အခန်းကြီး -(၁ - ၂- ၃)

 

၁:၁–၂:၂၃

အပြောင်းအလဲအတွက် ဇာတ်ခင်းခြင်း

ဧသတာကျမ်း၏ ပထမအခန်းနှစ်ခန်းသည် မြှောက်ပင့်ခြင်းမှ အရှက်ရခြင်းသို့၊ ထိုမှတစ်ဖန် မြှောက်ပင့်ခြင်းသို့ ရွေ့လျားသည်။ မိဖုရားဝါရှတိကြောင့် ဘုရင်သည် အရှက်ရခဲ့ပြီး မကြာမီ သူမကို ရာထူးမှဖယ်ရှားခဲ့သည်။ ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် မိမိ၏လူများ၏ အမြင်တွင် ဘုရင်၏ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းသွားသည်။ သို့သော် ဇာတ်ကွက်သည် မိဖုရားအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရသော ဧသတာ၏ မြှောက်ပင့်ခံရခြင်းဆီသို့လည်း ရွေ့လျားသည်။

၁:၁–၉။ ဇာတ်ခင်းခြင်း။ ဧသတာကျမ်းသည် ပါရှန်းနန်းတွင်းအကြောင်း၊ အထူးသဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်သော တော်ဝင်ဧည့်ခံပွဲကို ထင်ရှားစေသည့် ခမ်းနားကြွယ်ဝမှုအကြောင်းကို အသေးစိတ်ဖော်ပြခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ ဘုရင်သည် မိမိ၏ ဘုန်းအသရေရှိသော နိုင်ငံတော်၏ ကြီးမားသော စည်းစိမ်နှင့် မိမိ၏အာဏာ၏ ခမ်းနားမှုနှင့် ဂုဏ်အသရေကို တက်ရောက်သူများအား ပြသခဲ့သည် (၁:၄)။ ၁:၆–၇ တွင် နာမ်များကို ရှည်လျားစွာ စုစည်းဖော်ပြထားခြင်းသည် ဇေရဇ်မင်း ပထမပိုင်ဆိုင်သည့် အံ့ဖွယ်ပမာဏရှိသော စည်းစိမ်ကို ထင်ဟပ်စေပြီး နန်းတော်တစ်ဝိုက်ကို ဗီဒီယိုမြင်ကွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပြသသည်။ ဤပထမဧည့်ခံပွဲသည် ဘုရင်အား ဂုဏ်နှင့်ဘုန်းပေးရန် ပြသခြင်းသက်သက်ဖြစ်ပြီး၊ အလွန်အကျွံ ခမ်းနားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အံ့ဩခြင်းနှင့် စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်စေသော အံ့အားသင့်မှုကို ရည်ရွယ်ထားသည်။ သမ္မာကျမ်းစာထဲရှိ ပျက်စီးကျဆုံးမှုမတိုင်မီ ကျင်းပခဲ့သော မူးယစ်ပွဲများ၊ ဥပမာ ဒံယေလ ၅ ရှိ ဗေလရှာဇာ၏ပွဲနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤအချက်သည် ဖတ်ရှုသူအား ပြောင်းပြန်အဖြစ်အပျက် သို့မဟုတ် ကျဆုံးမှုကို မျှော်လင့်စေသည်။ ထို့အပြင် ဝါရှတိဟူသောအမည်သည် ပါရှန်းဘာသာတွင် “အကောင်းဆုံး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော်လည်း သူမ၏ပွဲကို ဇေရဇ်၏ပွဲနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရာတွင် ဖော်ပြချက် အလွန်နည်းပါးခြင်း (ဧသတာ ၁:၉) က မကြာမီ သူမအား လူတစ်ဦးအဖြစ် အရေးမပါသည့်နေရာသို့ တွန်းပို့ခံရမည်ကို အရိပ်အမြွက်ပြသည်။

၁:၁၀–၂၂။ ဝါရှတိ၏ မနာခံမှုနှင့် နောက်ဆက်တွဲအကျိုးများ။ မိဖုရားကို ထွက်လာရန် ဘုရင်က အမိန့်ပေးသည့်အကြောင်း ဖော်ပြရာတွင် အသုံးပြုထားသော ဘာသာစကားသည် သူမကို မိမိကိုယ်ပိုင်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ ဘုရင်၏ဂုဏ်အသရေ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည် (၁:၁၀–၁၁)။ သို့သော် ဤနေရာတွင် အမျိုးသားများ၏ အမျိုးသမီးများအပေါ် ခွဲခြားဆက်ဆံမှုကို အလေးပေးခြင်းသည် အဓိကမဟုတ်ပါ။ အမှန်တကယ် အပျက်သဘောဖြင့် ဖော်ပြခံရသူမှာ ဇေရဇ်ပင် ဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး တိုးလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် ပို၍အလွန်အကျွံဖြစ်လာသူ၊ ပို၍အပေါ်ယံဆန်ပြီး အသေးအဖွဲကိစ္စများကို အလေးထားသူ၊ ပို၍အားနည်းသူအဖြစ် ပေါ်လွင်လာသည်။ ပညာရှင်များစွာက သူ၏စိတ်အခြေအနေ အလျင်အမြန်ပြောင်းလဲခြင်း၊ မိမိ၏ဇနီးကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကိုပင် မသိသကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်းနှင့် အရာရှိများက အကြံပေးသမျှကို လိုက်လျောရန် အသင့်ရှိခြင်းတို့ကို သတိပြုကြသည်။ ဤအရာက ကျမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် သူသည် အခြားသူများ၏ စကားကို အလွယ်တကူ လိုက်နာသူဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည့် ပုံစံကို တည်ဆောက်ပေးသည်။ သူသည် အရာရာကို ထိန်းချုပ်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အမှန်မှာ ဖြစ်ရပ်များ ပေါ်ပေါက်လာတိုင်း ထိုအဖြစ်အပျက်များကို တုံ့ပြန်နေသူမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဇာတ်ကြောင်းပြောသူသည် ဖတ်ရှုသူအား စိတ်ထဲတွင် အမြင်ပြောင်းရန်၊ စာကြောင်းများကြားမှ မြင်၍ ဘုရင်၏ မတည်ငြိမ်သော၊ ခန့်မှန်းမရသော လုပ်ရပ်များနှင့် တုံ့ပြန်မှုများမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်လုပ်ဆောင်နေခြင်းကို ပိုင်းခြားသိမြင်ရန် ဖိတ်ခေါ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူ ယနေ့ကမ္ဘာရှိ အကျင့်ပျက်ပြီး ခန့်မှန်းမရသော နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များ၏ လုပ်ရပ်များမှတစ်ဆင့်ပင် ဘုရားသခင်သည် လုပ်ဆောင်နေတော်မူသည်။ တိုက်ဆိုင်မှုများဟု ထင်ရသောအရာများသည် အမှန်တကယ် ဘုရားသခင်၏ စီမံတော်မူခြင်းများ ဖြစ်သည်။

ဇေရဇ်ရှေ့သို့ မလာရန် ဝါရှတိငြင်းဆိုခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲအကျိုးများသည် အစပိုင်းတွင် အလွန်အင်အားကြီးဟန်ရှိသော ဤဘုရင်၏ ရယ်စရာကောင်းသော အားနည်းမှုကို ပိုမိုထင်ရှားစေသည်။ ထိုဥပဒေသည် အင်ပါယာအတွက် လုံခြုံမှု ပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တွင် ရှုပ်ထွေးမှုကိုသာ ထင်ဟပ်စေပြီး၊ ဘုရင်၏ အကြောက်လွန်သော အရာရှိများ၏ အကြံဉာဏ်အပေါ် အခြေခံသည့် အလျင်စလိုနှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားမရှိသော တုံ့ပြန်မှုကို ဖော်ပြသည် (၁:၁၆–၂၀)။ လက်တွေ့တွင် အကောင်အထည်ဖော်ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ရှိသော ဤဥပဒေသည် ဝါရှတိ၏ဖြစ်ရပ်ကို ဇနီးအားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်စေရန် ကျယ်ပြန့်စေခဲ့သည် (၁:၂၀)။ ထိုအချက်က ဂျူးတစ်ဦးဖြစ်သော မော်ဒကဲအပေါ် မနာလိုမုန်းတီးမှုကြောင့် ဟာမန်က ဂျူးလူမျိုးအားလုံးအတွက် ထုတ်ပြန်မည့် အမိန့်ကို ကြိုတင်ရည်ညွှန်းပေးသည်။ ထိုအမိန့်တွင် ဘာသာစကားများစွာ ပါဝင်ခြင်းက လူမျိုးနှင့် ဘိုးဘွားမျိုးရိုးဆိုင်ရာ ပြဿနာများအတွက် အခြေခံခင်းပေးသည်။ ထို့အပြင် ဤအမိန့်သည် ဝါရှတိ၏ဖြစ်ရပ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း အမှန်မှာ သူမ၏လုပ်ရပ်သည် လူတိုင်းသိလာခဲ့သည်။ ဘုရင်သည် မိမိ၏အာဏာကို ပြသခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဇနီးနှင့် မိမိ၏အရာရှိများ၏ အလှည့်စားခံရသော လူမိုက်တစ်ဦးအဖြစ် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

၂:၁–၁၈။ ရှင်ဘုရင်မအသစ်ကို ရွေးချယ်ခြင်း

ရှင်ဘုရင်သည် ဝါရှတိကို သတိရပြီးနောက် (၂:၁) အပျိုစင်မိန်းမငယ်များကို စုဆောင်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော ဖော်ပြချက်မှာ ၎င်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာခြင်းလား၊ မိမိတို့ဆန္ဒအလျောက် လာခြင်းလားဆိုသည်မှာ မရှင်းလင်းပေ။ သို့သော် အဓိကစံနှုန်းများထဲမှ တစ်ခုမှာ အလှအပဖြစ်ပြီး ရှင်ဘုရင်နှစ်သက်သည့်အရာကို အလေးထားခဲ့သည် (၂:၄)။ အပျိုစင်မိန်းမငယ်များကို လှပသည်ဟု ဖော်ပြထားခြင်း (၂:၃) ကို ဝါရှတိအတွက်လည်း ၁:၁၁ တွင် အသုံးပြုထားသည်။ သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင် အလှအပဆိုသည်မှာ အပြင်ပန်းအသွင်အပြင်သက်သက်သာမဟုတ်ဘဲ ထိုသူအား ပေးအပ်ထားသော တာဝန်နှင့် ကိုက်ညီသည့် စရိုက်လက္ခဏာများလည်း ပါဝင်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သတိပြုသင့်သည်။ လှပသော ရှင်ဘုရင်မဆိုသည်မှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိရုံသာမက ထိုသို့သောသူထံမှ မျှော်လင့်ထားသည့် အမူအရာကိုလည်း ပေါ်လွင်စေသူဖြစ်သည်။ အပျိုစင်မိန်းမငယ်များကို စုဆောင်းခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး မိမိတို့ဆန္ဒအလျောက် မလာခဲ့ကြသော်လည်း၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အခြေခံအားဖြင့် အလှပြိုင်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။ လိင်ဆက်ဆံမှုလည်း ပါဝင်ခဲ့သော်လည်း ရှင်ဘုရင်သည် မိမိတွင် မိန်းမများစွာရှိသောကြောင့် လိင်ဆက်ဆံဖော်တစ်ဦးကို အဓိကရှာဖွေနေခြင်း မဟုတ်နိုင်ဘဲ ရှင်ဘုရင်မတစ်ဦးထံမှ မျှော်လင့်ထားသည့် အရည်အသွေးများရှိသူ—အထူးသဖြင့် နန်းတွင်းသူများ၏ လေးစားမှုနှင့် ကြည်ညိုမှုကို ရရှိနိုင်သူ—ကို ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်နိုင်သည် (၂:၁၅)။ ဤအခြေအနေသည် အက်စတာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သောအရာဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် သူမသည် ဒံယေလကဲ့သို့ ပို၍ဖြစ်နိုင်ခဲ့လျှင်ကောင်းမည်ဟု ဆန္ဒရှိမိသည်။ သို့သော် သမ္မာကျမ်းစာစာသားသည် သူမအပေါ် မည်သည့်အပြစ်တင်ခြင်းကိုမျှ မပြုလုပ်ဘဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာကိုသာ ဖော်ပြပြီး မပြည့်စုံသောလူသားများကို ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ဘုန်းတော်အတွက် မည်သို့အသုံးပြုခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ပိုမိုမြင့်မားသော ဝိညာဉ်ရေးအဆင့်သို့ မည်သို့ပို့ဆောင်ခဲ့သည်ကို ရှင်းပြသည်။ ထိုနည်းတူ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မိမိနှင့်တူအောင် ဆက်လက်ပြောင်းလဲလုပ်ဆောင်နေစဉ် ကျွန်ုပ်တို့ကိုလည်း အသုံးပြုရန် ဆန္ဒရှိသည်။

မော်ဒကဲ၏ ဗင်္ယာမိန်အနွယ်မှ ဆင်းသက်လာခြင်းသည် သူ၏ ရှင်ဘုရင်ရှောလုနှင့် ဆက်နွှယ်မှုကို အရိပ်အမြွက်ပြရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် (၂:၅)။ မော်ဒကဲကိုယ်တိုင် ယေရုရှလင်သို့ လာခဲ့ခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် သူ၏ဘိုးဘေး ကိရှ် လာခဲ့ခြင်းလားဆိုသည်ကို ပညာရှင်များက အငြင်းပွားကြသည်။ မော်ဒကဲသာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဤဇာတ်ကြောင်းအစတွင် သူသည် အသက် ၁၁၀ ရှိနေမည်ဖြစ်သောကြောင့် ရှင်ဘုရင်ရှောလု၏ဖခင်နှင့် နာမည်တူသော ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသား သူ၏ဘိုးဘေးဖြစ်ရမည်ဟု ထင်ရှားသည်။ သို့သော် မော်ဒကဲသည် ရှောလု၏မျိုးရိုးနှင့် ဆက်နွှယ်ကြောင်းကို စာရေးသူက ရည်ရွယ်ထားပုံရသည် (၁ ရာဇဝင် ၉:၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ အကြောင်းမှာ ဟာမန်သည် အာဂတ်၏မျိုးရိုးနှင့် ဆက်နွှယ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၂၅:၁၇–၁၉၊ ၁ ရာဇဝင် ၁၅:၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၆:၂၂–၂၃ အရ မော်ဒကဲနှင့် သူ၏မိသားစုသည် ပါရှားပြည်၏ ဇိမ်ခံဘဝတွင် ဆက်နေရမည့်အစား အခြားပြည်နှင်ခံများနှင့်အတူ ပြန်သင့်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်လူမျိုးများအဖြစ် လူသိရှင်ကြား မိမိတို့ကိုယ်ကို ဖော်ပြသင့်သော်လည်း အစပိုင်းတွင် ထိုသို့မပြုခဲ့ကြပုံရသည် (အက်စတာ ၂:၁၀)။ သူတို့၏အမည်များကလည်း နောက်ဆုတ်ကျဆင်းခြင်းကို ထပ်မံသက်သေပြသည်။ အက်စတာ၏အမည်သည် မေဆိုပိုတေးမီးယား အချစ်နတ်ဘုရားမ အစ်ရှတား၏အမည်နှင့် အလွန်ဆင်တူပြီး ထိုနတ်ဘုရားမတွင် ကြီးမားသော လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းအားများရှိသည်ဟု ယူဆကြသည်။ မော်ဒကဲ၏အမည်မှာ ဗာဗုလုန်၏ အမြင့်ဆုံးနတ်ဘုရား မာဒုခ်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသည်။

သို့သော်လည်း အက်စတာသည် အခွင့်အရေးရရှိခဲ့သည် (၂:၁၅၊ ဟေဗြဲဘာသာတွင် “ကျေးဇူးတော်”)။ ထိုအရာသည် တစ်ပါးအမျိုးသားပြည်၌ရှိသော ကမ္ဘာဦး ၃၉:၄ မှ ယောသပ်နှင့် ဆင်တူသည်။ အက်စတာသည် ရှင်ဘုရင်နှင့် သင့်တော်သောအိမ်ထောင်ဖက်ဖြစ်လာနိုင်ရန် မိမိတတ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး မိန်းမများကို ကြီးကြပ်သော ရှင်ဘုရင်၏ မိန်းမစိုး ဟေဂဲထံမှ အကြံဉာဏ်တောင်းခဲ့သည် (အက်စတာ ၂:၁၅)။ အက်စတာသည် သစ္စာရှိခြင်း၊ နာခံခြင်း၊ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်ခြင်း၊ လိုက်နာခြင်းနှင့် လက်ခံတုံ့ပြန်ခြင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်လာသည်။ သူမသည် ယုဒလူတို့၏ အစားအသောက်ဥပဒေများကို လိုက်နာခဲ့သလား၊ မလိုက်နာခဲ့သလားဆိုသည်ကို ဘာမျှမဖော်ပြထားပေ။ မိမိကိုယ်ကို ယုဒလူတစ်ဦးအဖြစ် မဖော်ပြခြင်းသည် ကောင်းသည်လား၊ မကောင်းသည်လားဆိုသည်မှာလည်း မရှင်းလင်းပေ။ သူမနှင့် မော်ဒကဲတို့သည် ယုဒလူဆန့်ကျင်ရေး မလိုမုန်းထားမှုကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။

ရှင်ဘုရင်ဇေရဇ်သည် အခြားမိန်းမများအားလုံးထက် အက်စတာကို ပို၍ချစ်သည်ဟူသော မှတ်ချက် (၂:၁၇) သည် ရှင်ဘုရင်မအသစ်ကို ရှာဖွေရွေးချယ်သည့် တော်ဝင်ရွေးချယ်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ သို့သော် သူမသည် “ကျေးဇူးတော်” သို့မဟုတ် “မျက်နှာသာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ခင် နှင့် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အရေးကြီးသော စကားလုံးဖြစ်ပြီး ရှင်ဘုရင်ထံမှ “ကရုဏာ”၊ “ကြင်နာမှု”၊ “ချစ်ခြင်း” ဟူ၍ အမျိုးမျိုးဘာသာပြန်ဆိုနိုင်သည့် ခေစက် ကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ ထိုစကားလုံးများသည် စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုတစ်ရပ်ကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ အက်စတာသည် နောက်ဆုံးတွင် အယူမှားသူ၊ တစ်ပါးအမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် သူမ၏ ဥပဒေမလိုက်နာမှုမှတစ်ဆင့် မိမိ၏လူမျိုးကို ထိန်းသိမ်းရန် အလုပ်လုပ်မည်ဖြစ်သည်။

ဤအဖြစ်အပျက်သည် ဝါရှတိကို ရာထူးမှဖယ်ရှားပြီးနောက် လေးနှစ်အကြာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၇)။ ဤသည်မှာ ဤစာအုပ်ထဲရှိ အရေးကြီးသော ပြောင်းပြန်ဖြစ်ရပ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဇာတ်ကြောင်းပြောသူသည် မော်ဒကဲနှင့် အက်စတာတို့ကို အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေပြခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်တင်ခြင်း မပြုလုပ်ပေ။ အကြောင်းမှာ အာရုံစိုက်ရမည့်အချက်မှာ သူတို့၏အားနည်းချက်များမဟုတ်ဘဲ မိမိ၏လူမျိုးကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၂:၁၉–၂၃။ ရှင်ဘုရင်၏ ကယ်တင်ခြင်း

အခန်းငယ် ၁၉ သည် အပျိုစင်မိန်းမငယ်များကို ဒုတိယအကြိမ် စုဆောင်းခြင်းကို ဖော်ပြခြင်းမဟုတ်ပေ။ ထိုအစား မော်ဒကဲသည် ရှင်ဘုရင်၏တံခါးဝတွင် အုပ်ချုပ်ရေးရာထူးဖြင့် စတင်ထိုင်နေသည့်အချိန်နှင့် ရှင်ဘုရင်ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကြံစည်မှုမှ ကယ်တင်ခဲ့သည့်အချိန်ကို ဖော်ပြသည် (၂:၂၁)။ ထို့နောက်တွင် ရှင်ဘုရင်ထက် မော်ဒကဲနှင့် အက်စတာတို့က ပို၍အမိန့်များ ထုတ်ပြန်လာကြသည်။ အက်စတာစာအုပ်သည် အက်စတာနှင့်တန်းတူ မော်ဒကဲအကြောင်းလည်း အမှန်တကယ်ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် အက်စတာသည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးနှင့် မိမိ၏ဆက်နွယ်မှုကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မဖော်ပြသေးဘဲ အမိန့်များကိုလည်း ဆက်လက်နာခံနေသည် (၂:၂၀၊ ၂၂)။ သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် သူမကို အခြားသူများကို ကယ်တင်ရန် စတင်အသုံးပြုနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤအမှုတွင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကြံစည်မှုအကြောင်း ရှင်ဘုရင်ကို အသိပေးခြင်းဖြင့် ရှင်ဘုရင်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ အက်စတာသည် ဤနေရာတွင် ဂုဏ်ယူချီးမွမ်းခံရနိုင်သော်လည်း သူမသည် ရိုးသားစွာ မော်ဒကဲကို သတင်းရင်းမြစ်အဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤအဖြစ်အပျက်သည် ဇာတ်ကြောင်းတွင် အဓိကအသေးစိတ်အချက်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ အကြောင်းမှာ ရှင်ဘုရင်သည် မော်ဒကဲကို ဆုချရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည် (၂:၂၃)။ ဤအဖြစ်အပျက်များအားလုံးကို ပါရှားနိုင်ငံ၏ ရာဇဝင်မှတ်တမ်းစာအုပ်တွင် ရေးမှတ်ထားခဲ့သည်။

၃:၁–၅:၁၄

ယုဒလူတို့ကို ဆန့်ကျင်သည့် ကြံစည်မှု

ဇာတ်လမ်းသည် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရွေ့လျားသွားပြီး နန်းတော်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော အခြေအနေများနှင့် ထိုအခြေအနေများက ယုဒလူတို့နှင့် နိုင်ငံအပေါ် သက်ရောက်မှုကို အလေးထားဖော်ပြသည်။ ဤအချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးကို ဆန့်ကျင်၍ မကောင်းသော အစီအစဉ်များကို ဖော်ထုတ်လာသည့်အတွက် ဇာတ်လမ်း၏ ကြံစည်မှုတွင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ အလွန်ပြင်းထန်သည်။

၃:၁–၁၅။ ဟာမန်၏ အာဏာတက်လာခြင်းနှင့် ကြံစည်မှု

စာဖတ်သူသည် မော်ဒကဲ ဆုချခံရမည်ဟု မျှော်လင့်မည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအစား ဇာတ်လမ်းထဲသို့ အသစ်ဝင်လာသော ဇာတ်ကောင် ဟာမန်သည် ရှင်ဘုရင်၏ မျက်နှာသာကို ရရှိခဲ့ပြီး မည်သို့ သို့မဟုတ် အဘယ်ကြောင့် ရရှိခဲ့သည်ကို မပြောထားပေ။ ဇာတ်ကြောင်းပြောသူသည် ဟာမန်နှင့် အာမလက်လူမျိုးဘုရင် အာဂတ်တို့၏ ဆက်နွယ်မှုကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၇:၈–၁၆၊ တောလည်ရာ ၂၄:၇၊ တရားဟောရာ ၂၅:၁၇–၁၉၊ ၁ ရာဇဝင် ၁၅:၈ ကိုကြည့်ပါ)။ အစ္စရေးသည် အားနည်းသူများနှင့် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမရှိသူများကို ကြောက်မက်ဖွယ်သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် အာမလက်ကို လုံးဝဖျက်ဆီးရမည်ဖြစ်သည်။ အမှန်မှာ ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၄:၄၂–၄၃ အရ အာမလက်လူမျိုးများစွာ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသောကြောင့် ဤနေရာတွင် ဟာမန်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် ကျန်ရစ်သူများသည် ပါရှားရှိ ယုဒလူတို့ကဲ့သို့ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်နိုင်သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း မတရားသောသူများနှင့် ဆိုးယုတ်သောသူများသည် ဖြောင့်မတ်သူများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မတရားစွာ ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရလေ့ရှိပြီး အဘယ်ကြောင့်ဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပုံမှန်အားဖြင့် သိခွင့်မရကြပေ။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ထိုမသေချာမှုများနှင့် အခက်အခဲများမှတစ်ဆင့်ပင် မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် လုပ်ဆောင်သည်။

စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီသည် လူသားများအား ပေးအပ်သည့် လေးစားမှုကို ရည်ညွှန်းရန် အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း “ဦးညွှတ်သည်” သို့မဟုတ် “ရိုသေဦးချသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ဟေဗြဲစကားလုံးနှစ်လုံး၏ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုမှုသည် (အက်စတာ ၃:၂) ဘုရားသခင်အတွက်သာ အခြားနေရာများတွင် အသုံးပြုထားသည် (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၇:၃၊ ၂၉:၂၉၊ ဆာလံ ၂၂:၂၉၊ ၉၅:၆)။ ထို့ကြောင့် ဤလုပ်ရပ်သည် မော်ဒကဲက ဟာမန်၏ အာဏာကို မလေးစားခြင်းအကြောင်း မဟုတ်ဘဲ ဟာမန်က ရှင်ဘုရင်အမိန့်ပေးထားသည့် သာမန်လေးစားမှုထက် ပို၍တောင်းဆိုနေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ စာသားသည် မော်ဒကဲကို မာနကြီးသူ၊ မျိုးနွယ်စုရန်ငြိုးထားသူ၊ တစ်ပါးတည်းသောဘုရားကိုသာ အလေးထားသူ၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်သိက္ခာကိုပင် အလေးထားသူအဖြစ် မဖော်ပြပေ။ ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း အာဏာပိုင်များကို လေးစားခြင်းသည် သင့်လျော်သည်။ သို့သော် ထိုအာဏာပိုင်က ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာ ရထိုက်သည့် ရိုသေဦးချမှုကို တောင်းဆိုနေပါက မသင့်လျော်ပေ။ မော်ဒကဲနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်သူများသည် သူသည် ယုဒလူဖြစ်ကြောင်း သိကြသော်လည်း သူ၏မလိုက်နာမှုသည် မလေးစားခြင်းထက် အခြားရည်ရွယ်ချက်များရှိသည်ဟု ဆိုလိုနေသော်လည်း (အက်စတာ ၃:၄) သူ၏မနာခံမှုကို မနှစ်သက်ကြဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ဟာမန်ထံ သတင်းပို့ကြသည်။

ဟာမန်၏ ဒေါသအပြင်းအထန် တုံ့ပြန်မှု (၃:၁၃–၁၄) သည် ရှင်ဘုရင်၏ တုံ့ပြန်မှု (၁:၂၀) နှင့် ဆင်တူသည်။ အကြောင်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည့်အတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်ပြီး လူအားလုံးအပေါ် သက်ရောက်စေခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် ရှင်ဘုရင်က ဝါရှတိကို အရှက်ခွဲပြီး ရာထူးမှဖယ်ရှားခြင်းထက် ပိုမိုကျော်လွန်သွားခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဟာမန်သည် ရှင်ဘုရင်နှင့် မပြောမီကတည်းက အစီအစဉ်များချမှတ်ပြီး စာရေးတမ်းများကို ချခဲ့သည်။ ထိုလုပ်ရပ်သည် ဘုရားသခင်၏ အုပ်စိုးမှုကို ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ထူးဆန်းစွာ ဆက်နွှယ်နေသည့် နိမိတ်ဖတ်ခြင်းတစ်မျိုး ပါဝင်သည် (၃:၇)။ နေ့ရက်ရွေးချယ်ရာတွင် “ကျသည်” ဟု ဆိုထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် အများအားဖြင့် “ချသည်” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဟာမန်အပေါ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာအတွက်လည်း ၆:၁၃ တွင် အသုံးပြုထားသည်။ “စာရေးတမ်း” ဟူသော စကားလုံးသည် ကံကြမ္မာနှင့် အခွင့်အလမ်းကို မိတ်ဆက်ပေးသည် (၃:၇)။ ထို့အပြင် ပသခါပွဲနှင့် ထွက်မြောက်ရာအဖြစ်အပျက်များနှင့်လည်း ဆက်နွှယ်ပြီး ထိုအရာများသည် နိသန်လတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဖုံးကွယ်နေခြင်း၏ အချက်အချာမှာ ဘုရားသခင်၏အမည်ကို ချန်လှပ်ထားခြင်းနှင့် မမြင်ရသော်လည်း အစွမ်းထက်သော ဘုရားသခင်၏ စီမံတော်မူခြင်းတို့တွင် တွေ့ရသည်။

ဟာမန်က ရှင်ဘုရင်အား ပြောဆိုသောစကားသည် အလွန်ဂရုတစိုက် ဖန်တီးထားသည့် စကားပြောနည်းတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး အမှန်တရားဖြင့် စတင်ကာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် မုသားများသို့ ဆက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း မုသားများဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ သူသည် ရှင်ဘုရင်၏ ပုန်ကန်ထကြွမှုများနှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောက်လွန်မှုကို ပိုမိုအားကောင်းစေမည့်အပြင် ငွေကြေးအတွက် သူ၏အလွန်အမင်း လိုအပ်မှုကိုလည်း အားပေးမည့် အသရေဖျက်ပြီး အရှက်ခွဲသည့် အရိပ်အမြွက်စကားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရှင်ဘုရင်သည် ဂရိလူမျိုးများလက်တွင် ကြီးမားသောရှုံးနိမ့်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး ဒေဝါလီခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေသောကြောင့် ပါရှားနိုင်ငံ၏ နှစ်စဉ်ဝင်ငွေစုစုပေါင်း၏ သုံးပုံနှစ်ပုံနှင့် ညီမျှသည့် လာဘ်ငွေပမာဏသည် သူ့အတွက် ဆွဲဆောင်မှုရှိခဲ့သည်။ ထိုငွေသည် ယုဒလူတို့၏ လုယက်ယူဆောင်ရရှိသော ပစ္စည်းများမှ ရလာနိုင်သည်။ မေမုကန် (၁:၁၆–၂၀) နှင့် ဟာမန်တို့၏ စကားပြောချက်များတွင် တူညီချက်များစွာရှိသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် လူတစ်ဦးတည်းပိုင်ဆိုင်သည့်အရာကို အလွဲသုံးစားပြုခြင်းအပေါ် အခြေခံ၍ အငြင်းအခုံပြုကြသည်။ သို့သော် ပါရှားလူမျိုးများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် လူမျိုးစုကွဲပြားမှုကို နှစ်သက်အားပေးကြသည် (၃:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဟာမန်ကိုယ်တိုင်လည်း အပြင်လူတစ်ဦး၊ လူနည်းစုတစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဤအရာမှာ အလွန်ထူးခြားသည့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယုဒလူတို့ကို ဆက်လက်လက်ခံထားခြင်းသည် မသင့်လျော်ဘဲ ရှင်ဘုရင်၏ အကျိုးစီးပွားအတွက်လည်း မကောင်းဟု အထွေထွေစကားများနှင့် အယူအဆများကို အသုံးပြုကာ မလိုမုန်းထားမှုကို ဖန်တီးခဲ့ရသည် (၃:၈)။

ကြံစည်မှုသည် အခန်း ၁ ကဲ့သို့ ဖြေရှင်းချက် စတင်သည်အထိ သက်သာရာရသည့် ခံစားချက်မပေးခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခင်ရှင်ဘုရင်၏ လူထုရှေ့ထုတ်ပြန်သည့် အမိန့်နှင့် ပွဲတော်စားပွဲတို့နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဤအမိန့်ကို လျှို့ဝှက်စွာ ချမှတ်ပြီး လျှို့ဝှက်ပွဲတော်စားပွဲဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တစ်လျှောက်လုံး မြို့သည် အံ့အားသင့်ရှုပ်ထွေးကာ အော်ဟစ်ဆူညံမှု၊ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် အစီအစဉ်မဲ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည် (၃:၁၅)။ လူမျိုးအားလုံးအတွက် ထုတ်ပြန်သည့် ဥပဒေ (၃:၁၂) ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်သဘောသဘာဝသည် ရှုပ်ထွေးမှု၏ အဓိကအကြောင်းတစ်ရပ် ဖြစ်နိုင်သည်။ လူတိုင်းက မိမိသည် နောက်တစ်ဦးဖြစ်လာမည်လားဟု တွေးတောနေကြပေမည်။

ရှင်ဘုရင်သည် မိမိ၏ အကြံပေးတစ်ဦးထံမှ အဆိုပြုချက်တစ်ရပ်ကို ဘယ်သောအခါမျှ ငြင်းပယ်ခြင်းမပြုသည့် အစဉ်အလာကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦး ၄၁:၄၂ နှင့် ဆက်နွှယ်မှုများစွာကို သတိပြုနိုင်သည်။ ဖာရောဘုရင်သည် ယောသပ်အား မိမိ၏လက်စွပ်ကို ပေးခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ယောသပ်၏ဇာတ်လမ်းတွင် မမှန်ကန်သော စွပ်စွဲချက်များ၊ အပြစ်မရှိသူများကို ဆန့်ကျင်သည့် အမိန့်တစ်ရပ်၊ အန္တရာယ်ကျရောက်နေသူများကို ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ယုဒလူတစ်ဦးအား ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် မြှောက်တင်ခြင်းတို့လည်း ပါဝင်သည်။ အစပိုင်းတွင် ဤအရာသည် လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုအတွက် တာဝန်ယူရခြင်းကို ရှောင်ရှားလိုသော ရှင်ဘုရင်၏ဆန္ဒကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူသည် ယုဒလူတို့ကို ဟာမန်ထံသို့ ရောင်းချခဲ့သည်မှာ ငွေပေးချေမှုရရှိမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (အက်စတာ ၇:၄)။ သူသည် မိမိ၏လက်စွပ် (၃:၁၀)၊ မိမိ၏စာရေးများ သို့မဟုတ် တော်ဝင်အတွင်းရေးမှူးများ (၃:၁၂) နှင့် မိမိ၏အမည် (၃:၁၂) ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အမိန့်ကိုလည်း သူ့ရှေ့တွင် အတည်ပြုခဲ့သည်။ ဇေရဇ်သည် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် လေးစားမှုအတွက် ထိန်းချုပ်မထားနိုင်သော လိုအပ်မှုသည် အကြွင်းမဲ့အာဏာနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ ဖိနှိပ်မှုနှင့် မတရားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေကြောင်း ပြသသည်။