အခန်း ၃ — စုံစမ်းသွေးဆောင်ခြင်းနှင့် ကျဆုံးခြင်း
အခန်း ၈ — ဖုံးကွယ်ထားသော မယုံကြည်ခြင်း
အခန်း ၁၃ — ကောင်းကင်တမန်နှင့် ယာကုပ်
အခန်း ၁၄ — ယောသပ်နှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုများ
အခန်း ၁၆ — အဲဂုတ္တုပြည်ပေါ်သို့ ကျရောက်သော ဘေးဒဏ်များ
အခန်း ၁၈ — ဣသရေလလူတို့ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာခြင်း
အခန်း ၁၉ — သူတို့၏ ခရီးသွားခြင်းများ
အခန်း ၂၀ — ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်
အခန်း ၂၆ — ကောရ၊ ဒါသန်နှင့် အဘိရံ
အခန်း ၃၆ — ဘုရားသခင်၏ သေတ္တာတော်
ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ် အတွဲ ၁
ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်
တစ်ချိန်က လူသည် ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ မျက်နှာကိုဖုံးကွယ်ထားသော အကာအရံမရှိဘဲ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်ကို ပွင့်လင်းသောမျက်နှာဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ ပရဒိသု၌ ဘုရားသခင်၊ ခရစ်တော်နှင့် ကောင်းကင်တမန်များနှင့် စကားပြောဆိုခဲ့သည်။ လူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် အပြစ်ကင်းစင်မှုမှ ကျဆုံးသွားပြီး ဥယျာဉ်မှ၊ အသက်ပင်မှ၊ ထာဝရဘုရားနှင့် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်များ၏ မျက်မှောက်တော်မှ နှင်ထုတ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သေခြင်း၏အုံ့မှိုင်းမှုကဲ့သို့သော ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ မှောင်မိုက်ခြင်းသည် နေရာအနှံ့သို့ အရိပ်ကျစေခဲ့ပြီး၊ အပြစ်၏ ချို့ယွင်းပျက်စီးမှုနှင့် ပုပ်သိုးခြင်းကို နေရာအနှံ့ တွေ့မြင်ရသည်။ ထို့အပြင် လူသည် ပရဒိသုတံခါးမှ ဝေးကွာ၍ အနှစ်ခြောက်ထောင်နီးပါး လှည့်လည်နေခဲ့ရပြီး၊ ရောဂါဘယ၊ နာကျင်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ မျက်ရည်နှင့် သေခြင်းတို့ကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ထိုအပြင် မာရ်နတ်၏ စုံစမ်းသွေးဆောင်မှုများနှင့် လှည့်ဖြားမှုများကိုလည်း ခံရသည်။ ထိုမျှအထိ ဖြစ်သောကြောင့် လူသားတို့၏ ကျဆုံးနေသောအခြေအနေတစ်လျှောက်လုံး၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်သမိုင်းမှာ စာတန်သည် လူတို့အပေါ် အလွန်အမင်း အလုံးစုံနီးပါး အုပ်စိုးခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အာဒံ၌ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားသောအခါ၊ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ကောင်းကင်ယံကို ညအမှောင်ရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသောအခါ၊ မျှော်လင့်ချက်၏ကြယ်သည် ခရစ်တော်၌ မကြာမီ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့ပြီး၊ ထိုကြယ်နှင့်အတူ ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့အကြား ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ရပ်ကို တည်ထောင်ပေးခဲ့သည်။ ကျဆုံးနေသောအခြေအနေ၌ လူသည် ဧဒင်၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုရှိစဉ်ကကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၊ ခရစ်တော်နှင့် ကောင်းကင်တမန်များနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်များ၏ အမှုဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ကြီးမြတ်သောဘုရားသခင်သည် အိပ်မက်များနှင့် ရူပါရုံများထဲ၌ လူတို့အား မိန့်တော်မူနိုင်ခဲ့သည်။ “သင်တို့တွင် ပရောဖက်တစ်စုံတစ်ယောက်ရှိလျှင် ငါထာဝရဘုရားသည် ရူပါရုံအားဖြင့် ထိုသူအား မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစေမည်၊ အိပ်မက်အားဖြင့်လည်း စကားပြောမည်။” [တောလည်ရာကျမ်း ၁၂:၆]။
ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်၏ ထင်ရှားပေါ်လွင်ခြင်းကို ကာလအဆက်ဆက်အတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်သောမှတ်တမ်း၌ ၎င်းကို လူကျဆုံးသည့်အချိန်မှ နောက်ဆုံးပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်းအထိ မည်သည့်ကာလတစ်ခုတည်းအတွက်သာ ကန့်သတ်ထားသည်ဟု မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မဖော်ပြထားပေ။ သမ္မာကျမ်းစာသည် ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်၏ ထင်ရှားပေါ်လွင်ခြင်းကို ဘိုးဘေးများ၏ခေတ်၊ ယုဒလူမျိုးတို့၏ခေတ်နှင့် ခရစ်ယာန်ခေတ်တို့တွင် တူညီစွာ အသိအမှတ်ပြုထားသည်။ ဤနည်းလမ်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ရှေးကာလ၌ သန့်ရှင်းသူများနှင့် ဆက်သွယ်တော်မူခဲ့သည်။ အာဒံမှ ခုနစ်ဆက်မြောက်သူ ဧနောက်သည် ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။ သူ၏ ပရောဖက်ပြုရူပါရုံသည် အလွန်ကျယ်ပြန့်ပြီး အလွန်အသေးစိတ်ကျသောကြောင့် ကာလရှည်ကြာသော ခေတ်အဆက်ဆက်ကို အောက်သို့ကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ထာဝရဘုရား ကြွလာမည့်အကြောင်းနှင့် ဘုရားမဲ့သူတို့အပေါ် နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်းကိုပင် ဖော်ပြနိုင်ခဲ့သည်။ ယုဒ [အခန်းငယ် ၁၄၊ ၁၅]။
ယုဒခေတ်ကာလ၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ပရောဖက်များအား ရူပါရုံများနှင့် အိပ်မက်များအားဖြင့် စကားပြောတော်မူခဲ့ပြီး၊ အနာဂတ်၏ ကြီးမြတ်သောအရာများ၊ အထူးသဖြင့် အပြစ်သားများအတွက် ဆင်းရဲခံရန် ခရစ်တော် ပထမအကြိမ်ကြွလာခြင်းနှင့် ရန်သူတို့ကို ဖျက်ဆီး၍ မိမိလူတို့၏ ရွေးနုတ်ခြင်းကို ပြီးမြောက်စေရန် ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်သောအရာများကို သူတို့ရှေ့၌ ဖွင့်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ထိုကာလ၏အဆုံးပိုင်း၌ ထိုအသင်းတော်အတွင်း ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများကြောင့် ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်သည် ယုဒအသင်းတော်မှ ရာစုနှစ်အနည်းငယ်ကြာ အလွန်နည်းပါးသွားခဲ့လျှင်ပင် မေရှိယကြွလာခြင်းကို ကြိုဆိုရန် ထိုကာလအဆုံး၌ ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာ၏ ဖခင် ဇာခရိသည် “သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝ၍ ပရောဖက်ပြုဟောပြောခဲ့သည်။” “အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ နှစ်သိမ့်ခြင်းကို စောင့်မျှော်နေသူ” ဖြစ်သော ဖြောင့်မတ်၍ ဘုရားကိုကြောက်ရွံ့သူ ရှိမုန်သည် ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဗိမာန်တော်သို့ ဝင်လာပြီး ယေရှုကို “တစ်ပါးအမျိုးသားတို့အား အလင်းပေးရန် အလင်းနှင့် အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ ဘုန်းအသရေ” အဖြစ် ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။ ပရောဖက်မ အန္နသည်လည်း “ယေရုရှလင်မြို့၌ ရွေးနုတ်ခြင်းကို စောင့်မျှော်နေသူအားလုံးတို့အား ထိုအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။” ထိုထက်မက အကြီးမြတ်ဆုံးသော ပရောဖက်မှာ ဘုရားသခင်ရွေးချယ်တော်မူ၍ အစ္စရေးလူမျိုးတို့ထံ “လောကီသားတို့၏အပြစ်ကို ဆောင်သွားသော ဘုရားသခင်၏သိုးသငယ်” ကို မိတ်ဆက်ပေးရန် စေလွှတ်ခံရသော ယောဟန်ဖြစ်သည်။
ခရစ်ယာန်ခေတ်သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် သွန်းလောင်းခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ဆုကျေးဇူးအမျိုးမျိုး ထင်ရှားပေါ်လွင်ခြင်းတို့ဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုဆုကျေးဇူးများထဲတွင် ပရောဖက်ပြုဆုကျေးဇူးလည်း ပါဝင်သည်။ ယေရှုသည် မိမိ၏တပည့်တော်များအား ကမ္ဘာအနှံ့သို့ သွား၍ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောရန် တာဝန်ပေးပြီးနောက် သူတို့အား “ယုံကြည်သောသူတို့နှင့်အတူ ဤနိမိတ်လက္ခဏာတို့သည် လိုက်ကြလိမ့်မည်။ ငါ၏နာမဖြင့် နတ်ဆိုးတို့ကို နှင်ထုတ်ကြလိမ့်မည်။ ဘာသာစကားအသစ်တို့ဖြင့် ပြောကြလိမ့်မည်။ မြွေတို့ကို ကိုင်ကြလိမ့်မည်။ သေစေနိုင်သောအရာကို သောက်မိလျှင်လည်း သူတို့အား မထိခိုက်စေရ။ ဖျားနာသူတို့အပေါ် လက်တင်၍ သူတို့သည် ကျန်းမာလာကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ [မာကု ၁၆:၁၇၊ ၁၈]။ ခရစ်ယာန်ခေတ်ကို အပြည့်အဝ ဖွင့်လှစ်ခဲ့သော ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့တွင် ထိုဆုကျေးဇူးအချို့သည် အံ့ဩဖွယ်ရာပုံစံဖြင့် ထင်ရှားပေါ်လွင်ခဲ့သည်။ [တမန်တော်ဝတ္ထု ၂:၁-၁၁]။ လုကာသည် ပေါလုနှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ မိမိတို့၏ ခရီးစဉ်များအကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ရာတွင် ခရစ်ယာန်ခေတ်သည် လေးပုံတစ်ပုံရာစုခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် ဧဝံဂေလိဆရာ ဖိလိပ္ပု၏အိမ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြီး၊ “ထိုသူ၌ အပျိုကညာသမီးလေးယောက်ရှိ၍ ပရောဖက်ပြုကြ၏။ ငါတို့သည် ထိုအရပ်၌ ရက်များစွာ နေကြစဉ် ယုဒပြည်မှ အာဂဗုဆိုသော ပရောဖက်တစ်ဦးသည် ဆင်းလာ၏” ဟု ဆိုသည်။ [တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၁:၉၊ ၁၀]။ ထို့နောက် ထိုထက်ပင် နောက်ပိုင်းတွင် ပတ်မုတ်ကျွန်း၌ ချစ်မြတ်နိုးရသော ယောဟန်သည် ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်၏ ပြည့်ဝစုံလင်သော အာနိသင်ကို ခံစားရသည်ကို တွေ့ရသည်။ ခရစ်ယာန်ခေတ်၏ ထက်ဝက်ကျော် ကုန်လွန်ပြီးနောက် သူ့အား အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ဗျာဒိတ်တော်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဤနေရာ၌ ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ မှတ်တမ်းသည် ယေရှုခရစ် ဒုတိယအကြိမ် ပေါ်ထွန်းလာခြင်းအားဖြင့် ဘုန်းတော်၏နေ့ကို စတင်ပေးမည့်အချိန်တိုင်အောင် ဝိညာဉ်ဆုကျေးဇူးများသည် အသင်းတော်မှ ရပ်စဲသွားမည်ဟူသော အရိပ်အယောင်တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပေးဘဲ ကျွန်ုပ်တို့အား ထားရစ်ခဲ့သည်။
ကြီးစွာသော အယူဖောက်ပြန်မှုနောက်ပိုင်းတွင် ဤဆုကျေးဇူးများသည် အလွန်ရှားပါးစွာသာ ထင်ရှားပေါ်လွင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ခရစ်ယာန်ဟု အမည်ခံသူအများစုသည် ၎င်းတို့ကို အစောပိုင်းအသင်းတော်ကာလအတွက်သာ ကန့်သတ်ပေးထားသည်ဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော် အစောပိုင်းခရစ်ယာန်များ၏ခေတ်မှ ယနေ့တိုင် ယေရှု၏ အလွန်ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသော နောက်လိုက်များအကြား ထိုဆုကျေးဇူးများ ထင်ရှားပေါ်လွင်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုအရာများကို ဦးဆောင်သောဂိုဏ်းဂဏအများစုက သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးများအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဘုရားသခင်သည် ဤကောင်းချီးများကို အသင်းတော်ထံမှ ရုပ်သိမ်းတော်မူခဲ့သည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ထက်၊ အသင်းတော်၏ အမှားများနှင့် မယုံကြည်ခြင်းတို့ကို ထိုသို့သော ထင်ရှားပေါ်လွင်မှုများ အလွန်ရှားပါးရခြင်း၏ အကြောင်းပြချက်အဖြစ် သတ်မှတ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလော။ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် မူလယုံကြည်ခြင်းနှင့် အကျင့်အတိုင်း ကျင့်သုံးလာကြသောအခါ၊ နောက်ဆုံးသတင်းစကားအောက်တွင် ထိုသို့ဖြစ်လာမည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သောကြောင့်၊ နောက်ဆုံးမိုးကို သွန်းလောင်းမည်ဖြစ်ပြီး ဆုကျေးဇူးအားလုံး ပြန်လည်ရှင်သန်လာမည်။ ဧဝံဂေလိမျိုးစေ့ကို စိုက်ပျိုးချိန်ဖြစ်သော ခရစ်ယာန်ခေတ်အစတွင် မူလမိုးကို ပေးခဲ့ပြီး မျိုးစေ့ပေါက်ဖွား၍ ကောင်းစွာအမြစ်တွယ်စေရန် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ အသင်းတော်သည် ဆုကျေးဇူးများကို ခံစားရသည်။ ထိုနည်းတူ ကာလအဆုံးတွင် ရိတ်သိမ်းရန် ရွှေရောင်သီးနှံကို ဘုရားသခင်၏ သိုလှောင်ရာသို့ ရင့်မှည့်စေရန် နောက်ဆုံးမိုး သွန်းလောင်းသောအခါ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးများသည် အပြည့်အဝ ထင်ရှားပေါ်လွင်လာမည်။
ပေတရုကိုယ်တိုင် ကိုးကားထားသော ပရောဖက်၏စကားများနှင့်လည်း ဤအချက်သည် ကိုက်ညီသည်။ “နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ဘုရားသခင်က မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါသည် လူအပေါင်းတို့အပေါ် ငါ၏ဝိညာဉ်ကို သွန်းလောင်းမည်။ သင်တို့၏သားတို့နှင့် သမီးတို့သည် ပရောဖက်ပြုကြလိမ့်မည်။ သင်တို့၏လူငယ်တို့သည် ရူပါရုံများကို မြင်ကြလိမ့်မည်။ သင်တို့၏အိုမင်းသူတို့သည် အိပ်မက်များကို မက်ကြလိမ့်မည်။ ငါ၏ကျွန်ယောက်ျားတို့နှင့် ကျွန်မိန်းမတို့အပေါ်၌လည်း ထိုကာလ၌ ငါ၏ဝိညာဉ်ကို သွန်းလောင်းမည်။ သူတို့သည် ပရောဖက်ပြုကြလိမ့်မည်။ အထက်ကောင်းကင်၌ အံ့ဖွယ်နိမိတ်များနှင့် အောက်မြေကြီး၌ နိမိတ်လက္ခဏာများ၊ သွေး၊ မီးနှင့် မီးခိုးငွေ့တို့ကို ငါပြမည်။ ထာဝရဘုရား၏ ကြီးမြတ်၍ ထင်ရှားသောနေ့ မရောက်မီ နေသည် မှောင်မိုက်သို့ ပြောင်းလဲ၍ လသည် သွေးကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။” [တမန်တော်ဝတ္ထု ၂:၁၇-၂၀]။ ဤနေရာ၌ ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်ကို နောက်ဆုံးကာလ၏ အထူးထင်ရှားသော နိမိတ်လက္ခဏာများအနက် တစ်ခုအဖြစ် တွေ့ရသည်။ နောက်ဆုံးကာလ၌ ထိုဝိညာဉ် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်ခြင်းသည် အဆုံးနီးကပ်လာခြင်း၏ အထင်ရှားဆုံးသော နိမိတ်လက္ခဏာများအနက် တစ်ခုဖြစ်လာရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းကို နေ၊ လနှင့် ကြယ်များ၌ ပေါ်ပေါက်မည့် အထင်ရှားဆုံးသော နိမိတ်လက္ခဏာများ၊ ကောင်းကင်အထက်၌ ဖြစ်ပေါ်မည့် အံ့ဖွယ်အရာများနှင့် မြေကြီးအောက်၌ ဖြစ်ပေါ်မည့် သွေး၊ မီးနှင့် မီးခိုးငွေ့တို့ကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်နိမိတ်များနှင့်အတူ ဖော်ပြထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့အား ပေးသနားတော်မူသော ကောင်းချီးအားလုံးထဲတွင် သားတော်၏ဆုကျေးဇူးကို ချန်လှပ်ထားလျှင် အခြားမည်သည့်ဆုကျေးဇူးမျှ မိမိ၏ သန့်ရှင်းသောပညတ်တော်နှင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးတို့လောက် မြင့်မြတ်၍ အရေးကြီးသည် မရှိပေ။ ထိုဆုကျေးဇူးများကဲ့သို့ စာတန်၏အကြံအစည်များကို တားဆီးရန်နှင့် ထို့ကြောင့် သူ၏အမျက်ဒေါသကို နှိုးဆွရန် ကောင်းစွာသင့်လျော်သော အရာများလည်း မရှိပေ။ လူတို့၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်၌ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောပညတ်တော်၏ ပညတ်ချက်ဆယ်ရပ်လုံးကို စောင့်ထိန်းပြီး ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ် ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုသော လူတို့ ပေါ်ထွက်လာကြသောအခါ၊ သူတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်များထံမှ ခံရမည့် ခါးသီးသောအမျက်ဒေါသသည် စာတန်၏ တိုက်ရိုက်လှုံ့ဆော်မှုမှသာ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်ဟု သူတို့မျှော်လင့်နိုင်ကြသည်။ “နဂါးသည် မိန်းမကို အမျက်ထွက်၍ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်ပြီး ယေရှုခရစ်၏ သက်သေခံချက်ကို ခံယူသော သူ၏အမျိုးအနွယ်ကြွင်းသောသူတို့နှင့် စစ်တိုက်ခြင်းငှာ သွားလေ၏။” [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂:၁၇]။
“ယေရှု၏သက်သေခံချက်” ဟု ကောင်းကင်တမန်က ယောဟန်အား ပြောဆိုသည်မှာ “ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်” ဖြစ်သည်။ [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၉:၁၀]။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးမျိုးဆက်၏ ခရစ်ယာန်များဖြစ်သော အသင်းတော်၏ ကြွင်းကျန်သူတို့က ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ် ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းတို့သည် နဂါး၏အမျက်ဒေါသကို နှိုးဆွစေသောအရာ ဖြစ်သည်။
ယုဒခေတ်သည် အယူဖောက်ပြန်မှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်၏ အထူးထင်ရှားပေါ်လွင်မှုများဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး ထိုအတိုင်းပင် ပိတ်သိမ်းခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ခရစ်ယာန်ခေတ်သည် ယခင်ကာလနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လ၏အားနည်းသောအလင်းရောင်နှင့် နေ၏အလင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သောကြောင့် ဘုန်းအသရေဖြင့် စတင်ပြီး မှောင်မိုက်ခြင်းဖြင့် ပိတ်သိမ်းမည်ဟု ယူဆရန် မသင့်လျော်ပေ။ ခရစ်တော် ပထမအကြိမ် ကြွလာခြင်းအတွက် လူတစ်စုကို ပြင်ဆင်ရန် ဝိညာဉ်တော်၏ အထူးလုပ်ဆောင်ချက်တစ်ရပ် လိုအပ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းအတွက် မည်မျှပို၍ လိုအပ်မည်နည်း။
ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏တန်ခိုးကို မိမိလူတို့အား သူတို့၏ ပျော်ရွှင်ကျေနပ်မှုအတွက်သာ မည်သည့်အခါမျှ ထင်ရှားစေတော်မမူခဲ့ပေ။ သူတို့၏လိုအပ်ချက်များနှင့်အညီ သူတို့အတွက် အမှုကိုပြုတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးကာလ၏ အန္တရာယ်များကို ဖြတ်သန်း၍ မှောင်မိုက်သော တန်ခိုးများ နိုးကြားလာသည့်အင်အားများနှင့် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲနေချိန်၊ မှားယွင်းသောပရောဖက်များသည် ကြီးစွာသောနိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြနိုင်သောအခါ၊ ဖြစ်နိုင်ခဲ့လျှင် ရွေးချယ်ခံရသူများကိုပင် လှည့်ဖြားနိုင်မည့်အချိန်တွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ သနားကြင်နာတတ်သော ဘုရားသခင်သည် အားနည်း၍ မောပန်းနေသော မိမိလူတို့ကို ဝိညာဉ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်များသာမက ဆုကျေးဇူးများဖြင့်ပါ ကောင်းချီးပေး၍ ခွန်အားပေးတော်မူမည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။
လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်မှ ခွဲခွာသွားခြင်းကြောင့် အိပ်မက်များနှင့် ရူပါရုံများ၌ ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်၏ ထင်ရှားပေါ်လွင်မှု လိုအပ်လာခဲ့ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့မြင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ တဲတော်သည် လူတို့နှင့်အတူရှိ၍ ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့်အတူ နေထိုင်တော်မူမည့်အခါ၊ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် သူတို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူမည့်အခါ၊ [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁:၃]၊ ခရစ်တော်သည် သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်အပေါင်းတို့နှင့်အတူ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာ၍ မိမိလူတို့ကို မိမိထံသို့ လက်ခံတော်မူပြီး “ငါရှိရာအရပ်၌ သင်တို့လည်း ရှိစေခြင်းငှာ” ဖြစ်မည့်အခါ၊ [ယောဟန် ၁၄:၃]၊ ရွေးနုတ်ခံရသောလူသည် ပြန်လည်တည်ထောင်ထားသော ဧဒင်၌ ဘုရားသခင်၊ ခရစ်တော်နှင့် ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ လျှောက်လှမ်း၍ စကားပြောနိုင်မည့်အခါ၊ ထိုအခါမှသာ ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်ကို ထပ်မံလိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဧဒင်၌ လူသားသည် မိမိ၏ လူသားဖြစ်ခြင်း၏ ပြည့်စုံခြင်း၌ ရပ်တည်နေပြီး၊ ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းထားသမျှကို အပြစ်၏ချို့ယွင်းပျက်စီးမှု မထိခိုက်မီ၊ မျက်နှာကိုဖုံးအုပ်ထားခြင်းမရှိဘဲ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်ကို မြင်တွေ့ခဲ့စဉ်က ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်ကို မည်သို့မျှ လိုအပ်စရာမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် အပြစ်ကျူးလွန်ခြင်းကြောင့် ဧဒင်ဆုံးရှုံးသွားပြီး လူသည် ကျိန်ခြင်းနှင့် စာတန်၏အုပ်စိုးမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ မှောင်မိုက်မှုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ပရဒိသုတံခါးမှ လမ်းစမ်း၍ ထွက်ခွာရန် အပြစ်ပေးခံရသောအခါ ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်၏ အလင်းကို လိုအပ်ခဲ့သည်။ ထိုအရာနှင့်ပတ်သက်၍ သူ၏လိုအပ်ချက်သည် ရွေးနုတ်ခံရသူတို့သည် ပြန်လည်တည်ထောင်ထားသော ဧဒင်၌ ဘုရားသခင်၊ ခရစ်တော်နှင့် သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ လျှောက်လှမ်း၍ စကားပြောကြမည့် ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်းအချိန်တိုင်အောင် အနည်းနှင့်အများ အရေးတကြီး ဆက်လက်ရှိနေမည်။
ကောရိန္သုမြို့သားတို့ထံ ရေးသော တမန်တော်သည် ဤအမြင်ကို အတိအလင်း ထောက်ခံထားသည်။ သူသည် ဤအကြောင်းအရာကို “ဝိညာဉ်ဆုကျေးဇူးများနှင့် ပတ်သက်၍ ညီအစ်ကိုတို့၊ သင်တို့ မသိဘဲ မနေစေလို” ဟု ဆိုကာ စတင်ဖော်ပြသည်။ [၁ ကောရိန္သု ၁၂:၁]။ သူသည် ထိုအကြောင်းအရာကို အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု ယူဆသောကြောင့် ကောရိန္သုမြို့ရှိ အသင်းတော်အား ထိုအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ မသိနားမလည်ဘဲ မထားလိုခဲ့ပေ။ သူသည် သူတို့အား သင်ကြားပေးရန် ရည်ရွယ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ၏သွန်သင်ချက်များမှ အကျိုးကျေးဇူးကို ရယူရန် ကောင်းစွာပြုကြမည်။
ဤအခန်းတွင် တမန်တော်သည် အဖွဲ့ဝင်အမျိုးမျိုးတို့ အချင်းချင်း မှီခိုလျက် သဟဇာတဖြစ်စွာ လုပ်ဆောင်နေသော လူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ဘုရားသခင်က အသင်းတော်၌ ထားရှိတော်မူသော အဖွဲ့ဝင်များနှင့် ဆုကျေးဇူးအမျိုးမျိုးရှိသည့် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်အတွက် ဥပမာအဖြစ် အသုံးပြုထားသည်။ ထို့နောက် ထိုဥပမာကို ဤသို့ အသုံးချသည်။ “သင်တို့သည် ခရစ်တော်၏ကိုယ်ဖြစ်ကြ၏။ တစ်ဦးချင်းစီသည်လည်း ကိုယ်အင်္ဂါများ ဖြစ်ကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် အသင်းတော်၌ အချို့ကို ပထမဦးစွာ တမန်တော်များ၊ ဒုတိယအနေဖြင့် ပရောဖက်များ၊ တတိယအနေဖြင့် ဆရာများ၊ ထို့နောက် အံ့ဖွယ်တန်ခိုးများ၊ ထို့နောက် အနာရောဂါပျောက်စေသော ဆုကျေးဇူးများ၊ ကူညီခြင်းများ၊ အုပ်ချုပ်ခြင်းများ၊ ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးတို့ကို ထားတော်မူ၏။” အခန်းငယ် ၂၇ နှင့် ၂၈။
ဘုရားသခင်သည် ထားတော်မူသည် ဟူသောအချက်ကို မှတ်သားထားကြပါစို့။ ပရောဖက်များ၊ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးများနှင့် အနာရောဂါပျောက်စေသော ဆုကျေးဇူးများကို ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၌ ဆရာများ၊ ကူညီသူများနှင့် အုပ်ချုပ်သူများကို ထားတော်မူသကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ထားတော်မူခဲ့သည်။ “ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို အသင်းတော်၌ ထားတော်မူ၏” ဟူသော စကားရပ်သည် ခရစ်ယာန်ခေတ်၌ ယခင်ကာလများကဲ့သို့ပင် မိမိ၏ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဤလူတို့နှင့် ဆက်သွယ်တော်မူမည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ထက် ပို၍ ကျယ်ပြန့်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်သည် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်အား ထိုဆုကျေးဇူးများဖြင့် အထူးအခွင့်အာဏာ ပေးအပ်တော်မူခဲ့သည်ဟူသော အယူအဆကို သယ်ဆောင်သည်။ မိမိ၏အဝေးရောက်နေသော သခင် ပြန်ကြွလာသည့်အချိန်တိုင်အောင် ထိုဆုကျေးဇူးများ အသင်းတော်၌ ဆက်လက်ရှိနေစေရန် တည်ထောင်ပေးခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းမှာ အသင်းတော်အတွက် ၎င်းတို့ လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းအသင်းတော်က ၎င်းတို့ကို လိုအပ်ခဲ့သလော။ ထိုအတိုင်းပင် စစ်မှန်သောအသင်းတော်သည်လည်း မိမိ၏ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းနှင့် အာဇာနည်သေခြင်းများ၏ မှောင်မိုက်သောကာလအတွင်း လမ်းပြရန် ထိုဆုကျေးဇူးများကို လိုအပ်ခဲ့သည်။ ထို့ထက် ပို၍ပင် အသင်းတော်သည် နောက်ဆုံးကာလ၏ အန္တရာယ်များအတွင်း မိမိ၏လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်သန်းရန်နှင့် မကြာမီကြွလာမည့် သခင်ကို လက်ခံရန် အသင့်ဖြစ်စေရန် ဆုကျေးဇူးများကို လိုအပ်သည်။
ဆုကျေးဇူးများ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အသင်းတော်၌ ၎င်းတို့ ဆက်လက်တည်ရှိမည့်အချိန်ကို ဧဖက်မြို့သားတို့ထံ တမန်တော်က အတိအကျ ဖော်ပြထားသည်။ “သူသည် အချို့တို့ကို တမန်တော်များအဖြစ်လည်းကောင်း၊ အချို့တို့ကို ပရောဖက်များအဖြစ်လည်းကောင်း၊ အချို့တို့ကို ဧဝံဂေလိဆရာများအဖြစ်လည်းကောင်း၊ အချို့တို့ကို သိုးထိန်းများနှင့် ဆရာများအဖြစ်လည်းကောင်း ပေးတော်မူ၏။ သန့်ရှင်းသူတို့ကို ပြည့်စုံစေရန်၊ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန်၊ ခရစ်တော်၏ကိုယ်တော်ကို တည်ဆောက်ရန် ဖြစ်၏။ ငါတို့အားလုံးတို့သည် ယုံကြည်ခြင်း၏ စည်းလုံးညီညွတ်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို သိကျွမ်းခြင်းသို့ ရောက်၍ ပြည့်စုံသောလူတစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး ခရစ်တော်၏ ပြည့်စုံခြင်းနှင့်အညီ အရပ်အမောင်းပြည့်ဝသည့်တိုင်အောင် ဖြစ်၏။” အခန်း ၄:၁၁-၁၃။
ပေါလုအသက်ရှင်စဉ်ကာလ၌ အသင်းတော်သည် ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထားသော စည်းလုံးညီညွတ်ခြင်း၊ အသိပညာနှင့် ပြည့်စုံခြင်းအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်ဟု မည်သို့မျှ သက်သေပြ၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် အသင်းတော်သည် မိမိ၏အယူဖောက်ပြန်မှုအတွင်း [၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၃] နှင့် တောထဲသို့ ထွက်ပြေးနေခဲ့ရသော ကာလအတွင်း [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂:၆] ထိုအရာများကို မခံစားခဲ့ရပေ။ Martin Luther ၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းများနောက်ပိုင်းကတည်းကလည်း အသင်းတော်သည် ထိုစည်းလုံးညီညွတ်ခြင်း၊ အသိပညာနှင့် ပြည့်စုံခြင်းအခြေအနေသို့ မရောက်ရှိသေးပေ။ ယနေ့အသင်းတော်သည် ထိုစည်းလုံးညီညွတ်ခြင်း၊ အသိပညာနှင့် ပြည့်စုံခြင်းအခြေအနေမှ အလွန်အမင်း ဝေးကွာနေသည်။ နောက်ဆုံးသတိပေးသတင်းစကားနှင့် ဘုရားသခင် အသုံးပြုတော်မူမည့် နည်းလမ်းအားလုံးတို့အားဖြင့် နောက်ဆုံးမျိုးဆက်၏ ခရစ်ယာန်များသည် သေခြင်းကို မမြည်းစမ်းဘဲ ကောင်းကင်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခံရရန် အသင့်ဖြစ်လာသည့်အခါမှသာ ဆုကျေးဇူးများ၏ နောက်ဆုံးရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ပေါလုသည် ၁ ကောရိန္သု ၁၃ ၌ ဆုကျေးဇူးများ မည်သည့်အချိန်တွင် ရပ်စဲမည်ကို အတိအကျ ဖော်ပြထားသည်။ ဤအခန်း၏ ပထမပိုင်း၌ တမန်တော်သည် မေတ္တာ၏ ထူးမြတ်မှုကို ဘာသာစကားဆုကျေးဇူး၊ ပရောဖက်ပြုဆုကျေးဇူး၊ ယုံကြည်ခြင်း၊ ဆင်းရဲသားတို့အား ပေးကမ်းခြင်းနှင့် မိမိ၏ကိုယ်ကို မီးရှို့ရန်ပင် စွန့်လွှတ်ခြင်းတို့ထက် ထူးကဲကြောင်း ဟောပြောသည်။ မေတ္တာမရှိလျှင် ဤအရာများသည် အချည်းနှီးဖြစ်သည်။ ထို့နောက် မေတ္တာ၏ အကျင့်သီလများနှင့် ကြွယ်ဝခြင်းတို့ကို ဖော်ပြပြီး ဤစကားများဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ “မေတ္တာသည် ဘယ်သောအခါမျှ မပျက်ကွက်။ ပရောဖက်ပြုခြင်းများရှိလျှင် ပျောက်ကွယ်သွားမည်။ ဘာသာစကားများရှိလျှင် ရပ်စဲမည်။ အသိပညာရှိလျှင် ပျောက်ကွယ်သွားမည်။” [အခန်းငယ် ၈]။ မေတ္တာသည် ဤနေရာ၌ ခရစ်ယာန်တို့၏ အထွတ်အထိပ်ကျေးဇူးတော်သာမက ထာဝရကာလတိုင်အောင် ရှေ့သို့ရောက်ရှိမည့်အရာဖြစ်ပြီး ရွေးနုတ်ခံရသူတို့၏ အထွတ်အထိပ်ဘုန်းအသရေ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဆုကျေးဇူးများသည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းတို့နှင့်အတူ ရပ်စဲမည်။ ထာဝရဘုရား ကြီးမြတ်စွာ ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ ယုံကြည်ခြင်းသည် မြင်တွေ့ခြင်းထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားမည်၊ မျှော်လင့်ခြင်းသည် အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း၌ ပျောက်ကွယ်သွားမည်၊ ပရောဖက်ပြုခြင်းများသည် အသင်းတော်အတွက် အလင်းဖြစ်ရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ ရပ်စဲမည်၊ ဘာသာစကားများသည် နိမိတ်လက္ခဏာအဖြစ် ရပ်စဲမည်၊ ယခုလက်ရှိ မပြည့်စုံသောအသိပညာသည် ပြည့်စုံသောနေ့၏ ပြည့်စုံသောအသိပညာရှေ့တွင် လဆန်း၏ဖျော့တော့သောရောင်ခြည်များ နေထွက်လာသောအခါ ပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားမည်။
ထို့နောက် အခန်းငယ် ၉ နှင့် ၁၀ ၏ အားကောင်းသောစကားများ လာသည်။ “ငါတို့သည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သိကြ၏။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပရောဖက်ပြုကြ၏။ ပြည့်စုံသောအရာ ရောက်လာသောအခါ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။” ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြည့်စုံသောအရာ ရောက်လာမည့်အချိန်ကို ယခုထိ စောင့်မျှော်နေကြရသည်။ ထိုအချိန်အထိ ကျွန်ုပ်တို့၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော အဝေးရောက်သခင်သည် ဆုကျေးဇူးများအားဖြင့် မိမိကို စောင့်မျှော်နေသော လူတို့ထံ ထင်ရှားစေတော်မူပါစေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပေါလုက ယခုလက်ရှိ မပြည့်စုံသောအခြေအနေကို ပြောရာတွင် “ငါတို့သည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သိကြ၏။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပရောဖက်ပြုကြ၏” ဟု ဆိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်သည် အသင်းတော်ကို မည်မျှကြာအောင် အမှုဆောင်မည်နည်း။ မည်သည့်အချိန်တွင် ရပ်စဲမည်နည်း။ အဖြေမှာ “ပြည့်စုံသောအရာ ရောက်လာသောအခါ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်” ဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၌ ဆုကျေးဇူးများ ဆက်လက်တည်ရှိခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော မေးခွန်းကို ဖြေရှင်းပေးသင့်သည်။
သို့သော် လူအများလက်ခံထားသော အမြင်မှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။ ဆုကျေးဇူးများသည် အစောပိုင်းအသင်းတော်အတွက် ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ခရစ်တော်၏ ပထမဆုံးတမန်တော်များ အသက်ရှင်နေစဉ်ကာလအတွင်းသာ ဆက်လက်ရှိရန် ဖြစ်သည်။ သူတို့သေဆုံးသောအခါ ဆုကျေးဇူးများကို အသင်းတော်ထံမှ ဖယ်ရှားရမည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် ဆုကျေးဇူးများ ရပ်စဲမည့်အချိန်၌ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်းကို မှတ်သားကြပါစို့။ ထိုပြောင်းလဲမှုမှာ မပြည့်စုံသောအခြေအနေမှ ပြည့်စုံသောအရာသို့၊ ည၏မှောင်မိုက်ခြင်းမှ ပြည့်စုံသောနေ့၏ ဘုန်းအသရေသို့ ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံးတမန်တော်များ သေဆုံးချိန်တွင် ထိုသို့သောပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သလားဟု ကျွန်ုပ်တို့ မေးမြန်းရန်ပင် မလိုအပ်ပေ။ အကြောင်းမှာ အစောပိုင်းအသင်းတော်၏ သမိုင်းကြောင်းကို သိသူတိုင်းသည် တမန်တော်များ သေဆုံးသည့်အချိန်တစ်ဝိုက်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် ပြောင်းလဲမှုများသည် ကောင်းမွန်သည့်ဘက်သို့ မဟုတ်ဘဲ ပိုမိုဆိုးရွားသည့်ဘက်သို့ ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပေါလု၏ခေတ်တွင်ပင် အပြစ်မဲ့ခြင်း၏ နက်နဲသောအရာသည် အသင်းတော်အတွင်း လုပ်ဆောင်နေပြီးဖြစ်သည်။ [၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၇]။ ထို့အပြင် မိလေတုမြို့၌ အသင်းတော်၏ အကြီးအကဲများအား တမန်တော်က “ငါထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သိုးစုကို မညှာမတာဖျက်ဆီးမည့် ရက်စက်သောဝံပုလွေများသည် သင်တို့အထဲသို့ ဝင်လာမည်ကို ငါသိ၏။ ထို့အပြင် သင်တို့အထဲမှပင် တပည့်များကို မိမိတို့နောက်သို့ ဆွဲခေါ်ရန် မှားယွင်းသောအရာများကို ပြောဆိုမည့်သူများ ပေါ်လာကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ [တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၀:၂၉၊ ၃၀]။ သို့သော် ဤကြီးမားသောပြောင်းလဲမှုကို လက်ရှိကာလ၏ အဆုံးနှင့် ထာဝရဘုန်းအသရေရှိသော နေ့၏အစနှင့် ဆက်စပ်၍ အသုံးချလျှင် အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားသည်။ ဤနေရာ၌ ဆုကျေးဇူးများသည် ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ပေါ်ထွန်းလာသည့်အချိန်တိုင်အောင် ဖယ်ရှားခြင်းမခံရရန် ဖြစ်ကြောင်း အရှင်းလင်းဆုံး သက်သေကို ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိသည်။
ပေါလုသည် လက်ရှိမပြည့်စုံသောအခြေအနေနှင့် အနာဂတ် ပြည့်စုံ၍ ဘုန်းအသရေရှိသော အခြေအနေတို့ကို ထပ်မံ၍ ဥပမာတစ်ရပ်ဖြင့် ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ “ငါသည် ကလေးဖြစ်စဉ်က ကလေးကဲ့သို့ ပြောဆို၏။ ကလေးကဲ့သို့ နားလည်၏။ ကလေးကဲ့သို့ တွေးခေါ်၏။ လူကြီးဖြစ်လာသောအခါ ကလေးဆန်သောအရာများကို စွန့်ပစ်ခဲ့၏။” [အခန်းငယ် ၁၁]။ သူ၏ ကလေးဘဝသည် လက်ရှိ မပြည့်စုံသောအခြေအနေကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ သူ၏ လူကြီးဘဝသည် မသေနိုင်သောအခြေအနေ၏ ပြည့်စုံခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤအချက်မှာ ထင်ရှားသည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့ မှားယွင်းနေသည်ဟု ယူဆကြည့်ပါ။ ပေါလု၏ ကလေးဘဝသည် ဆုကျေးဇူးများဖြင့် အပ်နှင်းခံထားရသော သူ၏ခေတ်အသင်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ သူ၏လူကြီးဘဝသည် ပေါလုသေဆုံးပြီးနောက် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးများ ကင်းမဲ့သွားကာ ကြီးမားသောအယူဖောက်ပြန်မှုဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွားသော အသင်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ယူဆပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။
ထိုအပြင် တမန်တော်သည် လက်ရှိကာလအတွင်း အသင်းတော်သည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းဖြင့် လျှောက်လှမ်းရင်း ဆုကျေးဇူးများ၏ အတော်အတန် မှိန်သောအလင်းကို ခံစားရမည့်အခြေအနေမှ၊ ရွေးနုတ်ခံရသူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ ပြန်လည်တည်ထောင်ထားသော ဧဒင်၌ လျှောက်လှမ်း၍ ဘုရားသခင်၊ ခရစ်တော်နှင့် ကောင်းကင်တမန်များနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် စကားပြောနိုင်မည့် အနာဂတ်ကမ္ဘာ၏ ဖွင့်လှစ်ထားသော ဘုန်းအသရေသို့ ပြောင်းလဲခြင်းကို နောက်ထပ်လှပသော ဥပမာတစ်ရပ်ဖြင့် ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ သူက “ယခု ငါတို့သည် မှန်၌ မရှင်းမလင်း မြင်ရသကဲ့သို့ မြင်ကြ၏။ ထိုအခါ မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်ကြမည်” ဟု ဆိုသည်။ [အခန်းငယ် ၁၂]။ ဆုကျေးဇူးများသည် ပထမဆုံးတမန်တော်များ သေဆုံးချိန်တွင် ရပ်စဲပြီး သူတို့သေဆုံးခြင်းနှင့်အတူ ဤစကားများဖြင့် ဖော်ပြထားသော ဘုန်းအသရေရှိသော ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ဟူသော အမြင်နှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထပ်မံ၍ “အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ” ဟုသာ ဆိုရန်လိုသည်။
ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်သော ဘုရားသခင်၏ အမှန်တရားသည် ကိုက်ညီညီညွတ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ အမှန်တရားအားလုံးနှင့်လည်း လိုက်လျောညီထွေရှိသည်။ လူကျဆုံးခြင်းနှင့် လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်မှ ခွဲခွာသွားခြင်းကြောင့် ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်သည် လိုအပ်ချက်တစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤလိုအပ်ချက်သည် ကာလအပိုင်းအခြားများ ပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အခါမျှ ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ပေ။ ခရစ်ယာန်ခေတ်ကဲ့သို့ ဝိညာဉ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးများကို မည်သည့်ကာလမျှ ပို၍မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်မှ ခွဲခွာနေခဲ့ရသည့် ရှည်လျားသောကာလတစ်လျှောက်တွင်လည်း ဆူပူလှုပ်ရှားနေသော နောက်ဆုံးကာလ၏ မုန်တိုင်းပြင်းထန်မှုများအလယ်၌ ထိုဆုကျေးဇူးများကို ယခုလောက် အလွန်လိုအပ်ခဲ့သည့် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ရွေးနုတ်ရှင် ကြွလာတော်မူသောအခါ၊ တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသောအခါ၊ သန့်ရှင်းသူတို့၏ အနားယူရာကို ပေးအပ်သောအခါ၊ သူတို့အားလုံး မသေနိုင်သောသူများအဖြစ် ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ ပလ္လင်တော်ပတ်လည်၌ စုဝေး၍ ဘုရားသခင်နှင့် သိုးသငယ်၏ ဘုန်းအသရေကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်တွေ့ကြသောအခါ၊ ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်သည် အတိတ်က ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမြတ်နိုးဖွယ်ရာ ကောင်းချီးများအနက် တစ်ခုအဖြစ်သာ ကျန်ရစ်တော့မည်။
J.W.
No comments:
Post a Comment