အခန်းကြီး - (၃၅ - ၃၆)

၃၅:၁–၃၄။ လေဝိသားတို့၏ မြို့များနှင့် ခိုလှုံရာမြို့များ

လေဝိသားတို့သည် မည်သည့်မြေကိုမျှ အမွေမရရှိခဲ့ကြပါ (၂၆:၆၂)။ ထာဝရဘုရားကိုယ်တော်တိုင်သည် သူတို့၏အမွေဖြစ်တော်မူသည်။ အစ္စရေးလူမျိုးတို့က ဆက်ကပ်သော ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ပူဇော်သက္ကာများမှတစ်ဆင့် သူတို့အတွက် ဘုရားသခင် ပြုစုတော်မူခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အစ္စရေးအနွယ်များသည် လေဝိသားတို့အား မြို့များနှင့် မြို့ပြင်အရပ်များ အများအပြား ပေးရမည်ဟုလည်း တောင်းဆိုတော်မူခဲ့သည် (၃၅:၁–၃၊ ၆)။ ယခင်ညွှန်ကြားချက်များ (၃၃:၅၀–၃၄:၂၉) နှင့် ဆင်တူစွာ လေဝိသားတို့၏ မြို့များနှင့် ခိုလှုံရာမြို့များနှင့်ပတ်သက်သော ဤညွှန်ကြားချက်များကို အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် မောဘလွင်ပြင်တွင် ရှိနေစဉ်၊ ဆိုလိုသည်မှာ မြေကို မသိမ်းပိုက်မီတွင် ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သတိပြုသင့်သည် (၃၅:၁)။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏အစီအစဉ်ကို အမှန်ပင် ပြည့်စုံစေမည်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့အား ထပ်မံအာမခံတော်မူနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက် စိတ်ပျက်အားငယ်ရန် အကြောင်းမရှိပါ။ သူတို့လိုအပ်သမျှမှာ မမြင်ရသေးသောအရာများနှင့်ပတ်သက်၍ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ခံယူချက်သာဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၁)။

လေဝိသားတို့၏ မြို့များသည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်များ နေထိုင်ရာနေရာများအဖြစ် အသုံးပြုမည်။ ထိုမြို့များသည် ဘာသာရေးသင်ကြားပို့ချမှု၏ ဗဟိုနေရာများဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏အမှုတော်အတွက် ဝင်ငွေများ စုဆောင်းရာတွင် အထောက်အကူပြုသည်။ ခိုလှုံရာမြို့များသည် မရည်ရွယ်ဘဲ လူသတ်မှုကျူးလွန်မိသူများ လုံခြုံရာရှာဖွေနိုင်သည့် နေရာများဖြစ်သည်။ ဤမြို့များသည် သွေးကြွေးလက်စားချေမှုများကို တားဆီးပေးပြီး စစ်ဆေးစီရင်ခြင်း မပြုမီ စွပ်စွဲခံရသူအတွက် လုံခြုံရာနေရာ ပေးခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၃၀)။ ထို့အပြင် သတ်ဖြတ်ခံရသူ၏သွေးအတွက် အခြားသူတစ်ဦးသေဆုံးခြင်းဖြင့်သာ အပြစ်ဖြေရှင်းနိုင်သည်ဟု ယူဆသောကြောင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ သေခြင်းသည် လူသတ်မှုနှင့်ဆက်စပ်သော သွေးကြွေးအပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် လူထုတစ်ရပ်လုံး၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏သေခြင်းသည် မရည်ရွယ်ဘဲ သွေးသွန်းခြင်းအတွက် အပြစ်ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည် (၃၅:၂၅၊ ၂၈၊ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၈:၃၆–၃၈၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၆:၁၆)။ ထို့အပြင် အစ္စရေးတွင် လူ့အသက်သည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးသောကြောင့် လူသတ်သမားတစ်ဦးသည် ထိုပြစ်မှုအတွက် ငွေဖြင့် ရွေးနုတ်ခွင့်မရှိပါ။ သူ သို့မဟုတ် သူမကို သေဒဏ်ပေးရမည် (၃၅:၃၁)။ ဤပြဋ္ဌာန်းချက်သည် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ လူ့အသက်၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အရေးပါမှုကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။

ဤသဘောထားသည် ရှေးခေတ်အနီးအရှေ့ဒေသတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသော သွေးကြွေးလက်စားချေမှုဓလေ့ကို ဖြတ်တောက်ပစ်ခဲ့သည်။ ထိုဓလေ့တွင် ဆွေမျိုးတစ်ဦးသေဆုံးပါက သေဆုံးသူ၏ဆွေမျိုးသည် အပြစ်ရှိသူကိုသာမက သူ၏မိသားစုကိုပါ သတ်ဖြတ်၍ လက်စားချေရန် တာဝန်ရှိသည်။ အခန်းငယ် ၃၃–၃၄ တွင် ထာဝရဘုရားက မြေကို ဖြစ်နိုင်သမျှ မသန့်ရှင်းစေခြင်းမှ ကာကွယ်ရမည်၊ အထူးသဖြင့် လူသတ်မှုမှ ကာကွယ်ရမည်ဟု အခိုင်အမာ မိန့်တော်မူသည်။ ထိုမြေ၌ ထာဝရဘုရား၏ သန့်ရှင်းသောရှိနေခြင်းသည် ထိုမြေတွင်နေထိုင်သူများ၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုကို လိုအပ်စေသည်။

၃၆:၁–၁၃။ ဇေလောဖဟဒ်၏ သမီးများ၏ အမွေဆက်ခံခြင်း

ဤကျမ်းပိုဒ်သည် အခန်း ၂၇:၁–၁၁ ရှိ ဥပဒေ၏ ဖြည့်စွက်ချက်ဖြစ်ပြီး၊ အမျိုးသားအမွေဆက်ခံသူမရှိဘဲ သေဆုံးခဲ့သော ဇေလောဖဟဒ်၏ သမီးများအား ဖခင်၏မြေကို အမွေဆက်ခံခွင့် ပြုထားသည် (၂၇:၃)။ ဤဥပဒေသစ်အရ ထိုအခြေအနေရှိသော အမျိုးသမီးများသည် မိမိတို့၏အနွယ်အတွင်းရှိ အမျိုးသားများနှင့် လက်ထပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏အမွေသည် မိမိတို့အနွယ်ထံမှ မယူဆောင်သွားဘဲ အခြားအနွယ်တစ်ခုထံ မပေးအပ်စေရန် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် အစ္စရေးလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် အမြင့်မားဆုံးတန်ဖိုးများအနက် တစ်ခုဖြစ်သော မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှု (မြေ) ကို ထိခိုက်ပျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တောလည်ရာကျမ်း ၃၆ ၏ ထပ်ဆင့်ဥပဒေသည် အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း ဆက်ဆံရေးများ၏ တည်ငြိမ်မှုကို အထောက်အကူပြုခဲ့သည်။ တောလည်ရာကျမ်း၏ နောက်ဆုံးဖော်ပြချက် (၃၆:၁၃) က မောဘလွင်ပြင်တွင် မောရှေရရှိခဲ့သော ပညတ်တော်များနှင့် ညွှန်ကြားချက်များသည် ထာဝရဘုရားထံမှ လာကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဤစည်းမျဉ်းများသည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့အား ကတိထားရာပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ပြင်ဆင်ပေးရန်နှင့် ထိုပြည်၌ မည်သို့နေထိုင်ရမည်ကို ရှင်းလင်းစေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ခါနာန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရန် သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ခေါင်းဆောင်မှုကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ရန် လိုအပ်သည်။ လူဦးရေစာရင်းကောက်ယူခြင်း၊ ခေါင်းဆောင်ဆက်ခံမှုကို ရိုးသားစွာ စီမံခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏အမိန့်အောက်တွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းတို့ဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို စနစ်တကျ စုစည်းရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မြေကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် သူတို့၏ ဦးစားပေးလုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ စစ်မှန်သော ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် အရပ်ဘက်နှင့် လူမှုရေးဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးများကို ခိုင်မာစေရန် ဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင်က ညွှန်ကြားတော်မူခဲ့သည်။ ကတိထားရာပြည်၏ နယ်စပ်တည့်တည့်ရှိ မောဘလွင်ပြင်တွင် ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်များသည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ စိတ်ပျက်အားငယ်သည့်အချိန်များ ရှိခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်က သူတို့အား ကတိပေးထားသောအရာကို အမွေဆက်ခံရမည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် သူတို့သည် ထိုပြည်ရှေ့၌ ရပ်နေကြပြီး မိမိတို့၏ဘိုးဘေးများနှင့် မိမိတို့ကိုယ်တိုင်အား ဘုရားသခင်ပေးထားသော ကတိတော်များ ပြည့်စုံလာမည့်အချိန်ကို မျှော်လင့်နေကြသည်။ ခရစ်ယာန်များသည်လည်း ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရား စိုးမိုးမည့် ကောင်းကင်သစ်နှင့် မြေကြီးသစ်ကို စောင့်မျှော်လျက် ရပ်နေကြသည် (၂ ပေတရု ၃:၁၃)။