အခန်း ၂၈—အသွင်ပြောင်းခြင်း

 

အခန်း ၂၈—အသွင်ပြောင်းခြင်း

Jesus ခံရမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် သေခြင်းအချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် မိမိ၏တပည့်တော်များနှင့် ပိုမိုမကြာခဏ တစ်ဦးတည်း သီးသန့်နေခဲ့သည်။ နေ့တစ်နေ့လုံး လူများကို သွန်သင်ပေးပြီးနောက် တပည့်တော်များနှင့်အတူ ဆိတ်ငြိမ်သောအရပ်သို့ သွားကာ ဆုတောင်း၍ သူတို့နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့လေ့ရှိသည်။ သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း အနားယူရန် အချိန်မရှိခဲ့၊ အကြောင်းမှာ မြေကြီးပေါ်ရှိ သူ၏အမှုတော်သည် အဆုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်နေပြီး နောက်ဆုံးအချိန် မရောက်မီ လုပ်ဆောင်ရန် အမှုများစွာ ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ငရဲ၏တံခါးများပင် မနိုင်အောင် မိမိ၏နိုင်ငံတော်ကို မြေကြီးပေါ်တွင် ခိုင်မြဲစွာ တည်ထောင်မည်ဟု သူက တပည့်တော်များအား ပြောခဲ့သည်။ မိမိအပေါ် ကျရောက်လာမည့် စမ်းသပ်မှုကို ရှုမြင်၍ Jesus သည် တပည့်တော်များကို မိမိပတ်လည်တွင် စုဝေးစေပြီး မိမိ၏အနာဂတ် အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် မိမိကို နှိပ်စက်သူများ၏ လက်တွင် ရှက်ဖွယ်သေခြင်းအကြောင်း သူတို့၏စိတ်များကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ စိတ်မြန်သော Peter သည် ထိုအတွေးကို ခဏမျှပင် မခံနိုင်ဘဲ ထိုသို့ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု အခိုင်အမာပြောဆိုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော် ပူဇော်ခံရခြင်းအားဖြင့် ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံမည်မဟုတ်ဟု အကြံပြုသည့် Peter ၏ မယုံကြည်ခြင်းကို Jesus က လေးနက်စွာ ဆုံးမခဲ့သည်။

ထို့နောက် Jesus သည် တပည့်တော်များအား မိမိ၏နာမတော်ကြောင့် သူတို့လည်း ဆင်းရဲဒုက္ခခံရမည်၊ မိမိနောက်သို့လိုက်ရာတွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ထမ်းရမည်၊ မိမိတို့၏သခင်ခံရသည့် အရှက်ကွဲခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့် အရှက်ရခြင်းတို့နှင့် သက်ဆိုင်ရာ ဆင်းရဲခြင်းကို ခံရမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက မိမိ၏ဘုန်းအသရေကို မည်သည့်အခါမျှ ဝေမျှနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ သူခံရသောဆင်းရဲဒုက္ခနောက်တွင် သူတို့၏ဆင်းရဲဒုက္ခလည်း လိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်သတ်ခံရခြင်းသည် သူတို့သည် လောကအတွက် လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်သတ်ခံရသူများကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည်၊ လောက၏ အထင်ကြီးဖွယ်အခမ်းအနားနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့အပေါ် မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရမည်ဟု သွန်သင်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ မကြေညာမီက Jesus သည် မိမိ၏အနာဂတ် အရှက်ကွဲခြင်းအကြောင်းကို တပည့်တော်များအား မကြာခဏ ပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ မိမိသည် လောကီအာဏာနှင့် ဂုဏ်အသရေ ကြီးပွားလာမည်ဟူသော သူတို့၏မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို အခိုင်အမာ တားဆီးခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် Messiah ကို တန်ခိုးကြီးသော ဘုရင်တစ်ပါးအဖြစ် စိုးစံမည့်သူဟု အချိန်ကြာမြင့်စွာ ယူဆလာခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့၏တောက်ပသော မျှော်လင့်ချက်များကို လုံးဝစွန့်လွှတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ယခု Jesus ၏စကားများမှာ မည်သည့်သံသယမျှ မရှိနိုင်အောင် ရှင်းလင်းနေသည်။ သူသည် နှိမ့်ချ၍ အိမ်မရှိသော လှည့်လည်သူတစ်ဦးအဖြစ် အသက်ရှင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ရာဇဝတ်သားတစ်ဦးကဲ့သို့ သေခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏သခင်ကို ချစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏နှလုံးသားများသည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ဖိစီးခံရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် ထိုသို့ ရက်စက်စွာ အရှက်ကွဲခြင်းကို ခံရမည်ဆိုသည်မှာ နားမလည်နိုင်သဖြင့် သူတို့၏စိတ်များကိုလည်း သံသယက နှောင့်ယှက်နေခဲ့သည်။ သူတို့အား Jesus ပြောထားသည့်အတိုင်း ထိုသို့သော ဆက်ဆံမှုကို ခံရရန် Jerusalem သို့ မိမိဆန္ဒအလျောက် သွားရမည့်အကြောင်းကို သူတို့နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူသည် ထိုသို့ အရှက်ရဖွယ်ကံကြမ္မာကို မိမိအပေါ် လက်ခံပြီး သူတို့ကို သူတို့ထံ မိမိကိုယ်ကို မဖော်ပြမီ သူတို့ စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေနေခဲ့ရသော အမှောင်ထက်ပင် ပို၍နက်သော အမှောင်ထဲတွင် ထားခဲ့မည့်အတွက် သူတို့အလွန်ဝမ်းနည်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေတစ်ခုခုကြောင့် မိမိတို့သခင်စောင့်မျှော်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်အဆုံးကို တားဆီးနိုင်ရန် Jesus ကို အတင်းအကျပ် လုံခြုံသောနေရာသို့ ခေါ်သွားနိုင်မည်ဟူသော အတွေးပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသို့သော အစီအစဉ်အားလုံးသည် Satan ၏အကြံပြုချက်များဖြစ်သည်ဟု သူက ထပ်ခါတလဲလဲ ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့သောကြောင့် သူတို့သည် ထိုအရာကို မစမ်းရဲကြပေ။ သူတို့၏မှောင်မိုက်မှုအလယ်တွင် သူတို့သခင်အပေါ် ကျရောက်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်အဆုံးကို မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေတစ်ခုခုက ရှောင်လွှဲပေးနိုင်မည်ဟူသော အတွေးဖြင့် အခါအားလျော်စွာ မိမိတို့ကိုယ်ကို မသက်သာစေဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် ရှည်လျား၍ မှောင်မိုက်သော ခြောက်ရက်ပတ်လုံး ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် သံသယ၊ မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ကြားတွင် နေခဲ့ကြသည်။

Jesus သည် မိမိ၏တပည့်တော်များ၏ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို သိရှိပြီး၊ မကြာမီ သူတို့ရင်ဆိုင်ရမည့် ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုအတွင်း သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်း လုံးဝမပျက်စေရန် မိမိသည် Messiah ဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံသက်သေပြရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ နေဝင်ချိန်တွင် သူသည် မိမိအပေါ် အထူးသစ္စာရှိသော တပည့်သုံးဦးကို ခေါ်ပြီး ဆူညံသောမြို့မှ ထွက်၍ လယ်ကွင်းများကို ဖြတ်ကာ တောင်တစ်လုံး၏ မတ်စောက်သော တောင်စောင်းပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ Jesus သည် အလုပ်နှင့် ခရီးသွားခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနေခဲ့သည်။ တစ်နေ့လုံး လူများကို သွန်သင်ပြီး နာမကျန်းသူများကို ကုသပေးခဲ့သော်လည်း၊ အမြဲတစေ သူ့ထံသို့ လာရှာနေကြသော လူအုပ်ကြီးများထံမှ သီးခြားနေ၍ ဆင်ခြင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းအတွက် အချိန်ရနိုင်သောကြောင့် ဤမြင့်သောနေရာသို့ သွားရန် ရှာဖွေခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်ပင်ပန်းနေပြီး မတ်စောက်သော တောင်တက်လမ်းကို တက်ရာတွင် အလွန်နွမ်းနယ်ခဲ့သည်။

တပည့်တော်များလည်း ပင်ပန်းနေကြပြီး ဆုတောင်းရန် ဆိတ်ငြိမ်သောအရပ်များသို့ ထွက်ခွာခြင်းကို အကျင့်ရှိနေကြသော်လည်း ထိုမျှလောက် ပင်ပန်းသည့်နေ့တစ်နေ့ပြီးနောက် Jesus က ထိုကြမ်းတမ်းသော တောင်ကို တက်ရန် ကြိုးစားခြင်းကို သူတို့အံ့ဩမိကြသည်။ သို့သော် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပတ်သက်၍ မေးခွန်းမမေးဘဲ စိတ်ရှည်စွာ လိုက်ပါခဲ့ကြသည်။ သူတို့တောင်ပေါ်သို့ တက်လာစဉ် နေဝင်လာသဖြင့် ချိုင့်ဝှမ်းများသည် အရိပ်ကျသွားပြီး တောင်ထိပ်များပေါ်တွင် အလင်းရောင်က ကျန်ရှိနေကာ သူတို့လျှောက်နေသော ကြမ်းတမ်းသည့်လမ်းကို မှိန်ဖျော့သွားသော ဘုန်းအသရေဖြင့် ရွှေရောင်သမ်းစေသည်။ သို့သော် မကြာမီ တောင်ကုန်းများနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများပေါ်မှ ရွှေရောင်အလင်းရောင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နေသည် အနောက်ဘက် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းနောက်သို့ ဝင်သွားကာ တစ်ကိုယ်တည်း ခရီးသွားသူများသည် ညအမှောင်ထဲတွင် ဖုံးလွှမ်းခံရသည်။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မှောင်မိုက်မှုသည် တိမ်များ စုဝေး၍ ထူထပ်လာနေသော သူတို့၏ဝမ်းနည်းဖွယ်ဘဝများနှင့် လိုက်ဖက်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

သူရှာဖွေခဲ့သောနေရာသို့ ရောက်သောအခါ Jesus သည် မိမိအဘထံ အလေးအနက် ဆုတောင်းခဲ့သည်။ တစ်နာရီပြီးတစ်နာရီ၊ မျက်ရည်များနှင့် အထူးတောင်းပန်မှုများဖြင့် မိမိ၏ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ခံနိုင်ရန် ခွန်အားပေးပါရန်နှင့် မိမိ၏တပည့်တော်များအတွက်လည်း အနာဂတ်တွင် သူတို့စောင့်မျှော်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် စမ်းသပ်မှုများကို ခံနိုင်ရန် ကျေးဇူးတော်ပေးပါရန် တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ ဦးညွှတ်ထားသော သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် နှင်းရည်များ ထူထပ်စွာကျသော်လည်း သူသည် ဂရုမစိုက်ခဲ့။ ည၏အရိပ်များသည် သူ့ပတ်လည်တွင် ထူထပ်စွာ စုဝေးလာသော်လည်း သူသည် ထိုမှောင်မိုက်မှုကို အရေးမထားခဲ့။ ထိုသို့ဖြင့် နာရီများသည် နှေးကွေးစွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ အစပိုင်းတွင် တပည့်တော်များသည် ရိုးသားသော ဆည်းကပ်ခြင်းဖြင့် သူနှင့်အတူ ဆုတောင်းခဲ့ကြသော်လည်း နာရီများ နှေးကွေးစွာ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းနှင့် အိပ်ရေးပျက်ခြင်းတို့၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံလာရပြီး ထိုမြင်ကွင်းအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုကို ထိန်းထားရန် ကြိုးစားနေစဉ်ပင် အိပ်ပျော်သွားကြသည်။ Jesus သည် မိမိ၏အနာဂတ် ဆင်းရဲဒုက္ခများအကြောင်း သူတို့အား ပြောခဲ့ပြီး၊ မိမိအဘထံ တောင်းလျှောက်နေစဉ် သူနှင့်အတူ စောင့်၍ ဆုတောင်းနိုင်ရန် သူတို့ကို ခေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် မိမိ၏တပည့်တော်များသည် မိမိ၏အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရမည့် လာမည့်စမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်ရန် ခွန်အားရှိကြစေရန် ဆုတောင်းနေခဲ့သည်။ သူတို့၏စိတ်ထဲမှ မယုံကြည်ခြင်းနှင့် မပျောက်သေးသော သံသယများအားလုံးကို အပြီးအပိုင် ဖယ်ရှားပေးနိုင်မည့် သူ၏ဘုရားသခင့်သဘောသဘာဝကို ထင်ရှားစွာ ပြသခြင်းတစ်ရပ်ကို သူတို့မြင်တွေ့ရစေရန် အထူးတောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ ထိုသို့သော ထင်ရှားပြသခြင်းသည် သူ၏အလွန်ဆုံးသော ဝေဒနာခံစားရသည့်အချိန်တွင် သူသည် အမှန်တကယ် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူ၏ရှက်ဖွယ်သေခြင်းသည် ကယ်တင်ခြင်း၏ ဘုရားသခင့်အစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိရှိခြင်းဖြင့် သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သားတော်၏ တောင်းလျှောက်ချက်ကို နားထောင်ပြီး ကောင်းကင်တမန်များက သူ့အား အမှုဆောင်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် Moses နှင့် Elijah တို့ကို Christ ထံသို့ သွား၍ Jerusalem တွင် မကြာမီ ခံရမည့်ဆင်းရဲဒုက္ခများအကြောင်း သူနှင့် ဆွေးနွေးစေရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ Jesus သည် စိုစွတ်၍ ကျောက်ခဲများပြည့်နေသော မြေပေါ်တွင် နှိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်နေစဉ် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်သည် ပွင့်လာပြီး ဘုရားသခင်၏မြို့တော်၏ ရွှေတံခါးများသည် ကျယ်ပြန့်စွာ ဖွင့်လှစ်ခံရကာ သန့်ရှင်းသော ရောင်ခြည်သည် တောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး ဒူးထောက်နေသော Christ ၏ကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူသည် လဲကျနေသောအနေအထားမှ ထ၍ ဘုရားသခင်နှင့်တူသော ဘုန်းအာနုဘော်ဖြင့် ရပ်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာမှ ဝိညာဉ်ဝေဒနာသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယခုအခါ ငြိမ်သက်သောအလင်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူ၏အဝတ်အစားများသည်လည်း ကြမ်းတမ်းညစ်ပတ်နေတော့ဘဲ မွန်းတည့်နေရောင်ကဲ့သို့ ဖြူစင်၍ တောက်ပနေသည်။

အိပ်ပျော်နေသော တပည့်တော်များသည် တောင်တစ်လုံးလုံးကို လင်းထိန်စေသော ဘုန်းအသရေ၏ အလင်းလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် နိုးလာကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့သခင်၏ တောက်ပနေသောအဝတ်နှင့် ရောင်ခြည်ထွက်နေသော မျက်နှာကို ကြောက်ရွံ့အံ့ဩစွာ စိုက်ကြည့်ကြသည်။ အစတွင် ထိုမြင်ကွင်း၏ မြေကြီးနှင့်မဆိုင်သော တောက်ပမှုကြောင့် သူတို့၏မျက်စိများ မူးဝေသွားသော်လည်း အံ့ဩဖွယ်အလင်းကို ခံနိုင်လာသောအခါ Jesus တစ်ဦးတည်းမဟုတ်ကြောင်း သူတို့သိမြင်ကြသည်။ ဘုန်းအသရေရှိသော ပုံသဏ္ဌာန်နှစ်ဦးသည် သူနှင့် စကားပြောနေကြသည်။ သူတို့မှာ သိနာတောင်ပေါ်တွင် မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးများကြား ဘုရားသခင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် စကားပြောခဲ့သော Moses နှင့် သေခြင်းကို မမြင်ဘဲ မီးရထားဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ဆောင်ယူခံရသော ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက် Elijah တို့ဖြစ်ကြသည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် အသက်ရှင်ခဲ့ဖူးသူများအနက် အခြားသူအားလုံးထက် ဘုရားသခင်နှစ်သက်ရန် ထိုက်တန်သူများအဖြစ် ဘုရားသခင်ရွေးချယ်ခဲ့သော ထိုနှစ်ဦးကို အဘက မိမိ၏သားတော်ထံသို့ ကောင်းကင်ဘုန်းအသရေကို ယူဆောင်လာရန်နှင့် သူ့အား နှစ်သိမ့်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူနှင့် စကားပြောကာ သူ၏အမှုတော် ပြည့်စုံခြင်းအကြောင်း၊ အထူးသဖြင့် Jerusalem တွင် ခံရမည့်ဆင်းရဲဒုက္ခများအကြောင်း ဆွေးနွေးကြသည်။

အဘသည် Moses နှင့် Elijah တို့ကို Christ ထံသို့ မိမိ၏တမန်များအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် မြေကြီးပေါ်တွင် လူသားများအဖြစ် အသက်ရှင်ခဲ့ကြပြီး လူသားတို့၏ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို တွေ့ကြုံခဲ့ကြသဖြင့် Jesus ၏ မြေကြီးပေါ်အသက်တာအတွင်း ကြုံတွေ့ရမည့် စမ်းသပ်မှုကို ကိုယ်ချင်းစာနိုင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်အလင်းဖြင့် သူ့အား ဘုန်းအသရေ ပေးရန်နှင့် လာမည့်ဝေဒနာအကြောင်း သူနှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန် သူတို့ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ Elijah သည် Israel အတွက် ပရောဖက်အဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့ရာတွင် Christ ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး သူ၏အမှုတော်သည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကယ်တင်ရှင်၏အမှုတော်နှင့် ဆင်တူခဲ့သည်။ Moses သည် Israel ၏ခေါင်းဆောင်အဖြစ် Christ ၏နေရာတွင် ရပ်တည်ခဲ့ပြီး သူနှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ကာ သူ၏ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ပလ္လင်ပတ်လည်တွင် စုဝေးနေသော အလုံးအရင်းများအနက် ထိုနှစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်အား အမှုဆောင်ရန် အသင့်တော်ဆုံးသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Moses သည် Israel ၏သားသမီးများ၏ မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် အမျက်ထွက်ကာ ကျောက်ကို ဒေါသဖြင့် ရိုက်ပြီး သူတို့တောင်းသော ရေကို ပေးခဲ့သောအခါ ဂုဏ်အသရေကို မိမိကိုယ်တိုင် ယူခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ Israel ၏ ကျေးဇူးကန်းမှုနှင့် လမ်းလွဲမှုတို့သည် သူ၏စိတ်ကို အလွန်လွှမ်းမိုးသွားသဖြင့် ဘုရားသခင်က သူ့အား လုပ်ဆောင်ရန် အမိန့်ပေးထားသည့်အမှုကို လုပ်ဆောင်ရာတွင် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုရန်နှင့် သူ၏နာမတော်ကို ချီးမြှောက်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ အစီအစဉ်မှာ Israel ၏သားသမီးများကို ခက်ခဲသောနေရာများသို့ မကြာခဏ ရောက်စေပြီး၊ ထို့နောက် သူတို့၏အလွန်လိုအပ်နေချိန်တွင် မိမိ၏တန်ခိုးဖြင့် ကယ်တင်ပေးကာ သူတို့အပေါ် မိမိ၏အထူးဂရုစိုက်မှုကို အသိအမှတ်ပြု၍ မိမိ၏နာမတော်ကို ချီးမြှောက်စေရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် Moses သည် မိမိနှလုံးသား၏ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်အားထက်သန်မှုများကို လိုက်လျောကာ ဘုရားသခင်ထိုက်သင့်သော ဂုဏ်အသရေကို မိမိကိုယ်တိုင် ယူခဲ့သဖြင့် Satan ၏တန်ခိုးအောက်သို့ ကျရောက်ပြီး ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်ခွင့်မရခဲ့ပေ။ Moses သည် တည်ကြည်မြဲမြံစွာ နေခဲ့ပါက သခင်သည် သူ့အား ကတိထားရာပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် သေခြင်းကို မတွေ့ဘဲ ကောင်းကင်သို့ ဆောင်ယူတော်မူမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အတိုင်း Moses သည် သေခြင်းကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော်လည်း ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ မပုပ်သိုးမီ သူ့အား ရှင်ပြန်ထမြောက်စေခဲ့သည်။ Satan သည် Moses ၏ကိုယ်ခန္ဓာအတွက် Michael နှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး ၎င်းကို မိမိ၏အခွင့်အရေးရှိသော သားကောင်အဖြစ် တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို မနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် Moses သည် ရှင်ပြန်ထမြောက်၍ ဘုန်းအသရေပြည့်သော ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ကောင်းကင်နန်းတော်များသို့ ဆောင်ယူခံရပြီး ယခုအခါ အဘက မိမိ၏သားတော်အား အမှုဆောင်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ထားသော ဂုဏ်ပြုခံရသည့် နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

တပည့်တော်များသည် အိပ်ပျော်ခြင်းဖြင့် ဤမျှလောက် လွှမ်းမိုးခံခဲ့ရသဖြင့် ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ဘုန်းအသရေပြည့်သော ကယ်တင်ရှင်တို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို လွတ်သွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် နက်ရှိုင်းသော အိပ်ပျော်ခြင်းမှ ရုတ်တရက် နိုးလာပြီး သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေသော မြင့်မြတ်သောမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဝမ်းမြောက်အံ့ဩခြင်းနှင့် ရိုသေကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။ သူတို့ချစ်မြတ်နိုးသော သခင်၏ ရောင်ခြည်ထွက်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ကြည့်သောအခါ သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ဖုံးလွှမ်းနေသော ဖော်ပြ၍မရနိုင်သည့် ဘုန်းအသရေကို မခံနိုင်သောကြောင့် လက်များဖြင့် မျက်စိကို ကာထားရသည်။ ထိုဘုန်းအသရေသည် နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ခဏတာအတွင်း တပည့်တော်များသည် မိမိတို့၏သခင်ကို မျက်စိရှေ့တွင် ဘုန်းအသရေဖြင့် မြင့်မြတ်စွာ ချီးမြှောက်ခံနေရသည်ကို မြင်ကြပြီး ဘုရားသခင်နှစ်သက်သောသူများအဖြစ် သူတို့သိရှိထားသည့် ရောင်ခြည်ထွက်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်များက သူ့အား ဂုဏ်ပြုနေကြသည်ကိုလည်း မြင်ကြသည်။

ပရောဖက်ပြုချက်အတိုင်း ယခု Elijah ရောက်လာပြီဖြစ်ပြီး Christ ၏နိုင်ငံတော်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် တည်ထောင်တော့မည်ဟု သူတို့ယုံကြည်ကြသည်။ အံ့ဩမှု၏ ပထမဆုံးတောက်ပသောအချိန်အတွင်းပင် Peter သည် Christ နှင့် ရှေးခေတ်သူတော်စင်များအတွက် နေရာစီစဉ်ရန် အကြံအစည်ပြုနေသည်။ သူ၏အသံကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်သည်နှင့် Jesus အား ဤသို့ ပြောသည်။ “အရှင်၊ ဤအရပ်၌ ကျွန်ုပ်တို့ရှိနေခြင်းသည် ကောင်းပါသည်။ ကိုယ်တော်အတွက် တဲတစ်လုံး၊ Moses အတွက် တစ်လုံး၊ Elijah အတွက် တစ်လုံး၊ သုံးလုံး ဆောက်ကြပါစို့။” ထိုအချိန်၏ဝမ်းမြောက်ခြင်းကြောင့် Peter သည် Jerusalem တွင် မိမိကို စောင့်မျှော်နေသော ကံကြမ္မာမှ Jesus ၏အသက်ကို ကောင်းကင်မှလာသော တမန်နှစ်ဦးက ကာကွယ်ရန် စေလွှတ်ခံရသည်ဟု မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်စေခဲ့သည်။ အလင်းနှင့် တန်ခိုးကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဤဘုန်းအသရေရှိသည့် အမှုဆောင်သူများက ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို ကာကွယ်၍ မြေကြီးပေါ်တွင် သူ၏ဘုရင်အာဏာကို တည်ထောင်ပေးမည်ဟူသော အတွေးကြောင့် သူအလွန်ဝမ်းမြောက်နေသည်။ ကယ်တင်ခြင်း၏ အစီအစဉ်သည် မိမိကိုယ်တိုင် ခံရမည့်ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် သေခြင်းအားဖြင့်သာ ပြည့်စုံနိုင်သည်ဟု Jesus ကိုယ်တိုင် မကြာခဏ ရှင်းပြခဲ့သည့်အချက်များကို ထိုအချိန်တွင် သူမေ့နေသည်။

တပည့်တော်များသည် ဝမ်းမြောက်အံ့ဩခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခံနေရစဉ် “တောက်ပသော မိုးတိမ်သည် သူတို့အပေါ် လွှမ်းမိုး၍၊ မိုးတိမ်ထဲမှ အသံတစ်သံထွက်လာပြီး၊ ဤသူကား ငါနှစ်သက်မြတ်နိုးသော ငါ၏သားတော်ဖြစ်၏။ သူ့ကို နားထောင်ကြလော့” ဟု ဆိုသည်။ တပည့်တော်များသည် တော၌ Israel အမျိုးအနွယ်များ၏ ရှေ့မှ သွားသော မိုးတိမ်ထက်ပင် ပို၍တောက်ပသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဘုန်းအသရေရှိသည့် မိုးတိမ်ကို မြင်ရသောအခါ၊ ထိုမိုးတိမ်ထဲမှ ဘုရားသခင်၏အသံသည် တောင်ကို အုတ်မြစ်မှ လှုပ်ခါသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်စေသော ဘုန်းအာနုဘော်ရှိသည့် အသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်ထွက်လာသည်ကို ကြားသောအခါ၊ သူတို့၏အာရုံများကို ဖိစီးနေသော ထိုကြီးမြတ်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။

ထိုသို့ သူတို့သည် မျက်နှာများကို မြေပေါ်တွင်ချ၍ နေကြပြီး မော့ကြည့်ရန်ပင် မရဲကြသည်။ ထို့နောက် Jesus ရောက်လာ၍ သူတို့ကို မြေပေါ်မှ ထူပေးကာ သူတို့၏ကြောက်ရွံ့မှုများကို သူတို့အကျွမ်းတဝင်ရှိသော အားပေးနှစ်သိမ့်သည့်အသံဖြင့် ဖယ်ရှားပေးလျက် “ထကြလော့၊ မကြောက်ကြနှင့်” ဟု ဆိုသည်။ သူတို့သည် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မျက်စိကို မော့ကြည့်သောအခါ ကောင်းကင်ဘုန်းအသရေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း၊ Moses နှင့် Elijah တို့၏ ရောင်ခြည်ထွက်နေသော ပုံသဏ္ဌာန်များလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် လူသားတို့၏မျက်စိ မခံနိုင်အောင် တောက်ပသော ဘုရားသခင့်ရောင်ခြည်ကို ဝတ်ဆင်ထားတော့ခြင်း မရှိတော့ကြောင်း တွေ့ရပြီး သူတို့သည် တောင်ပေါ်တွင် Jesus နှင့်အတူ တစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်ကြသည်။

တစ်ညလုံး တောင်ပေါ်တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့ကြပြီး နေထွက်လာကာ အားပေးဖွယ်ရောင်ခြည်များဖြင့် အရိပ်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ Jesus နှင့် တပည့်တော်များသည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုန်းအသရေ ထိတွေ့ခဲ့သော ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာ၌၊ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် မိမိတို့၏မျက်စိရှေ့တွင် အသွင်ပြောင်းခံခဲ့ရသော ထိုနေရာ၌ ပျော်ရွှင်စွာ ဆက်လက်နေချင်ကြမည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အရပ်ရပ်တွင် Jesus ကို ရှာဖွေနေပြီးသား လူများအတွက် လုပ်ဆောင်ရန် အမှုရှိနေသည်။

တောင်ခြေရင်းတွင် လူအုပ်ကြီးတစ်ခု စုဝေးနေပြီး နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော တပည့်တော်များက သူတို့ကို ထိုနေရာသို့ ဦးဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် Jesus တရားထိုင်ရန်နှင့် ဆုတောင်းရန် နှစ်သက်စွာ သွားလေ့ရှိသောနေရာများကို သိရှိကြသည်။ စောင့်ဆိုင်းနေသော လူအုပ်ကြီးထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ Jesus သည် တပည့်တော်များအား သူတို့မြင်တွေ့ခဲ့သမျှကို လျှို့ဝှက်ထားရန် အမိန့်ပေးကာ “လူသားသည် သေခြင်းမှတစ်ဖန် ရှင်ပြန်ထမြောက်သည်အထိ ဤရူပါရုံကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောကြနှင့်” ဟု ဆိုသည်။ တောင်ပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အသွင်ပြောင်းခြင်း၏ အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကို လူများနှင့် သူတို့ကို ထိုနေရာသို့ ဦးဆောင်လာသော တပည့်တော်များသည်ပင် နားလည်တန်ဖိုးထားရန် အသင့်မဖြစ်သေးကြောင်း Jesus သိသည်။ သူရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးနောက် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သူများ၏ သက်သေခံချက်သည် သူသည် အမှန်တကယ် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုရန် ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

ယခု ရွေးချယ်ခံထားရသော တပည့်သုံးဦးသည် Jesus သည် ကတိထားတော်မူသော Messiah ဖြစ်ကြောင်း သံသယမရှိနိုင်သည့် သက်သေကို ရရှိထားကြသည်။ ထူးမြတ်သော ဘုန်းအသရေထဲမှ အသံတစ်သံသည် သူ၏ဘုရားသခင့်သဘောသဘာဝကို ကြေညာခဲ့သည်။ ယခု သူတို့သည် မိမိတို့၏သခင်၏ အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်သတ်ခံရခြင်းကို ခံနိုင်ရန် ခွန်အားရရှိကြပြီ။ သုံးနှစ်နီးပါးမျှ မြို့တစ်မြို့မှ တစ်မြို့သို့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သော၊ ဝမ်းနည်းခြင်းရှိသူ၊ အိမ်မဲ့သူ၊ ညအခါ မိမိ၏ပင်ပန်းသောကိုယ်ကို ချရန် အိပ်ရာပင်မရှိသူ၊ စိတ်ရှည်သောဆရာ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ နှိမ့်ချသူကို ဘုရားသခင်၏အသံက မိမိ၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်နန်းတော်များတွင် ဘုန်းအသရေရှိသူများဖြစ်သော Moses နှင့် Elijah တို့က သူ့အား ဂုဏ်ပြုခဲ့ကြသည်။ အခွင့်ထူးရရှိသော တပည့်တော်များသည် နောက်ထပ် သံသယမရှိနိုင်တော့ပေ။ သူတို့သည် လူသားတို့၏နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သောအရာများကို မိမိတို့မျက်စိဖြင့် မြင်ခဲ့ပြီး မိမိတို့နားဖြင့် ကြားခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် Jesus သည် လူများအား အမှုဆောင်ရန် မိမိ၏အမှုတော်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ လူအုပ်ကြီးက ကယ်တင်ရှင်ကို မြင်သည်နှင့် သူ့ထံသို့ ပြေးလာကြပြီး အလွန်ရိုသေလေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် အလွန်စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြသည်ကို သူသိမြင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အခြေအနေတစ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးသည် မိမိ၏သားကို အလွန်ပြင်းထန်စွာ ညှဉ်းဆဲနေသော စကားမပြောနိုင်သော နတ်ဆိုးထံမှ လွတ်မြောက်စေရန် တပည့်တော်များထံသို့ ခေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် တပည့်တော်များသည် သူ့အား မသက်သာစေနိုင်ခဲ့ကြသောကြောင့် ကျမ်းတတ်များသည် သူတို့၏အံ့ဖွယ်အမှုလုပ်ဆောင်နိုင်သည့် တန်ခိုးနှင့်ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားရန် ဤအခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်ခဲ့ကြသည်။ ယခု ထိုသူတို့က တပည့်တော်များနှင့် သူတို့၏ဆရာပင် မနိုင်သော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ဤနေရာတွင် တွေ့ရှိပြီဟု အောင်မြင်သူများကဲ့သို့ ကြွေးကြော်နေကြသည်။

Jesus သည် ထိုနေရာသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ပြဿနာ၏အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းသည်။ ညှဉ်းဆဲခံနေရသော ဖခင်က ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ “အရှင်၊ စကားမပြောနိုင်သော နတ်ဆိုးရှိသော ကျွန်ုပ်၏သားကို ကိုယ်တော်ထံသို့ ယူလာပါပြီ။ ထိုနတ်ဆိုးက သူ့ကို ဖမ်းမိသည့်နေရာတိုင်းတွင် မြေပေါ်သို့ လှဲချပြီး ညှဉ်းဆဲသည်။ သူသည် အမြှုပ်ထွက်၍ သွားကြိတ်ကာ တဖြည်းဖြည်း အားကုန်လာသည်။ သူ့ကို နှင်ထုတ်ပေးကြပါရန် ကိုယ်တော်၏တပည့်တော်များကို ပြောခဲ့သော်လည်း သူတို့ မလုပ်နိုင်ကြပါ။” Jesus သည် ထိုအကြောင်းကို အာရုံစိုက်စွာ နားထောင်ပြီးနောက် တပည့်တော်များ၏ မအောင်မြင်မှု၊ လူများ၏ သံသယနှင့် ကျမ်းတတ်များ၏ ကြွားဝါမှုတို့ကို ဤစကားများဖြင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ “ယုံကြည်ခြင်းမရှိသော လူမျိုး၊ ငါသည် သင်တို့နှင့်အတူ အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး ရှိရမည်နည်း။ သင်တို့ကို အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး သည်းခံရမည်နည်း။ သူ့ကို ငါ့ထံသို့ ယူလာကြလော့။”

ဖခင်သည် Jesus ၏အမိန့်ကို နာခံခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏သားကို ဘုရားသခင့်ရှေ့တော်သို့ ရောက်စေသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မကောင်းသောဝိညာဉ်သည် သူ့အား အလွန်ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်သဖြင့် မြေပေါ်သို့ ဝေဒနာခံစားကာ လဲကျပြီး ကိုယ်လိမ်ကာ ပါးစပ်မှ အမြှုပ်များ ထွက်လာသည်။ Jesus သည် သူပြုလုပ်တော့မည့် အံ့ဖွယ်အမှု၏ သဘောသဘာဝကို လူများက ပိုမိုနားလည်ပြီး သူ၏ဘုရားသခင့်တန်ခိုးကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ခံစားသိရှိစေရန် Satan အား မိမိ၏သားကောင်အပေါ် ထိုသို့တန်ခိုးအသုံးပြုခွင့် ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် Jesus သည် ဖခင်အား သားဖြစ်သူသည် ထိုနတ်ဆိုး၏ ညှဉ်းဆဲခြင်းကို မည်မျှကြာပြီ ခံနေရသနည်းဟု မေးသည်။ ဖခင်က ပြန်ဖြေသည်—

“ကလေးဘဝကတည်းက ဖြစ်ပါသည်။ အကြိမ်များစွာ သူ့ကို ဖျက်ဆီးရန် မီးထဲသို့လည်းကောင်း၊ ရေထဲသို့လည်းကောင်း ချပစ်ခဲ့ပါသည်။ ကိုယ်တော် တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်နိုင်လျှင် ကျွန်ုပ်တို့ကို သနား၍ ကူညီတော်မူပါ။” ဤအလွန်ဝမ်းနည်းဖွယ်အခြေအနေကို တပည့်တော်များက ကုသမပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းသည် ဖခင်၏စိတ်ကို အလွန်စိတ်ပျက်စေခဲ့ပြီး၊ ယခု သူ၏သားခံစားနေရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများက သူ၏ဝိညာဉ်ကို နာကျင်ပူဆွေးစေသည်။ Jesus ၏မေးခွန်းက သူ၏သား ခံစားခဲ့ရသော ရှည်လျားသည့်နှစ်များကို သူ့စိတ်ထဲသို့ ပြန်လည်ယူဆောင်လာပြီး သူ၏နှလုံးသည် အားလျော့ကျဆင်းသွားသည်။ ကျမ်းတတ်များပြောဆိုသည့်အရာသည် မှန်ကန်ပြီး Jesus ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုမျှတန်ခိုးကြီးသော နတ်ဆိုးကို မနိုင်နိုင်ဟု သူကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ Jesus သည် သူ၏စိတ်ပျက်အားလျော့နေသော အခြေအနေကို မြင်ပြီး ယုံကြည်ခြင်းရှိလာစေရန် ကြိုးစားအားပေးခဲ့သည်။ သူက ဤသို့ပြောသည်။ “သင်သည် ယုံကြည်နိုင်လျှင် ယုံကြည်သူအတွက် အရာခပ်သိမ်းသည် ဖြစ်နိုင်၏။” ဖခင်၏နှလုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်သည် ချက်ချင်းပင် မီးတောက်လာပြီး “သခင်၊ ကျွန်ုပ်ယုံကြည်ပါ၏။ ကျွန်ုပ်၏မယုံကြည်ခြင်းကို ကူညီတော်မူပါ” ဟု အော်ဟစ်လေသည်။

ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသော ဖခင်သည် မိမိအတွက် ချက်ချင်းအကူအညီလိုအပ်နေကြောင်းနှင့် ထိုအကူအညီကို ပေးနိုင်သူမှာ သနားကြင်နာတတ်သော ကယ်တင်ရှင်မှတစ်ပါး မည်သူမျှမရှိကြောင်း နားလည်ခဲ့ပြီး သူ့အပေါ်၌သာ အားကိုးခဲ့သည်။ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ Jesus သည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ကြည့်ရှုရန် စုဝေးလာသော လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ရှေ့တွင် “ညစ်ညူးသောဝိညာဉ်၊ စကားမပြောနိုင်၊ နားမကြားသောဝိညာဉ်၊ သူ့ထဲမှ ထွက်သွားလော့၊ နောက်တစ်ဖန် သူ့ထဲသို့ မဝင်ရ” ဟု မကောင်းသောဝိညာဉ်ကို ဆုံးမခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် နတ်ဆိုးသည် သူ့ထံမှ ထွက်သွားပြီး ကောင်လေးသည် သေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ လဲလျောင်းနေသည်။ မကောင်းသောဝိညာဉ်၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် သူ့အပေါ် အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် သူ၏သဘာဝအင်အားအားလုံးကို ချေမှုန်းသွားခဲ့သည်။ ထိုဝိညာဉ်ထွက်သွားသောအခါ သူသည် အားမဲ့၍ သတိလစ်နေသည်။ ထိုကလေးအပေါ် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုကို ကြောက်ရွံ့အံ့ဩစွာ မြင်ခဲ့သော လူများက ယခု အချင်းချင်း တိုးတိုးပြောကြသည်။ “သူသေပြီ။” သို့သော် Jesus သည် ဦးညွှတ်၍ နူးညံ့သောသနားခြင်းဖြင့် “သူ၏လက်ကို ကိုင်၍ ထူပေးတော်မူသဖြင့် သူသည် ထလေ၏။”

ဖခင်သည် မိမိ၏သားအတွက် အလွန်ဝမ်းမြောက်ခဲ့ပြီး သားဖြစ်သူသည်လည်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ ညှဉ်းဆဲခဲ့သော ရက်စက်သည့်နတ်ဆိုး၏ လက်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် အလွန်ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ ဖခင်နှင့်သား နှစ်ဦးစလုံးသည် မိမိတို့၏ကယ်တင်ရှင်၏ နာမတော်ကို ချီးမွမ်း၍ ချီးမြှောက်ကြသည်။ လူများကလည်း အကန့်အသတ်မရှိ အံ့ဩစွာ ကြည့်ရှုနေကြပြီး ကျမ်းတတ်များမှာ မျက်နှာငယ်၍ အရှုံးပေးသွားကာ မကျေမနပ်ဖြင့် လှည့်ထွက်သွားကြသည်။

Jesus သည် တပည့်တော်များအား အနာရောဂါကုသခြင်း အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုလုပ်နိုင်သော တန်ခိုးကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအမှုတွင် လူသက်သေများစွာ၏ရှေ့၌ မအောင်မြင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူတို့အလွန် အရှက်ရခဲ့ကြသည်။ Jesus နှင့် တစ်ဦးတည်းရှိသောအခါ သူတို့သည် အဘယ်ကြောင့် နတ်ဆိုးကို မနှင်ထုတ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း မေးကြသည်။ Jesus က သူတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ သူတို့အပ်နှံခံထားရသော သန့်ရှင်းသောအမှုတော်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထားခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း ဖြစ်သည်ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏သန့်ရှင်းသောအမှုရာထူးအတွက် မိမိတို့ကိုယ်ကို မပြင်ဆင်ခဲ့ကြပေ။ ဘုရားသခင်ထံမှ တန်ခိုးရရှိခြင်းမရှိဘဲ Satan ကို အောင်နိုင်ရန် သူတို့အတွက် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့သည် နှိမ့်ချခြင်းနှင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ သွား၍ ဝိညာဉ်များ၏ရန်သူကို အောင်နိုင်ရန် ခွန်အားတောင်းလျှောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် လုံးဝမှီခိုခြင်းနှင့် အမှုတော်အတွက် ပြည့်ဝစွာ ဆက်ကပ်ခြင်းမှတစ်ပါး သူတို့၏အောင်မြင်မှုကို အာမခံပေးနိုင်သည့်အရာ မရှိပေ။ Jesus သည် စိတ်ပျက်နေသော မိမိ၏နောက်လိုက်များကို ဤစကားများဖြင့် အားပေးခဲ့သည်။ “သင်တို့၌ မုန်ညင်းစေ့တစ်စေ့မျှလောက် ယုံကြည်ခြင်းရှိလျှင် ဤတောင်ကို ဤအရပ်မှ ဟိုအရပ်သို့ ရွှေ့လော့ဟု ဆိုကြသော် ရွှေ့လိမ့်မည်။ သင်တို့အတွက် မဖြစ်နိုင်သောအရာ မရှိရ။”

အချိန်တိုအတွင်းပင် အခွင့်ထူးရရှိသော တပည့်တော်များသည် ဘုန်းအသရေ၏ အမြင့်ဆုံးနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအခြေအနေတို့ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ Jesus သည် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းအသရေဖြင့် အသွင်ပြောင်းခံခဲ့ရသော တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် စကားပြောခဲ့ပြီး၊ တောက်ပသောဘုန်းအသရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အဘ၏အသံက ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည့် ထိုနေရာမှ ဆင်းလာပြီးနောက် အလွန်ရွံရှာဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ မည်သည့်လူသားမျှ မသက်သာစေနိုင်သော ဝေဒနာဖြင့် တက်ခြင်း၊ သွားကြိတ်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး မျက်နှာပုံပျက်နေသော စိတ်မမှန်သည့်ကလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုအံ့ဩနေသော တပည့်တော်များ၏ရှေ့တွင် နာရီအနည်းငယ်မျှသာအကြာက ဘုန်းအသရေဖြင့် ရပ်နေခဲ့သော ဤတန်ခိုးကြီးသည့် ကယ်တင်ရှင်သည် ယခု Satan ၏သားကောင်ကို မြေပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေရာမှ ထူပေးရန် ဦးညွှတ်လာပြီး နတ်ဆိုး၏တန်ခိုးမှ အစဉ်အမြဲ လွတ်မြောက်စေကာ သူ၏ဖခင်ထံသို့ ပြန်ပေးခဲ့သည်။

အသွင်မပြောင်းမီ Jesus သည် ထိုအချိန်တွင် မိမိနှင့်အတူရှိနေသော သူအချို့သည် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော် တန်ခိုးနှင့်တကွ ရောက်လာသည်ကို မမြင်မချင်း သေခြင်းကို မတွေ့ရကြောင်း တပည့်တော်များအား ပြောခဲ့သည်။ တောင်ပေါ်တွင် အသွင်ပြောင်းခြင်းအားဖြင့် ဤကတိသည် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာတွင် သူတို့သည် Christ ၏နိုင်ငံတော်ကို အသေးစားပုံစံဖြင့် မြင်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ Jesus သည် ကောင်းကင်၏ဘုန်းအသရေကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အဘ၏အသံက သူသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ Moses သည် Christ ၏ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာချိန်တွင် သေခြင်းမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်မည့်သူများကို ကိုယ်စားပြု၍ ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ သေခြင်းကို မမြင်ဘဲ ကောင်းကင်သို့ ဆောင်ယူခံရသော Elijah သည် Christ ၏ဒုတိယအကြိမ် ပေါ်ထွန်းချိန်တွင် မြေကြီးပေါ်၌ အသက်ရှင်နေကြမည့်သူများကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ ထိုသူများသည် သေမျိုးမှ မသေမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲခံရပြီး သေခြင်းကို မမြင်ဘဲ ကောင်းကင်သို့ ဆောင်ယူခံရမည်ဖြစ်သည်။