အခန်း (၃၈-၃၉)

 

အခန်း ၃၈—သန့်ရှင်းသူတို့၏ ဆုလာဘ်

ထိုအခါ မြို့တော်မှနေ၍ ဘုန်းအသရေနှင့်ပြည့်စုံသော သရဖူများကို ယူဆောင်လာကြသည့် အလွန်များပြားလှသော ကောင်းကင်တမန်များကို ငါမြင်ခဲ့ရ၏။ သန့်ရှင်းသူတစ်ဦးချင်းစီအတွက် မိမိတို့၏အမည်နာမကို ရေးထိုးထားသော သရဖူတစ်ခုစီ ဖြစ်ပေသည်။ ယေရှုသည် သရဖူများကို တောင်းခံတော်မူသောအခါ ကောင်းကင်တမန်များသည် ၎င်းတို့ကို ကိုယ်တော်ထံသို့ ဆက်သကြပြီး ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော ယေရှုသည် ကိုယ်တိုင်၏ လက်ယာတော်ဖြင့် သန့်ရှင်းသူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် သရဖူများကို ဆောင်းပေးတော်မူခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူစွာပင် ကောင်းကင်တမန်များသည် တယောများကို ယူဆောင်လာကြပြီး ယေရှုသည်လည်း ၎င်းတို့ကို သန့်ရှင်းသူများထံသို့ ပေးအပ်တော်မူခဲ့သည်။ ကွပ်ကဲသော ကောင်းကင်တမန်များသည် ပထမဦးစွာ သံစဉ်ကို စတင်တီးခတ်ကြပြီးနောက် အသံတိုင်းသည် ကျေးဇူးတင်ဝမ်းမြောက်သော ချီးမွမ်းသံဖြင့် မြှင့်တင်လာကြကာ လက်တိုင်းသည်လည်း တယောကြိုးများကို ကျွမ်းကျင်စွာ တီးခတ်ကြရင်း ကြွယ်ဝပြည့်စုံပြီး ပြီးပြည့်စုံသော သံစုံများဖြင့် သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော တေးဂီတကို ထွက်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထိုအခါ ယေရှုသည် ရွေးနှုတ်ခံရသော ပရိသတ်ကို မြို့တော်၏ တံခါးဝဆီသို့ ပို့ဆောင်နေသည်ကို ငါမြင်ခဲ့ရ၏။ ကိုယ်တော်သည် တံခါးကို ကိုင်တွယ်ကာ တောက်ပနေသော ပတ္တူဟင်းလင်းပြင်များပေါ်တွင် တံခါးကို ဖွင့်ဟလိုက်ပြီး သမ္မာတရားကို စောင့်ထိန်းခဲ့ကြသော လူမျိုးများကို ဝင်ရောက်ကြရန် ဖိတ်ခေါ်တော်မူခဲ့သည်။ မြို့တော်အတွင်းတွင် မျက်စိပသာဒဖြစ်စေမည့် အရာခပ်သိမ်းတို့ ရှိနေခဲ့သည်။ နေရာတိုင်းတွင် ကြွယ်ဝသော ဘုန်းတော်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရ၏။ ထိုအခါ ယေရှုသည် မိမိ၏ ရွေးနှုတ်ခံရသော သန့်ရှင်းသူတို့ကို ကြည့်ရှုတော်မူ၏။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် ဘုန်းတော်ဖြင့် ထွန်းလင်းတောက်ပနေကြပြီး ကိုယ်တော်သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာအပြည့်ပါသော မျက်ဝန်းတော်များကို ၎င်းတို့အပေါ်သို့ စိုက်ကြည့်လျက် ကြွယ်ဝပြီး သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတော်ဖြင့်— ငါသည် ငါ၏ဝိညာဉ်၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်းကို မြင်တွေ့ရပြီး ကျေနပ်အားရပေပြီ ဟု မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့သည်။ ဤကြွယ်ဝသော ဘုန်းတော်သည် သင်တို့ထာဝရ ခံစားစံစားရန်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။ သင်တို့၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများသည် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်၏။ နောက်ထပ် သေခြင်းလည်း မရှိရတော့ဘဲ၊ ဝမ်းနည်းငိုကြွေးခြင်းလည်း မရှိရတော့ဘဲ၊ နာကျင်ကိုက်ခဲခြင်းလည်း မည်သည့်အခါမျှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ရွေးနှုတ်ခံရသော ပရိသတ်တို့သည် ဦးညွှတ်ကြပြီး မိမိတို့၏ တောက်ပသော သရဖူများကို ယေရှု၏ခြေရင်းတော်တွင် ချထားကြသည်ကို ငါမြင်ခဲ့ရ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်၏ ချစ်စဖွယ် လက်တော်က ၎င်းတို့ကို မြှောက်ထမားပေးလိုက်သောအခါ ၎င်းတို့သည် ရွှေတယောများကို တီးခတ်ကြရင်း ၎င်းတို့၏ ကြွယ်ဝသော တေးဂီတများနှင့် သိုးသငယ်ကို ချီးမွမ်းသော သီချင်းများဖြင့် ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးကို ပြည့်နှက်စေခဲ့ကြသည်။

ထိုအခါ ယေရှုသည် ရွေးနှုတ်ခံရသော ပရိသတ်ကို အသက်ရှင်ခြင်းသစ်ပင်ဆီသို့ ပို့ဆောင်နေသည်ကို ငါမြင်ခဲ့ရပြီး မြေကြီးပေါ်ရှိ မည်သည့်လူသား၏နားကိုမျှ မထိဖူးခဲ့ဖူးသော မည်သည့်တေးဂီတထက်မဆို ပိုမိုသာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော ကိုယ်တော်၏ ချစ်စဖွယ် အသံတော်ကို ထပ်မံကြားကြရကာ— ဤသစ်ပင်၏ အရွက်များသည် လူမျိုးများကို ကုသပေးရန်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။ အားလုံး စားသုံးကြလော့ ဟု မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့သည်။ အသက်ရှင်ခြင်းသစ်ပင်ပေါ်တွင် သန့်ရှင်းသူတို့ အလွတ်အလပ် သုံးဆောင်နိုင်ကြမည့် အလှပဆုံး အသီးအနှံများ ရှိနေခဲ့သည်။ မြို့တော်အတွင်းတွင် အလွန်ဘုန်းကြီးသော ပလ္လင်တော်တစ်ခု ရှိနေပြီး ပလ္လင်တော်အောက်မှနေ၍ ပုံဆောင်ခဲကဲ့သို့ ကြည်လင်သော အသက်ရှင်ခြင်း ရေစီးကြောင်း စီးဆင်းထွက်ပေါ်လာ၏။ ဤအသက်ရှင်ခြင်း ရေစီးကြောင်း၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် အသက်ရှင်ခြင်းသစ်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။ ရေစီးကြောင်း၏ ကမ်းပါးများပေါ်တွင် စားသုံးရန် ကောင်းမွန်သောအသီးများကို သီးကြသော လှပသောသစ်ပင်များ ရှိနေကြပေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံကို ဖော်ပြရန်အတွက် ဘာသာစကားသည် လုံးဝကို အားနည်းလွန်းလှပေသည်။ ငါ့ရှေ့တွင် မြင်ကွင်းပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ငါသည် အံ့အားသင့်မှုတွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရပြီး သာလွန်ကောင်းမွန်သော တောက်ပမှုနှင့် ထူးကဲသော ဘုန်းအသရေတို့ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရလျက် ဘောပင်ကို ချထားလိုက်ပြီးလျှင်— အို မေတ္တာဘယ်မျှကြီးမားပါတကား! မည်မျှ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော မေတ္တာပါတကား ဟု ကျူးရင့်ခဲ့မိ၏။ အမြင့်မားဆုံးသော ဘာသာစကားဖြင့်ပင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းအသရေကို လည်းကောင်း၊ ကယ်တင်ရှင်၏ မေတ္တာတော်၏ တုနှိုင်းမမီသော နက်နဲမှုကို လည်းကောင်း ဖော်ပြနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

 

အခန်း ၃၉—မြေကြီး ပျက်စီးဆိတ်သုဉ်းခြင်း

ထိုအခါ မြေကြီးကို ငါမြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။ မတရားသောသူတို့သည် သေဆုံးသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ ရုပ်အလောင်းများသည် မြေကြီးမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေခဲ့ကြသည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူများသည် နောက်ဆုံးဘေးဒဏ်ကြီး ခုနစ်ပါးတွင် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို ခံစားခဲ့ကြရပြီး ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့သည် နာကျင်မှုကြောင့် မိမိတို့၏ လျှာများကို ကိုက်ဖြတ်ခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင်ကို ကျိန်ဆဲခဲ့ကြသည်။ မိစ္ဆာသိုးထိန်းများသည် ယေဟောဝါ၏ အမျက်တော်၏ ထင်ရှားသော ပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ခြေထောက်ပေါ်တွင် ရပ်နေကြစဉ် မျက်လုံးများသည် ၎င်းတို့၏ ကျင်းထဲတွင် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ကြပြီး လျှာများသည်လည်း နှုတ်ခမ်းထဲတွင် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ဖြင့် သန့်ရှင်းသူများ ကယ်တင်ခြင်းခံရပြီးနောက် မတရားသော ပရိသတ်တို့၏ အမျက်ဒေါသသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးအပေါ်သို့ လှည့်ပြောင်းသွားခဲ့ကြ၏။ မြေကြီးသည် သွေးတို့ဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားပုံပေါ်ခဲ့ပြီး အလောင်းများသည် မြေကြီး၏ တစ်ဖက်မှ တစ်ဖက်အထိ ပြန့်ကြဲနေခဲ့ကြသည်။

မြေကြီးသည် အလွန်တရာ ဆိတ်သုဉ်းပျက်စီးနေသော အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့၏။ ငလျင်ကြောင့် ပြိုကျသွားခဲ့ကြသည့် မြို့များနှင့် ရွာများသည်ပုံအပုံလိုက် ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။ တောင်များသည် မိမိတို့နေရာမှ ရွေ့လျားသွားခဲ့ကြပြီး ကြီးမားသော လိုဏ်ဂူများကို ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။ ပင်လယ်ပြင်သည် ကုန်းမြေပေါ်သို့ ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်တုံးများကို ပစ်တင်ခဲ့ပြီး ကျောက်တုံးများသည်လည်း မြေကြီးထဲမှ ဆွဲထုတ်ခံခဲ့ရကာ မျက်နှာပြင်တစ်ခွင်လုံးတွင် ပြန့်ကြဲနေခဲ့ကြသည်။ မြေကြီးသည် လူသူကင်းမဲ့သော တောကန္တာရကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။ ကြီးမားသော သစ်ပင်များသည် အမြစ်ပါမကျန် နုတ်ပစ်ခံခဲ့ရပြီး ကုန်းမြေပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေခဲ့ကြ၏။ ဤနေရာသည် နှစ်ပေါင်း (၁၀၀၀) ကာလပတ်လုံး မိစ္ဆာများနှင့်အတူ စာတန်၏ နေရာဖြစ်ပေသည်။ ဤနေရာတွင် ၎င်းတို့သည် ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံကြရမည်ဖြစ်ပြီး ပျက်စီးနေသော မြေကြီးမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အထက်အောက် လှည့်လည်သွားလာကြကာ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားအပေါ် သူ၏ပုန်ကန်မှု၏ အကျိုးဆက်များကို မြင်တွေ့ကြရမည် ဖြစ်ပေသည်။ သူဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ကျိန်ဆဲခြင်း၏ အကျိုးဆက်များကို နှစ်ပေါင်း (၁၀၀၀) ကာလပတ်လုံး သူ ခံစားစံစားနိုင်ပေလိမ့်မည်။ မြေကြီးပေါ်တွင်သာ ကန့်သတ်ခံထားရသောကြောင့် ကျဆုံးခြင်းမရှိကြသေးသူများကို သွေးဆောင်ရန်နှင့် ဒုက္ခပေးရန်အတွက် အခြားဂြိုဟ်များဆီသို့ လှည့်လည်သွားလာခွင့် ရရှိမည် မဟုတ်ပေ။ စာတန်သည် ဤအချိန်ကာလအတွင်း အလွန်အမင်း ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားရမည် ဖြစ်၏။ သူကျဆုံးသွားချိန်မှစ၍ သူ၏ ဆိုးသွမ်းသော သဘောသဘာဝများသည် အမြဲတမ်း လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါ သူသည် မိမိ၏တန်ခိုးကို သိမ်းယူခြင်းခံရပြီး ကျဆုံးသွားချိန်မှစ၍ သူပြုလုပ်ခဲ့သော အခန်းကဏ္ဍများကို ပြန်ပြောင်းစဉ်းစားရန်နှင့် မိမိပြုလုပ်ခဲ့သော မကောင်းမှုအပေါင်းအတွက် ခံစားရမည့်အပြင် သူကျူးလွန်စေခဲ့သော အပြစ်အနာအဆာများအတွက် အပြစ်ပေးခံရမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနာဂတ်ကို တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် ရွံ့ရှာခြင်းတို့ဖြင့် မျှော်ကြည့်ရန်အတွက် ချန်ထားခြင်းကို ခံရပေသည်။

ထိုအခါ မကောင်းဆိုးဝါး၏ သွေးဆောင်နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ထပ်မံခံစားရတော့မည် မဟုတ်ဘဲ အခြားကမ္ဘာလောကများတွင် နေထိုင်သူများသည်လည်း သူ၏တည်ရှိမှုနှင့် သူ၏သွေးဆောင်မှုများမှ ကယ်တင်ခြင်းခံရကြသောကြောင့် ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ရွေးနှုတ်ခံရသော သန့်ရှင်းသူတို့ထံမှ တူရိယာသောင်းပေါင်းများစွာကဲ့သို့ မြည်ဟည်းနေသော အောင်ပွဲခံကြွေးကြော်သံများကို ငါကြားခဲ့ရ၏။

ထိုအခါ ပလ္လင်များကို ငါမြင်ခဲ့ရပြီး ယေရှုနှင့် ရွေးနှုတ်ခံရသော သန့်ရှင်းသူတို့သည် ထိုပလ္လင်များပေါ်တွင် ထိုင်နေတော်မူကြ၏။ သန့်ရှင်းသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်တွင် ရှင်ဘုရင်များနှင့် ပုရောဟိတ်များအဖြစ် စိုးစံကြပြီး မတရားသော သေလွန်သူများသည် တရားစီရင်ခြင်းခံရကာ ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်များကို ပြဋ္ဌာန်းချက်စာအုပ်၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့ကြပြီး ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ပြုမူလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသော အမှုအရာများနှင့်အညီ တရားစီရင်ခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။ ယေရှုသည် သန့်ရှင်းသူများနှင့် ပူးပေါင်းလျက် မတရားသောသူတို့၏ လုပ်ရပ်များနှင့်အညီ ၎င်းတို့ ခံစားရမည့် အပိုင်းအစကို ချင့်ချိန်ပေးသနားတော်မူခဲ့ပြီး သေခြင်းစာအုပ်တွင် ရေးထိုးခဲ့ကာ ၎င်းတို့၏ အမည်နာမများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုလုပ်ခဲ့၏။ စာတန်နှင့် သူ၏ကောင်းကင်တမန်များသည်လည်း ယေရှုနှင့် သန့်ရှင်းသူတို့၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။ စာတန်၏ အပြစ်ဒဏ်သည် သူလှည့်စားခဲ့ကြသော သူတို့၏ အပြစ်ဒဏ်ထက် အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။ ၎င်းတို့၏ အပြစ်ဒဏ်နှင့် မည်သို့မျှ နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် အလွန်တရာ ကျော်လွန်နေခဲ့၏။ သူလှည့်စားခဲ့ကြသော သူအပေါင်းတို့ ပျက်စီးသွားကြပြီးနောက် စာတန်သည် ဆက်လက်အသက်ရှင်နေထိုင်ရဦးမည်ဖြစ်ပြီး ပိုမိုကြာရှည်စွာ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားရဦးမည် ဖြစ်ပေသည်။

မတရားသော သေလွန်သူတို့၏ တရားစီရင်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် နှစ်တစ်ထောင်ကာလ အဆုံးတွင် ယေရှုသည် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်တမန် အခြွေအရံအုပ်စုတို့သည် ကိုယ်တော်၏နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြ၏။ သန့်ရှင်းသူတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့ကြသည်။ ယေရှုသည် ကြီးမားခမ်းနားသော တောင်ကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ ခြေတော်တို့ ထိမိသည်နှင့်တပြိုင်နက် ထိုတောင်သည် နှစ်ခြမ်းကွဲထွက်သွားကာ ကြီးမားသော မြေပြန့်လွင်ပြင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။ ထိုအခါ ငါတို့သည် အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ အခြေခံအုတ်မြစ် ဆယ့်နှစ်ခု၊ တံခါး ဆယ့်နှစ်ခု၊ တစ်ဖက်စီတွင် သုံးခုစီပါရှိပြီး တံခါးတစ်ခုစီတွင် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးစီ ရှိကြသည့် ကြီးမားပြီး လှပသော မြို့တော်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရကြရသည်။ မြို့တော်! ကြီးမားသော မြို့တော်! ၎င်းသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာနေပြီ ဖြစ်၏ ဟု ငါတို့ ကျူးရင့်ကြွေးကြော်ခဲ့ကြ၏။ မြို့တော်သည် သူ၏ ဘုန်းအသရေအစစ်အမှန်၊ တောက်ပထွန်းလင်းသော ဘုန်းတော်တို့ဖြင့် ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး ယေရှု ပြင်ဆင်ပေးတော်မူခဲ့သော ကြီးမားသော မြေပြန့်လွင်ပြင်တွင် အခြေချရပ်တည်ခဲ့ပေသည်။