အခန်း (၄၀-၄၁)

 

အခန်း ၄၀—ဒုတိယအကြိမ် ထမြောက်ခြင်း

ထို့နောက် ယေရှုနှင့် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန် အပေါင်းတို့သည် လည်းကောင်း၊ ရွေးနှုတ်ခံရသော သန့်ရှင်းသူ အပေါင်းတို့သည် လည်းကောင်း မြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားကြ၏။ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်တို့သည် ယေရှုကို ဝန်းရံလျက် လမ်းခရီးတွင် ပို့ဆောင်ကြပြီး ရွေးနှုတ်ခံရသော သန့်ရှင်းသူတို့၏ ပရိသတ်က နောက်မှ လိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် ယေရှုသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော၊ ရွံ့ရှာဖွယ်ကောင်းသော ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် လူဆိုးသေလွန်သူတို့ကို ခေါ်ထုတ်တော်မူ၏။ သူတို့သည် သချႌုင်းသို့ ရောက်သွားခဲ့ကြသည့် အားနည်းသော၊ နာမကျန်းဖြစ်သော ကိုယ်ခန္ဓာအတိုင်း ထမြောက်လာကြသောအခါ မည်မျှလောက် ထူးဆန်းသည့် မြင်ကွင်းပါတကား! မည်မျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်ရပ်ပါတကား! ပထမအကြိမ် ထမြောက်ခြင်း၌ အလုံးစုံတို့သည် မသေနိုင်သော အလှအပဖြင့် ထမြောက်လာကြသော်လည်း ဒုတိယအကြိမ်တွင်မူ ကျိန်ခြင်းမဏ္ဍိုင်၏ အမှတ်အသားများသည် အားလုံး၏ အပေါ်တွင် ထင်ရှားနေ၏။ လောက၏ ဘုရင်များနှင့် မှူးမတ်တို့သည် သာမန်လူများနှင့် ဆင်းရဲသားများ၊ ပညာတတ်များနှင့် ပညာမဲ့များနှင့်အတူတကွ ထွက်လာကြ၏။ လူအပေါင်းတို့သည် လူ့သားကို မြင်ကြရ၏။ ယေရှုကို ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ကြပြီး ကျူပင်နှင့် ရိုက်ပုတ်ကြကာ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော နဖူးတော်ပေါ်သို့ ဆူးသရဖူ ဆောင်းပေးခဲ့ကြသော ထိုသူတို့ပင်လျှင် ကိုယ်တော်၏ ဘုရင်အာဏာစက် အပြည့်အစုံ ဘုန်းတန်ခိုးကို မြင်ကြရ၏။ စစ်ဆေးစီရင်ခံရသည့် အချိန်နာရီတွင် ကိုယ်တော်ကို တံတွေးနှင့် ထွေးခဲ့ကြသောသူတို့သည် ယခုအခါ ကိုယ်တော်၏ ထိုးဖောက်ကြည့်ရှုသော အကြည့်များမှ လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်မှ ဘုန်းတန်ခိုးမှ လည်းကောင်း လှည့်ထွက်သွားကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ လက်များနှင့် ခြေထောက်များထဲသို့ သံမှိုစိုက်ခဲ့ကြသောသူတို့သည် ယခုအခါ ကိုယ်တော်၏ လက်ဝါးကားတိုင်တင် အသေခံခဲ့ရသည့် အမှတ်အသားများကို ကြည့်ရှုနေကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ နံပါားထဲသို့ လှံဖြင့်ထိုးခဲ့ကြသောသူတို့သည် သူတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု အမှတ်အသားများကို ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် မြင်တွေ့ကြရ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့ ကားတိုင်တင် သတ်ခဲ့ကြပြီး သေလွန်ဆဲ ဆင်းရဲဒုက္ခအောက်တွင် ကဲ့ရဲ့ပြက်ရယ်ပြုခဲ့ကြသူမှာ ဤပုဂ္ဂိုလ်ပင်ဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိကြ၏။ ထို့နောက် ဘုရင်တို့၏ ဘုရင်၊ အရှင်သခင်တို့၏ အရှင်ထံမှ မျက်နှာဝှက်ရန်အတွက် ထွက်ပြေးကြစဉ် ကြောက်မက်ဖွယ်၊ ရှည်လျားစွာ ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံကြီး ပေါ်ထွက်လာ၏။

လူအပေါင်းတို့သည် ကျောက်ဆောင်များကြားတွင် ပုန်းအောင်းရန် ကြိုးစားကြပြီး တစ်ချိန်က မိမိတို့ ကဲ့ရဲ့ခဲ့ကြသော ကိုယ်တော်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဘုန်းတန်ခိုးတော်မှ ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားနေကြ၏။ လူအပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် အလွန်ကြီးမားသော ဘုန်းအသရေကြောင့် နှလုံးကြေကွဲလျက် အံ့အားသင့်နေကြစဉ် သူတို့သည် တစ်စိတ်တစ်သံတည်းဖြင့် အသံတို့ကို မြှင့်တင်ကြပြီး အလွန်ထင်ရှားပြတ်သားစွာဖြင့် "ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်မြတ်နှင့် ကြွလာတော်မူသောသူသည် မင်္ဂလာရှိပါ၏" ဟု ဟစ်ကြွေးကြ၏။

ထို့နောက် ယေရှုနှင့် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်တို့သည် သန့်ရှင်းသူ အပေါင်းတို့နှင့်အတူ မြို့တော်သို့ တစ်ဖန်ပြန်သွားကြပြီး ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရမည့် လူဆိုးတို့၏ ခါးသီးသော ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံတို့သည် လေထုံကို လွှမ်းခြုံသွား၏။ ထို့နောက် စာတန်သည် မိမိ၏ အလုပ်ကို တစ်ဖန်စတင်ကြောင်း ကျွန်ုပ်မြင်၏။ သူသည် မိမိ၏ နောက်လိုက်များကြားတွင် လှည့်လည်သွားလာပြီး အားနည်းနေသူများကို အားကောင်းလာစေကာ သူနှင့် ကောင်းကင်တမန်တို့သည် တန်ခိုးကြီးကြောင်း ပြောပြ၏။ ထို့နောက် သူသည် ထမြောက်လာကြသော ရေတွက်၍မရနိုင်သော သန်းပေါင်းများစွာသော လူတို့ကို ညွှန်ပြ၏။ စစ်တိုက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး တိုင်းနိုင်ငံများကို အနိုင်ယူခဲ့ကြသော စွမ်းအားထက်မြက်သည့် သူရဲကောင်းများနှင့် ဘုရင်များ ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် အစွမ်းထက်သော ဘီလူးကဲ့သို့ ကြီးမားသူများနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိပြီး စစ်ပွဲတစ်ခုမျှ မရှုံးဖူးသူများလည်း ရှိကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ ချဉ်းကပ်လာမှုကြောင့် တိုင်းနိုင်ငံများကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သော မာန်မာနထောင်လွှား၍ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော နပိုလီယံလည်း ရှိ၏။ စစ်ပွဲအတွင်း ကျဆုံးခဲ့ကြပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော မာန်မာနရှိသည့် အရပ်အမောင်း မြင့်မားသူများလည်း ရပ်နေကြ၏။ သူတို့သည် အနိုင်ယူလိုသော စူးရှသော တပ်မက်မှုဖြင့် ကျဆုံးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။ သူတို့သည် သချႌုင်းများမှ ထွက်လာကြသောအခါ သေဆုံးစဉ်က ရပ်တန့်သွားခဲ့သော သူတို့၏ အတွေးလမ်းကြောင်းကို ပြန်လည်စတင်ကြ၏။ သူတို့သည် ကျဆုံးစဉ်က စိုးမိုးခဲ့သော အနိုင်ယူလိုသည့် စိတ်ဓာတ်မျိုးကို ဆက်လက်ပိုင်ဆိုင်ကြ၏။ စာတန်သည် မိမိ၏ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် ထိုဘုရင်များ၊ စစ်သူကြီးများနှင့် စွမ်းအားထက်မြက်သော သူတို့နှင့် တိုင်ပင်၏။ ထို့နောက် သူသည် ကြီးမားလှသော စစ်တပ်ကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မြို့တော်အတွင်းရှိ လူအုပ်စုမှာ သေးငယ်ပြီး အားနည်းကြောင်း၊ သူတို့သည် ထိုမြို့တော်သို့ တက်သွားနိုင်ပြီး မြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်ကာ နေထိုင်သူများကို နှင်ထုတ်နိုင်ပြီး စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ဘုန်းအသရေကို ကိုယ်တိုင်ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြောင်း သူတို့အား ပြောပြ၏။

စာတန်သည် သူတို့ကို လှည့်စားရာတွင် အောင်မြင်ပြီး လူအပေါင်းတို့သည် စစ်တိုက်ရန် ချက်ချင်းပြင်ဆင်ကြ၏။ ထိုကြီးမားသော စစ်တပ်ကြီးထဲတွင် ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ပါဝင်သောကြောင့် စစ်လက်နက်များကို တည်ဆောက်ကြ၏။ ထို့နောက် စာတန်ကို ရှေ့ဆုံးမှ တင်လျက် လူအုပ်ကြီးသည် ချီတက်ကြ၏။ ဘုရင်များနှင့် စစ်သူကြီးများသည် စာတန်၏ နောက်မှ နီးကပ်စွာ လိုက်ကြပြီး လူအုပ်ကြီးသည် အုပ်စုလိုက် လိုက်ကြ၏။ အုပ်စုတိုင်းတွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးစီရှိပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကမ္ဘာမြေမျက်နှာပြင်ပေါ်ဖြင့် သန့်ရှင်းသော မြို့တော်ဆီသို့ ချီတက်ကြစဉ် အစဉ်အတန်းကို လိုက်နာကြ၏။ ယေရှုသည် မြို့တော်၏ တံခါးများကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဤကြီးမားသော စစ်တပ်ကြီးသည် မြို့တော်ကို ဝန်းရံကာ စစ်ရေးပြင်ဆင်ကြ၏။ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားမည်ကို မျှော်လင့်လျက် စစ်လက်နက်အမျိုးမျိုးကို ပြင်ဆင်ထားကြ၏။ သူတို့သည် မြို့တော်ကို ပတ်လည်ဝန်းရံလျက် နေရာယူကြ၏။ ယေရှုနှင့် တောက်ပသော သရဖူများကို ဆောင်းထားကြသည့် ကောင်းကင်တမန် အပေါင်းတို့သည် လည်းကောင်း၊ တောက်ပသော သရဖူများကို ဆောင်းထားကြသည့် သန့်ရှင်းသူ အပေါင်းတို့သည် လည်းကောင်း မြို့တော်၏ တံတိုင်းထိပ်သို့ တက်သွားကြ၏။ ယေရှုသည် တင့်တယ်ခမ်းနားသော အသံဖြင့် "အို လူဆိုးတို့၊ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၏ အကျိုးကို ကြည့်ကြလော့! အို ငါ၏ ရွေးနှုတ်ခံရသောသူတို့၊ လူဆိုးတို့၏ အကျိုးကို ကြည့်ကြလော့!" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ကြီးမားလှသော လူအုပ်ကြီးသည် မြို့တော်တံတိုင်းပေါ်ရှိ ဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်စုံသော ပရိသတ်ကို မြင်တွေ့ကြရ၏။ သူတို့သည် တောက်ပသော သရဖူများ၏ တင့်တယ်ထည်ဝါမှုကို မြင်တွေ့ရပြီး ယေရှု၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖော်ပြနေသည့် ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် ထိန်ထိန်ဝင်းနေသော သူတို့၏ မျက်နှာများကို မြင်ကြရကာ၊ ထို့နောက် ဘုရင်တို့၏ ဘုရင်၊ အရှင်သခင်တို့၏ အရှင်၏ တုနှိုင်းမမီသော ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့၏ သတ္တိများ ဆုတ်ယုတ်သွားကြ၏။ မိတို့ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော ရတနာနှင့် ဘုန်းအသရေ၏ အသိတရားသည် သူတို့အပေါ်သို့ လွှမ်းမိုးလာပြီး အပြစ်၏ လုပ်အားခကား သေခြင်းပေတည်းဟူသော အမှန်တရားကို သဘောပေါက်လာကြ၏။ သူတို့သည် ပြင်ပတွင် အရုပ်ဆိုးအမည်းစက်ရှိသမျှနှင့်အတူ မြို့တော်အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေကြစဉ် မိတို့ကဲ့ရဲ့ခဲ့ကြသော၊ ဘုန်းအသရေ၊ ဂုဏ်အသရေ၊ မသေနိုင်ခြင်းနှင့် ထာဝရအသက်တို့ဖြင့် ခြုံလွှမ်းလျက်ရှိကြသည့် သန့်ရှင်းရွှင်လန်းသော ပရိသတ်ကို မြင်တွေ့ကြရ၏။

 

အခန်း ၄၁—ဒုတိယအကြိမ် သေခြင်း

သို့သော် စာတန်နှင့် သူ့၏ ကောင်းကင်တမန်တို့သည် ရှည်လျားစွာ ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားခဲ့ကြရ၏။ စာတန်သည် မိမိ၏ အပြစ်များအတွက် အလေးချိန်နှင့် အပြစ်ဒဏ်ကို ခံရုံသာမက ရွေးနှုတ်ခံရသော ပရိသတ် အပေါင်းတို့၏ အပြစ်များသည်လည်း သူ့အပေါ်သို့ တင်ထားပြီးဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သူဖျက်ဆီးခဲ့သော ဝိညာဉ်များ၏ ပျက်စီးခြင်းအတွက်လည်း သူသည် ခံစားရမည် ဖြစ်၏။ ထို့နောက် စာတန်နှင့် လူဆိုးပရိသတ် အပေါင်းတို့သည် လောင်ကျွမ်းခြင်းကို ခံကြရပြီး ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုသည် ပြည့်စုံသွားကြောင်း၊ ကောင်းကင်တမန် အပေါင်းတို့နှင့် ရွေးနှုတ်ခံရသော သန့်ရှင်းသူ အပေါင်းတို့သည် ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် "အာမင်!" ဟု ဆိုကြကြောင်း ကျွန်ုပ်မြင်၏။

စာတန်သည် အလယ်ဗဟိုသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး လူအုပ်ကို လှုပ်ရှားလာစေရန် အတင်းအကျပ် ကြိုးစား၏။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဘုရားသခင်၏ မီးသည် သူတို့အပေါ်သို့ ရွာကျလာပြီး လူကြီးများ၊ စွမ်းအားထက်မြက်သူများ၊ မှူးမတ်များနှင့် ဆင်းရဲ၍ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသော သူတို့အားလုံးသည် အတူတကွ လောင်ကျွမ်းသွားကြ၏။ အချို့သောသူတို့သည် အမြန်ဆုံး ဖျက်ဆီးခြင်းခံရကြပြီး အချို့မှာမူ ပိုမိုရှည်လျားစွာ ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားကြရကြောင်း ကျွန်ုပ်မြင်၏။ သူတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ပြုခဲ့သော အမှုများအတိုင်း အပြစ်ဒဏ် ခံကြရ၏။ အချို့သောသူတို့သည် လောင်ကျွမ်းရန် ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်မျှ မလောင်ကျွမ်းဘဲ ကျန်ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရသည့် ခံစားချက်အားလုံးသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေ၏။ ကောင်းကင်တမန်က "အသက်၏ ပိုးမွှားသည် သေဆုံးလိမ့်မည်မဟုတ်။ ၎င်းစားသုံးစရာ အစိတ်အပိုင်း အနည်းဆုံး ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး သူတို့၏ မီးသည် ငြိမ်းသွားလိမ့်မည်မဟုတ်" ဟု ဆို၏။

ကောင်းကင်တမန်က "စာတန်သည် အမြစ်ဖြစ်ပြီး၊ သူ့၏ သားသမီးများသည် အခက်အလက်များ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့သည် ယခုအခါ အမြစ်မှစ၍ အခက်အလက်တိုင်အောင် လောင်ကျွမ်းသွားကြပြီ။ သူတို့သည် ထာဝရ သေခြင်းကို သေဆုံးကြပြီ။ သူတို့သည် ဘယ်တော့မှ ထမြောက်ခြင်း ရှိတော့မည်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်တွင် စင်ကြယ်သော စကြာဝဠာတစ်ခု ရှိလိမ့်မည်" ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် ကြည့်ရှုခဲ့ရာ လူဆိုးတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ပြီး အမှိုက်သရိုက်များကို မီးရှို့ကာ ကမ္ဘာမြေကို စင်ကြယ်စေနေသော မီးကို မြင်တွေ့ရ၏။ တစ်ဖန် ကျွန်ုပ်သည် ကြည့်ရှုခဲ့ရာ ကမ္ဘာမြေသည် စင်ကြယ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရ၏။ ကျိန်ခြင်းမဏ္ဍိုင်၏ လက္ခဏာ တစ်ခုတည်းမျှ မရှိတော့ပေ။ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး မညီညာသော ကမ္ဘာမြေမျက်နှာပြင်သည် ယခုအခါ ညီညာကျယ်ပြန့်သော လွင်ပြင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ ဘုရားသခင်၏ စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးသည် စင်ကြယ်နေပြီး ကြီးမားသော အငြင်းပွားမှုကြီးသည် ထာဝရ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ်တို့ ကြည့်သမျှ နေရာတိုင်း၊ မျက်စိကျရောက်သမျှ အရာတိုင်းသည် လှပပြီး သန့်ရှင်းနေ၏။ ရွေးနှုတ်ခံရသော ပရိသတ် အပေါင်းတို့သည် အိုသူငယ်သူ၊ ကြီးသူငယ်သူ မရွေး မိမိတို့၏ တောက်ပသော သရဖူများကို ရွေးနှုတ်ရှင်ဘုရင်၏ ခြေရင်းတော်၌ ပစ်ချကြပြီး ကိုယ်တော်၏ ရှေ့တော်တွင် ရှိခိုးဝတ်ပြုလျက် ကိုယ်တော်ကို ထာဝရ ကာလပတ်လုံး အသက်ရှင်တော်မူသော အရှင်မြတ်အဖြစ် ကိုးကွယ်ကြ၏။ လှပသော ကမ္ဘာသစ်သည် ၎င်း၏ ဘုန်းအသရေ အပေါင်းတို့နှင့်တကွ သန့်ရှင်းသူတို့၏ ထာဝရ အမွေအနှစ် ဖြစ်လာ၏။ ကောင်းကင်အောက်ရှိ နိုင်ငံတော်၊ အစိုးရနှင့် နိုင်ငံတော်၏ ကြီးမြတ်ခြင်းတို့သည် ထိုအခါ၌ ထာဝရကာလပတ်လုံး ထာဝရအစဥ်အဆက် ပိုင်ဆိုင်ရမည့် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသူတို့အား ပေးအပ်ခဲ့၏။