အခန်းကြီး - (၇ - ၈ - ၉)

 

၇:၁–၅၁။ နန်းတော်နှင့် ဗိမာန်တော် အလှဆင်ပြင်ဆင်ခြင်း။ ရှောလမုန်၏ နောက်ပိုင်း ယုံကြည်ခြင်းမှ ဖောက်ပြန်မှုကို ကြိုတင်ညွှန်ပြသည့် အရာတစ်ခုမှာ နန်းတော်အဆောက်အအုံကို တည်ဆောက်ရန် ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်သည့်အချိန်ထက် နှစ်ဆနီးပါး ကြာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပထမအဆောက်အအုံကို လက်ဘနွန်တော၏ နန်းတော် (စာလုံးအတိုင်း “အိမ်”) ဟု ဖော်ပြထားပြီး (ငယ် ၂–၅) အတွင်း၌ အာရဇ်တိုင်များစွာ ရှိသောကြောင့် တောနှင့်တူသည့်အတွက် ထိုအမည်ရခဲ့သည်ဟု ယူဆရသည်။ အလျား အတောင် ၁၀၀ (ပေ ၁၅၀ သို့မဟုတ် ၄၅.၇ မီတာ)၊ အနံ အတောင် ၅၀ (ပေ ၇၅ သို့မဟုတ် ၂၃ မီတာ) နှင့် အမြင့် အတောင် ၃၀ (ပေ ၄၅ သို့မဟုတ် ၁၃.၇ မီတာ) ရှိပြီး ဗိမာန်တော်အဆောက်အအုံ၏ ကြမ်းခင်းဧရိယာထက် ၄ ဆကျော် ပိုကြီးသည်။ ထိုအဆောက်အအုံသည် မင်းကြီး၏ လက်နက်တိုက်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ပုံရသည် (၁၀:၁၇; ဟေရှာယ ၂၂:၈)။ ထို့ကြောင့် ဗိမာန်တော်အဆောက်အအုံကဲ့သို့ အနားပတ်လည်တွင် သိုလှောင်ခန်းများ ရှိမည်ဖြစ်သည်။ အခြားအဆောက်အအုံများတွင် တိုင်များခန်း သို့မဟုတ် တိုင်တန်းခန်း (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၇:၆) ပါဝင်ပြီး အတောင် ၅၀ နှင့် ၃၀ (ပေ ၇၅ နှင့် ၄၅ သို့မဟုတ် ၂၃ နှင့် ၁၃.၇ မီတာ) ရှိကာ ၎င်းသည်လည်း ဗိမာန်တော်ထက် ကြီးသည်။ ထို့အပြင် ပလ္လင်ခန်း သို့မဟုတ် တရားစီရင်ခြင်း/တရားမျှတမှုခန်း (ဟေဗြဲ မိရှ်ပါတ်; ငယ် ၇) နှင့် မင်းကြီး၏နေအိမ်၊ အီဂျစ်မယားအတွက် နေအိမ်တစ်ခုတို့လည်း ပါဝင်သည်။ အဆောက်အအုံအားလုံးကို ကြီးမား၍ တန်ဖိုးကြီးသော ကျောက်တုံး ၃ တန်းနှင့် အာရဇ်တန်းတစ်တန်း ပါဝင်သည့် တူညီသော ဗိသုကာပုံစံဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည် (ငယ် ၈–၁၂)။

တုရုမြို့မှ ကြေးဝါလုပ်သား ဟိရံ (သမ္မာကျမ်းစာဘာသာပြန်အချို့တွင် ဟုရံ) ၏ လုပ်ငန်းကို ငယ် ၁၄–၄၇ တွင် အထူးဖော်ပြထားသည်။ ဟိရံဟူသောအမည်သည် အမှန်တကယ် အများသုံးအမည်ဖြစ်ပြီး ဟေဗြဲဘာသာတွင် မင်းကြီးဟိရံ၏ အမည်နှင့် တူညီစွာ ရေးထားသည်။ ဤဟိရံသည် နဿလိအမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် တုရုမြို့သား အမျိုးသားတစ်ဦး၏သား ဖြစ်သည်။ သူသည် ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်းရှိ သဲနုမြေတွင် ကြေးဝါပစ္စည်းအားလုံးကို သွန်းလုပ်ခဲ့ပြီး (ငယ် ၄၆) သူ၏လက်ရာများ၏ စုစုပေါင်းအလေးချိန်ကို မသိရပါ။ ဗိမာန်တော်၏ အရှေ့ဘက်ရှိ တိုင် ၂ ခုဖြစ်သော ယာခိန် (ယာခင်) နှင့် ဗောဇ် (ငယ် ၂၁) တို့သည် အမြင့် အတောင် ၁၈ (ပေ ၂၇ သို့မဟုတ် ၈.၂ မီတာ)၊ ပတ်လည် အတောင် ၁၂ (ပေ ၁၈ သို့မဟုတ် ၅.၅ မီတာ) ရှိပြီး အထူမှာ လက်တစ်ဆစ်ခန့် ဖြစ်သည် (ယေရမိ ၅၂:၂၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ တိုင်တစ်ခုစီ၏ အပေါ်တွင် သီးခြားနှင်းပန်းပုံစံ အလှဆင်မှုတစ်ခု ရှိပြီး (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၇:၂၂) သလဲသီးတန်း ၂ တန်းနှင့် ကြိုးကွန်ယက်ဖြင့် အလှဆင်ထားသည် (ငယ် ၁၇–၁၈၊ ၂၀၊ ၄၁–၄၂)။ တိုင်များ၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ မသေချာသော်လည်း သူတို့၏အမည်များဖြစ်သော ယာခိန်၊ “သူသည် ခိုင်ခံ့စေသည်” နှင့် ဗောဇ်၊ “ခွန်အား၌” တို့က မင်းကြီးနှင့် လူတို့၏ ခွန်အားနှင့် တည်ငြိမ်မှုသည် သူတို့အလယ်တွင် ဘုရားသခင် ရှိနေခြင်းအားဖြင့်သာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း အမြင်ဖြင့် သတိပေးသည့်အရာများ ဖြစ်နိုင်သည်။

ရေဆေးကန် သို့မဟုတ် ပင်လယ်သည် အချင်း အတောင် ၁၀ (ပေ ၁၅ သို့မဟုတ် ၄.၆ မီတာ) ရှိသော စက်ဝိုင်းတစ်ဝက်ပုံစံ ဖြစ်ပြီး အမြင့် အတောင် ၅ (ပေ ၇.၅ သို့မဟုတ် ၂.၃ မီတာ) နှင့် အထူ လက်တစ်ဆစ်ရှိသည် (ငယ် ၂၆)။ ၎င်း၏အနားပတ်လည်အပြင်ဘက်တွင် အလှဆင်အဖူး ၂ တန်းရှိပြီး (ငယ် ၂၄) ကြေးဝါနွား ၁၂ ကောင်ပေါ်တွင် တင်ထားသည်။ နွား ၃ ကောင်စီသည် အရပ် ၄ မျက်နှာကို မျက်နှာမူကာ အစုလိုက် ရပ်နေကြသည် (ငယ် ၂၅)။ ၎င်း၏ ပမာဏမှာ ဂါလံ ၁၁,၅၀၀ မှ ၁၂,၀၀၀ (၄၃,၅၀၀–၄၅,၅၀၀ လီတာ) အကြား ဖြစ်ပြီး အလျား ၁၂ ပေ (၃.၆ မီတာ)၊ အနံ ၂၅ ပေ (၇.၆ မီတာ) နှင့် ပျမ်းမျှအနက် ၅ ပေ (၁.၅ မီတာ) ရှိသော ရေကူးကန်တစ်ခုနှင့် ပမာဏတူသည်။ သို့သော် ရေချိုးရန် သို့မဟုတ် ဆေးကြောရန်မဟုတ်ဘဲ ရေသိုလှောင်ရာအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၀:၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုလုပ်ငန်းများအတွက် ရှောလမုန်သည် ရေဆေးကန်ငယ် ၁၀ ခု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး တစ်ခုစီသည် ဂါလံ ၂၃၀ ခန့် (၈၇၀ လီတာ) ဆံ့ကာ ကြေးဝါလှည်းတစ်စီးစီပေါ်တွင် တင်ထားသည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၇:၂၇–၃၈)။ တစ်ဝက်ကို ဗိမာန်တော်ဝင်း၏ မြောက်ဘက်နှင့် တစ်ဝက်ကို တောင်ဘက်တွင် ထားရှိသည်။ လှည်းများ၏ ဘေးပြားများတွင် ခေရုဗိမ်များ၊ ခြင်္သေ့များနှင့် ထန်းပင်များကို ထုလုပ်အလှဆင်ထားသည် (ငယ် ၃၆)။

ငယ် ၄၀–၄၆ ရှိ စာသားသည် ဟိရံ၏ ကြေးဝါလက်ရာများကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြသည်။ တိုင်များ၊ တိုင်ထိပ်များနှင့် ၎င်းတို့၏ အထူးအလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ လှည်း ၁၀ စီးနှင့် ထိုလှည်းများပေါ်တွင် တင်မည့် ရေဆေးကန်များ၊ ပင်လယ်နှင့် ၎င်းကို ထောက်ထားသော နွား ၁၂ ကောင်၊ အိုးများ၊ ခွက်များနှင့် ပန်းကန်များတို့ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသောပစ္စည်းတစ်ခုစီတွင် ဧဒင်ဥယျာဉ်ကို သတိရစေသော အရာများစွာ ပါဝင်ကြောင်း သတိပြုရန် အရေးကြီးသည်။ ခေရုဗိမ်များ၊ နှင်းပန်းများ၊ အဖူးများ၊ သလဲသီးများ၊ ထန်းပင်များ၊ နွားများနှင့် ခြင်္သေ့များသည် အတွင်းခန်းများရှိ ရွှေရောင်သန့်ရှင်းရာနေရာများတွင် တွေ့ရသည့် အလားတူပုံများကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ထိုအမြဲတမ်း သတိပေးနေသော ပုံရိပ်များသည် ဗိမာန်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ညွှန်ပြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အလယ်တွင် နေထိုင်ရန်သာမက (ထွက်မြောက်ရာ ၂၅:၈) အာဒံနှင့် ဧဝတို့ ဧဒင်တွင် ခံစားခဲ့သော ဘုရားသခင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် မိတ်သဟာယကို နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ထူထောင်ရန်လည်း ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ဝတ်ပြုခြင်းသည် တစ်နည်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားတို့အကြား မူလသဟဇာတဖြစ်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

အခန်း၏အဆုံးတွင် ရွှေပစ္စည်းများကို ဖော်ပြထားပြီး အကိုင်း ၇ ချောင်းပါသော မီးခုံ ၁၀ ခု (မြောက်နံရံတစ်လျှောက် ၅ ခုနှင့် တောင်ဘက် ၅ ခု)၊ မီးစာညှပ်များ၊ ခွက်များ၊ ပန်းကန်များ၊ ဇွန်းများ၊ နံ့သာပေါင်းအိုးများနှင့် ပတ္တာများ ပါဝင်သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၇:၄၉–၅၀)။ ရွှေသည် လေးလံသော သစ်သားတံခါးကို ထောက်ထားနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာခြင်းမရှိသောကြောင့် ထိုအရာသည် အတွင်းခန်းများရှိ မျက်နှာပြင်တိုင်းကို ရွှေဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားနိုင်ရန် ပတ္တာများအတွက် အလှဆင်မှု သို့မဟုတ် ဖုံးအုပ်မှုတစ်မျိုး ဖြစ်နိုင်သည်။

၈:၁–၆၆။ ဗိမာန်တော် ဆက်ကပ်ခြင်း။ ဗိမာန်တော် ပြီးစီးပြီးနောက် ရှောလမုန်သည် အကြီးအကဲများနှင့် အနွယ်ခေါင်းဆောင်များအပါအဝင် အရေးကြီးသူအားလုံးကို စုစည်းကာ ပဋိညာဉ်သေတ္တာနှင့် အခြားသန့်ရှင်းသော ပစ္စည်းများအားလုံးကို သူတို့၏ အနားယူရာနေရာအသစ်သို့ ယူဆောင်လာစေခဲ့သည်။ ဗိမာန်တော်သည် ရှောလမုန်၏ နန်းစံ ၁၁ နှစ်၊ ၈ လတွင် ပြီးစီးခဲ့ပြီး (၆:၃၈) ပရိဘောဂနှင့် ဆက်ကပ်ခြင်းကို ၇ လတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် ၁၁ လခန့်ကြာပြီးနောက် ဖြစ်နိုင်သည်။ လူတို့သည် တဲတော်ပွဲအတွင်း ယာယီတဲများ၌ နေထိုင်ခြင်းအားဖြင့် အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်မြောက်ခြင်းကို အထိမ်းအမှတ်ပြုနေချိန်တွင် (ဝတ်ပြုရာ ၂၃:၄၂–၄၃) ဘုရားသခင်က မိမိတို့အလယ်တွင် ယာယီနေရာတစ်ခု ဆောက်ပေးပါက သူတို့နှင့်အတူ “တဲထိုးနေမည်” ဟူသော မောရှေမှတစ်ဆင့် ပေးထားသည့် ကတိကိုလည်း အာရုံစိုက်စေရန် ထိုနှောင့်နှေးမှုကို တဲတော်ပွဲနှင့် တိုက်ဆိုင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၅:၈)။

ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို ၎င်း၏နေရာ၌ ထားရှိစဉ် ကြီးမားသော ခေရုဗိမ်များ၏ ဖြန့်ထားသော အတောင်ပံများအောက်၌ အပြင်ဘက်တွင် သိုးနှင့် နွား အလွန်များပြားစွာ ယဇ်ပူဇော်ခဲ့ကြသည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၈:၄–၅)။ ပဋိညာဉ်သေတ္တာအတွင်းတွင် ပညတ်တော်၏ ကျောက်ပြား ၂ ပြားသာ ရှိပြီး အာရုန်၏ တောင်ဝှေး သို့မဟုတ် မန္နရွှေအိုးအကြောင်း မဖော်ပြထားပါ (ထွက်မြောက်ရာ ၁၆:၃၃–၃၄; တောလည်ရာ ၁၇:၁၀; ဟေဗြဲ ၉:၄)။ ထိုနောက်ပိုင်းပစ္စည်းများကို ရှောလမုန်ခေတ်မတိုင်မီ တစ်ချိန်ချိန်တွင် ပဋိညာဉ်သေတ္တာထဲမှ ဖယ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့နောက် အတွင်းခန်းများသည် မီးခိုးဖြင့် ပြည့်လာပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ထိုနေရာတွင် မနေနိုင်တော့သဖြင့် ဘုရားသခင်က ထိုနေရာကို မိမိအတွက် သိမ်းယူနေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၈:၁၁)။ ရှောလမုန်က ဘုရားသခင်သည် ထူထပ်သောအမှောင်ထု (အသန့်ရှင်းဆုံးအခန်း) တွင် နေတော်မူသော်လည်း မိမိက ကိုယ်တော်အတွက် အိမ်/ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြောင်း ပြောခဲ့သည် (ငယ် ၁၂–၁၃)။ မည်သည့်ဗိမာန်တော်မျှ နေရာတိုင်းတွင် ရှိတော်မူသော ဘုရားသခင်ကို မဆံ့နိုင်သော်လည်း (ငယ် ၂၇) ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏လူတို့အနီးတွင် ရှိသော ဘုရားသခင်အဖြစ် ထိုနေရာ၌ မိမိ၏ ရှိနေခြင်းကို ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှောလမုန်သည် စုဝေးနေသော လူထုဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ဆက်ကပ်ခြင်းဆုတောင်းချက်ကို ပြုခဲ့သည် (ငယ် ၁၄–၅၃)။ သူသည် မိမိ၏ဖခင်ကို ဂုဏ်ပြုခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး ဒါဝိဒ်နှင့် ပဋိညာဉ်၏ အခြေခံအချက်များကို အကျဉ်းချုပ်ပြောခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပဋိညာဉ်တွင် မိမိ၏တာဝန်မှာ ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ရန် (ငယ် ၁၅–၂၀) နှင့် ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို သင့်လျော်စွာ ထားရှိရန် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် ဒါဝိဒ်နှင့် မောရှေ၏ ပဋိညာဉ်များအကြား အပြန်အလှန်ဆက်နွယ်မှုကို အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြသည် (ငယ် ၂၁)။ ပဋိညာဉ်သေတ္တာသည် အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်မြောက်ခြင်းကို အာရုံစိုက်စေပြီး ဗိမာန်တော်သည် ဒါဝိဒ်နှင့် ဘုရားသခင်ပြုသော ပဋိညာဉ်မှ စတင်ခဲ့သည်။ ရှောလမုန်က ကောင်းကင်ဘက်သို့ လက်ဖြန့်သောအခါ (သန့်ရှင်းသော ရည်ရွယ်ချက်နှင့် လုပ်ရပ်များကို ဆိုလိုသည့် အပြုအမူ၊ ဆာလံ ၂၄:၄) ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ အရေးပါမှုကို ထပ်မံဖော်ပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်အား ပြောခဲ့သော နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်း သူ၏သားကို ပလ္လင်ပေါ်တင်ရန်နှင့် ထိုသားက မိမိအတွက် အိမ်တော်တည်ဆောက်ရန် ပြည့်စုံစေခဲ့သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၈:၁၈–၂၆)။

ရှောလမုန်၏ ဆုတောင်းချက်တွင် အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာများစွာ ပါဝင်သည်။ အပြစ်၊ ကယ်တင်ခြင်း၊ ပဋိညာဉ်၊ ဝတ်ပြုခြင်း၊ သစ္စာရှိခြင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံရှိ သန့်ရှင်းရာဌာန၊ ဘုရားသခင်၏ အကျင့်စာရိတ္တနှင့် လူသားတို့၏ သဘောသဘာဝတို့ ဖြစ်သည်။ ရှောလမုန်က ဘုရားသခင် “ကြားတော်မူပါ” ဟု ယေဘုယျ တောင်းပန်သောအခါ လူတို့ကြုံတွေ့နိုင်သည့် အခြေအနေ ၇ မျိုးကို ဖော်ပြပြီး ထိုအချိန်များတွင် အထူးသဖြင့် ကြားတော်မူရန်၊ လုပ်ဆောင်ရန်၊ ခွင့်လွှတ်ရန် သို့မဟုတ် သူတို့၏အမှုကို ကာကွယ်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည် (ငယ် ၃၂၊ ၃၄၊ ၃၆၊ ၃၉၊ ၄၃၊ ၄၅၊ ၄၉)။ ဤနေရာတွင် ဗိမာန်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ လူတို့အလယ်ရှိနေခြင်း၏ ထိမိစရာ သင်္ကေတတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် အမှန်တကယ် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် မိမိထံ အော်ဟစ်သူများကို တရားမျှတကြောင်း ပြသခြင်းကို မိမိ၏ကောင်းကင်ဗိမာန်တော်မှ ဆောင်ရွက်တော်မူကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ အသိအမှတ်ပြုထားသည် (ငယ် ၃၀၊ ၃၉၊ ၄၃၊ ၄၉)။

ဆုတောင်းချက်၏ နောက်ထပ်အဓိကအကြောင်းအရာမှာ ရှောလမုန်က အပြစ်ကို ဖော်ပြပုံနှင့် ဘုရားသခင်က အပြစ်ကို ကိုင်တွယ်ပုံ ဖြစ်သည်။ သူအသုံးပြုသော အပြစ်ဟူသော စကားလုံးသည် ပစ်မှတ်ကို မထိခြင်း၊ မိမိ၏တာဝန်ကို မကျေပွန်ခြင်း၊ မျှော်မှန်းချက်နှင့် မကိုက်ညီခြင်း သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြည့်စုံမှုမရရှိခြင်းကို ဆိုလိုသည် (ငယ် ၁၆၊ ၃၁၊ ၃၄–၃၆၊ ၄၆–၄၇၊ ၅၀)။ လူတို့အား ကောင်းသောလမ်းကို သင်ကြားပေးပါက (ငယ် ၃၆) သူတို့သည် ဘုရားသခင်နောက်သို့ လိုက်ရန် ပိုမိုဆန္ဒရှိလာမည်ဟု ရှောလမုန်က ဆိုသည်။ သို့သော် အပြစ်၏ပြဿနာသည် လူသားတိုင်း၏နှလုံးထဲတွင် ကပ်ရောဂါတစ်ခုကဲ့သို့ တည်ရှိနေကြောင်း သူရှင်းပြသည် (ငယ် ၄၆)။ နှလုံး၏အခြေအနေကို ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာ အမှန်တကယ် သိတော်မူပြီး ထိုပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်သည်မှာ ဘုရားသခင်၏ သည်းခံခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ “ခွင့်လွှတ်” ဟူသော ကြိယာသည် ငယ် ၅ ခုတွင် ပေါ်လာပြီး (ငယ် ၃၀၊ ၃၄၊ ၃၆၊ ၃၉၊ ၅၀) ဆုတောင်းချက်၏ နိဂုံးတွင် ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ပဋိညာဉ်ကို အီဂျစ်ပြည်မှ ကယ်နုတ်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်ပေးသည်။

ရှောလမုန်သည် ဆုတောင်းချက်ကို ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့တွင် ရပ်လျက် စတင်ခဲ့သော်လည်း (ငယ် ၂၂) အဆုံးတွင် ဒူးထောက်နေခဲ့သည် (ငယ် ၅၄)။ ထိုအခမ်းအနားသည် အလွန်အံ့သြဖွယ်ကောင်းရမည်။ ယဇ်ပူဇော်သော တိရစ္ဆာန်အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားသဖြင့် ယဇ်ပလ္လင်သည် မလုံလောက်တော့ဘဲ ဝင်းအလယ်ရှိ မြေပေါ်တွင် ယဇ်ပူဇော်ရန် အထူးစီစဉ်ပေးခဲ့ရသည်။ ထိုယဇ်များသည် ငြိမ်သက်ခြင်း သို့မဟုတ် မိတ်သဟာယယဇ်များ ဖြစ်သောကြောင့် အဆီကိုသာ မီးရှို့ပြီး ကျန်တိရစ္ဆာန်အသားကို ဝတ်ပြုသူများနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များအကြား မျှဝေစားသုံးကြသည် (ဝတ်ပြုရာ ၇:၁၁–၁၅၊ ၃၀–၃၆)။ အခြေအနေသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသောကြောင့် လူတို့သည် အခမ်းအနားကို မပြီးဆုံးစေလိုကြဘဲ ပွဲတော်ကို နောက်ထပ် တစ်ပတ်တိုးချဲ့ခဲ့ကြသည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၈:၆၅–၆၆)။ ဗိမာန်တော်အခမ်းအနားများကိုလည်း တဲတော်ပွဲ၏ လူထုဝမ်းမြောက်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်ခဲ့ကြသည်။

၉:၁–၁၁:၄၃

ရှောလမုန်၏ နန်းစံကျန်ကာလ

နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကြာပြီးနောက် ကြီးမားသော ဆောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းများ ပြီးစီးသွားပြီး ဗိမာန်တော်နှင့် နန်းတော်ပေါင်းစည်းထားသော အဆောက်အအုံသည် ပတ်ဝန်းကျင်နိုင်ငံများ၏ မနာလိုမှုကို ဖြစ်စေသော အရာဖြစ်လာသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဗိမာန်တော်ဆက်ကပ်ခြင်း ဆုတောင်းချက်ကို တုံ့ပြန်၍ ရှောလမုန်ထံ ဒုတိယအကြိမ် ပေါ်ထွန်းတော်မူပြီး ဒါဝိဒ်က ဘုရားသခင်နှင့် ပြုထားသော ပဋိညာဉ်၏ အရေးပါမှုနှင့် ရှောလမုန်ထံမှ မျှော်လင့်သော ပဋိညာဉ်သစ္စာကို သတိပေးခဲ့သည် (၉:၁–၉)။ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ကိုယ်တော်ကို ပုန်ကန်ခြင်းအတွက် တရားစီရင်ခြင်းနှင့်လည်း သက်ဆိုင်သည်။ ဤနှုတ်ကပတ်တော်သည် ကောင်းချီးနှင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကဲ့သို့ပင် သေချာစွာ ပြည့်စုံရမည်ဖြစ်သည်။ ရှောလမုန်နှင့် တုရုမင်းကြီး ဟိရံအကြား မတန်ဖိုးထားခံရသော လက်ဆောင်တစ်ခု၊ ဆောက်လုပ်ရေးကုန်ကျစရိတ်နှင့် ရှောလမုန်၏ အခြားလုပ်ဆောင်မှုများကြောင့် ဆက်ဆံရေး ပျက်စီးလာခြင်းနှင့်အတူ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် တရားစီရင်ခြင်း၏ အရိပ်အမြွက်များ ဆက်လက်ပေါ်ပေါက်လာသည် (၉:၁၀–၁၄; ငယ် ၁၅–၂၈)။ ရှေဘမိဖုရား လာရောက်ခြင်းနှင့် ရှောလမုန်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲသို့ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများ ဝင်ရောက်လာခြင်းကို ဖော်ပြသောအခါ ဇာတ်ကြောင်းသည် အပြုသဘောဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာသည် (၁၀:၁–၂၉)။ အခြေအနေများ ကောင်းမွန်နေသော်လည်း အနာဂတ်အကျပ်အတည်း၏ သိမ်မွေ့သော သတိပေးချက်များသည် နောက်ခံတွင် ရှိနေသည် (၁၁:၁–၄၃)။

၉:၁–၉။ ပဋိညာဉ်သစ္စာရှိရန် စိန်ခေါ်ခြင်း။ ရှောလမုန်၏ ဆုတောင်းချက်ကို တုံ့ပြန်၍ ဘုရားသခင်သည် သူ့ထံ ဒုတိယအကြိမ် ပေါ်ထွန်းတော်မူသည်။ အကြောင်းအရာအရ ဤအရာသည် နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကြာမြင့်ခဲ့သော ရှောလမုန်၏ ဆောက်လုပ်ရေးအစီအစဉ် ပြီးစီးချိန်တွင် ဖြစ်သည်။ ဤအရာက ဗိမာန်တော် ပြီးစီးပြီးနောက် နန်းတော်အဆောက်အအုံ ပြီးစီးရန် ၁၃ နှစ်စောင့်ဆိုင်းရသဖြင့် ဗိမာန်တော်သည် အသုံးမပြုဘဲ ရပ်နေခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုပါသလော (၆:၃၈; ၇:၁ နှင့် ကြည့်ပါ)။ အချက်အလက်များသည် မရှင်းလင်းသော်လည်း ဗိမာန်တော်များကို ဘုရားသခင်၏အမှုတော်အတွက် ချက်ချင်းအသုံးပြုရန် ဆက်ကပ်ကြသည်ဆိုသည့် အချက်က ၁၃ နှစ်တိုင် အသုံးမပြုခဲ့ဟူသော အယူအဆကို ပယ်ချစေသည်။ ဆက်ကပ်ဆုတောင်းချက်နှင့် ဘုရားသခင်က ဆုတောင်းချက်ကို ကြားတော်မူကြောင်း အာမခံသည့် အဖြေကြား အချိန်ကာလရှည်ကြာမှု ရှိခဲ့မည်ဟုလည်း မထင်ရပါ။ အဖြေသည် ဆုတောင်းချက်ပြီးနောက် မကြာမီ ရောက်လာရမည် (ပီကေ ၄၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ဘုရားသခင်သည် ရှောလမုန်အား တုံ့ပြန်ပြီး (ငယ် ၃–၉) သူ၏ဆက်ကပ်ခြင်းဆုတောင်းချက်ကို ကြားတော်မူပြီး ဗိမာန်တော်ကို သန့်ရှင်းစေခဲ့ကြောင်း အာမခံခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဘုရားသခင်၏ နာမတော်သာမက ကိုယ်တော်၏ “မျက်စိ” နှင့် “နှလုံး” တို့လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိမည် (ငယ် ၃)။ ဤအဖြေသည် ဆက်ကပ်ခြင်းဆုတောင်းချက်တစ်လျှောက် ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်ဘုံတွင် နေတော်မူကြောင်း ရှောလမုန် အခိုင်အမာပြောခဲ့ခြင်းနှင့် စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဆန့်ကျင်သည်။ ဗိမာန်တော်/ဘုရားသခင်၏ နေရာအကြောင်းကို ဆက်လက်မပြောဘဲ ဘုရားသခင်သည် ရှောလမုန်အား မိမိ၏ဖခင် ဒါဝိဒ်ကဲ့သို့ ပဋိညာဉ်၏ သတ်မှတ်ချက်များကို ထိန်းသိမ်း၍ နှလုံးဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ရိုးသားခြင်းဖြင့် ဒါဝိဒ်၏ ပဋိညာဉ်အပေါ် သစ္စာရှိရန် စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ ထိုအရာက မင်းဆက်၏ ရေရှည်တည်တံ့မှုကို သေချာစေမည် (ငယ် ၄–၅)။

ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် ရှောလမုန်အား သတိပေးခဲ့သည်။ သူ သို့မဟုတ် သူ၏နောက်ဆက်ခံသားများသည် အခြားနတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်ပါက ပြည်ဆုံးရှုံးခြင်း၊ ဗိမာန်တော်ပျက်စီးခြင်းနှင့် အခြားနိုင်ငံများ၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်လာမည်။ ယခင်က မိမိတို့ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးများစွာ ရရှိခဲ့သော လူမျိုးအပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကျရောက်ရသနည်းဟု သူတို့မေးကြမည် (ငယ် ၆–၈)။ အဖြေမှာ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်သောကြောင့် တရားစီရင်ခြင်း၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် သူတို့ထံ ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် မင်းဆက်နှင့် နိုင်ငံတော်နှစ်ခုစလုံးအတွက် လာမည့်ဘေးအန္တရာယ်ကို အရိပ်အမြွက်ပြုသော စိုးရိမ်ဖွယ် အချက်ပြချက် ဖြစ်ပြီး မကြာသေးမီက ကျင်းပခဲ့သော ဝိညာဉ်ရေးရာ မြင့်မားသော အခမ်းအနားများနှင့် အလွန်ဆန့်ကျင်သည်။ ခမ်းနားသော ဗိသုကာလက်ရာများနှင့် စိတ်အားထက်သန်သော ဘာသာရေးအခမ်းအနားများသည် ယုံကြည်ခြင်းရှိသော ဘဝကို မဖြစ်မနေ အဓိပ္ပာယ်မဖော်ပြကြောင်း လက်တွေ့အခြေအနေကို ပြန်လည်သတိပေးခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်ကို စောင့်ထိန်းသော ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာမရှိပါက ထိုအရာများသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပါ။

၉:၁၀–၁၄။ မတန်ဖိုးထားခံရသော လက်ဆောင်။ ဗိမာန်တော် ပြီးစီးခြင်းကို ကြေညာသော စကားကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြခြင်းသည် ယခင်စာပေအပိုင်း (၉:၁–၉) ကို ပိတ်ပေးပြီး နောက်အပိုင်းတစ်ခုကို ဖွင့်ပေးသည်။ နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကြာ ဆောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းများ ပြီးစီးသောအခါ ရှောလမုန်သည် ဟိရံပေးထားသော အာရဇ်၊ ထင်းရှူးနှင့် ရွှေအားလုံးအတွက် တုရုမင်းကြီးထံ အကြွေးတင်နေဆဲဟု ခံစားခဲ့သည်။ အစ္စရေးသည် မူလပေးချေမှုအစီအစဉ်အတိုင်း မလိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်း (၅:၁၁) သို့မဟုတ် ဟိရံပေးသောပစ္စည်းများသည် ရှောလမုန် တောင်းဆိုထားသည်ထက် အလွန်များပြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုအကြွေးကို ဖြေရှင်းရန် ရှောလမုန်သည် သူတို့၏နယ်စပ်တစ်လျှောက်ရှိ မြို့ ၂၀ ကို ဟိရံအား ပေးခဲ့သည် (၉:၁၁)။ ထိုမြို့များကို အာမခံပစ္စည်းအဖြစ် ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဟိရံသည် ထိုအရာကို မနှစ်သက်ဘဲ ထိုဒေသကို ကာဗုလ်ဟု ခေါ်သော မလေးမစားအမည်တစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ ထိုစကားလုံးသည် “ချည်နှောင်ထားသည်” သို့မဟုတ် “ကန့်သတ်ထားသည်” ဟူသော ကြိယာနှင့် ဆက်နွယ်နိုင်သော်လည်း “ဘာမျှမဟုတ်သကဲ့သို့” ဟူသော ဟေဗြဲစကားနှင့်လည်း ဆက်နွယ်နိုင်ပြီး ထိုအရာက မြို့များအပေါ် သူ၏အထင်သေးမှုကို ပြသသည် (ငယ် ၁၃)။ ထိုအရာသည် နောင်မျိုးဆက်များစွာအကြာတွင် တုရုသည် အစ္စရေး၏ရန်သူများနှင့် ပူးပေါင်းလာသည့်အထိ တုရုနှင့် အစ္စရေးအကြား ဆက်ဆံရေး ပျက်စီးလာစေသော အကြောင်းတစ်ရပ် ဖြစ်နိုင်သည် (အာမုတ် ၁:၉–၁၀; ဟေရှာယ ၂၃:၁–၁၈; ယေဇကျေလ ၂၈:၁–၂၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ရှောလမုန်၏ မလုံလောက်သော ထိုလက်ဆောင်အပြင် ဟိရံသည် ရွှေ တာလန် ၂၀ ကို ထပ်မံပေးခဲ့ပြီး ထိုအရာသည် တုရုအပေါ် မကျေနပ်စရာ မြို့များ၏ “လက်ဆောင်” အတွက် အကြွေးရှိနေသည်ဟူသော ခံစားချက်ကို ဖယ်ရှားရန် ဖြစ်နိုင်သည်။

၉:၁၅–၂၄။ ပြီးစီးခဲ့သော စီမံကိန်းများ အကျဉ်းချုပ်။ ဤအပိုင်းတွင် ဗိမာန်တော်နှင့် နန်းတော် ဆောက်လုပ်ရေးအတွက်သာမက မြို့ရိုးများ၊ ဇိအုန်တောင်ပေါ်ရှိ အလွန်ခိုင်ခံ့စွာ တည်ဆောက်ထားသော ခံတပ်ဖြစ်သည့် မိလ္လောနှင့် ထိုအချိန်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သော အခြားမြို့များအတွက် လိုအပ်သည့် အလုပ်သမားအင်အားကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြထားသည် (ငယ် ၁၅၊ ၁၇–၁၉)။ အလေးအပင် အလုပ်အားလုံးကို အစ္စရေးက နှင်ထုတ်ခဲ့သော အနိုင်ယူခံလူမျိုးများထံမှ အတင်းအကျပ် အလုပ်ခိုင်းစေခြင်းဖြင့် ရယူခဲ့သည် (ငယ် ၂၁; တရားသူကြီး ၁:၁၉၊ ၂၁၊ ၂၇–၃၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ရှောလမုန်သည် မိမိ၏လူများကို ထိုအလုပ်သမားများ၏ ကြီးကြပ်သူများအဖြစ် ခန့်ထားခဲ့သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၉:၂၂–၂၃)။ ဤအသေးစိတ်များကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြခြင်းက စာပေအပိုင်းတစ်ခု၏ အဆုံးကို ညွှန်ပြသည် (၅:၁၃–၁၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဖာရော၏သမီးသည် မိမိ၏နေအိမ်အသစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ပြီးနောက် မိလ္လောတည်ဆောက်ရေး စတင်ခဲ့ခြင်းကို သတင်းအချက်အလက်အသစ်အဖြစ် ထည့်သွင်းထားသည်။

၉:၂၅–၂၈။ ကြီးမားသော စီမံကိန်းများပြီးနောက် ဘဝ။ ပဉ္စမအကြိမ်အဖြစ် ဗိမာန်တော် ပြီးစီးပြီဟူသော စကားကို ဖော်ပြထားသည် (၃:၁; ၆:၃၈; ၇:၅၁; ၉:၁ တို့တွင်လည်း ကြည့်ပါ)။ ယခုအကြိမ်တွင် အဓိကအပိုင်းအားလုံးကို ဖြေရှင်းပြီးပြီဟု ထင်ရပြီး အမှန်တကယ်ပင် လုပ်ငန်းစဉ်၏အဆုံး ဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော် နောက်ခံအဓိပ္ပာယ်တစ်ရပ် ရှိနေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ အဓိပ္ပာယ်မှာ ဗိမာန်တော်၊ နန်းတော် သို့မဟုတ် ဖန်ဆင်းခြင်းကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အရာတစ်ခု ပြီးစီးခြင်းသည် အဆုံးကိုမဟုတ်ဘဲ အစကို ဆိုလိုသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ အဓိကဇာတ်ကောင်များ မည်သို့ပြုမူမည်ဆိုသည်မှာ အရေးကြီးသည်။

ယခု ရှောလမုန်၏ဘဝသည် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျမ်းစာသည် သူတစ်နှစ်လျှင် ၃ ကြိမ် ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သည့် ဥပမာကို ပေးထားသည်။ ထိုအရာများသည် ဟေဗြဲအမျိုးသားတိုင်း ဗိမာန်တော်သို့ တက်ရောက်ရန် မျှော်လင့်ခံရသော ပသခါပွဲ (တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲ)၊ ရက်သတ္တပတ်ပွဲနှင့် တဲတော်ပွဲတို့ ဖြစ်နိုင်သည် (တရားဟောရာ ၁၆:၁၆)။

နောက်ထပ်ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုတစ်ခုမှာ ရှောလမုန်က ဟိရံ၏အကူအညီဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့သော ကုန်သွယ်ရေးသင်္ဘောအုပ်စု ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပင်လယ်နီရှိ တောင်ပိုင်းဆိပ်ကမ်းမြို့ အေလတ်တွင် အခြေစိုက်သည်။ ထိုသင်္ဘောအုပ်စု၏ နောက်ပိုင်းကံကြမ္မာကို မသိရပါ။ ဩဇိယသည် အေလတ်မြို့ကို ယုဒပြည်သို့ ပြန်လည်ရရှိစေခဲ့သည်ဟု ဆိုထားပြီး (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၄:၂၂) ဆယ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ်ခန့်အကြာတွင် အာရံလူတို့က ပြန်လည်သိမ်းယူခဲ့သည် (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၆:၆)။ ရှောလမုန်၏ ရေကြောင်းစွန့်စားမှုများသည် ရေရှည်မတည်မြဲခဲ့ပုံရသည်။