အခန်း ၅၇—ဖိလိတ္တိလူတို့ သိမ်းယူသွားသော ပဋိညာဉ်သေတ္တာ
ဤအခန်းသည် ၁ ရှမွေလ ၃ မှ ၇ အထိကို အခြေခံထားသည်။
ဧလိ၏အိမ်တော်အား နောက်ထပ်သတိပေးချက်တစ်ရပ်
ပေးရဦးမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းနှင့် သူ၏သားများအား
ဆက်သွယ်တော်မမူနိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့၏အပြစ်များသည် ထူထပ်သောမိုးတိမ်ကဲ့သို့
ကိုယ်တော်၏သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အထံတော်ကို ဖုံးကွယ်ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။
သို့သော် မကောင်းမှုအလယ်၌ ကလေးသူငယ် ရှမွေလသည် ကောင်းကင်ဘုံအပေါ်
သစ္စာရှိနေခဲ့ပြီး၊ ဧလိ၏အိမ်တော်အပေါ် ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းသတင်းကို
အမြင့်ဆုံးသောဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်အဖြစ် ရှမွေလထံသို့ အပ်နှင်းခဲ့သည်။
“ထိုကာလ၌ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ရှားပါး၍
ရူပါရုံထင်ရှားခြင်း မရှိသေးပေ။ ထိုအချိန်တွင် ဧလိသည် မိမိနေရာ၌ အိပ်လျက်ရှိပြီး
သူ၏မျက်စိတို့သည် မှုန်လာသဖြင့် မမြင်နိုင်တော့ပေ။ ဘုရားသခင်၏သေတ္တာတော်ရှိရာ
ထာဝရဘုရား၏ဗိမာန်တော်၌ ဘုရားသခင်၏မီးခွက် မငြိမ်းမီ၊ ရှမွေလသည် အိပ်ရန်
လဲလျောင်းနေစဉ်၊ ထာဝရဘုရားသည် ရှမွေလကို ခေါ်တော်မူ၏။” ထိုအသံသည် ဧလိ၏အသံဖြစ်သည်ဟု
ထင်မှတ်သဖြင့် ကလေးသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏အိပ်ရာဘေးသို့ အလျင်အမြန်သွားပြီး
“ကျွန်တော်ရှိပါသည်။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ကျွန်တော့်ကို ခေါ်တော်မူပါပြီ”
ဟု ဆိုလေ၏။ ထိုအဖြေမှာ “ငါမခေါ်ပါ၊ ငါ့သား၊ ပြန်အိပ်ပါ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ရှမွေလကို
သုံးကြိမ်ခေါ်၍ သုံးကြိမ်လုံး သူသည် ထိုနည်းတူ ပြန်လည်ဖြေဆိုခဲ့သည်။ ထိုအခါ ဧလိသည်
ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောခေါ်သံသည် ဘုရားသခင်၏အသံဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်သွားသည်။ ထာဝရဘုရားသည်
မိမိရွေးချယ်ထားသော ဆံဖြူသောအမှုတော်ဆောင်ကို ကျော်လွန်၍ ကလေးတစ်ဦးနှင့်
ဆက်သွယ်တော်မူခဲ့သည်။ ဤအရာကိုယ်တိုင်က ဧလိနှင့် သူ၏အိမ်တော်အတွက် ခါးသီးသော်လည်း
ထိုက်တန်သော ပြစ်တင်ဆုံးမမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဧလိ၏နှလုံးထဲ၌ မနာလိုမှု သို့မဟုတ် မုန်းတီးမှု မပေါ်ပေါက်ခဲ့ပေ။
နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ခေါ်လျှင် ရှမွေလက “အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ကျွန်သည်
နားထောင်ပါ၏” ဟု ပြန်ဖြေရန် သူညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ထိုအသံကို တစ်ဖန် ကြားရသောအခါ
ကလေးက “ပြောတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏ကျွန်သည် နားထောင်ပါ၏” ဟု ဖြေဆိုခဲ့သည်။
ကြီးမြတ်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် မိမိနှင့် စကားပြောတော်မူမည့်အကြောင်းကို
တွေးမိသဖြင့် အလွန်အမင်း ရိုသေကြောက်ရွံ့နေခဲ့ရာ ဧလိက သူ့အား
ပြောရန်ညွှန်ကြားခဲ့သော စကားလုံးအတိအကျကိုပင် မမှတ်မိနိုင်ခဲ့ပေ။
“ထာဝရဘုရားက ရှမွေလအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဣသရေလအမျိုး၌
ကြားသောသူတိုင်း၏ နားနှစ်ဖက်သည် တုန်လှုပ်မည့်အရာကို ငါပြုမည်။ ထိုနေ့၌ ဧလိနှင့်
သူ၏အိမ်တော်အကြောင်း ငါပြောခဲ့သမျှတို့ကို ဧလိအပေါ် ငါပြုမည်။ စတင်သောအခါ
အဆုံးတိုင်အောင် ငါပြုမည်။ သူသိသော မတရားမှုအတွက် သူ၏အိမ်တော်ကို အစဉ်အမြဲ
တရားစီရင်မည်ဟု ငါပြောခဲ့ပြီ။ အကြောင်းမူကား သူ၏သားတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ယုတ်ညံ့စေကြသော်လည်း
သူသည် သူတို့ကို မတားဆီးခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဧလိ၏အိမ်တော်၏ မတရားမှုကို
ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ပူဇော်သက္ကာဖြင့်ဖြစ်စေ အစဉ်အမြဲ မသုတ်သင်နိုင်စေရန်
ဧလိ၏အိမ်တော်ကို ငါကျိန်ဆိုပြီ။”
ဘုရားသခင်ထံမှ ဤသတင်းကို မရမီ “ရှမွေလသည် ထာဝရဘုရားကို
မသိသေး၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည်လည်း သူ့ထံသို့ မဖော်ပြရသေး” ဟု ဆိုထားသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ပရောဖက်များအား ပေးအပ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏အထံတော်ကို
တိုက်ရိုက်ထင်ရှားစေခြင်းမျိုးနှင့် သူမရင်းနှီးသေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဧလိသည် လူငယ်၏
အံ့အားသင့်မှုနှင့် စုံစမ်းမေးမြန်းမှုမှတစ်ဆင့် ဤအကြောင်းကို ကြားသိစေရန်
ထာဝရဘုရားသည် မမျှော်လင့်ထားသောနည်းလမ်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစေရန်
ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့သည်။
ထိုသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတင်းစကားကို မိမိထံ
အပ်နှင်းထားခြင်းကြောင့် ရှမွေလသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် အံ့ဩခြင်းတို့ဖြင့်
ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ နံနက်ရောက်သောအခါ သူသည် ပုံမှန်အတိုင်း မိမိတာဝန်များကို
ဆောင်ရွက်သော်လည်း သူ၏နုနယ်သောနှလုံးပေါ်တွင် လေးလံသောဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု
ရှိနေခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားက ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းကို ဖော်ပြရန်
သူ့အား မမှာထားသောကြောင့် သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာနေပြီး ဧလိ၏အထံမှ တတ်နိုင်သမျှ
ရှောင်ရှားနေခဲ့သည်။ မိမိချစ်ခင်ရိုသေသောသူအပေါ် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ချက်ကို
ကြေညာရန် မေးခွန်းတစ်ခုခုက သူ့အား တွန်းအားပေးမည်ကို စိုးရိမ်၍ တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။
ဧလိက ထိုသတင်းသည် မိမိနှင့် မိမိအိမ်တော်အပေါ် ကြီးမားသောဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုကို
ကြိုတင်ပြောထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူသည် ရှမွေလကို ခေါ်ပြီး
ထာဝရဘုရား ဖော်ပြတော်မူခဲ့သမျှကို သစ္စာရှိစွာ ပြောပြရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။
လူငယ်သည် နာခံပြီး အသက်ကြီးသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်သော စီရင်ချက်ရှေ့တွင် နှိမ့်ချစွာ
ဦးညွှတ်ခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရားပင် ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု သူကဆိုသည်။ “အလိုတော်ရှိသည့်အတိုင်း
ပြုတော်မူပါစေ။”
သို့သော် ဧလိသည် စစ်မှန်သောနောင်တ၏ အသီးအပွင့်များကို
မဖော်ပြခဲ့ပေ။ သူ၏အပြစ်ကို ဝန်ခံခဲ့သော်လည်း အပြစ်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။
နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ထာဝရဘုရားသည် ခြိမ်းခြောက်ထားသော တရားစီရင်ချက်ကို
နှောင့်နှေးတော်မူခဲ့သည်။ ထိုနှစ်များအတွင်း အတိတ်က ပျက်ကွက်မှုများကို
ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် များစွာပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အသက်ကြီးသော ယဇ်ပုရောဟိတ်သည်
ထာဝရဘုရား၏ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို ညစ်ညမ်းစေပြီး ဣသရေလလူထောင်ပေါင်းများစွာကို
ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေသော မကောင်းမှုများကို ပြုပြင်ရန် ထိရောက်သော
အရေးယူမှုတစ်စုံတစ်ရာ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်၏ သည်းခံတော်မူခြင်းကြောင့်
ဟောဖနိနှင့် ဖိနဟတ်တို့သည် မိမိတို့၏နှလုံးကို ပို၍ခိုင်မာစေပြီး
အပြစ်ကျူးလွန်ရာတွင် ပို၍ရဲတင်းလာကြသည်။ ဧလိ၏အိမ်တော်သို့ ပေးအပ်သော
သတိပေးချက်များနှင့် ပြစ်တင်ဆုံးမချက်များကို ဧလိက တစ်နိုင်ငံလုံးသို့
အသိပေးခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် မိမိ၏အတိတ်က လျစ်လျူရှုမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော
ဆိုးကျိုးကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြန်လည်တားဆီးနိုင်မည်ဟု သူမျှော်လင့်ခဲ့သည်။
သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ လျစ်လျူရှုခဲ့သကဲ့သို့ လူတို့လည်း ထိုသတိပေးချက်များကို
လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလတွင် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ကျင့်သုံးနေသော မတရားမှုများကို
မသိဘဲမနေကြသော အနီးအနားနိုင်ငံများမှ လူတို့သည်လည်း မိမိတို့၏
ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနှင့် ရာဇဝတ်မှုများတွင် ပို၍ရဲတင်းလာကြသည်။ ဣသရေလလူတို့က
မိမိတို့၏သမာဓိကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ပါက ခံစားရမည့်အတိုင်း သူတို့၏အပြစ်အတွက်
အပြစ်ရှိသည်ဟု မခံစားကြပေ။ သို့သော် လက်စားချေခြင်းနေ့သည် နီးကပ်လာခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်၏အာဏာကို ပယ်ဖျက်ထားပြီး ကိုယ်တော်၏ဝတ်ပြုခြင်းကို လျစ်လျူရှု၍ အထင်အမြင်သေးထားကြသောကြောင့်
ကိုယ်တော်၏နာမတော်၏ဂုဏ်အသရေကို ထိန်းသိမ်းရန် ဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်တော်မူရန်
လိုအပ်လာခဲ့သည်။
“ထိုအခါ ဣသရေလလူတို့သည် ဖိလိတ္တိလူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန်
ထွက်သွား၍ ဧဗင်အေဇာအနီးတွင် တပ်ချကြ၏။ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် အာဖက်မြို့အနီးတွင်
တပ်ချကြ၏။” ဤစစ်ဆင်ရေးကို ဣသရေလလူတို့သည် ဘုရားသခင်၏အကြံဉာဏ်မရဘဲ၊
ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း သို့မဟုတ် ပရောဖက်၏ သဘောတူညီမှုမရှိဘဲ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
“ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ဣသရေလလူတို့ကို ဆန့်ကျင်၍ စစ်ပြင်ဆင်ကြ၏။ စစ်တိုက်ကြသောအခါ
ဣသရေလလူတို့သည် ဖိလိတ္တိလူတို့ရှေ့၌ ရှုံးနိမ့်ကြပြီး တိုက်ပွဲကွင်း၌ စစ်သည်တော်
လေးထောင်ခန့် သေကြ၏။” ပျက်စီးစိတ်ဓာတ်ကျနေသော တပ်ဖွဲ့သည် မိမိတို့တပ်စခန်းသို့
ပြန်ရောက်လာသောအခါ “ဣသရေလအကြီးအကဲတို့က၊ ‘ထာဝရဘုရားသည် ယနေ့ ဖိလိတ္တိလူတို့ရှေ့၌
ငါတို့ကို အဘယ်ကြောင့် ရှုံးနိမ့်စေတော်မူသနည်း’ ဟု ဆိုကြ၏။” ထိုနိုင်ငံသည်
ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်းကို ခံရရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ဤကြောက်မက်ဖွယ်
ဘေးအန္တရာယ်သည် မိမိတို့၏အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်လာသည်ကို မသိမြင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့်
“ရှိလောမြို့မှ ထာဝရဘုရား၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို ငါတို့ထံသို့ ယူကြစို့။
ငါတို့အလယ်သို့ ရောက်လာသောအခါ ငါတို့ရန်သူတို့လက်မှ ငါတို့ကို ကယ်တင်လိမ့်မည်” ဟု
ဆိုကြသည်။ သေတ္တာတော်ကို စစ်တပ်ထဲသို့ ယူဆောင်လာရန် ထာဝရဘုရားက အမိန့်ပေးခြင်း
သို့မဟုတ် ခွင့်ပြုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဧလိ၏သားများက သေတ္တာတော်ကို
တပ်စခန်းထဲသို့ ယူဆောင်လာသောအခါ ဣသရေလလူတို့သည် အောင်ပွဲသည် မိမိတို့အတွက် ဖြစ်မည်ဟု
ယုံကြည်စွာဖြင့် ကြီးမားသောအော်ဟစ်သံကို ပြုခဲ့ကြသည်။
ဖိလိတ္တိလူတို့သည် သေတ္တာတော်ကို ဣသရေလအမျိုး၏ဘုရားဟု
မှတ်ယူကြသည်။ ယေဟောဝါသည် မိမိလူတို့အတွက် ပြုတော်မူခဲ့သမျှသော
အံ့ဖွယ်အမှုကြီးများကို သေတ္တာတော်၏ တန်ခိုးကြောင့်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ သေတ္တာတော်
ရောက်လာသောအခါ ဝမ်းမြောက်စွာ အော်ဟစ်သံကို ကြားကြသဖြင့် “ဟေဗြဲလူတို့၏ တပ်စခန်း၌
ဤမျှကြီးမားသော အော်ဟစ်သံကား အဘယ်အရာနည်း” ဟု ဆိုကြသည်။ ထာဝရဘုရား၏သေတ္တာတော်
တပ်စခန်းသို့ ရောက်လာသည်ကို သူတို့နားလည်ကြသည်။ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ကြောက်ကြ၏။
အကြောင်းမူကား “ဘုရားသခင်သည် တပ်စခန်းထဲသို့ ရောက်လာပြီ” ဟု ဆိုကြ၏။ “ငါတို့၌
အရင်က ထိုသို့သောအရာ မဖြစ်ဖူးသောကြောင့် ငါတို့အတွက် အမင်္ဂလာရှိ၏။
ဤတန်ခိုးကြီးသော ဘုရားသခင်တို့၏လက်မှ ငါတို့ကို မည်သူက ကယ်တင်နိုင်မည်နည်း။ တော၌
ဘေးဒဏ်အမျိုးမျိုးဖြင့် အဲဂုတ္တုလူတို့ကို ရိုက်နှက်တော်မူသော ဘုရားသခင်တို့သည် ဤဘုရားသခင်တို့ပင်
ဖြစ်ကြ၏။ ခိုင်ခံ့ကြလော့။ ဖိလိတ္တိလူတို့၊ ယောက်ျားကဲ့သို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို
ပြုကြလော့။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် သင်တို့အတွက် ကျွန်ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ သင်တို့သည်
ဟေဗြဲလူတို့အတွက် ကျွန်ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ယောက်ျားကဲ့သို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြု၍
တိုက်ကြလော့” ဟု ဆိုကြ၏။
ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြပြီး
ဣသရေလလူတို့သည် အလွန်အမင်း သတ်ဖြတ်ခံရ၍ ရှုံးနိမ့်ကြသည်။ တိုက်ပွဲကွင်း၌
လူသုံးသောင်း သေဆုံးခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏သေတ္တာတော်ကိုလည်း သိမ်းယူသွားကြသည်။
ဧလိ၏သားနှစ်ယောက်သည် သေတ္တာတော်ကို ကာကွယ်ရန် တိုက်ခိုက်ရင်း ကျဆုံးခဲ့ကြသည်။
ထိုသို့ဖြင့် အနာဂတ်ကာလ အဆက်ဆက်အတွက် သမိုင်းစာမျက်နှာပေါ်တွင် သက်သေတစ်ရပ်
ထပ်မံကျန်ရစ်ခဲ့သည်—ဘုရားသခင်၏လူများဟု အမည်ခံသူတို့၏ မတရားမှုသည် အပြစ်ပေးခြင်းမှ
လွတ်မြောက်မည်မဟုတ်။ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို သိကျွမ်းခြင်း ပိုမိုကြီးမားလေလေ၊
ထိုအလိုတော်ကို လျစ်လျူရှုသူတို့၏ အပြစ်သည် ပိုမိုကြီးမားလေလေ ဖြစ်သည်။
ဣသရေလအမျိုးအပေါ် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့်
အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်ခဲ့ပြီ။ ဘုရားသခင်၏သေတ္တာတော်ကို
သိမ်းယူခံရပြီး ရန်သူတို့လက်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ယေဟောဝါ၏ အမြဲတည်ရှိသော
အထံတော်နှင့် တန်ခိုးတော်၏ သင်္ကေတကို သူတို့အလယ်မှ ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ ဣသရေလထံမှ
ဘုန်းတော် အမှန်ပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ဤသန့်ရှင်းသောသေတ္တာတော်နှင့်
ဘုရားသခင်၏သမ္မာတရားနှင့် တန်ခိုးတော်၏ အံ့ဖွယ်အကောင်းဆုံး ဖော်ပြချက်များ
ဆက်စပ်နေခဲ့သည်။ ရှေးကာလ၌ သေတ္တာတော် ပေါ်လာသည့်အခါတိုင်း အံ့ဖွယ်အောင်ပွဲများ
ရရှိခဲ့ကြသည်။ ရွှေကေရုဗိမ်တို့၏ အတောင်များက ၎င်းကို အုပ်မိုးထားပြီး၊
အမြင့်ဆုံးသောဘုရားသခင်၏ မြင်တွေ့နိုင်သောသင်္ကေတဖြစ်သည့် ရှေခိနာ၏
ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဘုန်းတော်သည် သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အတွင်းဆုံးနေရာ၌ ၎င်းအပေါ်၌
တည်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ အောင်ပွဲကို မယူဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ ဤအခါ၌
ကာကွယ်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ဣသရေလတစ်နိုင်ငံလုံး၌ ဝမ်းနည်းခြင်းဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းသည် နာမည်မျှသာရှိသော
ယုံကြည်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်ထံ အောင်မြင်စွာ တောင်းခံနိုင်သော တန်ခိုးကို
ဆုံးရှုံးထားပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့မသိခဲ့ကြပေ။ သေတ္တာတော်အတွင်း ပါရှိသော
ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်သည်လည်း ကိုယ်တော်၏အထံတော်၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည်
ပညတ်တော်များကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ၎င်းတို့၏ တောင်းဆိုချက်များကို အထင်အမြင်သေးကာ
ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဉ်တော်ကို မိမိတို့အလယ်မှ ဝမ်းနည်းစေခဲ့ကြသည်။ လူတို့သည်
သန့်ရှင်းသောစည်းမျဉ်းများကို နာခံသောအခါ ထာဝရဘုရားသည် မိမိတို့အတွက်
အကန့်အသတ်မရှိသော တန်ခိုးတော်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ပေးရန် သူတို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူသည်။
သို့သော် သူတို့သည် သေတ္တာတော်ကိုသာ ကြည့်ရှု၍ ၎င်းကို ဘုရားသခင်နှင့် မဆက်စပ်ဘဲ၊
ကိုယ်တော်ဖော်ပြထားသော အလိုတော်ကို ပညတ်တော်နာခံခြင်းဖြင့် ဂုဏ်ပြုခြင်းမပြုသောအခါ
သေတ္တာတော်သည် သာမန်သေတ္တာတစ်လုံးထက် အနည်းငယ်မျှသာ သူတို့အတွက်
အကျိုးရှိနိုင်တော့သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော နိုင်ငံများက မိမိတို့၏ဘုရားများကို
ကြည့်သကဲ့သို့ သူတို့သည်လည်း သေတ္တာတော်အတွင်း၌ တန်ခိုးနှင့် ကယ်တင်ခြင်း၏
အစွမ်းအစများ ကိုယ်တိုင်ရှိသည်ဟု ထင်မှတ်၍ သေတ္တာတော်ကို မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။
၎င်းအတွင်း ပါရှိသော ပညတ်တော်ကို သူတို့ချိုးဖောက်ခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမူကား
သေတ္တာတော်ကို သူတို့ဝတ်ပြုခြင်းကိုယ်တိုင်က အခမ်းအနားပုံစံကျင့်ခြင်း၊
ဟန်ဆောင်ခြင်းနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းတို့သို့ ဦးတည်စေခဲ့သည်။ သူတို့၏အပြစ်သည်
သူတို့နှင့် ဘုရားသခင်အကြား ခွဲခွာစေခဲ့ပြီး၊ မိမိတို့၏မတရားမှုကို နောင်တရ၍
စွန့်ပယ်ခြင်းမပြုမချင်း ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား အောင်ပွဲမပေးနိုင်ခဲ့ပေ။
သေတ္တာတော်နှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်သည် ဣသရေလအလယ်၌
ရှိနေခြင်းမျှဖြင့် မလုံလောက်ပေ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များက ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် လူတို့ကို
ဘုရားသခင်၏သားသမီးများဟု ခေါ်ခြင်းမျှဖြင့်လည်း မလုံလောက်ပေ။ နှလုံးထဲ၌
မတရားမှုကို စွဲကိုင်ထားသူတို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို ထာဝရဘုရားသည် အလေးမထားတော်မူပေ။
“ပညတ်တော်ကို နားမထောင်လို၍ နားကိုလွှဲသောသူ၏ ဆုတောင်းခြင်းပင်လျှင်
စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်သည်” ဟု ရေးထားသည်။ သုတ္တံ ၂၈:၉။
တပ်မတော်သည် စစ်တိုက်ရန် ထွက်သွားသောအခါ မျက်စိကန်း၍
အသက်ကြီးနေသော ဧလိသည် ရှိလောမြို့၌ နေခဲ့သည်။ ပဋိပက္ခ၏ ရလဒ်ကို
သူစောင့်မျှော်နေစဉ် စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ အတွေးများဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။ “အကြောင်းမူကား
သူ၏နှလုံးသည် ဘုရားသခင်၏သေတ္တာတော်အတွက် တုန်လှုပ်နေ၏။” သူသည်
တဲတော်တံခါးအပြင်ဘက်၌ နေရာယူကာ လမ်းဘေးတွင် ထိုင်လျက် စစ်မြေပြင်မှ
သတင်းပို့သူတစ်ဦး ရောက်လာမည်ကို နေ့စဉ် စိုးရိမ်စွာ စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် စစ်တပ်ထဲမှ ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသားတစ်ဦးသည်
“မိမိအဝတ်ကို ဆုတ်ဖြဲ၍ ခေါင်းပေါ်၌ မြေမှုန့်တင်လျက်” မြို့သို့တက်သွားသော လမ်းကို
အလျင်အမြန် လာခဲ့သည်။ လမ်းဘေး၌ရှိသော အသက်ကြီးသူကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူသည် မြို့ထဲသို့
ပြေးဝင်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်နေကြသော လူအုပ်များထံ ရှုံးနိမ့်ခြင်းနှင့်
ဆုံးရှုံးခြင်းသတင်းကို ပြန်ပြောခဲ့သည်။
ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံသည် တဲတော်အနီး၌ စောင့်ကြည့်နေသူထံသို့
ရောက်လာသည်။ သတင်းပို့သူကို ဧလိထံသို့ ခေါ်လာကြသည်။ ထိုလူက ဧလိအား “ဣသရေလသည်
ဖိလိတ္တိလူတို့ရှေ့မှ ထွက်ပြေးပြီ။ လူတို့တွင်လည်း ကြီးစွာသော သတ်ဖြတ်မှု
ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ သင်၏သားနှစ်ယောက်ဖြစ်သော ဟောဖနိနှင့် ဖိနဟတ်တို့လည်း သေကြပြီ” ဟု
ဆိုသည်။ ဧလိသည် ဤအရာအားလုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ခံနိုင်ခဲ့သည်။
အကြောင်းမူကား သူသည် ထိုအရာကို မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော်
သတင်းပို့သူက “ဘုရားသခင်၏သေတ္တာတော်ကို သိမ်းယူသွားပြီ” ဟု ထပ်မံပြောသောအခါ
ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုသည် သူ၏မျက်နှာပေါ်၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။
မိမိ၏အပြစ်ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ဂုဏ်အသရေပျက်စီးခဲ့ရပြီး ဣသရေလထံမှ
မိမိ၏အထံတော်ကို ရုပ်သိမ်းတော်မူရသည်ဟူသော အတွေးသည် သူမခံနိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့သည်။
သူ၏ခွန်အား ကုန်ဆုံးသွားပြီး “လည်ပင်းကျိုး၍ သေဆုံးလေ၏။”
ဖိနဟတ်၏ဇနီးသည် သူ၏ခင်ပွန်း၏ ဘုရားမဲ့မှုရှိသော်လည်း
ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သော မိန်းမတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ယောက္ခမနှင့် ခင်ပွန်းတို့
သေဆုံးခြင်း၊ ထိုထက်ပို၍ ဘုရားသခင်၏သေတ္တာတော် သိမ်းယူခံရကြောင်း
ကြောက်မက်ဖွယ်သတင်းကို ကြားရခြင်းတို့ကြောင့် သူမသေဆုံးခဲ့သည်။ ဣသရေလအတွက်
နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက် ပျောက်ဆုံးသွားပြီဟု သူမခံစားခဲ့ရသဖြင့်
ထိုဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းအချိန်၌ မွေးဖွားလာသော ကလေးကို အိခါဘုတ် သို့မဟုတ်
“ဘုန်းအသရေမဲ့ခြင်း” ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ သူမသေဆုံးခါနီး အသက်ရှူသံကြားမှ ဝမ်းနည်းစွာဖြင့်
“ဘုရားသခင်၏သေတ္တာတော် သိမ်းယူခံရသောကြောင့် ဘုန်းအသရေသည် ဣသရေလမှ ထွက်ခွာသွားပြီ”
ဟူသော စကားကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောခဲ့သည်။
သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူတို့ကို
လုံးဝပယ်ထားတော်မမူသကဲ့သို့၊ တပါးအမျိုးသားတို့၏ အောင်ပွဲခံခြင်းကိုလည်း
အချိန်ကြာမြင့်စွာ ခွင့်ပြုတော်မမူပေ။ ဣသရေလကို အပြစ်ပေးရန် ဖိလိတ္တိလူတို့ကို
ကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြုတော်မူပြီး၊ ဖိလိတ္တိလူတို့ကို အပြစ်ပေးရန် သေတ္တာတော်ကို
အသုံးပြုတော်မူသည်။ အတိတ်ကာလ၌ ဘုရားသခင်၏အထံတော်သည် ၎င်းနှင့်အတူ ရှိခဲ့ပြီး၊
နာခံသောမိမိလူတို့၏ ခွန်အားနှင့် ဘုန်းအသရေ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုမမြင်နိုင်သော
အထံတော်သည် ယခုလည်း ၎င်းနှင့်အတူ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်ပြီး
ကိုယ်တော်၏သန့်ရှင်းသောပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်သူတို့အပေါ် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့်
ပျက်စီးခြင်းကို ယူဆောင်လာမည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏အမည်ခံလူတို့၏ သစ္စာမရှိခြင်းကို
အပြစ်ပေးရန် သူတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံးရန်သူများကို မကြာခဏ အသုံးပြုတော်မူသည်။
မတရားသောသူတို့သည် ဣသရေလအမျိုး ချုပ်ဆုံးမခံရသည်ကို မြင်သောအခါ ခဏတာ
အောင်ပွဲခံနိုင်ကြသော်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း သန့်ရှင်း၍
အပြစ်ကိုမုန်းတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်ကို ရင်ဆိုင်ရမည့်အချိန် ရောက်လာမည်။
မတရားမှုကို စွဲကိုင်ထားသည့်နေရာတိုင်း၌ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ချက်သည် လျင်မြန်၍
မမှားမယွင်းဘဲ နောက်တော်သို့ လိုက်လာမည်။
ဖိလိတ္တိလူတို့သည် သေတ္တာတော်ကို အောင်ပွဲခံစွာဖြင့်
မိမိတို့၏ အဓိကမြို့ကြီးငါးမြို့အနက် တစ်မြို့ဖြစ်သော အာရှဒေါဒ်သို့
ယူဆောင်သွားပြီး မိမိတို့၏ဘုရား ဒါဂုန်၏အိမ်တော်၌ ထားကြသည်။ ထိုအချိန်အထိ
သေတ္တာတော်နှင့်အတူ ရှိခဲ့သော တန်ခိုးသည် ယခု မိမိတို့အတွက် ဖြစ်လာမည်၊
ထိုတန်ခိုးသည် ဒါဂုန်၏တန်ခိုးနှင့် ပေါင်းစပ်သောအခါ မိမိတို့ကို မည်သူမျှ
အနိုင်မယူနိုင်တော့ဟု သူတို့ထင်မှတ်ကြသည်။ သို့သော် နောက်တစ်နေ့ ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ဝင်သောအခါ
သူတို့သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်စေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့မြင်ကြသည်။ ဒါဂုန်သည်
ယေဟောဝါ၏သေတ္တာတော်ရှေ့၌ မြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်လျက်ကျနေသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည်
ရုပ်တုကို ရိုရိုသေသေ မြှောက်၍ မူလနေရာ၌ ပြန်ထားကြသည်။ သို့သော်
နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် ၎င်းကို ထူးဆန်းစွာ အစိတ်အပိုင်းများ ပျက်စီးနေပြီး
သေတ္တာတော်ရှေ့ မြေပြင်ပေါ်၌ တစ်ဖန် လဲကျနေသည်ကို တွေ့ကြသည်။ ဤရုပ်တု၏
အပေါ်ပိုင်းသည် လူ၏ပုံသဏ္ဌာန်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အောက်ပိုင်းသည် ငါး၏ပုံသဏ္ဌာန်
ဖြစ်သည်။ ယခု လူ၏ပုံသဏ္ဌာန်နှင့်တူသော အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ထားပြီး
ငါး၏ကိုယ်ခန္ဓာသာ ကျန်ရှိနေသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လူတို့သည်
ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဖြစ်ရပ်ကို
မကောင်းသောနိမိတ်တစ်ရပ်အဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။ ဟေဗြဲလူတို့၏ ဘုရားသခင်ရှေ့၌
မိမိတို့နှင့် မိမိတို့၏ရုပ်တုများအပေါ် ပျက်စီးခြင်းကျရောက်တော့မည်ဟု
ကြိုတင်နိမိတ်ပြခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် သေတ္တာတော်ကို
မိမိတို့၏ဗိမာန်တော်မှ ဖယ်ရှားပြီး သီးခြားအဆောက်အအုံတစ်ခု၌ ထားကြသည်။
အာရှဒေါဒ်မြို့သားတို့သည် ပြင်းထန်၍ သေစေနိုင်သော
ရောဂါဖြင့် ဒဏ်ခတ်ခံကြရသည်။ ဣသရေလ၏ဘုရားသခင်က အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ် ချမှတ်ခဲ့သော
ဘေးဒဏ်များကို သတိရသဖြင့် လူတို့သည် မိမိတို့အပေါ် ကျရောက်သော ဒုက္ခများသည်
သေတ္တာတော် သူတို့အလယ်၌ ရှိနေခြင်းကြောင့်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို
ဂါသမြို့သို့ ပို့ရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ သို့သော် သေတ္တာတော်ကို ရွှေ့ပြီးသည်နှင့်
ဘေးဒဏ်သည် အနီးကပ်လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး ထိုမြို့သားတို့သည် ၎င်းကို ဧကြုန်မြို့သို့
ပို့လိုက်ကြသည်။ ဤနေရာ၌ လူတို့သည် ကြောက်ရွံ့စွာ လက်ခံကြပြီး “သူတို့သည်
ဣသရေလအမျိုး၏ဘုရားသခင်၏ သေတ္တာတော်ကို ငါတို့ထံသို့ ယူလာကြပြီ။ ငါတို့နှင့်
ငါတို့လူများကို သတ်ရန် ဖြစ်သည်” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ ဂါသနှင့် အာရှဒေါဒ်မြို့သားတို့
ပြုခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့သည် မိမိတို့၏ဘုရားများထံ ကာကွယ်ပေးရန် လှည့်ကြသည်။ သို့သော်
ဖျက်ဆီးသူ၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ဒုက္ခကြား၌
“မြို့၏အော်ဟစ်သံသည် ကောင်းကင်သို့ တက်လေ၏။” လူတို့၏အိမ်များအလယ်၌ သေတ္တာတော်ကို
ဆက်လက်ထားရန် ကြောက်ရွံ့လာသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လူတို့သည် ၎င်းကို လယ်ကွင်းပြင်၌
ထားကြသည်။ ထို့နောက် ကြွက်များ၏ဘေးဒဏ် ကျရောက်လာပြီး မြေ၏ထွက်ကုန်များကို
သိုလှောင်ရုံ၌ဖြစ်စေ၊ လယ်ကွင်း၌ဖြစ်စေ ဖျက်ဆီး၍ တစ်ပြည်လုံးကို ကူးစက်ခဲ့သည်။
ရောဂါ သို့မဟုတ် အစာခေါင်းပါးခြင်းဖြင့် လုံးဝပျက်စီးခြင်းသည် ထိုနိုင်ငံအပေါ်
ခြိမ်းခြောက်လာခဲ့သည်။
ခုနစ်လကြာ သေတ္တာတော်သည် ဖိလိတ္တိပြည်၌ ရှိနေခဲ့ပြီး
ထိုကာလတစ်လျှောက်လုံး ဣသရေလလူတို့သည် ၎င်းကို ပြန်လည်ရယူရန် ကြိုးပမ်းမှု
မပြုခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် သေတ္တာတော်ကို မိမိတို့ထံ
ရယူလိုခဲ့ကြသကဲ့သို့ပင် ၎င်း၏အထံတော်မှ မိမိတို့ကိုယ်ကို လွတ်မြောက်စေရန်
စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်လာကြသည်။ ၎င်းသည် သူတို့အတွက် ခွန်အားရင်းမြစ်ဖြစ်မည့်အစား
ကြီးမားသောဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှင့် လေးလံသောကျိန်ခြင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော်
မည်သည့်နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ရမည်ကို မသိကြပေ။ အကြောင်းမူကား သေတ္တာတော်သွားရာ
မည်သည့်နေရာ၌မဆို ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ချက်များက နောက်တော်သို့ လိုက်လာခဲ့သည်။
လူတို့သည် နိုင်ငံ၏မင်းများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အနာဂတ်ကို ဟောပြောသူများကို
ခေါ်၍ စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးမြန်းကြသည်မှာ “ယေဟောဝါ၏သေတ္တာတော်ကို ငါတို့
ဘာလုပ်ကြရမည်နည်း။ ၎င်းကို မိမိနေရာသို့ ပြန်ပို့ရန် အဘယ်အရာနှင့် ပို့ရမည်ကို
ပြောပြကြပါ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သူတို့အား အဖိုးတန်အပြစ်ဖြေရာပူဇော်သက္ကာနှင့်အတူ
ပြန်ပို့ရန် အကြံပေးကြသည်။ “ထိုအခါ” ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့က ဆိုကြသည်၊ “သင်တို့သည်
ကျန်းမာလာကြလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏လက်သည် သင်တို့ထံမှ အဘယ်ကြောင့်
မရုပ်သိမ်းသေးသည်ကိုလည်း သိရလိမ့်မည်။”
ဘေးဒဏ်ကို တားဆီးရန် သို့မဟုတ် ဖယ်ရှားရန် ရှေးခေတ်တွင်
တပါးအမျိုးသားတို့သည် ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသောအရာ၊ သို့မဟုတ် အထူးသဖြင့်
ထိခိုက်သော ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်း သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထု၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ရွှေ၊ ငွေ
သို့မဟုတ် အခြားပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်လေ့ရှိကြသည်။ ထိုပုံကို တိုင်ပေါ်တွင်
သို့မဟုတ် လူအများမြင်နိုင်သော ထင်ရှားသည့်နေရာ၌ တင်ထားပြီး ထိုသို့
ကိုယ်စားပြုထားသော ဘေးအန္တရာယ်များမှ ထိရောက်စွာ ကာကွယ်ပေးမည်ဟု ယူဆကြသည်။
ယနေ့တိုင် တပါးအမျိုးသားလူမျိုးအချို့အကြား အလားတူအလေ့အထ ရှိနေသေးသည်။
ရောဂါခံစားနေရသူတစ်ဦးသည် မိမိ၏ရုပ်တုဗိမာန်သို့ ကုသရန်သွားသောအခါ ထိခိုက်သော
ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်း၏ ပုံတစ်ခုကို ယူဆောင်သွားပြီး မိမိ၏ဘုရားထံ
ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ဆက်ကပ်သည်။
ထိုအချိန်က ပျံ့နှံ့နေသော အယူသီးမှုနှင့်အညီ
ဖိလိတ္တိမင်းများက မိမိတို့အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ဘေးဒဏ်များ၏ ပုံများကို ပြုလုပ်ရန်
လူတို့အား ညွှန်ကြားခဲ့ကြသည်—“ဖိလိတ္တိမင်းများ၏ အရေအတွက်နှင့်အညီ
ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော အဖုငါးခုနှင့် ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော ကြွက်ငါးကောင်” ဖြစ်သည်။
အကြောင်းမူကား “ဘေးဒဏ်တစ်ခုသည် သင်တို့အားလုံးနှင့် သင်တို့၏မင်းများအပေါ်
ကျရောက်ခဲ့သည်” ဟု သူတို့ဆိုကြသည်။
ဤပညာရှိသူတို့သည် သေတ္တာတော်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် တန်ခိုးတစ်ရပ်—မိမိတို့၏ဉာဏ်ပညာဖြင့်
ရင်ဆိုင်နိုင်ခြင်းမရှိသော တန်ခိုးတစ်ရပ်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော်
ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ လှည့်၍ ထာဝရဘုရားကို ဝတ်ပြုရန် လူတို့အား မအကြံပေးခဲ့ကြပေ။
အလွန်ပြင်းထန်သော တရားစီရင်ချက်များကြောင့် ကိုယ်တော်၏အာဏာကို အညံ့ခံရသော်လည်း
ဣသရေလ၏ဘုရားသခင်ကို သူတို့ဆက်လက်မုန်းတီးနေကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် အပြစ်သားများသည်
ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း
ကိုယ်တော်၏တရားစီရင်ချက်များအားဖြင့် ယုံကြည်လာနိုင်ကြသည်။ နှလုံးထဲ၌
ကိုယ်တော်၏အုပ်စိုးမှုကို ပုန်ကန်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးကို အညံ့ခံရန်
အတင်းအကျပ် ဖြစ်လာနိုင်ကြသည်။ ထိုသို့သော အညံ့ခံခြင်းသည် အပြစ်သားကို
မကယ်တင်နိုင်ပေ။ လူသား၏နောင်တကို လက်ခံနိုင်ရန် နှလုံးသားသည် ဘုရားသခင်ထံ
အပ်နှံရမည်—ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ဖြင့် နှိမ့်ချခံရမည်။
မတရားသောသူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ သည်းခံတော်မူခြင်းသည်
မည်မျှကြီးမားလှသနည်း။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော ဖိလိတ္တိလူတို့နှင့် လမ်းလွဲသွားသော ဣသရေလလူတို့သည်
ကိုယ်တော်၏စောင့်ရှောက်ပေးမှုဆိုင်ရာ လက်ဆောင်များကို အတူတူ ခံစားခဲ့ကြသည်။
သတိမပြုမိသော ကရုဏာတော်တစ်သောင်းသည် ကျေးဇူးမသိ၍ ပုန်ကန်သော
လူတို့၏လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျဆင်းနေခဲ့သည်။ ကောင်းချီးမင်္ဂလာတိုင်းက
ပေးသနားတော်မူသောသူအကြောင်း သူတို့အား ပြောပြနေခဲ့သော်လည်း ကိုယ်တော်၏မေတ္တာကို
သူတို့ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပေ။ လူသားတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ သည်းခံတော်မူခြင်းသည်
အလွန်ကြီးမားခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် နောင်တမရဘဲ ခေါင်းမာစွာ ဆက်လက်နေသောအခါ
ကိုယ်တော်၏ကာကွယ်ပေးသောလက်ကို သူတို့ထံမှ ရုပ်သိမ်းတော်မူခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်၏ဖန်ဆင်းခြင်းများထဲမှလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်၏
သတိပေးချက်များ၊ အကြံဉာဏ်များနှင့် ပြစ်တင်ဆုံးမချက်များထဲမှလည်းကောင်း
ကိုယ်တော်၏အသံကို သူတို့နားမထောင်ကြသောကြောင့် တရားစီရင်ချက်များမှတစ်ဆင့်
သူတို့အား စကားပြောရန် ကိုယ်တော်အတင်းအကျပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဖိလိတ္တိလူတို့အထဲ၌ သေတ္တာတော်ကို မိမိ၏မြေသို့
ပြန်ပို့ခြင်းကို ဆန့်ကျင်ရန် အသင့်ရှိသူအချို့ ရှိခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလ၏ဘုရားသခင်၏
တန်ခိုးကို ထိုသို့ အသိအမှတ်ပြုခြင်းသည် ဖိလိတ္တိတို့၏ မာနအတွက် အရှက်ရစရာ
ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် “ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အနာဂတ်ကို ဟောပြောသူများ” က
လူတို့အား ဖာရောဘုရင်နှင့် အဲဂုတ္တုလူတို့၏ ခေါင်းမာခြင်းကို မတုပရန်
သတိပေးခဲ့ကြပြီး၊ ထိုသို့ပြုလျှင် မိမိတို့အပေါ် ပို၍ကြီးမားသော ဒုက္ခများကို
ယူဆောင်လာမည်ဟု ဆိုကြသည်။ အားလုံး၏သဘောတူညီချက်ကို ရရှိသော အစီအစဉ်တစ်ခုကို ယခု
အဆိုပြု၍ ချက်ချင်း အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ကြသည်။ သေတ္တာတော်ကို ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော
အပြစ်ဖြေရာပူဇော်သက္ကာနှင့်အတူ လှည်းအသစ်ပေါ်တွင် တင်ထားကြသည်။
ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် မသန့်ရှင်းစေမည့် အန္တရာယ်အားလုံးကို တားဆီးထားသည်။ ထိုလှည်း
သို့မဟုတ် ယာဉ်တွင် လည်ပင်း၌ ထမ်းပိုးတစ်ခါမျှ မတပ်ဖူးသော နွားမနှစ်ကောင်ကို
ချိတ်ထားကြသည်။ သူတို့၏နွားကလေးများကို အိမ်၌ ပိတ်ထားပြီး နွားမများကို
မိမိတို့သွားလိုရာ သွားနိုင်ရန် လွှတ်ထားကြသည်။ သေတ္တာတော်သည် ဤနည်းအတိုင်း
ဗက်ရှေမက်မြို့လမ်းမှတစ်ဆင့် လေဝိအမျိုးသားတို့၏ အနီးဆုံးမြို့သို့ ပြန်သွားပါက
ဣသရေလ၏ဘုရားသခင်သည် သူတို့အပေါ် ဤကြီးမားသော မကောင်းမှုကို ပြုတော်မူကြောင်း
သက်သေအဖြစ် ဖိလိတ္တိလူတို့ လက်ခံကြမည်။ “သို့သော် မသွားလျှင်” ဟု သူတို့ဆိုကြသည်၊
“ငါတို့ကို ဒဏ်ခတ်သောသူ၏လက် မဟုတ်ကြောင်း သိရမည်။ ငါတို့အပေါ် အမှတ်မထင်
ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာသာ ဖြစ်သည်။”
နွားမများကို လွှတ်လိုက်သောအခါ သူတို့သည်
မိမိတို့၏နွားကလေးများထံမှ လှည့်ထွက်၍ လမ်းတစ်လျှောက် နွားအော်သံများ ပြုရင်း
ဗက်ရှေမက်မြို့သို့ တိုက်ရိုက်သွားသောလမ်းကို လိုက်ကြသည်။ လူသားတစ်ဦး၏လက်ဖြင့်
ဦးဆောင်ခြင်းမခံရဘဲ ထိုစိတ်ရှည်သော တိရစ္ဆာန်များသည် မိမိတို့၏လမ်းကို
ဆက်လက်လျှောက်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏အထံတော်သည် သေတ္တာတော်နှင့်အတူ ရှိနေပြီး ၎င်းသည်
သတ်မှတ်ထားသောနေရာသို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ထိုအချိန်သည် ဂျုံရိတ်သိမ်းချိန် ဖြစ်ပြီး
ဗက်ရှေမက်မြို့သားတို့သည် ချိုင့်ဝှမ်း၌ ရိတ်သိမ်းနေကြသည်။ “သူတို့သည် မျက်စိကို
မြှောက်၍ သေတ္တာတော်ကို မြင်ကြသဖြင့် တွေ့ရသောအခါ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ လှည်းသည်
ဗက်ရှေမက်မြို့သား ယောရှု၏လယ်သို့ ဝင်၍ ထိုအရပ်၌ ကျောက်ကြီးတစ်လုံးရှိရာ ရပ်နေ၏။
သူတို့သည် လှည်း၏သစ်သားကို ခွဲ၍ နွားမတို့ကို ထာဝရဘုရားအတွက် မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ်
ပူဇော်ကြ၏။” သေတ္တာတော်ကို “ဗက်ရှေမက်မြို့နယ်နိမိတ်အထိ” လိုက်လာပြီး ၎င်းကို
လက်ခံကြသည်ကို မြင်ခဲ့သော ဖိလိတ္တိမင်းများသည် ယခု ဧကြုန်မြို့သို့ ပြန်သွားကြသည်။
ဘေးဒဏ်သည် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ဘေးအန္တရာယ်များသည် ဣသရေလ၏ဘုရားသခင်ထံမှ
လာသောတရားစီရင်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ယုံကြည်သွားကြသည်။
ဗက်ရှေမက်မြို့သားတို့သည် သေတ္တာတော် မိမိတို့လက်ထဲ
ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းကို အလျင်အမြန် ဖြန့်ဝေကြပြီး အနီးအနားဒေသများမှ
လူတို့သည် ၎င်း၏ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းကို ကြိုဆိုရန် စုဝေးလာကြသည်။ သေတ္တာတော်ကို
အစပိုင်းတွင် ယဇ်ပလ္လင်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သော ကျောက်ပေါ်တွင် ထားပြီး၊ ၎င်းရှေ့၌
ထာဝရဘုရားအတွက် ထပ်မံ၍ ယဇ်ပူဇော်ကြသည်။ ဝတ်ပြုသူတို့သည် မိမိတို့၏အပြစ်များကို
နောင်တရခဲ့ကြပါက ဘုရားသခင်၏ကောင်းချီးသည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်ကို သစ္စာရှိစွာ မနာခံကြပေ။ သေတ္တာတော်
ပြန်လာခြင်းကို ကောင်းကျိုးဖြစ်လာမည့် နိမိတ်တစ်ရပ်အဖြစ် ဝမ်းမြောက်ကြသော်လည်း
၎င်း၏သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှုကို အမှန်တကယ် မခံစားကြပေ။ သေတ္တာတော်ကို လက်ခံရန်
သင့်လျော်သောနေရာတစ်ခု ပြင်ဆင်မည့်အစား ရိတ်သိမ်းလယ်ကွင်း၌ပင်
ထားရှိခွင့်ပြုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသောသေတ္တာတော်ကို ဆက်လက်ကြည့်ရှု၍
၎င်းပြန်ရောက်လာပုံ၏ အံ့ဖွယ်ကောင်းမှုအကြောင်း ပြောဆိုနေကြစဉ် ၎င်း၌
ထူးခြားသောတန်ခိုး မည်သည့်အရာရှိသည်ကို စတင်တွေးတောလာကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်
သိချင်စိတ်ကြောင့် အနိုင်ယူခံရပြီး အဖုံးများကို ဖယ်ရှား၍ ၎င်းကို ဖွင့်ကြည့်ရန်
ရဲဝံ့စွာ ကြိုးစားကြသည်။
ဣသရေလတစ်မျိုးလုံးကို သေတ္တာတော်အပေါ် အံ့သြရိုသေခြင်းနှင့်
ရိုသေလေးစားခြင်း ရှိရန် သင်ကြားပေးထားသည်။ ၎င်းကို တစ်နေရာမှတစ်နေရာသို့
ရွှေ့ပြောင်းရန် လိုအပ်သောအခါ လေဝိအမျိုးသားများပင် ၎င်းကို မကြည့်ရပေ။
တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ဘုရားသခင်၏သေတ္တာတော်ကို ကြည့်ရှုခွင့်
ရှိသည်။ တပါးအမျိုးသား ဖိလိတ္တိလူတို့ပင် ၎င်း၏အဖုံးများကို ဖယ်ရှားရန်
မရဲဝံ့ခဲ့ကြပေ။ မမြင်နိုင်သော ကောင်းကင်တမန်များသည် ၎င်း၏ခရီးစဉ်အားလုံးတွင်
အမြဲတမ်း လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။ ဗက်ရှေမက်မြို့သားတို့၏ မရိုမသေ
ရဲတင်းမှုသည် လျင်မြန်စွာ အပြစ်ပေးခံခဲ့ရသည်။ လူများစွာသည် ရုတ်တရက် သေဆုံးကြသည်။
ကျန်ရစ်သူတို့သည် ဤတရားစီရင်ချက်ကြောင့် မိမိတို့၏အပြစ်ကို
နောင်တရလာခြင်း မရှိဘဲ သေတ္တာတော်ကို အယူသီးသော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့်သာ
ကြည့်မြင်လာကြသည်။ ၎င်း၏အထံတော်မှ လွတ်မြောက်လိုသော်လည်း ရွှေ့ရန်
မရဲဝံ့သောကြောင့် ဗက်ရှေမက်မြို့သားတို့သည် ကိရျသျာရိမ်မြို့သားများထံ သတင်းပို့၍
၎င်းကို လာယူသွားရန် ဖိတ်ခေါ်ကြသည်။ ထိုအရပ်သားတို့သည် သန့်ရှင်းသောသေတ္တာတော်ကို
အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုဆိုကြသည်။ နာခံ၍ သစ္စာရှိသူတို့အတွက်
ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို အာမခံပေးသော သင်္ကေတဖြစ်ကြောင်း သူတို့သိကြသည်။ သူတို့သည်
လေးနက်သောဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ၎င်းကို မိမိတို့၏မြို့သို့ ယူဆောင်လာပြီး
လေဝိအမျိုးသား အဘိနဒပ်၏အိမ်၌ ထားကြသည်။ ထိုသူသည် ၎င်းကို စောင့်ရှောက်ရန် မိမိသား
ဧလျာဇာကို ခန့်ထားခဲ့ပြီး သေတ္တာတော်သည် ထိုနေရာ၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိခဲ့သည်။
ထာဝရဘုရားသည် ဟန္န၏သားထံ မိမိကိုယ်ကို ပထမဆုံး
ထင်ရှားစေခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ နှစ်များအတွင်း ရှမွေလ၏ ပရောဖက်အဖြစ်
ခေါ်တော်မူခြင်းကို တစ်နိုင်ငံလုံးက အသိအမှတ်ပြုလာခဲ့သည်။ ဧလိ၏အိမ်တော်ထံ
ဘုရားသခင်၏သတိပေးချက်ကို သစ္စာရှိစွာ ပေးပို့ခြင်းဖြင့် ထိုတာဝန်သည်
နာကျင်ခက်ခဲပြီး စမ်းသပ်မှုများစွာရှိသော်လည်း ရှမွေလသည် ယေဟောဝါ၏သတင်းပို့သူအဖြစ်
မိမိ၏သစ္စာရှိမှုကို သက်သေပြခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရားသည် သူနှင့်အတူ ရှိတော်မူ၍
သူ၏စကားတစ်လုံးမျှ မြေသို့ကျစေတော်မမူ။ ဒန်မြို့မှသည် ဗေရရှေဘမြို့တိုင်အောင်
ဣသရေလလူအပေါင်းတို့သည် ရှမွေလကို ထာဝရဘုရား၏ပရောဖက်အဖြစ် ခန့်ထားတော်မူကြောင်း
သိကြ၏။”
ဣသရေလလူတို့သည် တစ်နိုင်ငံလုံးအနေဖြင့်
ဘာသာတရားကင်းမဲ့ခြင်းနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းအခြေအနေ၌ ဆက်လက်ရှိနေကြပြီး
အပြစ်ပေးခြင်းအနေဖြင့် ဖိလိတ္တိလူတို့၏ လက်အောက်၌ ဆက်လက်နေရသည်။ ထိုအချိန်အတွင်း
ရှမွေလသည် ပြည်တစ်ဝှမ်းရှိ မြို့များနှင့် ရွာများသို့ သွားရောက်ကာ
လူတို့၏နှလုံးကို သူတို့၏ဘိုးဘေးများ၏ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လည်လှည့်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
သူ၏ကြိုးပမ်းမှုများသည် ကောင်းသောရလဒ်များ မရရှိဘဲ မနေခဲ့ပေ။ ရန်သူတို့၏
ဖိနှိပ်မှုကို နှစ်ဆယ်ကြာ ခံစားပြီးနောက် ဣသရေလလူတို့သည် “ထာဝရဘုရားနောက်သို့
ငိုကြွေးတောင့်တကြ၏။” ရှမွေလက သူတို့အား “သင်တို့သည် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့
ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လာကြလျှင်၊ သင်တို့အလယ်မှ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ဘုရားများနှင့်
အာရှတရုတ်တို့ကို ဖယ်ရှားကြလော့။ သင်တို့၏နှလုံးကို ထာဝရဘုရားထံ ပြင်ဆင်ကြလော့။
ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းကိုသာ ဝတ်ပြုကြလော့” ဟု အကြံပေးခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် လက်တွေ့ကျသော
ဘာသာတရား၊ နှလုံးသား၏ ဘာသာတရားကို ရှမွေလ၏ခေတ်၌ သင်ကြားပေးခဲ့ကြောင်း၊ ခရစ်တော်သည်
မြေကြီးပေါ်၌ ရှိတော်မူစဉ် သင်ကြားပေးခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြောင်း တွေ့မြင်ရသည်။
ခရစ်တော်၏ကျေးဇူးတော်မရှိလျှင် ရှေးဣသရေလအတွက် ဘာသာရေး၏ အပြင်ပန်းအခမ်းအနားများသည်
အကျိုးမရှိပေ။ ခေတ်သစ်ဣသရေလအတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။
ယနေ့တွင် ရှေးဣသရေလလူတို့ တွေ့ကြုံခဲ့ရသကဲ့သို့
စစ်မှန်သောနှလုံးသားဘာသာတရား ပြန်လည်နိုးကြားလာရန် လိုအပ်သည်။ နောင်တသည်
ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လာလိုသူတိုင်း ပထမဆုံး လှမ်းရမည့်ခြေလှမ်း ဖြစ်သည်။ ဤအမှုကို
တစ်ဦးက အခြားတစ်ဦးအတွက် ပြုလုပ်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့တစ်ဦးချင်းစီသည်
ဘုရားသခင်ရှေ့၌ မိမိတို့၏ဝိညာဉ်ကို နှိမ့်ချ၍ မိမိတို့၏ရုပ်တုများကို ဖယ်ရှားရမည်။
ကျွန်ုပ်တို့ တတ်နိုင်သမျှ အားလုံးပြုလုပ်ပြီးသောအခါ ထာဝရဘုရားသည်
မိမိ၏ကယ်တင်ခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ထံ ထင်ရှားပြတော်မူမည်။
အမျိုးအနွယ်များ၏ အကြီးအကဲများ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့်
မိဇပါမြို့၌ လူအများအပြား စုဝေးလာကြသည်။ ထိုနေရာ၌ လေးနက်သော အစာရှောင်ခြင်းကို
ပြုကြသည်။ လူတို့သည် အလွန်နှိမ့်ချစွာ မိမိတို့၏အပြစ်များကို ဝန်ခံကြပြီး၊
မိမိတို့ကြားနာခဲ့သော ညွှန်ကြားချက်များကို နာခံရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြောင်း
သက်သေပြသည့်အနေဖြင့် ရှမွေလအား တရားသူကြီး၏ အာဏာကို အပ်နှင်းကြသည်။
ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ဤစုဝေးမှုကို စစ်ရေးကောင်စီတစ်ရပ်ဟု
အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြပြီး ဣသရေလလူတို့၏ အစီအစဉ်များ အကောင်အထည်မဖော်မီ သူတို့ကို
ဖြန့်ကျက်ဖျက်ဆီးရန် တပ်အင်အားကြီးဖြင့် ထွက်လာကြသည်။ သူတို့ ချဉ်းကပ်လာကြောင်း
သတင်းကြောင့် ဣသရေလတွင် အလွန်ကြောက်ရွံ့မှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ လူတို့သည် ရှမွေလအား
“ငါတို့အတွက် ငါတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံ အော်ဟစ်ဆုတောင်းခြင်းကို မရပ်ပါနှင့်။
ကိုယ်တော်သည် ဖိလိတ္တိလူတို့လက်မှ ငါတို့ကို ကယ်တင်တော်မူပါစေ” ဟု တောင်းပန်ကြသည်။
ရှမွေလသည် သိုးသငယ်တစ်ကောင်ကို မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ်
ပူဇော်နေစဉ် ဖိလိတ္တိလူတို့သည် တိုက်ခိုက်ရန် နီးကပ်လာကြသည်။ ထိုအခါ မီး၊
မီးခိုးနှင့် မိုးခြိမ်းသံတို့အလယ်၌ သိနာတောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်တော်မူခဲ့သော၊
ပင်လယ်နီကို ခွဲ၍ ဣသရေလအမျိုးသားတို့အတွက် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်သန်းသွားရန်
လမ်းဖွင့်ပေးတော်မူခဲ့သော တန်ခိုးကြီးရှင်သည် တစ်ဖန် မိမိ၏တန်ခိုးကို
ထင်ရှားပြတော်မူသည်။ ရှေ့တိုးလာသော တပ်ဖွဲ့အပေါ် ကြောက်မက်ဖွယ် မုန်တိုင်းတစ်ခု
ရုတ်တရက်ကျရောက်လာပြီး တန်ခိုးကြီးသော စစ်သည်များ၏ သေဆုံးနေသော
ကိုယ်ခန္ဓာများဖြင့် မြေပြင်သည် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ဣသရေလလူတို့သည် မျှော်လင့်ခြင်းနှင့်
ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ဖြင့် တုန်လှုပ်လျက် တိတ်ဆိတ်စွာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။ ရန်သူတို့
သတ်ဖြတ်ခံရသည်ကို မြင်သောအခါ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏နောင်တကို လက်ခံတော်မူကြောင်း
သူတို့သိကြသည်။ စစ်တိုက်ရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း သေဆုံးသွားသော
ဖိလိတ္တိလူတို့ထံမှ လက်နက်များကို ယူဆောင်၍ ထွက်ပြေးနေသော တပ်ဖွဲ့ကို
ဗက်ကာရမြို့အထိ လိုက်ကြသည်။ ဤထင်ရှားသော အောင်ပွဲကို အနှစ်နှစ်ဆယ်မတိုင်မီက
ဣသရေလသည် ဖိလိတ္တိလူတို့ရှေ့၌ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ သတ်ဖြတ်ခံရပြီး
ဘုရားသခင်၏သေတ္တာတော် သိမ်းယူခံခဲ့ရသော ထိုတိုက်ပွဲကွင်း၌ပင် ရရှိခဲ့သည်။
နိုင်ငံများအတွက်သာမက လူတစ်ဦးချင်းစီအတွက်ပါ ဘုရားသခင်ကို နာခံခြင်းလမ်းသည်
လုံခြုံခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းလမ်းဖြစ်ပြီး၊ အပြစ်ကျူးလွန်ခြင်းလမ်းသည်
ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရှုံးနိမ့်ခြင်းသို့သာ ဦးတည်စေသည်။ ယခုအခါ ဖိလိတ္တိလူတို့သည်
လုံးဝအောင်နိုင်ခြင်းခံရသဖြင့် ဣသရေလထံမှ
သိမ်းယူထားခဲ့သော ခံတပ်များကို ပြန်လည်အပ်နှံပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ
ရန်လိုသောလုပ်ရပ်များကို ရပ်တန့်ခဲ့ကြသည်။ အခြားနိုင်ငံများလည်း ဤဥပမာကို
လိုက်နာကြပြီး ရှမွေလ၏ တစ်ဦးတည်းသော အုပ်ချုပ်မှုကာလ အဆုံးတိုင်အောင်
ဣသရေလလူတို့သည် ငြိမ်းချမ်းခြင်းကို ခံစားခဲ့ကြသည်။
ဤအခါသမယကို
မည်သည့်အခါမျှ မမေ့စေရန် ရှမွေလသည် မိဇပါနှင့် ရှင်အကြား၌ အမှတ်တရအဖြစ်
ကျောက်ကြီးတစ်လုံးကို တည်ထားခဲ့သည်။ ထိုကျောက်ကို ဧဗင်အေဇာဟု အမည်ပေး၍
“ဤတိုင်အောင် ယေဟောဝါသည် ငါတို့ကို ကူညီတော်မူပြီ” ဟု လူတို့အား ဆိုခဲ့သည်။
No comments:
Post a Comment