အခန်း ၂၇—ယာဣရု၏သမီး

အခန်း ၂၇—ယာဣရု၏သမီး

ယေရှုသည် တပည့်တော်တို့နှင့်အတူ ပင်လယ်ကိုဖြတ်၍ ပြန်လာသောအခါ၊ ကိုယ်တော်ကို လက်ခံရန် လူအုပ်ကြီးက စောင့်မျှော်နေကြပြီး အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုဆိုကြသည်။ ကိုယ်တော်ကြွလာသည်ဟူသော သတင်းပျံ့နှံ့သွားသဖြင့် လူတို့သည် အမြောက်အမြား စုဝေးလာကြပြီး ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်ကို နားထောင်ကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ချမ်းသာသောသူနှင့် ဆင်းရဲသောသူ၊ အထက်တန်းစားနှင့် အောက်တန်းစား၊ ဖာရိရှဲများ၊ ဆရာဝန်များနှင့် ရှေ့နေများ ပါဝင်ကြပြီး အားလုံးတို့သည် ကိုယ်တော်၏စကားကို ကြားနာရန်နှင့် ကိုယ်တော်ပြုသော အံ့ဖွယ်အမှုများကို မြင်တွေ့ရန် စိုးရိမ်တောင့်တနေကြသည်။ ထုံးစံအတိုင်း ဖျားနာသူများနှင့် အမျိုးမျိုးသော ဝေဒနာခံစားနေရသူများစွာတို့သည် မိမိတို့အတွက် ကရုဏာပြုတော်မူရန် တောင်းပန်နေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သွန်သင်ခြင်းနှင့် အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေခြင်း အမှုများကြောင့် အားနည်းပင်ပန်းလာသော ယေရှုသည် အစားအစာစားရန် လေဝိ၏အိမ်၌ လူအုပ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ သို့သော် လူတို့သည် တံခါးဝအနီးသို့ တိုးဝင်လာကြပြီး ဖျားနာသူများ၊ ကိုယ်အင်္ဂါချို့တဲ့သူများနှင့် စိတ်မနှံ့သူများကို ကိုယ်တော်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် စားပွဲ၌ ထိုင်နေစဉ် တရားဇရပ်အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးဖြစ်သော Jairus အမည်ရှိသူ ရောက်လာပြီး ကိုယ်တော်၏ခြေရင်း၌ လဲကျကာ တောင်းပန်လေ၏။ “အကျွန်ုပ်၏ သမီးငယ်သည် သေခါနီးဖြစ်ပါ၏။ သူသည် အနာရောဂါပျောက်၍ အသက်ရှင်နိုင်ရန် ကြွလာ၍ သူ့အပေါ်သို့ လက်တင်ပေးတော်မူပါဟု အကျွန်ုပ်တောင်းပန်ပါ၏” ဟု ဆိုလေ၏။

ထိုဖခင်သည် အလွန်စိတ်ဆင်းရဲနေသည်။ အကြောင်းမူကား သူ၏ကလေးကို ပညာအရှိဆုံး ဆရာဝန်များက သေမည့်သူအဖြစ် လက်လျှော့ထားကြပြီဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ထိုနှိပ်စက်ခံနေရသော မိဘ၏ တောင်းပန်ချက်ကို ချက်ချင်းလက်ခံတော်မူပြီး သူနှင့်အတူ သူ၏အိမ်သို့ ကြွတော်မူသည်။ မာနကြီးသော အုပ်ချုပ်သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ဤမျှလွယ်ကူစွာ လိုက်လျောပေးခြင်းကြောင့် တပည့်တော်တို့ အံ့ဩကြသည်။ အကွာအဝေးမှာ တိုတောင်းသော်လည်း သွားလာမှုမှာ အလွန်နှေးကွေးသည်။ အကြောင်းမှာ လူတို့သည် အဘက်ဘက်မှ တိုးဝင်လာကြပြီး အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစေသော ထိုကြီးမြတ်သည့် ဆရာကို မြင်တွေ့ရန်၊ ကိုယ်တော်၏အာရုံစိုက်မှုနှင့် အကူအညီကို တောင်းခံရန် အလွန်စိတ်အားထက်သန်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စိုးရိမ်နေသော ဖခင်သည် နောက်ကျသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် လူအုပ်ကြားမှ အတင်းတိုးဝင်သွားသည်။ သို့သော် ယေရှုသည် လူတို့ကို သနားတော်မူပြီး သူတို့၏ဝိညာဉ်ရေးအမှောင်ထုနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ ဝေဒနာများကို ဝမ်းနည်းတော်မူသဖြင့် သူတို့၏လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် တစ်ခါတစ်ရံ ရပ်တန့်တော်မူသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ လူအုပ်ကြီး၏ တိုးဝှေ့မှုကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ခြေထောက်မြေမထိလောက်အောင်ပင် ဖြစ်ရသည်။

ထိုလူအုပ်ထဲတွင် ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် မိမိ၏ဘဝကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေသော ရောဂါတစ်မျိုးကို ခံစားနေရသည့် ဆင်းရဲသော မိန်းမတစ်ဦး ရှိသည်။ သူမသည် မိမိ၏ပြင်းထန်သောရောဂါကို ကုသရန် ဆရာဝန်များနှင့် ဆေးဝါးများအတွက် မိမိပိုင်ဆိုင်သမျှ အားလုံးကို သုံးစွဲခဲ့သည်။ သို့သော် အားလုံး အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ရောဂါသည် ကုသ၍မရနိုင်ဟု သတ်မှတ်ခံရပြီး သေဆုံးရန် လက်လျှော့ထားခြင်းခံရသည်။ သို့သော် ယေရှု ပြုတော်မူသော အံ့ဖွယ်အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေမှုများအကြောင်း ကြားသောအခါ သူမ၏မျှော်လင့်ချက် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည်။ ကိုယ်တော်ထံသို့ ရောက်နိုင်လျှင် ကိုယ်တော်သည် သူမကို သနား၍ အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေမည်ဟု သူမယုံကြည်သည်။ နာကျင်မှုနှင့် အားနည်းမှုကို ခံစားနေရလျက် ကိုယ်တော်သွန်သင်နေသော ပင်လယ်ကမ်းစပ်သို့ ရောက်လာပြီး ကိုယ်တော်ကို ဝန်းရံထားသော လူအုပ်ကြားမှ တိုးဝင်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် လူအုပ်ကြီးက သူမ၏လမ်းကို အစဉ်တစိုက် ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ကိုယ်တော်ထံ ချဉ်းကပ်ရန် မျှော်လင့်ချက်ပျောက်စပြုချိန်တွင် ယေရှုသည် လူအုပ်ထဲမှ တိုးဝင်လာရင်း သူမလက်လှမ်းမီသည့်နေရာသို့ ရောက်လာသည်။

ရွှေရောင်အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ကြီးမြတ်သော ဆေးကုသရှင်၏ ရှေ့မှောက်၌ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှုပ်ထွေးမှုများကြားတွင် ကိုယ်တော်သည် သူမ၏အသံကို မကြားနိုင်သကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏ပုံရိပ်ကိုလည်း ဖြတ်ခနဲသာ မြင်ရသည်။ မိမိ၏ရောဂါမှ လွတ်မြောက်ရန် တစ်ကြိမ်တည်းသော အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူမက “ကိုယ်တော်၏အဝတ်ကိုသာ ထိနိုင်လျှင် ကျွန်မ အနာရောဂါပျောက်လိမ့်မည်” ဟု မိမိကိုယ်ကို ပြောရင်း ရှေ့သို့ တိုးဝင်သည်။ ကိုယ်တော် ဖြတ်သွားစဉ် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်ကို ရှေ့သို့ဆန့်ပြီး ကိုယ်တော်၏အဝတ်အနားစကို အသာအယာ ထိလိုက်သည်။ ထိုခဏတွင်ပင် သူမသည် မိမိ၏ရောဂါမှ ပျောက်ကင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းပင် အားနည်းခြင်းနှင့် နာကျင်ခြင်းတို့၏နေရာတွင် ကျန်းမာခြင်းနှင့် ခွန်အားတို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူမသည် မိမိဘဝတစ်လျှောက်လုံး၏ ယုံကြည်ခြင်းအားလုံးကို ထိုတစ်ကြိမ်ထိတွေ့မှု၌ စုစည်းထားခဲ့ပြီး ထိုထိတွေ့မှုက သူမကို ကျန်းမာစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ကျေးဇူးတင်သောစိတ်ဖြင့် လူအုပ်ထဲမှ မည်သူမျှ မသိအောင် တိတ်တဆိတ်ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် ယေရှု ရပ်တော်မူပြီး လူအပေါင်းတို့လည်း ကိုယ်တော်၏နောက်သို့ လိုက်၍ ရပ်ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် လှည့်၍ ထက်မြက်သောမျက်စိဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုပြီး လူတိုင်းရှင်းလင်းစွာ ကြားနိုင်သောအသံဖြင့် “ငါ့ကို ဘယ်သူထိသနည်း” ဟု မေးတော်မူသည်။ လူတို့သည် ထိုမေးခွန်းကို အံ့ဩသောအကြည့်ဖြင့်သာ တုံ့ပြန်ကြသည်။ အဘက်ဘက်မှ တိုးဝှေ့ခံနေရပြီး ဟိုဘက်ဒီဘက်သို့ ရိုင်းစိုင်းစွာ ဖိနှိပ်ခံနေရသော ကိုယ်တော်က ဤသို့မေးခြင်းသည် အမှန်ပင် ထူးဆန်းသောမေးခွန်းတစ်ရပ် ဖြစ်နေပေသည်။

အံ့ဩမှုမှ ပြန်လည်သတိဝင်လာသော ပေတရုသည် အမြဲတမ်း စကားပြောရန် အသင့်ရှိသူဖြစ်သဖြင့် “ဆရာ၊ လူအုပ်ကြီးက ကိုယ်တော်ကို ဝန်းရံတိုးဝှေ့၍ ဖိနှိပ်နေကြပါလျက်၊ ‘ငါ့ကို ဘယ်သူထိသနည်း’ ဟု ကိုယ်တော်မေးတော်မူသလော” ဟု ဆိုလေသည်။ ယေရှုက “တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ငါ့ကို ထိလေပြီ။ အကြောင်းမူကား ငါ့ထံမှ တန်ခိုးထွက်သွားသည်ကို ငါသိ၏” ဟု ဖြေတော်မူသည်။ မင်္ဂလာရှိသော ရွေးနုတ်ရှင်သည် သတိမဲ့သော လူအုပ်၏ မတော်တဆထိတွေ့မှုနှင့် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ထိတွေ့မှုကို ခွဲခြားသိတော်မူသည်။ ထိုအမှု၏ အခြေအနေအားလုံးကို ကိုယ်တော်ကောင်းစွာ သိတော်မူသဖြင့် ထိုသို့သော ယုံကြည်စိတ်ချမှုနှင့် ကိုးစားမှုကို မှတ်ချက်မပေးဘဲ ကျော်လွန်သွားမည်မဟုတ်ပါ။ ထိုနှိမ့်ချသော မိန်းမအား သူမအတွက် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ ရေတွင်းအရင်းအမြစ်ဖြစ်မည့် နှစ်သိမ့်စကားများကို ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူမည်ဖြစ်သည်။

ယေရှုသည် ထိုမိန်းမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး မည်သူက ကိုယ်တော်ကို ထိခဲ့သည်ကို သိလိုကြောင်း ဆက်လက်တောင်းဆိုတော်မူသည်။ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့ကြောင်း သိသောအခါ သူမသည် တုန်လှုပ်လျက် ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ကိုယ်တော်၏ခြေရင်း၌ ဒူးထောက်လိုက်သည်။ လူအုပ်ကြီးအားလုံး ကြားနိုင်အောင် သူမသည် မိမိ၏ရှည်လျား၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေသော ဝေဒနာခံစားမှုနှင့် ကိုယ်တော်၏အဝတ်အနားစကို ထိလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းသက်သာသွားခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်ကို ရိုးရှင်းစွာ ယေရှုအား ပြောပြသည်။ ဆယ့်နှစ်နှစ်တာ ကာလရှည်လျားစွာ သူမနှင့် ကင်းကွာနေခဲ့သော ပြည့်စုံသည့်ကျန်းမာခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ခံစားရသောအခါ ကျေးဇူးတင်မျက်ရည်များကြောင့် သူမ၏ပြောပြချက်သည် ခဏခဏ ပြတ်တောက်သွားသည်။ ယေရှုသည် သူမ၏ရဲတင်းစွာပြုမှုကြောင့် အမျက်ထွက်မည့်အစား သူမ၏လုပ်ရပ်ကို ချီးမွမ်းတော်မူပြီး “သမီး၊ စိတ်ချလော့။ သင်၏ယုံကြည်ခြင်းသည် သင့်ကို ကျန်းမာစေပြီ။ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် သွားလော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဤစကားများဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ထိုနေရာ၌ရှိသူအားလုံးကို သွန်သင်တော်မူသည်မှာ သူမ၏အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေခဲ့သည်မှာ ကိုယ်တော်၏အဝတ်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထိခြင်း၌ အစွမ်းတစ်စုံတစ်ရာရှိသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော်၏ဘုရားသခင့်အကူအညီကို လက်လှမ်း၍ တောင်းခံသော ခိုင်မာသည့်ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခရစ်ယာန်၏ စစ်မှန်သောယုံကြည်ခြင်းကို ဤမိန်းမ၌ တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းကို ကျင့်သုံးရန် စိတ်ခံစားချက်များကို အလွန်မြင့်မားသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုအဆင့်သို့ ရောက်အောင် လှုံ့ဆော်ထားရန် မလိုအပ်ပါ။ ထိုနည်းတူ သခင်ဘုရား၏ နားညောင်းခြင်းကို ရရှိရန်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏တောင်းပန်ချက်များသည် ဆူညံစွာဖြစ်ရန် သို့မဟုတ် ကိုယ်ခန္ဓာလှုပ်ရှားမှုများဖြင့် တွဲဖက်ရန်လည်း မလိုအပ်ပါ။ စာတန်သည် တောင်းပန်သူ၏နှလုံးထဲ၌ သံသယနှင့် စုံစမ်းခြင်းတို့ဖြင့် ပဋိပက္ခတစ်ရပ်ကို မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်စေသဖြင့် ပြင်းထန်သောအော်ဟစ်သံများနှင့် မျက်ရည်များသည် သူ၏ဆန္ဒမပါဘဲ ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်မှာ မှန်ပါသည်။ ထိုနည်းတူ အပြစ်ရှိကြောင်း နောင်တရသူ၏ ခံစားချက်သည် တစ်ခါတစ်ရံ အလွန်ကြီးမားသဖြင့် သူ၏အပြစ်နှင့် အချိုးကျသော နောင်တသည် အော်ဟစ်ခြင်းနှင့် ညည်းတွားခြင်းတို့ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော ဝေဒနာကို ခံစားရစေသည်မှာလည်း မှန်ပါသည်။ ထိုအသံများကို သနားကြင်နာတတ်သော ကယ်တင်ရှင်သည် သနားခြင်းဖြင့် နားညောင်းတော်မူသည်။ သို့သော် ယေရှုသည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် တိတ်တဆိတ်ဆုတောင်းခြင်းကို ဖြေကြားရန် ပျက်ကွက်တော်မမူပါ။ ဘုရားသခင်၏စကားတော်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ယုံကြည်ပြီး ကယ်တင်ရှင်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ဆက်သွယ်ရန် လက်လှမ်းသူသည် အပြန်အလှန်အားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ကောင်းချီးကို ရရှိလိမ့်မည်။

ယုံကြည်ခြင်းသည် လုပ်ဆောင်ပုံ၌ ရိုးရှင်းသော်လည်း ရလဒ်များ၌ အစွမ်းထက်သည်။ သန့်ရှင်းသောနှုတ်ကပတ်တော်ကို သိရှိပြီး ၎င်း၏အမှန်တရားကို ယုံကြည်ကြသော်လည်း မိမိတို့၌ ယေရှု၏ဘာသာတရားအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ကလေးသူငယ်ကဲ့သို့ ကိုးစားမှု မရှိကြသော ခရစ်ယာန်ဟု အမည်ခံသူများစွာ ရှိကြသည်။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်အတွက် အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေသော တန်ခိုးကို ယူဆောင်လာသည့် ထိုထူးခြားသော ထိတွေ့မှုဖြင့် လက်မလှမ်းကြပါ။ သူတို့သည် အေးစက်သော သံသယကို ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုပြီး မိမိတို့၏ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို ဖျက်ဆီးစေကြသည်။ ယုံကြည်ခြင်းကို ကျင့်သုံးနိုင်ရန် အရာအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ သိရှိခြင်းကို စောင့်မျှော်နေသူသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ကောင်းချီးကို ဘယ်သောအခါမျှ ရရှိလိမ့်မည်မဟုတ်။ “ယုံကြည်ခြင်းသည် မျှော်လင့်သောအရာတို့၏ အနှစ်သာရဖြစ်၍ မမြင်ရသောအရာတို့၏ သက်သေဖြစ်၏။”

ရောဂါခံစားနေရသော မိန်းမသည် ယေရှုသည် သူမကို အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေနိုင်ကြောင်း ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကို သူမ၏စိတ်သည် ပို၍အာရုံစိုက်လေလေ၊ ကိုယ်တော်၏အဝတ်ကို ထိရုံမျှဖြင့်ပင် သူမ၏ရောဂါ သက်သာသွားမည်ဟု ပို၍သေချာလာလေလေ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ခိုင်မာသောယုံကြည်ချက်ကို တုံ့ပြန်၍ ဘုရားသခင့်တန်ခိုး၏ အစွမ်းသည် သူမ၏ဆုတောင်းချက်ကို ခွင့်ပြုပေးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အပြစ်ကြောင့် ညစ်ညူးနေသော ဝိညာဉ်အတွက် အားပေးခြင်း၏ သင်ခန်းစာဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အားနည်းရောဂါများကို ကိုင်တွယ်တော်မူသကဲ့သို့ ကိုယ်တော်ထံသို့ ခေါ်တောင်းသော နောင်တရသောဝိညာဉ်ကိုလည်း ထိုနည်းတူ ကိုင်တွယ်တော်မူမည်။ ယုံကြည်ခြင်း၏ ထိတွေ့မှုသည် ဝိညာဉ်ကို ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စေသော တောင့်တအပ်သည့် အပြစ်လွှတ်ခြင်းကို ယူဆောင်လာလိမ့်မည်။

ယေရှု၏ နှောင့်နှေးမှုသည် ရလဒ်များအရ အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသဖြင့် စိုးရိမ်နေသော ဖခင်သည်ပင် စိတ်မရှည်ခြင်း မရှိဘဲ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို အလွန်စိတ်ဝင်စားစွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ အနာရောဂါပျောက်ကင်းသွားသော မိန်းမသည် နှစ်သိမ့်မှုနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် လွှတ်လိုက်ခံရသည်ကို မြင်ရခြင်းက ယေရှုသည် မိမိ၏တောင်းပန်ချက်ကိုလည်း ခွင့်ပြု၍ မိမိ၏သမီးကို အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေနိုင်သည်ဟု ပို၍ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်ရန် သူ့ကို အားပေးခဲ့သည်။ သူ၏နှလုံးထဲ၌ မျှော်လင့်ချက် ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး ယခုတွင် ကယ်တင်ရှင်အား မိမိ၏အိမ်သို့ အလျင်အမြန်လိုက်လာရန် တောင်းဆိုသည်။ သို့သော် သူတို့လမ်းပြန်လျှောက်လာစဉ် လူအုပ်ကြားမှ သတင်းပို့သူတစ်ဦးသည် Jairus ထံသို့ တိုးဝင်လာပြီး သူ၏သမီး သေဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ ဆရာကို ထပ်မံနှောင့်ယှက်ရန် အကျိုးမရှိတော့ကြောင်း သတင်းပေးသည်။ ယေရှု၏သနားကြင်နာသောနားသည် ထိုစကားများကို ကြားတော်မူပြီး ထိုစကားများသည် ဖခင်၏နှလုံးကို မျှော်လင့်ချက်၏ သေမင်းခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ သနားခြင်းသည် ထိုဒုက္ခရောက်နေသော မိဘဘက်သို့ စီးဆင်းလာသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင့်ကရုဏာတော်ဖြင့် သူ့အား “မကြောက်နှင့်။ ယုံကြည်ခြင်းသာရှိလော့။ သူသည် ကျန်းမာလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ထိုမျှော်လင့်ချက်ပေးသော စကားများကို ကြားသောအခါ Jairus သည် ယေရှု၏ဘေးနားသို့ ပို၍နီးကပ်လာပြီး သူတို့သည် အုပ်ချုပ်သူ၏အိမ်သို့ အလျင်အမြန်သွားကြသည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် ကလေးငယ်သေဆုံးနေသည့် အခန်းထဲသို့ မည်သူ့ကိုမျှ ဝင်ခွင့်မပြုဘဲ မိမိ၏အလွန်သစ္စာရှိသော တပည့်တော်အနည်းငယ်နှင့် မိဘများကိုသာ ဝင်ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ ငိုကြွေးသူများသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို အလွန်အမင်း ပြသနေကြသဖြင့် ကိုယ်တော်က “မငိုကြနှင့်။ သူမသေသေး၊ အိပ်ပျော်နေသည်” ဟု မိန့်၍ သူတို့ကို ဆုံးမတော်မူသည်။ ထိုနိုင်ငံ၏ထုံးစံအတိုင်း အပြင်ပန်းဝမ်းနည်းမှုကို ပြသရန် ငှားရမ်းထားသော အမျိုးသမီးများသည် နှိမ့်ချသော သူစိမ်းတစ်ဦးက ဤသို့ပြောဆိုခြင်းအပေါ် အမျက်ထွက်ကြပြီး ဤလူသည် မည်သည့်အခွင့်အာဏာဖြင့် လာရောက်ကာ သေဆုံးသူအတွက် ငိုကြွေးခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပေးပြီး ထိုမိန်းကလေး အသက်ရှင်နေသေးသည်ဟု ဆိုရသနည်းဟု မေးမြန်းကြသည်။ အသက်ရှင်နေသော ကလေးငယ်သည် သေခြင်း၏ထိတွေ့မှုကြောင့် သွေးခုန်နှုန်းမရှိဘဲ သတိမရှိသော ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူတို့မြင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယေရှု၏စကားများကို လှောင်ပြောင်ရယ်မောကြပြီး ကိုယ်တော်၏အမိန့်အတိုင်း အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဖခင်နှင့် မိခင်တို့အပြင် ပေတရု၊ ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်တို့နှင့်အတူ ကယ်တင်ရှင်သည် အိပ်ရာဘေးသို့ ချဉ်းကပ်တော်မူပြီး ကလေးငယ်၏လက်ကို မိမိလက်ဖြင့် ကိုင်ကာ သူမ၏အိမ်တွင် အသုံးပြုသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည့် ဘာသာစကားဖြင့် တိုးတိုးလေး “မိန်းကလေး၊ ငါဆိုသည်ကား၊ ထလော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ချက်ချင်းပင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၌ တုန်ခါမှုတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သွေးကြောပြာများ ထင်ရှားနေသော နားထင်များ၌ အသက်၏သွေးခုန်နှုန်းများ ပြန်လည်ခုန်လာပြီး ဖြူဖျော့နေသောနှုတ်ခမ်းများသည် ပြုံးလျက် ပွင့်လာသည်။ ရင်ဘတ်သည် ပြန်လည်ရရှိလာသော အသက်ရှူမှုဖြင့် မြင့်တက်လာပြီး ဖယောင်းကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသော မျက်ခွံများသည် အိပ်ရာမှ နိုးလာသကဲ့သို့ ကျယ်ကျယ်ဖွင့်လာကာ မျက်လုံးနက်များသည် အံ့ဩစွာဖြင့် အပြင်သို့ ကြည့်လာသည်။ မိန်းကလေးသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နာမကျန်းဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် အားနည်းနေသော်လည်း ရောဂါကင်းရှင်းလျက် ထလာသည်။ သူမသည် အခန်းတစ်ဖက်မှ တစ်ဖက်သို့ ဖြည်းဖြည်းလျှောက်သွားပြီး မိဘများသည် ဝမ်းမြောက်မျက်ရည်များ ကျဆင်းကြသည်။ ယေရှုသည် သူမအား အစားအစာပေးရန် မိန့်တော်မူပြီး ထိုအိမ်သူအိမ်သားအားလုံးကို ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောရန် တင်းကျပ်စွာ မှာကြားတော်မူသည်။ သို့သော် လျှို့ဝှက်ထားရန် မိန့်တော်မူသော်လည်း ထိုကလေးငယ်ကို သေခြင်းမှ အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ထမြောက်စေခဲ့ကြောင်း သတင်းသည် အနီးအဝေးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ကလေးငယ်သေဆုံးချိန်တွင် လူအများအပြား ရှိနေခဲ့ကြပြီး နောက်တစ်ကြိမ် သူမကို အသက်ရှင်ကျန်းမာနေသည်ကို ပြန်လည်မြင်တွေ့ကြသောအခါ ကြီးမြတ်သော ဆေးကုသရှင် ပြုတော်မူခဲ့သည့် အံ့ဖွယ်အမှုကို သူတို့ မပြောဘဲ ထိန်းထားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

 သမီး