အခန်း ၁၃—ယာကုပ် နှင့် ကောင်းကင်တမန်

 

အခန်း ၁၃—ယာကုပ် နှင့် ကောင်းကင်တမန်

မိမိ၏အစ်ကိုထံမှ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို လိမ်လည်မှုဖြင့် ရယူခဲ့သော Jacob ၏အမှားသည် သူ့ရှေ့တွင် တစ်ဖန် အလေးအနက် ထင်ရှားလာပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် Esau အား သူ့အသက်ကို သတ်ရန် ခွင့်ပြုမည်ကို သူကြောက်ရွံ့လေသည်။ သူ၏ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်း၌ တစ်ညလုံး ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းလေ၏။ Jacob ရှေ့တွင် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ရပ်နေပြီး၊ သူ၏အမှားကို အမှန်အတိုင်း သူ့ရှေ့၌ ထင်ရှားစွာ ပြသနေသည်ကို ကျွန်ုပ်အား မြင်စေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်သည် သူ့ထံမှ ထွက်ခွာရန် လှည့်သွားသောအခါ Jacob သည် သူ့ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လွှတ်မပေးပေ။ သူသည် မျက်ရည်များဖြင့် တောင်းပန်လေ၏။ မိမိ၏အပြစ်များနှင့် မိမိ၏အစ်ကိုအပေါ် ပြုခဲ့သောအမှားများကို အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ နောင်တရခဲ့ကြောင်း၊ ထိုအမှားများကြောင့် မိမိဖခင်၏အိမ်မှ အနှစ်နှစ်ဆယ်တိုင် ခွဲခွာနေရကြောင်း သူတောင်းပန်ပြောဆိုလေသည်။ မိမိဖခင်၏အိမ်မှ ဝေးကွာနေစဉ် အခါအားလျော်စွာ ဘုရားသခင်ပေးခဲ့သော ကတိတော်များနှင့် မိမိအပေါ် ထင်ရှားပြခဲ့သော ကျေးဇူးတော်၏ အမှတ်အသားများကို သူရဲဝံ့စွာ ရည်ညွှန်းတောင်းလေသည်။ Jacob သည် တစ်ညလုံး ကောင်းချီးမင်္ဂလာရရန် တောင်းပန်လျက် ကောင်းကင်တမန်နှင့် နပန်းလုံးလေသည်။ ကောင်းကင်တမန်သည် သူ၏အပြစ်များကို အဆက်မပြတ် အမှတ်ရစေခြင်းဖြင့် သူ၏ဆုတောင်းခြင်းကို ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူ့ထံမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ Jacob သည် ကောင်းကင်တမန်ကို ကိုယ်ခန္ဓာခွန်အားဖြင့်သာမက အသက်ရှင်သောယုံကြည်ခြင်း၏ တန်ခိုးဖြင့်ပါ ဆုပ်ကိုင်ထားရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားလေသည်။ မိမိ၏ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်း၌ Jacob သည် မိမိ၏စိတ်ဝိညာဉ်နောင်တနှင့် မိမိ၏အမှားများအတွက် ခံစားခဲ့ရသော နက်ရှိုင်းသည့်နှိမ့်ချမှုကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုလေသည်။ ကောင်းကင်တမန်သည် သူ၏ဆုတောင်းခြင်းကို လျစ်လျူရှုနေသကဲ့သို့ ပြုမူပြီး Jacob ၏ဆုပ်ကိုင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် အဆက်မပြတ် ကြိုးစားလေသည်။ သူသည် မိမိ၏လွန်ကဲသောတန်ခိုးကို အသုံးပြု၍ Jacob ၏ဆုပ်ကိုင်မှုမှ မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် လွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း ထိုသို့မပြုရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် Jacob ကို မနိုင်နိုင်ကြောင်း မြင်သောအခါ သူ၏အလွန်ထူးကဲသောတန်ခိုးကို ယုံကြည်စေရန် သူ၏ပေါင်ကို ထိလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အဆစ်ပြုတ်သွားလေသည်။ သို့သော် ကိုယ်ခန္ဓာနာကျင်မှုကြောင့် Jacob သည် မိမိ၏အလေးအနက်ကြိုးပမ်းမှုကို လက်မလျှော့ပေ။ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကောင်းချီးမင်္ဂလာရရှိရန်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာနာကျင်မှုသည် သူ၏စိတ်ကို ထိုရည်ရွယ်ချက်မှ လွှဲဖယ်ရန် မလုံလောက်ပေ။ ပဋိပက္ခ၏ နောက်ဆုံးအချိန်များ၌ သူ၏စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုသည် အစပိုင်းထက် ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။ မိုးလင်းသည်အထိ၊ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ပို၍အလေးအနက်ရှိလာပြီး ဇွဲလုံ့လပို၍ ကြီးမားလာသည်။ ကောင်းကင်တမန်က သူ့ကို ကောင်းချီးမပေးမချင်း သူ၏ဆုပ်ကိုင်မှုကို လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။ “နေ့လင်းတော့မည်ဖြစ်၍ ငါ့ကိုလွှတ်ပါ” ဟု သူကဆိုလေ၏။ Jacob ကလည်း “ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အား ကောင်းချီးမပေးလျှင် မလွှတ်ပါ” ဟု ဆိုလေသည်။ ထိုအခါ ကောင်းကင်တမန်က “သင်၏အမည်ကား အဘယ်နည်း” ဟု မေးလေ၏။ သူက “Jacob” ဟု ဖြေလေ၏။ ထိုအခါ “သင်၏အမည်ကို Jacob ဟူ၍ နောက်တစ်ဖန် မခေါ်ရ။ Israel ဟူ၍ ခေါ်ရမည်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့ရှေ့၌ မင်းသားကဲ့သို့ အာဏာရှိ၍ အောင်မြင်ပြီ” ဟု ဆိုလေ၏။

Jacob ၏ ဇွဲလုံ့လရှိသော ယုံကြည်ခြင်းသည် အောင်မြင်လေသည်။ သူအလိုရှိသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် မိမိ၏အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်ပေးကြောင်း အာမခံချက်ရရှိသည်အထိ ကောင်းကင်တမန်ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။ ထိုအခါ သူ၏အမည်သည် လှည့်စား၍ အစားထိုးသူဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသော Jacob မှ ဘုရားသခင်၏မင်းသားဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် Israel သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ “Jacob ကလည်း သူ့အား ‘အကျွန်ုပ်တောင်းပန်ပါ၏၊ ကိုယ်တော်၏အမည်ကို ပြောပြပါ’ ဟု မေးလေ၏။ ထိုသူက ‘ငါ့အမည်ကို အဘယ်ကြောင့် မေးသနည်း’ ဟု ဆိုပြီး ထိုနေရာ၌ သူ့ကို ကောင်းချီးပေးလေ၏။ Jacob ကလည်း ‘ထိုအရပ်၏အမည်ကို Peniel ဟူ၍ မှည့်လေ၏။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်ရပြီး ငါ့အသက်သည် ချမ်းသာရပြီ’ ဟု ဆိုလေ၏။” Jacob နှင့် တစ်ညလုံးအတူရှိ၍ သူနပန်းလုံးခဲ့သောသူ၊ သူ့ကိုကောင်းချီးမပေးမချင်း ဇွဲရှိရှိ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သောသူမှာ Christ ပင်ဖြစ်သည်။

ထာဝရဘုရားသည် Jacob ၏ တောင်းပန်ဆုတောင်းချက်များကို နားထောင်ပြီး Esau ၏စိတ်နှလုံးထဲရှိ ရည်ရွယ်ချက်များကို ပြောင်းလဲပေးတော်မူ၏။ Jacob လိုက်နာခဲ့သော မည်သည့်အမှားလမ်းစဉ်ကိုမျှ ကိုယ်တော် အတည်ပြုတော်မမူပါ။ သူ၏အပြစ်ကြောင့် သူ၏အသက်တာသည် သံသယ၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် နောင်တတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်နှင့် အလေးအနက် နပန်းလုံးပြီး ထိုနေရာတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်တော်မူကြောင်း သက်သေရရှိသည်အထိ ထိုအခြေအနေမျိုး ရှိနေခဲ့သည်။

“အကယ်စင်စစ် သူသည် ကောင်းကင်တမန်ကို အနိုင်ယူ၍ အောင်မြင်လေ၏။ သူသည် ငိုကြွေး၍ ထိုသူကို တောင်းပန်လေ၏။ Bethel ၌ သူ့ကိုတွေ့၍ ထိုနေရာ၌ သူသည် ငါတို့နှင့် စကားပြောတော်မူ၏၊ ထိုသူကား အလုံးစုံသောဗိုလ်ခြေတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားပင်ဖြစ်၏။ ထာဝရဘုရားသည် သူ၏အမှတ်တရဖြစ်တော်မူ၏။”

Esau သည် မိမိ၏အစ်ကိုကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စစ်တပ်တစ်တပ်နှင့် Jacob ကို ဆန့်ကျင်ချီတက်လာလေသည်။ သို့သော် ထိုည၌ Jacob သည် ကောင်းကင်တမန်နှင့် နပန်းလုံးနေစဉ် အခြားကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို Esau ၏အိပ်ပျော်နေသောအချိန်၌ သူ၏စိတ်နှလုံးအပေါ် သြဇာပြုရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သူ၏အိပ်မက်၌ Jacob သည် မိမိအသက်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် အနှစ်နှစ်ဆယ်တိုင် မိမိဖခင်၏အိမ်မှ ပြည်နှင်ခံနေရသည်ကို မြင်လေသည်။ ထို့အပြင် သူ၏မိခင်သေဆုံးသွားကြောင်း သိရသည့်အတွက် Jacob ၏ဝမ်းနည်းခြင်းကိုလည်း မြင်လေသည်။ သူ၏အိပ်မက်၌ Jacob ၏နှိမ့်ချမှုနှင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်များ ရှိနေသည်ကို မြင်လေသည်။ သူတို့တွေ့ဆုံသောအခါ Jacob ကို ထိခိုက်စေလိုသောစိတ် မရှိတော့သည်ကိုလည်း အိပ်မက်မက်လေသည်။ Esau နိုးလာသောအခါ မိမိ၏အိပ်မက်ကို လူလေးရာတို့အား ပြောပြပြီး Jacob ကို မထိခိုက်စေရဟု သူတို့အား ပြောလေသည်။ အကြောင်းမူကား သူ၏အဖဘုရားသခင်သည် Jacob နှင့်အတူရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် Jacob နှင့်တွေ့သောအခါ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်မျှ သူ့ကို မထိခိုက်စေရ။ “Jacob သည် မျက်စိကိုမြှောက်၍ ကြည့်သောအခါ Esau သည် လူလေးရာနှင့်အတူ လာသည်ကို မြင်လေ၏။” “သူသည် သူတို့ရှေ့မှ ဖြတ်သွား၍ မိမိအစ်ကိုထံသို့ ချဉ်းကပ်သည်တိုင်အောင် မြေသို့ ခုနစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်လေ၏။ Esau သည် သူ့ကိုတွေ့ရန် ပြေးလာ၍ ဖက်လေ၏။ သူ၏လည်ပင်းကို ဖက်၍ နမ်းလေ၏။ ထိုသူတို့သည် ငိုကြွေးကြလေ၏။” Jacob သည် Esau အား ငြိမ်းချမ်းရေးအလှူကို လက်ခံရန် တောင်းပန်လေသည်။ Esau က ငြင်းဆန်သော်လည်း Jacob က ထပ်မံတောင်းဆိုလေ၏။ “အကျွန်ုပ်ယူဆောင်လာသော ဤကောင်းချီးကို လက်ခံတော်မူပါ။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် အကျွန်ုပ်အား ကျေးဇူးပြုတော်မူပြီ၊ အကျွန်ုပ်၌ လုံလောက်စွာရှိပါ၏” ဟု ဆိုလေ၏။ သူသည် ထပ်မံတောင်းပန်သဖြင့် Esau သည် လက်ခံလေ၏။

Jacob နှင့် Esau သည် လူအုပ်စုနှစ်မျိုးကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ Jacob သည် ဖြောင့်မတ်သူများကို ကိုယ်စားပြုပြီး Esau သည် မတရားသောသူများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ Esau သည် လူလေးရာနှင့်အတူ မိမိကို ဆန့်ကျင်ချီတက်လာကြောင်း သိရသောအခါ Jacob ခံစားရသော ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းသည် သခင်ဘုရားကြွလာခြင်းမတိုင်မီ အချိန်အနည်းငယ်တွင် ဖြောင့်မတ်သူများကို သတ်ရန် အမိန့်ထွက်လာသောအခါ သူတို့ကြုံတွေ့ရမည့် ဒုက္ခကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မတရားသောသူများက သူတို့ကို ဝန်းရံလာသောအခါ Jacob ကဲ့သို့ မိမိတို့အသက်အတွက် လွတ်မြောက်ရာလမ်း မမြင်နိုင်သောကြောင့် သူတို့သည် အလွန်ပြင်းထန်သော စိတ်ဝေဒနာဖြင့် ပြည့်ကြလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်တမန်သည် Jacob ရှေ့၌ ရပ်နေပြီး သူသည် ကောင်းကင်တမန်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ တစ်ညလုံး နပန်းလုံးခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ ဖြောင့်မတ်သူများသည် မိမိတို့၏ဒုက္ခနှင့် စိတ်ဝေဒနာအချိန်၌ Jacob ကောင်းကင်တမန်နှင့် နပန်းလုံးသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်နှင့် ဆုတောင်းခြင်း၌ နပန်းလုံးကြလိမ့်မည်။ Jacob သည် Esau ၏လက်မှ လွတ်မြောက်ရန် တစ်ညလုံး ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းဖြင့် ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ဖြောင့်မတ်သူများသည် မိမိတို့ကို ဝန်းရံနေသော မတရားသောသူတို့၏လက်မှ လွတ်မြောက်ရန် စိတ်ဝိညာဉ်၏ နာကျင်မှုဖြင့် နေ့ညမပြတ် ဘုရားသခင်ထံ အော်ဟစ်ကြလိမ့်မည်။

Jacob သည် မိမိမထိုက်တန်ကြောင်း ဝန်ခံလေ၏။ “ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန်အား ပြတော်မူသော ကရုဏာတော်အပေါင်းနှင့် သစ္စာတော်အပေါင်းတို့အနက် အနည်းဆုံးသောအရာကိုပင် အကျွန်ုပ်မထိုက်တန်ပါ။” ဖြောင့်မတ်သူများသည် မိမိတို့၏ဒုက္ခ၌ မိမိတို့မထိုက်တန်ကြောင်း နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားကြလိမ့်မည်။ မျက်ရည်များစွာဖြင့် မိမိတို့၏ လုံးဝမထိုက်တန်မှုကို ဝန်ခံကြပြီး Jacob ကဲ့သို့ Christ အားဖြင့် ထိုသို့သော အားကိုးရာမဲ့၍ မိမိကိုယ်ကို မကယ်တင်နိုင်သော နောင်တရသူအပြစ်သားတို့အား ပေးထားသော ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များကို တောင်းခံကြလိမ့်မည်။

Jacob သည် မိမိ၏ဒုက္ခ၌ ကောင်းကင်တမန်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လွှတ်မပေးပေ။ သူသည် မျက်ရည်များဖြင့် တောင်းပန်နေစဉ် ကောင်းကင်တမန်က သူ၏အတိတ်အမှားများကို ပြန်လည်သတိပေးပြီး Jacob ၏ဆုပ်ကိုင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားလေသည်။ ဤအရာသည် သူ့ကို စမ်းသပ်၍ သက်သေပြရန် ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူ ဖြောင့်မတ်သူများသည် မိမိတို့၏စိတ်ဝေဒနာနေ့၌ မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်း၏ခွန်အား၊ ဇွဲလုံ့လနှင့် မိမိတို့ကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးအပေါ် မတုန်မလှုပ် ယုံကြည်စိတ်ချမှုတို့ကို ထင်ရှားစေရန် စမ်းသပ်ခြင်း၊ သက်သေပြခြင်းနှင့် စစ်ဆေးခြင်းကို ခံကြရလိမ့်မည်။

Jacob သည် မိမိကို လွှဲဖယ်မခံခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် သနားကြင်နာတော်မူကြောင်း သူသိ၍ ကိုယ်တော်၏ကရုဏာကို အားကိုးတောင်းလေသည်။ မိမိ၏အတိတ်က အမှားများအတွက် ခံစားခဲ့ရသော ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် နောင်တကို ပြန်လည်ညွှန်ပြပြီး Esau ၏လက်မှ လွတ်မြောက်ရန် မိမိ၏တောင်းပန်ချက်ကို အလေးအနက် တင်ပြလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏တောင်းပန်ခြင်းသည် တစ်ညလုံး ဆက်လက်နေခဲ့သည်။ မိမိ၏အတိတ်အမှားများကို ပြန်လည်သုံးသပ်သောအခါ သူသည် စိတ်ပျက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်ထံမှ အကူအညီမရလျှင် ပျက်စီးရမည်ကို သူသိလေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်တမန်ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အောင်မြင်သည်အထိ ဝေဒနာပြင်းပြစွာ၊ အလေးအနက်စွာ အော်ဟစ်တောင်းပန်လေသည်။ ဖြောင့်မတ်သူများနှင့်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏အတိတ်အသက်တာဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်သောအခါ မိမိတို့၏မျှော်လင့်ချက်သည် လုံးဝနီးပါး နစ်မြုပ်သွားလိမ့်မည်။ သို့သော် အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေခြင်းနှင့်ဆိုင်သော အခြေအနေဖြစ်ကြောင်း သိမြင်သောအခါ ဘုရားသခင်ထံ အလေးအနက် အော်ဟစ်ကြပြီး မိမိတို့၏အတိတ်က အပြစ်များစွာအတွက် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် နှိမ့်ချသောနောင်တတို့ကို ကိုယ်တော်ရှေ့၌ တင်ပြကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် “ငါ၏အစွမ်းသတ္တိကို ကိုင်ဆောင်စေ။ သို့ဖြစ်လျှင် ငါနှင့် ငြိမ်းချမ်းခြင်းပြုလိမ့်မည်။ ငါနှင့် ငြိမ်းချမ်းခြင်းပြုလိမ့်မည်” ဟူသော ကတိတော်ကို ရည်ညွှန်းကြလိမ့်မည်။ ထိုနည်းဖြင့် သူတို့၏အလေးအနက်တောင်းပန်ချက်များကို နေ့ညမပြတ် ဘုရားသခင်ထံ တင်ဆက်ကြလိမ့်မည်။

Jacob သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို လိမ်လည်မှုဖြင့် ရယူခဲ့သော မိမိ၏အမှားများအတွက် ယခင်က နောင်တမရခဲ့ပါက ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဆုတောင်းချက်ကို နားထောင်၍ ကရုဏာဖြင့် သူ၏အသက်ကို ကယ်တင်တော်မူမည် မဟုတ်ပေ။

Jacob ကဲ့သို့ ဖြောင့်မတ်သူများသည် မည်သည့်ငြင်းပယ်မှုကိုမျှ လက်မခံဘဲ မလျှော့သောယုံကြည်ခြင်းနှင့် အလေးအနက်စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို ပြသကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် မိမိတို့မထိုက်တန်ကြောင်း ခံစားကြမည်ဖြစ်သော်လည်း ဖုံးကွယ်ထားသောအမှား မရှိကြပေ။ အပြစ်များကို ဝန်မခံဘဲ နောင်တမရဘဲ ထိုအချိန်၌ သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာမည်ဆိုလျှင်၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် စိတ်ဝေဒနာကြောင့် ညှဉ်းဆဲခံနေရပြီး မိမိတို့မထိုက်တန်ကြောင်းကို အပြည့်အဝ သိမြင်နေကြလျှင် သူတို့သည် လွှမ်းမိုးခံရကြလိမ့်မည်။ စိတ်ပျက်ခြင်းသည် သူတို့၏အလေးအနက်ယုံကြည်ခြင်းကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး၊ လွတ်မြောက်ရန် ဘုရားသခင်ထံ ဤမျှအလေးအနက် တောင်းပန်နိုင်သည့် ယုံကြည်စိတ်ချမှု မရှိနိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏တန်ဖိုးရှိသောအချိန်များသည် ဖုံးကွယ်ထားသောအပြစ်များကို ဝန်ခံခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော မိမိတို့၏အခြေအနေကို ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းတို့ဖြင့် ကုန်ဆုံးသွားကြလိမ့်မည်။

ဒုက္ခကာလသို့ မပြင်ဆင်ဘဲ ရောက်လာကြသော ယုံကြည်သူဟု အမည်ခံသူများသည် မိမိတို့၏စိတ်ပျက်ခြင်း၌ ပူလောင်သောဝေဒနာဖြင့် အားလုံးရှေ့တွင် မိမိတို့၏အပြစ်များကို ဝန်ခံကြလိမ့်မည်။ မတရားသောသူများကမူ သူတို့၏ဒုက္ခကို မြင်၍ ဝမ်းမြောက်ကြလိမ့်မည်။ ထိုသူအပေါင်းတို့၏အမှုသည် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ပေ။ Christ သည် ထမြောက်၍ အလွန်သန့်ရှင်းသောနေရာမှ ထွက်ခွာတော်မူသောအခါ ဒုက္ခကာလစတင်ပြီး ဝိညာဉ်တိုင်း၏အမှုသည် ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။ အပြစ်နှင့် အညစ်အကြေးမှ သန့်ရှင်းစေရန် အပြစ်ဖြေရာသွေးတော် မရှိတော့ပေ။ Jesus သည် အလွန်သန့်ရှင်းသောနေရာမှ ထွက်ခွာသောအခါ ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာသော၊ ရှင်ဘုရင်၏အာဏာနှင့်ပြည့်သော အသံဖြင့် မိန့်တော်မူသည်မှာ “မတရားသောသူသည် မတရားသေးစေ၊ ညစ်ညူးသောသူသည် ညစ်ညူးသေးစေ၊ ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ဖြောင့်မတ်သေးစေ၊ သန့်ရှင်းသောသူသည် သန့်ရှင်းသေးစေ။ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် အလျင်အမြန်လာမည်။ လူတိုင်းအား မိမိတို့အကျင့်နှင့်အညီ ဆပ်ပေးရန် ငါ၏အကျိုးကို ငါနှင့်အတူ ယူဆောင်လာ၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏နေ့အတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းကို နှောင့်နှေးခဲ့သူများသည် ဒုက္ခကာလအတွင်း၌ဖြစ်စေ၊ နောင်အချိန်ကာလတစ်ခုခု၌ဖြစ်စေ ထိုပြင်ဆင်ခြင်းကို မရရှိနိုင်ကြပေ။ ဖြောင့်မတ်သူများသည် လွတ်မြောက်ရန် အလေးအနက်၊ ဝေဒနာပြင်းပြစွာ အော်ဟစ်တောင်းပန်ခြင်းကို မရပ်ကြပေ။ သူတို့သည် မည်သည့်အထူးအပြစ်ကိုမျှ ပြန်လည်သတိရနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း သူတို့၏အသက်တာတစ်လျှောက်လုံးကို ကြည့်သောအခါ ကောင်းသောအရာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်ဟု မြင်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့၏အပြစ်များသည် တရားစီရင်ခြင်းသို့ ကြိုတင်ရောက်ရှိသွားပြီး ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ရေးသားထားပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့၏အပြစ်များသည် မေ့လျော့ရာပြည်သို့ ဖယ်ရှားခံရပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် ပြန်လည်သတိမရနိုင်ကြပေ။ သေချာသောပျက်စီးခြင်းသည် သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်နေသော်လည်း Jacob ကဲ့သို့ မိမိတို့၏ဆုတောင်းချက်များကို ချက်ချင်းမဖြေကြားသောကြောင့် ယုံကြည်ခြင်းအားနည်းသွားရန် ခွင့်မပြုကြပေ။ ဆာလောင်ခြင်း၏ ဝေဒနာများကို ခံစားနေရသော်လည်း သူတို့၏ကြားဝင်တောင်းပန်ခြင်းကို မရပ်ကြပေ။ Jacob သည် ကောင်းကင်တမန်ကို ဆုပ်ကိုင်ခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ခွန်အားကို ဆုပ်ကိုင်ကြပြီး သူတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်၏စကားမှာ “ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အား ကောင်းချီးမပေးလျှင် မလွှတ်ပါ” ဟူ၍ ဖြစ်လိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးတွင် သန့်ရှင်းသူတို့သည် Jacob ကဲ့သို့ အောင်မြင်ကြပြီး ဘုရားသခင်၏အသံတော်ဖြင့် ဘုန်းအသရေရှိစွာ ကယ်တင်ခြင်းခံကြလိမ့်မည်။

ထိုဒုက္ခနှင့် စိတ်ဝေဒနာကာလသည် နှောင့်နှေးခြင်းနှင့် ဆာလောင်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး အားနည်းမှုအောက်၌ မကျရှုံးဘဲ ပြင်းထန်စွာ စမ်းသပ်ခံရသော်လည်း ခံနိုင်ရည်ရှိသော အလေးအနက်စိတ်နှင့် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော ယုံကြည်ခြင်း၏ ကြိုးပမ်းမှုကို လိုအပ်လိမ့်မည်။ အစမ်းခံကာလသည် လူတိုင်းအား ဘုရားသခင်၏နေ့အတွက် ပြင်ဆင်ရန် ပေးအပ်ထားသောအချိန် ဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို ထိုပြင်ဆင်မှုကို လျစ်လျူရှုပြီး သစ္စာရှိစွာ ပေးထားသော သတိပေးချက်များကို နားမထောင်ပါက အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ပေ။ Jacob ၏ ကောင်းကင်တမန်နှင့် အလေးအနက်၊ ဇွဲလုံ့လရှိစွာ နပန်းလုံးခြင်းသည် ခရစ်ယာန်များအတွက် စံနမူနာဖြစ်သင့်သည်။ Jacob သည် ဇွဲလုံ့လရှိပြီး စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသောကြောင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ Jacob ကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို အလိုရှိသူတိုင်း၊ သူကဲ့သို့ ကတိတော်များကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး သူကဲ့သို့ အလေးအနက်နှင့် ဇွဲလုံ့လရှိလျှင် သူအောင်မြင်ခဲ့သကဲ့သို့ အောင်မြင်ကြလိမ့်မည်။ ယုံကြည်သူဟု အမည်ခံသူများစွာတို့၌ စစ်မှန်သောယုံကြည်ခြင်းကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှနည်းပါးစွာ အသုံးချကြသနည်း၊ သမ္မာတရား၏အလေးချိန်သည် သူတို့အပေါ်၌ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှနည်းပါးစွာ တည်ရှိသနည်းဆိုသည်မှာ သူတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာအရာများ၌ ပျင်းရိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကြိုးပမ်းအားထုတ်ရန်၊ မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ရန်၊ ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ဝေဒနာခံ၍ ဆုတောင်းရန်၊ ကောင်းချီးမင်္ဂလာရရန် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အလေးအနက် ဆုတောင်းရန် မလိုလားကြသောကြောင့် မရရှိကြပေ။ ဒုက္ခကာလတစ်လျှောက် အသက်ရှင်နိုင်မည့် ယုံကြည်ခြင်းကို ယခုပင် နေ့စဉ် လေ့ကျင့်အသုံးပြုရမည်။ ယခုပင် ဇွဲလုံ့လရှိသော ယုံကြည်ခြင်းကို လေ့ကျင့်ရန် အားကောင်းစွာ မကြိုးပမ်းသူများသည် ဒုက္ခနေ့၌ မိမိတို့ရပ်တည်နိုင်စေမည့် ထိုယုံကြည်ခြင်းကို အသုံးပြုရန် လုံးဝမပြင်ဆင်ထားကြပေ။

Jacob ၏သားများအားလုံးသည် ဖြောင့်မတ်သူများ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့သည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ သြဇာလွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။ Jacob ၏သားများသည် Shechem လူတို့အပေါ် ရက်စက်၍ လက်စားချေလိုသော အပြုအမူကို ဘုရားသခင် အတည်ပြုတော်မမူပါ။ Jacob သည် သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိခဲ့ဘဲ၊ သူတို့၏ရက်စက်မှုလုပ်ရပ် ပြီးဆုံးပြီးနောက်မှသာ သိရှိခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏သားများကို ဆုံးမ၍ သူတို့သည် မိမိအား ဒုက္ခပေးခဲ့ကြောင်း၊ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် ထိုပြည်သူတို့အကြား မိမိကို မထီမဲ့မြင်ပြုစေကြောင်း ပြောလေသည်။ သူတို့၏အမှားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများသည် မိမိနှင့် မိမိ၏အိမ်သူအိမ်သားတို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ဒေါသကို ပြသကြလိမ့်မည်။ Jacob သည် မိမိ၏ဒုက္ခ၌ တစ်ဖန် ဘုရားသခင်ထံ ခေါ်လေသည်။ “ဘုရားသခင်သည် Jacob အား ‘ထ၍ Bethel သို့တက်သွားပြီး ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လော့။ သင်၏အစ်ကို Esau ၏မျက်နှာမှ ထွက်ပြေးသောအခါ သင့်အား ပေါ်ထွန်းတော်မူသော ဘုရားသခင်အတွက် ထိုနေရာ၌ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု တည်ဆောက်လော့’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ Jacob က မိမိအိမ်သူအိမ်သားများနှင့် မိမိနှင့်အတူရှိသူအားလုံးကို ‘သင်တို့အလယ်၌ရှိသော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ဘုရားများကို ဖယ်ရှားကြလော့။ ကိုယ်ကိုသန့်ရှင်းစေကြလော့။ အဝတ်များကို လဲကြလော့။ ထကြ၊ Bethel သို့တက်ကြစို့။ ငါ၏ဒုက္ခနေ့၌ ငါ့ကိုဖြေကြားတော်မူပြီး ငါသွားသောလမ်း၌ ငါနှင့်အတူရှိတော်မူသော ဘုရားသခင်အတွက် ထိုနေရာ၌ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု ငါတည်ဆောက်မည်’ ဟု ဆိုလေ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့လက်၌ရှိသော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ဘုရားများနှင့် မိမိတို့နား၌ဝတ်ထားသော နားကပ်များအားလုံးကို Jacob အား ပေးကြလေသည်။ Jacob သည် ထိုအရာများကို Shechem အနီးရှိ သပိတ်ပင်အောက်၌ မြှုပ်ထားလေ၏။” Jacob ၏အိမ်သူအိမ်သားများသည် ထိုအရာများကို နောက်တစ်ဖန် မတွေ့ကြတော့ပေ။ “သူတို့သည် ခရီးဆက်ကြလေ၏။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြို့များအပေါ် ဘုရားသခင်၏ကြောက်ရွံ့ခြင်း သက်ရောက်သဖြင့် Jacob ၏သားများကို မည်သူမျှ မလိုက်ကြပေ။”

Jacob သည် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချပြီး မိမိ၏အိမ်သူအိမ်သားတို့ကိုလည်း မိမိတို့ကိုယ်ကို နှိမ့်ချရန်နှင့် မိမိတို့၏အဆင်တန်ဆာများအားလုံးကို ချွတ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့၏အပြစ်များအတွက် ဘုရားသခင်ထံ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် အပြစ်ဖြေခြင်းပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အတွက် တောင်းပန်ခြင်းကို နားထောင်၍ အခြားလူမျိုးများ၏လက်ဖြင့် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်းမပြုဘဲ ကယ်တင်တော်မူရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် Jacob ၏အိမ်ထောင်စုထံမှ အမှားကို ဖယ်ရှားရန် သူကြိုးပမ်းခဲ့ခြင်းကို လက်ခံတော်မူပြီး သူ့ထံ ပေါ်ထွန်းကာ ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။ သူ့ရှေ့၌ ကြောက်ရွံ့ခြင်းရှိသောကြောင့် သူ့အား ပေးထားပြီးဖြစ်သော ကတိတော်ကို တစ်ဖန် အသစ်ပြုတော်မူ၏။ “Jacob သည် သူနှင့် စကားပြောတော်မူသောအရပ်၌ ကျောက်တိုင်တစ်တိုင်ကို တည်လေ၏။ ထိုကျောက်တိုင်သည် ကျောက်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော တိုင်ဖြစ်၏။”