အခန်းကြီး - ၁

၁:၁–၁၁:၂၆

 

ရှေးဦးကမ္ဘာ သမိုင်းကြောင်း။ ဘုရားသခင်၏ လူသားများနှင့် ဆက်ဆံဆောင်ရွက်မှု

 

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁:၁–၁၁:၂၆ သည် ရှေးခေတ်သမိုင်းကို အာရုံစိုက်ထားပြီး လူသားတို့၏ မူလအစများကို ဖော်ပြထားသည် (ဤဂြိုဟ်ကို ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ကျဆုံးခြင်း၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ရေလွှမ်းမိုးခြင်း၊ နှင့် လူတို့၏ ကွဲပြားသွားခြင်းတို့ ပါဝင်သည်)။ ဤပထမဦးဆုံးသော အခန်းများကို သင့်တော်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းနှင့် တန်ဖိုးထားခြင်းသည် ကျမ်းစာ၏ ကျန်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းများကို နားလည်ရန်အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။

 

၁:၁–၂:၂၅

 

ဘုရားသခင်၏ ပြီးပြည့်စုံသော ဖန်ဆင်းခြင်း

 

အခန်း ၁ တွင် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ယေဘုယျ အကြမ်းဖျင်း ဖော်ပြချက်ပြီးနောက်၊ အခန်း ၂ တွင် လူသားများကို ဖန်ဆင်းခြင်းအပေါ် ပိုမိုနီးကပ်စွာ အာရုံစိုက်ထားသည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁ နှင့် ၂ ကို စကားပြေဖြင့် ရေးသားထားသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကို အချက်အလက်ကျကျ မှတ်တမ်းတင်စဉ် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော စေတသိက် စည်းဝါးကို ပြသနေသည်။ ဤစာသားသည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းတွင် မည်သူ၊ မည်သို့၊ နှင့် ရလဒ်တို့အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိသည်။

၁:၁–၂။ နိဒါန်းဆိုင်ရာ ဖော်ပြချက်။

ပထမ ငွေစာပိုဒ် နှစ်ပိုဒ်သည် ကျန်ရှိသော အခန်းတစ်ခုလုံးအတွက် ခေါင်းစဉ် သို့မဟုတ် အနှစ်ချုပ် ဖော်ပြချက်အဖြစ် လုပ်ဆောင်နေပုံရသည်။ စက္ကဝါဠာသည် အလိုလို ပေါ်ပေါက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်၏ ရလဒ်ဖြစ်ကြောင်း ကျမ်းစာက အစအဦးမှပင် စတင်ဖော်ပြထားသည်။ ဤအစအဦး မတိုင်မီက ဖန်ဆင်းခြင်း မခံရသော အရှင်ဖြစ်သည့် ဘုရားသခင်သာလျှင် ရှိခဲ့သည်။ ဟေဗြဲ အတွေးအခေါ်တွင် ရလဒ်ကို ပုံဖော်ဖော်ပြခြင်းသည် လုပ်ငန်းစဉ် ပုံဖော်ဖော်ပြခြင်း၏ ရှေ့၌ မကြာခဏ ပထမ ရောက်ရှိလေ့ရှိသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အထက်နှင့် အပြင်ဘက်တွင် ရပ်တည်လျက်ရှိသော ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည် (အပိုဒ် ၁)၊ ၎င်းသည် ကျယ်ပြောလှသော စက္ကဝါဠာကို ဖန်ဆင်းခြင်းအား ရည်ညွှန်းချက်အဖြစ်လည်း အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ပတ်ဝန်းကျင် လေထု ကောင်းကင်နှင့်အတူ ဝန်းရံထားသော ဤဂြိုဟ်ကို ညွှန်ပြနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ယောဟန်၏ "အစအဦး၌" (ယောဟန် ၁:၁) သည် နုတ်ကပတ်တော်၏ ထာဝရ တည်ရှိမှုကို အလေးပေးဖော်ပြရင်း ဒုတိယ အလားအလာရှိမှုကို ညွှန်ပြနေပေမည်။ ဤသည်မှာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ကမ္ဘာဦးကျမ်းသည် ကမ္ဘာမြေနှင့် ယင်း၏ မှီတင်းနေထိုင်သူများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ ဆက်ဆံရေးကို အဓိက အာရုံစိုက်ထားကြောင်း စိတ်ထဲ၌ မှတ်သားထားရန် အရေးကြီးပါသည်။ "ဖန်ဆင်းခဲ့သည်" (ဗာရာ - bara’) ဟူသော ကိရိယာပုဒ်သည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် အမြဲတမ်း ဆက်စပ်နေသော်လည်း (ဆာလံ ၃၃:၆၊ ၉၊ အာမုတ် ၄:၁၃)၊ အဘယ်အရာမျှ မရှိရာမှ ဖန်ဆင်းခြင်းကို အမြဲတမ်း ရည်ညွှန်းနေခြင်း မဟုတ်ပါ (ဟေရှာယ ၆၅:၁၇)။

 

အပိုဒ် ၂ ပါ ဖော်ပြချက်သည် ရောထွေးရှုပ်ထွေးမှုကို ရည်ညွှန်းခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဖန်ဆင်းရှင်က ကုန်ကြမ်းများကို လူသားများ တည်ရှိနေထိုင်ရန် သင့်တော်သော နေထိုင်ရာအဖြစ် မဖန်တီးမီ ဂြိုဟ်၏ အခြေအနေကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည် (ယှဉ်တွဲကြည့်ပါ- ဟေရှာယ ၃၄:၁၁၊ ယေရမိ ၄:၂၃)။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် မည်သည့် မိတ်ဆက်မှုမှ မပါဘဲ ဖန်ဆင်းခြင်း သီတင်းပတ်ကို ကြိုတင်မျှော်မှန်း၍ ဖန်ဆင်းခြင်း လုပ်ငန်း၌ လှုပ်ရှားလျက်ရှိကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ဤသည်မှာ သမ္မာကျမ်းစာ၏ အခြားသော အစိတ်အပိုင်းများတွင် ဖော်ပြထားသည့် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ပင် ဖြစ်သည် (ဥပမာ- ကမ္ဘာဦး ၄၁:၃၈၊ ထွက်မြောက်ရာ ၃၁:၃၊ ဆာလံ ၅၁:၁၁၊ ၁၄၃:၁၀၊ ဟေရှာယ ၆၃:၁၀)။ ယောဟန် ၁ တွင် အသက်ရှင်သော နုတ်ကပတ်တော်၏ ဖန်ဆင်းနိုင်သော တန်ခိုးတော်ဆိုင်ရာ ယောဟန်၏ ဖော်ပြချက်တွင် အလေးပေးထားသည့်အတိုင်း၊ ဘုရားသခင်၏ အစိတ်အပါိုင်းအားလုံးသည် ဖန်ဆင်းခြင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ယောဟန် ၁:၁–၃ သည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁ ပါ ဘုရားသခင်၏ စကားတော်ကို ရယူကာ ဓမ္မဟောင်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကြား ကာလ ဂျူးဘာသာတွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ဟေဗြဲ "မဲမ်ရာ" ("စကားတော်") နှင့် ဂရိ "လော့ဂေါ့စ်" ("စကားတော်"၊ ယောဟန် ကျမ်းစာမှတ်ကျောက်များကို ကြည့်ပါ) တို့၏ အရေးပါသော အယူအဆများနှင့် ဆက်စပ်ပေးလျက် လူ့ဇာတိခံယူခဲ့သော နုတ်ကပတ်တော်၏ လက်ရာတော်ကို ဖော်ပြထားသည်။

 

၁:၃–၂:၄က။ ကမ္ဘာမြေကို ဖန်ဆင်းခြင်း။

ဘုရားသခင်သည် အမျိုးမျိုးသော အစိတ်အပိုင်းများနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်များကိုလည်းကောင်း၊ ထိုအရာများတွင် မှီတင်းနေထိုင်ပြီး ထိုအရာများထံမှ အကျိုးကျေးဇူး ခံစားရမည့် ဖန်ဆင်းခံ သတ္တဝါများကိုလည်းကောင်း ဖန်ဆင်းခဲ့သည်—ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို အချို့က "ပုံသဏ္ဌာန်ဖန်တီးခြင်းနှင့် ပြည့်စုံစေခြင်း" ဟု ရည်ညွှန်းကြသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း နေ့ရက်တစ်ခုစီအတွက် မိန့်တော်မူချက်တွင် ထုတ်ပြန်ကြေညာချက်၊ အမိန့်တော်၊ အမိန့်တော် ပြည့်စုံခြင်း၊ အကဲဖြတ်သတ်မှတ်ခြင်း၊ ပိုင်းခြားခြားနားစေခြင်း၊ အစိတ်အပိုင်းများ၏ အနှစ်ချုပ်၊ နှင့် နေ့ရက်၏ ကိန်းဂဏန်း အရေအတွက်တို့ ပါဝင်သည်။

 

ပထမနေ့တွင် အလင်းကို ဖန်ဆင်းခြင်းသည် (၁:၃–၅) ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အခြားသော နေ့ရက်များအတွက် ပုံစံတလင်းကို ထူထောင်ပေးခဲ့သည်။ ကာလများနှင့် ရာသီများကို အချက်ပြသော နေနှင့် လတို့သည် (၁:၁၄–၁၉) စတုတ္ထနေ့အတွင်း အထူးတလည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော်လည်း၊ ပထမနေ့တွင် အလင်းကို ရည်ညွှန်းထားခြင်းက ဘုရားသခင်သည် မည်သည့်အရာဟု ခွဲခြားမပြထားသော အလင်း၏ အရင်းအမြစ်တစ်ခုခုကို ဖန်ဆင်းခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေပေမည်။ အချို့က နေကို ပထမနေ့တွင် ဖန်ဆင်းခဲ့သော်လည်း စတုတ္ထနေ့မှသာ ရည်ရွယ်ချက် ပေးခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ပထမနေ့ပါ "ညဦးနှင့် နံနက်" ဟူသော စကားစုသည် အလင်းသည် နေ လုပ်ဆောင်မည့် နည်းလမ်းအတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်နေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ရေးသားသူသည် ၁:၁၆ တွင် ကောင်းကင်အလင်းများကို အမည်တပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရှောင်ရှားခဲ့ပြီး၊ ထိုအစား ၎င်းတို့ကို "သာ၍ကြီးသော အလင်း" နှင့် "သာ၍ငယ်သော အလင်း" ဟု ခေါ်ဆိုရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်မပေါ်မီ ဒုတိယထောင်စုနှစ်မှ ခေတ်ပြိုင် ဥဂါရစ်စာပေများတွင် နေကို ရည်ညွှန်း၍ "ကြီးသော အလင်း" ဟု ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ လ အတွက်မူ ညီမျှသော စကားစုမရှိပါ။ မောရှေသည် ခရစ်တော်မပေါ်မီ ဒုတိယထောင်စုနှစ်၏ ဒုတိယဝက်အတွင်း ဤအချိန်မရွေး မှန်ကန်သော စကားလုံးများကို ရေးသားခဲ့စဉ်က၊ နေနှင့် လတို့သည် ရှေးခေတ်အရှေ့အနီးပိုင်းတွင် အဓိက နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြသည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁ သည် ၎င်းတို့၏ ထိုက်တန်သော နေရာကို ထူထောင်ပေးသည်- ၎င်းတို့သည် လူသားတို့၏ ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုမှုနှင့် မထိုက်တန်သော ဖန်ဆင်းခံ၊ အမည်မဲ့ ရုပ်ဝတ္ထုများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အပင်များ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် လူသားများကဲ့သို့ပင် ဖန်ဆင်းရှင်၏ လက်တော်ထဲတွင် ရှိကြသည်။ အပိုဒ် ၄ နှင့် အပိုဒ် ၁၈ အကြား သိသာသော ပိုင်ဆိုင်မှု နှိုင်းယှဉ်ချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် အလင်းနှင့် အမှောင်ကို ဗာဒါးလ် ("ပိုင်းခြားခဲ့သည်" သို့မဟုတ် "ခွဲခြားခဲ့သည်") (အပိုဒ် ၄)၊ အလင်းပေးသော အရာများသည် အလင်းနှင့် အမှောင်ကို ပိုင်းခြားခဲ့ကြသည် (အပိုဒ် ၁၈၊ ၂ ကော ၄:၁–၆ ကို ကြည့်ပါ)။ ပိုင်းခြားခြင်းအားဖြင့် ဖန်ဆင်းခြင်းသည် နယ်နိမိတ်များကို ထူထောင်ပေးခဲ့ပြီး ကုန်ကြမ်းများကို သက်ရှိများအတွက် မင်္ဂလာရှိသော အစီအစဉ်တကျရှိသော ဖန်ဆင်းခြင်းအဖြစ် သို့ ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းပေးခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် နယ်နိမိတ်များကို စည်းကမ်းသတ်မှတ်ပေးခဲ့ပြီး သင့်တော်သော လူမှုရေးဆိုင်ရာနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အစ္စရေးတို့၏ သန့်ရှင်းသော တဲတော်ကို ဆောက်လုပ်ရာတွင်လည်း ပိုင်းခြားခြင်းသည် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ ဆောက်လုပ်ခြင်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည် (စာမျက်နှာ ၂၃၁ ရှိ "ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ဥပုသ်နေ့၊ နှင့် သန့်ရှင်းသော တဲတော်" ကို ကြည့်ပါ)။

ဖန်ဆင်းခြင်း နေ့ရက်တိုင်း၏ နောက်ဆုံး အစိတ်အပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ စေတနာတော်ဖြင့် ကြည့်ရှုလေ့လာခြင်း၊ ကောင်းမြတ်ကြောင်း ထုတ်ပြန်ကြေညာခြင်း၊ နှင့် ထို့နောက် အမည်နာမ သတ်မှတ်ပေးခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏ "ကြည့်ရှုခြင်း" ကို အခြားသော ပြတ်သားသည့် လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် မကြာခဏ ဆက်စပ်ဖော်ပြလေ့ရှိသည် (ကမ္ဘာဦး ၆:၁၂–၁၃)။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁ တွင် ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်း နေ့ရက်တိုင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ကြည့်ရှုပြီး ထိုအရာကို ကောင်းမြတ်ကြောင်း ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည် (၁:၄၊ ၁၀၊ ၁၈၊ ၂၁၊ ၂၅) သို့မဟုတ် ဆဋ္ဌမမြောက်နေ့၏ အဆုံးတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ အလွန်ကောင်းမြတ်ကြောင်းပင် မိန့်ဆိုခဲ့သည် (၁:၃၁)။ "ကောင်းမွန်ခြင်း" သို့မဟုတ် "ကောင်းမြတ်ခြင်း" ဟူသော ဟေဗြဲအယူအဆသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားပါ ယေဘုယျ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့် လွှမ်းမိုးမှုရှိသည်။ လုပ်ဆောင်ချက်ဆိုင်ရာ အတိုင်းအတာ ("၎င်းသည် အလုပ်လုပ်သည်") အပြင်၊ ဟေဗြဲဝေါဟာရ တော့ဗ် (tob) သည် အထူးသဖြင့် မြင်တွေ့ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည့်အခါ၌ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလှအပကိုလည်းကောင်း (ယှဉ်တွဲကြည့်ပါ- ၆:၂၊ ၂၄:၁၆၊ ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၆:၁၂၊ ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၁:၆၊ ဒံယေလ ၁:၄)၊ ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်မှုကိုလည်းကောင်း (ဟေရှာယ ၇:၁၅) ရည်ညွှန်းသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုစီ၏ နောက်တွင်၊ ဘုရားသခင်သည် ဖြစ်စဉ် သို့မဟုတ် သတ္တဝါကို အမည်နာမ ပေးခဲ့သည်။ အမည်နာမ ပေးအပ်သည့် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်သည် ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။

 

ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ဒုတိယမြောက်နေ့ မှတ်တမ်းသည် (၁:၆–၈) မိုးကောင်းကင် ပရိဝဏ်ကို ဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဂြိုဟ်၏ စက္ကဝါဠာ အာကာသ သို့မဟုတ် လေထုထည်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ စာသားသည် အနုပညာလက်ရာရှင် သို့မဟုတ် အိုးထိန်းသည်တစ်ဦး၏ လက်ရာနှင့် မကြာခဏ ဆက်စပ်လေ့ရှိသော ကိရိယာပုဒ်တစ်ခုကို အသုံးပြုထားသည် (ဥပမာ- ယေရမိ ၁၈:၃–၄ ပါ အိုးထိန်းသည်)။ ဘုရားသခင်သည် တစ်ဖန် မိန့်တော်မူပြီးနောက် မိုးကောင်းကင်ကို ဖန်ဆင်းခဲ့ကာ၊ ကမ္ဘာမြေကို ဝန်းရံထားသော လေထုထည်ကို ပိုင်းခြား၍ လွန်စွာအရေးပါသော ရေ၏ သံသရာစက်ဝန်းကို ထူထောင်ပေးခဲ့သည်—သိပ္ပံမပေါ်မီ ခေတ်၏ အာရုံခံစားတွေ့ရှိချက်ဆိုင်ရာ ဘာသာစကားဖြင့် ဖော်ပြထားသော်လည်း ဖြစ်သည်။

 

ကျမ်းစာနှင့် သိပ္ပံ

 

ကျမ်းစာနှင့် သိပ္ပံအကြား ဆက်ဆံရေးကို တဆယ့်ရှစ်ခုမြောက် ရာစုနှစ်တွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော အလင်းပွင့်ခေတ်မှစ၍ ပြင်းထန်စွာ ငြင်းခုံဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်အထိ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသူ ပညာရှင် အများစုသည် ဘုရားသခင် တည်ရှိတော်မူခြင်းနှင့် သမ္မာကျမ်းစာ၏ မှန်ကန်သေချာမှုကို ကြိုတင်လက်ခံယူဆထားခဲ့ကြသည်။ သိပ္ပံသည် ဓမ္မသစ်ပညာ၏ အစေခံမလေးဖြစ်ခဲ့သည်။ ယုတ္တိဗေဒဝါဒနှင့် ရုပ်ဝါဒတို့သည် သိပ္ပံ၏ အခြေခံ ရိုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သဿတအယူအဆများ ဖြစ်လာသည့်အခါ ဤဆက်ဆံရေးသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အကြောင်းပြချက်၊ ယုတ္တိဗေဒ၊ နှင့် ဒြပ်ဝတ္ထုတို့သည် အသိပညာနှင့် အမှန်တရား၏ အလုံးစုံပါဝင်သော အုတ်မြစ်များအဖြစ် မြှောက်စားခြင်း ခခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင် တည်ရှိတော်မူခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုများကို ယုတ္တိဗေဒနည်းကျ သက်သေမပြနိုင် သို့မဟုတ် ရှင်းမပြနိုင်သောကြောင့်၊ ပညာရှင်များသည် သိပ္ပံမှ ဘုရားသခင်ကို စတင်ဖယ်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့က ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သိပ္ပံအကြား ခြားနားချက်သည် သိပ္ပံကို ပိုမိုဘက်လိုက်မှုမရှိအောင် ပြုလုပ်ပေးပြီး၊ ယုံကြည်ခြင်းသည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာသည်ဟု အကြံပြုခဲ့ကြသည်။ မကြာသေးမီ စုစုပေါင်း ဆယ်စုနှစ်များအတွင်း၊ သိပ္ပံပညာရှင်များသည် လူသားဆိုင်ရာ အချက်အလက်အကြောင်းရင်းကြောင့် ဘက်လိုက်မှုမရှိခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း စတင်အသိအမှတ်ပြုလာကြသည်။ သို့သော် ဘက်လိုက်မှုမရှိခြင်းကို ရရှိရန် ရည်မှန်းချက်သည် ခေတ်သစ်သိပ္ပံပညာရှင်များအတွက် မြင့်မားသော ဦးစားပေးအဖြစ် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သမ္မာကျမ်းစာသည် အယူအဆတစ်ခုဖြင့် စတင်ထားသည်- အစအဦး၌—ဘုရားသခင် ရှိတော်မူ၏။

 

ကမ္ဘာဦးကျမ်း၏ ပထမဆုံး အခန်းများတွင် အာရုံခံစားတွေ့ရှိချက်ဆိုင်ရာ ဘာသာစကားဖြင့် ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ဖန်ဆင်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်အား ယင်း၏ အကြောင်းအရင်းနှင့် လုပ်ဆောင်သူအဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူလျှင် ဖြစ်လာ၏။

 

ခရစ်ယာန်များ၏ သိပ္ပံနှင့် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှုကို မတူညီသော မော်ဒယ် သုံးခု အသုံးပြု၍ အမျိုးအစား ခွဲခြားနိုင်သည်။ ပထမမော်ဒယ်က သိပ္ပံနှင့် ဘာသာရေးသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု သီးခြားစီ တည်ရှိသင့်ပြီး သီးခြား အဖွဲ့အစည်းများအဖြစ် ယူဆသင့်သည်ဟု အကြံပြုသည်။ အထောက်အထားများ ဦးဆောင်သည့် မည်သည့်နေရာမဆို အမှန်တရားကို ရှာဖွေခြင်းသည် ဤမော်ဒယ်ကို ဆန့်ကျင်ငြင်းဆိုပါလိမ့်မည်။ ဒုတိယမော်ဒယ်ကို ပြိုင်တူဖြစ်သော်လည်း သီးခြားစီဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြနိုင်သည်။ ဘာသာရေးနှင့် သိပ္ပံ နှစ်ခုစလုံးကို အမှန်တရား၏ အရင်းအမြစ်များအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားသော်လည်း ၎င်းတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကူးလူးဆက်ဆံခြင်း မပြုသင့်ပါ။ ဤမော်ဒယ်သည် ဘုရားသခင်သည် ဤကမ္ဘာကို "ဖန်ဆင်းရန်" အလို့ငှာ ဆန်းသစ်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ယင်း၏ နည်းလမ်းများကို (သဘာဝအတိုင်း ရွေးချယ်ခြင်း အပါအဝင်) အသုံးပြုခဲ့သည်ဟု အကြံပြုခြင်းဖြင့် ဆန်းသစ်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်ကို ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးပမ်းသော သီအိုရီဖြစ်သည့် ဖန်ဆင်းရှင်စိုးမိုးသော ဆန်းသစ်ပြောင်းလဲခြင်းဝါဒ၏ ရူပဗေဒဆိုင်ရာ အကွက်အကွင်း ဖြစ်သည်။ ဤမော်ဒယ်ပါ သီးသန့် ပြဿနာတစ်ခုမှာ—ဘူမိဗေဒဆိုင်ရာ ကျောက်လွှာအဆင်း၏ ရုပ်ကြွင်းမှတ်တမ်းတွင် သက်သေပြထားသည့်အတိုင်း—သေခြင်းနှင့် နာကျင်မှုတို့ တည်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ အမှန်တရား၏ အရင်းအမြစ် နှစ်ခုအကြား အတူတူပဲဖြစ်ခြင်းကို အဆိုပြုထားသော်လည်း၊ သိပ္ပံသည် အမှန်တကယ်အားဖြင့် ပထမနေရာတွင် ဦးဆောင်ပါဝင်နေပုံရသည်။

 

တတိယမော်ဒယ်သည် သိပ္ပံနှင့် ဘာသာရေးအကြား အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှုကို တောင်းဆိုသော်လည်း အမှန်တရား ရှာဖွေရာတွင် ဘုရားသခင်အား (နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဗျာဒိတ်တော်အား) ဦးစားပေးလိုက်သည်။ ခရစ်ယာန်များသည် သိပ္ပံကို ရန်လိုသောသူများ မဟုတ်ကြဘဲ ဘုရားသခင်အား သဘာဝဥပဒေသများ၏ အဆုံးစွန်သော ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြပြီး ဤအယူအဆကို အခြေခံ၍ ဖန်ဆင်းခြင်းကို နားလည်ရန် ကြိုးစားကြသည်။ ဤမော်ဒယ်သည် မြင့်မားသော အရှင်မြတ်ကို အသိပညာနှင့် ပညာ၏ အမှန်တကယ် အရင်းအမြစ်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပြီး သိပ္ပံနှင့် ယုံကြည်ခြင်းအကြား ရွေးချယ်မှု လိုအပ်သော အခြေအနေများတွင် သမ္မာကျမ်းစာကို ဦးစားပေးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် သိပ္ပံဆိုင်ရာ သီအိုရီများ၏ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော သဘောသဘာဝကို အသိအမှတ်ပြုပြီး (နောက်ပိုင်း မျိုးဆက် သိပ္ပံပညာရှင်များက မှားယွင်းကြောင်း သက်သေပြခဲ့သော သိပ္ပံ၏ စိတ်ချရသော ရလဒ်အချို့) ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်ကို ဦးစားပေးသည်။ ဤမော်ဒယ်သည် ဘုရားသခင်ကို ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူသောသူ အဖြစ်သာမက သိပ္ပံပညာရှင်များကို စိတ်ဝင်စားစေပြီး ဆွဲဆောင်စေသော သဘာဝဥပဒေသများကို ထူထောင်ခဲ့သူ ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ်လည်း အသိအမှတ်ပြုသောကြောင့် သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက် အားလုံးကို ဘက်စုံလွှမ်းခြုံသော နည်းလမ်းဖြင့် ပေါင်းစပ်ရန် အမှန်တကယ် ကြိုးပမ်းသည် (ပိုမိုဆွေးနွေးချက်များအတွက် စာမျက်နှာ ၅၇ ရှိ "ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သိပ္ပံ" ကို ကြည့်ပါ)။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁:၉–၃၁ မှတ်ကျောက်

 

ဖန်ဆင်းခြင်း၏ တတိယမြောက်နေ့တွင် (၁:၉–၁၃)၊ ရေကို ကုန်းခြောက်မှ ခွဲခြားခဲ့ပြီး သစ်ပင်ဝါစိမ်းများကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ တတိယမြောက်နေ့တွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ဖန်ဆင်းခြင်းကို "ကောင်းမွန်သည်" ဟု နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် မိန့်ဆိုခဲ့သည်။ ကုန်းခြောက်နှင့် ရေကို ပိုင်းခြားခြင်း တာစူသည့် လုပ်ဆောင်ချက်သည် ကမ္ဘာမြေ၏ သတ္တဝါများ၊ အပင်များနှင့် လူသား မှီတင်းနေထိုင်သူများအတွက် လိုအပ်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။ ရေသည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်အောက်၌ တည်ရှိပြီး ကမ္ဘာတလွှားရှိ ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းအများအပြားတွင် တွေ့ရသကဲ့သို့ သီးခြား လွတ်လပ်သော နတ်ဘုရား ကိုယ်စားလှယ် မဟုတ်ပါ။ ရေသည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း ကိုယ်စားလှယ်လည်း ဖြစ်လာနိုင်သည် (ယှဉ်တွဲကြည့်ပါ- ကမ္ဘာဦး ၆–၈)။ ကုန်းခြောက်ကို ထူထောင်ပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ဘုရားသခင်သည် မြေကြီးကို မြက်၊ ခြုံပုတ်၊ နှင့် သစ်ပင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ခဲ့သည်။

 

အပိုဒ် ၁၄ အတွက် ဖြစ်နိုင်သော ဘာသာပြန်ဆိုချက်တစ်ခုမှာ "မိုးကောင်းကင် ပရိဝဏ်၌ ရှိသော အလင်းများသည် ပိုင်းခြားရန်အတွက် ဖြစ်စေ" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤသည်ကို အချို့က နေကို ပထမနေ့၌ ဖန်ဆင်းပြီးဖြစ်သော်လည်း စတုတ္ထနေ့မှသာ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် လုပ်ဆောင်ချက်ကို ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟူသော အယူအဆအတွက် အထောက်အပံ့အဖြစ် လက်ခံထားကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အပိုဒ် ၅ နှင့် ဆင်တူစွာ၊ အလင်းသည် ကောင်းကင်ရုပ်ဝတ္ထု နှစ်ခု၏ တည်နေရာအားဖြင့် အချိန်ကို သတ်မှတ်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ နေ့နှင့် ည၊ သို့မဟုတ် မတူညီသော ရာသီဥတုများကို ခြားနားမှု အမှတ်အသားပြုရာတွင်လည်းကောင်း သော့ချက်ကျသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ရမည်ဖြစ်သည်။

 

ပဉ္စမမြောက်နေ့တွင် ငါးများနှင့် ငှက်များကို ဖန်ဆင်းခြင်းကို သက်သေတွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး (၁:၂၀–၂၃)၊ ထိုသူတို့အား "နက်ဖက်ရှ် ခါယာ" (အချို့နေရာများတွင် "အသက်ရှင်သော ဝိညာဉ်များ" သို့မဟုတ် "အသက်ရှင်သော သတ္တဝါများ" ဟု ဘာသာပြန်ဆိုကြသည်) ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဤစကားစုကို လူသားများနှင့် ပတ်သက်၍လည်း အသုံးပြုထားသည် (၂:၇)။ ကျမ်းစာစကားစုသည် ရေနှင့် မိုးကောင်းကင် နှစ်ခုစလုံးတွင် ပြည့်နှက်နေသော အသက်နှင့် သက်ရှိပုံစံများ၏ ကြွယ်ဝမှုကို ထင်ဟပ်စေပြီး၊ ပင်လယ်သတ္တဝါကြီးများလည်း ပါဝင်သည် (ယှဉ်တွဲကြည့်ပါ- ယောဘ ၃:၈၊ ဆာလံ ၇၄:၁၃–၁၇၊ ဟေရှာယ ၂၇:၁)။ ရှေးခေတ် အရှေ့အနီးပိုင်း ဒဏ္ဍာရီများတွင် ဤသတ္တဝါများသည် ရှေးဦး မိစ္ဆာကောင်များကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ကြသည်၊ ကျမ်းစာစကားစုတွင်မူ ၎င်းတို့သည် အလုံးစုံ တတ်နိုင်သော ဖန်ဆင်းရှင်ထံမှ တည်ရှိမှုကို ရရှိခဲ့ကြသည့် အသက်ရှင်သော သတ္တဝါများ စာရင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြသည်။ တိရစ္ဆာန်နှင့် အပင် အမျိုးအစား တစ်ခုစီသည် (၁:၁၁) မိမိတို့၏ အမျိုးအနွယ်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခြင်းခံရပြီး ဘုရားသခင်၏ မြင့်မြတ်သော ပင်မအစီအစဉ်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း တည်ရှိကြသည် (၁:၂၁)။ များပြားစွာ မွေးဖွား၍ တိုးပွားကြလော့ ဟူသော အမိန့်တော်အားဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာမြေကို သတ္တဝါများနှင့် အပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်စေမည့် နည်းလမ်းကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။

 

ဟေဗြဲစာသားသည် သားရဲတိရစ္ဆာန်များ (ဆိုလိုသည်မှာ မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များ သို့မဟုတ် ယဉ်ပါးသော တိရစ္ဆာန်များ)၊ တွားသွားတတ်သော အရာများ (ဆိုလိုသည်မှာ မြေကြီးပေါ်တွင် ရွေ့လျားသော တိရစ္ဆာန်များ)၊ နှင့် မြေကြီးသားရဲများ (ဆိုလိုသည်မှာ ရိုင်းသော တိရစ္ဆာန်များ) အကြား ခြားနားဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် တိရစ္ဆာန် အမျိုးအစား တစ်ခုစီကို မိမိတို့၏ အမျိုးအနွယ်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ သို့သော် လူသားများကို ဖန်ဆင်းရာတွင်မူ ဘုရားသခင်သည် ယခင်က မပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသော အရာတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို ရည်ညွှန်းရန် ဗဟုဝုစ်ကိန်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ တစ်ပါးတည်းသော ဘုရားသခင်၏ နက်နဲမှုအတွင်း၌ ဗဟုဝုစ်ကိန်း တည်ရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေပြီး၊ အပိုဒ် ၂ ပါ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ရည်ညွှန်းချက်တွင် ယခင်ကတည်းက အချက်ပြခဲ့ပြီးသော အရာဖြစ်သည်။ အပင်များနှင့် တိရစ္ဆာန်များကို ၎င်းတို့၏ မတူညီသော အမျိုးအနွယ်များအတိုင်း ဖန်ဆင်းခဲ့သော်လည်း၊ လူသားများကိုမူ ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်နှင့် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံနိုင်စွမ်း၊ နှင့် ကိုယ်တော်အား လွတ်လပ်၍ ယုတ္တိဗေဒကျသော ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် ကိုယ်စားပြုနိုင်စွမ်းတို့ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ မူလအစကို ပြသခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ ပြင်ပရုပ်သွင် အလှအပနှင့် ဟန်ချက်ညီမှု၌သာမက ၎င်းတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာများ၏ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် စင်ကြယ်ခြင်းတို့၌ပါ ထင်ဟပ်ခဲ့သည် (ဆာလံ ၈:၅၊ ၂ ကော ၄:၁၈၊ ကောလောသဲ ၃:၁၀)။ အင်္ဂလိပ် ဘာသာပြန်ဆိုချက် အများအပြားက အပိုဒ် ၂၇ ကို ဟေဗြဲကျမ်းမှ ကျမ်းစာ၏ ပထမဆုံး ကဗျာစာကြောင်းအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြပြီး၊ လူသားတို့၏ မူလအစနှင့် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ကျန်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းများအကြား အရေးပါသော ခြားနားချက်ကို ပိုမိုအလေးပေးထားသည်။ လူသားများ ဖန်ဆင်းခြင်းတွင် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး ခြားနားချက်သည် ဤလိင်နှစ်ခု၏ ဖြည့်ဆည်းပေးတတ်သော သဘောသဘာဝကို ညွှန်ပြနေသည်။ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်၏ ဖော်ပြချက်ဖြစ်ကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လိင်အမျိုးအစားအားဖြင့် ကွဲပြားကြသည်။ ဤလိင်ကွဲပြားမှုသည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးကို လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြောင်းလဲပေးမည့် ယာဉ်တစ်စီး ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၂၈)။ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးတွင် ကမ္ဘာမြေကို ပြည့်နှက်စေခြင်းသာမက ဖန်ဆင်းရှင်ကို ဘဏ္ဍာစိုးများအဖြစ် ကိုယ်စားပြုခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အာဒံနှင့် ဧဝ နှစ်ဦးစလုံးအား ဖန်ဆင်းခြင်းအပေါ် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာပါသော ဂရုစိုက်မှု စိုးမိုးအုပ်ချုပ်ခြင်း၌ ပါဝင်ခွင့် အခွင့်ထူးကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ ဘဏ္ဍာစိုးများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခံ သတ္တဝါများ၏ အစားအစာ လိုအပ်ချက်များကိုလည်း ဂရုစိုက်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အတွက် သတ်သတ်လွတ် အစားအစာကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည် (၁:၂၉)။ အသားသည် ရေလွှမ်းမိုးပြီးနောက်မှသာ လူသားတို့၏ အစားအစာ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည် (၉:၃)။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခံ သတ္တဝါများ၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို အစဉ်အမြဲ စိတ်ဝင်စားတော်မူခဲ့ပြီး၊ ဤသည်ကို ၎င်းတို့ စားသုံးသင့်သည့် အရာများအပေါ် ကိုယ်တော်၏ ဂရုစိုက်မှုမှတစ်ဆင့် ဤနေရာတွင် ပြသထားသည် (ဝတ်ပြုရာ ၁၁ ကို ကြည့်ပါ)။ ထာဝရဘုရားသည် လူသားများကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရာများအဖြစ် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်၊ ဒြပ်ဝတ္ထုသည် မကောင်းသောအရာ မဟုတ်ပါ။ ကျမ်းစာ၏ ဟိန်းထွက်နေသော "အလွန်ကောင်းမွန်သည်" ဟူသော ဖော်ပြချက်သည် (၁:၃၁) ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ဖန်တီးခြင်းနှင့် ပြည့်စုံစေခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်များအတွက် သင့်တော်သော အနှစ်ချုပ်ကို ပေးစွမ်းသည်။ အစီအစဉ်တကျရှိမှုနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံတို့သည် သက်ရှိမျိုးစုံပြားမှုကို နှစ်သက်တော်မူသော ဖန်ဆင်းရှင်ထံသို့ ညွှန်ပြနေသည်။