လင့်ချက်များအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အချို့သည် လျှို့ဝှက်ဝမ်းနည်းမှုကို ပြုစုမွေးမြူနေကြသည်။ အချို့သည် ဤလောက၏အရာများနှင့် လူတို့၏ချီးမွမ်းမှုများဖြင့် ဝိညာဉ်၏ မငြိမ်မသက်သော တောင့်တမှုကို ဖြည့်ဆည်းရန် ရှာဖွေနေကြသည်။ သို့သော် ထိုအရာအားလုံးကို ရရှိပြီးသောအခါ မိမိတို့သည် ရေငတ်ခြင်းကို မငြိမ်းနိုင်သော ကျိုးပဲ့နေသည့် ရေတွင်းတစ်တွင်းထံ ရောက်ရှိရန်သာ ပင်ပန်းစွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိကြသည်။ ရွှင်လန်းစရာ မြင်ကွင်း၏ တောက်ပမှုအလယ်၌ပင် သူတို့သည် မကျေနပ်ဘဲ ဝမ်းနည်းနေကြသည်။ ရုတ်တရက် ကြားရသော “ရေငတ်သောသူရှိလျှင်—” ဟူသော ကြွေးကြော်သံသည် သူတို့၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်အတွေးထဲမှ နိုးထစေပြီး၊ ဆက်လက်ကြားရသော စကားများကို နားထောင်ကြသောအခါ သူတို့၏စိတ်များသည် မျှော်လင့်ချက်အသစ်ဖြင့် လင်းလက်လာကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့ရှေ့၌ ဘုန်းအာနုဘော်ဖြင့် ရပ်နေသော အသက်ပေးရှင်ကို ကြည့်ရှုကြသည်။ လူ့ဇာတိအတွင်းမှ ဘုရားသဘောသဘာဝသည် လျှပ်ပြက်သကဲ့သို့ ထင်ရှားနေပြီး သူတို့၏နှလုံးသားများကို တုန်လှုပ်စေသော စကားများဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ တန်ခိုးကို ဖော်ပြနေသည်။

ရေငတ်သော ဝိညာဉ်ထံသို့ ခရစ်တော်၏ ကြွေးကြော်သံသည် ယနေ့တိုင် ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေသည်။ ထိုပွဲတော်၏ နောက်ဆုံးနေ့၌ ဗိမာန်တော်တွင် ထိုအသံကို ကြားခဲ့သူများထက်ပင် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ပိုမိုကြီးမားသော အင်အားဖြင့် တောင်းဆိုနေသည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ အားအင်ကုန်ခမ်းနေသူများအား ထာဝရအသက်၏ လန်းဆန်းစေသော ရေကို ပေးအပ်ထားသည်။ ယေရှုသည် သူတို့အား ကိုယ်တော်၌ အနားယူရန် ဖိတ်ခေါ်တော်မူသည်။ သူတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ကိုယ်တော်ယူတော်မူမည်။ သူတို့အား ငြိမ်သက်ခြင်းပေးတော်မူမည်။ ခရစ်တော်ကြွလာမည့်အချိန်မတိုင်မီ ရာစုနှစ်များစွာကပင် ဟေရှာယသည် ကိုယ်တော်ကို “လေမှ ခိုလှုံရာ”၊ “မုန်တိုင်းမှ အကာအကွယ်”၊ “ပင်ပန်းသောပြည်၌ ကျောက်ကြီး၏ အရိပ်” အဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည်။ ခရစ်တော်ထံသို့ လာသူအားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏မေတ္တာကို မိမိတို့နှလုံးသားထဲတွင် ရရှိကြသည်။ ထိုမေတ္တာသည် ထာဝရအသက်သို့ စီးဆင်းတက်သော ရေဖြစ်သည်။ ထိုမေတ္တာကို ရရှိသူများသည် ကောင်းသောအကျင့်များ၊ မှန်ကန်သော စံနမူနာများနှင့် ခရစ်ယာန်အကြံဉာဏ်များအားဖြင့် အခြားသူများထံသို့လည်း ပြန်လည်ဝေမျှပေးကြသည်။

နေ့ကုန်ဆုံးသွားပြီး ဖာရိရှဲများနှင့် အုပ်စိုးသူများသည် ယေရှုကို ဖမ်းဆီးရန် ကိုယ်တော်၏နောက်သို့ လိုက်ရန် စေလွှတ်ထားသော အရာရှိများထံမှ သတင်းကို စိတ်မရှည်စွာ စောင့်နေကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ တမန်များသည် ယေရှုမပါဘဲ ပြန်လာကြသည်။ သူတို့အား ဒေါသတကြီး “အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို မခေါ်လာကြသနည်း” ဟု မေးကြသည်။ အရာရှိများသည် လေးနက်သော မျက်နှာထားများဖြင့် “ဤသူကဲ့သို့ မည်သူမျှ မပြောဖူးပါ” ဟု ပြန်ဖြေကြသည်။ အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ရာဇဝတ်မှုတို့ကို ကိုင်တွယ်ဆောင်ရွက်ခြင်းကြောင့် ထိုသူများ၏ နှလုံးသားများသည် သဘာဝအလျောက် ခိုင်မာကြမ်းတမ်းလာခဲ့သည်။ သို့သော် အလင်းကို တမင်တကာ ပိတ်ပင်ထားပြီး မနာလိုမှုနှင့် မကောင်းသောစိတ်သို့ မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံထားသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အကြီးအကဲများကဲ့သို့ အကြင်နာမဲ့ကြမ်းတမ်းခြင်း မရှိကြပေ။

အရာရှိများသည် ဗိမာန်တော်၌ ယေရှု၏စကားများကို ကြားခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ ရှိနေခြင်း၏ အံ့ဖွယ်သြဇာကို ခံစားခဲ့ကြပြီး သူတို့၏နှလုံးသားများသည် ထူးဆန်းစွာ နူးညံ့လာကာ ရာဇဝတ်သားအဖြစ် ဖမ်းဆီးရန် အမိန့်ပေးခံထားရသော ကိုယ်တော်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခံလာကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများက သူတို့အား ပေးအပ်ထားသော တာဝန်ကို သူတို့မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြ။ ကောင်းကင်အလင်းသည် မျက်နှာတော်ပေါ်၌ ထွန်းလင်းနေပြီး အခမဲ့ကယ်တင်ခြင်းကို ဟောပြောနေသော ဤဖြူစင်သောသူအပေါ် လက်တင်ရန် ရဲစွမ်းသတ္တိကို သူတို့မစုစည်းနိုင်ကြ။ မိမိတို့၏အမိန့်ကို မနာခံခဲ့ရခြင်းအတွက် အကြောင်းပြချက်ပေးရင်း “ဤသူကဲ့သို့ မည်သူမျှ မပြောဖူးပါ” ဟု ဆိုနေကြစဉ်၊ ဥပဒေ၏ကိရိယာများပင် ဤဂါလိလဲကျေးလက်သား၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ခံနေရခြင်းကြောင့် ဖာရိရှဲများသည် ဒေါသထွက်ကာ ဤသို့ အော်ဟစ်ကြသည်—

“သင်တို့လည်း လှည့်ဖြားခံရကြသလော။ အုပ်စိုးသူများ သို့မဟုတ် ဖာရိရှဲများထဲမှ သူ့ကို ယုံကြည်သူ တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိသလော။ ပညတ်တရားကို မသိသော ဤလူအုပ်မူကား ကျိန်ခြင်းကို ခံရသောသူများ ဖြစ်ကြ၏။” ထို့နောက် ယေရှုအား ချက်ချင်း ပြစ်တင်ရှုတ်ချ၍ သတ်ပစ်ရန် အကြံအစည်များကို စတင်ချမှတ်ကြသည်။ ကိုယ်တော်အား နောက်ထပ် လွတ်လပ်စွာ ထားခဲ့လျှင် လူအားလုံးကို ကိုယ်တော် ရရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်ကြသည်။ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ ကိုယ်တော်အား အမြန်ဆုံး တိတ်ဆိတ်စေရန် ဖြစ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ သို့သော် ဖာရိရှဲတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ညအချိန်၌ ယေရှုထံသို့ လာကာ အသစ်တဖန်မွေးဖွားခြင်းအကြောင်း ကိုယ်တော်ထံမှ သွန်သင်ခံခဲ့ရသော နိကောဒင်သည် ရဲရင့်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်မှာ—

“ငါတို့၏ ပညတ်တရားသည် လူတစ်ဦးကို သူ၏အမှုကို မကြားနာမီနှင့် သူပြုသည်ကို မသိမီ တရားစီရင်သလော” ခဏတာမျှ စုဝေးပရိသတ်အပေါ် တိတ်ဆိတ်မှု ကျရောက်သွားသည်။ နိကောဒင်သည် ချမ်းသာ၍ သြဇာရှိသူဖြစ်ပြီး ပညတ်တရားကို ကျွမ်းကျင်စွာ သိရှိသူ၊ အုပ်စိုးသူများအကြား မြင့်မားသော ရာထူးကို ကိုင်ဆောင်ထားသူဖြစ်သည်။ သူပြောသောအရာသည် မှန်ကန်ပြီး ဖာရိရှဲများ၏ စိတ်နှလုံးကို အံ့အားသင့်ဖွယ် ထိမိစေသည်။ သူတို့သည် လူတစ်ဦး၏ အမှုကို မကြားနာဘဲ ပြစ်တင်ရှုတ်ချနိုင်မည် မဟုတ်။ သို့သော် မာနထောင်လွှားသော အုပ်စိုးသူများသည် ထိုမျှရဲရင့်စွာ တရားမျှတမှုဘက်မှ ပြောဆိုခဲ့သူကို စိုက်ကြည့်၍ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဤတစ်ချက်တည်း မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကိုယ်တိုင် ယေရှု၏ တန်ခိုးကြောင့် ထိုမျှအထိ အထင်ကြီးခံရကာ ကောင်စီအတွင်း ကိုယ်တော်ဘက်မှ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ကာကွယ်ပြောဆိုခဲ့ခြင်းကြောင့် သူတို့ အံ့အားသင့်၍ စိတ်ပျက်ကြသည်။ အံ့အားသင့်မှုမှ ပြန်လည်သက်သာလာသောအခါ သူ့အား ထိခိုက်စေသော ကဲ့ရဲ့သရော်မှုဖြင့် ဤသို့ ပြောကြသည်—

“သင်သည်လည်း ဂါလိလဲလူ ဖြစ်သလော။ ရှာဖွေ၍ ကြည့်လော့။ ဂါလိလဲပြည်မှ မည်သည့်ပရောဖက်မျှ ပေါ်ထွက်လာသည် မရှိ။” သို့သော် သူတို့သည် မိမိတို့၏ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်၍ ယေရှုကို မကြားနာဘဲ ပြစ်တင်ရှုတ်ချနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့ ရှုံးနိမ့်၍ စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြပြီး “လူတိုင်း မိမိတို့အိမ်သို့ ပြန်သွားကြသည်။”