အခန်း ၅၂—နှစ်စဉ်ပွဲတော်များ

 

အခန်း ၅၂—နှစ်စဉ်ပွဲတော်များ

ဤအခန်းသည် ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃ ကို အခြေခံထားသည်။

သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ ဝတ်ပြုရန်အတွက် ဣသရေလလူမျိုးအားလုံး စုဝေးရသော နှစ်စဉ်အစည်းအဝေး သုံးကြိမ်ရှိခဲ့သည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၃:၁၄-၁၆။ ရှိလောမြို့သည် အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ ထိုစုဝေးပွဲများကျင်းပရာနေရာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ယေရုရှလင်မြို့သည် နိုင်ငံ၏ ဝတ်ပြုခြင်းဗဟိုချက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ထိုနေရာ၌ မျိုးနွယ်စုများသည် အလေးအနက်ထားသော ပွဲတော်များအတွက် စုဝေးလာကြသည်။

လူတို့သည် မိမိတို့၏မြေများကို သိမ်းယူရန် စိတ်အားထက်သန်နေသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်၍ စစ်လိုလားသော မျိုးနွယ်စုများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရသည်။ သို့သော် တစ်နှစ်လျှင် သုံးကြိမ်၊ ခရီးသွားနိုင်သော လူအားလုံးနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာကျန်းမာသန်စွမ်းသော အမျိုးသားအားလုံးတို့သည် မိမိတို့၏အိမ်များကို စွန့်၍ မြေ၏အလယ်ဗဟိုအနီးရှိ စုဝေးရာနေရာသို့ သွားရန် ညွှန်ကြားခံရကြသည်။ ထိုသို့ အကာအကွယ်မဲ့ကျန်ရစ်သော အိမ်ထောင်စုများအပေါ် ရန်သူများက ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်၍ မီးနှင့်ဓားဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းကို မည်သည့်အရာက တားဆီးနိုင်မည်နည်း။ ဣသရေလလူတို့ကို အခြားနိုင်ငံခြားရန်သူ၏ လက်ထဲသို့ သိမ်းသွားစေမည့် မြေကျူးကျော်မှုကို မည်သည့်အရာက တားဆီးနိုင်မည်နည်း။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်မည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သောသူတို့ပတ်လည်၌ ထာဝရဘုရား၏ကောင်းကင်တမန်သည် တပ်ချ၍ သူတို့ကို ကယ်လွှတ်တော်မူ၏။” ဆာလံ ၃၄:၇။ ဣသရေလလူတို့သည် ဝတ်ပြုရန် တက်သွားကြစဉ် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်သည် သူတို့၏ရန်သူများအပေါ် ချုပ်တည်းမှုကို ချထားပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ကတိတော်မှာ “သင်တို့ရှေ့မှ လူမျိုးတို့ကို ငါနှင်ထုတ်၍ သင်တို့၏နယ်နိမိတ်ကို ကျယ်စေမည်။ သင်တို့သည် တစ်နှစ်လျှင် သုံးကြိမ် သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ပေါ်ထွန်းခြင်းငှာ တက်သွားသောအခါ အဘယ်သူမျှ သင်တို့၏မြေကို တပ်မက်မည်မဟုတ်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၄:၂၄။

ဤပွဲတော်များအနက် ပထမဆုံးပွဲတော်ဖြစ်သော ပသခါပွဲ၊ တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော်သည် ဂျူးနှစ်၏ ပထမလဖြစ်သော အာဗိဗလတွင် ကျင်းပခဲ့ပြီး မတ်လကုန်ပိုင်းနှင့် ဧပြီလအစပိုင်းတို့နှင့် တိုက်ဆိုင်သည်။ ဆောင်းရာသီ၏ အအေးသည် ကုန်ဆုံးသွားပြီ၊ နောက်ဆုံးမိုးသည်လည်း အဆုံးသတ်သွားပြီဖြစ်၍ သဘာဝတစ်ရပ်လုံးသည် နွေဦးရာသီ၏ လတ်ဆတ်လှပမှုဖြင့် ဝမ်းမြောက်နေသည်။ တောင်ကုန်းများနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများ၌ မြက်ပင်များ စိမ်းလန်းနေပြီး တောပန်းများက လယ်ကွင်းများကို နေရာအနှံ့ တောက်ပစေသည်။ ယခု လပြည့်ချိန်သို့ ချဉ်းကပ်လာသော လမင်းကြောင့် ညနေခင်းများသည် သာယာလှပနေသည်။ ထိုအချိန်သည် မြင့်မြတ်သော သီချင်းရေးဆရာက အလွန်လှပစွာ ပုံဖော်ထားသော ရာသီဖြစ်သည်။

“ဆောင်းရာသီသည် လွန်သွားပြီ၊
မိုးရေသည်လည်း ကုန်၍ ပျောက်သွားပြီ။
မြေကြီးပေါ်၌ ပန်းများ ပွင့်လာကြပြီ။
ငှက်တို့ သီချင်းဆိုချိန် ရောက်လာပြီ၊
ငါတို့ပြည်၌ ချိုးငှက်၏အသံကို ကြားရပြီ။
သဖန်းသီးပင်သည် မိမိ၏ စိမ်းသောသဖန်းသီးများကို မှည့်စေပြီ၊
စပျစ်နွယ်ပင်တို့သည် ပန်းပွင့်ကြပြီ၊
သူတို့သည် မိမိတို့၏ မွှေးကြိုင်သောရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်ကြပြီ။” ရှောလမုန်သီချင်း ၂:၁၁-၁၃။

တစ်ပြည်လုံးတွင် ဘုရားဖူးအုပ်စုများသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဦးတည်၍ ခရီးထွက်နေကြသည်။ သိုးစုများနှင့်အတူ သိုးထိန်းများ၊ တောင်များမှ နွားကျောင်းသားများ၊ ဂါလိလဲအိုင်မှ တံငါသည်များ၊ မိမိတို့၏လယ်ကွင်းများမှ လယ်သမားများနှင့် မြင့်မြတ်သောကျောင်းများမှ ပရောဖက်သားများ—အားလုံးတို့သည် ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော် ထင်ရှားပြသရာနေရာသို့ ခြေလှမ်းများကို လှည့်ကြသည်။ လူအများအပြားသည် ခြေလျင်သွားကြသဖြင့် ခရီးကို အဆင့်တိုတိုဖြင့် သွားကြသည်။ ယေရုရှလင်မြို့သို့ မရောက်မီ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ယာဉ်တန်းများသည် လူသစ်များ အဆက်မပြတ် ပေါင်းဝင်လာသဖြင့် မကြာခဏ အလွန်ကြီးမားသောအုပ်စုများ ဖြစ်လာကြသည်။

သဘာဝတရား၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် ဣသရေလလူတို့၏နှလုံးသားများ၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကောင်းမြတ်သမျှကို ပေးသနားတော်မူသောအရှင်အား ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို နိုးကြားစေသည်။ ယေဟောဝါ၏ ဘုန်းတော်နှင့် ဘုန်းအာနုဘော်ကို ချီးမြှောက်သော ဟေဗြဲဆာလံကြီးများကို သီဆိုကြသည်။ အချက်ပေးတံပိုးသံနှင့် လင်းကွင်းသံများကြားတွင် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းသံသည် ရာနှင့်ချီသော အသံများဖြင့် ပိုမိုကျယ်လောင်လာကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“သူတို့က ‘ထာဝရဘုရား၏အိမ်တော်သို့
သွားကြစို့’ ဟု ပြောသောအခါ
ငါသည် ဝမ်းမြောက်၏။
အို ယေရုရှလင်၊
သင်၏တံခါးများအတွင်း၌
ငါတို့ခြေတို့သည် ရပ်နေကြပြီ။
ထာဝရဘုရား၏အမျိုးအနွယ်များ၊
အမျိုးအနွယ်တို့သည် ထိုအရပ်သို့ တက်ကြ၏။
ထာဝရဘုရား၏နာမတော်ကို
ကျေးဇူးတင်ရန် တက်ကြ၏။
ယေရုရှလင်မြို့၏ ငြိမ်သက်ခြင်းအတွက် ဆုတောင်းကြလော့။
သင့်ကိုချစ်သောသူတို့သည် အောင်မြင်ကြလိမ့်မည်။” ဆာလံ ၁၂၂:၁-၆။

တစ်ချိန်က တပါးအမျိုးသားတို့သည် မိမိတို့၏ယဇ်ပလ္လင်မီးများကို ထွန်းညှိခဲ့ကြသော တောင်ကုန်းများကို မိမိတို့ပတ်ဝန်းကျင်၌ မြင်ရသောအခါ ဣသရေလသားတို့သည် သီချင်းဆိုကြသည်။

“ငါသည် တောင်များဆီသို့ မျက်စိကို မြှောက်မည်လော။
ငါ့အကူအညီသည် အဘယ်အရပ်မှ လာမည်နည်း။
ငါ့အကူအညီသည်
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော
ထာဝရဘုရားထံမှ လာ၏။” ဆာလံ ၁၂၁:၁၊ ၂။

“ထာဝရဘုရားကို ကိုးစားသောသူတို့သည်
မရွေ့မလျားဘဲ အစဉ်အမြဲတည်သော
ဇိအုန်တောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။
ယေရုရှလင်မြို့ပတ်လည်၌ တောင်များရှိသကဲ့သို့
ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူတို့ပတ်လည်၌ ရှိတော်မူ၏။
ယခုမှစ၍ အစဉ်အမြဲတိုင်အောင် ဖြစ်၏။” ဆာလံ ၁၂၅:၁၊ ၂။

သန့်ရှင်းသောမြို့ကို မြင်ရသော တောင်ကုန်းများပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီးနောက် သူတို့သည် ဗိမာန်တော်သို့ ဦးတည်၍ လျှောက်လှမ်းလာသော ဝတ်ပြုသူများ၏ လူအုပ်ကြီးကို ရိုသေကြည်ညိုစွာ ကြည့်ရှုကြသည်။ နံ့သာပေါင်းမီးခိုးသည် အထက်သို့ တက်လာသည်ကို မြင်ကြပြီး လေဝိသားတို့က မြင့်မြတ်သောဝတ်ပြုခြင်းကို ကြေညာနေသော တံပိုးသံများကို ကြားသောအခါ ထိုအချိန်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ခံစားရ၍ သီချင်းဆိုကြသည်။

“ထာဝရဘုရားသည် ကြီးမြတ်တော်မူ၍
ငါတို့ဘုရားသခင်၏မြို့၊
သန့်ရှင်းတော်မူသော တောင်ပေါ်၌
အလွန်ချီးမွမ်းထိုက်တော်မူ၏။
မြောက်ဘက်အရပ်၌ရှိသော ဇိအုန်တောင်သည်
တည်နေရာအားဖြင့် လှပ၍
မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊
ကြီးမြတ်သောရှင်ဘုရင်၏ မြို့တော်ဖြစ်၏။” ဆာလံ ၄၈:၁၊ ၂။

“သင်၏မြို့ရိုးအတွင်း၌ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိပါစေ၊
သင်၏နန်းတော်များအတွင်း၌ စည်းစိမ်ချမ်းသာခြင်းရှိပါစေ။”
“ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ တံခါးများကို ငါ့အတွက် ဖွင့်ကြလော့။
ငါသည် ထိုတံခါးများထဲသို့ ဝင်၍
ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းမည်။”
“ထာဝရဘုရားအား ငါပြုထားသော သစ္စာကို ဖြည့်ဆည်းမည်၊
ယခု ကိုယ်တော်၏လူအပေါင်းတို့ရှေ့၌၊
ထာဝရဘုရား၏အိမ်တော်၏ တရားရုံးများအတွင်း၊
အို ယေရုရှလင်၊ သင့်အလယ်၌၊
ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကြလော့။” ဆာလံ ၁၂၂:၇၊ ၁၁၈:၁၉၊ ၁၁၆:၁၈၊ ၁၉။

ယေရုရှလင်မြို့ရှိ အိမ်အားလုံးကို ဘုရားဖူးများအတွက် ဖွင့်ထားကြပြီး အခန်းများကို အခမဲ့ စီစဉ်ပေးထားကြသည်။ သို့သော် ဤမျှကြီးမားသော စုဝေးပွဲအတွက် ထိုအရာသည် မလုံလောက်သဖြင့် မြို့အတွင်း ရနိုင်သမျှနေရာတိုင်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တောင်ကုန်းများပေါ်တွင် တဲများကို ဆောက်ထားကြသည်။

လ၏ဆယ့်လေးရက်နေ့၊ ညနေပိုင်းတွင် ပသခါပွဲကို ကျင်းပကြသည်။ ထိုပွဲ၏ လေးနက်၍ အထင်ကြီးဖွယ်ကောင်းသော အခမ်းအနားများသည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို အမှတ်ရစေပြီး အပြစ်၏ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်စေမည့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ရှေ့ရှုညွှန်ပြသည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် ကရာနီတောင်ပေါ်၌ မိမိအသက်ကို ပေးအပ်သောအခါ ပသခါ၏အဓိပ္ပာယ်သည် အဆုံးသတ်သွားပြီး ပသခါပွဲက ပုံဆောင်ခဲ့သော ထိုဖြစ်ရပ်ကို အောက်မေ့ရန် သခင်ဘုရား၏ ညစာစားပွဲအမိန့်ကို အောက်မေ့ရာအဖြစ် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။

ပသခါပွဲနောက်တွင် တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော် ခုနစ်ရက်ကြာ ကျင်းပသည်။ ပထမနေ့နှင့် သတ္တမနေ့တို့သည် သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲနေ့များဖြစ်၍ အလုပ်ကြမ်းတစ်စုံတစ်ရာကို မလုပ်ရ။ ပွဲတော်၏ ဒုတိယနေ့တွင် ထိုနှစ်၏ ရိတ်သိမ်းခြင်းမှ ပထမဆုံးသောအသီးအနှံများကို ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ ဆက်ကပ်ကြသည်။ ပါလက်စတိုင်းပြည်တွင် မုယောစပါးသည် အစောဆုံးရင့်မှည့်သော သီးနှံဖြစ်ပြီး ပွဲတော်စတင်ချိန်တွင် ရင့်မှည့်စပြုနေသည်။ ထိုသီးနှံ၏ ကောက်လှိုင်းတစ်စည်းကို ယဇ်ပုရောဟိတ်က ဘုရားသခင်၏ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့၌ လွှဲမြှောက်၍ အရာခပ်သိမ်းသည် ကိုယ်တော်၏ပိုင်ဆိုင်ရာဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုသည်။ ဤအခမ်းအနားကို မပြုလုပ်မချင်း ရိတ်သိမ်းခြင်းကို မပြုရ။

ပထမဆုံးအသီးအနှံများကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက် ရက်ငါးဆယ်အကြာတွင် ပင်တေကုတ္တေပွဲ ရောက်လာသည်။ ထိုပွဲကို ရိတ်သိမ်းပွဲနှင့် ရက်သတ္တပတ်ပွဲဟုလည်း ခေါ်သည်။ အစားအစာအဖြစ် ပြင်ဆင်ပေးထားသော သီးနှံအတွက် ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ဖော်ပြသည့်အနေဖြင့် တဆေးထည့်၍ ဖုတ်ထားသော မုန့်နှစ်လုံးကို ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ဆက်ကပ်ကြသည်။ ပင်တေကုတ္တေပွဲသည် တစ်ရက်တည်းသာ ကြာမြင့်ပြီး ထိုနေ့ကို ဘာသာရေးဝတ်ပြုခြင်းအတွက် အပ်နှံထားသည်။

သတ္တမလတွင် တဲတော်ပွဲ၊ သို့မဟုတ် စုသိမ်းပွဲတော် ရောက်လာသည်။ ထိုပွဲသည် သစ်သီးခြံများ၊ သံလွင်တောများနှင့် စပျစ်ခြံများမှ ထွက်ရှိသော အသီးအနှံများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ ရက်ရောစွာပေးသနားမှုကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုပွဲသည် တစ်နှစ်တာ၏ အထွတ်အထိပ် ပွဲတော်စုဝေးခြင်း ဖြစ်သည်။ မြေသည် မိမိ၏အသီးအနှံကို ပေးပြီးပြီ၊ ရိတ်သိမ်းသီးနှံများကို စပါးကျီများထဲသို့ စုသိမ်းပြီးပြီ၊ အသီးအနှံများ၊ ဆီနှင့် စပျစ်ရည်တို့ကို သိုလှောင်ပြီးပြီ၊ ပထမဆုံးသောအသီးအနှံများကိုလည်း သီးခြားထားပြီးပြီ။ ယခု လူတို့သည် မိမိတို့ကို ဤမျှကြွယ်ဝစွာ ကောင်းချီးပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်ထံသို့ ကျေးဇူးတင်ခြင်းပူဇော်သက္ကာများကို ယူဆောင်လာကြသည်။

ဤပွဲသည် အထူးသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ အခါသမယ ဖြစ်ရမည်။ သူတို့၏အပြစ်ကို နောက်တစ်ဖန် အောက်မေ့မည်မဟုတ်ကြောင်း အာမခံချက်ပေးခဲ့သော အပြစ်ဖြေရာနေ့ကြီးပြီးနောက် ချက်ချင်းကျင်းပခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းရှိလာကြသဖြင့် ယခု သူတို့သည် ကိုယ်တော်ရှေ့သို့ လာ၍ ကိုယ်တော်၏ကောင်းမြတ်ခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုကာ ကိုယ်တော်၏ကရုဏာအတွက် ချီးမွမ်းကြသည်။ ရိတ်သိမ်းခြင်းအလုပ်များ ပြီးဆုံးသွားပြီး နှစ်သစ်၏ ပင်ပန်းကြိုးစားမှုများ မစတင်သေးသဖြင့် လူတို့သည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှ ကင်းလွတ်ကြပြီး ထိုအချိန်၏ မြင့်မြတ်၍ ဝမ်းမြောက်ဖွယ်ကောင်းသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုများအတွက် မိမိတို့ကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ပေးအပ်နိုင်ကြသည်။ ပွဲတော်များ၌ ဖခင်များနှင့် သားများသာ ပေါ်ထွန်းရန် အမိန့်ပေးထားသော်လည်း တတ်နိုင်သမျှ အိမ်သူအိမ်သားအားလုံး တက်ရောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုအတွက် အစေခံများ၊ လေဝိသားများ၊ တပါးအမျိုးသားများနှင့် ဆင်းရဲသားများကိုလည်း ကြိုဆိုလက်ခံကြသည်။

ပသခါပွဲကဲ့သို့ပင် တဲတော်ပွဲသည်လည်း အောက်မေ့ဖွယ်ပွဲ ဖြစ်သည်။ တော၌ ဘုရားဖူးသွားလာခဲ့ရသော သူတို့၏ဘဝကို အောက်မေ့ရန် လူတို့သည် ယခု မိမိတို့၏အိမ်များမှ ထွက်၍ “ကောင်းမွန်သောအပင်တို့၏ အစိမ်းရောင်အကိုင်းအခက်များ၊ စွန်ပလွံပင်၏ အကိုင်းအခက်များ၊ ထူထပ်သောအပင်တို့၏ အကိုင်းများနှင့် ချောင်းဘေးမိုးမခပင်များ” ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တဲများ သို့မဟုတ် မဏ္ဍပ်များတွင် နေထိုင်ရကြသည်။ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃:၄၀၊ ၄၂၊ ၄၃။

ပထမနေ့သည် သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲနေ့ဖြစ်ပြီး ပွဲတော်၏ ခုနစ်ရက်အပြင် အဋ္ဌမနေ့တစ်နေ့ကို ထပ်ပေါင်း၍ ထိုနေ့ကိုလည်း အလားတူ ကျင်းပကြသည်။

နှစ်စဉ်ကျင်းပသော ထိုစုဝေးပွဲများ၌ အသက်ကြီးသူ၊ အသက်ငယ်သူတို့၏နှလုံးသားများသည် ဘုရားသခင်၏အမှုတော်၌ အားပေးခံရကြမည်ဖြစ်ပြီး မြေ၏အရပ်ရပ်မှ လူတို့ အချင်းချင်း ပေါင်းသင်းခြင်းသည် သူတို့ကို ဘုရားသခင်နှင့်လည်းကောင်း၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးလည်းကောင်း ချည်နှောင်ထားသော ဆက်နွယ်မှုများကို ခိုင်မာစေမည်။ ယနေ့အချိန်၌ ဘုရားသခင်၏လူတို့အတွက် တဲတော်ပွဲ—သူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ကောင်းချီးများကို ဝမ်းမြောက်စွာ အောက်မေ့ကျင်းပခြင်း—ရှိလျှင် အလွန်ကောင်းပေမည်။ ဣသရေလသားတို့သည် မိမိတို့၏ဘိုးဘေးများအတွက် ဘုရားသခင်ပြုတော်မူခဲ့သော လွတ်မြောက်ခြင်းနှင့် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ခရီးသွားစဉ် သူတို့ကို အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်တော်မူခြင်းကို အောင်ပွဲခံအောက်မေ့ခဲ့ကြသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း လောကမှလည်းကောင်း၊ မှားယွင်းခြင်း၏ အမှောင်ထုမှလည်းကောင်း ထွက်၍ ကိုယ်တော်၏အဖိုးထိုက်သော ကျေးဇူးတော်နှင့် အမှန်တရား၏အလင်းသို့ ရောက်လာစေရန် ကိုယ်တော်စီမံပေးတော်မူခဲ့သော နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် အောက်မေ့သင့်ကြသည်။

တဲတော်နှင့် ဝေးရာ၌ နေထိုင်သူများအတွက် နှစ်စဉ်ပွဲတော်များသို့ တက်ရောက်ရန် တစ်နှစ်လျှင် တစ်လကျော် အချိန်ယူရပေမည်။ ဘုရားသခင်ထံ ဤသို့ ဆည်းကပ်ခြင်း၏ စံနမူနာသည် ဘာသာရေးဝတ်ပြုခြင်း၏ အရေးပါမှုနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော လောကီအကျိုးစီးပွားများကို ဝိညာဉ်ရေးနှင့် ထာဝရအရာများအောက်တွင် လက်အောက်ခံစေရန် လိုအပ်ခြင်းကို ပိုမိုထင်ရှားစေသင့်သည်။ ဘုရားသခင်၏အမှုတော်၌ အချင်းချင်း အားပေး၍ ခွန်အားပေးရန် အတူတကွ ပေါင်းသင်းနိုင်သည့် အခွင့်ထူးကို ကျွန်ုပ်တို့ လျစ်လျူရှုသောအခါ ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရသည်။ ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်၏ အမှန်တရားများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်ထဲတွင် ၎င်းတို့၏ အသက်ဝင်မှုနှင့် အရေးပါမှုကို ဆုံးရှုံးကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးသားများသည် သန့်ရှင်းစေသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် အလင်းရရှိ၍ နိုးကြားလာခြင်း မရှိတော့ဘဲ ဝိညာဉ်ရေးအရာများ၌ ကျဆင်းလာကြသည်။ ခရစ်ယာန်များအဖြစ် အချင်းချင်း ဆက်ဆံရာတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးအပေါ် ကိုယ်ချင်းစာနာမှုမရှိခြင်းကြောင့် များစွာဆုံးရှုံးကြရသည်။ မိမိကိုယ်ကိုသာ ပိတ်လှောင်ထားသူသည် ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်ထားသော အနေအထားကို ဖြည့်ဆည်းနေသူ မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် အဖဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်း၏ သားသမီးများဖြစ်ကြပြီး ပျော်ရွှင်ခြင်းအတွက် အချင်းချင်းအပေါ် မှီခိုနေကြရသည်။ ဘုရားသခင်၏တောင်းဆိုချက်များနှင့် လူသားတို့၏တောင်းဆိုချက်များသည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်၌ ရှိကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏သဘာဝ၌ လူမှုဆက်ဆံရေးဆိုင်ရာ အရည်အသွေးများကို သင့်လျော်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းကသာ ကျွန်ုပ်တို့ကို ညီအစ်ကိုများနှင့် ကိုယ်ချင်းစာနာမှုရှိလာစေပြီး အခြားသူများကို ကောင်းချီးပေးရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ကြိုးပမ်းမှုများ၌ ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းသည်။

တဲတော်ပွဲသည် အောက်မေ့ဖွယ်ပွဲသာမက ပုံဆောင်သောပွဲလည်း ဖြစ်သည်။ တော၌နေထိုင်ခဲ့ရသောအချိန်ကို နောက်သို့ပြန်ညွှန်ပြရုံသာမက ရိတ်သိမ်းပွဲအဖြစ် မြေကြီး၏အသီးအနှံများကို စုသိမ်းခြင်းကို ကျင်းပပြီး နောက်ဆုံးအကြီးအကျယ် စုသိမ်းခြင်းနေ့ကြီးကို ရှေ့သို့ညွှန်ပြသည်။ ထိုနေ့၌ ရိတ်သိမ်းခြင်း၏အရှင်သည် မိမိ၏ရိတ်သိမ်းသူများကို စေလွှတ်၍ တောပင်များကို မီးရှို့ရန် အစည်းအဝေးများအဖြစ် စုစည်းစေမည်ဖြစ်ပြီး ဂျုံစပါးကို မိမိ၏ကျီထဲသို့ စုသိမ်းမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဆိုးယုတ်သူအားလုံး ပျက်စီးကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် “မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့” ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ဩဗဒိ ၁၆။ ထို့နောက် စကြဝဠာတစ်ခုလုံး၌ ရှိသမျှအသံတိုင်းသည် ဘုရားသခင်အား ဝမ်းမြောက်စွာ ချီးမွမ်းခြင်းတွင် တညီတညွတ်တည်း ပါဝင်ကြလိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ်ဆရာက “ကောင်းကင်၌ရှိသော၊ မြေကြီးပေါ်၌ရှိသော၊ မြေကြီးအောက်၌ရှိသော၊ ပင်လယ်၌ရှိသော သတ္တဝါအပေါင်းတို့နှင့် ထိုအရာများအတွင်း၌ ရှိသမျှတို့သည် ‘ပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်တော်မူသောအရှင်နှင့် သိုးသငယ်သည် ကမ္ဘာအဆက်ဆက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ၊ ဂုဏ်အသရေ၊ ဘုန်းအသရေနှင့် တန်ခိုးတော်ကို ခံယူတော်မူပါစေ’ ဟု ဆိုကြသည်ကို ငါကြား၏” ဟု ဆိုသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၅:၁၃။

ဣသရေလလူတို့သည် တဲတော်ပွဲ၌ အဲဂုတ္တုပြည်၏ ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်စေတော်မူခြင်း၌ ဘုရားသခင်၏ကရုဏာနှင့် တော၌ ဘုရားဖူးသွားလာခဲ့ရသော သူတို့၏ဘဝတစ်လျှောက် နူးညံ့စွာ စောင့်ရှောက်တော်မူခြင်းကို အောက်မေ့ကြရင်း ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကြသည်။ အဆုံးသတ်ပြီးစီးသွားသော အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ အမှုတော်အားဖြင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် လက်ခံခြင်းကို ရရှိပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိခံစားရခြင်း၌လည်း ဝမ်းမြောက်ကြသည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရား၏ ရွေးနုတ်ခံရသူများသည် ကောင်းကင်ခါနာန်ပြည်သို့ ဘေးကင်းစွာ စုသိမ်းခံရပြီး၊ “ဖန်ဆင်းခြင်းအလုံးစုံသည် ယခုတိုင်အောင် အတူတကွ ညည်းတွား၍ ဝေဒနာခံစားလျက်ရှိသည်” (ရောမ ၈:၂၂) ဟူသော ကျိန်ခြင်း၏ကျွန်ဘဝမှ ထာဝရလွတ်မြောက်ကြသောအခါ ပြောမကုန်နိုင်သော ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ဘုန်းအသရေပြည့်ဝသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ဝမ်းမြောက်ကြလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင် လူသားတို့အတွက် ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းဆိုင်ရာ ကြီးမြတ်သောအမှုတော်သည် ပြီးစီးသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏အပြစ်များသည် ထာဝရပယ်ဖျက်ခံရမည်။

*“တောနှင့် လူသူကင်းမဲ့သောအရပ်သည် သူတို့အတွက် ဝမ်းမြောက်လိမ့်မည်။
တောကန္တာရသည် ဝမ်းမြောက်၍ နှင်းဆီပန်းကဲ့သို့ ပွင့်လိမ့်မည်။
အလွန်ပေါများစွာ ပွင့်၍ ဝမ်းမြောက်လိမ့်မည်၊
ဝမ်းမြောက်သီချင်းဆိုခြင်းဖြင့်ပင် ဝမ်းမြောက်လိမ့်မည်။
လေဗနုန်၏ ဘုန်းအသရေကို ထိုအရပ်အား ပေးတော်မူမည်၊
ကရမေလနှင့် ရှာရုန်၏ ထူးမြတ်ခြင်းကိုလည်း ပေးတော်မူမည်။
သူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းအသရေ၊
ငါတို့ဘုရားသခင်၏ ထူးမြတ်ခြင်းကို မြင်ကြလိမ့်မည်။

*“ထိုအခါ မျက်စိကန်းသောသူတို့၏ မျက်စိသည် ပွင့်လိမ့်မည်၊
နားပင်းသောသူတို့၏ နားသည်လည်း ပွင့်လိမ့်မည်။
ထိုအခါ ခြေမစွမ်းသောသူသည် သမင်ကဲ့သို့ ခုန်လိမ့်မည်၊
စကားမပြောနိုင်သောသူ၏ လျှာသည် သီချင်းဆိုလိမ့်မည်။
အကြောင်းမူကား တော၌ ရေထွက်၍
တောကန္တာရ၌ ချောင်းများ စီးလိမ့်မည်။
ခြောက်သွေ့သောမြေသည် ရေအိုင်ဖြစ်လိမ့်မည်၊
ရေငတ်သောမြေသည် ရေစမ်းများ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ...
*“ထိုအရပ်၌ လမ်းမကြီးတစ်လမ်းနှင့် လမ်းတစ်လမ်း ရှိလိမ့်မည်၊
ထိုလမ်းကို သန့်ရှင်းခြင်းလမ်းဟု ခေါ်လိမ့်မည်။
မသန့်ရှင်းသောသူသည် ထိုလမ်းပေါ်သို့ မဖြတ်သွားရ။
သို့သော် ထိုလမ်းသည် သူတို့အတွက် ဖြစ်လိမ့်မည်။
လမ်းခရီးသွားသူများသည် လူမိုက်ဖြစ်သော်လည်း
ထိုလမ်း၌ လမ်းမမှားကြရ။

“ထိုအရပ်၌ ခြင်္သေ့မရှိရ၊
ရိုင်းစိုင်းသောသားရဲလည်း ထိုလမ်းပေါ်သို့ မတက်ရ။
ထိုအရပ်၌ မတွေ့ရ၊
သို့သော် ရွေးနုတ်ခံရသူတို့သည် ထိုလမ်း၌ လျှောက်ကြလိမ့်မည်။
“ထာဝရဘုရား၏ ရွေးနုတ်တော်မူသောသူတို့သည် ပြန်လာကြလိမ့်မည်၊
သီချင်းဆိုလျက် ဇိအုန်မြို့သို့ လာကြလိမ့်မည်၊
သူတို့၏ဦးခေါင်းပေါ်၌ ထာဝရဝမ်းမြောက်ခြင်း ရှိလိမ့်မည်။
သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ရွှင်လန်းခြင်းကို ရရှိကြလိမ့်မည်၊
ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ညည်းတွားခြင်းတို့သည် ပြေးလွှားပျောက်ကွယ်ကြလိမ့်မည်။” ဟေရှာယ ၃၅:၁၊ ၂၊ ၅-၁၀.