အခန်းကြီး - (၃၀ - ၃၁ - ၃၂ - ၃၃)

 

၃၀:၁–၃၁။ လက်ရှိအဖြစ်မှန် — ယနေ့၏ အရှက်ကွဲခြင်း

ယောဘသည် မမျှော်လင့်ထားသော စမ်းသပ်မှုမှတစ်ဆင့် မိမိ၏ဘဝတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် အံ့မခန်းပြောင်းလဲမှုများကို ဆက်လက်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယခုသူ့ကို နှိပ်စက်သူများအပေါ် သူထားရှိသည့် အမြင်ကို အလွန်နိမ့်ကျစွာ ဖော်ပြခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁–၈)။ သူတို့၏ စော်ကားမှုများနှင့် ဘဝ၏ နှိပ်စက်မှုများ (အခန်းငယ် ၉–၁၈) သည် ဘုရားသခင်က သူ့ကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်လာခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၉–၂၆)။ ကိုယ်ပိုင်ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း နောက်ထပ်ငါးခန်းငယ် (အခန်းငယ် ၂၇–၃၁) ဖြင့် ဤအခန်းကို အဆုံးသတ်သည်။ ယောဘက သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေသော လူများသည် သူ့ထက်ငယ်သူများဖြစ်ကြောင်း၊ သူသည် သူတို့၏ဖခင်များကိုပင် မိမိ၏ခွေးများကို စောင့်ကြည့်ခွင့် မပေးခဲ့ကြောင်း ပြောသည် (အခန်းငယ် ၁)။ ဧလိဟု၏ ထင်ရှားသော ဝန်ခံချက်သည် ယောဘ၏ ရိုးရာလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် လူငယ်များ၏ အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြသည့် ဥပမာဖြစ်သည် (၃၂:၆)။ ရှေးခေတ်ကာလ အများစုတွင် ခွေးသည် လူတစ်ဦးကို အထင်အမြင်သေးစွာ ခေါ်ဝေါ်ဖော်ပြရာတွင် အသုံးများသော စကားဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤအချက်ကို သမ္မာကျမ်းစာတွင်လည်း တွေ့ရသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၁:၇; ၁ ရှမွေလ ၁၇:၄၃; ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၈:၁၃; မာကု ၇:၂၇–၂၈)။

အခန်းငယ် ၃ ၏ ဟေဗြဲစာသားသည် မရှင်းလင်းပါ။ အခြေခံအဓိပ္ပာယ်မှာ ယောဘကို လှောင်ပြောင်နေသော လူများသည် တောကန္တာရထဲရှိ ဆာလောင်နေသော အစာရှာစားသတ္တဝါများနှင့် တူကြသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဆားစိမ့်မြေများတွင် ပေါက်ရောက်သော အပင်တစ်မျိုးကို စုဆောင်းကြသည် (အခန်းငယ် ၄)။ အခန်းငယ် ၄ ၏ အဆုံးတွင် ရည်ညွှန်းထားသည်မှာ တံမြက်စည်းပင် သို့မဟုတ် သစ်ပင်ငယ်တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး၊ အဖြူရောင်တံမြက်စည်းပင်ဟုလည်း ခေါ်သည်။ ၎င်းသည် သစ်ပင်ထက် ချုံပင်နှင့် ပိုတူသော်လည်း အရိပ်ကျယ်ပြန့်စွာ ပေးနိုင်သောကြောင့် ယေဇဗေလထံမှ ထွက်ပြေးသော ဧလိယသည် ထိုအပင်၏အရိပ်အောက်တွင် ထိုင်နိုင်ခဲ့သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၉:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းကို မီးမွှေးရန် အသုံးပြုကြသော်လည်း ယောဘကို နှိပ်စက်သူများက ၎င်း၏အမြစ်များကို အစာအဖြစ် ကိုက်စားကြသည်။ ယောဘသည် ထိုကံမကောင်းသော လူများကို တောမြည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၇)။ လူ့အဖွဲ့အစည်းက အထင်အမြင်သေး၍ နှင်ထုတ်ထားသော သူတို့သည် အဖော်ပြုရန်နှင့် ကာကွယ်မှုရရန် သဲကန္တာရ၏ ဆူးပင်များကြားတွင် အတူတကွ စုဝေးနေကြသည်။ လှောင်ပြောင်သီချင်းဆိုခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည့် စကားအသုံးအနှုန်း (အခန်းငယ် ၉) ကို ဗာဗုလုန်တို့၏ ဖျက်ဆီးမှုကြောင့် ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးပြီးနောက် လူတိုင်းအတွက် ထိုမြို့ဖြစ်လာခဲ့သည့် အခြေအနေကို ဖော်ပြရန် နောက်ပိုင်းတွင် အသုံးပြုထားသည် (ဘုရားသခင့်ငိုကြွေးမြည်တမ်းစာ ၃:၁၄)။ ယောဘသည် အထင်အမြင်သေးခံရသူများက အထင်အမြင်သေးသူများ ဖြစ်လာပြီး၊ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အပယ်ခံများက မကြာသေးမီက လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ရပ်တည်ခဲ့သူကို ယခု အရှက်ခွဲလှောင်ပြောင်နိုင်သည့် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

မျက်နှာကို တံတွေးထွေးခြင်း (အခန်းငယ် ၁၀) သည် လေဝိရိတ်အိမ်ထောင်ရေးတာဝန်ကို မထမ်းဆောင်ရန် ငြင်းပယ်သူများအပေါ် ပုံမှန်အားဖြင့် ပြုလုပ်သည့် အပြုအမူကို ရည်ညွှန်းသည် (တရားဟောရာ ၂၅:၅–၉ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ယောဘသည် ထိုသို့သော ပျက်ကွက်မှုဖြင့် စွပ်စွဲခံရသည်ဟု ဖော်ပြချက်မရှိပါ။ မည်သည့်ယဉ်ကျေးမှုတွင်မဆို အထင်အမြင်သေးစရာ၊ အလွန်အောက်တန်းကျသော လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည့် ထိုအပြုအမူ၏ သားကောင်ဖြစ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ယေရှုကို နှိပ်စက်သူများသည်လည်း ကိုယ်တော်၏မျက်နှာကို တံတွေးထွေးခဲ့ကြသည် (မဿဲ ၂၆:၆၇)။

ယောဘ ၃၀:၁၁ ၏ ဘာသာပြန်ချက်သည် ခက်ခဲသည်။ အကြောင်းမှာ ဟေဗြဲလက်ရေးမူများသည် “သူ၏” နှင့် “ငါ၏” ဟူသော စကားလုံးနှစ်မျိုးအနက် မည်သည့်စကားလုံးကို “လေး” သို့မဟုတ် “လေးကြိုး” မတိုင်မီ ထည့်ရမည်ဆိုသည်နှင့် ပတ်သက်၍ ကွဲပြားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုနောက်ဆုံးစကားလုံးကို “ကြိုး” သို့မဟုတ် “ချည်ကြိုး” ဟုလည်း ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ “ငါ၏” ဟူသောဖတ်နည်းအရ ဘုရားသခင်သည် ယောဘ၏ အသက်ရှင်တက်ကြွနိုင်စွမ်းကို ဖယ်ရှားတော်မူခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ “သူ၏” ဟူသောဖတ်နည်းအရ “သူ၏ကြိုး” ဟု နားလည်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်က ယောဘအပေါ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ရပ်ကို လွှတ်ပေးတော်မူသည်ဟု ဆိုလိုနိုင်သည်။

အချို့ဘာသာပြန်ချက်များက အခန်းငယ် ၁၃ ကို ယောဘကို တိုက်ခိုက်သူများတွင် ကူညီသူမရှိဘဲ ဤအကြမ်းဖက်မှုကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ကြသည်ဟု နားလည်ကြသည်။ အခြားသူများက “သူ့ကို မည်သူမျှ မကူညီနိုင်” ဟု သူတို့ပြောကြသည်ဟု ဘာသာပြန်ကြသည်။ ယောဘသည် မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို တိုက်ခိုက်ခံနေရသည်ဟု ခံစားခဲ့ပြီး၊ “လိုက်လံနှိပ်စက်သည်” သို့မဟုတ် “မောင်းထုတ်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သော စကားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၅)။ သို့သော် ယောဘသည် မိမိ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ဆုံးရှုံးခဲ့သော်လည်း၊ မိမိ၏စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ဆုံးရှုံးခဲ့သကဲ့သို့ပင် မိမိ၏သမာဓိကိုတော့ မဆုံးရှုံးခဲ့ပါ။

ယောဘသည် မိမိ၏အဆုံးသည် နီးကပ်လာနေသည်ဟု ခံစားရကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၆)။ သူ့ကို တိုက်ခိုက်သူများသည် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် လူအုပ်စုများ (အခန်းငယ် ၁–၁၃)၊ ပုဂ္ဂိုလ်မဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်အရာများ (အခန်းငယ် ၁၅) ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ အခန်းငယ် ၁၈ မှစ၍ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် ဖြစ်လာသည် (အခန်းငယ် ၁၉၊ ၂၄ ရှိ တတိယပုဂ္ဂိုလ်ကို ရည်ညွှန်းထားခြင်းနှင့် အခန်းငယ် ၂၀–၂၃ ရှိ “ကိုယ်တော်” ဟူသော ရည်ညွှန်းချက်ကို သတိပြုပါ)။ အခန်းငယ် ၂၄ သည် ဘုရားသခင် သို့မဟုတ် လူသားတစ်ဦးဦးကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ ထိုအခန်းငယ်၏ ဒုတိယစာကြောင်းသည်လည်း မရှင်းလင်းပါ။ ဘုရားသခင်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်လျှင် ပထမစာကြောင်းသည် လဲကျပြီးသားသူကို ထပ်မံရိုက်နှက်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ လူသားတစ်ဦးကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်လျှင် အလွန်အမင်း ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ အပျက်အစီးအပုံမှ အကူအညီတောင်းသူတစ်ဦး သို့မဟုတ် အပျက်အစီးအပုံနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်ခံရသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ယောဘသည် အခက်အခဲကြုံတွေ့နေ၍ အကူအညီတောင်းနေသူတစ်ဦးကို မည်သူက မည်သို့အလွန်ရက်စက်စွာ ဆက်လက်ရိုက်နှက်နိုင်မည်နည်းဟု တွေးတောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၂၆ သည် စိတ်ပျက်ခြင်းမျှသာ မဟုတ်ပါ။ မျှော်လင့်ချက်များကို ပျက်ပြားစေသော အလွန်နက်ရှိုင်းသည့် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယောဘကဲ့သို့ စေ့စပ်သေချာစွာ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး၊ ဒုက္ခရောက်သူများအတွက် ငိုကြွေးကာ ဆင်းရဲသူများအတွက် ဝမ်းနည်းခဲ့သူတစ်ဦးကို ဘုရားသခင်က အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ပြုတော်မူနိုင်သနည်း (အခန်းငယ် ၂၅)။

ကောင်းသောအရာကို မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် မကောင်းသောအရာကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့အကြား ဆန့်ကျင်မှုရှိသည်ဟု ဆိုခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ထက် ပိုမိုစိတ်ကူးယဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယောဘ၏ ကောင်းသောအရာကို မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် မကောင်းမှုကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ကို ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းသည် သင့်လျော်မည်မဟုတ်ပါ။ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏နောက်လိုက်များအား နေ့စဉ် မကောင်းမှုမှ ကယ်တင်ရန် ဆုတောင်းကြရန် သွန်သင်ခဲ့သည်။ ထိုမကောင်းမှုသည် မကောင်းသောသူကိုယ်တိုင်သာမက သူ၏တန်ခိုးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အနှောင့်အယှက်များကိုလည်း ဆိုလိုသည် (မဿဲ ၆:၁၃)။ ယောဘ၏ မကောင်းမှုကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းသည် မည်သည့်အရာကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်ကို သူသိရှိနေကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ကောင်းသောအရာကို သူမျှော်လင့်ခြင်းသည် မိမိသည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သောဘဝကို အသက်ရှင်ခဲ့ကြောင်း သိရှိခြင်းအပေါ် အခြေခံသည်။ ထိုအချက်ကြောင့် သူသည် မိမိ၏အသိုက်၊ အိမ်တွင် သေဆုံးမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည် (၂၉:၁၈)။ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိစွာ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ယောဘ၏နားလည်မှုကို ဇာတ်ကြောင်းနှင့် သူ့အကြောင်း ဘုရားသခင်၏ မှတ်ချက် (၁:၁၊ ၈; ၂:၃) တို့တွင်သာမက သူ၏သားသမီးများအတွက် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် လုပ်ဆောင်ချက်များတွင်လည်း ထင်ရှားစွာတွေ့ရသည်။ ထိုလုပ်ဆောင်ချက်များသည် လူသားတို့၏ ကန့်သတ်ချက်နှင့် အပြစ်ရှိမှုကို သူအမြဲသတိပြုနေကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထို့အပြင် အပြစ်ကင်းသော အစားထိုးခံရသူတစ်ဦး၏ အပြစ်ဖြေရာယဇ်အားဖြင့် မိမိသည် မှီခိုနေရကြောင်းကိုလည်း အစဉ်အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ ယောဘသည် မိမိအပြစ်မှ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းရရှိရန် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်သည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မိမိအတွက် တောင်းဆိုခဲ့သော အစားထိုးယဇ်၏ အကျိုးကျေးဇူးမှတစ်ဆင့်သာ ရရှိနိုင်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည် (၁:၅)။ ယောဘဇာတ်လမ်းတွင် ဆန့်ကျင်ကွဲလွဲမှုများကို ရှာဖွေသူများသည် ဆွေးနွေးမှုတစ်လျှောက် သူ၏အခြေအနေကိုယ်တိုင်က ကြီးမားပြီး ပင်ကိုယ်အားဖြင့် စိတ်ထိခိုက်စရာကောင်းသော ဆန့်ကျင်ကွဲလွဲမှုတစ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံနိုင်သည်။ သူ၏စကားများကိုယ်တိုင်က ထိုအချက်ကို အတည်ပြုသည် (၉:၂၀–၂၁)။ သို့သော် ဤဘဝ၏ အသစ်အဆန်းနှင့် စိတ်ဆင်းရဲဖွယ် အလှည့်အပြောင်းအတွင်း၌ပင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ သစ္စာရှိမှု၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်များအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် နေ့စဉ်စားသောက်သောအစာထက်ပင် ဘုရားသခင်၏စကားတော်ကို ပို၍တန်ဖိုးထားခြင်းတို့ကို သိတော်မူကြောင်း သူအမြဲတစေ အခိုင်အမာပြောနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ချီးမွမ်းဖွယ်ကောင်းသည် (၂၃:၁၀–၁၂)။ ဤနောက်ခံအပေါ်တွင် အထူးသဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ ကြားရသော ယောဘ ၃၀:၁၉–၂၆ ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်အသံသည် ယခု မိမိ၏ဆင်းရဲဒုက္ခအတွင်း၌ ဘုရားသခင်သည် အလွန်သစ္စာရှိသော ကျွန်တော်အပေါ် သစ္စာမဲ့နေသကဲ့သို့ ထင်ရှားနေကြောင်း ယောဘ၏ ပြင်းထန်သောခံစားချက်ကို ဖော်ပြသည်။

အခန်းငယ် ၂၈ ကို ယောဘသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော်လည်း “နေရောင်အောက်တွင် မဟုတ်” ဟု ဆိုသည်၊ သို့မဟုတ် “နေရောင်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မည်းမှောင်နေသည်” ဟု ဆိုသည်ဟု နားလည်ခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုစကားလုံးသည် “မည်းမှောင်စေသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသကဲ့သို့ ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းနှင့်လည်း ဆက်စပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည် (ယေရမိ ၈:၂၁)။ ယောဘသည် တစ်ချိန်က ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ သူ့ကို မျှော်ကြည့်ခဲ့သူများထံမှပင် တောင်းရမ်းရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည် (၂၉:၂၅)။ သူ၏ တောင်းပန်မှုများသည် သူ၏အနာများ သို့မဟုတ် ဆုံးရှုံးခဲ့သော သားသမီးများနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်ခြင်း မဖြစ်နိုင်ပါ။ ယောဘ၏ အကြီးမားဆုံးဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ အမည်းစက်စွန်းထင်းသွားသော သူ၏ဂုဏ်သတင်းနှင့် သူ့အား ဖြောင့်မတ်ကြောင်း အတည်ပြုပေးရန် တောင့်တနေသော်လည်း လက်လှမ်းမမီနိုင်သည့် ဘုရားသခင် ဖြစ်သည်။

အခန်းငယ် ၂၉ တွင် “ငှက်ကုလားအုတ်များ” ကို ရည်ညွှန်းထားပြီး “ဇီးကွက်များ” ဟုလည်း ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ ယောဘ၏ အော်ဟစ်သံများသည် မြေခွေးများနှင့် ဇီးကွက်များ၏ အော်ဟစ်သံများကို သတိရစေသည်။ အထူးသဖြင့် မြေခွေးများသည် အပျက်အစီးများကြားတွင် နေထိုင်ကြကြောင်း သမ္မာကျမ်းစာတွင် အကြိမ်ကြိမ်ဖော်ပြထားခြင်း (ဟေရှာယ ၃၄:၁၃; ယေရမိ ၉:၁၁; ၁၀:၂၂) က ယောဘသည် မိမိ၏အပယ်ခံအခြေအနေကို သူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပြသသည်။ သူ၏ဘဝ၏ တေးဂီတသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၃၁)။

၃၁:၁–၄၀။ အမြဲတမ်းသစ္စာရှိမှု — သမာဓိ၏ ကျိန်ဆိုချက်

ဤအခန်းတွင် ယောဘသည် မိမိအပေါ် မတရားစွပ်စွဲခဲ့သော မိတ်ဆွေများ၏ စွပ်စွဲချက်များကို အင်အားအပြင်းဆုံး ပြန်လည်ချေပခဲ့သည်။ မပြောနိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားသော အဖြစ်ဆိုးမကျရောက်မီ မိမိသည် မည်သို့သောဘဝလမ်းစဉ်ကို လူတိုင်းသိရှိခဲ့ကြောင်း အသေးစိတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ မိမိ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ၊ လူမှုရေးနှင့် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ပတ်သက်၍ နောက်ပိုင်းတွင် မိမိပြောဆိုသမျှ တစ်စုံတစ်ရာနှင့် ဆန့်ကျင်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်လာပါက မိမိအပေါ် ကျိန်စာများစွာ ကျရောက်စေရန်ပင် သူခေါ်ယူခဲ့သည်။ သူ၏ဝန်ခံချက်များ၏ ခိုင်မာမှုသည် သူပြသခဲ့သော စိတ်အားထက်သန်မှု သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်ကို တရားသူကြီးအဖြစ် ထားရှိသည့် တရားရုံးဆန်သော ပုံရိပ်များကြောင့်သာ မဟုတ်ပါ (အခန်းငယ် ၃၅–၃၆; အခန်းငယ် ၁၄၊ ၂၈ တို့ကိုလည်း ကြည့်ပါ)။ ဆက်လက်၍ တိတ်ဆိတ်နေသော ဘုရားသခင်ထံမှ မရရှိနိုင်သည့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အပြစ်ကင်းကြောင်း အတည်ပြုချက်ကို ယောဘသည် မိမိ၏ သမာဓိနှင့် ပတ်သက်သည့် သက်သေခံချက်ကို ဆန့်ကျင်ပြောဆိုနိုင်သော လူသားတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိခြင်းမှ ရရှိခဲ့သည်။ အိမ်နီးချင်း၊ သူစိမ်း၊ တိုင်းတစ်ပါးသား၊ မိဘမဲ့ သို့မဟုတ် မုဆိုးမ မည်သူမျှ သူ၏သမာဓိနှင့် ပတ်သက်၍ ဆန့်ကျင်ပြောဆိုနိုင်ခြင်း မရှိပါ။ ယောဘသည် အခန်းငယ် ၁–၁၂ တွင် ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာ သိရှိနိုင်သော မိမိ၏ဝိညာဉ်အတွင်းပိုင်း လုပ်ဆောင်မှုများကို ပြောခဲ့သည်။ အခန်းငယ် ၁၃–၂၃ တွင် မိမိ၏ကျွန်များနှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများ၊ ဥပမာ မုဆိုးမနှင့် မိဘမဲ့တို့အား မည်သို့ဆက်ဆံခဲ့ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ ထိုအပြုအမူများသည်လည်း ဘုရားသခင်ရှေ့၌ မိမိအပြစ်ရှိမရှိ ဆုံးဖြတ်ရာတွင် အရေးကြီးပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူသားများအတွက်လည်း မြင်သာထင်ရှားသော အပြုအမူများဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၂၄–၂၈ တွင် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၊ ရွှေကိုကိုးကွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် နေနှင့်လတို့ကို ကိုးကွယ်ခြင်းတို့ကို ပြောဆိုပြီး မိမိသည် ထိုအရာများမှ လွတ်မြောက်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ အခန်းငယ် ၂၉–၃၂ တွင် ရန်သူ၊ အိမ်နီးချင်းနှင့် သူစိမ်းတို့အား တူညီစွာ မိမိ၏ ကရုဏာပြုခြင်းကို ချီးမွမ်းဖော်ပြခဲ့သည်။ အခန်းငယ် ၃၃–၃၄ တွင် အခြားသူများက မည်သို့ပြောမည်ကို စိုးရိမ်၍ ဟန်ဆောင်နေခြင်းမှ မိမိလွတ်မြောက်ကြောင်း အခိုင်အမာပြောခဲ့သည်။ အခန်းငယ် ၃၅–၃၇ တွင် ရဲရင့်စွာ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်နှင့် မိမိ၏ရန်သူ—ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်ကို ထပ်မံရည်ညွှန်းခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်—အား မိမိကို ဖြေဆိုရန်၊ ဆိုလိုသည်မှာ မိမိမှားကြောင်း သက်သေပြရန် စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ နောက်ဆုံးတောင်းဆိုချက်ကို ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ရှေ့တွင် မပြုဘဲ မြေကြီးရှေ့တွင် ပြုခဲ့သည်။ မိမိသည် ထိုပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာများကို တာဝန်ရှိစွာ မဆက်ဆံခဲ့ပါက မြေကြီးကိုယ်တိုင်က မိမိအပေါ် မနှစ်မြို့ကြောင်း တက်ကြွစွာ သက်သေပြစေမည်ဟု ဆိုသည် (အခန်းငယ် ၃၈–၄၀)။ ဤအချက်ဖြင့် ဇာတ်ကြောင်းရေးသူက ယောဘ၏ ကိုယ်တိုင်ကာကွယ်ပြောဆိုမှု အဆုံးသတ်ကြောင်း ကြေညာသည်။

ယောဘသည် မိန်းမပျိုတစ်ဦးကို တပ်မက်စွာ မကြည့်ရှုရန် မိမိမျက်စိနှင့် ပဋိညာဉ်ပြုထားခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁)။ ဤစကားသည် “နားလည်သည်”၊ “ဆင်ခြင်သည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် ကြိယာမှ ဆင်းသက်လာသည်။ အချို့ဘာသာပြန်သူများက မျက်စိနှင့် ဆက်စပ်နေသောကြောင့် “ကြည့်သည်” သို့မဟုတ် “တပ်မက်စွာကြည့်သည်” ဟု ဘာသာပြန်ကြသည်။ ယောဘသည် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းကို ကျူးလွန်ရန် စဉ်းစားခြင်းပင် မပြုရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။ ယောဘ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ပတ်သက်သည့် စကားအသုံးအနှုန်းသည် သူဖော်ပြသည့် စည်းမျဉ်းများကဲ့သို့ပင် မြင့်မားသည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ပဋိညာဉ်ပြုခြင်းထက် ပို၍ အလေးအနက်ထားသော အခမ်းအနားတစ်ရပ်ကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသည်။ ပဋိညာဉ်ကို “ဖြတ်ခြင်း” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပါဝင်ပြီး၊ ပဋိညာဉ်စည်းကမ်းကို ဖောက်ဖျက်လျှင် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ခံရရန် အသင့်ရှိကြောင်း သဘောတူခြင်းဖြစ်သည်။ ယောဘ၏မျက်စိနှင့် ပြုထားသော သဘောတူညီချက်သည် အပြစ်ဖြစ်စေသော မျက်စိကို ထုတ်ပစ်ရန် ယေရှုမိန့်တော်မူခဲ့သည့် စကားထက်ပင် ပိုမိုတင်းကျပ်ခြင်း မရှိပါ (မဿဲ ၅:၂၉)။ ယောဘသည် ဘုရားသခင်က သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရေတွက်ကာ အလွန်နီးကပ်စွာ စောင့်ကြည့်တော်မူခြင်းကြောင့် ယခင်က စိတ်ပူပန်ခဲ့သည် (ယောဘ ၇:၁၉; ၁၄:၁၆)။ ဘုရားသခင်သည် မိမိကို မြင်တော်မူကြောင်း သူသိသည်။ သို့သော် ထိုစောင့်ကြည့်ကာကွယ်မှုကိုလည်း တန်ဖိုးထားခဲ့သည် (၃၁:၄)။ ထိုအရာက သူ့အား မကောင်းမှုကို ရှောင်ကြဉ်ရန် ကူညီပေးသည်။ ထို့အပြင် ဘုရားသခင်က သူ့ကို မြင်တော်မူခြင်းသည် မိမိအပြစ်ကင်းကြောင်း အတည်ပြုခံရမည်ကို ယုံကြည်စိတ်ချရန် ခိုင်မာသောအခြေခံတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လမ်းကို သိတော်မူသည် (ယောဘ ၂၃:၁၀)။ သူသည် “ရိုးသားသော”၊ “တရားမျှတသော” သို့မဟုတ် “ဖြောင့်မတ်သော” ချိန်ခွင်များဖြင့် မိမိကို ချိန်တွယ်စစ်ဆေးနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချခဲ့သည်။ ဖြောင့်မတ်သော တရားစီရင်ခြင်းခံရသောအခါ ယောဘ၏ သမာဓိသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာမည်ဖြစ်သည်။

ယောဘသည် မိမိလက်များတွင် အပြစ်အနာအဆာ မည်သည့်အရာမျှ မရှိကြောင်း ကျိန်ဆိုနိုင်ခဲ့သည် (၃၁:၇)။ မိမိသည် သစ္စာမဲ့ခဲ့ပါက မိမိစိုက်ပျိုးခဲ့သမျှကို အခြားသူများ စားသုံးစေရန် ဖြစ်ပါစေဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ပုန်ကန်ခြင်းလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ပါက သူတို့စိုက်ပျိုးသည့်အရာကို အခြားသူများ စားသုံးကြမည်ဟု ဘုရားသခင်က ကြိုတင်ပြောထားခဲ့သည် (တရားဟောရာ ၂၈:၃၀၊ ၃၃)။ အခန်းငယ် ၉–၁၀ တို့သည် ပြစ်မှုနှင့်အညီ ပြစ်ဒဏ်ကို ချမှတ်ရမည့် “မျက်စိတစ်လုံးအတွက် မျက်စိတစ်လုံး၊ သွားတစ်ချောင်းအတွက် သွားတစ်ချောင်း” ဟူသော ဥပဒေသကို ဖော်ပြသည့် ဥပမာများဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၁:၂၃–၃၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောဘ၏ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းသည် အခြားယောက်ျားတစ်ဦးအပေါ် ကျူးလွန်သည့် ပြစ်မှုဖြစ်မည် (ဝတ်ပြုရာ ၁၈:၈၊ ၁၆)။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုအပြစ်အတွက် အလားတူ အရှက်ကွဲခြင်းဖြင့် ပေးဆပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ယောဘ ၃၁:၁၄ သည် ယောဘ၏အပြစ်ရှိမှု သို့မဟုတ် အပြစ်ကင်းမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ဆုံးဖြတ်ရန် တရားသူကြီးဘုရားသခင် ထကြွလာခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည် (တရားဟောရာ ၁၉:၁၅–၁၇; ဟေရှာယ ၃၃:၁၀; ဒံယေလ ၁၂:၁)။ ထိုနေရာတွင် အသုံးပြုထားသော စကားလုံးသည် စာသားအရ “လာရောက်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (ကမ္ဘာဦး ၂၁:၁; ၅၀:၂၅; ထွက်မြောက်ရာ ၄:၃၁; ဆာလံ ၁၀၆:၄)။ သို့သော် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ထိုစကားလုံးကို “အပြစ်ပေးသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့်လည်း အသုံးပြုထားသည် (ဟေရှာယ ၂၆:၂၁; ၂၉:၆; ယေရမိ ၄၄:၂၉)၊ “ဂရုစိုက်သည်” သို့မဟုတ် “ကူညီရန် လာသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့်လည်း အသုံးပြုထားသည် (ဇာခရိ ၁၀:၃)။ အချို့ဘာသာပြန်သူများက အဓိပ္ပာယ်ကို မသတ်မှတ်ဘဲ “လာရောက်သည်”၊ “စစ်ဆေးသည်” သို့မဟုတ် “စာရင်းရှင်းရန် ခေါ်သည်” ဟု ဘာသာပြန်ကြပြီး အခြားသူများက “အပြစ်ပေးသည်” ဟု ဘာသာပြန်ကြသည်။ မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်စေ ယောဘသည် အပြစ်ပေးခြင်းကို အဓိကစဉ်းစားနေခြင်း မဟုတ်နိုင်ပါ။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် သူ၏အပြုအမူကို စစ်ဆေးရန် ပေါ်လာတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်မချမီ ဘုရားသခင်၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရှိမည်ကို သူသိထားသည် (ကမ္ဘာဦး ၃:၈–၂၄; ၁၈:၂၀–၁၉:၂၉; ဒံယေလ ၇:၁၉–၂၂၊ ၂၃–၂၇ တို့ကို ဥပမာအဖြစ် ကြည့်ပါ)။

ယောဘ ၃၁:၁၅ တွင် သူ၏ လူသားဆက်ဆံရေးအားလုံးကို ပုံဖော်ပေးသော အကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ကုန်သွယ်ရေးမဟုတ်သော ဆက်ဆံရေးနှစ်မျိုးစလုံး၏ ကျင့်ဝတ်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသော ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ မူတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိအောက်တွင် တာဝန်ရှိသူများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင်ဖြစ်စေ၊ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ဆင်းရဲသူများအကြားဖြစ်စေ အကျုံးဝင်သည်။ ထိုဆင်းရဲသူများ၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် ယောဘသည် ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၃–၂၀)။ ယောဘသည် မိမိလူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အခွင့်ထူးခံလူတန်းစားတွင် ပါဝင်ခဲ့သော်လည်း လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများနှင့် ကင်းကွာမနေခဲ့ပါ။ သူ၏ ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ မူနှင့် ထိုမူက သတ်မှတ်ပေးသည့် ကျင့်ဝတ်များသည် ကျွန်ပြုခြင်းနှင့် လူသားတို့ကို အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံ အမြတ်ထုတ်ခြင်းကဲ့သို့ လူမှုရေးမညီမျှမှုများကို အမြဲတမ်း ပြုပြင်ဖြေရှင်းရန် ဦးတည်သည်။ ထိုအရာများသည် ဖန်ဆင်းရှင်ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် သဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း ဖန်ဆင်းထားသော ကလေးများ၊ လူငယ်များ၊ အမျိုးသမီးများနှင့် အမျိုးသားများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို နိမ့်ကျစေသည်။

ယောဘက မိမိသည် မိဘမဲ့အပေါ် မိမိလက်ကို မမြှောက်ခဲ့ကြောင်း အခိုင်အမာပြောသည် (အခန်းငယ် ၂၁)။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် လက်ကိုမြှောက်ခြင်းသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ရန်လိုမှုကို ဖော်ပြသည်။ ဤနေရာတွင် ယောဘသည် ထိုအပြုအမူကို ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်။ “မြှောက်သည်” ဟု မကြာခဏ ဘာသာပြန်သည့် ကြိယာကို ပို၍တိကျစွာ “လက်ဝှေ့ယမ်းသည်” သို့မဟုတ် “လက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်သည်” ဟု ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင်ဘုရားသခင်က ထိုသို့လက်မြှောက်တော်မူသောအခါ အီဂုတ္တုလူတို့အပေါ် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှု ကျရောက်မည်ဟု ဟေရှာယက ကြိုတင်ပြောခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၁၉:၁၆)။ ယောဘသည် တံခါးဝတွင်ရှိသော နိုင်ငံရေးအင်အားကြီးသူများ၏ ထောက်ခံမှုရရှိနေသည့်တိုင် ကာကွယ်ပေးမည့်သူမရှိသောသူများအပေါ် ရန်လိုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည် (ယောဘ ၂၉:၁–၂၅ ၏ ရှင်းလင်းချက်ကို ကြည့်ပါ)။ ၃၁:၂၂ ကို အခြေခံ၍ ပြစ်မှုနှင့်အညီ ပြစ်ဒဏ်ပေးရမည့် ဥပဒေ၏ အရေးပါမှုကို သူနားလည်၍ တန်ဖိုးထားခဲ့သည်။ အမှန်မှာ “မျက်စိတစ်လုံးအတွက် မျက်စိတစ်လုံး” ဟူသော ပြစ်ဒဏ်သည် ဘုရားသခင်ထံမှ ဖြစ်သည်ဟု သူယူဆခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၂၃)။

အခန်းငယ် ၂၇ ၏ အဆုံးပိုင်းကို ဘာသာပြန်ရာတွင် အမျိုးမျိုးကွဲပြားကြသည်။ “ငါ၏နှုတ်သည် ငါ၏လက်ကို နမ်းသည်”၊ “ငါ၏လက်သည် သူတို့ကို နမ်းသည်”၊ “ငါ၏လက်ဖြင့် အနမ်းပေးသည်” ဟု ဘာသာပြန်ကြသည်။ စာသားအတိုင်းဆိုလျှင် “ငါ၏လက်သည် ငါ၏နှုတ်ကို နမ်းသည်” ဟု ဖတ်ရသည်။ ထိုလုပ်ရပ်သည် ရှေးခေတ်အရှေ့ပိုင်း ယဉ်ကျေးမှုများနှင့် နိုင်ငံများတွင် ဘုရားအဖြစ် သတ်မှတ်ကိုးကွယ်ကြသည့် ကြယ်တာရာများ၊ နေနှင့်လတို့ကို ရိုသေကိုးကွယ်သည့် အမူအရာဖြစ်သည်။ သို့သော် ယောဘအတွက် ကြယ်တာရာနတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်ခြင်း၊ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်နှင့် အောင်မြင်မှုတို့ကို ကိုးကွယ်ချင်သည့် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုတို့သည် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းမှ သူ့အား အာရုံမလွဲစေခဲ့ပါ (အခန်းငယ် ၂၄–၂၇)။ ကောင်းကင်၏ အရှင်သခင်ရှေ့တွင် အခြားဘုရားများကို သူထားမည်မဟုတ်ပါ (အခန်းငယ် ၂၈)။

ယောဘက မိမိ၏ရန်သူများ ပျက်စီးသွားသောအခါ သူတို့အပေါ် မာနကြီးစွာ ဝမ်းမြောက်အောင်ပွဲခံခြင်းဖြင့် မိမိဝမ်းမမြောက်ခဲ့ကြောင်း အခိုင်အမာပြောသည် (အခန်းငယ် ၂၉)။ ဘုရားသခင်ရှေ့၌ မိမိ၏အတွင်းစိတ်သမာဓိကို အာရုံစိုက်ခြင်းမှ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အားနည်းသူများနှင့် ဆက်ဆံရေးသို့၊ ထို့နောက် မှားယွင်းသောဘုရားများ၏ ပြဿနာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ယောဘသည် ရန်သူများနှင့် သူစိမ်းများအကြောင်းကိုလည်း တူညီသော သြတ္တပ္ပစိတ်ရှင်းလင်းမှုဖြင့် ပြောခဲ့သည်။ သူတို့သည် မိမိလူမျိုးများကဲ့သို့ပင် ယောဘ၏ ကရုဏာပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ယောဘက ရန်သူ၏ “အသက်ဝိညာဉ်” အပေါ် ကျိန်စာကျစေရန် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းကိုလည်း ငြင်းဆိုခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၃၀)။ ရန်သူများသည် မိမိတို့ထိုက်တန်သောအရာကို ရရှိသောအခါ သူမဝမ်းမြောက်ခဲ့ပါ။ ဤအတွေးသည် တောင်ပေါ်တရားဟောချက်တွင် ယေရှုပြောခဲ့သော စကားနှင့် ဆင်တူသည်။ အခန်းငယ် ၃၁ ကို အခန်းငယ် ၃၀ ၏ နောက်ခံတွင် ဖတ်မည်ဆိုလျှင် ယောဘသည် လူတိုင်းအား အစားအစာပေးရန်နှင့် အမျိုးမျိုးသောသူများကို ထောက်ပံ့ရန်အထိ သူတို့အပေါ် ကောင်းမှုပြုရန် ကတိကဝတ်ရှိခဲ့ပုံရသည်။

ယောဘကလည်း အာဒံကဲ့သို့ မိမိ၏အပြစ်များကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိကြောင်း၊ လူများစွာသည် ယခင်ကလည်း ထိုသို့ပြုခဲ့ကြပြီး ယနေ့တိုင် ပြုနေကြကြောင်း ငြင်းဆိုခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၃၃)။ “အာဒံ” သည် လူ၊ လူသားဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ဟေဗြဲစကားလုံးဖြစ်သည်။ ယောဘသည် လူသားတို့၏ ပုံမှန်အပြုအမူဖြစ်သော အပြစ်ရှိကြောင်းကို အခြားသူများရှေ့တွင် မိမိ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် ဖုံးကွယ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် လူအများနှင့် မတွေ့ဆုံရန် အိမ်အတွင်း၌ပင် ပိတ်လှောင်နေခြင်းကို ပယ်ချခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၃၄)။ ဇောဖာက ယောဘသည် မိမိ၏လျှာအောက်တွင် မကောင်းမှုကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်အောင် ပြောခဲ့ပြီး (၂၀:၁၂)၊ ဧလိဖတ်ကလည်း ယောဘသည် ဘုရားသခင်သည် မှောင်မိုက်သောတိမ်တိုက်ကို ဖြတ်၍ မမြင်နိုင်ဟု ဆိုနေသည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့သည် (၂၂:၁၃–၁၄)။ ယောဘသည် ထိုသို့ပြုခြင်းမှန်သမျှကို ငြင်းဆိုခဲ့သော်လည်း ယခင်ကကဲ့သို့ မိမိငြင်းဆိုသည့်အရာ အမှန်ဖြစ်ပါက မိမိအပေါ် မကောင်းသောအကျိုးဆက် ကျရောက်စေရန် မတောင်းဆိုခဲ့ပါ (၃၁:၆၊ ၈၊ ၁၀၊ ၂၂)။ ထိုအစား သူ၏ အရဲရင့်ဆုံးသော ကိုယ်တိုင်ကျိန်ဆိုမှုဆီသို့ ဆက်သွားခဲ့ပြီး ဘုရားသခင် သို့မဟုတ် မည်သူမဆို မိမိ၏အမှုကို တရားလိုအဖြစ် တင်ပြမည့်သူအား မိမိ၏သက်သေခံချက်ကို ဆန့်ကျင်ရန်၊ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ရာတွင် မှားယွင်းကြောင်း သက်သေပြရန် စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ သူက မိမိ၏ “အမှတ်အသား” ကို တင်ပြခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ၎င်းသည် “လက်မှတ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (အခန်းငယ် ၃၅)။ အမှန်မှာ ယောဘသည် မိမိကိုယ်တိုင်၏ ကျမ်းကျိန်ထားသော ထွက်ဆိုချက်ကို တင်သွင်းခဲ့ပြီး၊ ထိုအပေါ် မိမိလက်မှတ်ထိုး၍ မည်သည့်စွဲချက်ကိုမဆို ဆန့်ကျင်ကာ မိမိအပြစ်ကင်းကြောင်း တင်ပြရန် အသင့်ရှိခဲ့သည်။

ယောဘ၏ သဘောထားသည် အိမ်အတွင်းပုန်းအောင်းနေသော အပြစ်ရှိသူတစ်ဦး၏ ကြောက်ရွံ့ကျုံ့ဝင်နေသည့် သဘောထားနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ထိုအစား မိမိအပေါ် စွပ်စွဲချက်များကိုပင် အလှဆင်သကဲ့သို့ ထမ်းဆောင်ကာ မိမိအပြစ်ကင်းကြောင်း အပြည့်အဝ ယုံကြည်စိတ်ချနေသည်။ တရားလို၏ စွဲချက်များ ပိုမိုထင်ရှားလေလေ သူ၏အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေပြခံရခြင်းသည် ပို၍ပင် ဘုန်းထင်ရှားလေလေ ဖြစ်မည် (အခန်းငယ် ၃၆)။ သူမှားနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ အကြောင်းမှာ သူ၏ခြေလှမ်းအရေအတွက်ကို သူကိုယ်တိုင် စောင့်ကြည့်၍ ရေတွက်ခဲ့သော ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လည်ဖော်ပြမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် မင်းသား သို့မဟုတ် အုပ်စိုးသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုလုပ်မည် (အခန်းငယ် ၃၇)။

အခန်းငယ် ၃၈–၄၀ တွင် ယောဘသည် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ပတ်သက်၍ မိမိ၏အလေးထားမှုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုစိုက်ခြင်းသည် ခေတ်စားမလာမီ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သမ္မာကျမ်းစာ၏အသံသည် မြေကြီးနှင့် ၎င်း၏ထွက်ကုန်များကို ဂရုစိုက်စောင့်ရှောက်ခြင်းအတွက် ကြားနိုင်ခဲ့သည်။ ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်သည့် ယောဘ၏အမွေသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ပထမဆုံးရှိခဲ့သော ယောက်ျားနှင့်မိန်းမထံမှလည်းကောင်း၊ ထို့နောက် ပြီးပြည့်စုံသော ဥယျာဉ်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် ဖန်ဆင်းရှင်ကိုယ်တော်တိုင်ထံမှလည်းကောင်း ဆင်းသက်လာသည် (ကမ္ဘာဦး ၂:၈၊ ၁၅)။ ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ စိုက်ပျိုးရေးစီးပွားရေးသည် လူများနှင့် မြေကြီးနှစ်မျိုးစလုံးအတွက် အလုပ်လုပ်ခြင်းနှင့် အနားယူခြင်း၏ စည်းချက်များအပေါ် အခြေခံရမည်ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၃:၁၀–၁၁; ၂၅:၈–၁၂)။ ယောဘသည် မိမိ၏မြေကြီး၏ လိုအပ်ချက်များကို အလေးထားသောကြောင့် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် “မျက်စိတစ်လုံးအတွက် မျက်စိတစ်လုံး” ဟူသော ဥပဒေကို ထပ်မံရည်ညွှန်းခဲ့သည်။ သို့သော် ဤနောက်ဆုံးအကြိမ်တွင် မိမိအပေါ် လက်စားချေမည့်အရာမှာ မြေကြီးကိုယ်တိုင် ဖြစ်မည် (ယောဘ ၃၁:၄၀)။

ဇာတ်ကြောင်းရေးသူက ယောဘ၏စကားများ အဆုံးသတ်ခြင်းကို ဖော်ပြရာတွင် ဤစာအုပ်၏ ဖြစ်ရပ်တစ်လျှောက်လုံးကို အစပြု၍ ဆက်လက်အားပေးခဲ့သည့် အမြစ်တူစကားလုံးကို အသုံးပြုကာ ထူးခြားသော စကားလုံးကစားနည်းတစ်ရပ်ကို ပြုလုပ်ထားသည်။ ထိုစကားလုံးသည် “ပြီးပြည့်စုံစေသည်”၊ “အပြစ်ကင်းသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ အစပိုင်းအခန်းငယ်မှစ၍ စာဖတ်သူများသည် ယောဘကို အပြစ်ကင်းသူအဖြစ် မိတ်ဆက်ပေးခံရသည်။ ဇာတ်ကြောင်းရေးသူသည် ယောဘနှင့် သူ၏မိတ်ဆွေသုံးဦးအကြား ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုကို အဆုံးသတ်ရာတွင် ယောဘ၏စကားများသည် “ပြီးဆုံးပြီ” ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤဖော်ပြချက်သည် ဆွေးနွေးမှုမစတင်မီ ယောဘ၏ နောက်ဆုံးအတည်ပြုချက်ကို သွယ်ဝိုက်၍ သတိပေးသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ဆိုးရွားစွာ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းနှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဆင်းရဲဒုက္ခတို့ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ မိမိ၏ဇနီးက ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ပြုလုပ်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သော်လည်း ယောဘသည် မမှားယွင်းစွာ မပြောခဲ့ပါ (၂:၁၀)။ ယောဘသည် မိမိ၏နှုတ်ကို အပြစ်မပြုစေရန်လည်း ပြောဆိုခဲ့သည် (၃၁:၃၀)။ စာအုပ်၏ အဆုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် ယောဘဘက်သို့ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဆုံးဖြတ်ပေးတော်မူပြီး၊ ယောဘက ဘုရားသခင်နှင့် ပတ်သက်၍ မှန်ကန်စွာ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း သူ၏မိတ်ဆွေများက မှန်ကန်စွာ မပြောခဲ့ကြသောကြောင့် သူတို့အား ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမတော်မူခဲ့သည် (၄၂:၇–၈)။ လူတို့က ယောဘအပေါ် မည်သို့စီရင်ကြသည်ဖြစ်စေ၊ သူ၏မိတ်ဆွေများဖြစ်စေ၊ နောင်လာနောင်သား စာဖတ်သူများဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်နှင့် ဇာတ်ကြောင်းရေးသူတို့က သူ၏နိဂုံးသည် အဆုံးသတ်ခြင်းမျှသာမဟုတ်ဘဲ ထိုထက်ပိုမိုသော အဓိပ္ပာယ်ရှိကြောင်း အတည်ပြုကြသည်။ သူ၏စကားများသည် ပြည့်စုံပြီးဆုံးပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။ မိမိအပြစ်ကင်းကြောင်း ကြေညာချက်ကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ယောဘသည် ဘုရားသခင်က မိမိအပေါ် စွဲချက်တင်ထားသော သက်သေအထောက်အထားများကို ပြသတော်မူမည်ဟု ယခု မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

 

၃၂:၁–၃၇:၂၄

အသံသစ်တစ်သံ

နောက်ထပ်စကားပြောသူဖြစ်လာသည့် Elihu သည် ယခင်က သူရှိနေကြောင်း အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရသဖြင့် မမျှော်လင့်ထားရသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်ရသည် (၂:၁၁–၁၃)။ သူ၏ မျိုးရိုးမှတ်တမ်းနှင့် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုအခြေအနေကိုလည်း ဖော်ပြထားသည် (၃၂:၁–၅)။ မိမိကိုယ်ကို မိတ်ဆက်ပြီးနောက် (အခန်းငယ် ၆–၂၂) သူသည် မိမိ၏စကားတွင် Job ၏ အငြင်းအခုံများကို ဖြေဆိုရန် ကြိုးပမ်းမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း (၃၃:၁–၃၃) နှင့် လွတ်လပ်စွာ ပြုမူခွင့် (၃၄:၁–၃၇)၊ Job ၏ အပြစ်ရှိမှု (၃၅:၁–၁၆)၊ ထို့အပြင် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် တန်ခိုးတော် (၃၆:၁–၃၇:၂၄) တို့ကို ရည်ညွှန်း၍ ဖြေဆိုမည်ဖြစ်သည်။

၃၂:၁–၅။ ဖြောင့်မတ်သော အမျက်ဒေါသ—Elihu ၏ မိတ်ဆက်ခြင်း

Elihu ကို မိတ်ဆက်ရာတွင် အရေးအကြီးဆုံး အချက်အလက် သုံးချက်မှာ သူ၏အမည်၊ သူ၏အသက်အရွယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်သော အခြေအနေ၊ လက်ရှိသူ၏ ခံစားချက်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဤအချက်အလက်များစွာကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ Job နှင့် ရင့်ကျက်သော မိတ်ဆွေများသည် Job ကျမ်း၏ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်များအဖြစ် ဇာတ်လမ်းထဲသို့ ဝင်လာကြရာ သူတို့၏အမည်နှင့် သူတို့နေထိုင်ရာနေရာကဲ့သို့ အခြေခံအချက်အလက်များသာ ပါရှိသည်။ ထိုအရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် Elihu ကို အသေးစိတ်သော မျိုးရိုးစဉ်ဆက်နှင့် သူ၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသော အခြေအနေကို အထူးအလေးပေးဖော်ပြခြင်းဖြင့် မိတ်ဆက်ထားသည်။ ထိုအရာအားလုံးကို သူ၏ငယ်ရွယ်မှုနှင့် ဆက်စပ်၍ ဖော်ပြထားပြီး၊ ယခင်က သူသည် စကားပြောရန် မသင့်လျော်သေးသည့် အကြောင်းရင်းအဖြစ် သူ၏ငယ်ရွယ်မှုကို ပေးထားသည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင်လည်းကောင်း၊ ဤစကားဝိုင်းတွင်လည်းကောင်း အခြေခံအနေအထား အနည်းဆုံးရှိသူတစ်ဦးက ပို၍ ကြီးကျယ်သော မျိုးရိုးမှတ်တမ်းရှိနေခြင်းသည် အထေ့အငေါ့ဖြစ်နေသည်ကို လျစ်လျူရှုရန် ခက်ခဲသည်။ ထို့အပြင် သူ၏အမျက်ဒေါသ ထကြွလာကြောင်း လေးကြိမ်တိုင်တိုင် ဖော်ပြထားခြင်း (အခန်းငယ် ၂–၃၊ ၅) သည် ရိုးသားသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို မယုံကြည်သေးသော လူငယ်တစ်ဦးထံမှ မကြာမီထွက်ပေါ်လာမည့် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော ရှင်းလင်းဖော်ပြချက်အတွက် စာဖတ်သူကို ပြင်ဆင်ပေးသည်။

အခန်း ၃၁ တွင် Job ၏ နောက်ဆုံးအပြစ်ကင်းကြောင်း ကြေညာချက်က အထူးရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည့်အတိုင်း Job သည် မိမိကိုယ်ကို ရိုးသားပြီး သင့်တင့်လျောက်ပတ်သောသူတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ဆက်လက်ယုံကြည်နေခဲ့သည်။ ၃၂:၂ ရှိ ဟေဗြဲဝါကျဖွဲ့စည်းပုံကို “ဘုရားသခင်ထက် မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်ကြောင်းပြခဲ့သည်”၊ “ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်ကြောင်းပြခဲ့သည်” သို့မဟုတ် “ဘုရားသခင်ထက် ပို၍ မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်ကြောင်းပြခဲ့သည်” ဟု အမျိုးမျိုးဘာသာပြန်ထားကြသည်။ ဤအရာသည် Eliphaz ၏ အိပ်မက်အမြင်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသည် (၄:၁၇)။ ဤနေရာတွင်ဖြစ်စေ ၄:၁၇ တွင်ဖြစ်စေ နှိုင်းယှဉ်သည့် အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် “ပို၍” ဟု ဘာသာပြန်ခြင်း မပြုသင့်ပါ၊ အကြောင်းမှာ Job သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်နှင့် ပြိုင်ဆိုင်နေခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ Eliphaz က ဖွင့်ပြချက်အားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ အသိဉာဏ်ရှိသော ဖန်ဆင်းခံများ၊ ကောင်းကင်တမန်များကိုပင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်က Job အပေါ် မိမိဂုဏ်ယူကြောင်း မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဤအချက်သည် စကားဝိုင်း၏ အဓိကပြဿနာ ဖြစ်လာသည် (“Eliphaz ၏ အမြင်/အိပ်မက်” စာမျက်နှာ ၆၃၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤမေးခွန်းနှင့်ပတ်သက်၍ Job ကျမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော သတင်းစကားမှာ Job သည် မိမိ၏ချို့ယွင်းချက်များ၊ အကန့်အသတ်ရှိမှုနှင့် အပြစ်ရှိမှုတို့ကို သိရှိနေခြင်းက ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ရရှိသော ကယ်တင်ခြင်း၊ လုံခြုံမှုနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့၏ အာမခံချက်မှ သူ့ကို အရည်အချင်းမမီစေခဲ့ကြောင်း ဖြစ်သည်။ Job သည် ဘုရားသခင် “ထက်” ဖြောင့်မတ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို အစဉ်မပြတ် မှီခိုအားထားခြင်းကြောင့် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ဖြောင့်မတ်ကြောင်း သတ်မှတ်ခံရခြင်း ဖြစ်သည် (၁:၅ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုမှီခိုအားထားမှုသည် ဘုရားသခင်အပေါ် သူ၏ သစ္စာရှိမှုတွင် ထင်ရှားခဲ့သည်။

Elihu သည် တရားမျှတမှုဆိုင်ရာ အသိရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ သင့်လျော်သော အကြောင်းပြချက်များ မရှိဘဲ မိတ်ဆွေများက Job ကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းသည် မှန်ကန်ခြင်းမရှိကြောင်း သူမြင်ခဲ့သည် (၃၂:၃)။ Elihu ကိုယ်တိုင်လည်း လူမှုရေးထုံးစံအတိုင်း လူငယ်များက အသက်ကြီးသူများကို ဦးစားပေးရမည်ဟု လိုက်နာခဲ့သည်။ သူသည် မှန်ကန်စွာ ပြုမူခဲ့ရုံသာမက စကားပြောပြီးနောက် မိမိထိုသို့ ပြုမူခဲ့ကြောင်းကိုလည်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြလိုခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၆–၇၊ ၁၁–၁၂၊ ၁၆)။

၃၂:၆–၂၂။ Elihu ၏ မိမိကိုယ်ကို မိတ်ဆက်ခြင်း

မိမိပြောမည့်စကားများကို အလျင်အမြန်ကြားစေလိုသော စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် Elihu သည် ပေါက်ကွဲတော့မည့် လေပြည့်အိတ်တစ်လုံးနှင့် မိမိကိုယ်ကို နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည်။ သူ၏ရှည်လျားသော မိမိကိုယ်ကို မိတ်ဆက်ခြင်း၏ အဓိကအချက်မှာ သင့်လျော်သည့်အတိုင်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ နားထောင်ခဲ့ပြီး ယခုတွင် မိမိ၌ စကားပြောခွင့်ရှိလာပြီဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ Elihu က မိမိသည် ရှက်ရွံ့နေခဲ့ကြောင်း ဆိုခဲ့သည်။ “အသက်အရွယ်သည် စကားပြောသင့်သည်” ဟု သူထင်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၇)။ စာသားအတိုင်းဆိုလျှင် “နေ့ရက်များသည် စကားပြောသင့်သည်” ဟူ၍ဖြစ်ပြီး၊ ပို၍အတွေ့အကြုံရှိသူများကို ဦးစားပေးသင့်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ “နေ့ရက်များ” ဟူသောစကားလုံးကို တစ်ခါတစ်ရံ “နှစ်များ” အစား အသုံးပြုကြသည်။ အခန်းငယ်၏ ဒုတိယပိုင်းမှလည်း ထိုအချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိနိုင်သည်၊ အကြောင်းမှာ အလေးပေးထားသည်မှာ တစ်စုံတစ်ဦး အသက်ရှင်ခဲ့သော နေ့ရက်အရေအတွက် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် နေ့ရက်များစွာ အသက်ရှင်ခဲ့သူများသာမက မည်သူ့ကိုမဆို ဉာဏ်ပညာပေးနိုင်သည် (အခန်းငယ် ၈)။ Elihu က “ငါ၊ ငါပင်” ဟု အထူးအလေးပေးပြောသည် (အခန်းငယ် ၁၀၊ အခန်းငယ် ၁၇ ကိုလည်း နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုသို့ပြောခြင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှား၍ဖြစ်စေ၊ မာနကြီး၍ဖြစ်စေ၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မာနကြီးမှု ရောနှော၍ဖြစ်စေ ဖြစ်နိုင်သည်။ မိမိအတွင်းရှိ လေကို သူပြောသောအခါ စာသားအတိုင်း “ငါ့ဝမ်းထဲရှိ လေ” ဟု ဆိုလိုသည်။ စကားလုံးများကို လေကဲ့သို့ (သို့မဟုတ် လေထဲပြောသည့်စကားကဲ့သို့) ဆိုခြင်းကို ယခင်ကတည်းက ပြက်ရယ်ပြုခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည် (၈:၂၊ ၁၅:၂၊ ၁၆:၂–၄)။ ထို့ကြောင့် Elihu သည် မိမိကိုယ်တိုင်အကြောင်း ထိုသို့ပြောခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင် ပြက်ရယ်ပြုခံရရန်သာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် မိမိအနေဖြင့် မပြောဘဲနေပါက ဘုရားသခင်သည် မိမိကို အပြစ်ပေးမည်ဟု စိုးရိမ်သောကြောင့် စကားပြောရန် မိမိကိုယ်ကို မလွှဲမရှောင်သာ ခံစားခဲ့ရသည် (၃၂:၂၂)။

၃၃:၁–၃၃။ Elihu ၏ ပထမမိန့်ခွန်း—မိမိကိုယ်ကို အတည်ပြုခြင်းနှင့် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း၏ တန်ဖိုး

ဤမိန့်ခွန်းတွင် Elihu သည် မိမိအနေဖြင့် စကားပြောရန် သင့်လျော်မှုနှင့် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း၏ ဝိညာဉ်ရေးရာတန်ဖိုးတို့ကို ပေါင်းစပ်ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ Elihu ၏ စိန်ခေါ်ချက် (အခန်းငယ် ၅) သည် ၃၈:၁–၃ နှင့် ၄၀:၁–၂၊ ၆–၇ တွင် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် Job အား ပြောမည့် စိန်ခေါ်ချက်ကို ကြိုတင်ရည်ညွှန်းထားသည်။ အချို့သော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသူများက Elihu သည် ဘုရားသခင်ကိုယ်စား စကားပြောခဲ့သည်ဟု ယူဆကြသော်လည်း အချို့ကမူ သူ၏စိန်ခေါ်ချက်သည် Job ကို ရင်ဆိုင်၍ မေးခွန်းများကို ဖြေဆိုရန် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတသော တောင်းဆိုချက်ကို အတုယူပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ Elihu သည် အခြားသူများနည်းတူ Job သည် မိမိခံစားနေရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများပုံစံဖြင့် ဘုရားသခင်ထံမှ အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံရလောက်အောင် တစ်စုံတစ်ရာကို အထူးပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု အခိုင်အမာ ဆိုခဲ့သည် (၃၄:၃၆–၃၇ မှ ထိုအချက်ကို အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်)။ Elihu သည် Job ၏ အပြစ်ကင်းကြောင်း အခိုင်အမာပြောသော စကားများကို ပြန်လည်ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်ပုံရသည် (၃၃:၉၊ ၉:၂၁၊ ၁၀:၇၊ ၁၆:၁၇ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အနည်းဆုံးအားဖြင့် မိတ်ဆွေများက ပြောဆိုသကဲ့သို့ သူအပြစ်ပေးခံနေရသည့် သီးခြားအပြစ်များနှင့် ပတ်သက်၍ အပြစ်ကင်းသည်ဟု ဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ Job က မိမိသည် အပြစ်သားဖြစ်ကြောင်း သိရှိသည်ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ ရှင်းလင်းစွာ ပြောခဲ့ပြီးဖြစ်သည် (၇:၂၁၊ ၁၃:၂၃၊ ၂၆၊ ၁၄:၁၇၊ ၃၁:၃၃)။ Elihu ၏ စကားများ (၃၃:၁၀–၁၁) သည် Job ထံမှ ဖြစ်လာသော်လည်း (၁၃:၂၄၊ ၂၇ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ) ဤစကားဝိုင်းတစ်လျှောက်တွင် Job က Elihu ဆိုသကဲ့သို့ အတိအကျသော စကားများကို ပြောခဲ့ခြင်း မရှိပါ။ အခန်းငယ် ၁၂ ၏ အခြေခံအဓိပ္ပာယ်မှာ Elihu က Job မှားယွင်းနေသည်ဟု ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

Elihu သည် ဘုရားသခင်၏ အလွန်မြင့်မြတ်ကျော်လွန်တော်မူမှုကို နားလည်ခဲ့သည်—ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အမှုများအတွက် ရှင်းလင်းချက်ပေးရန် မလိုအပ်ပေ။ ထို့အပြင် Eliphaz ၏ ဖွင့်ပြချက်အတွေ့အကြုံကိုလည်း ကိုယ်ချင်းစာသောသဘောဖြင့် ရည်ညွှန်းခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၄–၁၈)။ ဤနေရာရှိ “တွင်း” ဟူသော ရည်ညွှန်းချက်သည် သေခြင်းကို ဆိုလိုသည် (၁၇:၁၆၊ ဆာလံ ၃၀:၃)။ Elihu သည် ၃၃:၂၁ တွင် ရင်းနှီးပြီးသား အကြောင်းအရာနှင့် ပုံရိပ်ကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ Job သည် မိမိကိုယ်ခန္ဓာရှိ အရိုးများ ခံစားရသော ဆင်းရဲဒုက္ခအကြောင်း ပြောခဲ့သည် (၄:၁၄၊ ၃၀:၁၇၊ ၃၀)။ ထိုအရာသည် လူဆိုးတို့၏ အရိုးများ ကျန်းမာသန်စွမ်းကြွယ်ဝခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (၂၁:၂၄)။ သို့သော် Zophar ကလည်း လူဆိုး၏ အရိုးများ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရခြင်းကို ဖော်ပြရန် ကြိုးစားခဲ့သည် (၂၀:၁၁)။

Elihu သည် တမန်/ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး၊ ကြားဝင်ဖျန်ဖြေသူတစ်ဦးကို (၃၃:၂၃) ရည်ညွှန်းခဲ့ခြင်းမှာ Job က အမှုစီရင်ပေးမည့် ကြားဝင်ဖျန်ဖြေသူတစ်ဦးကို အလိုရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည် (၉:၃၃)။ သို့သော် မေးခွန်း၏ဘက်မှ ရပ်တည်၍ စကားပြောသော Elihu ၏အဆိုအရ ဘုရားသခင်၏အဖြေသည် သူနှင့် Job နှစ်ဦးစလုံးကို ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည် (၄၀:၁–၂)။ ၃၃:၂၄ တွင် “ရွေးနုတ်ဖိုး” ဟု အများအားဖြင့် ဘာသာပြန်သော စကားလုံးသည် “အပြစ်ဖြေခြင်းပြုသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ကြိယာနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ Elihu သည် ထိုအယူအဆကို အသေးစိတ် မရှင်းပြခဲ့သော်လည်း သူ၏ မရှင်းလင်းသော အတွေးများထဲတွင် နက်နဲသော သီအိုလောဂျီဆိုင်ရာ တန်ဖိုးတစ်စုံတစ်ရာကို အရိပ်အမြွက် တွေ့ရသည်။ သူရည်ညွှန်းခဲ့သော ကြားဝင်ဖျန်ဖြေသူမှတစ်ဆင့် ရွေးနုတ်ဖိုး (သို့မဟုတ် အပြစ်ဖြေခြင်း) ပြည့်စုံစေနိုင်သည်ဟု ထင်ရသည်။ အခန်းငယ် ၂၉ တွင် “နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်” ဟု ဖော်ပြခြင်းသည် တိကျသော ကိန်းဂဏန်းတန်ဖိုးမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သားသမီးများကို ဘေးအန္တရာယ်မှ ကယ်တင်ရန် ထပ်ခါတလဲလဲ ကြိုးစားတော်မူသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ အခန်းငယ် ၃၂ တွင် Elihu သည် Job ၏အကောင်းဆုံးအကျိုးကို မိမိအမှန်တကယ် လိုလားကြောင်း ယုံကြည်လာစေရန် အားထုတ်နေသည်ဟု အရိပ်အမြွက်ပြခဲ့သည်။ Eliphaz ကဲ့သို့ပင် (၅:၂၇) Elihu သည် မိမိကိုယ်ကို ဆရာတစ်ဦး၏ အခန်းကဏ္ဍတွင် အလွန်ယုံကြည်စိတ်ချသူကဲ့သို့ ပြောဆိုခဲ့သည် (၃၃:၃၃)။