အခန်းကြီး - (၁၅ - ၁၆)

 

၁၅:၁–၃၃။ မသန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာမှ အရည်များထွက်ခြင်း။ ဤနေရာတွင် မသန့်ရှင်းခြင်းသည် လူ့ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ တစ်စုံတစ်ရာ ဝင်ရောက်ခြင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ လူ့ကိုယ်ခန္ဓာမှ တစ်စုံတစ်ရာ ထွက်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဖြစ်ရပ်လေးမျိုး ပေါ်ပေါက်သည်။ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမျိုးသားအရည်ထွက်ခြင်း (အခန်းငယ် ၂–၁၅)၊ ပုံမှန်အမျိုးသားအရည်ထွက်ခြင်း (အခန်းငယ် ၁၆–၁၈)၊ ပုံမှန်အမျိုးသမီးအရည်ထွက်ခြင်း (အခန်းငယ် ၁၉–၂၄) နှင့် ပုံမှန်မဟုတ်သော အမျိုးသမီးအရည်ထွက်ခြင်း (အခန်းငယ် ၂၅–၃၀) တို့ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အဆိုပြုချက်တစ်ခုနှင့် အနှစ်ချုပ် (အခန်းငယ် ၃၀–၃၃) တို့ ပါလာသည်။ ပထမဖြစ်ရပ်မှာ လိင်အင်္ဂါပိုးဝင်ခြင်းကြောင့် မိမိ၏ လိင်တံမှ အရည်ထွက်လာသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ဖြစ်ရပ်ဖြစ်သည် (basar—“အသား” ဟူသည်မှာ လိင်တံကို ယဉ်ကျေးစွာ ရည်ညွှန်းသည့်စကားဖြစ်သည်)။ ထိုအရည်တွင် ပြည်နှင့် သွေးတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။ ဤအရာသည် အလွန်ကူးစက်လွယ်ပြီး၊ ထိုသူကိုဖြစ်စေ၊ သူ၏အိပ်ရာကိုဖြစ်စေ၊ သူထိုင်ခဲ့သည့်နေရာကိုဖြစ်စေ ထိမိသူတိုင်းသည် ညနေတိုင်အောင် မသန့်ရှင်းဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး အဝတ်အစားများကို အခမ်းအနားဆိုင်ရာအရ လျှော်ဖွပ်ခြင်းနှင့် ရေချိုးခြင်းတို့ လိုအပ်သည်။ သူသည် လက်ကိုဆေးပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ဦးကို ထိမိပါက ထိမိခံရသူသည် မသန့်ရှင်းဖြစ်မည်မဟုတ်ပါ။ အရည်ထွက်ခြင်း ပျောက်ကင်းသွားသည်နှင့် ဖျားနာသူသည် ခုနစ်ရက် စောင့်ရမည်၊ ထို့နောက် အဝတ်အစားများကို လျှော်ဖွပ်၍ ရေချိုးရမည်။ သန့်စင်ခြင်း အပြီးသတ်စေရန် အပြစ်ဖြေရာယဇ်အတွက် တစ်ကောင်နှင့် မီးရှို့ရာယဇ်အတွက် တစ်ကောင်ဖြစ်သော ချိုးငှက်နှစ်ကောင် သို့မဟုတ် ခိုနှစ်ကောင်ကို ယူဆောင်လာရမည်။ ထိုယဇ်များကို အပြစ်ဖြေခြင်းပြုရန်၊ ဆိုလိုသည်မှာ မသန့်ရှင်းခြင်းကို ဖယ်ရှားပြီး သူ့ကို ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လည်အပ်နှံရန် ပူဇော်ရမည်။

သုတ်ရည်ထွက်ခြင်း (စာသားအရ “မျိုးစေ့ချခြင်း”၊ အခန်းငယ် ၁၆) သည် အိပ်နေစဉ်တွင် ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ အများအားဖြင့် ယုံကြည်ကြသည့်အတိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် လိင်ဆက်ဆံစဉ်တွင်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဘေးတွင် အိပ်နေစဉ် အရည်ထွက်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ပထမဖြစ်ရပ်ဖြစ်သည့် အိပ်နေစဉ် အရည်ထွက်ခြင်းတွင် အမျိုးသားသည် မသန့်ရှင်းဖြစ်မည်၊ ဒုတိယဖြစ်ရပ်တွင်မူ နှစ်ဦးစလုံး မသန့်ရှင်းဖြစ်မည် (အခန်းငယ် ၁၆–၁၈)။ သူတို့သည် ညနေတိုင်အောင် မသန့်ရှင်းဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ရေချိုးခြင်း လိုအပ်သည်။ ဤဥပဒေအတွက် အကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြထားခြင်းမရှိသော်လည်း သုတ်ရည်အတွက် သမ္မာကျမ်းစာတွင် အသုံးပြုသော စကားလုံး zera‘ သည် “မျိုးစေ့” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသောကြောင့် အသက်၏မျိုးစေ့အချို့ ဆုံးရှုံးခြင်းသည် အသက်လျော့နည်းခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်ဟု အကြံပြုနိုင်သည်။ ထပ်မံ၍ ဤအရာသည် သေခြင်း၏ အယူအဆဆိုင်ရာ နယ်ပယ်အတွင်းတွင် ရှိပြီး၊ သေခြင်းသည် အာဒံနှင့် ဧဝ၏အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃; ရောမ ၅:၁၂–၂၁)။ သေခြင်းနှင့် အပြစ်သည် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်။ ထို့အပြင် သုတ်ရည်ကို မသန့်ရှင်းစေသော အရာအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းအားဖြင့် လိင်ဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်မှုနှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်တွင် ဘုရားသခင်အား ဝတ်ပြုခြင်းတို့အကြား ရှင်းလင်းသော မကိုက်ညီမှုကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် အယူမှားဘုရားကျောင်းများတွင် ပြုလုပ်သော အယူမှား မျိုးပွားခြင်းဆိုင်ရာ အခမ်းအနားများကို ရှုတ်ချခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဓမ္မတာစက်ဝန်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော သွေးထွက်ခြင်းသည်လည်း မသန့်ရှင်းစေသော အရာဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၉–၂၄)။ ဓမ္မတာလာနေစဉ် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို တားမြစ်ထားသော်လည်း လိင်ဆက်ဆံနေစဉ် အမျိုးသမီးသည် ဓမ္မတာလာနေကြောင်း နှစ်ဦးစလုံး သိရှိသွားခဲ့ပါက နှစ်ဦးစလုံး မသန့်ရှင်းဖြစ်သွားမည် (၁၈:၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဓမ္မတာလာခြင်းတွင် မူလအားဖြင့် မှားယွင်းခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ရှိခြင်း တစ်စုံတစ်ရာမရှိသော်လည်း သွေးနှင့် တိုက်ရိုက်ဖြစ်စေ၊ သွယ်ဝိုက်၍ဖြစ်စေ ထိတွေ့ခြင်းသည် သေခြင်းနယ်ပယ်နှင့် နီးကပ်လာစေသည် (၁၂:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ပိုမိုအပြုသဘောဆောင်သည့် ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ဓမ္မတာစတင်လာပြီးနောက် ခုနစ်ရက် မသန့်ရှင်းဟု သတ်မှတ်ခံရသောကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာ မအီမသာဖြစ်နေသည့် အချိန်တွင် အနားယူနိုင်ခဲ့သည် (၂၀:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ သီးခြားသန့်စင်ခြင်းအခမ်းအနားကို သတ်မှတ်ထားခြင်းမရှိသော်လည်း ကာလပြီးဆုံးချိန်တွင် သူမကိုယ်တိုင် ရေချိုးခဲ့သည်ဟု ယူဆနိုင်သည် (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၁:၂၊ ၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမျိုးသမီးသွေးထွက်ခြင်း၏ ဖြစ်ရပ်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်သည် (အခန်းငယ် ၂၅–၃၀)။ ပုံမှန်မဟုတ်သော အရည်ထွက်ခြင်းရှိသော အမျိုးသား၏ ဖြစ်ရပ်ကဲ့သို့ပင် ခုနစ်ရက်ကြာပြီးနောက် သူမသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံသို့ ချိုးငှက်နှစ်ကောင် သို့မဟုတ် ခိုနှစ်ကောင်ကို ယူဆောင်လာရမည်။ တစ်ကောင်ကို အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ်၊ အခြားတစ်ကောင်ကို မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ် ပူဇော်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် သူမ၏ မသန့်ရှင်းခြင်းမှ သန့်စင်စေရမည်။

နောက်ဆုံးအခန်းငယ်များ (၁၅:၃၁–၃၃) သည် ယခင်စည်းမျဉ်းများ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ အသက်တာတွင် မရှောင်လွှဲနိုင်ဘဲ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်သော မသန့်ရှင်းခြင်းများမှ မည်သို့ သန့်စင်ရမည်ကို ဖော်ပြရန်ဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ပေးသည်။ မသန့်ရှင်းခြင်းများကို မဖယ်ရှားပါက မသန့်ရှင်းသည့်အခြေအနေဖြင့် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်သို့ ချဉ်းကပ်ခြင်းအားဖြင့် ထိုနေရာကို ညစ်ညမ်းစေနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိပြီး သူတို့ သေဆုံးနိုင်သည် (၂၀:၄–၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ ရှုမြင်ချက်အရ အသက်နှင့် သေခြင်းသည် ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူတကွ မတည်ရှိနိုင်ပါ။ အသက်နှင့် ဤဆက်နွယ်မှုက ဤဥပဒေများတစ်လျှောက်တွင် ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ အရေးကိစ္စတစ်ရပ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် လိုအပ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည် (“ဝတ်ပြုရာကျမ်းရှိ ကျန်းမာရေးနှင့် သန့်ရှင်းရေး” စာမျက်နှာ ၂၇၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤဥပဒေများသည် ယေရှုသည် အဆုံးစွန်သော ကုသပေးရှင်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးချက်တစ်ရပ်ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၅၃:၅)။ လူသားတို့သည် အချို့သောအခြေအနေများတွင် ရှောင်ရှားနိုင်သော်လည်း အခြားအခြေအနေများတွင် ရှောင်ရှား၍မရသော မသန့်ရှင်းခြင်းအခြေအနေတွင် တည်ရှိနေကြသောကြောင့် ကုသခြင်း လိုအပ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်း သေကြရမည်။

 

၁၆:၁–၃၄
အပြစ်ဖြေရာနေ့

ဤနေရာတွင် နေ့စဉ်ဝတ်ပြုခြင်းများမှ နှစ်စဉ်ပြုလုပ်သော ဝတ်ပြုခြင်းသို့ ပြောင်းလဲလာပြီး၊ ထိုနှစ်စဉ်ဝတ်ပြုခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဣသရေလတပ်စခန်းတစ်ခုလုံး၏ ပြည့်စုံခြင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်တွင် ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဝတ်ပြုခြင်းတို့၏ အထွတ်အထိပ်၌ ဝတ်ပြုခြင်းစနစ်၏ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို ပေါင်းစည်းပေးသည့် အချိန်အခါ ရှိသည်။ အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင် တဲတော်နှင့် လူတို့သည် မသန့်ရှင်းခြင်းနှင့် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ကြပြီး၊ ထိုအရာသည် စကြဝဠာအတိုင်းအတာရှိသော နောင်ကာလမျှော်လင့်ချက်ကို အခမ်းအနားအားဖြင့် ဖော်ပြသည်။ ထိုနေ့သည် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားတို့အကြား မူလကရှိခဲ့သော သဟဇာတဖြစ်မှုကို နောက်ပြန်ညွှန်ပြသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ အသွေးတော်အားဖြင့် ဖြစ်နိုင်လာသော သန့်စင်ခြင်း ပြီးဆုံးပြီးနောက် ထိုသဟဇာတဖြစ်မှုကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းဆီသို့လည်း ပုံဆောင်သဘောအရ ညွှန်ပြသည်။ ဤအခန်းသည် စာအုပ်၏ စာပေဖွဲ့စည်းပုံအလယ်ဗဟိုတွင် ထားရှိထားပြီး (ဝတ်ပြုရာကျမ်း—နိဒါန်းကိုကြည့်ပါ) “ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်” (အခန်းငယ် ၁) ဟူသော စကားဖြင့် ဂရုတစိုက် စတင်ထားကာ “ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား မှာထားတော်မူသည်” (အခန်းငယ် ၃၄) ဟူသော ပြီးစီးခြင်းဆိုင်ရာ ဖော်မြူလာဖြင့် အဆုံးသတ်ထားသည်။ ဤအခန်း၏ စာပေဖွဲ့စည်းပုံသည် အောက်ပါအတိုင်း အပြန်အလှန်ချိတ်ဆက်ထားသော ပုံစံဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။

က အာရုန်သည် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ဝင်နိုင်စွမ်းအပေါ် ကန့်သတ်ချက်များ (အခန်းငယ် ၂)
ခ အာရုန်၏ ယဇ်ပူဇော်ရန်အကောင်နှင့် ဝတ်ရုံများ (အခန်းငယ် ၃–၄)
ဂ လူတို့က ပေးအပ်သော ယဇ်ပူဇော်ရန်အကောင်များ (အခန်းငယ် ၅)
ဃ အာရုန်၏ နွား၊ ထာဝရဘုရားအတွက် ဆိတ်၊ အာဇဇေလအတွက် ဆိတ် (အခန်းငယ် ၆–၁၀)
င အာရုန်၏ နွားကို အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ် ပူဇော်ခြင်း (အခန်းငယ် ၁၁–၁၄)
စ လူထု၏ ဆိတ်ကို အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ် ပူဇော်ခြင်း (အခန်းငယ် ၁၅)
ဆ အပြစ်ဖြေခြင်းပြုခြင်း (အခန်းငယ် ၁၆–၁၉)
ဆ′ အပြစ်ဖြေခြင်း ပြီးဆုံးခြင်း (အခန်းငယ် ၂၀က)
စ′ လူထု၏ အာဇဇေလအတွက် ဆိတ်ကို တော၌ လွှတ်ခြင်း (အခန်းငယ် ၂၀ခ–၂၂)
င′ အာရုန်၏ နောက်ဆုံးလုပ်ဆောင်ချက်များ (အခန်းငယ် ၂၃–၂၅)
ဃ′ အာဇဇေလအတွက် ဆိတ်၊ အာရုန်၏ နွား၊ အပြစ်ဖြေရာယဇ်အတွက် ဆိတ် (အခန်းငယ် ၂၆–၂၈)
ဂ′ လူတို့သည် အနားယူ၍ မိမိတို့ကိုယ်ကို နှိမ့်ချခြင်း (အခန်းငယ် ၂၉–၃၁)
ခ′ ဘိသိက်ခံယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အထူးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်၍ အမှုဆောင်ခြင်း (အခန်းငယ် ၂၉–၃၃)
က′ ဘိသိက်ခံယဇ်ပုရောဟိတ်သည် တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် အပြစ်ဖြေခြင်းပြုခြင်း (အခန်းငယ် ၃၄)

ဤဖွဲ့စည်းပုံ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် တဲတော်၊ ယဇ်ပလ္လင်၊ လူတို့နှင့် မိမိကိုယ်တိုင်အပြင် မိမိ၏မိသားစုအတွက်ပါ အလုံးစုံခြုံငုံသော အပြစ်ဖြေခြင်းကို ပြုလုပ်သည်။ ဤနေရာတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းအမှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး အဆုံးသတ်သည် (အခန်းငယ် ၂၀က)။ ဤအခန်းတွင် နိဒါန်း (အခန်းငယ် ၃–၅)၊ ပထမအဆင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု (အခန်းငယ် ၆–၁၀)၊ ဒုတိယအဆင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု (အခန်းငယ် ၁၁–၂၂)၊ နိဂုံးချုပ် အခမ်းအနားဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်များ (အခန်းငယ် ၂၃–၂၈)၊ ထိုအခမ်းအနားကို အဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးခြင်း (အခန်းငယ် ၂၉–၃၄) နှင့် နိဂုံးချုပ်မှတ်ချက်များ (အခန်းငယ် ၃၄) တို့ ပါဝင်သည်။ ၎င်းသည် အခမ်းအနားကြီးတစ်ခုအတွင်း အခမ်းအနားသုံးမျိုးကို ပေါင်းစပ်ထားသည်။ ပထမမှာ အာရုန်အား အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်ဆင်ပေးသော ဝင်ရောက်ခြင်းအခမ်းအနား၊ ဒုတိယမှာ အပြည့်အဝအပြစ်ဖြေခြင်း၏ သန့်စင်ခြင်းအခမ်းအနား၊ တတိယမှာ ဖယ်ရှားခြင်းအခမ်းအနားဖြစ်ပြီး ထိုအခမ်းအနားတွင် အာဇဇေလအတွက် ဆိတ်သည် အထူးအခန်းကဏ္ဍတစ်ရပ်ကို ထမ်းဆောင်သည်။

၁၆:၂–၁၀။ နိဒါန်းနှင့် ပထမအဆင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု။ နိဒါန်းတွင် အာရုန်သည် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ဝင်ရန် ယူဆောင်လာရမည့်အရာများကို စာရင်းပြုထားသည်။ မိမိအတွက် အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ် နွားတစ်ကောင်နှင့် မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ် သိုးထီးတစ်ကောင်၊ လူတို့အတွက် အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ် ဆိတ်ထီးနှစ်ကောင်နှင့် မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ် သိုးထီးတစ်ကောင်တို့ ဖြစ်သည်။ သူသည် အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ရေချိုးခြင်းပြု၍ သာမန်ယဇ်ပုရောဟိတ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ရမည်။ ပထမအဆင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွင် အာရုန်နှင့် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားများအတွက် အပြစ်ဖြေရာယဇ်ကို ပူဇော်ခြင်းကို ဖော်ပြသော်လည်း အဓိကအလေးပေးချက်မှာ အာဇဇေလအတွက် ဆိတ်ကို သတ်မှတ်ခြင်းနှင့် ၎င်း၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ လူတို့ယူဆောင်လာရမည့် ဆိတ်နှစ်ကောင်ကို အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ မဲချပြီးနောက် တစ်ကောင်တည်းကိုသာ အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ် ပူဇော်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုဆိတ်သည် ထာဝရဘုရားအတွက် ရွေးချယ်ခံရသောဆိတ်၊ ကိုယ်တော်ပိုင်သောဆိတ် ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ကောင်မှာ အာဇဇေလအတွက်၊ သူပိုင်သောဆိတ် ဖြစ်သည်။ ထပ်တူညီမှုက ထာဝရဘုရားသည် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါးဖြစ်သကဲ့သို့ အာဇဇေလသည်လည်း ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါးကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ညွှန်ပြသည်။ အာဇဇေလသည် အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းတို့နှင့် ဆက်နွယ်နေခြင်းက သူ့ကို နတ်ဆိုးတစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ပေးသည်။ အာဇဇေလအတွက် ဆိတ်သည် ထာဝရဘုရားရှေ့တွင် အသက်ရှင်လျက် ရပ်နေသည်။ ထိုအချက်က ၎င်းသည် အာဇဇေလထံ ပူဇော်ရန်အတွက် ယဇ်ကောင်မဟုတ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၁၀ တွင် ထိုဆိတ်ကို ပထမဦးစွာ ထာဝရဘုရားထံသို့ ချဉ်းကပ်စေပြီးနောက် အာဇဇေလထံသို့၊ တောသို့ ပို့ရမည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ထိုဆိတ်သည် အာဇဇေလမဟုတ်သော်လည်း သူ့ထံသို့ ပို့ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်နည်းအားဖြင့် တောထဲတွင် ရှိနေပြီးသားဖြစ်သော သူ့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤအချိန်တွင် ဆိတ်ကို သူ့ထံသို့ ပို့ရသည့်အကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြထားခြင်းမရှိသေးပါ။

အာဇဇေလအတွက် ဆိတ်အပေါ် အပြစ်ဖြေခြင်းပြုရမည်ဟူသော ဖော်ပြချက်သည် အလွန်အမင်း ဆွေးနွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ကြိယာ၏ အရာဝတ္ထုသည် လူတစ်ဦးဖြစ်သောအခါ ထိုစကားစုကို “ကိုယ်စား အပြစ်ဖြေခြင်းပြုသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရလေ့ရှိသော်လည်း ဤနေရာတွင် အရာဝတ္ထုမှာ ဆိတ်ဖြစ်သည်။ ဤစကားစုကို ဤသို့အသုံးပြုခြင်းသည် ထူးခြားသောအသုံးပြုမှုဖြစ်သည်။ ဤမှတ်ချက်သည် အပြစ်ဖြေခြင်းဆိုသည်မှာ လူတစ်ဦး သို့မဟုတ် တဲတော်ထံမှ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းကို ဖယ်ရှား၍ ထိုအရာကို သန့်စင်ခြင်းဟု ဆိုလိုကြောင်း အခိုင်အမာတင်ပြထားသည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း—နိဒါန်းရှိ “ဝတ်ပြုရာကျမ်း၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အယူအဆ” အပိုင်းကိုကြည့်ပါ)။ ဤအဓိပ္ပာယ်သည် အခန်းငယ် ၁၀ တွင် ထူးခြားသောသဘောဖြင့် အသုံးဝင်သည်။ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းကို ဆိတ်အပေါ် တင်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဤအရာသည် ဖယ်ရှားခြင်းအခမ်းအနားကို ရည်ညွှန်းရန် သမ္မာကျမ်းစာက အသုံးပြုသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုစကားစုကို “အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းကို ဆိတ်အပေါ် တင်၍ အာဇဇေလထံသို့ ပို့ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းအပေါ် ဖယ်ရှားခြင်းအခမ်းအနားကို ပြုလုပ်သည်” ဟု ဘာသာပြန်နိုင်သည် (အခန်းငယ် ၂၁–၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

၁၆:၁၁–၂၂။ ဒုတိယအဆင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု။ အာရုန်သည် မိမိနှင့် မိမိမိသားစုအတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းပြုရန် အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ် နွားကို ပူဇော်ရမည်။ ဤအပြစ်ဖြေရာယဇ်အပေါ် လက်တင်ခြင်းအကြောင်း လုံးဝမဖော်ပြထားပါ။ အကြောင်းမှာ ၎င်း၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပူဇော်သူထံမှ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းကို ဖယ်ရှားရန်မဟုတ်ဘဲ တဲတော်ထံမှ ဖယ်ရှားရန် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်း၏အသွေးကို အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ယူဆောင်သွားရမည်။ သို့သော် ထိုမတိုင်မီ အာရုန်သည် နံ့သာပေါင်းနှင့် ယဇ်ပလ္လင်မှ မီးတောက်နေသော မီးခဲများကို လင်္ကာတဲတော်ထဲသို့ ယူဆောင်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့ရမည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် သူသည် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ဝင်နိုင်စေရန် မီးခိုးတိမ်ကို ဖန်တီးရမည်။ ထိုနံ့သာပေါင်း၏ မီးခိုးတိမ်သည် သူ၏ တိုက်ရိုက်ချဉ်းကပ်မှုကြောင့် ထာဝရဘုရားရှေ့၌ သေဆုံးမသွားစေရန် သူ၏ရှိနေခြင်းကို အကာအကွယ်ပေးရမည်။ ထိုမီးခိုးတိမ်သည် အာရုန်မဝင်မီ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ရောက်ရှိပြီး ကရုဏာပလ္လင်၊ အပြစ်ဖြေရာအဖုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားရမည် (အခန်းငယ် ၁၃)။ ထိုအရာသည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို ဖုံးအုပ်ထားသော ရွှေပြားဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ဘုန်းတော်နှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကျေးဇူးတော်ကို ဖော်ပြတော်မူသည့်နေရာ ဖြစ်သည်။

အာရုန်သည် မိမိ၏အပြစ်ဖြေရာယဇ်၏ အသွေးကို အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနအတွင်းရှိ ထာဝရဘုရား၏ အလွန်မျက်မှောက်တော်ထဲသို့ ယူဆောင်လာရမည်။ နံ့သာပေါင်း၏ မီးခိုးတိမ်ဖြင့် ဝန်းရံထားစဉ် ထိုအသွေးထဲမှ အချို့ကို “ကရုဏာပလ္လင်”၊ “အပြစ်ဖြေရာအဖုံး” ပေါ်တွင် တစ်ကြိမ်နှင့် ၎င်း၏ရှေ့တွင် ခုနစ်ကြိမ် ပက်ဖြန်းရမည်။ စုစုပေါင်း ရှစ်ကြိမ်ဖြစ်ပြီး ပြည့်စုံသော သို့မဟုတ် အပြည့်အဝ သန့်စင်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် အာရုန်သည် လူတို့၏ အပြစ်ဖြေရာယဇ်အတွက် ဆိတ်ကို သတ်ပြီး အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် အသွေးဆိုင်ရာ အခမ်းအနားကို ထပ်မံပြုလုပ်ရမည် (အခန်းငယ် ၁၅)။ ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် ၎င်း၏အသွေးကို မိမိ၏အပြစ်ဖြေရာယဇ်၏ အသွေးနှင့် ရောနှောစေမည်။ သူသည် သန့်ရှင်းရာဌာနတွင်လည်း ထိုအသွေးကို ထိုနည်းတူ အသုံးပြုရမည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနဆိုသည်မှာ တဲတော်၊ တွေ့ဆုံရာတဲကို ဆိုလိုသည် (အခန်းငယ် ၁၆)။ ထိုအသွေးကို နံ့သာပေါင်းယဇ်ပလ္လင်၏ ဦးချိုများပတ်လည်တွင် လိမ်း၍ ၎င်း၏ရှေ့တွင် ခုနစ်ကြိမ် ပက်ဖြန်းရမည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၀:၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်၏ ဦးချိုများပတ်လည်တွင် အသွေးအချို့ကို လိမ်းရမည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၄:၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ သန့်စင်ရန်အတွက် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် အသွေးအချို့ကို ခုနစ်ကြိမ် ပက်ဖြန်းရမည်၊ ထို့နောက် ဣသရေလလူတို့၏ မသန့်ရှင်းခြင်းမှ ၎င်းကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေရမည် (အခန်းငယ် ၁၉)။ အသွေးကို ဤသို့အသုံးပြုခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို အခန်းငယ် ၁၆ တွင် ရှင်းပြထားသည်။ (၁) လူတို့၊ တဲတော်နှင့် အာရုန်နှင့် သူ၏မိသားစုတို့အတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းပြုရန်၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့၏ မသန့်ရှင်းခြင်း၊ ပြစ်မှားမှုများနှင့် အပြစ်များအားလုံးကို တဲတော်ထံမှ ဖယ်ရှားရန်၊ နှင့် (၂) ယဇ်ပလ္လင်ကို သန့်စင်၍ သန့်ရှင်းစေခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းအတွက် အသုံးပြုသော စကားလုံးများသည် ဝတ်ပြုရာကျမ်းတွင် အများအားဖြင့် တွေ့ရသော်လည်း “ပြစ်မှားမှု၊ ရာဇဝတ်မှု” ဟူသော စကားလုံးမှာ အခန်းငယ် ၁၉ နှင့် ၂၁ တို့တွင်သာ တွေ့ရသည်။ ဤစကားလုံးသည် တမင်တကာ ပြင်းထန်စွာ ကျူးလွန်သောအပြစ်နှင့် မည်သည့်အခါမျှ ဆက်စပ်ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပါ။ အပြစ်နှင့်ပတ်သက်သော ဤစကားလုံးများကို အစုလိုက်အသုံးပြုရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အပြစ်များနှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းအားလုံးကို သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ဖယ်ရှားခဲ့ကြောင်း ပြသရန်ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၄:၇; ဆာလံ ၃၂:၅; ဟေရှာယ ၅၉:၁၂; ယေရမိ ၁၄:၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ၊ “အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အယူအဆ” စာမျက်နှာ ၂၆၄ ကိုကြည့်ပါ)။ နေ့စဉ်ဝတ်ပြုခြင်းများအတွင်း ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ အမှုဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့သည် တဲတော်၊ ဘုရားသခင်၏ အလွန်မျက်မှောက်တော်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ နှစ်ကုန်သောအခါ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏နေထိုင်ရာမှ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းတို့ကို ဖယ်ရှားတော်မူပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် မကောင်းမှု၏ အရင်းအမြစ်မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြတော်မူသည်။ အာဇဇေလသည်သာ ထိုအရာဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုနေ့တွင် အာဇဇေလသည် အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းတို့၏ အဆုံးစွန်သော မူလအရင်းအမြစ် သို့မဟုတ် အစပြုရာဖြစ်သည့်အတိုင်း ၎င်းတို့အတွက် တာဝန်ကို ခံယူသည်။ အပြစ်ဖြေခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းအခမ်းအနားများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အာရုန်သည် အာဇဇေလအတွက် ဆိတ်၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် မိမိ၏လက်များကို တင်၍ ၎င်းအပေါ် မတရားမှု၊ ပြစ်မှားမှုများနှင့် အပြစ်များကို ဝန်ခံရမည်၊ ထို့နောက် ၎င်းတို့အားလုံးကို တောသို့ သယ်ဆောင်သွားမည့် ဆိတ်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးရမည် (အခန်းငယ် ၂၁)။ ထပ်မံ၍ အပြစ်နှင့်ပတ်သက်သော စကားလုံးများကို အစုလိုက်အသုံးပြုခြင်းက အပြစ်အားလုံးကို ဆိတ်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးရမည်ဟု ဖော်ပြသည်။ “မသန့်ရှင်းခြင်း” ဟူသော စကားလုံးကို မဖော်ပြထားသော်လည်း ထိုအယူအဆကို “မတရားမှု” ဟူသော စကားလုံးအားဖြင့် ဖော်ပြနိုင်သည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၅:၂; ၇:၁၈; ၁၇:၁၆; ၁၈:၂၅; ၁၉:၈; ဟေရှာယ ၆၄:၆; ယေဇကျေလ ၉:၄၊ ၉; ဟောရှေ ၈:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ အမှန်မှာ ဤစကားလုံးသည် အခြားအပြစ်များအားလုံးကို အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြနိုင်သည်ဟု အခန်းငယ် ၂၂ က အကြံပြုထားသည် (ဒံယေလ ၉:၁၃; ဟောရှေ ၅:၅; ၁၄:၂; အာမုတ် ၃:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

အာဇဇေလအတွက် ဆိတ်သည် ထိုမတရားမှုအားလုံးကို သယ်ဆောင်၍ လူသူမနေသောနေရာသို့ သွားရမည် (အခန်းငယ် ၂၂)။ ဤနေရာတွင် “သယ်ဆောင်ခြင်း” သည် အခြားသူများ၏အပြစ်များအတွက် တာဝန်ယူပြီး အပြစ်ဒဏ်ခံရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ တစ်စုံတစ်ရာကို ယူဆောင်သွားခြင်း၊ တစ်စုံတစ်ရာကို လွှဲပြောင်းခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ထိုဆိတ်ကို ဣသရေလလူတို့၏ မတရားမှုများအားလုံးကို အာဇဇေလထံသို့ သယ်ဆောင်ပေးသည့် ယာဉ်တစ်စင်းအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ အာဇဇေလသည် အသက်၏ပြည့်စုံခြင်း ကင်းမဲ့ခြင်းဖြင့် လက္ခဏာပြသော တော၌ နေထိုင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။

၁၆:၂၃–၃၄။ အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ နိဂုံးချုပ်အခမ်းအနားနှင့် အဖွဲ့အစည်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း။ အာရုန်သည် မိမိ၏ဝတ်ရုံကို ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်၍ မိမိကိုယ်ကို ဆေးကြောရမည်၊ မီးရှို့ရာယဇ်နှစ်ကောင်ကို ပူဇော်ရမည်၊ အပြစ်ဖြေရာယဇ်၏ အဆီကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် မီးရှို့ရမည် (အခန်းငယ် ၂၄–၂၅)။ ဆိတ်ကို တောထဲသို့ လွှတ်ပေးမည့်သူနှင့် အပြစ်ဖြေရာယဇ်များ၏ အသားကို ဖယ်ရှားပစ်ခြင်းတို့အတွက် ညွှန်ကြားချက်များလည်း ရှိသည်။ ထိုအခမ်းအနားကို တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ်၊ ခုနစ်လ၏ ဆယ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုနေ့အတွင်း လူတို့၏ သဘောထားနှင့် ပတ်သက်၍ အရေးကြီးသော အသေးစိတ်အချက်တစ်ရပ်ကို ထည့်သွင်းထားသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်များကို “နှိမ့်ချရမည်” ဖြစ်သည်။ ဤစကားစုကို နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဘာသာပြန်ထားသည်။ ဥပမာ “သင်တို့၏ဝိညာဉ်များကို ညှဉ်းဆဲကြလော့”၊ “သင်တို့၏ဝိညာဉ်များကို နှိမ့်ချကြလော့”၊ “မိမိတို့ကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ကြလော့” (အခန်းငယ် ၂၉) ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ အစဉ်အလာအားဖြင့် ဤအရာတွင် အစာရှောင်ခြင်းနှင့် အခြားနှိမ့်ချခြင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်များ ပါဝင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ သန့်စင်ပေးနိုင်သော တန်ခိုးတော်အပေါ် မိမိတို့၏ အပြည့်အဝမှီခိုမှုကို ဖော်ပြသည်။ ဤအပိုင်း၏ ကျန်ရှိသောအကြောင်းအရာသည် အခမ်းအနား၏ အရေးကြီးဆုံးအချက်များကို အနှစ်ချုပ်ထားသည်။ လူတို့၏ အပြစ်များအားလုံးကို တဲတော်မှ ဖယ်ရှားခြင်းအပေါ် ထင်ရှားစွာ အလေးပေးထားသည်။

အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အယူအဆ

ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၆ သည် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အယူအဆများ ကြွယ်ဝသော အခမ်းအနားတစ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ပေးထားပြီး၊ ဤစာအုပ်၏ လေ့လာမှုတွင် အသစ်သော နားလည်မှုများကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ ထိုနားလည်မှုများသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းစနစ်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းလင်းပေးပြီး ၎င်းကို ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အယူအဆတစ်ရပ်အဖြစ် ပေါင်းစည်းပေးသည်။ အခြေခံအားဖြင့် ဤနေ့သည် နောင်ကာလ၏ တရားစီရင်ခြင်းနေ့ကို ကြိုတင်ညွှန်ပြသော တရားစီရင်ခြင်းနေ့ ဖြစ်သည်။

၁။ စကြဝဠာဆိုင်ရာ အတိုင်းအတာ။ အပြစ်ဖြေရာနေ့အတွင်း သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းတို့၏ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှုသည် စကြဝဠာအတိုင်းအတာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး နှစ်မျိုးစလုံး၏ အရင်းအမြစ်ကို ယခင်ကထက် ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ဖော်ထုတ်ပေးသည်။ အခမ်းအနားသည် သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် အသက်၏ဗဟိုမှ အပြစ်၊ မသန့်ရှင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းတို့၏ ဝေးလံသောနေရာဖြစ်သည့် တောသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ပထဝီအနေအထားတွင် အချင်းချင်း အဝေးဆုံးသော နေရာနှစ်ခုမှာ အသက်နှင့် သန့်ရှင်းခြင်းနယ်ပယ်နှင့် အပြစ်၊ မသန့်ရှင်းခြင်း၊ သေခြင်းနယ်ပယ်တို့ ဖြစ်သည်။ ဤအစွန်းနှစ်ခုကြားတွင် သာမန်အရာနှင့် သန့်ရှင်းသောအရာတို့ ရှိပြီး၊ ထိုအရာများသည် တစ်ဖက်ဖက်သို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။ ထူးခြားသော ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲတစ်ရပ်အနေဖြင့် အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် အသက်၏ အလွန်အလယ်ဗဟိုဖြစ်သော အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ထိုနေရာတွင် “ကရုဏာပလ္လင်” သို့မဟုတ် အပြစ်ဖြေရာနေရာ ဖြစ်သော ကရုဏာပလ္လင်အဖုံး ရှိသည်။ ဤနေရာသည် လူတို့ကို စကြဝဠာ၏ဗဟိုဖြစ်သော ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ပေးသော မြေကြီးပေါ်ရှိနေရာဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် မောရှေနှင့် တွေ့ဆုံတော်မူသကဲ့သို့ အာရုန်နှင့် တွေ့ဆုံတော်မူသည့်နေရာဖြစ်သည်။ ဣသရေလ၏ သန့်ရှင်းတော်မူသောအရှင်၏ နေထိုင်ရာအတွင်း တည်ရှိသောကြောင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ဤနေရာကဲ့သို့သော နေရာမရှိပါ။ ဤသန့်ရှင်းရာဌာနကိုယ်တိုင်သည် စကြဝဠာဆိုင်ရာ ဗိမာန်တော်မဟုတ်ဘဲ စကြဝဠာ၏ အစီအစဉ်ကို တည်ဆောက်၊ ပြန်လည်တည်ဆောက်နှင့် ထိန်းသိမ်းထားသည့် စကြဝဠာဗဟို ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသောအရာနှင့် အလွန်ဝေးကွာသည့် အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်း၏ နယ်ပယ် ရှိပြီး၊ ထိုနယ်ပယ်ကို တပ်စခန်းအပြင်ဘက်၊ တောထဲတွင် တည်ရှိသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဤအချက်က တပ်စခန်းအတွင်း အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းရှိနေခြင်းသည် သေခြင်းနယ်ပယ်က လူတို့၏အသက်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်ကြောင်း အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်စေသည်။ သူတို့သည် ထိုအရာမှ လုံးဝခွဲထွက်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။ မှန်ပါသည်၊ လူတို့သည် ပဋိညာဉ်ဥပဒေကို ချိုးဖောက်ခြင်းအားဖြင့် အပြစ်ပြုကြပြီး သေခြင်းနယ်ပယ်၏ ထိတွေ့မှုကို ခံကြရသည်။ သို့သော် အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်း၏ အဆုံးစွန်သော အရင်းအမြစ်မှာ အာဇဇေလဟုခေါ်သော နတ်ဆိုးဆန်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်၌ တည်ရှိသည်။ ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ရန်သူများအကြား စကြဝဠာဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခ၏ အယူအဆသည် သွယ်ဝိုက်၍ ပါဝင်နေသည်။ ဤပဋိပက္ခကို အာဒံနှင့် ဧဝတို့၏ အတွေ့အကြုံနှင့် ဘုရားသခင်၏ အကျင့်စာရိတ္တ၏ ဖြောင့်မတ်မှုကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သော အမှောင်တန်ခိုးဖြစ်သည့် မြွေနှင့် သူတို့၏တွေ့ဆုံမှုတွင် ဖော်ပြထားသည် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃:၁–၇)။ ယောဘကျမ်းတွင်လည်း ဘုရားသခင်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် အနိုင်ယူခံရသော စာတန်တို့အကြား စကြဝဠာဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခ၏ နောက်ကွယ်မှအမြင်ကို ဖော်ပြပေးသည် (၁:၆–၁၂; ၂:၁–၇; ၄၂:၇–၁၇; “မကောင်းမှုနှင့် လဲကျသွားသော ခေရုဗိမ်” စာမျက်နှာ ၁၀၀၈ နှင့် ယောဘကျမ်း၏ နိဒါန်းကိုကြည့်ပါ)။ အပြစ်ဖြေရာနေ့သည် ဤပဋိပက္ခကို စကြဝဠာအဆင့်တွင် တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အပြီးသတ် ဖြေရှင်းမည့်အချိန်ကို ညွှန်ပြသည်။

၂။ တရားစီရင်ခြင်းနေ့။ အပြစ်ဖြေရာနေ့ကို နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်း၏ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ပုံဆောင်ဖော်ပြချက်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ လူတို့ထံမှ မျှော်လင့်ထားသော သဘောထားမှာ ကမ္ဘာမြေ၏တရားသူကြီးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဘုရားသခင်အပေါ် မိမိတို့၏ အပြည့်အဝမှီခိုမှုကို ပြသရန် ဖြစ်သည်။ အခြားအရာများအပြင် အလုပ်အမျိုးအစားမည်မျှကိုမျှ မလုပ်ဘဲ နေခြင်း၊ နောက်ပိုင်းသမ္မာကျမ်းစာနှင့် ရဗ္ဗိဆရာတို့၏ အရင်းအမြစ်များက အတည်ပြုသည့်အတိုင်း အစာရှောင်ခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို နှိမ့်ချရန် မျှော်လင့်ထားသည် (၁၆:၂၉; ဟေရှာယ ၅၈:၃၊ ၅၊ ၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအမိန့်နှစ်ရပ်သည် တူညီသော စိုးရိမ်မှုတစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်သည်။ ထိုအရာမှာ မိမိကိုယ်ကိုအားကိုးခြင်းကို ဖော်ပြမည့် မည်သည့်လုပ်ဆောင်မှုကိုမဆို ဘေးဖယ်ထားခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်အပေါ် လုံးဝမှီခိုခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတို့၏ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းလိုစိတ်သည် အထူးသဖြင့် အလုပ်လုပ်ခြင်းနှင့် အစားအစာစားသုံးခြင်းတို့မှတစ်ဆင့် ဖော်ပြသည်။ ဤလုပ်ဆောင်မှုများကို ရပ်တန့်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုနှင့် ရွေးနုတ်ခြင်းထဲသို့ လုံးဝအပ်နှံခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် ဤအပြည့်အဝမှီခိုမှုကို အပြစ်ဖြေရာနေ့၊ တရားစီရင်ခြင်းနေ့တွင် စစ်ဆေးခဲ့သည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃:၂၉–၃၀)။ လိုက်နာရမည့် ဥပဒေတစ်ရပ်ရှိပြီး ထိုဥပဒေက ဘုရားသခင်အပေါ် လုံးဝမှီခိုရန် လိုအပ်သည်။ ထိုဥပဒေသည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာအတွင်း၌ တည်ရှိပြီး ၎င်း၏အဖုံးမှာ ကရုဏာပလ္လင်၊ “အပြစ်ဖြေရာအဖုံး” ဖြစ်သည် (၁၆:၁၃)။ လူတို့၏ အသက်တာများကို စစ်ဆေးခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းမှ နောက်ဆုံးကယ်တင်ခြင်းအတွက် သူတို့သည် ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစားနေကြခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဖော်ထုတ်ရန် ဖြစ်ပြီး၊ ချိုးဖောက်သူများအပေါ် ဥပဒေအရ စီရင်ချက်ချမှတ်ခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစားသူများအတွက် သူတို့ကိုယ်စား ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ အမှုအားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းရှိသော်လည်း ပုန်ကန်သူများအတွက်မူ သေခြင်းနယ်ပယ်သို့ အမြဲတမ်း လွှဲပြောင်းခံရခြင်း ရှိသည်။ ဤနေ့တွင် ဘုရားသခင်သည် သစ္စာရှိသူများနှင့် သစ္စာမရှိသူများအကြား ခွဲခြားရန် တောင်းဆိုတော်မူသည် (ယေဇကျေလ ၈–၉ ကိုကြည့်ပါ)။

အပြစ်ဖြေရာနေ့နှင့် တရားစီရင်ခြင်းနေ့အကြား ဆက်နွယ်မှုကို ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ယောရှုနှင့် ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်တို့၏ အတွေ့အကြုံတွင်လည်း တွေ့ရသည် (ဇာခရိ ၃:၁–၅)။ ဤရူပါရုံသည် အလားတူ စကားလုံးများနှင့် ရုပ်ပုံများကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် အပြစ်ဖြေရာနေ့နှင့် ဆက်နွယ်နေသည်။ သူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်ပြီး လူတို့၏အပြစ်ကို သူတို့၏ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ရန်သူဖြစ်သော စာတန်သည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော်လည်း ထာဝရဘုရား၏ အမိန့်ကြောင့် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထာဝရဘုရားသည် လူတို့၏အပြစ်များကို ဖယ်ရှားတော်မူသည်။ ယောရှု၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်ဝတ်ရုံကို ပြောင်းလဲပေးသည်။ ဤအကြောင်း၏ နောက်ခံမှာ အပြစ်ဖြေရာနေ့ဖြစ်ကြောင်း သံသယမရှိနိုင်ဘဲ ဤနေရာတွင် ၎င်းကို တရားစီရင်ခြင်း၏ အတွေ့အကြုံအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖော်ထားသည်။

ဒံယေလ ၇:၉–၁၀၊ ၁၃–၁၄ တွင်လည်း အလားတူ တရားစီရင်ခြင်းမြင်ကွင်းကို တွေ့ရသည်။ ထိုနေရာတွင် ဘုရားသခင်ရှိနေပြီး ဥပဒေဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းများကို ဖွင့်လှစ်ကာ ကောင်းကင်တိမ်များဖြင့် ဝန်းရံထားသော ကြားဝင်ဆောင်ရွက်သူတစ်ဦးသည် ချဉ်းကပ်လာ၍ ဘုရားသခင်ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်ခံရသည် (ဒံယေလ ၇:၁၃)။ ဤနောင်ကာလဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်း၏ ရလဒ်အနေဖြင့် လူသား၏သားတော်သည် နိုင်ငံတော်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၆:၁၂–၁၃ တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ထာဝရဘုရားထံ ချဉ်းကပ်ရန် နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့ရမည်။ အခြေအနေနှစ်ခုစလုံးတွင် တရားစီရင်ခြင်း၏ အခြေအနေဖြစ်ပြီး ကြားဝင်ဆောင်ရွက်သူသည် မီးခိုးတိမ်အတွင်း ဘုရားသခင်ထံ ချဉ်းကပ်သည်။ လူသား၏သားတော်ကို တရားစီရင်ခြင်းပြီးနောက် ဘုရားသခင်၏ရန်သူများ ရှိနေခြင်းမှ လွတ်မြောက်သော နိုင်ငံတော်ကို ရရှိသည့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ဤတရားစီရင်ခြင်းမြင်ကွင်းသည် ဒံယေလ ၈:၉–၁၄ ရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၏ မြင်ကွင်းနှင့် အပြိုင်ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ဘုရားသခင်၏လူတို့၏ အုပ်စိုးရှင်နှင့် မင်းသားသည် နေ့စဉ်ဝတ်ပြုခြင်းများကို ဆောင်ရွက်နေစဉ် အင်အားကြီးသော ရန်သူတစ်ဦးနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် အပြစ်ဖြေရာနေ့အတွင်း ထိုရန်သူကို အနိုင်ယူမည်ဖြစ်သည် (ဒံယေလ ၈:၁၂–၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ အခြားနေရာများစွာတွင်လည်း တရားစီရင်ခြင်း၌ ဘုရားသခင်ကို အမှန်တကယ် ဝတ်ပြုသူများနှင့် အတုအယောင်ဝတ်ပြုသူများကို ခွဲခြားခြင်း (ဥပမာ ယေဇကျေလ ၉)၊ ထို့အပြင် ဘုရားသခင်၏လူတို့နှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ လူဆိုးများကို ခွဲခြားခြင်း (ဥပမာ ယောလ ၃:၁၁–၁၆) တို့ ပါဝင်သည်။ ယေရှုသည်လည်း နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်းကို ဖြောင့်မတ်သူများနှင့် မဖြောင့်မတ်သူများကို ခွဲခြားခြင်းနှင့် ဆက်စပ်ဖော်ပြတော်မူသည် (မဿဲ ၁၃:၂၄–၃၀၊ ၄၇–၅၀)။

အပြစ်ဖြေရာနေ့အတွင်း ဘုရားသခင်၏လူတို့ကို တရားစီရင်စစ်ဆေးခြင်းသည် သူတို့သည် ထာဝရဘုရားနှင့် ယုံကြည်ခြင်းဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးတွင် တည်မြဲနေခဲ့ကြောင်း ဖော်ထုတ်ပေးခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏ အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေပြခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းအားလုံးကို သန့်ရှင်းရာဌာနတော်မှ ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ တစ်နှစ်တာကာလအတွင်း သူတို့သည် အပြစ်ဖြေရာယဇ်များနှင့်အတူ တဲတော်သို့ လာကြပြီး၊ ထိုယဇ်များအားဖြင့် အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းကို သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ကာ သူတို့အတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းကို ပေးခဲ့သည်။ အပြစ်ဖြေရာနေ့သည် ထိုနေ့စဉ်သန့်စင်ခြင်း၏ ထိရောက်မှုကို ပြန်လည်အတည်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတို့၏ မသန့်ရှင်းခြင်းနှင့် အပြစ်များကြောင့် တဲတော်သည် ညစ်ညမ်းခဲ့သောကြောင့် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို သန့်စင်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၆)။ လူတို့၏ နေ့စဉ်သန့်စင်ခြင်းသည် အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင် အပြီးသတ်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၃၀၊ ၃၃)။

အခမ်းအနားသည် လူတို့၏အပြစ်များကို တဲတော်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပြီးဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားသောကြောင့် မသန့်ရှင်းခြင်းကို ဖယ်ရှားရန် လိုအပ်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဖြေခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို အဆုံးသတ်ရန် လိုအပ်ခြင်းတို့ကို မျှတစေသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ နေထိုင်ရာကို သန့်စင်ခြင်းသည် လူတို့အား အသစ်တဖန်စတင်ရန် အခွင့်အရေးကို ပေးခဲ့သည်။ တစ်နေ့တာအတွက် သူတို့သည် ဧဒင်ဥယျာဉ်ရှိ အသက်တာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီး၊ ဘုရားသခင်က ဖန်ဆင်းခြင်းတွင် တည်ထောင်ထားသော အစီအစဉ်နှင့် ပြည့်စုံသော သဟဇာတဖြစ်မှုရှိကာ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။ အပြစ်ဖြေရာနေ့သည် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို အပြစ်၏ ညစ်ညမ်းမှုမှ သန့်စင်ပြီး မကောင်းမှု၏ ညစ်ညမ်းစေသော တန်ခိုးနှင့် သက်ရောက်မှုမှ လွတ်မြောက်စေမည့် အချိန်ကို ကြိုတင်ညွှန်ပြသည်။

၃။ ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေပြခြင်း။ အပြစ်ဖြေရာနေ့သည် ဘုရားသခင်သည် မကောင်းမှုနှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းတို့ စကြဝဠာထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း တရားမျှတတော်မူကြောင်း ကြေညာခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမဦးစွာ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၆ တွင် တရားစီရင်ခြင်း၏ အယူအဆပါဝင်နေခြင်းက ဤအခန်းသည် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုဆိုင်ရာ မေးခွန်းကို ကိုင်တွယ်နေကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ တရားစီရင်ခြင်းသည် သာမန်ကြည့်ရှုသူထံ ထင်ရှားစွာ မရရှိနိုင်သေးသော အခြေအနေတစ်ခုအတွင်း အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။ အပြစ်ဖြေရာနေ့အတွင်း ဘုရားသခင်သည် တရားသူကြီးအဖြစ် ဆောင်ရွက်တော်မူပြီး လူတို့၏ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသည့်နည်းလမ်းသည် ဥပဒေအရ တရားမျှတကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအရ မတရားသဖြင့် ဆုံးဖြတ်ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ပြသတော်မူသည်။ လူတိုင်းအား ဥပဒေအရ ထိုက်တန်သည့်အရာကို ပေးတော်မူသည်။ တရားစီရင်ခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် စကြဝဠာဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခတွင် မည်သူမှန်ကြောင်းနှင့် မည်သူမှားကြောင်း ဖော်ပြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် အမှန်တကယ် ဖြောင့်မတ်တော်မူကြောင်း စကြဝဠာတစ်ခုလုံးက အသိအမှတ်ပြုခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်သည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို လူတိုင်း အသိအမှတ်ပြုကြမည့်အချိန်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့်အရာကို ဖော်ပြရာ၌ ဤအရေးကြီးသော ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အယူအဆကို ဖော်ပြထားသည် (ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၀–၁၁)။

ယောဟန်သည် ရွေးနုတ်ခံရသူများက ထာဝရဘုရားအား သီချင်းဆို၍ ကိုယ်တော်၏ တရားမျှတခြင်းကို ကြေညာနေကြသည်ကို မြင်ခဲ့သည် (ဗျာဒိတ် ၁၅:၃–၄)။ ကောင်းကင်တမန်များသည် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ တရားစီရင်ခြင်းအားလုံးတွင် ဖြောင့်မတ်ပြီး သစ္စာရှိတော်မူကြောင်း ကြေညာနေကြသည်ဟု ဖော်ပြထားသည် (၁၆:၅၊ ၇)။ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ဖော်ပြသည့်အခါ ကောင်းကင်ရှိ လူအများအပြားသည်လည်း ဤအမှန်တရားကိုပင် ကြေညာကြမည် (၁၉:၁–၂)။ နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်းသည် အပြစ်သားများအတွက် ကယ်တင်ခြင်းတန်ခိုးဖြစ်သော လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ ကယ်တင်ခြင်းအမှုကို ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို စကြဝဠာအဆင့်တွင် ဖော်ပြပေးမည့် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုဆိုင်ရာ သက်သေပြခြင်း ဖြစ်မည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ နေထိုင်ရာမှ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းကို ဖယ်ရှားခြင်းက လူတို့အား မိမိတို့၏အပြစ်ကို ကိုယ်တော်ထံ လွှဲပြောင်းခွင့်ပြုခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်နှင့် အပြစ်သည် အချင်းချင်း မကိုက်ညီကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် တပ်စခန်းအတွင်း အမြဲတမ်းအတူတကွ တည်ရှိနေနိုင်ခြင်း မရှိပါ။ အပြစ်ဖြေရာနေ့သည် ဘုရားသခင်က တဲတော်အတွင်းရှိ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းအတွက် တာဝန်ယူတော်မူသည့်အခါ ကိုယ်တော်သည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကျေးဇူးတော်၏ ဖော်ပြချက်တစ်ရပ်အဖြစ် ထိုအရာကို ထမ်းဆောင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ၎င်းနှင့် တိုက်ရိုက် သို့မဟုတ် သဘာဝအရ ဆက်နွယ်နေသောကြောင့် မဟုတ်ကြောင်း ပြန်လည်အတည်ပြုသည် (ဥပမာ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၄:၇)။ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းတို့နှင့် ကိုယ်တော်၏ တွေ့ဆုံမှုတွင် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ အပြစ်ဖြေရာနေ့အတွင်း သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် အပြစ်၊ မသန့်ရှင်းခြင်းတို့၏ မကိုက်ညီမှုကို တဲတော်နှင့် တပ်စခန်းမှ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းကို ဖယ်ရှား၍ တောသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။

တတိယအချက်မှာ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းများကို တင်ဆောင်ထားသော ဆိတ်ကို အာဇဇေလထံသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းဖြစ်သည့် ဖယ်ရှားခြင်းအခမ်းအနားက အပြစ်ဖြေရာနေ့သည် အခြေခံအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုကို သက်သေပြခြင်းဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ထိုအခမ်းအနားမရှိပါက နေ့စဉ်ဝတ်ပြုခြင်းများအတွင်း အပြစ်ဖြေရာယဇ်များ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို အလွန်လွဲမှားစွာ နားလည်နိုင်သည်။ ဣသရေလလူတို့၏ အပြစ်ဖြေရာယဇ်များကို သူတို့နေထိုင်ခဲ့သော ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အခြေအနေအတွင်း ထားရှိစဉ်းစားခြင်းအားဖြင့် အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုကို သက်သေပြခြင်းအဖြစ် အခန်းကဏ္ဍကို ပိုမိုနားလည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အရှေ့အနီးဒေသရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှုများတွင် အလားတူ ဖယ်ရှားခြင်းအခမ်းအနားများကို ကျင့်သုံးခဲ့ကြပြီး၊ လူတို့ထံမှ မကောင်းမှုနှင့် ရောဂါကို သူတို့၏ မူလလာရာနေရာသို့ ပြန်ပို့ခြင်းအားဖြင့် ဖယ်ရှားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာသည် အများအားဖြင့် ရန်သူ၏ တပ်စခန်း သို့မဟုတ် မရဏနိုင်ငံ၊ နတ်ဆိုးတို့၏ နယ်ပယ် ဖြစ်သည်။ အပြစ်ဖြေရာနေ့မရှိပါက နေ့စဉ်အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းကို တဲတော်သို့ လွှဲပြောင်းခြင်းကို မကောင်းမှုနှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းတို့ကို ၎င်းတို့၏ မူလအရင်းအမြစ်ရှိရာနေရာသို့ ပြန်ပို့သည့် အခမ်းအနားအဖြစ် အလွယ်တကူ နားလည်လွဲနိုင်ပြီး၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် ထာဝရဘုရားသည် မကောင်းမှုအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မည်။ ဖယ်ရှားခြင်းအခမ်းအနားသည် တပ်စခန်းအပြင်ဘက်ရှိ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်း၏ အရင်းအမြစ်ကို ညွှန်ပြခြင်းအားဖြင့် ဤစိတ်အနှောင့်အယှက်အဖြစ်ဆုံး ဖြစ်ရပ်များ၏ မူလအစသည် ထာဝရဘုရား၌ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းရာဌာန၌ဖြစ်စေ၊ ဣသရေလတပ်စခန်း၌ပင်ဖြစ်စေ မရှိဘဲ တောထဲရှိ အာဇဇေလ၌ ရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် အပြစ်ရှိသည်ဟု စွပ်စွဲ၍မရပါ။ မောရှေ၏ ကျမ်းငါးကျမ်း၏ အခြေအနေအတွင်း ကမ္ဘာပေါ်တွင် မကောင်းမှုရှိနေခြင်းကို ဘုရားသခင်ထံ သတ်မှတ်၍မရပါ။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် ပြည့်စုံစွာ စနစ်တကျ ဖန်ဆင်းထားသော စကြဝဠာကို ဖြစ်ပေါ်စေတော်မူခဲ့သော်လည်း ရန်သူတစ်ဦးဖြစ်သော အာဇဇေလက ထိုဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် လှန်လှောရန် အကြံအစည်ပြုနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းများအတွက် ကင်းလွတ်ခွင့်မရကြသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဝန်ခံရန်၊ နောင်တရရန်နှင့် အပြစ်ဖြေဖျောက်ရန် အစားထိုးယဇ်ကို ယူဆောင်လာရန် လိုအပ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်မှာ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းကို စကြဝဠာမှ အမြဲတမ်း ဖယ်ရှားမည့် နောင်ကာလဆိုင်ရာ အပြစ်ဖြေရာနေ့ ရောက်လာမည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထအချက်မှာ အပြစ်ဖြေရာနေ့အတွင်း ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုကို သက်သေပြခြင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် ကိုယ်တော်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို အလွန်တန်ခိုးကြီးစွာ ကြေညာခြင်း ဖြစ်သည်။ တဲတော်နှင့် ဣသရေလတပ်စခန်းမှ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းကို ဖယ်ရှားခြင်းသည် မကောင်းမှုအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးနှင့် အချုပ်အခြာအာဏာကို အခမ်းအနားအားဖြင့် ကြေညာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာက သန့်ရှင်းခြင်းသည် အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းထက် သာလွန်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် မျှော်လင့်ချက်၏ သတင်းစကားဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့ကို အပြစ်လွှတ်၍ သန့်စင်ပေးတော်မူသည့် လုပ်ဆောင်မှုအတွင်း၌ပင် အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းကြောင့် ညစ်ညမ်းခြင်း မခံရပါ။ မှန်ပါသည်၊ အပြစ်ဖြေခြင်းအတွင်း အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်းတို့ ထိတွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းခြင်းသည် လုံးဝထိခိုက်ပျက်စီးခြင်း မရှိဘဲ တည်ရှိခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏လူတို့ထံ သန့်ရှင်းခြင်းကို အံ့ဩဖွယ် ပြန်လည်ပေးနိုင်တော်မူခဲ့သည် (“လက်တင်ခြင်း” စာမျက်နှာ ၂၄၃ ကိုကြည့်ပါ)။ အပြစ်ဖြေရာနေ့အတွင်း ဘုရားသခင်သည် အာဇဇေလအပေါ် မိမိ၏ အချုပ်အခြာအာဏာကိုလည်း ကြေညာတော်မူသည်။ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို ထာဝရဘုရား၏ ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် မိတ်ဆက်ထားသော်လည်း အပြစ်ဖြေရာနေ့အတွင်း သူသည် အရိပ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ သူ၏ တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် သူ့အပေါ် စွဲချက်အတွက် သက်သေအထောက်အထားများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ပြန်လည်ချေပပြောဆိုနိုင်ခြင်း လုံးဝမရှိဘဲ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသော စွပ်စွဲခံရသူ၏ တိတ်ဆိတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမရှိခြင်းသည် လူတို့ ခံစားရသော ဥပုသ်နေ့အနားယူခြင်းကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ သေခြင်းနယ်ပယ်၏ လက္ခဏာဖြစ်သော လှုပ်ရှားမှုမရှိခြင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဆိတ်ကိုယ်တိုင်သည် လူတို့၏ အပြစ်များနှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းများကို ဘုရားသခင်ထံ လက်အောက်ခံ၍ ကိုယ်တော်ခန့်အပ်ထားသော အမှုဆောင်သူ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် အာဇဇေလထံသို့ သယ်ဆောင်သွားသည်။ စာသားအတွင်း အာဇဇေလ၏ တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် အပြစ်ရှိကြောင်း ဝန်ခံခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ကောင်းဆိုနိုင်သည်။ ဤကဲ့သို့ အားကောင်းသော အချုပ်အခြာအာဏာကို ပြသခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိတည်ထောင်ခဲ့သော မူလအစီအစဉ်သို့ အရာအားလုံးကို ပြန်လည်ထားရှိတော်မူသည်။ ခွဲခြားခြင်းအားဖြင့် ဖန်ဆင်းခြင်းပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းသည် ခွဲခြားခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်းအမှုတွင် တူညီသောအရာအဖြစ် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည် (“ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ဥပုသ်နေ့နှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်” စာမျက်နှာ ၂၃၁ ကိုကြည့်ပါ)။

၄။ ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်း။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် ခရစ်တော်၏အမှုတွင် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းအမှု နှစ်ရပ်စလုံး ပါဝင်သည် (“ဒံယေလကျမ်းရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၏ သန့်စင်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်း” စာမျက်နှာ ၁၀၄၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ယဇ်ကောင်အဖြစ် ကိုယ်တော်သည် လူသားတို့၏ အပြစ်များကို မိမိအပေါ် ယူတင်တော်မူပြီး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် မိမိ၏ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို သူတို့အတွက် အသုံးချတော်မူသည်။ ပထမပဋိညာဉ်အောက်တွင် ကျူးလွန်ခဲ့သော အပြစ်များအပါအဝင် အတိတ်အပြစ်များမှ သန့်စင်ခြင်းကို ပေးတော်မူခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၉:၁၅)၊ လူတို့ကို အပြစ်မှ ဆက်လက်သန့်စင်ပေးတော်မူသည် (ဟေဗြဲ ၉:၁၄)၊ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်တွင် ပုံစံတူ အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ သန့်စင်ခြင်းကို ပြုတော်မူသည် (ဟေဗြဲ ၉:၂၃)။ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် မိမိ၏အမှုကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏လူတို့ထံ ပြန်ကြွလာတော်မူမည် (ဟေဗြဲ ၉:၂၈)။ အာဇဇေလ၏ ပုံတူအဖြစ် စာတန်သည် ရှုပ်ထွေးပျက်စီးနေသော ဂြိုဟ်၏ တောကဲ့သို့သော အခြေအနေတွင် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် ကျန်ရစ်မည် (ဗျာဒိတ် ၂၀:၁–၃)။ ထို့နောက် ခရစ်တော်သည် အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်း၏ အရင်းအမြစ်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူမည် (၂၀:၁၁–၁၅)။ ဤအရာသည် စစ်မှန်သော ယုဘိလပွဲ၏ အစဖြစ်မည်။ အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်း၏ ညစ်ညမ်းမှုမှ လွတ်မြောက်သော ဖန်ဆင်းခြင်းအသစ် ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဧဒင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ဖြစ်မည် (၂၁:၁–၅; ၂၂:၁–၄)။