အခန်းကြီး - (၁ - ၂ - ၃)

 

၁:၁–၁၁:၄၃

ပေါင်းစည်းထားသော မင်းဆက်

ဒါဝိဒ်မင်း၏ ဘုန်းအသရေရှိသော နန်းစံကာလသည် ကုန်ဆုံးသွားပြီး ကြမ်းတမ်းသော အမှန်တရားတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤကျမ်းသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်၍ အားနည်းနေပြီဖြစ်သော်လည်း မိမိ၏နောက်ဆက်ခံသူကို မခန့်အပ်ရသေးသော ဒါဝိဒ်မင်းကြီးဖြင့် စတင်သည်။ ထိုအရာသည် နိုင်ငံတော်၏ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ခြိမ်းခြောက်ရုံသာမက ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ရန်၊ နိုင်ငံကို ပေါင်းစည်းခြင်းလုပ်ငန်း ပြီးမြောက်ရန်၊ အခြေခံအဆောက်အအုံများ တည်ဆောက်ရန်နှင့် နယ်နိမိတ်များကို လုံခြုံစေရန် မင်းကြီးအသစ် မရှိသေးခြင်းကိုလည်း ဆိုလိုသည်။ ဒါဝိဒ်၏နောက်ဆက်ခံသူသည် နိုင်ငံ၏ အောင်မြင်မှုနှင့် ရေရှည်တည်တံ့မှု သို့မဟုတ် နောက်ဆုံးကျဆုံးခြင်းတို့အနက် မည်သည့်လမ်းကြောင်းကို လိုက်မည်ကို သတ်မှတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ကျမ်းတွင် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဇာတ်လမ်း၏ အဓိကအကြောင်းအရာ ရှိသည်။ ကတိတော်၏လူတို့သည် ကတိတော်ပြည်တွင် နေထိုင်ကြစဉ် ပဋိညာဉ်၏ သတ်မှတ်ချက်များအတိုင်း လမ်းညွှန်ခံကြမည်လော၊ သို့မဟုတ် အိမ်နီးချင်းတို့၏ နတ်ဘုရားများ၊ မျှော်လင့်ချက်များ၊ လှုံ့ဆော်မှုများ၊ နေထိုင်မှုပုံစံနှင့် ကံကြမ္မာတို့ကို လိုက်နာကြမည်လော။

၁:၁–၂:၁၁

ဒါဝိဒ်၏ နောက်ဆုံးနေ့များ

ဓမ္မရာဇဝင်၏ ဇာတ်ကြောင်းသည် အဓိကဇာတ်ကောင်အချို့ကို မိတ်ဆက်ပေးခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ အဘိရှက်သည် ဒါဝိဒ်၏ နန်းစံနောက်ဆုံးအဆင့်တွင် အရေးကြီးသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ အဒေါနိယသည် မိမိ၏ဖခင် အားနည်းနေသည်ကို သိမြင်ပြီး မိမိ၏အစ်ကို ရှောလမုန် မပြုမီ မိမိကိုယ်ကို မင်းကြီးအဖြစ် ကြေညာရန် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ နာသန်ပရောဖက်၏ တိုက်တွန်းမှုဖြင့် ဗာသရှေဘသည် ရှောလမုန်ကို နောက်မင်းကြီးအဖြစ် ခန့်မည်ဟူသော ဒါဝိဒ်၏ ကတိကို ထိန်းသိမ်းစေခဲ့သည်။ ဗာသရှေဘ၏ တောင်းပန်မှုက ဒါဝိဒ်၏ ယခင်စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည်နိုးကြားစေပြီး သူသည် ယုံကြည်ရသော အကြံပေးများကို ခေါ်ကာ ရှောလမုန်ကို မိမိ၏နောက်ဆက်ခံသူအဖြစ် နန်းတင်စေခဲ့သည်။

၁:၁–၁၀။ အဘိရှက်နှင့် အဒေါနိယ။ ကျမ်း၏အစတွင် ထည့်သွင်းထားသော အဘိရှက်၏ တိုတောင်းသော ဇာတ်လမ်းသည် ဒါဝိဒ်၏နောက်တွင် မင်းကြီးအသစ်တစ်ဦးကို ချက်ချင်းခန့်အပ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း စာဖတ်သူကို သတိပေးသည်။ ဒါဝိဒ်သည် အခြားသူများအပေါ် လုံးဝမှီခိုရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ထိုအရာက နန်းတွင်းအတွင်း လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုများနှင့် အာဏာအတွက် အငြင်းပွားမှုများကြောင့် နိုင်ငံတော်၏ လုံခြုံရေးကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ အဘိရှက်သည် စုန်နမ်မြို့မှ ဖြစ်ပြီး အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော မင်းကြီးနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်တိကျသော တာဝန်တစ်ရပ် ရှိသောကြောင့် မင်းကြီး၏ မိဖုရားအစုအဝေးထဲတွင် ပါဝင်သူဟု မယူဆခဲ့ကြပါ။

မိမိ၏ဖခင်သည် အသက်အရွယ်ကြောင့် အားနည်းနေကြောင်း သိမြင်သောအခါ မင်းသားအဒေါနိယ (သူ၏အမည်အဓိပ္ပာယ်မှာ “ထာဝရဘုရားသည် ငါ၏ဘုရားသခင်” ဖြစ်သည်) သည် မိမိ၏အစ်ကို ရှောလမုန် မကြာမီ နန်းတက်မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော်ကို သိမ်းယူရန် လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဒါဝိဒ်၏ စတုတ္ထသားဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော သားများအနက် အကြီးဆုံးဖြစ်နိုင်သည် (၂ ရှမွေလ ၃:၂–၄; ၁၃:၂၈; ၁၈:၁၄–၁၅)။ ထိုအခြေခံအရ မိမိသည် တရားဝင်နန်းဆက်ခံသူဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ပြီး မင်းကြီးဖြစ်လာမည်ကို သင့်လျော်သောနေရာများရှိ လူတို့အား အသိပေးခဲ့သည်။ သူသည် ရထားတစ်စီးရယူပြီး မိမိရှေ့တွင် ပြေးရန် လူ ၅၀ ကို ခန့်ထားခဲ့သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁:၅)။ သူ၏ နည်းလမ်းများသည် အဗရှလုံ၏ နည်းလမ်းများနှင့် ဆင်တူပြီး (၂ ရှမွေလ ၁၅:၁) အလားတူကျဆုံးခြင်းကို အရိပ်အမြွက်ပြုသည်။

ကျမ်းစာသည် အဒေါနိယကို ချောမောသူအဖြစ် ဖော်ပြသည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁:၆)။ ထိုအရာသည် အဗရှလုံ (၂ ရှမွေလ ၁၄:၂၅) နှင့် ဒါဝိဒ် (၁ ရှမွေလ ၁၆:၁၂) တို့နှင့်လည်း ဆင်တူသည်။ သူသည် အရေးပါသော ထောက်ခံသူအချို့၊ အထူးသဖြင့် ယွာဘနှင့် အဗျာသာတို့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ အဒေါနိယ၏ ဝမ်းကွဲဖြစ်သော ယွာဘသည် ဒါဝိဒ်နန်းစံကာလအတွင်း အရေးကြီးသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည် (ဥပမာ၊ ၂ ရှမွေလ ၁၄; ၁၈:၁၄; ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၁:၆)။ သို့သော် ယွာဘသည် အဗနာကို သတ်ခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ဒါဝိဒ်နှင့် ယွာဘအကြား ကွဲပြားမှုတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည် (၂ ရှမွေလ ၃:၁၂–၃၉)။ ဘုရင်ရှောလ်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်ပြီး ထွက်ပြေးနေသော ဒါဝိဒ်ထံ ပူးပေါင်းခဲ့သည့် ယဇ်ပုရောဟိတ် အဗျာသာ (၁ ရှမွေလ ၂၂:၁၇–၂၃) သည်လည်း မင်းကြီး၏ မျက်နှာသာမှ ကျဆင်းလာခဲ့နိုင်သည်။ အဗျာသာ၏နေရာကို ဇာဒုတ်က တဖြည်းဖြည်း အစားထိုးလာပြီး ယွာဘ၏နေရာကို မင်းကြီး၏ အစောင့်တပ်မှူးဖြစ်သော ဗေနာယက အစားထိုးလာသောကြောင့် မင်းကြီးအသစ်တစ်ဦးကို ထောက်ခံခြင်းသည် ထိုဝါရင့်စစ်သည်နှစ်ဦးအတွက် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်နိုင်သည်။

၁:၁၁–၃၁။ နန်းဆက်ခံရေး အကျပ်အတည်း။ အဒေါနိယ၏ နန်းတင်ပွဲအတွက် စီစဉ်ထားသောနေရာသည် ကျော်ကြားသော စမ်းရေတွင်းတစ်ခုအနီးတွင်ရှိပြီး ယေရုရှလင်နှင့် ဒါဝိဒ်၏ ခံတပ်တောင်ကြားများမှ ကိဒြုန်ချိုင့်ဝှမ်းကို ဖြတ်၍ အလွယ်တကူ မြင်နိုင်သောနေရာ ဖြစ်သည် (ငယ် ၉)။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏ အားနည်းနေသော အခြေအနေကြောင့် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာကို မသိခဲ့သော်လည်း အခြားသူများက ဖြစ်ပျက်နေသည့် အဖြစ်အပျက်များ၏ အရေးပါမှုနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုကို နားလည်ကြမည်ဖြစ်သည်။ နာသန်ပရောဖက်သည် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာကို သိရှိပြီး အဒေါနိယက စတင်ခဲ့သော သမိုင်းလမ်းကြောင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် မကိုက်ညီသောကြောင့် ထိုလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဗာသရှေဘနှင့်အတူ အာဏာ၏ဗဟိုဖြစ်သော ဒါဝိဒ်မင်းကြီးထံ သွားရောက်ကာ မင်းကြီး၏ တရားဝင်၍ သင့်လျော်သော နန်းဆက်ခံမှုကို သေချာစေရန် အစီအစဉ်ချခဲ့သည်။ ထိုသို့မလုပ်ပါက ယေရုရှလင်လူတို့သည် အဒေါနိယ၏ နန်းတက်ခြင်းကို တရားဝင်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆနိုင်သည် (ငယ် ၂၀)။ နာသန်နှင့် ဗာသရှေဘတို့သည် မိမိတို့၏ ပူးပေါင်းပြောဆိုချက်များကို မင်းကြီး၏ စကားတော် ယုံကြည်စိတ်ချရမှုအပေါ် အာရုံစိုက်ထားကြသည် (ငယ် ၁၇၊ ၂၄)။ သူသည် ရှောလမုန်ကို နောက်ဆက်ခံသူအဖြစ် ကတိပြုခဲ့ပြီး ယခု သူ၏စကား ပြည့်စုံခြင်းသည် သမိုင်းကို ပုံဖော်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မင်းကြီးက သမိုင်းကို အမှန်တကယ် ပုံဖော်နေသူမှာ ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည် (ငယ် ၂၉–၃၀)။

ဤတိုတောင်းသော ဇာတ်ကွက်သည် ကျမ်းတွင် ဖြစ်ပေါ်သော ဇာတ်လမ်းများစွာ၌ ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်များ၏ အရေးပါမှုကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ သူတို့သည် အရေးကြီးသောအချိန်များတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာကြသည်။ နာသန်က ဘာမျှမလုပ်ခဲ့ပါက ဗာသရှေဘလည်း လုပ်ဆောင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ စိတ်အားထက်သန်သော တောင်းပန်မှုမရှိပါက ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်နှစ်သက်အတည်ပြုထားသော နန်းဆက်ခံသူအတွက် နန်းတော်ကို မလုံခြုံစေနိုင်ခဲ့ဘဲ ဗိမာန်တော်လည်း တည်ဆောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ ဓမ္မရာဇဝင်ကျမ်းများတစ်လျှောက် နိုင်ငံတော်၏ အနာဂတ်ကို ကာကွယ်ရာတွင် ပရောဖက်များက အရေးကြီးသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ကြောင်း ပြသသည့် ဥပမာတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

၁:၃၂–၄၀။ ဒါဝိဒ်ထံမှ ရှောလမုန်ထံ အာဏာလွှဲပြောင်းခြင်း။ ဗာသရှေဘနှင့် နာသန်တို့၏ တောင်းပန်မှုကို ဒါဝိဒ်က အားအင်ပြည့်ဝ၍ အပြုသဘောဆောင်စွာ တုံ့ပြန်ခြင်းသည် ကျမ်း၏အစပိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသော သူ၏အားနည်းသောပုံစံနှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ယုံကြည်ရသော မိတ်ဆွေ ၃ ဦးကို ရှောလမုန်နှင့်အတူ ဂိဟုန်စမ်းရေတွင်းသို့ ကြီးမားသော စီတန်းလှည့်လည်မှုတွင် လိုက်ပါရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ရှောလမုန်သည် နန်းတင်ပွဲတွင် မြင်းတစ်ကောင်၏ အစား မြည်းတစ်ကောင်ပေါ် ထိုင်ခဲ့ခြင်းသည် ရှေးခေတ်တွင် မြည်းများကို မင်းမျိုးမင်းနွယ်များနှင့် ထိုက်တန်သော ဂုဏ်ရှိသည့် တိရစ္ဆာန်များအဖြစ် ယူဆခဲ့ကြောင်း ပြသသည်။ ထိုတိရစ္ဆာန်များသည် ထိုခေတ်တွင် တင်သွင်းရသောကြောင့် အလွန်တန်ဖိုးကြီးခဲ့သည်။ ဟေဗြဲဥပဒေက မျိုးစပ်တိရစ္ဆာန်များကို မွေးမြူခြင်းကို ခွင့်မပြုခဲ့ပါ (ဝတ်ပြုရာ ၁၉:၁၉)။

ပြိုင်ဘက် နန်းတင်ပွဲများကို စမ်းရေတွင်းများအနီးတွင် ကျင်းပခဲ့ကြောင်း သတိပြုမိရမည်။ ထိုနေရာများသည် အိမ်သို့ သယ်ဆောင်ရန် ရေအမြဲလိုအပ်နေသူများ မကြာခဏသွားလာသော အများပြည်သူနေရာများ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုနေရာများတွင် ဖြစ်ပျက်သော အဖြစ်အပျက်များကို မြို့တစ်မြို့လုံးတွင် လျင်မြန်စွာ သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အင်ရောဂေလသည် မြို့၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင်ရှိသော လူသိများသည့် စမ်းရေတွင်းနှင့် အများပြည်သူ အထင်ကရနေရာ ဖြစ်သည်။ ဂိဟုန်သည် မြို့၏အဓိကအပိုင်းမှ အောက်ဘက်သို့ ဆင်းသွားသောနေရာတွင်ရှိပြီး ယေရုရှလင်၏ အဓိကရေအရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ မြို့တွင်းရှိ လူအများစုအတွက် တိုက်ရိုက်မြင်ရမှု မရှိနိုင်သော်လည်း နေ့စဉ်ဘဝအတွက် ပိုမိုအရေးကြီးသည်။ နန်းတော်မှ တောင်ကုန်းအောက်ရှိ ဂိဟုန်စမ်းရေတွင်းသို့ မြို့ကို ဖြတ်၍ ဆင်းလာသော နန်းတင်ပွဲ စီတန်းလှည့်လည်မှုကို ချိုင့်ဝှမ်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ အဒေါနိယ၏အဖွဲ့က အလွယ်တကူ မြင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထိုနေရာ၏ သင်္ကေတအဓိပ္ပာယ်သည် အဒေါနိယရွေးချယ်ထားသော နေရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် လူတို့က အလွယ်တကူ နားလည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ တေးဂီတပါဝင်သော ဝမ်းမြောက်ဖွယ် စီတန်းလှည့်လည်မှု၏ အသံသည် အလွန်ကျယ်လောင်သောကြောင့် ငလျင်တစ်ခုကဲ့သို့ တင်စားဖော်ပြထားသည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁:၃၈–၄၀)။

ဤလုပ်ငန်း၏ လုံခြုံရေးကို ခရေသိလူများနှင့် ပေလေသိလူများထံ အပ်နှံခဲ့ခြင်းမှာ အရေးကြီးသည်။ သူတို့သည် မင်းကြီး၏ ကိုယ်ရံတော်တပ်ကို ဖွဲ့စည်းထားကြသည် (ငယ် ၃၁)။ သူတို့သည် ဒါဝိဒ်၏ အစောပိုင်းနှစ်များတွင် သူ့အပေါ် သစ္စာကတိပြုခဲ့သော ဖိလိတ္တိအနွယ်များမှ ဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။ ဖိလိတ္တိမြို့ ဂါသမှ စစ်သည်များ—ဂေါလျတ်၏ မွေးရပ်မြေ—သည်လည်း ဒါဝိဒ်၏ သစ္စာရှိတပ်များထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည် (၂ ရှမွေလ ၁၅:၁၈–၂၃)။ ခရေသိလူများသည် လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ် ၁ ခု သို့မဟုတ် ၂ ခုခန့်က ခရေတေကျွန်းမှ ဆင်းသက်လာနိုင်ပြီး ပေလေသိလူများသည် ယုံကြည်ရသော မင်းကြီး၏ စာပို့သူများဖြစ်သကဲ့သို့ အစောင့်များအဖြစ်လည်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ယွာဘကဲ့သို့သော အစ္စရေးသူရဲကောင်းများသည် နန်းတက်လိုသူကို ထောက်ခံနေချိန်တွင် ယခင်ရန်သူများနှင့် အယူမှားနတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်သူများက တရားဝင်မင်းကြီးကို အောင်ပွဲခံ၊ ကာကွယ်၍ ထောက်ခံခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် နေရာတိုင်းတွင် မိမိ၏ကိရိယာများကို အသုံးပြုတော်မူသည်။

၂:၁–၁၁။ ရှောလမုန် နန်းတင်ခံရခြင်း။ ဒါဝိဒ်၏အဆုံး နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ထပ်ခါတလဲလဲ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ သတိပေးခံရသော်လည်း ပြန်လည်အားကောင်းလာသော မင်းကြီးသည် ဆက်လက်၍ အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝသော အဆုံးအမကို ပေးခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏သားကို ခွန်အားရှိရန်၊ ယောက်ျားဖြစ်ရန် (ငယ် ၂)၊ ဘုရားသခင်၏လမ်းများအတိုင်း လျှောက်လှမ်းရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏အမိန့်များကို စောင့်ရှောက်ရန် (ငယ် ၃) မှာကြားခဲ့သည်။ ဤစကားများသည် မောရှေက မိမိ၏ “ဝတ်ရုံ” ကို ယောရှုထံ လွှဲပြောင်းပေးစဉ် အသုံးပြုခဲ့သော စကားများနှင့် ဆင်တူသည် (ယောရှု ၁:၇–၉)။ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် ဒါဝိဒ်အကြား ပဋိညာဉ်တည်သောအခါ နာသန်ပရောဖက် အသုံးပြုခဲ့သော စကားလုံးများကိုလည်း ပြန်လည်အသုံးပြုခဲ့သည် (၂ ရှမွေလ ၁၂–၁၆)။ ထိုပဋိညာဉ်တွင် ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်အား ထာဝရမင်းဆက်တစ်ရပ်ကို ကတိပြုခဲ့ပြီး ၎င်း၏အောင်မြင်မှုသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် သူ၏သားစဉ်မြေးဆက်တို့၏ သစ္စာရှိမှုအပေါ် မူတည်မည်ဖြစ်သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၄)။ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်တောင်းဆိုချက်ကို ရှောလမုန်၏ ကိုယ်ပိုင်တာဝန်အဖြစ် နားလည်စေရန် သေချာစေလိုခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်အတွက် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များနှင့် နှုတ်ကပတ်တော်သည် မင်းကြီးအသစ် ရှောလမုန်က ကိုယ်တော်အပေါ် သစ္စာရှိနေသရွေ့ ပြည့်စုံမည်ဖြစ်သည်။

မိန့်ခွန်းပြီးဆုံးပြီးနောက် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော စစ်သည်မင်းကြီးသည် သေဆုံးခဲ့သည်။ “မိမိ၏ဖခင်များ/ဘိုးဘေးများနှင့် အတူ အိပ်စက်သည်” (ငယ် ၁၀) ဟူသော စကားသည် ယခင်က သေဆုံးခဲ့သော မိသားစုဝင်များ အသုံးပြုခဲ့သည့် သင်္ချိုင်းတစ်ခုတည်းတွင် မိသားစုဝင်များကို မြှုပ်နှံသည့် အလေ့အထကို ရည်ညွှန်းပြီး မျိုးဆက်အမျိုးမျိုး၏ အရိုးများသည် အတူတကွ “အိပ်စက်” နေခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဒါဝိဒ်၏ နန်းစံအကျဉ်းချုပ်က သူသည် နှစ်ပေါင်း ၄၀ နန်းစံခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြပြီး ထိုအချိန်ကာလကို ဘီစီ ၁၀၁၁ မှ ၉၇၁ အထိ သတ်မှတ်ပေးသည်။

၂:၁၂–၄:၃၄

ရှောလမုန် တည်မြဲလာခြင်း

မိမိ၏ဖခင် မပြီးဆုံးခဲ့သော ကိစ္စများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် (၂:၁၃–၄၆) ရှောလမုန်သည် အီဂျစ်မင်းသမီးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည် (၃:၁–၃)။ အိပ်မက်တစ်ခုတွင် ထာဝရဘုရားက သူ့အား ဉာဏ်ပညာကို ကတိပြုခဲ့ပြီး (၃:၄–၁၅) ထိုကတိသည် ပြည့်စုံလာခဲ့သည် (၃:၁၆–၂၈)။ ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ အုပ်ချုပ်ရေးအခြေခံအဆောက်အအုံကို တည်ဆောက်ရန် စတင်ခဲ့သည် (၄:၁–၁၉)။ ကျမ်းစာသည် ရှောလမုန်၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို အလေးပေးဖော်ပြပြီး (၄:၂၀–၂၈) သူ၏ဉာဏ်ပညာအကြောင်း နောက်ဆုံးဖော်ပြချက်တစ်ရပ်ကို ထည့်သွင်းထားသည် (၄:၂၉–၃၄)။

၂:၁၂–၄၆။ ဒါဝိဒ် မပြီးဆုံးခဲ့သော ကိစ္စများကို ပြီးမြောက်စေခြင်း။ အချို့ရှင်းလင်းဖော်ပြချက်များကဲ့သို့ ဤအပိုင်းကို ငယ် ၁၃ မှစတင်မည့်အစား ငယ် ၁၂ မှ စတင်ရခြင်းမှာ အင်ကလူဇီယို ဟုခေါ်သော ဟေဗြဲစာပေ နည်းလမ်းကို အသုံးပြုထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းလမ်းတွင် ထပ်ခါတလဲလဲဖော်ပြသော စကားတစ်ရပ်က စာပေအပိုင်းတစ်ခုကို ဘောင်ခတ်ပေးသည်။ ငယ် ၁၂ နှင့် ငယ် ၄၆ ကြားတွင် ရှောလမုန်၏ နိုင်ငံတော်သည် “အခိုင်အမာ တည်မြဲလာသည်” ဟူသော စကားကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြထားသည်။ ရှောလမုန်၏ ပြိုင်ဘက် အဒေါနိယသည် ဗာသရှေဘအား အဘိရှက်ကို မိမိ၏မယားအဖြစ် ရရှိစေရန် ညှိနှိုင်းပေးရန် တောင်းဆိုခြင်းဖြင့် မိမိ၏ကံကြမ္မာကို မသိဘဲ တံဆိပ်ခတ်ခဲ့ပြီး ရှောလမုန်၏ နန်းတော်ပေါ်နေရာကိုလည်း အတည်ပြုခဲ့သည်။ ရှောလမုန်သည် အဒေါနိယ၏ တောင်းဆိုမှုကို နိုင်ငံတော်ကို သိမ်းယူလိုသည့် မိမိ၏ရည်မှန်းချက်ကို တရားဝင်ဖြစ်စေရန် ကြိုးပမ်းမှုအဖြစ် နားလည်ခဲ့သည် (ငယ် ၁၅–၁၇)။ ထို့ကြောင့် ပြဿနာကို တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ မင်းကြီးအသစ်က ယခင်မင်းကြီး၏ မိဖုရားအစုအဝေးကို ဆက်ခံယူသည့် ကျယ်ပြန့်စွာ လက်ခံထားသော အလေ့အထကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး (၂ ရှမွေလ ၁၆:၂၁–၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) အဒေါနိယသည် ဒါဝိဒ်၏ မိဖုရားအစုအဝေးနှင့် နိုင်ငံတော်ကို ဆက်လက်သိမ်းယူလိုနေခြင်းကြောင့် အပြစ်တင်ခဲ့သည်။ ရှောလမုန်သည် အဒေါနိယကို သတ်ရန် အမိန့်ပေးပြီးနောက် မိမိ၏ဖခင်၏ အခြားတောင်းဆိုချက်များကိုလည်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၅–၉)။ အဗျာသာသည် မင်းကြီး၏နန်းတွင်းနှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်မှ အမှန်တကယ် ဖယ်ရှားခံခဲ့ရပြီး အေလိ၏ အမျိုးအနွယ်၏ သြဇာအာဏာ အဆုံးသတ်မည်ဟူသော ပရောဖက်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပြည့်စုံစေခဲ့သည် (ငယ် ၂၇; ၁ ရှမွေလ ၂:၃၁–၃၅)။

ဤလုပ်ဆောင်မှုက ယွာဘအား မိမိ၏အချိန်လည်း ရောက်လာပြီဟု အချက်ပေးခဲ့နိုင်သည်။ ယွာဘသည် ဒါဝိဒ်၏ တူဖြစ်သော်လည်း အဗရှလုံကို သတ်ခဲ့သောကြောင့် ဒါဝိဒ်က သူ့ကို ရာထူးလျှော့ချခြင်းကို သူတို့၏ဆွေမျိုးတော်စပ်မှုက မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါ (၂ ရှမွေလ ၁၉:၁၃)။ ယွာဘသည် အဗနာနှင့် အာမသကိုလည်း သတ်ခဲ့ပြီး သူတို့၏သွေးသည် သူ၏ခါးပတ်နှင့် ခြေနင်းများပေါ်တွင် စွန်းထင်းနေဆဲဖြစ်သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၅)။ သူသည် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်သို့ ထွက်ပြေးပြီး ခိုလှုံခွင့်နှင့် လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ရရန် ယဇ်ပလ္လင်၏ ဦးချိုများကို ဖက်တွယ်ထားခဲ့သည်။ အဒေါနိယသည် ယဇ်ပလ္လင်၏ ဦးချိုများကို ဖက်တွယ်ခြင်းအားဖြင့် သနားခြင်းခံရခဲ့သောကြောင့် (၁:၅၀–၅၃) မိမိလည်း သနားခြင်းခံရမည်ဟု ယွာဘက ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် မောရှေ၏ ဥပဒေသည် မတော်တဆသတ်ဖြတ်မှုအတွက်သာ အကျုံးဝင်ပြီး ကြိုတင်ကြံစည်သတ်ဖြတ်မှုအတွက် မအကျုံးဝင်ပါ (ထွက်မြောက်ရာ ၂၁:၁၂–၁၄)။ ယွာဘသည် ယဇ်ပလ္လင်မှ မထွက်ရန် ခေါင်းမာစွာ ငြင်းဆန်ခြင်းကြောင့် ထိုနေရာ၌ပင် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၂၈–၃၄)။ အရှက်ရဖွယ် အဆုံးသတ်ခဲ့သော်လည်း ဗက်လင်မြို့အနီးရှိ မိမိ၏အိမ်ခြံမြေတွင် ဂုဏ်ပြုဖွယ် သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းခံခဲ့ရသည် (ငယ် ၃၄; ၂ ရှမွေလ ၂:၁၈၊ ၃၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ရှိမိသည် ဒါဝိဒ် ယေရုရှလင်မှ ထွက်ပြေးစဉ် သူ့ကို ကျိန်ဆဲခဲ့သော်လည်း ဒါဝိဒ်က သူ့အပေါ် သနားခဲ့သည် (၂ ရှမွေလ ၁၆:၅–၁၃)။ ယခု ကိစ္စများကို တရားမျှတစွာ ဖြေရှင်းရမည့်အချိန် ရောက်လာခဲ့သည်။ ရှောလမုန်သည် ရှိမိကို ယေရုရှလင်တွင် ချုပ်နှောင်ထားပြီး ကိဒြုန်ချောင်းကို ဖြတ်ကူးခြင်း သို့မဟုတ် အခြားနေရာသို့ သွားခြင်းကို တားမြစ်ခဲ့သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၃၆–၃၈)။ ကိဒြုန်ချိုင့်ဝှမ်းသည် ယုဒနှင့် ဗင်္ယာမိန်အကြား နယ်နိမိတ်ဖြစ်သောကြောင့် ထိုကန့်သတ်ချက်သည် ရှိမိအား မိမိ၏မြေကို ဗာဟုရိမ်တွင် လုပ်ကိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် မိမိ၏ဆွေမျိုးများအကြား မင်းကြီးကို ဆန့်ကျင်သော ပုန်ကန်မှုကို လှုံ့ဆော်ခြင်းမှ တားဆီးခဲ့သည်။ ရှိမိ မနာခံသောအခါ ရှောလမုန် ကိုင်တွယ်ပုံသည် အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးအဖြစ် သူ၏ဉာဏ်ပညာကို ပြသပြီး တရားမျှတ၍ မှန်ကန်သော အုပ်ချုပ်မှုနှင့် အရေးကြီးသော ဗင်္ယာမိန်အနွယ်ကို မိမိနှင့် ကင်းကွာစေခြင်းတို့ကြား အလွန်နူးညံ့သော အခြေအနေကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းညှိနိုင်ခဲ့သည်။

၃:၁–၁၅။ နိုင်ငံကို ကြီးမြတ်စေခြင်း။ နန်းတော်အတွက် ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်နေသော ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ဖြေရှင်းပြီးသည့်နောက် ရှောလမုန်သည် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော နိုင်ငံရေးကိစ္စများဘက်သို့ လှည့်ခဲ့သည်။ နန်းမတက်မီကပင် အနည်းဆုံး မယားတစ်ဦးဖြစ်သော နာမဟာ (အမ္မုန်အမျိုးသမီး၊ ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၄:၂၁) နှင့် လက်ထပ်ထားပြီး ဖြစ်ကာ ထိုအချိန်က အနည်းဆုံး နှစ်နှစ်ခန့် ကြာမြင့်နိုင်သည်။ နာမဟာ၏သား ရောဗောင်သည် မင်းကြီးဖြစ်သောအခါ အသက် ၄၁ နှစ်ရှိပြီး (၁၄:၂၁) ရှောလမုန်သည် နှစ်ပေါင်း ၄၀ နန်းစံခဲ့သည် (၁၁:၄၂)။ ထိုအရာက ရောဗောင်သည် ရှောလမုန် မင်းသားဖြစ်နေစဉ် မွေးဖွားခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ မင်းကြီးအသစ်အဖြစ် ရှောလမုန်၏ နောက်တစ်ဆင့်လုပ်ဆောင်မှုမှာ မယားများ ပိုမိုယူခြင်းအားဖြင့် ရေရှည်ငြိမ်းချမ်းရေးကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး သူ၏ပထမဆုံးလက်ထပ်မှုသည် ထူးခြားသော နိုင်ငံရေးအောင်မြင်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ရှောလမုန်သည် ယခင်က မည်သည့်နိုင်ငံ၏ မင်းကြီးအနည်းငယ်သာ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသောအရာကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူသည် အီဂျစ်မင်းသမီးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ကာ အီဂျစ်ဖာရောမင်း၏ သားမက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် အီဂျစ်မင်းကြီးမှာ ၂၁ ဆက်မြောက် မင်းဆက်မှ စီအာမွန် ဖြစ်နိုင်ပြီး တတိယအလယ်ပိုင်းခေတ် (ဘီစီ ၁၁ ရာစုမှ ၈ ရာစုအထိ) အတွင်း မင်းတက်လာသူ ဖြစ်သည်။ ထိုခေတ်သည် လူအများအပြားက တစ်ချိန်တည်းတွင် မင်းကြီးဖြစ်ကြောင်း တောင်းဆိုခဲ့သော ခေတ်ဖြစ်သည်။ စီအာမွန်သည် ဤလက်ထပ်မှုကို အင်အားကြီးသော အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းအားဖြင့် အီဂျစ်တွင် မင်းကြီးအဖြစ် မိမိ၏နေရာကို ခိုင်မာစေရန် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် မြင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ဂေဇာမြို့ကို မင်္ဂလာဆောင်အတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးခဲ့သည် (၉:၁၆)။ ထိုအရာက ထိုအချိန်အထိပင် ပြည်တွင်းရှိ မြို့အားလုံးကို အစ္စရေးက ထိန်းချုပ်ထားခြင်း မရှိသေးကြောင်း သက်သေပြသည်။ ထို့အပြင် မင်းကြီးနှစ်ဦး ရရှိသည့် အပြန်အလှန်အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် ဗာဗုလုန်ပြည်နှင်ခြင်းအချိန်အထိ တည်ရှိခဲ့သော ရေရှည်အပြန်အလှန်မှီခိုမှုကိုလည်း ပြသသည်။ အစကတည်းက ရှောလမုန်သည် မိမိ၏ သံတမန်ရေးရာကျွမ်းကျင်မှုကို ပြသခဲ့သည်။ နိုင်ငံရေးမဟာမိတ်များသည် တောင်ဘက်မှ ကျူးကျော်မှုကို ကာကွယ်ခြင်းအားဖြင့် နိုင်ငံကို ကြီးမြတ်စေသည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

၃:၁ ၏အဆုံးတွင် ရှောလမုန် စတင်ခဲ့သော ပြည်တွင်းရေးစီမံကိန်းအချို့ကို အကျဉ်းဖော်ပြထားသည်။ မိမိအတွက် နန်းတော်၊ ဗိမာန်တော်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့ပတ်လည် မြို့ရိုး ပြီးစီးစေခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် အနာဂတ်ဘေးအန္တရာယ်၏ အရိပ်အမြွက်ကိုလည်း တွေ့ရသည်။ လူတို့သည် အမြင့်အရပ်များတွင် ယဇ်ပူဇော်ကြသကဲ့သို့ ရှောလမုန်လည်း ထိုသို့ပြုခဲ့သည် (ငယ် ၂)။ ဤအရာသည် နောင်နှစ်များတွင် နိုင်ငံအတွက် အဓိကပြဿနာတစ်ရပ် ဖြစ်လာမည်။

အမြင့်အရပ်—ဗမာ

ဗမာ သို့မဟုတ် “အမြင့်အရပ်” ဆိုသည်မှာ တိတိကျကျပြောရလျှင် “မြင့်သောနေရာ” မဟုတ်ဘဲ ရုပ်တုဝတ်ပြုရာ သို့မဟုတ် ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုရာနေရာ ဖြစ်သည်။ ထိုစကားလုံးသည် ယေရုမ်း၏ သမ္မာကျမ်းစာမှ ဆင်းသက်လာပြီး (ခရစ်နှစ် ၄ ရာစု) ဟေဗြဲစကားလုံး ဗမာကို “မြင့်သော” သို့မဟုတ် “ထင်ရှားသော” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် စကားလုံးဖြင့် ဘာသာပြန်ထားသည်။ ဗမာသည် အများအားဖြင့် ကျောက်သားအခြေခံတွင် ထွင်းထားသော ပြားပြားသောစင်မြင့်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တောင်ကုန်းများနှင့် တောင်များပေါ်တွင်သာမက (ဥပမာ၊ တောလည်ရာ ၂၂:၄၁; ၁ ရှမွေလ ၉:၁၄) မြို့များ (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၇:၂၉; ၂၃:၅) နှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများ (ယေရမိ ၇:၃၁; ၃၂:၃၅) တွင်လည်း တွေ့ရသည်။ အစပိုင်းတွင် တရားဝင် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရာနေရာများအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း (ဥပမာ၊ ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၁:၂၉) ဗိမာန်တော်ပြီးစီးပြီးနောက် အစ္စရေးလူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်နိုင်ငံများ၏ ဘာသာရေးထုံးတမ်းများကို မကူးယူစေရန် တားမြစ်ခဲ့သည်။ ထိုနိုင်ငံများ၏ “အမြင့်အရပ်များ” တွင် ယဇ်ပူဇော်ရန် ယဇ်ပလ္လင်များနှင့် ရုပ်တုများ သို့မဟုတ် အခြားဘာသာရေးပစ္စည်းများ ပြသရန် စင်များ၊ အခန်းငယ်များ ပါဝင်ခဲ့သည်။

ရှောလမုန်၏ နိုင်ငံရေးအကျိုးအတွက် ပြုလုပ်သော လက်ထပ်မှုနောက်တွင် (ထိုသို့သော လက်ထပ်မှုများစွာ ထပ်မံပြုလုပ်ခဲ့သည်) နိုင်ငံကို ကြီးမြတ်စေရန် ဒုတိယအဆင့်မှာ ဘာသာရေးထုံးတမ်း၏ အရေးပါမှုကို ခိုင်မာစေရန် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် သူ၏ဖခင် ဒါဝိဒ်တို့ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ဘုရားသခင်အတွက် ဗိမာန်တော်တစ်ခု တည်ဆောက်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ရှောလမုန်သည် ယေရုရှလင်၏ အနောက်မြောက်ဘက် ၆ မိုင် (၉.၇ ကီလိုမီတာ) ခန့်အကွာရှိ ဂိဗောင်မြို့တွင် အရေးအကြီးဆုံးသော အမြင့်အရပ်သို့ သွားခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် မောရှေ၏ တောကန္တာရ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၏ အကြွင်းအကျန်များ ရှိနေခဲ့သည် (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၁:၃)။ ပဋိညာဉ်သေတ္တာသည် ယေရုရှလင်မြို့တွင် တဲတော်တစ်ခုအတွင်း ရှိနေခဲ့သည် (၂ ရှမွေလ ၆:၁၂၊ ၁၅၊ ၁၇)။ ဗိမာန်တော် မတည်ဆောက်မီ ပြည်တွင်းတွင် အကြီးဆုံးနှင့် အရေးအကြီးဆုံး ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရာနေရာဖြစ်သော ဂိဗောင်သည် ရှောလ်ကို ထောက်ခံသူများ၏ အဓိကနယ်မြေတွင် တည်ရှိသည်။ ရှောလမုန်၏ ဂိဗောင်သို့ သွားရောက်ခြင်းသည် မိမိ၏ နန်းစံအတွက် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးကို ရှာဖွေခြင်းသာမက ရှောလ်၏ သစ္စာရှိသူများနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဂိဗောင်တွင် ရှိနေစဉ် ဘုရားသခင်သည် အိပ်မက်၌ ရှောလမုန်အား ပေါ်ထွန်းတော်မူခဲ့သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၃:၅–၁၅)။ အခြားအစ္စရေးမင်းကြီးတစ်ဦးမျှ မရရှိခဲ့ဖူးသော ဤထူးခြားသည့် အတွေ့အကြုံသည် မင်းကြီးအသစ်အား ကောင်းချီးပေးရန် ဘုရားသခင်၏ ဆန္ဒရှိကြောင်း ပြသရုံသာမက ဒါဝိဒ်နှင့် ဘုရားသခင်ပြုထားသော ပဋိညာဉ်ကိုလည်း ပိုမိုခိုင်မာစေသည် (၂ ရှမွေလ ၇ နှင့် ကြည့်ပါ)။ ထိုအချိန်တွင် ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်အား သူ၏သား၏နိုင်ငံကို တည်မြဲစေမည် (၂ ရှမွေလ ၇:၁၂–၁၃)၊ ထိုသားက ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်မည်၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဖခင်ဖြစ်မည်၊ သူသည် အပြစ်ပြုပါက ဆုံးမမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုစကားကို အဆုံးသတ်ရာတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိနှင့် ရှောလမုန်ကို ချည်နှောင်ထားမည့် မိမိ၏ ခေစက် (“ပဋိညာဉ်သစ္စာ”) အကြောင်းကို အာမခံခဲ့ပြီး မင်းကြီးရှောလ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဘုရားသခင်၏ ပယ်ချခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်က ရှောလမုန်အား လက်ဆောင်တစ်ခု ရွေးချယ်ရန် မေးသောအခါ ရှောလမုန်၏ အပိုင်း ၄ ပိုင်းပါသော အဖြေသည် ပဋိညာဉ်နှင့်သက်ဆိုင်သော စကားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ခေစက် လည်း ပါဝင်သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၃:၆)။ ရှောလမုန်သည် ဘုရားသခင်၏ ယခင်သစ္စာရှိမှုကို ပြန်လည်အမှတ်ရပြီး ဆက်လက်ကူညီရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်၊ မိမိ၏နှိမ့်ချမှုကို ပြသခဲ့သည်၊ ပညာရှိစွာ အုပ်ချုပ်နိုင်ရန် နားလည်သိမြင်သောနှလုံးကို တောင်းဆုတောင်းခဲ့သည်။ ဤအရာသည် ရှောလမုန်၏နိုင်ငံကို ကြီးမြတ်စေရန် တတိယအဆင့် ဖြစ်လာသည်။ သူသည် ဥစ္စာဓနနှင့် ကျော်ကြားမှုထက် ဉာဏ်ပညာကို အမှန်တကယ် ရွေးချယ်ခဲ့ပါက ကောင်းချီးအားလုံး ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မင်းကြီးတစ်ဦးသည် ပညာရှိစွာ နန်းစံခြင်းကြောင့် စည်းစိမ်နှင့် ဂုဏ်အသရေကို ရရှိသော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ရှောလမုန်အား အစကတည်းက ထို ၃ ခုစလုံးကို ပေးခဲ့ပြီး သူသည် နိုင်ငံတကာတွင် ထင်ရှားသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် လျင်မြန်စွာ အသိအမှတ်ပြုခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်က ရှောလမုန်မတိုင်မီနှင့် ရှောလမုန်နောက်တွင် သူနှင့်တူသော မင်းကြီးမရှိရဟု အာမခံခဲ့ပြီး (ငယ် ၁၂) ထိုခေတ်အတွင်း နန်းစံနေသော မင်းကြီးများအကြားတွင်လည်း အမြင့်ဆုံး ဖြစ်မည်ဟု အာမခံခဲ့သည်။ သို့သော် ရှောလမုန်၏ နောက်ပိုင်းသစ္စာမရှိမှုကြောင့် အသက်ရှည်မည်ဟူသော ကတိသည် မပြည့်စုံခဲ့ဘဲ သူသည် အသက် ၆၀ ထက် မပိုဘဲ သေဆုံးခဲ့နိုင်သည် (၁၁:၄၂)။

၃:၁၆–၂၈။ ရှောလမုန်၏ ဉာဏ်ပညာ ပေါ်လွင်ခြင်း။ ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာပေးမည်ဟူသော ကတိ၏ အမှန်တရားသည် ပြည့်တန်ဆာအမျိုးသမီး ၂ ဦး လာရောက်ခြင်းအားဖြင့် လူအများရှေ့တွင် ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။ ဤထူးခြားသော ဇာတ်လမ်းသည် နိုင်ငံတော်အတွက် အလွန်မျှော်လင့်ဖွယ်ကောင်းသော အင်္ဂါရပ်အချို့ကို အလေးပေးပြသသည်။ ပထမဦးစွာ မင်းကြီးထံ မိမိ၏လူအားလုံး ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး တရားမျှတမှုကို လူတိုင်း ရရှိနိုင်ကြောင်း ပြသသည်။ အငြင်းပွားနေသော အမျိုးသမီး ၂ ဦး၏ အငြင်းအခုံမှာ “ငါ့သား”—“သင်၏သား”၊ “သင်၏သား”—“ငါ့သား” ဟူသော ဖြေရှင်းရန် မဖြစ်နိုင်သည့် စကားဝိုင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ သက်သေမရှိသောကြောင့် တစ်ဦး၏စကားသည် အခြားတစ်ဦး၏စကားနှင့်သာ ရင်ဆိုင်နေရသည်။ လူသားနည်းလမ်းဖြင့် ဤဥပဒေရေးရာ အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းမရှိခဲ့ပါ။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် ရှောလမုန်အား ကြီးမားသောဉာဏ်ပညာ ပေးခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏ကတိကို ပြည့်စုံစေခဲ့ကြောင်းလည်း ပြသသည်။ သူ၏ ချက်ချင်းဖြေရှင်းချက်သည် မမျှော်လင့်ထားသည့်အပြင် ရက်စက်ပုံပေါက်သည်။ စကားများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း သို့မဟုတ် အသေးစိတ်ထပ်မံမေးမြန်းခြင်းအစား သူ၏ဖြေရှင်းချက်သည် လူသားသဘာဝကို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်ထားကြောင်း ဖော်ပြပြီး အမှန်တကယ်မိခင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးခံစားချက်များကို တိုက်ရိုက်ထိတွေ့စေခဲ့သည်။ အရင်းအမြစ်မိခင်သည် သူမ၏အဖော်ကဲ့သို့ စိတ်နှလုံးခက်ထန်သူ ဖြစ်ခဲ့ပါက သို့မဟုတ် သူမ၏ “အလုပ်အကိုင်” က ညွှန်ပြသည့်အတိုင်း မကောင်းသောဂုဏ်သတင်းရှိခဲ့ပါက ဤဇာတ်လမ်းသည် အလွန်ကွဲပြားစွာ အဆုံးသတ်နိုင်သည်။ ရှောလမုန်သည် မမှန်ကန်သော စွပ်စွဲသူ၏ မှားယွင်းသော တောင်းဆိုမှုကို ဖော်ထုတ်ရုံသာမက အမှန်တကယ်မိခင်အား အတည်ပြုချက်နှင့် တရားဝင်အခွင့်အရေးကို ပေးခဲ့ပြီး၊ မသေချာသော မူလနောက်ခံရှိသော်လည်း ထိုကလေးအား လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း အောင်မြင်၍ အကျိုးဖြစ်ထွန်းသောဘဝ ရရှိနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ပေးစေခဲ့သည်။

ရလဒ်သည် အလွန်ထူးခြားလှသည်။ သတင်းသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အစ္စရေးတစ်နိုင်ငံလုံးသည် မိမိတို့၏ မင်းကြီးအသစ်၏ ထူးချွန်သောဉာဏ်ပညာအကြောင်း မကြာမီ ကြားသိလာကြသည်။ သူတို့သည် ရှောလမုန်အပေါ် လေးစားမှုအသစ် ရရှိလာပြီး မိမိတို့အလယ်တွင် ဘုရားသခင် လုပ်ဆောင်နေကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည် (ငယ် ၂၈)။