အခန်း ၃၁ — ဆရာတစ်ဦးအဖြစ် ခရစ်တော်

 

အခန်း ၃၁—ဆရာတစ်ဆူအဖြစ် ခရစ်တော်

မိမိ၏ဉာဏ်ပညာရှိသော ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ထာဝရဘုရားသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ အမှန်တရားများကို ပုံပမာများနှင့် သင်္ကေတများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားတော်မူ၏။ စကားပုံများကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် အပြစ်တင်ကြသူများနှင့် ရန်သူများအား အရှင်းလင်းဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး ဆုံးမမှုကို မကြာခဏ ပေးသတော်မူခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကို အပြစ်တင်ရန် အကြောင်းပြချက်တစ်စုံတစ်ရာကို ကိုယ်တော်၏စကားများထဲတွင် မတွေ့ရှိခဲ့ကြပေ။ ပုံပမာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ချက်များမှတစ်ဆင့် မြင့်မြတ်သောအမှန်တရားကို ဆက်သွယ်ပေးသည့် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကို ကိုယ်တော်တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သဘာဝလောကမှ ထုတ်နုတ်ပြသထားသော ပုံသဏ္ဌာန်များနှင့် သရုပ်ဖော်ချက်များကို အသုံးပြု၍ ရိုးရှင်းသောစကားဖြင့် နားထောင်သူများအား ဝိညာဉ်ရေးအမှန်တရားကို ဖွင့်ပြပေးခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်သာလျှင် မိမိ၏စကားများကို လှုံ့ဆော်မှုဖြစ်စေသော ဘဝ၊ အတွေ့အကြုံ (သို့မဟုတ်) သဘာဝ၏ မြင်ကွင်းများနှင့် မဆက်စပ်ပေးခဲ့ပါက စိတ်နှလုံးထဲမှ ကွယ်ပျောက်သွားကာ အမှတ်အသားတစ်ခုမျှပင် မကျန်ရစ်ခဲ့မည့် အဖိုးတန်မူများကို ဖော်ပြပေးခဲ့သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး၊ စူးစမ်းမေးမြန်းမှုကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ကာ၊ ၎င်းတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို အပြည့်အဝရရှိသောအခါ အမှန်တရား၏ သက်သေခံချက်ကို ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးထဲသို့ ပြတ်သားစွာ စွဲထင်စေခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် နားထောင်သူများသည် မိမိ၏သင်ခန်းစာကို ဆက်စပ်ပေးခဲ့သော အရာကို နောက်ပိုင်းတွင် ကြည့်ရှုနိုင်ကြပြီး မြင့်မြတ်သောဆရာ၏ စကားများကို ပြန်လည်အမှတ်ရနိုင်ရန် စိတ်နှလုံးထဲ၌ လုံလောက်သော အထင်အရှားဖြစ်စေရန် ကိုယ်တော် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေသည်။

ယေရှု၏သွန်သင်ဆုံးမမှုသည် ပညာတတ်ကျမ်းပြုဆရာတို့၏ သွန်သင်မှုနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အစဉ်အလာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ကျမ်းစာနှင့် အစဉ်အလာနှစ်ရပ်စလုံးကို ဖော်ပြရှင်းလင်းသူများ ဖြစ်ကြသည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြေညာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏သွန်သင်ချက်များတွင် ရှိသော တရားဝင်လေသံကမူ သန့်ရှင်းသော ဗျာဒိတ်တော်များ၏ အယူဝါဒများတွင် အသက်ရှင်သော တန်ခိုးပါရှိသည်ကို မည်သည့်အရာမျှ မတွေ့မြင်ခဲ့ကြကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။ ၎င်းတို့သည် အသစ်အဆန်း တစ်စုံတစ်ရာကို မပြသခဲ့ကြသလို၊ ဝိညာဉ်၏တောင့်တမှုကို ရရှိစေမည့် စကားတစ်ခွန်းကိုမျှ မပြောဆိုခဲ့ကြပေ။ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေကြသော သိုးနှင့်သိုးငယ်တို့အတွက် အစားအစာကို မပေးခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့၏ ထုံးစံမှာ တရားဥပဒေ၏ မရေရာဝေဝါးမှုများကို အလေးပေးပြောဆိုလေ့ရှိကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ချက်၏ ရလဒ်မှာ ပညာတတ်များလည်း နားမလည်နိုင်၊ သာမန်လူထုလည်း နားမလည်နိုင်သော အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် စကားလုံးပေါင်းစပ်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ခရစ်တော်သည် ဤလောကသို့ မြင့်မြတ်သောအမှန်တရားကို ဖော်ပြရန် ကြွလာတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် တန်ခိုးအာဏာရှိသူတစ်ဦးကဲ့သို့ သွန်သင်ဆုံးမခဲ့သည်။ မည်သည့်လူသားမျှ ဤကဲ့သို့ ဘယ်သောအခါမျှ မပြောဆိုဖူးသည်ကို ပြောဆိုခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ပြုမူပုံတွင် တွန့်ဆုတ်ခြင်း လုံးဝမရှိခဲ့သလို၊ မိမိပြောဆိုသော စကားများတွင် သံသယအရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏အကြောင်းအရာ ကဏ္ဍတိုင်းကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြောဆိုခဲ့သည်။ ရေပတိများနှင့် ပရောဖက်များ သိရှိလိုကြပြီး၊ လူသားတို့၏ သိလိုစိတ်ပြင်းပြမှုက နားလည်ရန် စိတ်မရှည်စွာ တောင့်တခဲ့ကြသော နက်နဲသော အရာများကို ကိုယ်တော် ဖွင့်ပြပေးနိုင်ခဲ့ပေသည်။ သို့သော် လူသားတို့သည် အရိုးရှင်းဆုံးနှင့် အတိတ်တလင်း ဖော်ပြထားသော အမှန်တရားများကိုပင် မခွဲခြားနိုင်ကြသောအခါ လူ့မျက်စိတို့မှ ကွယ်ဝှက်ထားသော နက်နဲသောအရာများကို မည်ကဲ့သို့ နားလည်နိုင်ကြမည်နည်း။ ယေရှုသည် ရှေးဟောင်းအကျွမ်းတဝင်ရှိပြီးသား အမှန်တရားများကို ထပ်တလဲလဲ ပြောဆိုရန် မရွံမရှာခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုယ်တော်သည် ဤအမှန်တရားများကို ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ကိုယ်တော်သည် ဗိမာန်တော်၏ ဘုန်းအသရေ ဖြစ်တော်မူ၏။ မျက်ကွယ်ပြုခံခဲ့ရသော၊ နေရာလွဲမှားစေခဲ့ကြသော၊ အလွဲသုံးစားလုပ်ခံခဲ့ကြသော၊ နှင့် ၎င်းတို့၏ သန့်စင်သောနေရာမှ ကင်းကွာသွားခဲ့ကြသော အမှန်တရားများကို မှားယွင်းမှု၏ အဖော်အဖက်များမှ ကင်းဝေးစေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်တောက်ပသော အလှတရားဖြင့် အဖိုးတန်ကျောက်မျက်ရောင်များအဖြစ် ပြသကာ သင့်လျော်သော ဘောင်ဘောင်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းပေးခဲ့ပြီး ထာဝစဉ် တည်မြဲနေစေရန် မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မည်မျှကြီးမားသော လုပ်ငန်းဆောင်တာ ဖြစ်ခဲ့ပါသနည်း။ ၎င်းသည် မည်သည့်ကန့်သတ်ချက်ရှိသော လူသားတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ နားလည်နိုင် သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမရှိသော သဘောသဘာဝမျိုး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားတို့၏ ရန်သူဖြစ်သော စာတန်၏ လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် ဆက်စပ်နေခြင်းကြောင့် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်နေခဲ့သော အမှန်တရားကို ဘုရားသခင်ကို ဘုန်းထင်ရှားစေမည့်နေရာတွင် ထားရှိရန်နှင့် လူသားတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းဖြစ်လာစေရန် မြင့်မြတ်သော လက်တော်ဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ အမှုတော်မှာ အမှန်တရားကို ၎င်း၏ မူလလတ်ဆတ်မှုနှင့် အလှတရားအတိုင်း ဤလောကသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ရန် ဖြစ်ပေသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာများကို သဘာဝနှင့် အတွေ့အကြုံဆိုင်ရာ အရာများဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခဲ့သည်။ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော ဝိညာဉ်အတွက် လတ်ဆတ်သော မန္နမုန့်ကို ပေးသတော်မူခဲ့ပြီး လူတို့အကြားတွင် တည်ထောင်ရမည့် နိုင်ငံတော်သစ်တစ်ခုကို တင်ပြခဲ့သည်။

ယုဒလူမျိုး ရဘိုင်ဆရာများသည် တရားဥပဒေ၏ တောင်းဆိုချက်များကို တင်းကျပ်ခက်ခဲသော တောင်းဆိုချက်များအဖြစ် တင်ပြခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယနေ့ခေတ်တွင် စာတန်လုပ်ဆောင်နေသည့် အတိုင်းပင် တရားဥပဒေကို လူတို့ရှေ့တွင် အေးစက်ပြီး တင်းကျပ်သော အမိန့်နှင့် အစဉ်အလာများ၏ စည်းမျဉ်းတစ်ခုအနေဖြင့် တင်ပြခဲ့ကြသည်။ စုန်းအတတ်၊ နိမိတ်ဖတ်ခြင်းနှင့် အယူသီးမှုများသည် ဘုရားသခင်၏ တရားဥပဒေ၏ အလင်း၊ ဘုန်းအသရေ၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အဝေးသို့ ရောက်ရှိနိုင်သော တောင်းဆိုချက်များကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စား လူထုအား ပြောဆိုနေကြသည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြေညာခဲ့ကြသည်။ အာဒံ၏ ကျူးလွန်ဖောက်ဖျက်မှုနောက်ပိုင်းတွင် ထာဝရဘုရားသည် လူသားနှင့် တိုက်ရိုက်စကားမပြောတော့ပေ။ လူသားမျိုးနွယ်သည် ခရစ်တော်၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံခံခဲ့ရပြီး ဆက်သွယ်မှုမှန်သမျှ ကိုယ်တော်မှတစ်ဆင့် ဤလောကသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဆိုင်းနိုင်းတောင်ပေါ်တွင် တရားဥပဒေကို မိန့်ကြားခဲ့သူမှာ ခရစ်တော်ဖြစ်တော်မူပြီး ၎င်း၏ အမိန့်တော်များအားလုံး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကိုလည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ တရားဥပဒေ၏ ဘုန်းအသရေနှင့် တန်ခိုးမဟာဘုန်းကိုလည်းကောင်း ကိုယ်တော် သိရှိတော်မူခဲ့သည်။ တောင်ပေါ်စကားပြောကြားချက်တွင် ခရစ်တော်သည် တရားဥပဒေကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ပြီး ယေဟောဝါ၏ အမိန့်တော်များ၏ ကျယ်ပြန့်သော တောင်းဆိုချက်များကို နားထောင်သူများ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် စွဲထင်စေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ဆုံးမမှုများသည် လူထုအတွက် ဗျာဒိတ်တော်သစ်တစ်ခုအနေဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး တရားဥပဒေကို ပို့ချကြသော ဆရာများ၊ ကျမ်းပြုဆရာများနှင့် ဖာရိသိသူများသာမက သာမန်လူထုပါ ကိုယ်တော်၏ အယူဝါဒကို အံ့သြအოတးဖြစ်ခဲ့ကြရသည်။ ခရစ်တော်၏ စကားများသည် အသစ်အဆန်းမဟုတ်သော်လည်း ဗျာဒိတ်တော်၏ တန်ခိုးဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် ဆရာများက လူတို့ရှေ့တွင် တင်ပြခဲ့ကြသော အလင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ အမှန်တရားကို ၎င်း၏ သင့်လျော်သော အလင်းရောင်နှင့်အညီ တင်ပြခဲ့ကြသောကြောင့်တည်း။ ကိုယ်တော်သည် လူတို့၏ အစဉ်အလာများနှင့် ပညတ်ချက်များကို လုံးဝ အလေးမထားခဲ့ဘဲ ကမ္ဘာဦးအစကတည်းက ကိုယ်တော်၏ ပလ္လင်တော်၏ အခြေခံအမြစ်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်၏ တရားဥပဒေထဲမှ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အရာများကို ရှုမြင်နိုင်ရန် ၎င်းတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းရှိသော မျက်စိများကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တည်ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ ထာဝရကာလ၏ အဆုံးမရှိသော ခေတ်ကာလများတစ်လျှောက်လုံးတွင် ၎င်းသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ကာ ကောင်းမြတ်သော ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ ကြီးမားသော စံချိန်စံညွှန်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ယုဒလူမျိုးတို့၏ စီးပွားရေးစနစ် (သို့မဟုတ် အုပ်ချုပ်မှုစနစ်) သည် ပုံဥပမာအားဖြင့် ဧဝံဂေလိတရားဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ လူတို့၏ စိတ်နှလုံးများက ဝိညာဉ်ရေးအလင်းကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းရှိလာသည်နှင့်အမျှ လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာမည့် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ တင်ပြချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ စာတန်သည် ရှင်းလင်းလွယ်ကူသော အမှန်တရားများကို အမြဲတမ်း မှေးမှိန်ဝေဝါးစေရန် ကြိုးပမ်းနေတတ်ပြီး ခရစ်တော်ကမူ πεေကျးဇူးတော်ကြောင့် ကျဆုံးသွားသော လူသားတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အမှန်တရားမှန်သမျှကို နားလည်သဘောပေါက်စေရန် စိတ်နှလုံးကို အမြဲတမ်း ဖွင့်လှစ်ပေးရန် ကြိုးပမ်းနေတော်မူ၏။ ယနေ့တိုင်အောင် ဝေဝါးစွာသာ မြင်တွေ့ရဆဲဖြစ်သော အမှန်တရား၏ ရှုထောင့်များ၊ နားမလည်နိုင်သေးသော ဆက်စပ်မှုများနှင့် ဘုရားသခင်၏ တရားဥပဒေထဲတွင် မည်သူမျှ လုံးဝမနားလည်နိုင်သေးသော နက်နဲကျယ်ပြန့်သည့် နက်နဲမှုများ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ တရားဥပဒေတွင် တိုင်းတာ၍မရနိုင်သော ကျယ်ပြန့်မှု၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ဘုန်းအသရေတို့ တည်ရှိနေသော်လည်း ဘာသာရေးလောကသည် ယုဒလူမျိုးများ ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် လူတို့၏ အစဉ်အလာများနှင့် ပညတ်ချက်များကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ဤတရားဥပဒေကို ဖယ်ရှားထားခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော် မကြွလာမီ အချိန်များက လူတို့သည် “အမှန်တရားဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း” ဟု အလကားပင် မေးမြန်းခဲ့ကြသည်။ အမှောင်ထုသည် ကမ္ဘာမြေကို ဖုံးလွှမ်းခဲ့ပြီး ထူထပ်သော အမှောင်ထုသည် လူထုကို ဖုံးလွှမ်းခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ဗျာဒိတ်တော်များမှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့အား စကားပြောကြားခဲ့သော်လည်း ယုဒပြည်ပင်လျှင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အမှောင်ထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှန်တရားသည် ၎င်းကို ဖော်ပြရှင်းလင်းကြသည်ဟု ဆိုကြသူများ၏ အယူသီးမှုများနှင့် အစဉ်အလာများကြောင့် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရပြီး အငြင်းပွားမှုများ၊ မနာလိုဝန်တိုမှုများနှင့် ဘက်လိုက် prejudicial ဖြစ်မှုတို့က ဘုရားသခင်၏ သားသမီးဖြစ်ကြသည်ဟု ဆိုကြသူများကို ကွဲပြားစေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် လမ်းခရီး၊ အမှန်တရားနှင့် အသက်ဖြစ်တော်မူသော ကိုယ်တော်တိုင်ပင် ဘုရားသခင်ထانမှ စေလွှတ်တော်မူသော ဆရာတစ်ဆူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယေရှုသည် ကမ္ဘာမြေ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အမှောင်ထုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့အလယ်တွင် တောက်ပစေရန် ကောင်းကင်ဘုံ၏ စင်ကြယ်ပြီး ကြွယ်ဝသောအမှန်တရားကို ရှုမြင်နိုင်ရန် တင်ပြပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က “ဝိညာဉ်ရေးအလင်း ဖြစ်စေသတည်း” ဟု မိန့်ကြားခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေ၏ အလင်းသည် ယေရှုခရစ်တော်၏ မျက်နှာတော်ပေါ်တွင် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခဲ့ပေသည်။

ခရစ်တော်သည် လူသားတို့၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်များအပေါ်တွင်၊ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဖြောင့်မတ်ခြင်းအပေါ်တွင်၊ (သို့မဟုတ်) မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို မိမိတို့ကိုယ်တိုင်အပေါ်တွင် အားကိုးရမည်မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာလောက၏ အပြစ်များကို ဖယ်ရှားပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်အပေါ်တွင်သာ အားကိုးရမည် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၌ ခမည်းတော်ထံတွင် ရှိသော ရှေ့နေ (သို့မဟုတ်) အသနားခံဖက်ကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်မှတစ်ဆင့် “ယခုလာကြလော့၊ အတတ္တဆွေးနွေးကြကုန်အံ့ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ သင်တို့၏ အပြစ်များသည် နီမြန်းသော အဝတ်ကဲ့သို့ နီသော်လည်း နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်လာလိမ့်မည်။ ပိုးနီကဲ့သို့ နီသော်လည်း သိုးမွေးကဲ့သို့ ဖြူလာလိမ့်မည်” ဟု ဖိတ်ခေါ်မှုကို ပေးသတော်မူခဲ့သည်။ ဤဖိတ်ခေါ်မှုသည် ယနေ့ခေတ်အထိ ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ လိုင်းများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်လျက် ရောက်ရှိလာနေပေသည်။ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခြင်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးခြင်း (သို့မဟုတ်) မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ယူဆခြင်းတို့ကြောင့် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မိမိ၏အပြစ်များကို ဝန်ချတောင်းပန်ခြင်းမှ မတားဆီးစေဘဲ “မိမိ၏အပြစ်များကို ဖုံးကွယ်ထားသူသည် အောင်မြင်မည်မဟုတ်။ သို့သော် ဝန်ချတောင်းပန်ပြီး စွန့်လွှတ်သူမူကား ကရုဏာကို ရရှိလိမ့်မည်” ဟူသော ကတိတော်ကို ခံစားနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ထံမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ မဝှက်ထားပါနှင့်၊ ညီအစ်ကို မောင်နှမများက သင်တို့နှင့် ဆက်စပ်မှုရှိလာသောအခါ သင်တို့၏ အပြစ်များကို ၎င်းတို့အား ဝန်ချပြောဆိုခြင်းကိုလည်း မပေါ့ဆပါနှင့်။ “သင်တို့၏ အပြစ်များကို တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဝန်ချကြလော့၊ အနာရောဂါ ငြိမ်းစရာအကြောင်းရှိ၏၊ တစ်ယောက်အတွက် တစ်ယောက် ဆုတောင်းကြလော့”။ နောက်ဆုံးစာရင်းရှင်းမည့်နေ့တွင် ရင်ဆိုင်ရရန်အတွက် ဝန်ချတောင်းပန်ခြင်းမရှိဘဲ ချန်လှပ်ထားခဲ့သော အပြစ်များစွာ ရှိနေပေသည်။ ကိုယ်တော်၏ ရွေးနှုတ်ဖိုး ယဇ်ပူဇော်ခြင်းက သင်တို့အတွက် အသနားခံပေးနေစဉ် ယခုပင် သင်တို့၏အပြစ်များကို မြင်တွေ့ရန်၊ ဝန်ချတောင်းပန်ရန်နှင့် ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားပစ်ရန်မှာ ပို၍ပင် သာလွန်ကောင်းမွန်ပေသည်။ ဤအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သင်ယူရန် မရွံမရှာပါနှင့်။ သင်၏ဝိညာဉ်၏ ကျန်းမာရေးနှင့် သင်၏ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများ၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုတို့သည် ဤအရာများတွင် သင်လိုက်လျှောက်မည့် လမ်းစဉ်အပေါ်တွင် မူတည်နေပေမည်။ ထို့ကြောင့် သင့်လျော်သောအချိန်၌ ကိုယ်တော်က သင်တို့ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးကြီးသော လက်တော်အောက်တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချကြလော့။ “သင်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု အားလုံးကို ကိုယ်တော်ပေါ်သို့ ပစ်ချကြလော့၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုယ်တော်သည် သင်တို့အတွက် ဂရုစိုက်တော်မူသောကြောင့်တည်း”။

မှားယွင်းတတ်သော စိတ်နှလုံးသည် ဝေဖန်ခံရမှုကို မလိုလားခြင်း (သို့မဟုတ်) အပြစ်ဝန်ချခြင်းဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချမှုကို ခံယူရန် မဆန္ဒရှိခြင်းတို့သည် ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော အမှန်တရားတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ အချို့သူများသည် မိမိတို့၏ အပြစ်များကို မြင်တွေ့ကြသော်လည်း ဝန်ချတောင်းပန်ခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို လျော့ကျစေလိမ့်မည်ဟု တွေးတောကာ မိမိတို့၏ မှားယွင်းမှုကို အကြောင်းပြကြပြီး၊ ဝန်ချတောင်းပန်ခြင်းက ဝိညာဉ်ကို ပေးမည့် ဆုံးမပဲ့ပြင်မှုမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ထင်ရှားသော အမှားအယွင်းနှင့် ပတ်သက်သော အတွေးသည် ၎င်းတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုများကို ခါးသီးစေရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အဟန့်အတားဖြစ်စေရန် ကျန်ရစ်နေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝန်ချတောင်းပန်ခြင်း လမ်းစဉ်မှ ထွက်ခွာသွားကြသောကြောင့် လူထုအတွက် သစ္စာရှိသော စံနမူနာကောင်းများ ဖြစ်လာရန် ပျက်ကွက်ကြသောကြောင့်တည်း။ ၎င်းတို့သည် အခြားသူများ၏ အမှားများကို မြင်တွေ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝများတွင် ဤသွန်သင်ချက်ကို လိုက်နာရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ကြပြီးဖြစ်ပါလျက် “သင်တို့၏ အပြစ်များကို တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဝန်ချကြလော့၊ အနာရောဂါ ငြိမ်းစရာအကြောင်းရှိ၏၊ တစ်ယောက်အတွက် တစ်ယောက် ဆုတောင်းကြလော့” ဟူသော အကြံဉာဏ်ကို ပေးရန် မည်ကဲ့သို့ သတ္တိရှိနိုင်ကြမည်နည်း။ ဓမ္မဆရာများ သို့မဟုတ် လူထုသည် မနှစ်မြို့ဖွယ်ဖြစ်သောကြောင့်၊ ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုကို မမြှင့်တင်ပေးဘဲ ဆုံးမပဲ့ပြင်ကာ နာကျင်စေသောကြောင့် ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်နိုင်လျှင် မေ့ပျောက်သွားခဲ့ကြသော အမှန်တရားတစ်ခုမှ မည်မျှအထိ သင်ယူကြမည်နည်း။ ဓမ္မဆရာများနှင့် လူထုသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကယ်တင်ခြင်းကို ရရှိကြမည်ဆိုပါက နေ့စဉ်၊ နာရီစဉ် ကယ်တင်ခြင်းကို ခံယူရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားနှင့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အလင်းပေးမှုကို ဆာလောင်မွတ်သိပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ အသင်းတော်ဝင်များ (ယုံကြည်အပ်နှံခြင်းခံရသော ရာထူးနေရာများတွင် ထားရှိခံရသူများ) သည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ဗတ္တိဇံခံယူရမည်ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့လက်ခံယူထားသော ရာထူးနေရာများအတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

လူတစ်ဦးသည် လူသိရှင်ကြား အငြင်းပွားမှုများတွင် မိမိ၏ ပြိုင်ဘက်များကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ပညာရှိမဖြစ်စေမည့် ကျမ်းစာအသိပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေမည်။ သူသည် ဘုရားသခင်နောက်သို့ လိုက်လိုသည့် ဝိညာဉ်၏ တောင့်တမှု မရှိပါက၊ မည်သည့်အမှားမဆို ထိုနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေမည်ကို စိုးရိမ်လျက် မိမိ၏ စိတ်နှလုံးကို ထိန်လင်းနေသော ဖယောင်းတိုင်မီးဖြင့် စစ်ဆေးသကဲ့သို့ မစစ်ဆေးပါက၊ ခမည်းတော်နှင့် ကိုယ်တော်သည် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ တပည့်တော်များလည်း တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်စေရန် ခရစ်တော်၏ ဆုတောင်းချက်ကို ဖြေကြားလိုသည့် ဆန္ဒဖြင့် မပြည့်ဝပါက၊ ယေရှုသည် ခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်း လောကီသားတို့ ယုံကြည်နိုင်စေရန်အတွက် ဤကဲ့သို့သော ဆန္ဒမရှိပါက — သူသည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အချည်းနှီး အထင်ကြီးနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။ ရည်မှန်းချက်ကြီးမှုဖြင့် စတင်ခဲ့သော သူ၏ အသိပညာသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုဖြင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သွားမည်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ဝိညာဉ်သည် မြင့်မြတ်သောမေတ္တာ၊ ခရစ်တော်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် နိမ့်ချမှုတို့ ကင်းမဲ့နေလိမ့်မည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပညာရှိသောသူ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကို အနိုင်ယူရန် ပညာဉာဏ်ရှိပေမည်။ သို့သော် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ပညာရှိဖြစ်ရန်မှာ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အကျိုးဆောင်မှုမရှိဘဲ မည်သို့မျှ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် “ဝိညာဉ်တော်၏ အသီးအပွင့်မှာ မေတ္တာ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ ငြိမ်သက်ခြင်း၊ သည်းခံခြင်း၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်း၊ ကောင်းမြတ်ခြင်း၊ ယုံကြည်ခြင်း၊ သိမ်မွေ့ခြင်းနှင့် ချုပ်တည်းခြင်း ဖြစ်ပေသည်။” အရည်အချင်း၊ စကားပြောစွမ်းရည် (သို့မဟုတ်) ကျမ်းစာကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ဆန် လေ့လာခြင်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်မဟုတ်သလို ခရစ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်စေမည်လည်း မဟုတ်ပေ။ မြင့်မြတ်သော တန်ခိုးတော်မှလွဲ၍ မည်သည့်အရာကမျှ လူ့စိတ်နှလုံးနှင့် စရိုက်လက္ခဏာကို အသစ်တဖန် မဖန်တီးနိုင်သလို၊ ကိုယ်တော်အတွက် အသေခံခဲ့ရသောသူများအပေါ် မေတ္တာဖြင့် အမြဲတမ်း ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာမည့် ခရစ်တော်၏ မေတ္တာဖြင့် ဝိညာဉ်ကို မသွင်းယူနိုင်ပေ။—The Review and Herald၊ နိုဝင်ဘာ ၂၈၊ ၁၈၉၃။