အခန်းကြီး - (၇ - ၈)

 

နောဧနှင့် သူ၏ အိမ်ထောင်သားများသည် မိုးရေစက်ကို မည်သည့်အခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးဘဲ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို နာခံသောအားဖြင့် သင်္ဘောထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည် (၇:၁–၉)။ သူသည် ပျက်ကွက်ခြင်းမရှိသော အရှင်မြတ်ကို ယုံကြည်စိတ်ချရင်း ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ခြေလှမ်းလှမ်းခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၇)။ ကျမ်းစာစကားစုသည် ဤနေရာတွင် စင်ကြယ်သော သတ္တဝါများနှင့် မစင်ကြယ်သော သတ္တဝါများကို အတိအလင်း ခွဲခြားထားသည်- ဘုရားသခင်သည် နောဧအား အမျိုးအစား နှစ်ခုစလုံး၏ သတ္တဝါများကို သင်္ဘောထဲသို့ ဆောင်ယူရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည် (၇:၂–၃၊ ၉)။ ဟေဗြဲ ကျမ်းစာစကားစုတွင် မစင်ကြယ်သော သတ္တဝါ တစ်စုံ သို့မဟုတ် နှစ်စုံ ရှိမရှိ ဆိုသည်မှာ မရှင်းလင်းဘဲ ကျန်ရစ်နေသည်။ မတူညီသော ကျမ်းစာ ဘာသာပြန်ဆိုချက်များသည် ဤကွဲလွဲမှုကို မတူညီဘဲ ကိုင်တွယ်ကြသည်။ စင်ကြယ်ခြင်းနှင့် မစင်ကြယ်ခြင်း အကြား ခြားနားချက်သည် နောဧ၏ ခေတ်ကာလတွင်ပင် သိရှိပြီးဖြစ်သော သတ္တဝါများ၏ ဝတ်ပြုမှုဆိုင်ရာ အမျိုးအစားခွဲခြားမှုကို အလေးပေးဖော်ပြပြီး၊ ထိုအရာကို နောက်ပိုင်းတွင် ပဋိပက္ခ လူမျိုးများ၏ အစားအသောက်ဆိုင်ရာ အလေ့အထများကို အုပ်ချုပ်သော ပညတ်တော်များ၌ အတိအလင်း ထည့်သွင်းခဲ့သည် (ဝတ်ပြုရာ ၁၁:၁–၄၇၊ တရားဟောရာ ၁၄:၃–၂၁)။ သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ၊ ခြားနားချက်သည် နောဧနှင့် သူ၏ မိသားစု သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် ပြင်ဆင်ခဲ့သော ယဇ်ပူဇော်သက္ကာအတွက် စာရှုသူကို ပြင်ဆင်ပေးပုံရသည် (၈:၂၀)။ စင်ကြယ်သော သတ္တဝါများကိုသာ ပူဇော်ခဲ့ကြသည်- ဤသည်မှာ ဒေဝါရူပ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ခွဲခြားခြင်းတို့ကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ထို့အပြင်၊ ဤအချိန်အထိ၊ လူသားများအတွက် ဘုရားသခင်၏ အစားအသောက်သည် တင်းကြပ်စွာ သက်သတ်လွတ် အစားအသောက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၁:၂၉)။

၆:၉–၉:၁၉ ၏ ကြီးမားသော စာပေဆိုင်ရာ ဒီဇိုင်းကို ထင်ဟပ်စေလျက် ထိုဒီဇိုင်းသည် ဘုရားသခင်က နောဧ (နှင့် သူ၏ မိသားစု) ကို အောက်မေ့တော်မူခြင်းကို အလေးပေးဖော်ပြသကဲ့သို့၊ အခန်း ၇–၈ သည်လည်း ရေလွှမ်းမိုးဘေး ဇာတ်ကြောင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသော အချိန် အမှတ်အသားများအပေါ် အခြေခံသည့် ဆင်တူသော ခီယက်စ်မစ် (chiastic) ဒီဇိုင်းကို ပြသထားသည်။

 

ရေလွှမ်းမိုးဘေးအတွက် ရ စက် စောင့်ဆိုင်းခြင်း (၇:၄)

 

ရေလွှမ်းမိုးဘေးအတွက် ရ စက် စောင့်ဆိုင်းခြင်း (၇:၁၀)

 

မိုးရွာသွန်းသည့် အ ရက် ၄၀ (၇:၁၇)

 

ရေမြင့်တက်သည့် အ ရက် ၁၅၀ (၇:၂၄)

 

ဗဟို- ဘုရားသခင်သည် နောဧကို အောက်မေ့တော်မူ၏

 

ရေကျဆင်းသည့် အ ရက် ၁၅၀ (၈:၃)

 

ခြောက်သွေ့သော မြေကို စောင့်ဆိုင်းသည့် အ ရက် ၄၀ (၈:၆)

 

ပထမ ငှက် ပြန်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းသည့် ရ စက် (၈:၁၀)

 

ဒုတိယ ငှက် ပြန်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းသည့် ရ စက် (၈:၁၂)

 

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၇:၁၀–၂၄ သည် အရာခပ်သိမ်းကို လွှမ်းမိုးသွားသော ကပ်ဘေးဆိုင်ရာ ရေလွှမ်းမိုးဘေးကို ဖော်ပြသည်။ သင်္ဘောပြင်ပရှိ အသက်ရှင်သော သတ္တဝါတိုင်း ပျက်စီးခဲ့ကြသည် (၇:၂၁–၂၃)၊ သမုဒ္ဒရာ၌ နေထိုင်ကြသော သတ္တဝါများမှလွဲ၍ ဖြစ်သည်၊ ဤအချက်သည် မြေကြီးကို ရည်ညွှန်းသော ၆:၅၊ ၇၊ ၁၃ ပါ ဒေဝါရူပ စုံစမ်းစစ်ဆေးချက်ကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ဖျက်ဆီးတတ်သော ရေသည် အထက်ကင်းကွာမှလည်းကောင်း၊ အောက်ခြေမှလည်းကောင်း လာခဲ့သည် (၇:၁၁)။ "နက်နဲသော စမ်းရေတွင်းများ" သို့မဟုတ် "ကြီးမားသော နက်နဲရာ၏ စမ်းများ" ကို ရည်ညွှန်းခြင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်း မတိုင်မီ မြေကြီး၏ ဖော်ပြချက်၌ အသုံးပြုထားသော (၁:၂) ဟေဗြဲ အသုံးအနှုန်း 'တေဟွမ်' ("ပင်လယ်"၊ "နက်နဲရာ" သို့မဟုတ် "တွင်းနက်") ၏ အသုံးပြုမှု ပါဝင်သည်။ ကြီးမားသော နက်နဲရာ၏ ဖျက်ဆီးတတ်သော ရေများသည် ရေလွှမ်းမိုးဘေးသို့ ဦးတည်စေခဲ့သည့် လူသားတို့၏ ကြီးမားသော ဆိုးသွမ်းမှုနှင့် ကိုက်ညီခဲ့သည် (၆:၅)။ ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၅၁:၁၀ သည် ထွက်မြောက်ရာကာလ၌ အီဂျစ် စစ်တပ်များကို ဘုရားသခင် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဖော်ပြရန် ဤစကားစုကိုပင် အသုံးပြုထားသည်။ ဤအရာကို ပြီးမြောက်စေရန်၊ ကောင်းကင်၏ ပြတင်းပေါက်များ/ရေတံခါးများကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၇:၁၁)။ မိုးရေသည် (ကမ္ဘာဦး ၁:၆–၈) ကြီးမားသော ရေတံခွန်များကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်သို့ ကျဆင်းခဲ့ပြီး၊ မြေကြီးအောက်၌ ရှိသော အရာများသည် ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မြေကြီးကို ၎င်း၏ ဖန်ဆင်းခြင်း မတိုင်မီ အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးနေခဲ့သည်။

 

ကျမ်းစာစကားစုသည် အလွန် အတိအကျရှိသော အချိန် ရည်ညွှန်းချက်တစ်ခုကို ပံ့ပိုးပေးသည်၊ ထိုအရာမှာ နောဧ အသက် စေ ရာနှစ်၊ ဒုတိယ လ၊ ၁၇ ရက် မနက် ဖြစ်သည်။ တစ် နှစ် နှင့် ၁၁ ရက် အကြာတွင်၊ မြေကြီးသည် အသက်တာကို ထောက်ပံ့နိုင်ရန် နောက်ဆုံး၌ လုံလောက်စွာ ခြောက်သွေ့သွားခဲ့သည် (၈:၁၄)။ "ထိုနေ့၌" (သို့မဟုတ် ဤဖြစ်ရပ်တွင် "ထိုနေ့ရက် မပျက်"၊ ၇:၁၃) ကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၌ အရေးပါသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို အလေးပေးဖော်ပြရန် မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ "ယနေ့" သည် သိနတောသို့ အစ္စရေးတို့ ရောက်ရှိခြင်းကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၁)။ ဤနေရာ ၇:၁၃ ၌ တွေ့ရသည့် ထပ်တူကျသော စကားစု ('ဗေအက်ဆမ် ဟာယွမ်'၊ "ထိုနေ့ရက် မပျက်") ကို တမုန့်မပါသော ပွဲတော်နှင့် ပသခါပွဲကို ထွက်မြောက်ရာ၏ ပထမဆုံး ညဉ့်နှင့် ဆက်စပ်ရန် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၁၇၊ ၄၁၊ ၅၁) နှင့် မောရှေ၏ မိန့်ခွန်းကို သူ သေဆုံးသည့် အချိန်နှင့် ဆက်စပ်ရန် အသုံးပြုထားသည် (တရားဟောရာ ၃၂:၄၈–၅၀)။

နောဧကို သီးခြား ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူတစ်ဦးတည်းသာ ကယ်တင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါ။ နောဧ၏ အိမ်ထောင်စု—သူ၏ ဇနီး (အမည်ကို ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပါ)၊ သူ၏ သားများဖြစ်ကြသော ယာဖက်၊ ရှေမ၊ ဟာမ၊ နှင့် သူတို့၏ ဇနီးများ (အမည်များကိုလည်း ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပါ)—သည်လည်း ဘုရားသခင်၏ ကယ်ဆယ်ခြင်း အစီအစဉ်တွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ သင်္ဘောထဲသို့ တောတိရစ္ဆာန်များနှင့် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များ အံ့ဩဖွယ်ရာ ဝင်ရောက်သွားခြင်းသည် စောင့်ကြည့်နေသော ဘေးလူများအတွက် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် ဖြစ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ အားလုံး ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ ထာဝရဘုရားသည် သင်္ဘောတံခါးကို ပိတ်ဆို့တော်မူခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၇:၁၆)။ ဤသည်မှာ နောဧနှင့် သင်္ဘောအတွင်းရှိသူများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကတိကဝတ်ပြုမှုကို အလေးပေးဖော်ပြခဲ့သည်။ လူသားတို့၏ ရှင်သန်ကျန်ရစ်မှုသည် လူသား၏ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဒေဝါရူပ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ဖြစ်ခဲ့သည်။ မေဆိုပိုတေးမီးယား ရေလွှမ်းမိုးဘေး ဇာတ်ကြောင်းများတွင်မူ သူရဲကောင်းများသည် တံခါးကို မိမိတို့ဘာသာ ပိတ်ခဲ့ကြသည်။

 

နောက်ထပ် အပိုဒ်များသည် ရေလွှမ်းမိုးဘေး၏ ကြီးမားပုံကို ဖော်ပြသည်။ သင်္ဘောသည် ဤအချိန်တွင် တောင်များကို တောင်တောင် ၁၅ တောင်၊ သို့မဟုတ် အကြမ်းအားဖြင့် ၂၂ ပေ (ရ မီတာ) ခန့် လွှမ်းမိုးထားသော ရေများအပေါ်၌ ရွေ့လျားနေခဲ့သည် (၇:၂၀)။ အသက်ထွက်မြောက်ရာ အသက်ဝိညာဉ် နှာခေါင်း၌ ရှိသော အသက်ရှင်သော သတ္တဝါ အပေါင်း၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် လူသားများဖြစ်ကြသော 'ဘာဆာရ်' (စာသားအရ "အသား") အားလုံးသည် ဤကပ်ဘေးဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်တွင် သေဆုံးခဲ့ကြသည် (၇:၂၁–၂၃)၊ နောဧနှင့် သင်္ဘောထဲတွင် ခိုလှုံရာ ရှာဖွေခဲ့ကြသောသူများသာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာတွင် ကျမ်းစာစကားစုသည် အရေးပါသော ဓမ္မသစ်ပညာဆိုင်ရာ အယူအဆတစ်ခု—ကျန်ရစ်သော အကြွင်းအကျန်—ကို စတင်မိတ်ဆက်ပေးသည်။ ၎င်းကို ဤနေရာ ကမ္ဘာဦးကျမ်း၌လည်းကောင်း၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌လည်းကောင်း တွေ့ရှိရသည် (၁၂:၁၇)။ လုံးဝ ကမောက်ကမဖြစ်မှုများကြားထဲတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် မိမိ၏ ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဆက်လက် ဖော်ပြနိုင်ရန် အကြွင်းအကျန်တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရန် အမြဲတမ်း ဆန္ဒရှိပြီး တတ်စွမ်းနိုင်တော်မူသည်။

 

ဖော်ပြပြီးဖြစ်သည့်အတိုင်း၊ ဘုရားသခင်သည် နောဧနှင့် သူနှင့်အတူ ရှိသောသူ အပေါင်းတို့ကို အောက်မေ့တော်မူခဲ့သည် (၈:၁)။ အဓိပ္ပာယ်မှာ ဘုရားသခင် မေ့လျော့သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော်၏ အစေခံများအတွက် ဂရုစိုက်ပြီး လုပ်ဆောင်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည် (ဥပမာ- ၃၀:၂၂၊ ထွက်မြောက်ရာ ၂:၂၄၊ ၆:၅)။ ရေများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ၊ သင်္ဘောသည် ခိုင်မာသော မြေပေါ်တွင် တည်ရှိသွားခဲ့သည်။ မြေအောက်ရေ၏ အရှိန်နှင့် အထက်မှ အဆုံးမရှိ ပေးစွမ်းနေပုံရသော မိုးရေတို့သည် သစ်လွင်စွာ ဖန်ဆင်းလိုက်သော တိုက်ကြီးများ၊ တောင်တန်းများ၊ နက်နဲသော လျှိုမြောင်များ၊ တွန့်ကွေးနေသော ကျောက်လွှာများ၊ နှင့် ကြမ်းတမ်းသော မြစ်ဝှမ်းများ အပါအဝင် မြေကြီး၏ မျက်နှာပြင်ကို ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေလိမ့်မည်။ အာရရတ်တောင်များ၏ တည်နေရာသည် (၈:၄) လုံးဝ မရှင်းလင်းပါ။ အာရှီးရီးယန်း မှတ်တမ်းများသည် အာရရတ်ကို တူရကီ အရှေ့တောင်ပိုင်း၊ ရုရှား တောင်ပိုင်း၊ နှင့် အီရန် အနောက်မြောက်ပိုင်းတို့ ပါဝင်သော ရှေးဟောင်း ဥရာတု နှင့် ဆက်စပ်ပေးထားသည်။ သို့သော်လည်း ကျမ်းစာစကားစုမှ မည်သည့် အတိအကျ တည်နေရာကိုမျှ အတည်မပြုနိုင်ပါ၊ အထူးသဖြင့် ရေလွှမ်းမိုးဘေး နောက်ပိုင်း ကမ္ဘာကြီး၏ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသော ပထဝီဝင်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသည့်အခါ ဖြစ်သည်။

 

နောဧက သင်္ဘော၏ ပြတင်းပေါက်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ခြင်းသည် (၈:၆) ဒေဝါရူပ အမိန့်တော်ကြောင့် အတိအလင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သူသည် ပထမဦးစွာ ကျီးကန်းတစ်ကောင်ကို လွှတ်ခဲ့ပြီး (အပိုဒ် ရ)၊ ထို့နောက် ဂျိုးငှက်တစ်ကောင်ကို လွှတ်ခဲ့သည် (အပိုဒ် ၈)။ အသေကောင်များကို စားနိုင်ပြီး ပိုမို သန်မာသော ငှက်ဖြစ်သည့် ကျီးကန်းသည် သင်္ဘောသို့ ပြန်မလာခဲ့သော်လည်း၊ ဂျိုးငှက်မူ နားနားရန် သို့မဟုတ် အနားယူရန် နေရာ မတွေ့ရှိခဲ့ပါ (အပိုဒ် ၉)။ ရှေးခေတ် သင်္ဘောသားများသည် ကုန်းမြေနှင့် နီးကပ်မှုကို အတည်ပြုရန် ငှက်များကို မကြာခဏ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်၊ နောဧသည် သင်္ဘော၏ ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့ရသော ထင်မြင်ချက်များကို အတည်ပြုရန် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ နောဧ၏ ငှက်များကို လွှတ်ခြင်း ('ရှာလခါးဟ်') ကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုထားသော ကိရိယာပုဒ်ကို ခါနန်ပြည်သို့ စူးစမ်းထောက်လှမ်းသူများ လွှတ်ခြင်း (ကိန်းဂဏန်း ၁၃:၃၊ ယောရှု ၂:၁) နှင့် ဘုရားသခင်သည် အာဒံနှင့် ဧဝတို့အား ဥယျာဉ်တော်မှ နှင်ထုတ်ခြင်းတို့ကို (ကမ္ဘာဦး ၃:၂၃) ဖော်ပြရန်လည်း အသုံးပြုထားသည်။ လတ်ဆတ်စွာ ဆွတ်ခူးထားသော သံလွင်ရွက်ကို ကိုက်ချီ၍ ပြန်လာသော ဂျိုးငှက်၏ ပုံရိပ်သည် ခေတ်သစ် ယဉ်ကျေးမှုတွင် ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် ဘေးကင်းရေး၏ သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင်မူ ၎င်းသည် ကြီးထွားနေသော အပင်များ တည်ရှိနေခြင်း၏ ညွှန်ပြချက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ နောဧသည် သင်္ဘော၏ အဖုံးကို ဖယ်ရှားခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့သည် (၈:၁၃)။ ထိုအခါမှသာ ဘုရားသခင်သည် နောဧအား နောက်ထပ် စကားပြောတော်မူခဲ့သည်။ ဒေဝါရူပ အမိန့်တော်သည် ရှင်းလင်းလှပြီး ၁:၂၈ ပါ အမိန့်တော်အတိုင်း "များပြားစွာ မွေးဖွားကြလော့" ဟု ထပ်မံ ဖော်ပြခဲ့သည် (၈:၁ရ)။

 

သင်္ဘောအတွင်း တစ် နှစ် ထက်မက ရှိနေခဲ့ပြီးနောက်၊ နောဧ၏ ပထမဆုံး လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ယဇ်ပလ္လင် တစ်ခု တည်ဆောက်ခြင်း ပါဝင်သည် (၈:၂၀)။ ၃:၂၁ နှင့် ၄:၃–၅ တို့သည် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို သွယ်ဝိုက်၍ ရည်ညွှန်းနိုင်သော်လည်း၊ ဤသည်မှာ ယဇ်ပလ္လင်နှင့် မီးရှို့ရာပူဇော်သက္ကာ အကြောင်း ပထမဆုံး အတိအလင်း ဖော်ပြချက် ဖြစ်သည်။ မီးရှို့ရာပူဇော်သက္ကာကို စင်ကြယ်သော တိရစ္ဆာန်များထဲမှ ယူဆောင်ခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် နှစ်သက်ဖွယ်ရာ မွှေးကြိုင်သော အနံ့ကို ရရှိတော်မူသည်ဟု စာသားအရ ဖော်ပြထားသော စကားစုသည် သန့်ရှင်းရာဌာနတော် ဝတ်ပြုမှုများ၏ နောက်ခံအကြောင်းအရာတွင် တွေ့ရသော ဘာသာစကား ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်သည် ပူဇော်သက္ကာနှင့် ပူဇော်သူကို လက်ခံကြောင်း ဆက်သွယ်ပြောဆိုထားသည် (ဝတ်ပြုရာ ၁:၉ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင်၊ ၎င်းသည် ၈:၂၂ ပါ ကဗျာဆန်သော ကြေညာချက်တွင် ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်၏ ဖော်ပြချက် ဖြစ်သည်။ ကတိတော်သည် နောက်ဆုံး တရားစီရင်ခြင်း မတိုင်မီအထိ မြေကြီးနှင့် ယင်း၏ ဂေဟစနစ်ကို ဘုရားသခင် ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း အာမခံခဲ့သည် (ရှင်ပေတရုတ်ဩဝါဒစာဒုတိယစောင် ၂:၅–၁၂)။