အခန်း ၁၄—ယောသပ်နှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုများ

 

အခန်း ၁၄—ယောသပ်နှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုများ

ယောသပ်သည် မိမိအဘ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို နားထောင်၍ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့၏။ သူသည် မိမိညီအစ်ကိုများထက် အဘ၏ ဖြောင့်မတ်သော သွန်သင်ချက်များကို ပို၍နာခံ၏။ အဘ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို မြတ်နိုး၍ စိတ်နှလုံးရိုးသားစွာဖြင့် ဘုရားသခင်ကို နာခံရန် နှစ်သက်၏။ ညီအစ်ကိုအချို့၏ မှားယွင်းသော အပြုအမူများကြောင့် သူဝမ်းနည်းရပြီး၊ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းကို လိုက်လျှောက်ကြရန်နှင့် မိမိတို့၏ ဆိုးညစ်သောအမှုများကို ရပ်တန့်ကြရန် နူးညံ့စွာ တိုက်တွန်း၏။ ထိုသို့ပြုခြင်းက သူ့အပေါ် သူတို့၏ ခါးသီးမုန်းတီးမှုကိုသာ ပို၍ဖြစ်ပေါ်စေ၏။ အပြစ်ကို သူမုန်းတီးသည့်အတိုင်းအတာမှာ မိမိညီအစ်ကိုများက ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရန်ပင် မခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်၏။ ထိုကိစ္စကို သူ့အဘထံ တင်ပြပြီး၊ အဘ၏အာဏာဖြင့် သူတို့ကို ပြုပြင်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်၏။ သူတို့၏အမှားများကို ဖော်ထုတ်ခြင်းကြောင့် ညီအစ်ကိုများသည် သူ့အပေါ် ပို၍ဒေါသထွက်ကြ၏။ သူတို့သည် အဘက ယောသပ်ကို အလွန်ချစ်ကြောင်း သတိပြုမိကြပြီး သူ့အပေါ် မနာလိုကြ၏။ သူတို့၏ မနာလိုမှုသည် မုန်းတီးမှုအဖြစ် ကြီးထွားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အထိ ရောက်လာ၏။

ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ယောသပ်အား အိပ်မက်များဖြင့် သွန်သင်ခဲ့ပြီး၊ ယောသပ်သည် အပြစ်ကင်းစွာဖြင့် ထိုအိပ်မက်များကို ညီအစ်ကိုများအား ပြောပြ၏။ “အကယ်စင်စစ် ငါတို့သည် လယ်၌ ကောက်လှိုင်းများကို စည်းနှောင်ကြ၏။ ငါ့ကောက်လှိုင်းသည် ထ၍ မတ်တတ်ရပ်၏။ သင်တို့၏ကောက်လှိုင်းတို့သည် ပတ်လည်၌ ရပ်၍ ငါ့ကောက်လှိုင်းကို ဦးညွှတ်ကြ၏ဟု မြင်မက်၏။ သူ၏ညီအစ်ကိုတို့ကလည်း၊ သင်သည် ငါတို့အပေါ် အမှန်ပင် အုပ်စိုးမည်လော။ ငါတို့အပေါ် အမှန်ပင် အာဏာစက်ပြုမည်လောဟု ဆိုကြ၏။ ထိုအိပ်မက်များနှင့် ထိုစကားများကြောင့် သူ့ကို ပို၍ပင် မုန်းကြ၏။

“သူသည် အခြားအိပ်မက်တစ်ခုကိုလည်း မြင်မက်၍ ညီအစ်ကိုများအား ပြောဆိုသည်မှာ၊ ငါသည် အိပ်မက်တစ်ခုကို ထပ်၍မြင်မက်၏။ နေ၊ လနှင့် ကြယ်တစ်ဆယ့်တစ်လုံးတို့သည် ငါ့ကို ဦးညွှတ်ကြသည်ဟု မြင်မက်၏။ ထိုအိပ်မက်ကို အဘနှင့် ညီအစ်ကိုများအား ပြောပြသောအခါ အဘက သူ့ကို ဆုံးမ၍၊ သင်မြင်မက်သော ဤအိပ်မက်သည် အဘယ်သို့နည်း။ ငါနှင့် သင့်အမေ၊ သင့်ညီအစ်ကိုများသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်း၍ သင့်ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ရမည်လောဟု ဆို၏။ ညီအစ်ကိုများသည် သူ့ကို မနာလိုကြသော်လည်း၊ အဘက ထိုစကားကို မှတ်သားထား၏။”

ယာကုပ်သည် မိမိသား၏ အိပ်မက်များကို အရေးမထားသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင်လည်း ထာဝရဘုရားထံမှ အိပ်မက်များအားဖြင့် မကြာခဏ သွန်သင်ခံခဲ့ရပြီး၊ ထိုနည်းတူ ထာဝရဘုရားသည် ယောသပ်ကို သွန်သင်နေသည်ဟု ယုံကြည်၏။ မနာလိုသော ညီအစ်ကိုများ မိမိ၏စစ်မှန်သော ခံစားချက်ကို မသိစေရန် ယာကုပ်သည် ယောသပ်ကို ဆုံးမ၏။

ယာကုပ်၏သားများသည် သိုးထိန်းများဖြစ်ကြပြီး၊ အကောင်းဆုံးစားကျက်ကို ရှာတွေ့နိုင်သည့်နေရာတွင် မိမိတို့၏သိုးစုများကို ကျွေးမွေးကြ၏။ တိရစ္ဆာန်များနှင့်အတူ တစ်နေရာမှတစ်နေရာသို့ သွားလာကြရာ အဘ၏အိမ်မှ အတော်ဝေးဝေးသို့ မကြာခဏ လှည့်လည်သွားကြသဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံ လပေါင်းများစွာ အဘကို မတွေ့ရကြ။ အဘက သူတို့အတွက် စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့အားလုံး ကျန်းမာကြောင်း သိရရန် ယောသပ်ကို စေလွှတ်၏။ ညီအစ်ကိုတစ်ဦးအနေဖြင့် စစ်မှန်သော စိုးရိမ်မှုဖြင့် ယောသပ်သည် အဘက သူတို့ရှိမည်ဟု ထင်သောနေရာတွင် ညီအစ်ကိုများကို ရှာဖွေသော်လည်း သူတို့ကို မတွေ့ရ။ လူတစ်ဦးက ညီအစ်ကိုများကို ရှာဖွေရင်း လယ်ပြင်၌ လှည့်လည်နေသော သူ့ကိုတွေ့၍ ဒေါသန်မြို့သို့ သွားရန် လမ်းညွှန်ပေး၏။ ဤခရီးသည် ယောသပ်အတွက် အလွန်ရှည်လျား၏။ သို့သော် ညီအစ်ကိုများကို ချစ်သည့်အပြင် အဘ၏စိုးရိမ်မှုကိုလည်း သက်သာစေလိုသောကြောင့် ဝမ်းမြောက်စွာ ခရီးဆက်၏။ သို့သော် သူတို့အပေါ် ပြသသော သူ၏မေတ္တာနှင့် အဘကို နာခံမှုအတွက် ဆိုးရွားစွာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခံရ၏။

“သူတို့သည် အဝေးကပင် သူ့ကိုမြင်၍ သူတို့ထံသို့ မရောက်မီကပင် သူ့ကိုသတ်ရန် ပူးပေါင်းကြံစည်ကြ၏။ အချင်းချင်းကလည်း၊ ဤအိပ်မက်ဆရာ လာပြီ။ ယခုလာကြ၊ သူ့ကိုသတ်၍ တွင်းတစ်တွင်းထဲသို့ ပစ်ချကြစို့။ ထို့နောက် ဆိုးညစ်သော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်က သူ့ကို ကိုက်စားပြီဟု ဆိုကြမည်။ ထိုအခါ သူ၏အိပ်မက်များ မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို ငါတို့မြင်ကြရမည်ဟု ဆိုကြ၏။ ရုဗင်သည် ထိုစကားကိုကြား၍ သူ့ကို သူတို့လက်မှ ကယ်ထုတ်ကာ၊ သူ့ကို မသတ်ကြစို့ဟု ဆို၏။ ရုဗင်ကလည်း၊ သွေးမသွန်းကြနှင့်၊ တော၌ရှိသော ဤတွင်းထဲသို့သာ ပစ်ချ၍ သူ့အပေါ် လက်မတင်ကြနှင့်။ သူ့ကို သူတို့လက်မှ ကယ်ထုတ်၍ အဘထံသို့ ပြန်ပို့မည်ဟု ဆို၏။”

ယောသပ်သည် မိမိအပေါ် ကျရောက်မည့်အရာကို မသိဘဲ၊ ရှည်လျား၍ ပင်ပန်းသောခရီးအပြီးတွင် ညီအစ်ကိုများကို နှုတ်ဆက်ရန် စိတ်နှလုံးဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် သူတို့ထံ ချဉ်းကပ်လာ၏။ သူ၏ညီအစ်ကိုများက သူ့ကို ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြန်လည်တွန်းဖယ်ကြ၏။ သူလာရသည့်အကြောင်းကို ပြောပြသော်လည်း သူတို့က ပြန်မဖြေကြ။ သူတို့၏ ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာများကို မြင်၍ ယောသပ် ထိတ်လန့်သွား၏။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနေရာတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းက အစားထိုးဝင်လာပြီး၊ သူတို့အနီးမှ အလိုအလျောက် ကြောက်ရွံ့စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်၏။ ထိုအခါ သူတို့က သူ့ကို အင်အားသုံး၍ ဖမ်းဆီးကြ၏။ ယခင်က သူတို့အား ပေးခဲ့သော ဆုံးမစကားများကို ပြန်လည်လှောင်ပြောင်ကြပြီး၊ အဘ၏စိတ်ထဲတွင် မိမိတို့ထက် သူ့ကို ပိုချစ်စေရန် မိမိတို့အပေါ် အမြင့်ဆုံးနေရာ ရယူလို၍ အိပ်မက်များကို ပြောပြသည်ဟု စွပ်စွဲကြ၏။ သူ့ကို ဟန်ဆောင်သူဟု စွပ်စွဲကြ၏။ မနာလိုသော ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနေကြစဉ် စာတန်သည် သူတို့၏စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး၊ သနားခြင်းစိတ်လည်း မရှိ၊ မိမိတို့ညီအပေါ် မေတ္တာစိတ်လည်း မရှိကြ။ အဘ၏မေတ္တာကို သက်သေပြသည့်အရာဖြစ်၍ သူတို့၏ မနာလိုစိတ်ကို နှိုးဆွပေးခဲ့သော အရောင်မျိုးစုံရှိသည့် သူဝတ်ထားသော အင်္ကျီကို ချွတ်ယူကြ၏။

ယောသပ်သည် ပင်ပန်း၍ ဆာလောင်နေသော်လည်း သူတို့က အနားယူခွင့်လည်း မပေး၊ အစားအစာလည်း မပေးကြ။ “သူ့ကိုယူ၍ တွင်းထဲသို့ ပစ်ချကြ၏။ ထိုတွင်းသည် အလွတ်ဖြစ်၍ ရေမရှိ။” ယုဒသည် တွင်းထဲ၌ ယောသပ် အစာငတ်၍ ကြာရှည်သေဆုံးမည့်အကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ စိတ်ပူပန်လာ၏။ ခဏမျှ သူနှင့် အခြားညီအစ်ကိုများသည် စာတန်၏ ရူးသွပ်မှုမျိုး ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ သို့သော် အားကိုးရာမဲ့၍ အပြစ်ကင်းသော ယောသပ်အပေါ် မိမိတို့၏ဆိုးညစ်သော ရည်ရွယ်ချက်များကို စတင်အကောင်အထည်ဖော်ပြီးနောက် သူတို့အချို့သည် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာကြ၏။ ယောသပ် ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်ရခြင်းဖြင့် မိမိတို့ရမည်ဟု ထင်ထားသော ကျေနပ်မှုကို မခံစားရကြ။ ယုဒသည် မိမိ၏ခံစားချက်ကို ပထမဆုံး ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသူ ဖြစ်၏။ သူက “ငါတို့ညီကို သတ်၍ သူ၏သွေးကို ဖုံးကွယ်လျှင် အဘယ်အကျိုးရှိမည်နည်း။ လာကြ၊ သူ့ကို ဣရှမေလလူတို့အား ရောင်းကြစို့။ သူသည် ငါတို့ညီ၊ ငါတို့အသားပင်ဖြစ်သောကြောင့် ငါတို့လက်သည် သူ့အပေါ် မကျရောက်စေနှင့်” ဟု ညီအစ်ကိုများအား ပြော၏။ သူ၏ညီအစ်ကိုများလည်း သဘောတူကြ၏။ ထိုအခါ မိဒျန်လူ ကုန်သည်များ ဖြတ်သန်းလာကြပြီး၊ သူတို့သည် ယောသပ်ကို တွင်းထဲမှ ဆွဲထုတ်၍ နှစ်ဆယ်ငွေဖြင့် ဣရှမေလလူတို့အား ရောင်းကြ၏။ သူတို့သည် ယောသပ်ကို အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။

ကျွန်အဖြစ် ရောင်းစားခံရမည့်အတွေးသည် ယောသပ်အတွက် သေခြင်းထက် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏။ သူသည် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးကြောင်း ပြသ၍ ပထမညီတစ်ဦးထံ၊ ထို့နောက် အခြားတစ်ဦးထံ သနားကြင်နာရန် တောင်းပန်၏။ သူတို့အချို့၏ စိတ်နှလုံးသည် သနားခြင်းဖြင့် လှုပ်ရှားလာသော်လည်း ကျန်သူများ၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ကြောက်သောကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေကြ၏။ ယောသပ်သည် မိမိတို့၏အမှုကို အဘထံ ဖော်ပြနိုင်ပြီး မိမိတို့၏အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရသော ယောသပ်ကို ဤသို့ပြုခဲ့ခြင်းအတွက် အဘသည် အလွန်ဒေါသထွက်မည်ဖြစ်သောကြောင့် မိမိတို့သည် နောင်တရရန် အလွန်ဝေးလွန်းသွားပြီဟု သူတို့အားလုံး ထင်ကြ၏။ သူ၏ဒုက္ခအပေါ် မိမိတို့၏စိတ်နှလုံးကို ခိုင်မာစေပြီး၊ အဘ၏အတွက် သူ့ကို လွှတ်ပေးရန် တောင်းပန်မှုများကို နားမထောင်ဘဲ ကျွန်အဖြစ် ရောင်းစားကြ၏။

ရုဗင်သည် ယောသပ်နှင့်ပတ်သက်၍ မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ညီအစ်ကိုများ မသိစေရန် သူတို့ထံမှ ထွက်ခွာသွား၏။ သူက ယောသပ်ကို တွင်းထဲသို့ ထည့်ထားရန် အကြံပေးပြီး နောက်မှ ပြန်လာ၍ အဘထံသို့ ခေါ်သွားရန် ရည်ရွယ်ထား၏။ “ရုဗင်သည် တွင်းသို့ ပြန်လာသောအခါ၊ ယောသပ်သည် တွင်း၌မရှိသည်ကို တွေ့၍ မိမိအဝတ်ကို ဆုတ်လေ၏။ ညီအစ်ကိုများထံသို့ ပြန်လာ၍၊ ကလေးမရှိတော့ပြီ။ ငါမူကား အဘယ်အရပ်သို့ သွားရမည်နည်းဟု ဆို၏။” သူ၏ညီအစ်ကိုများက ယောသပ်ကို ရောင်းလိုက်ကြောင်း ပြောပြကြ၏။

“သူတို့သည် ယောသပ်၏အင်္ကျီကိုယူ၍ ဆိတ်ကလေးတစ်ကောင်ကို သတ်ကာ အင်္ကျီကို သွေး၌ နှစ်ကြ၏။ ထို့နောက် အရောင်မျိုးစုံရှိသော အင်္ကျီကိုယူ၍ အဘထံသို့ ဆောင်လာပြီး၊ ဤအင်္ကျီကို ငါတို့တွေ့ခဲ့သည်။ ဤသည် သင့်သား၏အင်္ကျီ ဟုတ်မဟုတ် ယခုသိပါဟု ဆိုကြ၏။” သူတို့သည် သားဖြစ်သူ မည်သို့ အကြမ်းဖက်သေဆုံးခဲ့ရမည်ကို တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များက ကိုက်ဖြတ်စားသောက်ခဲ့သည်ဟု စိတ်ကူးမိစေခြင်းဖြင့် အဘအား အလွန်ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို ဖြစ်စေကြ၏။ အဘ၏ဝမ်းနည်းမှုသည် ဤမျှနက်ရှိုင်းမည်ဟု သားများက မထင်ထားကြ။ သူ၏သားသမီးအားလုံးက သူ့ကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း သူသည် မိမိဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို ရပ်တန့်ရန် ငြင်းဆန်၏။ မိမိသည် ဝမ်းနည်းလျက် သင်္ချိုင်းသို့ ဆင်းသွားမည်ဟု သားသမီးများအား ပြော၏။

ယောသပ်၏ညီအစ်ကိုများသည် ယောသပ်၏ ထူးဆန်းသောအိပ်မက်များ ပြည့်စုံလာခြင်းကို တားဆီးရန် မိမိတို့သည် သေချာသောလမ်းကို လုပ်ဆောင်နေကြသည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားပေးကြ၏။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် ဖြစ်ရပ်များကို ထိန်းချုပ်၍ ယောသပ်၏ညီအစ်ကိုများ၏ ရက်စက်သော လုပ်ရပ်များကိုပင် သူတို့တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသော အိပ်မက်များ ပြည့်စုံလာစေရန် အသုံးပြုတော်မူ၏။

ယောသပ်သည် အဘထံမှ ခွဲခွာရခြင်းကြောင့် အလွန်ဒုက္ခရောက်ပြီး၊ အနာကျင်ဆုံးဝမ်းနည်းမှုမှာ အဘ၏ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို ပြန်လည်တွေးတောခြင်းပင် ဖြစ်၏။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ယောသပ်ကို အဲဂုတ္တုပြည်သို့ တစ်ဦးတည်း သွားစေရန် မထားခဲ့။ ကောင်းကင်တမန်များက သူ့ကို လက်ခံမည့်လမ်းကို ပြင်ဆင်ပေးကြ၏။ ဖာရောဘုရင်၏ အရာရှိ၊ အစောင့်တပ်မှူးဖြစ်သော ပေါတိဖာသည် သူ့ကို ဣရှမေလလူတို့ထံမှ ဝယ်ယူ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ယောသပ်နှင့်အတူ ရှိ၍ သူ့ကို အောင်မြင်စေတော်မူ၏။ သူ့သခင်ထံ၌လည်း သူ့ကို မျက်နှာသာပေးစေပြီး သူပိုင်သမျှကို ယောသပ်၏စောင့်ရှောက်မှု၌ အပ်နှံစေ၏။ “သူပိုင်သမျှကို ယောသပ်လက်၌ အပ်ထား၏။ မိမိစားသောမုန့်မှတစ်ပါး မိမိ၌ရှိသမျှကို သူမသိ။” ဟေဗြဲလူတစ်ဦးက အဲဂုတ္တုလူအတွက် အစားအစာပြင်ဆင်ပေးခြင်းကို ရွံရှာဖွယ်အရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြ၏။

ယောသပ်သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းမှ လွဲချော်၍ ဘုရားသခင်၏ပညတ်ကို ချိုးဖောက်ကာ မိမိသခင်အပေါ် သစ္စာမဲ့ရန် စုံစမ်းခံရသောအခါ ခိုင်မာစွာ ခုခံခဲ့ပြီး၊ မိမိသခင်၏ဇနီးအား ပြန်လည်ဖြေကြားရာတွင် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း၏ မြင့်မြတ်စေသော တန်ခိုးကို သက်သေပြ၏။ မိမိသခင်က သူ့အပေါ် အလွန်ယုံကြည်၍ မိမိပိုင်သမျှကို သူ့လက်၌ အပ်ထားကြောင်း ပြောပြီးနောက်၊ “သို့ဖြစ်၍ ဤမျှကြီးမားသော ဆိုးညစ်မှုကို ငါမည်သို့ ပြု၍ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားနိုင်မည်နည်း” ဟု ကြွေးကြော်၏။ မည်သည့်ဆွဲဆောင်မှု သို့မဟုတ် ခြိမ်းခြောက်မှုမျှဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းမှ လွဲချော်၍ ဘုရားသခင်၏ပညတ်ကို နင်းချေမည်မဟုတ်။ သူ့ကို စွပ်စွဲ၍ အောက်တန်းကျသော အပြစ်တစ်ခုကို မဟုတ်မမှန် တင်သွင်းစွပ်စွဲသောအခါလည်း စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်းသို့ မကျရောက်။ အပြစ်ကင်းစင်၍ မှန်ကန်ကြောင်း သိရှိသည့်စိတ်ဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ဆက်လက်ယုံကြည်၏။ ယခင်က သူ့ကို ထောက်မပေးခဲ့သော ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို မစွန့်ပစ်။ သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်၍ မှောင်မိုက်သော ထောင်ထဲ၌ ထားကြ၏။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ထိုကံဆိုးမှုကိုပင် ကောင်းချီးတစ်ရပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲတော်မူ၏။ ထောင်စောင့်၏ မျက်နှာသာကို သူရရှိစေပြီး မကြာမီတွင် ထောင်သားအားလုံး၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ယောသပ်ထံ အပ်နှံကြ၏။

ဤသည်မှာ မြေကြီးပေါ်၌ နောင်အသက်ရှင်ကြမည့် မျိုးဆက်တိုင်းအတွက် ပုံသက်သေတစ်ရပ် ဖြစ်၏။ သူတို့သည် စုံစမ်းခြင်းများနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သော်လည်း ကာကွယ်မှုတစ်ရပ် အနီးတွင်ရှိကြောင်း အမြဲသိရှိရမည်ဖြစ်ပြီး မထိန်းသိမ်းခံရလျှင် ထိုအရာသည် မိမိတို့၏အပြစ် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် အနီးကပ်ကူညီသူ ဖြစ်တော်မူမည်၊ သူ၏ဝိညာဉ်တော်သည် ဒိုင်းလွှားဖြစ်တော်မူမည်။ အပြင်းထန်ဆုံး စုံစမ်းခြင်းများဖြင့် ဝန်းရံခံရသော်လည်း အားကိုး၍ အင်အားရယူကာ ထိုစုံစမ်းခြင်းများကို ခုခံနိုင်သည့် ခွန်အားအရင်းအမြစ်တစ်ခု ရှိ၏။ ယောသပ်၏ ကိုယ်ကျင့်တရားအပေါ် တိုက်ခိုက်မှုသည် မည်မျှပြင်းထန်သနည်း။ သူ့ကို လမ်းမှားသို့ ဦးဆောင်နိုင်ခြေအရှိဆုံး၊ သြဇာအရှိဆုံးသူတစ်ဦးထံမှ လာ၏။ သို့သော် မည်မျှလျင်မြန်၍ ခိုင်မာစွာ ခုခံခဲ့သနည်း။ သူ၏ သီလနှင့် ရိုးသားမှုကြောင့် ဒုက္ခခံခဲ့ရ၏။ သူ့ကို လမ်းမှားသို့ ဦးဆောင်လိုသူမိန်းမသည် မိမိမဖျက်ဆီးနိုင်သော သီလကိုပင် လက်စားချေခဲ့ပြီး၊ သူ၏သြဇာဖြင့် ယောသပ်အား အကျင့်ပျက်မှုတစ်ခုကို ပြုသည်ဟု စွပ်စွဲကာ ထောင်ထဲသို့ ပို့စေခဲ့၏။ ဤနေရာတွင် ယောသပ်သည် မိမိ၏ရိုးသားမှုကို အလျှော့မပေးသောကြောင့် ဒုက္ခခံရ၏။ သူ၏ဂုဏ်သတင်းနှင့် အကျိုးစီးပွားကို ဘုရားသခင်၏လက်၌ အပ်နှံထား၏။ အရေးကြီးသော ရာထူးတစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ရန် ပြင်ဆင်ပေးခြင်းအတွက် ခဏတာ ဒုက္ခခံခွင့်ပြုခံရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် ဆိုးညစ်သော စွပ်စွဲသူကြောင့် မည်းမှောင်သွားသော ထိုဂုဏ်သတင်းကို လုံခြုံစွာ ကာကွယ်တော်မူပြီး နောက်ပိုင်းတွင် မိမိသင့်လျော်သောအချိန်၌ ထိုဂုဏ်သတင်းကို တောက်ပစေတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်သည် ထောင်ကိုပင် သူ၏မြင့်တင်ခြင်းသို့ သွားရာလမ်း ဖြစ်စေတော်မူ၏။ အချိန်တန်လျှင် သီလသည် မိမိ၏ဆုကို ယူဆောင်လာမည်။ ယောသပ်၏စိတ်နှလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဒိုင်းလွှားမှာ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာက သူ့အား သခင်အပေါ် သစ္စာရှိ၍ တရားမျှတစေကာ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိစေ၏။ သခင်က ထိုအဖြစ်ကို မည်သည့်အခါမျှ မသိနိုင်သော်လည်း သခင်၏ယုံကြည်မှုကို အလွဲသုံးစားပြုရန် ဦးဆောင်မည့် ကျေးဇူးကန်းမှုကို သူမုန်းတီး၏။ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို အကူအညီအဖြစ် ခေါ်ယူပြီး စုံစမ်းသူနှင့် တိုက်ခိုက်၏။ သူက မြင့်မြတ်စွာ “သို့ဖြစ်၍ ဤမျှကြီးမားသော ဆိုးညစ်မှုကို ငါမည်သို့ပြု၍ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားနိုင်မည်နည်း” ဟု ဆို၏။ သူသည် အောင်မြင်သူအဖြစ် ထွက်လာ၏။

လူတိုင်းရင်ဆိုင်ရသော ထောင်ချောက်များကြားတွင် အားကိုးနိုင်သည့် ခိုင်မာ၍ ယုံကြည်စိတ်ချရသော ကာကွယ်မှုများ လိုအပ်ကြ၏။ ဤပျက်စီးယိုယွင်းနေသောခေတ်တွင် လူများစွာ၌ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော် အလွန်နည်းပါးသောကြောင့် အများအပြားသောအခြေအနေများတွင် ပထမဆုံးတိုက်ခိုက်မှုနှင့်ပင် သူတို့၏ကာကွယ်မှု ပြိုလဲသွားပြီး ပြင်းထန်သော စုံစမ်းခြင်းများက သူတို့ကို ဖမ်းဆီးသွားကြ၏။ ကျေးဇူးတော်၏ ဒိုင်းလွှားသည် အလွန်ပျက်စီးစေသော သြဇာများဖြင့် ဝန်းရံခံနေရသော်လည်း ရန်သူ၏စုံစမ်းခြင်းများကြောင့် မအောင်မြင်သူအဖြစ် လူတိုင်းကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်၏။ ခိုင်မာသောမူနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် မယိမ်းယိုင်သော ယုံကြည်မှုအားဖြင့် သူတို့၏သီလနှင့် မြင့်မြတ်သောစရိုက်သည် တောက်ပနိုင်၏။ မကောင်းမှုများဖြင့် ဝန်းရံခံရသော်လည်း သူတို့၏သီလနှင့် ရိုးသားမှုအပေါ် အညစ်အကြေးတစ်စုံတစ်ရာ မကျန်ရစ်စေရန် ဖြစ်နိုင်၏။ ယောသပ်ကဲ့သို့ သူတို့သည် မဟုတ်မမှန်စွပ်စွဲခြင်းနှင့် အပုပ်ချခြင်းကို ခံရလျှင်လည်း အကြောင်းကြားတော်မူခြင်းသည် ရန်သူ၏အကြံအစည်အားလုံးကို ကောင်းကျိုးအတွက် ပြောင်းလဲပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ခဏတာ ဆိုးညစ်သောလက်စားချေမှုကြောင့် နှိမ့်ချခံခဲ့ရသည့်အတိုင်း ဘုရားသခင်သည် မိမိအချိန်၌ ပို၍မြင့်မြတ်သောနေရာသို့ ချီးမြှောက်တော်မူမည်။

ယောသပ်သည် မှောင်မိုက်သောထောင်၏ အခြေအနေများနှင့် ဆက်နွှယ်၍ ပြုမူခဲ့သည့်အပိုင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ့အား ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် ဂုဏ်အသရေသို့ မြှင့်တင်ပေးသောအရာ ဖြစ်၏။ စုံစမ်းခြင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် အခက်အခဲများမှတစ်ဆင့် အတွေ့အကြုံရရှိစေရန် ဘုရားသခင်သည် ရည်ရွယ်တော်မူ၏။ ထိုအရာသည် သူ့အား မြင့်မြတ်သော ရာထူးတစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ရန် ပြင်ဆင်ပေးရန် ဖြစ်၏။

သူသည် ထောင်ထဲ၌ အကျဉ်းကျခံနေစဉ် ဖာရောဘုရင်သည် မိမိ၏အရာရှိနှစ်ဦးဖြစ်သော မုန့်ဖုတ်သူအကြီးနှင့် ဖလားတော်ဝန်အကြီးကို စိတ်ဆိုး၍ သူတို့ကို ယောသပ် ချည်နှောင်ခံထားရသော ထောင်ထဲသို့ ပို့လိုက်၏။ “အစောင့်တပ်မှူးသည် သူတို့ကို ယောသပ်ထံ အပ်နှံ၍ သူတို့ကို ပြုစုစေ၏။ ထိုသူတို့သည် ကာလအတန်ကြာ ထောင်၌ နေကြ၏။” ယောသပ်သည် ထောင်ထဲ၌ပင် မိမိ၏ဘဝကို အကျိုးရှိစွာ အသုံးပြု၏။ သူ၏ စံပြအပြုအမူ၊ နှိမ့်ချသော အနေအထိုင်နှင့် သစ္စာရှိမှုတို့ကြောင့် ထောင်ထဲရှိသူအားလုံးနှင့် ထောင်နှင့် ဆက်နွှယ်သူများ၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိ၏။ မိမိ၏လွတ်လပ်ခွင့်ကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့သော မတရားစွပ်စွဲမှုအပေါ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးရင်း အချိန်ကို မကုန်ဆုံးစေ။

တစ်မနက်တွင် ယောသပ်သည် ဘုရင်၏အရာရှိများထံ အစားအစာယူလာစဉ် သူတို့သည် အလွန်ဝမ်းနည်းနေကြသည်ကို သတိပြုမိ၏။ သူက ကြင်နာစွာ “ယနေ့ သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှဝမ်းနည်းနေကြသနည်း” ဟု မေး၏။ သူတို့က “ငါတို့သည် အိပ်မက်တစ်ခုစီကို မြင်မက်ကြပြီ။ ထိုအိပ်မက်ကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပေးမည့်သူ မရှိ” ဟု ပြန်ဖြေကြ၏။ ယောသပ်က “အိပ်မက်အနက်ကို ဖွင့်ဆိုခြင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် မဆိုင်သလော။ ကျွန်ုပ်အား ပြောပြကြပါ” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ ဖလားတော်ဝန်က မိမိ၏အိပ်မက်ကို ယောသပ်အား ပြောပြပြီး၊ ယောသပ်က အနက်ဖွင့်ဆိုသည်မှာ ဖလားတော်ဝန်သည် ဘုရင်၏မျက်နှာသာကို ပြန်လည်ရရှိ၍ ယခင်က ပြုသကဲ့သို့ ဖာရောဘုရင်၏ဖလားကို သူ၏လက်၌ ပြန်ပေးမည်ဟု ဆို၏။ ဖလားတော်ဝန်သည် ထိုအနက်ကို ကျေနပ်ပြီး စိတ်ပူပန်မှုလည်း ချက်ချင်း သက်သာသွား၏။

ယောသပ်က ဖလားတော်ဝန်အကြီးအား သုံးရက်အတွင်း သူသည် ထောင်သားမဟုတ်တော့မည်ဟု ပြော၏။ ဖလားတော်ဝန်သည် မိမိအပေါ် ယောသပ်ပြသခဲ့သော စိုးရိမ်မှုနှင့် သူ့ထံမှ ရရှိခဲ့သော ကြင်နာသောဆက်ဆံမှုကြောင့် ယောသပ်ကို အလွန်ကျေးဇူးတင်၏။ အထူးသဖြင့် စိတ်အလွန်ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် မိမိ၏အိပ်မက်ကို အနက်ဖွင့်ပေးခြင်းဖြင့် ကူညီခဲ့သောကြောင့် ပို၍ကျေးဇူးတင်၏။ ထိုအခါ ယောသပ်သည် မိမိ၏အကျဉ်းကျခံရမှုကို အလွန်ထိမိစွာ ရည်ညွှန်း၍ “သင်သည် ကောင်းမွန်သောအခြေအနေသို့ ရောက်သောအခါ ငါ့ကို သတိရပါ။ ကျေးဇူးပြု၍ ငါ့အပေါ် ကရုဏာပြု၍ ဖာရောဘုရင်ထံ ငါ့အကြောင်းကို ပြောပြပြီး ဤအိမ်မှ ငါ့ကို ထုတ်ပေးပါ။ အမှန်မှာ ငါသည် ဟေဗြဲပြည်မှ ခိုးယူခံရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာ၌လည်း ငါ့ကို ထောင်ထဲထည့်ရန် ထိုက်တန်သော အမှုတစ်စုံတစ်ရာကို မပြုခဲ့” ဟု တောင်းပန်၏။ မုန့်ဖုတ်သူအကြီးသည် အနက်ဖွင့်ဆိုချက် ကောင်းသည်ကို မြင်သောအခါ သတ္တိရှိလာ၍ မိမိအိပ်မက်ကို ပြောပြ၏။ သူ၏အိပ်မက်ကို ပြောပြပြီးသည်နှင့် ယောသပ်၏မျက်နှာသည် ဝမ်းနည်းသွား၏။ ထိုအိပ်မက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အဓိပ္ပာယ်ကို သူနားလည်၏။ ယောသပ်၌ ကြင်နာ၍ ကိုယ်ချင်းစာတတ်သော စိတ်နှလုံးရှိသော်လည်း တာဝန်ကို အလွန်လေးစားသောစိတ်ကြောင့် မုန့်ဖုတ်သူအကြီး၏အိပ်မက်ကို မှန်ကန်သော်လည်း ဝမ်းနည်းဖွယ်အနက်ဖြင့် ပြောပြ၏။ သူ၏ခေါင်းပေါ်ရှိ ခြင်းတောင်းသုံးလုံးသည် သုံးရက်ကို ဆိုလိုပြီး၊ အိပ်မက်ထဲတွင် ငှက်များက အပေါ်ဆုံးခြင်းထဲမှ ဖုတ်ထားသောအစားအစာများကို စားသကဲ့သို့ သူသည် သစ်ပင်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားစဉ် သူ၏အသားကို စားကြမည်ဟု ပြော၏။

“ဖာရောဘုရင်၏မွေးနေ့ဖြစ်သော သုံးရက်မြောက်နေ့သို့ ရောက်သောအခါ မိမိကျွန်အပေါင်းတို့အား ပွဲလုပ်ကျွေး၍ ကျွန်အပေါင်းတို့အလယ်တွင် ဖလားတော်ဝန်အကြီး၏ ဦးခေါင်းနှင့် မုန့်ဖုတ်သူအကြီး၏ ဦးခေါင်းကို မြှောက်တော်မူ၏။ ဖလားတော်ဝန်အကြီးကို သူ၏ဖလားတော်ဝန်အရာသို့ ပြန်ထား၍ ဖာရောဘုရင်၏လက်၌ ဖလားကို အပ်၏။ မုန့်ဖုတ်သူအကြီးကိုမူ ယောသပ်အနက်ဖွင့်ခဲ့သည့်အတိုင်း ဆွဲထား၏။ သို့သော် ဖလားတော်ဝန်အကြီးသည် ယောသပ်ကို မမှတ်မိဘဲ မေ့လျော့လေ၏။” ဖလားတော်ဝန်သည် ကျေးဇူးကန်းခြင်းအပြစ်ကို ကျူးလွန်၏။ ယောသပ်၏ အားတက်စရာအနက်ဖွင့်ဆိုချက်ကြောင့် မိမိ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက်၊ ဘုရင်၏မျက်နှာသာကို ပြန်လည်ရရှိလျှင် အကျဉ်းသားယောသပ်ကို သေချာပေါက် သတိရပြီး ဘုရင်ထံ သူ့အတွက် ပြောပေးမည်ဟု ထင်ခဲ့၏။ အိပ်မက်အနက် ပြည့်စုံလာသည်ကို အတိအကျ မြင်ခဲ့သော်လည်း မိမိချမ်းသာလာသောအခါ ယောသပ်၏ဒုက္ခနှင့် အကျဉ်းကျခံရမှုကို မေ့လျော့၏။ ကျေးဇူးကန်းခြင်းကို ထာဝရဘုရားသည် အလွန်ဆိုးရွားသော အပြစ်များထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့ မုန်းတီးကြသော်လည်း နေ့စဉ်ဖြစ်ပေါ်နေသော အရာတစ်ရပ် ဖြစ်၏။

ယောသပ်သည် သူ၏မှောင်မိုက်သော ထောင်ထဲတွင် နောက်ထပ်နှစ်နှစ် ဆက်နေ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ဖာရောဘုရင်အား ထူးခြားသောအိပ်မက်များ ပေးတော်မူ၏။ နံနက်ရောက်သောအခါ ဘုရင်သည် ထိုအိပ်မက်များကို နားမလည်နိုင်သောကြောင့် စိတ်ပူပန်နေ၏။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ မှော်ဆရာများနှင့် ပညာရှိများကို ခေါ်၏။ အခက်အခဲများကို ဖြေရှင်းနိုင်သည်ဟု နာမည်ကောင်းရထားကြသောကြောင့် ထိုသူတို့သည် မိမိအိပ်မက်များကို မကြာမီ နားလည်အောင် ကူညီပေးနိုင်မည်ဟု ဘုရင်ထင်၏။ ဘုရင်သည် မိမိအိပ်မက်များကို သူတို့အား ပြောပြသော်လည်း သူတို့၏ မှော်ပညာနှင့် ကြွားဝါသောဉာဏ်ပညာ အားလုံးရှိသော်လည်း ထိုအိပ်မက်များကို မရှင်းပြနိုင်ကြသဖြင့် အလွန်စိတ်ပျက်သွား၏။ ဘုရင်၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ဒုက္ခသည် ပို၍တိုးလာ၏။ ဖလားတော်ဝန်အကြီးသည် ဘုရင်၏ဒုက္ခကို မြင်သောအခါ ယောသပ်ကို ချက်ချင်း သတိရလာပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် မိမိမေ့လျော့ခဲ့မှုနှင့် ကျေးဇူးကန်းမှုကို သိမြင်လာ၏။ “ထိုအခါ ဖလားတော်ဝန်အကြီးက ဖာရောဘုရင်အား၊ ယနေ့ ငါ၏အပြစ်များကို ငါအမှတ်ရပြီဟု ဆို၏။” ထို့နောက် သူနှင့် မုန့်ဖုတ်သူအကြီး မြင်မက်ခဲ့သော အိပ်မက်များ၊ ထိုအိပ်မက်များကြောင့် သူတို့ဒုက္ခရောက်ခဲ့ပုံကို ယခုဘုရင် ဒုက္ခရောက်နေသော အိပ်မက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ဘုရင်အား ပြောပြ၏။ “ထိုအခါ ငါတို့နှင့်အတူ အစောင့်တပ်မှူး၏ ကျွန်ဖြစ်သော ဟေဗြဲလူငယ်တစ်ဦး ရှိ၏။ ငါတို့သည် သူ့အား ပြောပြကြ၍ သူက ငါတို့၏အိပ်မက်များကို အနက်ဖွင့်ပေး၏။ လူတစ်ဦးစီ၏ အိပ်မက်အတိုင်း အနက်ဖွင့်ပေး၏။ သူက ငါတို့အား အနက်ဖွင့်ပေးသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာ၏။ ငါ့ကို ငါ၏အရာသို့ ပြန်ထား၍ သူ့ကိုမူ ဆွဲထားကြ၏။”

ဖာရောဘုရင်အတွက် မိမိနိုင်ငံ၏ မှော်ဆရာများနှင့် ပညာရှိများထံမှ လွှဲ၍ ဟေဗြဲကျွန်တစ်ဦးထံသို့ သွားရခြင်းမှာ အရှက်ရစရာဖြစ်၏။ သို့သော် သူ၏ပညာရှိ၍ သင်ယူတတ်သောသူများက သူ့ကို မကူညီနိုင်ကြသဖြင့် စိတ်ဒုက္ခမှ သက်သာရာရနိုင်မည်ဆိုလျှင် ကျွန်တစ်ဦး၏ နှိမ့်ချသောဝန်ဆောင်မှုကိုပင် လက်ခံရန် ယခုသူ ဆင်းရဲနှိမ့်ချလိုက်၏။

“ထိုအခါ ဖာရောဘုရင်သည် ယောသပ်ကို ခေါ်ရန် စေလွှတ်၍ သူ့ကို ထောင်တွင်းမှ အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကြ၏။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ရိတ်သင်၍ အဝတ်ကိုလဲကာ ဖာရောဘုရင်ထံ ဝင်လာ၏။ ဖာရောဘုရင်က ယောသပ်အား၊ ငါသည် အိပ်မက်တစ်ခု မြင်မက်သော်လည်း အနက်ဖွင့်ပေးနိုင်သူ မရှိ။ သင်သည် အိပ်မက်ကို နားလည်၍ အနက်ဖွင့်နိုင်သည်ဟု သင့်အကြောင်းကို ငါကြားဖူးသည်ဟု ဆို၏။ ယောသပ်က ဖာရောဘုရင်အား၊ ထိုအရာသည် ကျွန်ုပ်၌ မရှိပါ။ ဘုရားသခင်သည် ဖာရောဘုရင်အား ငြိမ်သက်ခြင်း၏အဖြေကို ပေးတော်မူမည်ဟု ပြန်ပြော၏။”

ဘုရင်အား ယောသပ်ပြန်ဖြေသည့်စကားသည် သူ၏ခိုင်မာသော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် နှိမ့်ချစွာ အားကိုးခြင်းကို ဖော်ပြ၏။ မိမိ၌ အခြားသူများထက် အထူးထူးကဲကဲ ဉာဏ်ပညာရှိ၍ အနက်ဖွင့်နိုင်သည်ဟူသော ဂုဏ်ကို နှိမ့်ချစွာ ပယ်ချ၏။ ဘုရင်နှင့် တိုင်ပင်ခဲ့သောသူများထက် မိမိ၏အသိပညာ ပိုမိုကြီးမြတ်သည်မဟုတ်ကြောင်း ပြော၏။ “ထိုအရာသည် ကျွန်ုပ်၌ မရှိပါ။” ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာ ဤလျှို့ဝှက်ချက်များကို ရှင်းပြနိုင်တော်မူ၏။ “ဖာရောဘုရင်က ယောသပ်အား၊ ငါ့အိပ်မက်၌ ငါသည် မြစ်ကမ်းနား၌ ရပ်နေသည်ကို မြင်မက်၏။ မြစ်ထဲမှ အသားဝဖြိုး၍ အဆင်းလှသော နွားခုနစ်ကောင် တက်လာပြီး မြက်ခင်း၌ ကျက်စားကြ၏။ ထိုနောက် ဆင်းရဲ၍ အလွန်အဆင်းမလှ၊ အသားပိန်သော နွားခုနစ်ကောင် ထပ်၍တက်လာကြ၏။ ထိုကဲ့သို့ ဆိုးရွားသောနွားမျိုးကို အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံး၌ ငါမမြင်ဖူး။ ထိုပိန်၍ အဆင်းမလှသော နွားတို့သည် ပထမအဆီပြည့်သော နွားခုနစ်ကောင်ကို စားကြ၏။ စားပြီးသောအခါ သူတို့စားခဲ့သည်ကို သိနိုင်ခြင်းမရှိ။ အစကဲ့သို့ပင် ဆိုးရွားနေကြ၏။ ထိုအခါ ငါနိုးလာ၏။

“ငါ့အိပ်မက်၌လည်း တစ်ပင်တည်းသော ပင်စည်မှ ပြည့်ဝ၍ကောင်းသော စပါးနှံခုနစ်နှံ ထွက်လာသည်ကို မြင်မက်၏။ ထိုနောက် အရှေ့လေကြောင့် ခြောက်သွေ့၊ ပါးလွှာ၍ ပျက်စီးနေသော စပါးနှံခုနစ်နှံ ထွက်လာ၏။ ပါးလွှာသော စပါးနှံတို့သည် ကောင်းသော စပါးနှံခုနစ်နှံကို စားကြ၏။ ဤအရာကို မှော်ဆရာများအား ပြောပြသော်လည်း ငါ့အား မည်သူမျှ မဖော်ပြနိုင်ကြ။

“ယောသပ်က ဖာရောဘုရင်အား၊ ဖာရောဘုရင်၏အိပ်မက်သည် တစ်မျိုးတည်းဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်သည် မကြာမီပြုတော်မူမည့်အရာကို ဖာရောဘုရင်အား ပြတော်မူပြီ။ ကောင်းသော နွားခုနစ်ကောင်သည် ခုနစ်နှစ်ဖြစ်၏။ ကောင်းသော စပါးနှံခုနစ်နှံသည် ခုနစ်နှစ်ဖြစ်၏။ အိပ်မက်သည် တစ်မျိုးတည်းဖြစ်၏။ ထိုနောက် တက်လာသော ပါးလွှာ၍ အဆင်းမလှသော နွားခုနစ်ကောင်သည် ခုနစ်နှစ်ဖြစ်၏။ အရှေ့လေကြောင့် ပျက်စီးသော အလွတ်စပါးနှံခုနစ်နှံသည်လည်း အစာခေါင်းပါးခြင်း ခုနစ်နှစ် ဖြစ်လိမ့်မည်။”

ယောသပ်က ဘုရင်အား အလွန်ပေါများသောနှစ် ခုနစ်နှစ် ရှိလိမ့်မည်ဟု ပြော၏။ အရာအားလုံးသည် အလွန်ပေါများစွာ ကြီးထွားလိမ့်မည်။ လယ်များနှင့် ဥယျာဉ်များသည် ယခင်ကထက် ပို၍ပေါများစွာ ထွက်ရှိမည်။ သစ်သီးနှင့် ကောက်နှံများသည် ပေါများစွာ ထွက်မည်။ ထိုပေါများသောနှစ် ခုနစ်နှစ်နောက်တွင် အစာခေါင်းပါးသောနှစ် ခုနစ်နှစ် လိုက်လာမည်။ အစာပေါများသောနှစ်များကို လာမည့်အစာခေါင်းပါးသောနှစ်များအတွက် ပြင်ဆင်နိုင်ရန် ပေးထားမည်ဖြစ်၏။ “ထိုအစာခေါင်းပါးခြင်းသည် နောက်မှလိုက်လာသောကြောင့် ထိုပေါများခြင်းကို ပြည်၌ မသိနိုင်တော့။ အလွန်ပြင်းထန်လိမ့်မည်။ ထိုအိပ်မက်ကို ဖာရောဘုရင်အား နှစ်ကြိမ်တိုင် ထပ်မံပြခြင်းသည် ထိုအရာကို ဘုရားသခင်က အတည်ပြုထားသောကြောင့်ဖြစ်၍ ဘုရားသခင်သည် မကြာမီ အကောင်အထည်ဖော်တော်မူမည်။ ထို့ကြောင့် ဖာရောဘုရင်သည် သတိပညာရှိ၍ ဉာဏ်ကောင်းသော လူတစ်ဦးကို ရှာ၍ အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ် အုပ်ချုပ်စေပါ။”

ဘုရင်သည် ယောသပ်ပြောသမျှကို ယုံကြည်၏။ ဘုရားသခင်သည် ယောသပ်နှင့်အတူ ရှိတော်မူကြောင်း ယုံကြည်ပြီး၊ အမှုအရာအားလုံး၏ အကြီးအကဲအဖြစ် အာဏာပေးရန် သူသည် အသင့်တော်ဆုံးလူဖြစ်ကြောင်း အထင်ကြီးလာ၏။ ဟေဗြဲကျွန်ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို မထီမဲ့မြင် မပြု။ သူ၌ ထူးမြတ်သောဝိညာဉ်ရှိကြောင်း မြင်၏။ “ဖာရောဘုရင်က မိမိကျွန်တို့အား၊ ဤသူကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော် ရှိသောသူကို ငါတို့တွေ့နိုင်မည်လောဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ဖာရောဘုရင်က ယောသပ်အား၊ ဘုရားသခင်သည် ဤအရာအားလုံးကို သင်အား ပြသတော်မူသောကြောင့် သင်ကဲ့သို့ သတိပညာရှိ၍ ဉာဏ်ကောင်းသောသူ မရှိ။ သင်သည် ငါ့အိမ်ကို အုပ်စိုးရမည်။ သင့်စကားအတိုင်း ငါ၏လူအပေါင်းတို့ကို အုပ်ချုပ်စေရမည်။ ရာဇပလ္လင်၌သာ သင်ထက် ငါကြီးမြတ်မည်ဟု ဆို၏။”

ယောသပ်သည် တစ်ပြည်လုံးအပေါ် အုပ်စိုးသူအဖြစ် မြှောက်ထားခံရသော်လည်း ဘုရားသခင်ကို မမေ့။ မိမိသည် တိုင်းတစ်ပါးတွင် တိုင်းတစ်ပါးသားဖြစ်ပြီး၊ အဘနှင့် ညီအစ်ကိုများထံမှ ခွဲခွာနေရသဖြင့် မကြာခဏ ဝမ်းနည်းရကြောင်း သိ၏။ သို့သော် အရေးကြီးသောရာထူးတစ်ခု၌ ထားရန် ဘုရားသခင်၏လက်တော်က သူ၏လမ်းကို အုပ်စိုးပေးခဲ့သည်ဟု ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်၏။ ဘုရားသခင်အပေါ် အစဉ်အမြဲ မှီခို၍ အဲဂုတ္တုပြည်၏ အုပ်စိုးသူအဖြစ် မိမိ၏တာဝန်အားလုံးကို သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်၏။ “ပေါများသောနှစ် ခုနစ်နှစ်အတွင်း မြေသည် လက်တစ်ဆုပ်ချင်းစီဖြင့်ပင် ထွက်သီးထွက်နှံ ပေါများစွာ ဖြစ်ထွန်း၏။ ယောသပ်သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ရှိသော ခုနစ်နှစ်လုံး၏ အစားအစာကို စုဆောင်း၍ မြို့များ၌ သိုလှောင်ထား၏။ မြို့တိုင်းပတ်လည်၌ရှိသော လယ်ထွက်အစားအစာကိုလည်း ထိုမြို့၌ သိုလှောင်ထား၏။ ယောသပ်သည် ပင်လယ်ကမ်းစပ်ရှိ သဲကဲ့သို့ ကောက်နှံအလွန်များစွာ စုဆောင်းသဖြင့် ရေတွက်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ရသည်အထိ ဖြစ်၏။ အရေအတွက် မရှိနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်၏။”

ယောသပ်သည် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်လျှောက် ခရီးသွား၍ အလွန်ကြီးမားသော သိုလှောင်ရုံများကို ဆောက်လုပ်ရန် အမိန့်ပေးပြီး၊ ရှည်လျားသော အစာခေါင်းပါးသည့်နှစ်များအတွက် လိုအပ်သောအစားအစာကို လုံလောက်စွာ သိုလှောင်နိုင်ရန် ပြင်ဆင်ရာတွင် မိမိ၏ ရှင်းလင်းသောအတွေးနှင့် ထူးမြတ်သော ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြု၏။ နောက်ဆုံးတွင် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ပေါများသောနှစ် ခုနစ်နှစ် ကုန်ဆုံးသွား၏။ “ယောသပ်ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း အစာခေါင်းပါးသောနှစ် ခုနစ်နှစ် စတင်လာ၏။ ပြည်အရပ်ရပ်၌ အစာခေါင်းပါးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံး၌ မုန့်ရှိ၏။ အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံး အစာငတ်လာသောအခါ လူတို့သည် မုန့်အတွက် ဖာရောဘုရင်ထံ အော်ဟစ်ကြ၏။ ဖာရောဘုရင်က အဲဂုတ္တုလူအပေါင်းတို့အား၊ ယောသပ်ထံသို့ သွားကြ။ သူပြောသမျှအတိုင်း ပြုကြဟု ဆို၏။ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၌ အစာခေါင်းပါးခြင်း ဖြစ်၍ ယောသပ်သည် သိုလှောင်ရုံအားလုံးကို ဖွင့်ကာ အဲဂုတ္တုလူတို့အား ရောင်း၏။ အဲဂုတ္တုပြည်၌ အစာခေါင်းပါးခြင်း ပို၍ပြင်းထန်လာ၏။”

ခါနာန်ပြည်၌ အစာခေါင်းပါးခြင်းသည် ပြင်းထန်၏။ ယာကုပ်နှင့် သူ၏သားများသည် ဒုက္ခရောက်ကြ၏။ သူတို့၏အစားအစာ သိုလှောင်ထားသမျှသည် ကုန်လုနီးပါးဖြစ်ပြီး အနာဂတ်ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်နေကြ၏။ မိသားစုများကို အစားအစာဖြင့် ထောက်ပံ့နိုင်မည့်အခြေအနေအကြောင်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စိတ်ပျက်အားလျော့စွာ ပြောဆိုကြ၏။ လိုအပ်မှုနှင့် အစာငတ်မွတ်ခြင်းသည် သူတို့ရှေ့တွင် ထင်ရှားနေ၏။ နောက်ဆုံးတွင် ယာကုပ်သည် အဲဂုတ္တုပြည်၏ ဘုရင်က အံ့ဖွယ်ပြင်ဆင်ထားသော အစားအစာအကြောင်း ကြားသိရ၏။ အစာခေါင်းပါးမည့် ခုနစ်နှစ်မတိုင်မီ အိပ်မက်ဖြင့် ဘုရားသခင်က သူ့ကို သွန်သင်၍ လာမည့် အစာခေါင်းပါးသော ခုနစ်နှစ်အတွက် အစားအစာများစွာ သိုလှောင်ရန် ပြင်ဆင်စေခဲ့ပြီး၊ နိုင်ငံတိုင်းမှ လူများသည် ကောက်နှံဝယ်ရန် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ သွားကြကြောင်း သိရ၏။ သူက သားများအား “သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် အချင်းချင်းကြည့်နေကြသနည်း။ အဲဂုတ္တုပြည်၌ ကောက်နှံရှိသည်ဟု ငါကြားပြီ။ ထိုအရပ်သို့ ဆင်းသွား၍ ငါတို့အတွက် ဝယ်ကြ။ သို့မှသာ ငါတို့အသက်ရှင်၍ မသေကြရ” ဟု ဆို၏။ ယောသပ်၏ညီအစ်ကို ဆယ်ယောက်သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ကောက်နှံဝယ်ရန် ဆင်းသွားကြ၏။ သို့သော် ယာကုပ်သည် ယောသပ်၏ညီ ဗင်္ယာမိန်ကို သူတို့နှင့်အတူ မစေလွှတ်။ “သူ့အပေါ် ဘေးအန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ ကျရောက်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်” ဖြစ်၏။

ယာကုပ်၏သားများသည် ယောသပ်ထံ ကောက်နှံဝယ်ရန် ဝယ်သူများအုပ်စုနှင့်အတူ လာကြပြီး “သူ့ရှေ့တွင် မျက်နှာကို မြေသို့ချ၍ ဦးညွှတ်ကြ၏။” ယောသပ်သည် ညီအစ်ကိုများကို သိသော်လည်း မသိဟန်ဆောင်၍ သူတို့အား ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြော၏။ “သင်တို့သည် အဘယ်အရပ်က လာကြသနည်း” ဟု မေး၏။ သူတို့က “အစားအစာဝယ်ရန် ခါနာန်ပြည်မှ လာကြပါသည်” ဟု ပြန်ဖြေကြ၏။ “ယောသပ်သည် မိမိတို့အကြောင်း မြင်မက်ခဲ့သော အိပ်မက်များကို အမှတ်ရ၍၊ သင်တို့သည် သူလျှိုများဖြစ်ကြ၏။ ပြည်၏အားနည်းသောနေရာများကို သိရန် လာကြသည်ဟု ဆို၏။”

သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသောရည်ရွယ်ချက်မှာ အစားအစာဝယ်ရန် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ယောသပ်အား အာမခံကြ၏။ ယောသပ်က သူတို့သည် သူလျှိုများဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံစွပ်စွဲ၏။ သူနှင့်အတူရှိစဉ်က သူတို့၌ရှိခဲ့သော မာနထောင်လွှားသည့်စိတ် ရှိနေသေးသလားကို သိလို၏။ ထို့အပြင် သူတို့၏အဘနှင့် ဗင်္ယာမိန်အကြောင်း အချက်အလက်အချို့ကို သူတို့ထံမှ ရယူလို၏။ သူတို့သည် အခက်အခဲထဲ၌ နှိမ့်ချခံရပြီး ယောသပ်၏ သံသယများအပေါ် ဒေါသထက် ဝမ်းနည်းခြင်းကို ပို၍ပြကြ၏။ သူတို့သည် သူလျှိုများမဟုတ်ဘဲ လူတစ်ဦးတည်း၏သားများဖြစ်ကြောင်း၊ ညီအစ်ကို ဆယ့်နှစ်ယောက်ရှိကြောင်း၊ အငယ်ဆုံးသည် ယခုအခါ အဘနှင့်အတူရှိပြီး တစ်ဦးမရှိတော့ကြောင်း အာမခံကြ၏။ အဘနှင့် ဗင်္ယာမိန်တို့အကြောင်းကို ယောသပ်က အထူးသိလို၏။ သူတို့၏စကားမှန်ကြောင်းကို သံသယရှိဟန်ဆောင်ပြီး သူတို့ကို စမ်းသပ်မည်၊ အငယ်ဆုံးညီ ဤအရပ်သို့ မလာမချင်း အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွင့်မရှိဟု ပြော၏။ တစ်ဦးသည် သွား၍ သူတို့၏စကားမှန်ကြောင်း သက်သေပြရန် ညီကိုခေါ်လာသည်အထိ သူတို့ကို အကျဉ်းချထားမည်ဟု အဆိုပြု၏။ ဤသို့ မလုပ်လျှင် သူတို့ကို သူလျှိုများအဖြစ် မှတ်ယူမည်ဟု ဆို၏။

ယာကုပ်၏သားများသည် ဤအစီအစဉ်ကို လက်ခံရန် မလိုလားကြ။ တစ်ဦးက အဘထံသို့ သွား၍ ဗင်္ယာမိန်ကို ခေါ်လာရန် အချိန်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး မိသားစုများသည် အစားအစာမရှိ၍ ဒုက္ခရောက်ကြမည်။ ထို့အပြင် သူတို့ညီအစ်ကိုများကို ထောင်ထဲ၌ ထားခဲ့ပြီး မည်သူက တစ်ဦးတည်း ခရီးသွားမည်နည်း။ ထိုသူသည် အဘကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်မည်နည်း။ ယောသပ်သေဆုံးပြီဟု ထင်ထားသည့်အတွက် အဘ၏ဒုက္ခကို သူတို့မြင်ကြပြီး၊ သားအားလုံးကို ဆုံးရှုံးရပြီဟု သူခံစားရမည်ကို သိကြ၏။ သူတို့အချင်းချင်း ဤသို့ပြောဆိုနေကြစဉ် ယောသပ်က ကြား၏။ သူတို့က ဆက်၍ “ငါတို့အသက်ပင် ဆုံးရှုံးရနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ကျွန်များဖြစ်နိုင်သည်။ တစ်ဦးက ဗင်္ယာမိန်အတွက် အဘထံ ပြန်သွား၍ သူ့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာလျှင် သူလည်း ကျွန်ဖြစ်နိုင်ပြီး ငါတို့အဘသည် သေချာပေါက် သေဆုံးလိမ့်မည်” ဟု ဆိုကြ၏။ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရသော ဗင်္ယာမိန်ကို ဆုံးရှုံးခြင်းဖြင့် အဘအား ပို၍ဝမ်းနည်းစေမည့်အစား အားလုံးအတူတကွ နေ၍ အတူတကွ ဒုက္ခခံရန် ဆုံးဖြတ်ကြ၏။

အကျဉ်းချထားသော သုံးရက်သည် ယာကုပ်၏သားများအတွက် ခါးသီးသောဝမ်းနည်းခြင်းနေ့များ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့၏အတိတ်က မှားယွင်းသောလမ်း၊ အထူးသဖြင့် ယောသပ်အပေါ် ပြုခဲ့သော ရက်စက်မှုကို ပြန်လည်တွေးတောကြ၏။ သူတို့သည် သူလျှိုများအဖြစ် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံရပြီး မိမိတို့၏အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေမပြနိုင်လျှင် အားလုံးသေရမည် သို့မဟုတ် ကျွန်ဖြစ်ရမည်ကို သိကြ၏။ သူတို့ထဲမှ မည်သူမဆို အဘအား ဗင်္ယာမိန်ကို မိမိထံမှ ခွဲထုတ်ခွင့်ပေးရန် ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ကို သံသယရှိကြ၏။ ယောသပ်သည် မိမိတို့ထင်သည့်အတိုင်း ရက်စက်စွာ သေဆုံးခဲ့ပြီးနောက် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ယောသပ်ကို ကျွန်အဖြစ် ရောင်းခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကိုလည်း ကျွန်များဖြစ်စေ၍ အပြစ်ပေးရန် ရည်ရွယ်တော်မူသည်ဟု ကြောက်ရွံ့ကြ၏။ ယောသပ်က မိမိအဘနှင့် ညီအစ်ကိုများ၏ မိသားစုများသည် အစားအစာအတွက် ဒုက္ခရောက်နေနိုင်သည်ဟု တွေးပြီး၊ ညီအစ်ကိုများသည် မိမိအပေါ် ရက်စက်စွာ ပြုမူခဲ့မှုအတွက် နောင်တရကြောင်း ယုံကြည်၏။ ထို့ကြောင့် ဗင်္ယာမိန်ကို မိမိတို့ပြုသကဲ့သို့ မည်သည့်အခြေအနေတွင်မျှ မပြုကြတော့ဟု ယုံကြည်၏။

ယောသပ်သည် ညီအစ်ကိုများအား နောက်ထပ်အဆိုတစ်ခု ပြု၏။ သုံးရက်မြောက်နေ့တွင် သူက “ဤသို့ပြုကြလော့၊ အသက်ရှင်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ငါသည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၏။ သင်တို့သည် ရိုးသားသောသူများဖြစ်လျှင် ညီအစ်ကိုတစ်ဦးကို သင်တို့ထောင်အိမ်၌ ချည်နှောင်ထားခဲ့ကြ။ သင်တို့မိသားစုများ အစာခေါင်းပါးမှုအတွက် ကောက်နှံယူသွားကြ။ သို့သော် သင်တို့၏အငယ်ဆုံးညီကို ငါ့ထံသို့ ခေါ်လာကြ။ ထိုအခါ သင်တို့၏စကားမှန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ပြီး သင်တို့သေမည်မဟုတ်” ဟု ပြော၏။ သူတို့သည် ယောသပ်၏အဆိုကို လက်ခံရန် သဘောတူကြသော်လည်း အဘသည် ဗင်္ယာမိန်ကို သူတို့နှင့်အတူ ပြန်လွှတ်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက်နည်းပါးကြောင်း အချင်းချင်း ပြောကြ၏။ ယောသပ်အပေါ် ပြုခဲ့သောအမှုနှင့် ပတ်သက်၍ မိမိတို့ကိုယ်တိုင်နှင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စွပ်စွဲကြ၏။ “ငါတို့သည် ငါတို့ညီအတွက် အမှန်ပင် အပြစ်ရှိကြ၏။ သူသည် မိမိ၏စိတ်ဝိညာဉ်ဒုက္ခကို ခံစားနေ၍ ငါတို့ကို တောင်းပန်သောအခါ ငါတို့နားမထောင်ကြ။ ထို့ကြောင့် ဤဒုက္ခသည် ငါတို့အပေါ် ရောက်လာပြီဟု အချင်းချင်း ပြောကြ၏။ ရုဗင်ကလည်း၊ ထိုကလေးကို မပြစ်မှားကြနှင့်ဟု ငါပြောခဲ့သည်မဟုတ်လော။ သင်တို့က နားမထောင်ကြ။ ထို့ကြောင့် သူ၏သွေးကို ယခုတောင်းဆိုနေပြီဟု ပြန်ဖြေ၏။ ယောသပ်သည် စကားပြန်ဖြင့် ပြောသောကြောင့် သူတို့ပြောသည်ကို နားလည်ကြောင်း သူတို့မသိကြ။ သူသည် သူတို့ထံမှ လှည့်ထွက်၍ ငိုကြွေးပြီး ပြန်လာ၍ သူတို့နှင့် စကားပြောကာ ရှိမောင်ကို သူတို့ထံမှ ယူပြီး သူတို့မျက်မှောက်၌ ချည်နှောင်ထား၏။”

ယောသပ်သည် မိမိအပေါ် ညီအစ်ကိုများ၏ ရက်စက်မှုတွင် အဓိက လှုံ့ဆော်သူနှင့် အဓိကပါဝင်သူ ဖြစ်သောကြောင့် ရှိမောင်ကို ချည်နှောင်ရန် ရွေးချယ်၏။ ထို့နောက် ညီအစ်ကိုများအား အစားအစာများကို လုံလောက်စွာ ထောက်ပံ့ပေးရန်နှင့် လူတိုင်း၏ငွေကို မိမိတို့၏အိတ်ထဲသို့ ထည့်ပေးရန် ညွှန်ကြား၏။ သူတို့သည် ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် အိမ်ပြန်ခရီးကို စတင်ကြ၏။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက မိမိ၏တိရစ္ဆာန်ကို အစာကျွေးရန် အိတ်ကိုဖွင့်သောအခါ ယောသပ်ထံ ယူဆောင်သွားခဲ့သည့်အတိုင်း မိမိ၏ငွေကို တွေ့၏။ သူသည် ညီအစ်ကိုများအား ပြောပြပြီး သူတို့သည် နောက်ထပ်ဆိုးရွားမှုတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဟု ထင်ကြ၏။ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့၍ အချင်းချင်း “ဘုရားသခင်သည် ငါတို့အား ဤသို့အဘယ်ကြောင့် ပြုတော်မူသနည်း။ ဤအရာကို ထာဝရဘုရားထံမှ ကောင်းသောနိမိတ်အဖြစ် မှတ်ယူရမည်လော၊ သို့မဟုတ် ငါတို့၏အပြစ်များအတွက် အပြစ်ပေးရန် ဖြစ်ပေါ်စေ၍ ငါတို့ကို ဒုက္ခထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ကျရောက်စေတော်မူခြင်းလော” ဟု ပြောကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏အပြစ်များကို မြင်တော်မူပြီး သူတို့၏အမှားများကို မှတ်သားကာ သူတို့၏လွန်ကျူးမှုများအတွက် ယခုအပြစ်ပေးနေတော်မူကြောင်း ဝန်ခံကြ၏။

သူတို့သည် အဘယာကုပ်ထံ ရောက်သောအခါ ဖြစ်ပျက်သမျှကို ပြောပြ၍ “ထိုပြည်ကို အုပ်စိုးသောသူသည် ငါတို့အား ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြော၍ နိုင်ငံကို သူလျှိုလုပ်ရန် လာသူများဟု မှတ်ယူ၏။ ငါတို့ကလည်း ငါတို့သည် ရိုးသားသောသူများဖြစ်၍ သူလျှိုများမဟုတ်ကြောင်း ပြောကြ၏။ ငါတို့သည် အဘ၏သား ညီအစ်ကို ဆယ့်နှစ်ယောက်ဖြစ်ကြ၏။ တစ်ဦးမရှိတော့ဘဲ အငယ်ဆုံးသည် ယနေ့တွင် ခါနာန်ပြည်၌ ငါတို့အဘနှင့်အတူ ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏” ဟု ပြောကြ၏။ သူတို့က အဘအား ယောသပ်သည် သူတို့၏စကားကို မယုံကြည်ကြောင်းနှင့် “သင်တို့သည် သူလျှိုများမဟုတ်လျှင် ညီအစ်ကိုတစ်ဦးကို ငါ့ထံ၌ ထားခဲ့၍ သင်တို့အိမ်ထောင်စုများအတွက် အစားအစာယူသွားကြ။ နောက်တစ်ကြိမ်လာသောအခါ သင်တို့၏အငယ်ဆုံးညီကို ခေါ်လာကြ။ ထိုအခါ ချည်နှောင်ထားသော သင်တို့ညီကို ငါလွှတ်ပေး၍ သင်တို့သည် ပြည်၌ ကုန်သွယ်ခွင့် ရမည်” ဟု ဆိုကြောင်း ပြောကြ၏။

သူတို့အိတ်များကို ဖွင့်ထုတ်သောအခါ လူတိုင်း၏ငွေသည် မိမိအိတ်ထဲတွင် ပြန်တွေ့ရ၍ အားလုံးကြောက်ရွံ့ကြ၏။ ယာကုပ်သည် စိတ်ဒုက္ခရောက်၍ “သင်တို့သည် ငါ့သားသမီးများကို ဆုံးရှုံးစေကြပြီ။ ယောသပ်မရှိ၊ ရှိမောင်လည်းမရှိ၊ ယခုဗင်္ယာမိန်ကိုလည်း ယူသွားမည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ငါ့အပေါ် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေကြပြီ” ဟု ဆို၏။ ရုဗင်က ဗင်္ယာမိန်ကို မိမိထံအပ်နှံလျှင် သေချာပေါက် အဘထံသို့ ပြန်ခေါ်လာမည်ဟု အာမခံပြီး၊ မပြန်ခေါ်လာလျှင် မိမိ၏သားနှစ်ဦးကို သတ်နိုင်သည်ဟု ပြော၏။ ထိုမဆင်မခြင်စကားသည် ယာကုပ်၏စိတ်ကို မသက်သာစေ။ သူက “ငါ့သားသည် သင်တို့နှင့်အတူ မဆင်းရ။ သူ၏ညီသေပြီ၊ သူတစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်ပြီ။ သင်တို့သွားသောလမ်းတွင် သူ့အပေါ် ဘေးအန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ ကျရောက်လျှင် ငါ့ဆံပင်ဖြူကို ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် သင်္ချိုင်းသို့ ချရလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

ယာကုပ်၏ချစ်ခင်မှုသည် မိခင်၏မေတ္တာအပြည့်အဝဖြင့် ဗင်္ယာမိန်အပေါ် တွယ်ကပ်နေ၏။ ယောသပ်ကို ဆုံးရှုံးရခြင်းကို သူမည်မျှနက်ရှိုင်းစွာ ခံစားခဲ့ရကြောင်း ပြသ၏။ သို့သော် လိုအပ်မှုသည် ယာကုပ်နှင့် သူ၏သားများအပေါ် ဖိအားပေးလာပြီး သူတို့၏အိမ်ထောင်စုများက အစားအစာတောင်းဆိုနေကြ၏။ ယာကုပ်က သားများအား အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ထပ်မံသွား၍ အစားအစာဝယ်ရန် တောင်းဆို၏။ ယုဒက အဘအား ဗင်္ယာမိန်မပါဘဲ ဆင်း၍မရကြောင်း ပြော၏။ အကြောင်းမူကား “ထိုသူက ငါတို့အား အတိအကျ ပြောထားသည်မှာ၊ သင်တို့၏ညီမပါလျှင် ငါ့မျက်နှာကို မတွေ့ရ” ဟု ဆို၏။ ယုဒက အဘအား မိမိ၏ညီအတွက် အာမခံမည်ဟု သေချာစွာ ပြောပြီး၊ သူတို့နှင့်အတူ လွှတ်လျှင် သွားကြမည်၊ ဗင်္ယာမိန်ကို ပြန်မခေါ်လာလျှင် မိမိသည် ထာဝရအပြစ်ခံမည်ဟု ဆို၏။

ဗင်္ယာမိန်ကို မလွှတ်လိုသောကြောင့် သူတို့နှောင့်နှေးနေစဉ် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ သွား၍ ပြန်လာနိုင်ခဲ့ပြီဟု အဘအား ပြော၏။ ယာကုပ်သည် သားဗင်္ယာမိန်ကို ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ လွှတ်ရန် မဖြစ်မနေ ခွင့်ပြုရတော့၏။ ထို့အပြင် အုပ်စိုးသူ၏မျက်နှာသာကို ရရှိမည်ဟု မျှော်လင့်၍ လက်ဆောင်တစ်ခုကိုလည်း ပို့၏။ သားများအား ငွေနှစ်ဆယူသွားရန်နှင့် အိတ်များထဲတွင် တွေ့သောငွေကို ပြန်ယူသွားရန် ညွှန်ကြား၏။ ထိုငွေသည် မှားယွင်း၍ ထည့်ထားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သူက “သင်တို့၏ညီကိုလည်း ယူ၍ ထပြီး ထိုသူထံသို့ တစ်ဖန်သွားကြ” ဟု ဆို၏။

သားများသည် မသေချာသောခရီးသို့ ထွက်ခွာရန် အဘကိုထားခဲ့တော့မည့်အချိန်တွင် အသက်ကြီးသောအဘသည် ထ၍ သူတို့အလယ်၌ ရပ်ကာ ကောင်းကင်သို့ လက်မြှောက်၍ သူတို့နှင့်အတူ ထာဝရဘုရားကြွသွားရန် တောင်းပန်ပြီး ကောင်းချီးပေး၏။ “အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်သည် ထိုသူ၏ရှေ့၌ သင်တို့အား ကရုဏာရစေ၍ သင်တို့၏အခြားညီနှင့် ဗင်္ယာမိန်ကို ပြန်လွှတ်စေတော်မူပါစေ။ ငါသည် သားသမီးများကို ဆုံးရှုံးရလျှင် ဆုံးရှုံးရပြီ။”

“ထိုလူတို့သည် ထိုလက်ဆောင်ကိုယူ၍ လက်၌ ငွေနှစ်ဆယူပြီး ဗင်္ယာမိန်ကိုလည်းယူကာ ထ၍ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ဆင်း၍ ယောသပ်ရှေ့၌ ရပ်ကြ၏။” ယောသပ်သည် ဗင်္ယာမိန်ကို သူတို့နှင့်အတူ မြင်သောအခါ ညီအစ်ကိုအပေါ်ထားသော မေတ္တာခံစားချက်ကို မနည်းထိန်းချုပ်ရ၏။ ညီအစ်ကိုများ သူနှင့်အတူ စားသောက်ရန် ပြင်ဆင်စေ၏။ သူတို့ကို ယောသပ်၏အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာသောအခါ အိတ်များထဲတွင် တွေ့ရသောငွေကြောင့် အရေးယူရန် ခေါ်လာခြင်းဖြစ်မည်ဟု ကြောက်ရွံ့ကြ၏။ ထိုငွေကို သူတို့အပေါ် အပြစ်ရှာ၍ ကျွန်များအဖြစ် ပြုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တမင်ထည့်ထားခြင်းဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ဤရည်ရွယ်ချက်ကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ အကောင်အထည်ဖော်ရန် အုပ်စိုးသူ၏အိမ်သို့ ခေါ်လာခြင်းဖြစ်မည်ဟု ထင်ကြ၏။ အိမ်အုပ်စိုးသူနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ရန် ကြိုးစားပြီး မိမိတို့၏အိတ်ဖွင့်ရာတွင် ငွေကို ပြန်တွေ့ခဲ့ကြောင်း ပြောပြကြ၏။ အလွန်ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆက်ဆံခဲ့သော အုပ်စိုးသူက ထိုကိစ္စအတွက် သူတို့ကို အပြစ်တင်မည်ကို ကြောက်ရွံ့ကြ၏။ အိတ်များထဲတွင် တွေ့ခဲ့သောငွေကို အလေးချိန်ပြည့်အတိုင်း ပြန်ယူလာကြောင်း၊ အစားအစာဝယ်ရန် အခြားငွေများလည်း ယူလာကြောင်း ပြောပြီး “ငါတို့၏ငွေကို အိတ်များထဲသို့ မည်သူထည့်ခဲ့သည်ကို ငါတို့မသိနိုင်ပါ” ဟု ထပ်ပြောကြ၏။

“သူကလည်း၊ သင်တို့၌ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိပါစေ။ မကြောက်ကြနှင့်။ သင်တို့ဘုရားသခင်နှင့် သင်တို့အဘ၏ဘုရားသခင်သည် သင်တို့အိတ်များ၌ ဘဏ္ဍာပေးတော်မူပြီ။ သင်တို့၏ငွေကို ငါရပြီးပြီဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ရှိမောင်ကို သူတို့ထံသို့ ထုတ်လာ၏။” အိမ်အုပ်စိုးသူ၏ စကားများကြောင့် သူတို့၏စိုးရိမ်မှု သက်သာသွားပြီး အဘက တောင်းပန်ခဲ့သည့်အတိုင်း ဘုရားသခင်သည် သူတို့အပေါ် အမှန်ပင် ကရုဏာပြတော်မူကြောင်း ထင်ကြ၏။

ယောသပ်အိမ်သို့ ရောက်သောအခါ ညီအစ်ကိုများသည် အဘ၏အမည်ဖြင့် လက်ဆောင်ကို ပေး၍ သူ့ရှေ့တွင် မြေသို့ ဦးညွှတ်ကြ၏။ “သူတို့၏ကျန်းမာရေးအကြောင်း မေး၍၊ သင်တို့ပြောခဲ့သော အသက်ကြီးသူ အဘသည် ကျန်းမာပါသလော။ အသက်ရှင်သေးသလောဟု မေး၏။ သူတို့က၊ သင်၏ကျွန်အဘသည် ကျန်းမာပါသည်။ အသက်ရှင်သေးပါသည်ဟု ပြန်ဖြေ၍ ဦးခေါင်းကို ငုံ့ကာ ဦးညွှတ်ကြ၏။ ထိုအခါ သူသည် မျက်စိကို မြှောက်၍ မိမိအမေ၏သား ညီဗင်္ယာမိန်ကို မြင်ကာ၊ သင်တို့ပြောသော အငယ်ဆုံးညီသည် ဤသူလောဟု မေး၏။ ဘုရားသခင်သည် သင့်အား ကျေးဇူးပြုတော်မူပါစေ၊ ငါ့သားဟု ဆို၏။ ယောသပ်သည် မိမိညီအပေါ် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် အလျင်အမြန် ထွက်၍ ငိုကြွေးရန်နေရာကို ရှာကာ အခန်းထဲဝင်၍ ထိုနေရာ၌ ငိုကြွေး၏။ မျက်နှာကို ဆေးကြော၍ ပြန်ထွက်လာကာ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး မုန့်ကို တင်ကြဟု ဆို၏။”

အဲဂုတ္တုလူတို့သည် ဟေဗြဲလူတို့နှင့်အတူ မုန့်စားခြင်းကို ရွံရှာဖွယ်အရာအဖြစ် မှတ်ယူကြသောကြောင့် ယောသပ်သည် ညီအစ်ကိုများနှင့် တစ်စားပွဲတည်း မစား။ ယောသပ်သည် သူတို့၏အသက်များကို သိထားသကဲ့သို့ အဘိဓာန်အရ အသက်အကြီးဆုံးမှ စတင်၍ မွေးရာပါအခွင့်အရေးအတိုင်း အစဉ်လိုက် ထိုင်ခိုင်းပြီး အငယ်ဆုံးအထိ စီစဉ်ပေး၏။ သူတို့၏အသက်များကို အတိအကျ သိနေသကဲ့သို့ ပြုမူ၏။ ညီအစ်ကိုများသည် သူတို့၏အသက်များကို သိနိုင်စရာအကြောင်းမရှိဟု ထင်ထားသော ယောသပ်၏ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် အံ့အားသင့်ကြ၏။

သူ၏ညီအစ်ကိုတစ်ဦးစီအား အစားအစာတစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပို့ပေးသောအခါ ဗင်္ယာမိန်အား အခြားသူများထက် ငါးဆပို၍ ပေး၏။ ဤသို့ပြုခြင်းမှာ ဗင်္ယာမိန်အပေါ် မိမိ၏ထူးခြားသော မေတ္တာကို ပြသရန်သာမက၊ သူတို့ကို စမ်းသပ်၍ ဗင်္ယာမိန်အပေါ် သူတို့သည် ယခင်က မိမိအပေါ်ရှိခဲ့သည့် မနာလိုသောခံစားချက်များအတိုင်း ရှိနေသေးသလားကို သိရန်လည်း ဖြစ်၏။ သူတို့က ယောသပ်သည် သူတို့၏ဘာသာစကားကို နားမလည်ဟု ထင်သဖြင့် သူ့ရှေ့တွင် အချင်းချင်း လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် ယောသပ်သည် သူတို့မသိဘဲ သူတို့၏စိတ်ခံစားချက်များ၏ အမှန်တကယ်အခြေအနေကို သိရန် အခွင့်ကောင်းရ၏။ ယောသပ်သည် ညီအစ်ကိုများသယ်နိုင်သလောက် အစားအစာများ ထပ်မံပေးရန်၊ လူတိုင်း၏ငွေကို အိတ်၏အပေါက်ဝ၌ ထည့်ရန်နှင့် အငယ်ဆုံး၏အိတ်ထဲ၌ မိမိ၏ငွေဖလားကို ထည့်ရန် ထပ်မံအမိန့်ပေး၏။ ညီအစ်ကိုများသည် မြို့ပြင်သို့ ထွက်သွားသောအခါ ယောသပ်က မိမိ၏အိမ်အုပ်စိုးသူကို သူတို့နောက်သို့ လိုက်စေပြီး၊ ဘုရင်ပိုင်ငွေဖလားကို ယူဆောင်ခြင်းဖြင့် ကောင်းမှုကို မကောင်းမှုဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရခြင်းအကြောင်း မေးမြန်းစေ၏။ ထိုဖလားဖြင့် အမှန်ပင် အနာဂတ်ကို ခန့်မှန်းတတ်သည်ဟု ဆို၏။

ဘုရင်များနှင့် အုပ်စိုးသူများသည် မိမိတို့သောက်သည့်ဖလားတစ်လုံး ရှိကြပြီး၊ သောက်စရာထဲသို့ အဆိပ်အတောက်တစ်စုံတစ်ရာ ထည့်ထားလျှင် ရှာဖွေသိရှိနိုင်သော သေချာသည့်နည်းလမ်းတစ်ရပ်အဖြစ် မှတ်ယူကြ၏။ “သူတို့က၊ ငါတို့သခင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့စကားပြောသနည်း။ ဤအရာကို သင်၏ကျွန်တို့ ပြုမည်အမှုမှန်သမျှ ဘုရားသခင် တားမြစ်တော်မူပါစေ။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ သင်တို့ထံသို့ ငါတို့ပြန်ယူလာခဲ့သော အိတ်အပေါက်ဝ၌ တွေ့ရသောငွေကို ကြည့်ပါ။ သို့ဖြစ်၍ သင်၏သခင်၏အိမ်မှ ငွေသော်လည်းကောင်း၊ ရွှေသော်လည်းကောင်း ခိုးယူမည်ဟု အဘယ်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ သင်၏ကျွန်တို့ထဲမှ မည်သူ့ထံတွင်မဆို တွေ့လျှင် ထိုသူသေစေ။ ငါတို့လည်း ငါတို့သခင်၏ ကျွန်များဖြစ်ကြမည်ဟု ဆိုကြ၏။ သူကလည်း၊ သင်တို့ပြောသည့်အတိုင်း မဖြစ်စေလို။ ဖလားတွေ့သောသူသာ ငါ၏ကျွန်ဖြစ်ရမည်။ သင်တို့မူကား အပြစ်ကင်းကြသည်ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ သူတို့သည် အလျင်အမြန် လူတိုင်း၏အိတ်ကို မြေသို့ချ၍ ဖွင့်ကြ၏။ သူသည် အကြီးဆုံးထံမှ စတင်၍ အငယ်ဆုံးထံ၌ အဆုံးသတ်ကာ ရှာဖွေ၏။ ဖလားကို ဗင်္ယာမိန်၏အိတ်ထဲ၌ တွေ့၏။”

ထိုသို့တွေ့ရှိသောအခါ အားလုံး အလွန်အံ့အားသင့်ကြပြီး၊ မိမိတို့၏အလွန်ကြီးမားသော ဒုက္ခကို ဖော်ပြရန် ဝတ်လုံများကို ဆုတ်ကြ၏။ အလွန်ဒုက္ခရောက်သောအခါ ဤသို့ပြုခြင်းသည် ဓလေ့ဖြစ်၏။ ဗင်္ယာမိန်သည် သူ၏ညီအစ်ကိုများထက် ပို၍ အံ့အားသင့်၍ စိတ်ရှုပ်ထွေး၏။ သူတို့သည် ဝမ်းနည်း၍ ကြောက်ရွံ့စွာ မြို့သို့ ပြန်လာကြ၏။ ယခင်က ပြုခဲ့သောဆိုးညစ်မှုများအတွက် ဘုရားသခင်၏လက်တော်သည် သူတို့အပေါ် ဆန့်ကျင်နေသည်ဟု ထင်ကြ၏။ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ကတိအရ ဗင်္ယာမိန်သည် တစ်သက်လုံး ကျွန်ဖြစ်ရန် သတ်မှတ်ခံရပြီ။ အဘ၏စိုးရိမ်မှုများလည်း အပြည့်အဝ အကောင်အထည်ပေါ်လာမည်ဟု ထင်ကြ၏။ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရသော ဗင်္ယာမိန်အပေါ် ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်လာပြီ။

ယုဒသည် ဗင်္ယာမိန်အတွက် မိမိကိုယ်ကို အာမခံထား၏။ “ယုဒနှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုများသည် ယောသပ်၏အိမ်သို့ လာကြ၏။ သူသည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသေး၏။ သူတို့သည် သူ့ရှေ့တွင် မြေပေါ်သို့ ဦးညွှတ်ကြ၏။ ယောသပ်ကလည်း၊ သင်တို့ပြုသော ဤအမှုသည် အဘယ်သို့နည်း။ ငါကဲ့သို့သောသူသည် အနာဂတ်ကို သေချာစွာ ခန့်မှန်းနိုင်ကြောင်း သင်တို့မသိကြသလောဟု ဆို၏။” ယောသပ်သည် ဤမေးခွန်းကို မေးခြင်းမှာ ညီအစ်ကိုများထံမှ ယခင်က ပြုခဲ့သော မှားယွင်းသောအမှုကို ဝန်ခံစေရန်နှင့် သူတို့၏စစ်မှန်သော ခံစားချက်များ ပို၍အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာစေရန် ဖြစ်၏။ သူသည် အနာဂတ်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သော တန်ခိုးတစ်စုံတစ်ရာ ရှိသည်ဟု မဆိုဘဲ သူတို့၏လျှို့ဝှက်လုပ်ရပ်များကို ဖတ်နိုင်သည်ဟု ညီအစ်ကိုများ ယုံကြည်စေလို၏။ “ယုဒကလည်း၊ ငါတို့သခင်အား အဘယ်သို့ပြောရမည်နည်း။ အဘယ်စကားကို ပြောရမည်နည်း။ မည်သို့ မိမိတို့ကိုယ်ကို အပြစ်ကင်းကြောင်း ပြနိုင်မည်နည်း။ ဘုရားသခင်သည် သင်၏ကျွန်တို့၏အပြစ်ကို ဖော်ထုတ်တော်မူပြီ။ ငါတို့သည်လည်းကောင်း၊ ဖလားတွေ့သောသူသည်လည်းကောင်း ငါတို့သခင်၏ကျွန်များ ဖြစ်ကြပါစေဟု ဆို၏။” ယုဒက ညီအစ်ကိုများအား အဲဂုတ္တုပြည်၌ မိမိတို့ညီကို ရောင်းခဲ့ခြင်းကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏အပြစ်ကို ဖော်ထုတ်တော်မူပြီး၊ ယခုသူတို့ကိုလည်း ကျွန်များဖြစ်စေခြင်းဖြင့် သူတို့၏လွန်ကျူးမှုများကို သူတို့အပေါ် ပြန်လည်ရောက်စေတော်မူကြောင်း ပြောပြ၏။

ယုဒပြောသည့်အတိုင်း သူတို့အားလုံးကို ကျွန်များအဖြစ် လက်ခံရန် ယောသပ် ငြင်းဆန်၏။ “ဤသို့ပြုရန် ဘုရားသခင် တားမြစ်တော်မူပါစေ။ ဖလားကို တွေ့သောသူသာ ငါ၏ကျွန်ဖြစ်ရမည်။ သင်တို့မူကား ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့်အတူ သင်တို့အဘထံသို့ ပြန်တက်သွားကြဟု ဆို၏။” ယုဒသည် အခြားသူများနှင့် ခွဲ၍ ယောသပ်နှင့် စကားပြောကာ ဗင်္ယာမိန်ကို သူတို့နှင့်အတူ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ လွှတ်ရန် အဘ၏ မလိုလားမှုအကြောင်း ပြောပြ၏။ ဗင်္ယာမိန်ကို အဘထံသို့ ပြန်မခေါ်လာလျှင် မိမိသည် ထာဝရအပြစ်ခံမည်ဟု အာမခံထားကြောင်းလည်း ပြော၏။ သူသည် အဘအတွက် ထိမိစွာ တောင်းပန်၍ ယောသပ်ကို ဆုံးရှုံးရခြင်းကြောင့် အဘ၏အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုအကြောင်း ပြော၏။ ဗင်္ယာမိန်သည် အဘချစ်မြတ်နိုးသော မိခင်ထံမှ ကျန်ရစ်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်ပြီး၊ ဗင်္ယာမိန်သည် အဘထံမှ ခွဲထွက်သွားလျှင် သူသေမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြော၏။ အကြောင်းမူကား သူ၏အသက်သည် ထိုကလေး၏အသက်နှင့် ချည်နှောင်ထား၏။ ထို့နောက် ယုဒသည် မိမိညီအစား မိမိကိုယ်တိုင် ကျွန်ဖြစ်ရန် မြင့်မြတ်စွာ ကမ်းလှမ်း၏။ အကြောင်းမူကား ဗင်္ယာမိန်မပါဘဲ အဘထံသို့ မပြန်နိုင်။ ယုဒက “ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တောင်းပန်ပါ၏။ ထိုကလေးအစား သင်၏ကျွန်ကို ငါတို့သခင်၏ကျွန်အဖြစ် နေခွင့်ပြု၍ ထိုကလေးကို သူ၏ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ ပြန်တက်စေပါ” ဟု ဆို၏။

ယောသပ် ကျေနပ်သွား၏။ သူသည် ညီအစ်ကိုများကို စမ်းသပ်ပြီး သူတို့၏အပြစ်များအတွက် စစ်မှန်သောနောင်တ၏ အသီးအပွင့်များကို မြင်တွေ့ခဲ့၏။ ထိုအရာကြောင့် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသဖြင့် မိမိ၏ခံစားချက်များကို ဆက်လက်ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တော့ဘဲ ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ တစ်ဦးတည်း နေခွင့်ပြုရန် တောင်းဆို၏။ ထို့နောက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော ခံစားချက်များကို လွှတ်ချ၍ အသံကျယ်စွာ ငိုကြွေး၏။ “ယောသပ်က ညီအစ်ကိုများအား၊ ငါသည် ယောသပ်ဖြစ်၏။ ငါ့အဘသည် အသက်ရှင်သေးသလောဟု မေး၏။ ညီအစ်ကိုများသည် သူ့ရှေ့၌ ထိတ်လန့်ကြသောကြောင့် သူ့အား ပြန်မဖြေနိုင်ကြ။” သူတို့သည် အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် သူ့အား မဖြေနိုင်ကြ။ အဲဂုတ္တုပြည်၏ အုပ်စိုးသူသည် မိမိတို့ မနာလိုခဲ့၍ သတ်လိုခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျွန်အဖြစ် ရောင်းရန် ကျေနပ်ခဲ့သော မိမိတို့၏ညီ ယောသပ်ပင်ဖြစ်ကြောင်း အမှန်တကယ် မယုံနိုင်ကြ။ မိမိတို့၏ညီအပေါ် ပြုခဲ့သမျှသော မကောင်းမှုများသည် သူတို့ရှေ့၌ နာကျင်စွာ ပြန်ပေါ်လာကြ၏။ အထူးသဖြင့် မိမိတို့မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့၍ ပြည့်စုံမလာစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော အိပ်မက်များကို သတိရကြ၏။ ထိုအိပ်မက်များ ပြည့်စုံလာစေရန် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ခဲ့ကြ၏။ သူ၏အိပ်မက်အတိုင်း ယောသပ်ရှေ့တွင် အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ခဲ့ကြ၏။ ယခု သူတို့သည် သူ့ရှေ့၌ အပြစ်ရှိသူများအဖြစ် စီရင်ခံရပြီး အံ့အားသင့်စွာ ရပ်နေကြ၏။

ယောသပ်သည် ညီအစ်ကိုများ၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို မြင်သောအခါ “ကျွန်ုပ်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကြပါ။” သူတို့ ချဉ်းကပ်လာကြ၏။ သူက “ငါသည် သင်တို့၏ညီ ယောသပ်ဖြစ်၏။ သင်တို့သည် ငါ့ကို အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ရောင်းခဲ့ကြသည်” ဟု ဆို၏။ သူသည် ဤအခြေအနေကို ညီအစ်ကိုများအတွက် တတ်နိုင်သမျှ လွယ်ကူစေရန် မြင့်မြတ်စွာ ကြိုးစား၏။ သူတို့ကို အပြစ်တင်၍ သူတို့၏ရှက်ရွံ့မှုကို ပိုမိုတိုးစေလိုခြင်း မရှိ။ မိမိအပေါ် ပြုခဲ့သော ရက်စက်မှုအတွက် သူတို့သည် လုံလောက်စွာ ဒုက္ခခံခဲ့ကြပြီဟု ခံစားရပြီး သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစား၏။ သူက “ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် ငါ့ကို ဤအရပ်သို့ ရောင်းခဲ့သောကြောင့် ဝမ်းနည်းခြင်းမရှိကြနှင့်၊ မိမိတို့ကိုယ်ကိုလည်း ဒေါသမထွက်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား အသက်ကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်သည် ငါ့ကို သင်တို့ရှေ့သို့ စေလွှတ်တော်မူပြီ။ ဤနှစ်နှစ်အတွင်း ပြည်၌ အစာခေါင်းပါးခဲ့ပြီ။ နောက်ထပ် ငါးနှစ်ရှိသေးပြီး ထိုနှစ်များအတွင်း လယ်ထွန်ခြင်းလည်း မရှိ၊ ရိတ်သိမ်းခြင်းလည်း မရှိ။ မြေကြီးပေါ်တွင် သင်တို့အတွက် အဆက်အနွယ်ကျန်ရစ်စေရန်နှင့် ကြီးမားသောကယ်တင်ခြင်းဖြင့် သင်တို့အသက်ကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်သည် ငါ့ကို သင်တို့ရှေ့သို့ စေလွှတ်တော်မူပြီ။ ထို့ကြောင့် ယခု ငါ့ကို ဤအရပ်သို့ စေလွှတ်သူမှာ သင်တို့မဟုတ်၊ ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏။ သူသည် ငါ့ကို ဖာရောဘုရင်၏ အဘတစ်ဦးအဖြစ်၊ သူ၏အိမ်တစ်အိမ်လုံး၏ သခင်အဖြစ်နှင့် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်လျှောက်လုံး၏ အုပ်စိုးသူအဖြစ် ခန့်ထားတော်မူပြီ။ အလျင်အမြန် အဘထံသို့ ပြန်တက်၍၊ သင်၏သား ယောသပ်က အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံး၏ သခင်အဖြစ် ဘုရားသခင် ခန့်ထားတော်မူပြီဟု သူ့အား ပြောကြ။ ငါ့ထံသို့ ဆင်းလာပါ၊ မနှောင့်နှေးနှင့်။ သင်သည် ဂေါရှင်ပြည်၌ နေ၍ ငါနှင့်နီးရမည်။ သင်၊ သင်၏သားသမီးများ၊ သင်၏သားသမီးမြေးများ၊ သင်၏သိုးစုများ၊ သင်၏နွားစုများနှင့် သင်ပိုင်သမျှ အားလုံးသည် ငါနှင့်နီးရမည်။ ထိုနေရာ၌ ငါသည် သင့်ကို ကျွေးမွေးမည်။ အကြောင်းမူကား အစာခေါင်းပါးသောနှစ် ငါးနှစ် ကျန်သေးသဖြင့် သင်၊ သင့်အိမ်ထောင်စုနှင့် သင်ပိုင်သမျှ အားလုံး ဆင်းရဲမွဲတေမှုသို့ မရောက်စေရန် ဖြစ်၏။ သင်တို့မျက်စိနှင့် ငါ့ညီဗင်္ယာမိန်၏မျက်စိသည် ငါ၏ပါးစပ်က သင်တို့အား ပြောနေသည်ကို မြင်ကြ၏။ သင်တို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ငါ၏ဘုန်းအသရေအားလုံးနှင့် သင်တို့မြင်ခဲ့သမျှအားလုံးကို ငါ့အဘအား ပြောပြပြီး အဘကို ဤအရပ်သို့ အလျင်အမြန် ခေါ်လာကြ။” ထို့နောက် သူသည် ညီဗင်္ယာမိန်၏ လည်ပင်းကို ဖက်၍ ငိုကြွေး၏။ ဗင်္ယာမိန်လည်း သူ၏လည်ပင်းပေါ်၌ ငိုကြွေး၏။ ထို့အပြင် သူသည် ညီအစ်ကိုအားလုံးကို နမ်း၍ သူတို့အပေါ် ငိုကြွေးပြီးနောက် ညီအစ်ကိုများက သူနှင့် စကားပြောကြ၏။

သူတို့သည် ယောသပ်အပေါ် ကျူးလွန်ခဲ့သော အမှားများကို နှိမ့်ချစွာ ဝန်ခံ၍ သူ၏ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို တောင်းပန်ကြပြီး၊ သူအသက်ရှင်နေသေးကြောင်း သိရသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူ့အပေါ် ရက်စက်စွာ ပြုမူခဲ့ပြီးကတည်းက နောင်တနှင့် စိတ်ဒုက္ခအလွန်ကြီးစွာ ခံစားခဲ့ကြရ၏။ ယခု မိမိတို့သည် သူ၏သွေးအတွက် အပြစ်မရှိကြောင်း သိရသဖြင့် သူတို့၏စိတ်ပူပန်မှု သက်သာသွား၏။

ယောသပ်သည် ညီအစ်ကိုများကို ဝမ်းမြောက်စွာ ခွင့်လွှတ်၍ အဘ၏မိသားစုနှင့် သူတို့၏မိသားစုများကို အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ရွှေ့ပြောင်းရန် လိုအပ်သမျှသော အစားအစာ၊ လှည်းများနှင့် အရာအားလုံးကို လုံလောက်စွာ ထောက်ပံ့ပေးပြီး ပြန်စေလွှတ်၏။ ယောသပ်သည် အခြားညီအစ်ကိုများထက် ဗင်္ယာမိန်အား ပို၍တန်ဖိုးရှိသော လက်ဆောင်များ ပေး၏။ သူတို့ကို ပြန်လွှတ်သောအခါ “လမ်း၌ အချင်းချင်း မငြင်းခုံကြနှင့်” ဟု မှာထား၏။ သူတို့သည် အချင်းချင်း အငြင်းပွား၍ မိမိအပေါ် ပြုခဲ့သော ရက်စက်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ အပြစ်ရှိရခြင်း၏အကြောင်းကို တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦး ပုံချမည်ကို သူကြောက်၏။ သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ အဘထံ ပြန်လာ၍ “ယောသပ်သည် အသက်ရှင်သေး၏။ အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံး၏ အုပ်စိုးသူဖြစ်၏” ဟု ပြောကြ၏။ ယာကုပ်သည် သူတို့ကို မယုံသောကြောင့် စိတ်အားလျော့သွား၏။ သူတို့က ယောသပ်ပြောခဲ့သော စကားအားလုံးကို ပြောပြကြပြီး၊ သူ့ကို သယ်ဆောင်ရန် ယောသပ်ပို့လိုက်သော လှည်းများကို မြင်သောအခါ သူတို့အဘ ယာကုပ်၏စိတ်ဝိညာဉ် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာ၏။ အစ္စရေးက “လုံလောက်ပြီ။ ငါ့သားယောသပ်သည် အသက်ရှင်သေး၏။ မသေမီ သူ့ကို သွား၍ တွေ့မည်” ဟု ဆို၏။

ထို့နောက် ယာကုပ်၏သားများသည် ယောသပ်အပေါ် မိမိတို့ပြုခဲ့သော ဆိုးညစ်သောအမှုအတွက် အရှက်ရစွာ အဘထံ ဝန်ခံ၍ ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်ကြ၏။ ယာကုပ်သည် မိမိသားများ ထိုမျှရက်စက်သောအမှုကို ပြုခဲ့ကြောင်း မသိခဲ့။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် အရာအားလုံးကို ကောင်းကျိုးအတွက် အုပ်စိုးပြောင်းလဲတော်မူကြောင်း မြင်သဖြင့် မှားယွင်းသောသားများကို ခွင့်လွှတ်၍ ကောင်းချီးပေး၏။ စိတ်နှလုံးဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ခရီးစတင်ပြီး ဗေရရှေဘသို့ ရောက်သောအခါ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းအတွက် ပူဇော်သက္ကာများကို ဆက်ကပ်၍ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းကို နှစ်သက်တော်မူသလား သိရှိစေရန် ကောင်းချီးပေးရန် တောင်းပန်၏။ ယာကုပ်သည် သူတို့နှင့်အတူ ဘုရားသခင် ကြွသွားမည်ဟူသော အထောက်အထားကို ဘုရားသခင်ထံမှ လိုချင်၏။ “ညဉ့်အခါ မြင်ရသောရူပါရုံများ၌ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးအား စကားပြော၍၊ ယာကုပ်၊ ယာကုပ်ဟု ခေါ်တော်မူ၏။ သူက အကျွန်ုပ်ရှိပါသည်ဟု ပြန်ဖြေ၏။ ဘုရားသခင်က၊ ငါသည် သင်၏အဘ၏ဘုရားသခင် ဖြစ်၏။ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ဆင်းရန် မကြောက်နှင့်။ ထိုအရပ်၌ သင့်ကို လူမျိုးကြီးဖြစ်စေမည်။ ငါသည် သင်နှင့်အတူ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ဆင်းမည်။ တစ်ဖန် သင့်ကို ပြန်ခေါ်တက်မည်။ ယောသပ်သည် သင်၏မျက်စိပေါ်၌ မိမိလက်ကို တင်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။”

ယောသပ်နှင့် သူ၏အဘ တွေ့ဆုံခြင်းသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ဖြစ်၏။ ယောသပ်သည် မိမိစီးလာသော ရထားမှ ဆင်း၍ အဘကို ခြေလျင်ပြေးတွေ့ကာ ဖက်ပြီး အချင်းချင်း ငိုကြွေးကြ၏။ ထို့နောက် ယာကုပ်သည် မိမိ၏သားယောသပ်ကို ပြန်တွေ့ရပြီဖြစ်သောကြောင့် သေလိုကြောင်း ဖော်ပြ၏။ အကြောင်းမူကား ယောသပ်ကို သေပြီဟု ထင်၍ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဝမ်းနည်းခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဖာရောဘုရင်က သူတို့၏အလုပ်အကိုင်ကို မေးသောအခါ ယောသပ်သည် ညီအစ်ကိုများအား သူတို့သည် သိုးထိန်းများဖြစ်ကြောင်း ရိုးရိုးသားသား ပြောရန် အကြံပေး၏။ အဲဂုတ္တုလူများက ထိုအလုပ်အကိုင်ကို နိမ့်ကျသောအလုပ်ဟု မှတ်ယူကြသော်လည်း ဖြစ်၏။ ယောသပ်သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ချစ်၍ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၏။ ညီအစ်ကိုများသည် စုံစမ်းခြင်းနှင့် မတွေ့ကြုံစေရန် မိမိတို့ကို ဘုရင်၏ အထူးဝန်ဆောင်မှုများတွင် မထားစေလို။ နန်းတွင်းရှိ ပျက်စီးစေသော ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ သြဇာအလယ်တွင် မထားလို။ ဘုရင်အား သူတို့သည် သိုးထိန်းများဖြစ်ကြောင်း ပြောလျှင် ဘုရင်သည် သူတို့ကို မိမိ၏ဝန်ဆောင်မှုတွင် ခန့်ထားမည်မဟုတ်၊ ယောသပ်ကြောင့် ဂုဏ်အသရေရှိသော ရာထူးတစ်ခုသို့ မြှင့်တင်မည်လည်း မဟုတ်။ သူတို့သည် သိုးထိန်းများဖြစ်ကြောင်း ဘုရင်သိသောအခါ ယောသပ်အား အဲဂုတ္တုပြည်၏ အကောင်းဆုံးဒေသတွင် အဘနှင့် ညီအစ်ကိုများကို နေရာချထားရန် ခွင့်ပြု၏။ ယောသပ်သည် ကောင်းသောစားကျက်များနှင့် ရေလုံလောက်စွာ ရှိသောကြောင့် ဂေါရှင်ကို သင့်လျော်သောနေရာအဖြစ် ရွေးချယ်၏။ ထိုနေရာ၌လည်း အဲဂုတ္တုလူတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော အခမ်းအနားများကြောင့် အနှောင့်အယှက်မရှိဘဲ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုနိုင်ကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့ကို အင်အားနှင့် ကြီးမားသောနိမိတ်လက္ခဏာများ၊ အံ့ဖွယ်အမှုများဖြင့် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်သည့်အချိန်တိုင်အောင် ဂေါရှင်ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသကို အစ္စရေးလူတို့ နေထိုင်ကြ၏။

ယောသပ်သည် ယာကုပ်ကို ဖာရောဘုရင်ထံ ခေါ်လာ၍ အလွန်ဂုဏ်ပြုရသော အဘကို ဘုရင်ထံ မိတ်ဆက်ပေး၏။ ယာကုပ်သည် မိမိသားယောသပ်အပေါ် ကြင်နာမှုအတွက် ဖာရောဘုရင်အား ကောင်းချီးပေး၏။ “ဖာရောဘုရင်က ယာကုပ်အား၊ သင်သည် အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီနည်းဟု မေး၏။ ယာကုပ်က ဖာရောဘုရင်အား၊ ငါ၏ဧည့်သည်ဘဝနှစ်များ၏ နေ့ရက်တို့သည် အနှစ်တစ်ရာသုံးဆယ်ရှိပြီ။ ငါ့အသက်တာ၏ နှစ်များသည် နည်းပါး၍ ဆိုးရွားခဲ့ကြ၏။ ငါ့အဘများ ဧည့်သည်ဘဝဖြင့် နေထိုင်ခဲ့သော နေ့ရက်များနှင့် မညီမျှသေးဟု ဆို၏။”

ယာကုပ်က မိမိ၏နှစ်များသည် နည်းပါး၍ ဆိုးရွားခဲ့ကြောင်း ဘုရင်အား ပြော၏။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ဒုက္ခများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများစွာကို ခံစားခဲ့ရသဖြင့် မိမိ၏နှစ်များ တိုတောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယာကုပ်၏ဘဝသည် ချောမွေ့၍ ငြိမ်သက်သောဘဝ မဟုတ်။ သူ၏ဇနီးများ၏ မနာလိုမှုက ဒုက္ခဆိုးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေ၏။ သူ၏သားအချို့က သူ့ကို ဝမ်းနည်းစေ၍ သူ၏ဘဝကို အလွန်ခါးသီးစေကြ၏။ သို့သော် ယာကုပ်၏ဘဝနောက်ဆုံးနှစ်များသည် ပို၍ငြိမ်သက်လာ၏။ သူ၏သားများသည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲလာကြ၏။

ယာကုပ် သေခါနီးသောအခါ သားသမီးများသည် သူ၏ကောင်းချီးကို ခံယူရန်နှင့် သူတို့အား နောက်ဆုံးအကြံပေးစကားများကို နားထောင်ရန် သူ့ပတ်လည်၌ စုဝေးလာကြ၏။ သူတို့၏ မိဘမသိတတ်သော အပြုအမူအားလုံးနှင့် ယောသပ်အပေါ် ရက်စက်စွာ ပြုခဲ့မှုအား ခွင့်လွှတ်၏။ ထိုအမှုကြောင့် ယောသပ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် သေဆုံးခဲ့ပြီဟု ထင်ကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝမ်းနည်းခဲ့ရ၏။ သူသည် သားသမီးများနှင့် နောက်ဆုံးအကြိမ် စကားပြောစဉ် ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဉ်တော်သည် သူ့အပေါ် ကျရောက်၍ သူတို့နှင့်ပတ်သက်သော အနာဂတ္တိများကို ပြောဆို၏။ ထိုအနာဂတ္တိများသည် အနာဂတ်အလွန်ဝေးကွာသောအချိန်အထိ ရောက်ရှိ၏။ အတုယူစရာဝိညာဉ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သူသည် သူတို့၏အတိတ်ဘဝများနှင့် အနာဂတ်သမိုင်းကို သူတို့ရှေ့တွင် ဖွင့်ပြပြီး သူတို့နှင့်ပတ်သက်သော ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖော်ပြ၏။ ဘုရားသခင်သည် ရက်စက်မှု သို့မဟုတ် ဆိုးညစ်မှုကို မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ အတည်ပြုမည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့အား ပြ၏။ အကြီးဆုံးသားမှ စတင်၏။ ရုဗင်သည် ယောသပ်ကို ရောင်းရာတွင် မပါဝင်ခဲ့သော်လည်း ထိုအဖြစ်အပျက်မတိုင်မီ သူသည် အလွန်ပြင်းထန်သော အပြစ်ပြုခဲ့၏။ သူ၏လမ်းစဉ်သည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး ဘုရားသခင်၏ပညတ်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့၏။ ယာကုပ်က သူ့အကြောင်း အနာဂတ္တိပြု၍ “ရုဗင်၊ သင်သည် ငါ၏သားဦး၊ ငါ၏ခွန်အားနှင့် ငါ၏အစွမ်းသတ္တိ၏ အစဖြစ်၏။ ဂုဏ်အသရေ၏ ထူးမြတ်ခြင်းနှင့် အာဏာ၏ထူးမြတ်ခြင်း ဖြစ်၏။ ရေကဲ့သို့ မတည်ငြိမ်သောကြောင့် သင်သည် ထူးမြတ်ခြင်းမရှိရ” ဟု ဆို၏။

ထို့နောက် ရှိမောင်နှင့် လေဝိတို့အကြောင်း အနာဂတ္တိပြု၏။ သူတို့သည် ရှေခင်လူတို့အား လှည့်စားပြီးနောက် အလွန်ရက်စက်၍ လက်စားချေသောပုံစံဖြင့် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် ယောသပ်အမှု၌ အပြစ်အများဆုံးသူများလည်း ဖြစ်ကြ၏။ “ရှိမောင်နှင့် လေဝိတို့သည် ညီအစ်ကိုများဖြစ်ကြ၏။ ရက်စက်မှု၏ လက်နက်များသည် သူတို့၏နေအိမ်များ၌ ရှိကြ၏။ အို ငါ့ဝိညာဉ်၊ သူတို့၏လျှို့ဝှက်အကြံထဲသို့ မဝင်နှင့်။ သူတို့၏အစုအဝေးနှင့် ငါ့ဂုဏ်အသရေ မပေါင်းစည်းစေနှင့်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် အမျက်ထွက်၍ လူတစ်ဦးကို သတ်ကြ၏။ မိမိတို့အလိုအလျောက် နံရံတစ်ခုကို ဖြိုဖျက်ကြ၏။ သူတို့၏အမျက်သည် ပြင်းထန်သောကြောင့် ကျိန်ခြင်းရှိစေ။ သူတို့၏ဒေါသသည် ရက်စက်သောကြောင့် ကျိန်ခြင်းရှိစေ။ ယာကုပ်၌ သူတို့ကို ခွဲဝေ၍ အစ္စရေး၌ သူတို့ကို ဖြန့်ကျက်မည်။”

ထိုသို့ ယာကုပ်သည် ဝမ်းနည်းနေသောသားများအား အတုယူစရာဝိညာဉ်တော်၏ စကားများကို ပြော၍ သူတို့၏အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ်များကို ဘုရားသခင် မည်သို့မြင်တော်မူကြောင်း သူတို့ရှေ့၌ ဖော်ပြ၏။ သူတို့၏အပြစ်များအတွက် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို စီရင်တော်မူမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြ၏။ သူ၏အခြားသားများနှင့်ပတ်သက်သော အနာဂတ္တိစကားများသည် ဤမျှမှောင်မိုက်ခြင်း မရှိကြ။

ယုဒနှင့်ပတ်သက်၍ ယာကုပ်၏ အတုယူစရာစကားများသည် ပို၍ဝမ်းမြောက်ဖွယ် ဖြစ်၏။ သူ၏အနာဂတ္တိမျက်စိသည် နှစ်ပေါင်းရာချီ အနာဂတ်သို့ ကြည့်၍ ခရစ်တော်မွေးဖွားမည့်အချိန်ကို မြင်ကာ “ရှိလောမရောက်မချင်း ယုဒထံမှ ရာဇလှံတံသည် မရွေ့၊ သူ၏ခြေကြားမှ ဥပဒေပြုသူလည်း မရွေ့။ လူတို့၏စုဝေးခြင်းသည် သူ့ထံသို့ ရောက်လိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

ယာကုပ်သည် သားအများစုအတွက် ဝမ်းမြောက်ဖွယ်အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ဟော၏။ အထူးသဖြင့် ယောသပ်အတွက် ပျော်ရွှင်ဖွယ်သဘောရှိသော ထူးမြတ်သောစကားများကို ပြော၏။ “ယောသပ်သည် ရေတွင်းနားရှိ အသီးများသောအကိုင်းဖြစ်၏။ အကိုင်းတို့သည် နံရံပေါ်သို့ ကျော်လွန်သွားကြ၏။ လေးသမားတို့သည် သူ့ကို အလွန်ဝမ်းနည်းစေ၍ မြားပစ်ကြပြီး သူ့ကို မုန်းကြ၏။ သို့သော် သူ၏လေးသည် ခွန်အား၌ တည်မြဲ၍ သူ၏လက်မောင်းတို့သည် ယာကုပ်၏တန်ခိုးကြီးသော ဘုရားသခင်၏လက်တော်ဖြင့် ခိုင်မာစေခြင်းခံရ၏။ ထိုအရပ်မှ အစ္စရေး၏သိုးထိန်း၊ ကျောက်သည် ထွက်ပေါ်လာ၏။” “သင်၏အဘ၏ကောင်းချီးများသည် ငါ၏ဘိုးဘေးများ၏ကောင်းချီးများထက် ကျော်လွန်၍ ထာဝရတောင်ကုန်းများ၏ အစွန်အဖျားအထိ ရောက်ရှိ၏။ ထိုကောင်းချီးများသည် ညီအစ်ကိုများထံမှ ခွဲထားခံရသောသူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်၊ ယောသပ်၏ဦးခေါင်းပေါ်၌ ရှိလိမ့်မည်။”

ယာကုပ်သည် မေတ္တာရှိသောအဘ ဖြစ်၏။ သူ၏သားသမီးများအား ပြောသောစကားများသည် သူတို့၏အမှားများကြောင့် ခွင့်မလွှတ်နိုင်သောစိတ်ကို ဆက်လက်ကိုင်စွဲထားသောကြောင့် ပြောခြင်းမဟုတ်။ သူသည် သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့ပြီ။ နောက်ဆုံးအချိန်တိုင်အောင် သူတို့ကို ချစ်ခဲ့၏။ ယောသပ်ကို ဆုံးရှုံးရခြင်းအတွက် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ဝမ်းနည်းခဲ့ပြီး ရှိမောင်ကို အဲဂုတ္တုပြည်၌ ချန်ထားခဲ့သောအခါလည်း ဝမ်းနည်းခြင်းကို ပြသကာ သူ၏သားများသည် ညီရှိမောင်နှင့်အတူ အဲဂုတ္တုပြည်မှ လုံခြုံစွာ ပြန်လာကြရန် စိုးရိမ်စွာ ဆန္ဒပြု၏။ ဝမ်းနည်းနေသောသားသမီးများအပေါ် မကျေနပ်သောစိတ် မရှိ။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် အနာဂတ္တိဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ယာကုပ်၏စိတ်ကို သူ၏သဘာဝခံစားချက်များထက် မြင့်တင်တော်မူ၏။ သူ၏နောက်ဆုံးအချိန်များတွင် ကောင်းကင်တမန်များသည် သူ့ပတ်လည်၌ ရှိကြပြီး ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်၏တန်ခိုးသည် သူ့အပေါ် တောက်ပနေ၏။ သူ၏အဘဖြစ်သော ခံစားချက်များက သေခါနီးသက်သေခံချက်၌ မေတ္တာနှင့် နူးညံ့မှုစကားများကိုသာ ပြောစေမည်ဖြစ်၏။ သို့သော် အတုယူစရာဝိညာဉ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် နာကျင်ဖွယ်ဖြစ်သော်လည်း အမှန်တရားကို ပြော၏။

ယာကုပ်သေဆုံးပြီးနောက် ယောသပ်၏ညီအစ်ကိုများသည် မှောင်မိုက်၍ စိတ်ဒုက္ခဖြင့် ပြည့်လာကြ၏။ အဘကိုလေးစား၍ ယောသပ်သည် မိမိ၏မကျေနပ်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်ဟု ထင်ကြပြီး၊ ယခုသူသေဆုံးသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် မိမိတို့လက်မှ သူခံခဲ့ရသော မကောင်းမှုအတွက် လက်စားချေမည်ဟု ထင်ကြ၏။ “ယောသပ်၏ညီအစ်ကိုများသည် သူတို့အဘသေပြီကို မြင်သောအခါ၊ ယောသပ်သည် ငါတို့ကို မုန်းကောင်းမုန်းလိမ့်မည်။ ငါတို့ပြုခဲ့သမျှ မကောင်းမှုအတွက် ငါတို့ကို အမှန်ပင် ပြန်လည်အပြစ်ပေးလိမ့်မည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့နောက် ယောသပ်ထံသို့ တမန်တစ်ဦးကို စေလွှတ်၍၊ သင်၏အဘသည် မသေမီမှာ ငါတို့အား မှာထားသည်မှာ၊ သင်တို့သည် ယောသပ်အား၊ သင်၏ညီအစ်ကိုများ၏ လွန်ကျူးမှုနှင့် သူတို့၏အပြစ်ကို ယခုခွင့်လွှတ်ပါ။ သူတို့သည် သင့်အပေါ် မကောင်းမှုကို ပြုခဲ့ကြ၏။ သင်၏အဘ၏ဘုရားသခင်၏ ကျွန်များ၏ လွန်ကျူးမှုကို ယခုခွင့်လွှတ်ပါဟု ပြောကြဟု ဆိုကြ၏။ သူတို့ပြောသောအခါ ယောသပ် ငိုကြွေး၏။ ညီအစ်ကိုများလည်း သွား၍ သူ့ရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ပြီး၊ ငါတို့သည် သင်၏ကျွန်များဖြစ်ကြသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ယောသပ်ကလည်း၊ မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် ဘုရားသခင်၏နေရာ၌ ရှိသလော။ သင်တို့သည် ငါ့အပေါ် မကောင်းမှုကို ကြံစည်ခဲ့ကြသော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ယနေ့ဖြစ်သည့်အတိုင်း လူများစွာကို အသက်ရှင်စေရန် ကောင်းကျိုးအတွက် ကြံစည်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် မကြောက်ကြနှင့်။ သင်တို့နှင့် သင်တို့၏ကလေးငယ်များကို ငါကျွေးမွေးမည်ဟု ဆို၏။ ထိုသို့ သူတို့ကို နှစ်သိမ့်၍ ကြင်နာစွာ ပြောဆို၏။”

ယောသပ်သည် မိမိစိတ်နှလုံးမှ အမှန်တကယ်ချစ်မြတ်နိုးသော ညီအစ်ကိုများအပေါ် လက်စားချေလိုသောစိတ်ကို ထားရှိသည်ဟု သူတို့ထင်နေခြင်းကို မခံနိုင်။

ယောသပ်သည် ခရစ်တော်ကို ပုံဖော်ပြ၏။ ယေရှုသည် မိမိလူတို့ထံသို့ ကြွလာသော်လည်း မိမိလူတို့က လက်မခံကြ။ သူ၏လုပ်ရပ်များသည် ဖြောင့်မတ်၍ မိမိကိုယ်ကို အစဉ်ငြင်းပယ်သောဘဝသည် ဘာသာရေးကိုင်းရှိုင်းသည်ဟု ဝန်ခံသော်လည်း ဘဝများပျက်စီးယိုယွင်းနေသူများအပေါ် အစဉ်တစိုက် ဆုံးမခြင်းဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို ပယ်ချ၍ မထီမဲ့မြင်ပြုကြ၏။ ယောသပ်၏ ရိုးသားမှုနှင့် သီလကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြ၏။ သူ့ကို လမ်းမှားသို့ ဦးဆောင်လိုသူမိန်းမသည် မအောင်မြင်နိုင်သောကြောင့် မိမိမဖျက်ဆီးနိုင်သော သီလနှင့် ရိုးသားမှုအပေါ် အလွန်ပြင်းထန်စွာ မုန်းတီးပြီး သူ့အပေါ် မဟုတ်မမှန် သက်သေခံ၏။ အပြစ်ကင်းသူသည် မိမိ၏ဖြောင့်မတ်မှုကြောင့် ဒုက္ခခံရ၏။ မိမိ၏သီလကြောင့် ထောင်ထဲသို့ ပစ်ချခံရ၏။ ယောသပ်သည် ငွေအနည်းငယ်အတွက် မိမိ၏ညီအစ်ကိုများက ရန်သူများထံ ရောင်းစားခံရ၏။ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် မိမိ၏တပည့်တစ်ဦးက အခါးသီးဆုံး ရန်သူများထံ ရောင်းစားခြင်းခံရ၏။ ယေရှုသည် နူးညံ့၍ သန့်ရှင်း၏။ သူ၏ဘဝသည် မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော ကိုယ်ကျိုးစွန့်ခြင်း၊ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်း၏ဘဝ ဖြစ်၏။ သူသည် အပြစ်မရှိသော်လည်း သူ့အပေါ် မဟုတ်မမှန် သက်သေခံရန် သက်သေများကို ငှားရမ်းကြ၏။ အပြစ်နှင့် ပျက်စီးယိုယွင်းမှုကို သစ္စာရှိစွာ ဆုံးမသူဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို မုန်းကြ၏။ ယောသပ်၏ညီအစ်ကိုများသည် သူ၏အရောင်မျိုးစုံရှိသော အင်္ကျီကို ချွတ်ယူကြ၏။ ယေရှုကို သတ်သူများသည် သူ၏အချုပ်မရှိသော အင်္ကျီအတွက် စာရေးတံချကြ၏။

ယောသပ်၏ညီအစ်ကိုများသည် သူ့ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ထက် ပိုကြီးမြတ်လာမည်ကို တားဆီးရန် ကျွန်အဖြစ် ရောင်းရန်သာ ကျေနပ်ကြ၏။ သူ၏အိပ်မက်များကြောင့် မိမိတို့ကို နောက်ထပ် ဒုက္ခမပေးနိုင်တော့မည့်နေရာ၊ ထိုအိပ်မက်များ ပြည့်စုံနိုင်ခြေ မရှိတော့မည့်နေရာသို့ သူ့ကို ပို့လိုက်ပြီဟု ထင်ကြ၏။ သို့သော် သူတို့လိုက်ခဲ့သောလမ်းစဉ်ကိုပင် ဘုရားသခင်က အုပ်စိုး၍ သူတို့မဖြစ်စေလိုသောအရာ—သူတို့အပေါ် ယောသပ်အုပ်စိုးရခြင်း—ကို ဖြစ်ပေါ်စေတော်မူ၏။

ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးများနှင့် အသက်ကြီးသူများသည် ခရစ်တော်ကို မနာလိုကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူသည် လူတို့၏အာရုံကို သူတို့ထံမှ သူ့ထံသို့ လွှဲပြောင်းနေ၏။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ပြုဖူးသည်ထက်၊ ပြုနိုင်သည်ထက် ကြီးမြတ်သောအမှုများကို သူပြုနေကြောင်း သိကြ၏။ သူ၏သွန်သင်ခြင်းကို ဆက်လက်ပြုခွင့်ရလျှင် သူတို့ထက် အာဏာကြီးလာပြီး ယုဒလူတို့၏ ဘုရင်ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သိကြ၏။ ထိုအရာကို တားဆီးရန် သူ့ကို လျှို့ဝှက်စွာ ဖမ်းဆီး၍ သူ့အပေါ် မဟုတ်မမှန် သက်သေခံရန် သက်သေများကို ငှားကာ သူ့ကို အပြစ်ချမှတ်၍ သတ်ရန် အတူတကွ သဘောတူကြ၏။ သူ့ကို မိမိတို့၏ဘုရင်အဖြစ် လက်မခံဘဲ “သူ့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ သတ်ပါ။ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ သတ်ပါ” ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။ ခရစ်တော်၏အသက်ကို သတ်ခြင်းဖြင့် သူဘုရင်ဖြစ်လာခြင်းကို တားဆီးနိုင်မည်ဟု ယုဒလူတို့ ထင်ကြ၏။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို သတ်ခြင်းဖြင့် သူတို့တားဆီးလိုသော အရာကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေကြ၏။ ယောသပ်သည် ညီအစ်ကိုများ၏ ရောင်းစားခြင်းခံရ၍ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ရောက်သွားခြင်းအားဖြင့် အဘ၏မိသားစုအတွက် ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်လာ၏။ သို့သော် ထိုအချက်သည် ညီအစ်ကိုများ၏ အပြစ်ကို မလျော့စေ။ ရန်သူများက ခရစ်တော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ သတ်ခြင်းကြောင့် သူသည် လူသားတို့၏ ရွေးနုတ်ရှင်၊ ကျဆုံးသောမျိုးနွယ်၏ ကယ်တင်ရှင်နှင့် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံး၏ အုပ်စိုးသူ ဖြစ်လာ၏။ ဘုရားသခင်၏ အကြောင်းကြားအုပ်စိုးသောလက်တော်က မိမိဘုန်းအသရေနှင့် လူတို့၏ကောင်းကျိုးအတွက် ဖြစ်ရပ်များကို မထိန်းချုပ်ခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ရန်သူများ၏အပြစ်သည် ထိုမျှပင် ကြီးမားသောအပြစ် ဖြစ်နေမည်။

ယောသပ်သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်း၏။ မည်သည့်ဆွဲဆောင်မှု သို့မဟုတ် ခြိမ်းခြောက်မှုမျှဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းမှ လွဲချော်၍ ဘုရားသခင်၏ပညတ်ကို ချိုးဖောက်ရန် မည်သူမျှ သူ့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်းမရှိ။ သူသည် အကျဉ်းချခံရ၍ အပြစ်ကင်းသောကြောင့် ဒုက္ခခံရသောအခါ ညည်းညူခြင်းမရှိဘဲ နူးညံ့စွာ ခံရပ်၏။ သူ၏ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်မှု၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ၌ သည်းခံမှုနှင့် မယိမ်းယိုင်သော သစ္စာရှိမှုတို့ကို နောင်မြေကြီးပေါ်၌ အသက်ရှင်ကြမည့်သူအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် မှတ်တမ်းတင်ထား၏။ ယောသပ်၏ညီအစ်ကိုများသည် သူ့ရှေ့တွင် မိမိတို့၏အပြစ်ကို ဝန်ခံသောအခါ သူသည် သူတို့ကို လွတ်လပ်စွာ ခွင့်လွှတ်ပြီး၊ မိမိအပေါ် ယခင်က ပြုခဲ့သော ရက်စက်မှုအတွက် မကျေနပ်သောစိတ်ကို မထားရှိကြောင်း ကရုဏာနှင့် မေတ္တာ၏ လုပ်ရပ်များအားဖြင့် ပြသ၏။ ကမ္ဘာ၏ကယ်တင်ရှင် ယေရှု၏ဘဝသည် ကရုဏာ၊ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်း၏ စံပြဖြစ်၏။ သို့သော် သူ၏ဖြောင့်မတ်သောဘဝသည် အပြစ်အပေါ် အစဉ်တစိုက် ဆုံးမခြင်းဖြစ်သောကြောင့် အခြားအကြောင်းမရှိဘဲ သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြု၊ စော်ကား၊ လှောင်ပြောင်၍ ရယ်မောကြ၏။ ရန်သူများသည် သူ့ကို မိမိတို့လက်ထဲသို့ အပ်နှံ၍ ရှက်ဖွယ်သေခြင်းကို ပေးနိုင်သည်အထိ မကျေနပ်ကြ။ သူသည် အပြစ်ရှိသောမျိုးနွယ်အတွက် သေတော်မူ၏။ အလွန်ရက်စက်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံနေရစဉ် မိမိကို သတ်သူများကို နူးညံ့စွာ ခွင့်လွှတ်တော်မူ၏။ သေခြင်းမှ ထမြောက်၍ အဘထံသို့ တက်ကြွကာ အာဏာနှင့် အစိုးရမှုအားလုံးကို ရရှိပြီးနောက် တပည့်များအား ထိုအရာကို ပေးအပ်ရန် မြေကြီးသို့ တစ်ဖန် ပြန်ကြွလာ၏။ လူတို့အား ဆုကျေးဇူးများကို ပေးတော်မူ၏။ နောင်တရ၍ မိမိတို့၏အပြစ်များကို ဝန်ခံကာ သူ့ထံသို့ လာကြသူအားလုံးကို မိမိ၏မျက်နှာသာထဲသို့ လက်ခံ၍ လွတ်လပ်စွာ ခွင့်လွှတ်တော်မူ၏။ သူတို့သည် သူ့အပေါ် သစ္စာရှိနေကြလျှင် မိမိ၏ရာဇပလ္လင်သို့ မြှင့်တင်၍ မိမိ၏သွေးဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့သော အမွေ၏ အမွေဆက်ခံသူများ ဖြစ်စေတော်မူမည်။

အစ္စရေးလူမျိုးများသည် ကျွန်များမဟုတ်ကြ။ အဲဂုတ္တုလူများစွာ ပြုခဲ့သကဲ့သို့ အစားအစာအတွက် မိမိတို့၏တိရစ္ဆာန်များ၊ မြေများနှင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဖာရောဘုရင်ထံ တစ်ခါမျှ မရောင်းခဲ့ကြ။ ယောသပ်က နိုင်ငံတော်အတွက် ပြုခဲ့သော ဝန်ဆောင်မှုကြောင့် သူတို့၏သိုးစုများနှင့် တိရစ္ဆာန်များနှင့်အတူ နေထိုင်ရန် မြေတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပေးအပ်ထားခြင်းခံရ၏။ ဖာရောဘုရင်သည် နိုင်ငံတော်နှင့်သက်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင်၊ အထူးသဖြင့် အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ရှည်လျားသော အစာခေါင်းပါးသောနှစ်များအတွက် ပြင်ဆင်ရာတွင် ယောသပ်၏ဉာဏ်ပညာကို တန်ဖိုးထား၏။ နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံး၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုသည် ယောသပ်၏ပညာရှိစီမံခန့်ခွဲမှုကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု သူခံစားရပြီး ကျေးဇူးတင်ခြင်း၏ အမှတ်အသားအဖြစ် ယောသပ်အား “အဲဂုတ္တုပြည်သည် သင့်ရှေ့မှာ ရှိ၏။ ပြည်၏အကောင်းဆုံးအပိုင်း၌ သင်၏အဘနှင့် ညီအစ်ကိုများကို နေစေ။ ဂေါရှင်ပြည်၌ နေစေ။ သူတို့ထဲတွင် အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသူများကို သင်သိလျှင် ငါ၏တိရစ္ဆာန်များကို အုပ်စိုးသူများအဖြစ် ခန့်ထား” ဟု ဆို၏။ “ဖာရောဘုရင် အမိန့်ပေးသည့်အတိုင်း ယောသပ်သည် မိမိအဘနှင့် ညီအစ်ကိုများကို အဲဂုတ္တုပြည်၏ အကောင်းဆုံးမြေ၊ ရာမသက်ပြည်၌ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ပေး၍ နေရာချထား၏။ ယောသပ်သည် မိမိအဘ၊ ညီအစ်ကိုများနှင့် အဘ၏အိမ်ထောင်စုအားလုံးကို မိသားစုအလိုက် မုန့်ဖြင့် ကျွေးမွေး၏။”

အဲဂုတ္တုပြည်ဘုရင်သည် ယောသပ်၏အဘနှင့် ညီအစ်ကိုများထံမှ အခွန်မတောင်းဘဲ ယောသပ်အား သူတို့ကို အစားအစာများစွာ ထောက်ပံ့ပေးရန် အခွင့်အရေးပေး၏။ ဘုရင်က မိမိ၏အုပ်ချုပ်သူများအား “ယောသပ်၏ဘုရားသခင်နှင့် သူ့ကိုယ်သူတို့အား ဤမျှရက်ရောသော အစားအစာထောက်ပံ့မှုအတွက် ငါတို့အကြွေးမတင်ကြဘူးလား။ သူ၏ပညာကြောင့် ငါတို့သည် ဤမျှများစွာ သိုလှောင်ထားနိုင်ခြင်း မဟုတ်သလော။ အခြားပြည်များ ပျက်စီးနေချိန်တွင် ငါတို့၌ လုံလောက်စွာ ရှိနေသည်။ သူ၏စီမံခန့်ခွဲမှုသည် နိုင်ငံတော်ကို အလွန်ချမ်းသာစေပြီ” ဟု ဆို၏။

“ယောသပ်သေ၏။ သူ၏ညီအစ်ကိုများနှင့် ထိုမျိုးဆက်အားလုံးလည်း သေကြ၏။ အစ္စရေးလူတို့သည် အသီးများစွာ သီးပွား၍ အလွန်များပြားလာကြ၏။ များပြား၍ အလွန်တန်ခိုးကြီးလာပြီး မြေသည် သူတို့နှင့် ပြည့်လျှံလာ၏။ ယခု ယောသပ်ကို မသိသော ဘုရင်အသစ်တစ်ပါးသည် အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ် ထလာ၏။ သူက မိမိလူတို့အား၊ ကြည့်ရှုလော့။ အစ္စရေးလူတို့သည် ငါတို့ထက် ပိုများ၍ ပိုအားကြီးကြ၏။ လာကြ၊ သူတို့များပြားလာခြင်းကို တားဆီးရန် ပညာရှိစွာ သူတို့ကို ဆက်ဆံကြစို့။ မဟုတ်လျှင် စစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားသောအခါ သူတို့သည် ငါတို့ရန်သူများနှင့် ပူးပေါင်း၍ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး ဤပြည်မှ ထွက်ခွာသွားကြလိမ့်မည်ဟု ဆို၏။”

အဲဂုတ္တုပြည်၏ ဤဘုရင်အသစ်သည် အစ္စရေးလူတို့သည် နိုင်ငံတော်အတွက် အလွန်အသုံးဝင်ကြောင်း သိရှိလာ၏။ သူတို့ထဲမှ အများအပြားသည် ကျွမ်းကျင်၍ ဉာဏ်ရည်ရှိသော အလုပ်သမားများဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏လုပ်အားကို ဆုံးရှုံးလိုခြင်း မရှိ။ ဤဘုရင်အသစ်သည် အစ္စရေးလူတို့ကို မိမိတို့၏သိုးစု၊ နွားစု၊ မြေများနှင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို နိုင်ငံတော်ထံ ရောင်းထားခဲ့သော ထိုကျွန်အမျိုးအစားနှင့် တန်းတူထား၏။ “ထို့ကြောင့် သူတို့၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများဖြင့် သူတို့ကို နှိပ်စက်ရန် အလုပ်ကြပ်မတ်သူများကို သူတို့အပေါ် ခန့်ထားကြ၏။ ဖာရောဘုရင်အတွက် ဘဏ္ဍာမြို့များဖြစ်သော ပိသုံနှင့် ရာမသက်တို့ကို တည်ဆောက်ကြ၏။ သူတို့ကို ပို၍နှိပ်စက်လေလေ သူတို့သည် ပို၍များပြား၍ ပို၍တိုးပွားလေလေ ဖြစ်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် အဲဂုတ္တုလူတို့သည် အစ္စရေးလူတို့ကြောင့် စိတ်ညစ်ကြ၏။ အဲဂုတ္တုလူတို့သည် အစ္စရေးလူတို့ကို အလွန်ကြမ်းတမ်းစွာ အမှုဆောင်စေကြ၏။ အင်္ဂတေ၊ အုတ်နှင့် လယ်ပြင်၌ အလုပ်မျိုးစုံဖြင့် ခက်ခဲသောကျွန်ခံမှု၌ သူတို့၏ဘဝကို ခါးသီးစေကြ၏။ သူတို့အား ခိုင်းစေသမျှ အမှုအားလုံးကို ကြမ်းတမ်းစွာ ခိုင်းစေကြ၏။” သူတို့၏မိန်းမများကိုလည်း ကျွန်များကဲ့သို့ လယ်ပြင်၌ အလုပ်လုပ်စေကြ၏။ သို့သော် သူတို့၏အရေအတွက် မလျော့။ ဘုရင်နှင့် သူ၏အုပ်ချုပ်သူများက သူတို့သည် အစဉ်တိုးပွားနေသည်ကို မြင်သောအခါ နေ့စဉ် အလုပ်ပမာဏတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ပြီးမြောက်စေရန် အတူတကွ တိုင်ပင်ကြ၏။ ခက်ခဲသောအလုပ်ဖြင့် သူတို့ကို ချိုးနှိမ်နိုင်မည်ဟု ထင်ကြပြီး သူတို့၏အရေအတွက်ကို မလျော့ချနိုင်သည့်အတွက် ဒေါသထွက်ကာ သူတို့၏လွတ်လပ်သောစိတ်ကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားကြ၏။

သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက် မအောင်မြင်သောကြောင့် စိတ်နှလုံးကို ပို၍ခိုင်မာစေကာ ပို၍ဆိုးရွားသောအရာသို့ ဆက်သွားကြ၏။ ဘုရင်သည် ယောက်ျားကလေးများ မွေးဖွားလာသည်နှင့် သတ်ပစ်ရန် အမိန့်ပေး၏။ ဤကိစ္စများတွင် စာတန်သည် လှုံ့ဆော်သူဖြစ်၏။ ဟေဗြဲလူတို့ကို ဖိနှိပ်ခြင်းမှ ကယ်တင်ရန် ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦးကို သူတို့အထဲမှ ပေါ်ထွန်းလာမည်ကို သူသိ၏။ ယောက်ျားကလေးများကို ဖျက်ဆီးရန် ဘုရင်ကို လှုံ့ဆော်နိုင်လျှင် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက် ပျက်ပြားမည်ဟု သူထင်၏။ မိန်းမများသည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ အဲဂုတ္တုပြည်ဘုရင် အမိန့်ပေးသည့်အတိုင်း မပြုဘဲ ယောက်ျားကလေးများကို အသက်ရှင်စေကြ၏။ မိန်းမများသည် ဟေဗြဲကလေးများကို သတ်ရန် မရဲကြ။ ဘုရင်၏အမိန့်ကို မနာခံသောကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို အောင်မြင်စေတော်မူ၏။ အဲဂုတ္တုပြည်ဘုရင်သည် မိမိ၏အမိန့်ကို မနာခံကြောင်း သိသောအခါ အလွန်ဒေါသထွက်၏။ ထို့နောက် သူ၏အမိန့်ကို ပို၍တင်းကျပ်၍ ပိုမိုကျယ်ပြန့်စေ၏။ မိမိလူအပေါင်းတို့အား တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြည့်ရန် အမိန့်ပေး၍ “မွေးသောသားတိုင်းကို မြစ်ထဲသို့ ပစ်ချကြ။ သမီးတိုင်းကိုမူ အသက်ရှင်စေကြ” ဟု ဆို၏။

---