အခန်း ၃—ဘုရားသခင်၌လည်း စည်းမျဉ်းများရှိသည်

 

အခန်း ၃—ဘုရားသခင်၌လည်း စည်းမျဉ်းများရှိသည်

ကျွန်ုပ်တို့၏ ထူးခြားသောတာဝန်

စကြဝဠာ၏ အထွတ်အထိပ်အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် ဘုရားသခင်သည် သက်ရှိအားလုံး၏ အုပ်ချုပ်မှုအတွက်သာမက သဘာဝ၏ လုပ်ဆောင်မှုအားလုံးအတွက်ပါ ဥပဒေများကို သတ်မှတ်ပေးထားသည်။ ကြီးသည်ဖြစ်စေ၊ သေးသည်ဖြစ်စေ၊ သက်ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ သက်မဲ့သည်ဖြစ်စေ အရာအားလုံးသည် လျစ်လျူရှု၍မရသော သတ်မှတ်ထားသည့် ဥပဒေများအောက်တွင် ရှိကြသည်။ ဤစည်းမျဉ်းတွင် ခြွင်းချက်မရှိပါ။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်၏လက်တော်ဖြင့် ဖန်ဆင်းထားသမျှကို ဘုရားသခင်၏အတွေးတော်က မေ့လျော့ထားခြင်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သဘာဝရှိအရာအားလုံးသည် သဘာဝဥပဒေအားဖြင့် အုပ်ချုပ်ခံရသော်လည်း၊ ၎င်း၏လိုအပ်ချက်များကို နားလည်နိုင်စွမ်းရှိသော အသိဉာဏ်ရှိသတ္တဝါအဖြစ် လူသားတစ်ဦးတည်းသာ ကိုယ်ကျင့်တရားဥပဒေကို လိုက်နာရန် တာဝန်ရှိသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်လက်ရာဖြစ်သော လူသားတစ်ဦးတည်းအား ဘုရားသခင်သည် ဘုရားသခင်၏ ဥပဒေတော်၏ သန့်ရှင်းသောတောင်းဆိုချက်များကို သိရှိနားလည်နိုင်ရန် အသိစိတ်ကိုလည်းကောင်း၊ ထိုဥပဒေတော်သည် သန့်ရှင်း၍ တရားမျှတကောင်းမြတ်သည်ဟု ချစ်မြတ်နိုးနိုင်သော နှလုံးသားကိုလည်းကောင်း ပေးထားသည်။ ထို့ကြောင့် လူသားထံမှ ချက်ချင်းနှင့် ပြည့်စုံသော နာခံမှုကို တောင်းဆိုထားသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် သူ့အား နာခံရန် အတင်းအကျပ်မပြုပါ။ သူသည် လွတ်လပ်စွာ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ရွေးချယ်နိုင်ခွင့်ရှိသောသူအဖြစ် ထားရှိခံရသည်။

လူသား၏ ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ဝတ္တရားနှင့်ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာကို လူအနည်းငယ်သာ နားလည်ကြသည်။ သို့သော် ယင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့တစ်ဦးစီသည် နာခံ၍ အသက်ရှင်နိုင်သကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ ဥပဒေတော်ကို လွန်ကျူး၍ ကိုယ်တော်၏အာဏာကို ဖီဆန်ကာ သင့်လျော်သောအပြစ်ဒဏ်ကိုလည်း ခံယူနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်တိုင်းထံ ဤမေးခွန်းသည် အင်အားပြင်းစွာ ရောက်ရှိလာသည်။ ကောင်းကင်မှ ထွက်ပေါ်သောအသံ၊ သိနာတောင်ပေါ်မှ ပြောကြားခဲ့သော စကားဆယ်ပါးကို ငါနာခံမည်လော၊ သို့မဟုတ် ထိုမီးလောင်နေသော ဥပဒေတော်ကို နင်းချေသူများနှင့်အတူ ငါလိုက်မည်လော။ ဘုရားသခင်ကို ချစ်မြတ်နိုးသူများအတွက် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်များကို စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ရှေ့တော်၌ နှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်သော အရာများကို ပြုလုပ်ခြင်းသည် အမြင့်မားဆုံးသော ဝမ်းမြောက်မှုဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် သဘာဝအတိုင်းရှိသော နှလုံးသားသည် ဘုရားသခင်၏ ဥပဒေတော်ကို မုန်းတီးပြီး ယင်း၏သန့်ရှင်းသောတောင်းဆိုချက်များကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်သည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏အလင်းကို မိမိတို့၏ဝိညာဉ်ထဲမှ ပိတ်ဆို့ထားကြပြီး၊ ထိုအလင်းသည် သူတို့အပေါ် ထွန်းလင်းလာသည့်အတိုင်း ထိုအလင်း၌ လျှောက်လှမ်းရန် ငြင်းပယ်ကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ကျေနပ်မှု သို့မဟုတ် လောကီအကျိုးအမြတ်အတွက် နှလုံးသား၏သန့်ရှင်းမှု၊ ဘုရားသခင်၏မျက်နှာသာတော်နှင့် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ကို စွန့်လွှတ်ကြသည်။

ဆာလံဆရာက “ထာဝရဘုရား၏ တရားတော်သည် ပြည့်စုံ၏” ဟု ဆိုသည် (ဆာလံ ၁၉:၇)။ ယေဟောဝါ၏ ဥပဒေတော်သည် ၎င်း၏ရိုးရှင်းမှု၊ ပြည့်စုံကျယ်ပြန့်မှုနှင့် စုံလင်မှုတို့တွင် မည်မျှအံ့ဖွယ်ကောင်းလှသနည်း။ ယင်းသည် အလွန်တိုတောင်းသဖြင့် ပညတ်တော်တိုင်းကို အလွယ်တကူ အလွတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်တစ်ရပ်လုံးကို ဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြန့်ပြီး အပြင်ပန်းလုပ်ဆောင်ချက်များကိုသာမက နှလုံးသား၏ အတွေးများနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များ၊ အလိုဆန္ဒများနှင့် စိတ်ခံစားချက်များကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားသည်။ လူတို့၏ဥပဒေများသည် ဤသို့မပြုနိုင်ပါ။ ၎င်းတို့သည် အပြင်ပန်းလုပ်ဆောင်ချက်များကိုသာ ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။ လူတစ်ဦးသည် လွန်ကျူးသူဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ၏မကောင်းမှုများကို လူတို့၏မျက်စိမှ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည်။ သူသည် ရာဇဝတ်သား—သူခိုး၊ လူသတ်သမား သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သူ—ဖြစ်နိုင်သော်လည်း မတွေ့ရှိသေးသရွေ့ ဥပဒေသည် သူ့အား အပြစ်ရှိသည်ဟု မစီရင်နိုင်ပါ။ ဘုရားသခင်၏ ဥပဒေတော်သည် ဝိညာဉ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသော်လည်း အပြင်ပန်းလုပ်ဆောင်ချက်အဖြစ် ထုတ်ဖော်မပြနိုင်သေးသော မနာလိုမှု၊ ငြူစူမှု၊ မုန်းတီးမှု၊ အငြိုးအတေး၊ လက်စားချေလိုမှု၊ ကာမဂုဏ်လိုက်စားမှုနှင့် ရည်မှန်းချက်တို့ကို မှတ်သားထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အလိုဆန္ဒမရှိခြင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ အခွင့်အရေးမရှိခြင်းကြောင့်သာ အပြင်ပန်းလုပ်ဆောင်ချက်အဖြစ် မပေါ်ပေါက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ “ဘုရားသခင်သည် ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ လျှို့ဝှက်သောအမှုရှိသမျှနှင့်တကွ အမှုအရာရှိသမျှတို့ကို တရားစီရင်တော်မူသောနေ့” (ဒေသနာ ၁၂:၁၄) တွင် ဤအပြစ်ရှိသော စိတ်ခံစားချက်များကို စာရင်းထဲသို့ ထည့်သွင်းစီရင်လိမ့်မည်။

နာခံခြင်းသည် ပျော်ရွှင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းသည်

ဘုရားသခင်၏ ဥပဒေတော်သည် ရိုးရှင်းပြီး အလွယ်တကူ နားလည်နိုင်သည်။ မိမိတို့နားလည်နိုင်သောအရာကိုသာ ယုံကြည်သည်ဟု မာနကြီးစွာ ကြွားဝါသောသူများ ရှိကြသည်။ သို့သော် လူ့ဘဝနှင့် သဘာဝ၏လုပ်ဆောင်မှုများတွင် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို ထင်ရှားစေခြင်း၌ နက်နဲသောအရာများရှိသည်ကို သူတို့မေ့လျော့ကြသည်။ ထိုနက်နဲသောအရာများကို အနက်ရှိုင်းဆုံးသော ဒဿနပညာနှင့် အကျယ်ပြန့်ဆုံးသော သုတေသနပင်လျှင် ရှင်းပြနိုင်စွမ်းမရှိပါ။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ဥပဒေတော်၌ နက်နဲသောအရာမရှိပါ။ ယင်း၌ ပါဝင်သော ကြီးမြတ်သည့်အမှန်တရားများကို လူတိုင်းနားလည်နိုင်သည်။ အားအနည်းဆုံးသော ဉာဏ်ပင်လျှင် ဤစည်းမျဉ်းများကို နားလည်နိုင်သည်။ ပညာအနည်းဆုံးသူပင်လျှင် မိမိ၏ဘဝကို ထိန်းညှိကာ ဘုရားသခင်၏စံနှုန်းနှင့်အညီ စရိုက်လက္ခဏာကို ပုံဖော်နိုင်သည်။ လူသားတို့၏သားသမီးများသည် မိမိတို့၏အတတ်နိုင်ဆုံး ဤဥပဒေကို နာခံကြမည်ဆိုလျှင်၊ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် အစီအစဉ်များကို ပိုမိုနားလည်နိုင်ရန် စိတ်၏ခွန်အားနှင့် ပိုင်းခြားသိမြင်နိုင်စွမ်းကို ရရှိကြမည်။ ဤတိုးတက်မှုသည် လက်ရှိဘဝအတွင်း၌သာမက ထာဝရကာလများတစ်လျှောက်လည်း ဆက်လက်ရှိမည်။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်၏ဉာဏ်ပညာနှင့် တန်ခိုးကို သိရှိခြင်း၌ ကျွန်ုပ်တို့ မည်မျှပင် ဝေးဝေးတိုးတက်လာပါစေ၊ ထိုအရာ၏အပြင်ဘက်တွင် အဆုံးမရှိသော အတိုင်းအဆမဲ့နက်နဲမှု အမြဲရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏ ဥပဒေတော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဘုရားသခင်ကို အမြင့်ဆုံးအဖြစ် ချစ်ရန်နှင့် မိမိအိမ်နီးချင်းကို မိမိကိုယ်ကိုချစ်သကဲ့သို့ ချစ်ရန် တောင်းဆိုသည်။ ဤချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ကျင့်သုံးခြင်းမရှိဘဲ အမြင့်ဆုံးသော ယုံကြည်ခြင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းသည် အရေခြုံခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်....

ဥပဒေတော်ကို နာခံခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက်သာမက ကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်ပိုင်ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ဆက်နွှယ်နေသူအားလုံး၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက်ပါ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ “ကိုယ်တော်၏တရားကို ချစ်သောသူတို့သည် ကြီးစွာသောငြိမ်သက်ခြင်းရှိကြ၍ သူတို့၌ ထိမိ၍လဲစရာမရှိ” (ဆာလံ ၁၁၉:၁၆၅) ဟု ဝိညာဉ်တော်မှုတ်သွင်းထားသော နှုတ်ကပတ်တော်က ဆိုသည်။ သို့သော် အကန့်အသတ်ရှိသော လူသားသည် ဤသန့်ရှင်း၍ တရားမျှတကောင်းမြတ်သော ဥပဒေတော်၊ ဖန်ဆင်းရှင်ကိုယ်တော်တိုင်က လူသား၏လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြုပြင်သတ်မှတ်ပေးထားသော ဤလွတ်လပ်ခြင်းဥပဒေတော်ကို မည်သူမျှ မထမ်းနိုင်သော ကျွန်ခံမှုထမ်းပိုး၊ ထမ်းပိုးတစ်ခုအဖြစ် လူတို့အား တင်ပြလိမ့်မည်။ သို့သော် ဥပဒေတော်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေသော ထမ်းပိုးအဖြစ် မြင်သူမှာ အပြစ်သားဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ပညတ်ချက်များတွင် အလှတရားကို မမြင်နိုင်သူမှာ လွန်ကျူးသူဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ဇာတိပကတိစိတ်သည် “ဘုရားသခင်၏ တရားကို နာခံခြင်းမရှိ၊ နာခံနိုင်ခြင်းလည်း မရှိ” (ရောမ ၈:၇) သောကြောင့် ဖြစ်သည်....

“မပြုရ” ဟူသော ပညတ်များကို ကျော်လွန်၍

ကျွန်ုပ်တို့သည် အလွန်ဆိုးယုတ်မှုများပြားသော ခေတ်ကာလတွင် အသက်ရှင်နေကြသည်။ လူအမြောက်အမြားသည် အပြစ်ရှိသော ဓလေ့ထုံးစံများနှင့် မကောင်းသောအကျင့်များ၏ ကျွန်များဖြစ်နေကြပြီး၊ သူတို့ကို ချည်နှောင်ထားသော သံကြိုးများကို ဖြတ်တောက်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ မတရားမှုသည် ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ ကမ္ဘာမြေကို လှည့်ဖြားလျက်ရှိသည်။ ဖော်ပြရန်ပင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရာဇဝတ်မှုများသည် နေ့စဉ်ဖြစ်ပေါ်လျက်ရှိသည်။ သို့သော် ဇိအုန်မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ကင်းစောင့်များဖြစ်သည်ဟု အမည်ခံသူများသည် ဥပဒေတော်ကို ယုဒလူမျိုးများအတွက်သာ ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဧဝံဂေလိခေတ်ကို စတင်ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သော ဘုန်းအသရေရှိ အခွင့်ထူးများနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဟု သွန်သင်ကြလိမ့်မည်။ ယနေ့အနှံ့အပြားတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ဥပဒေမဲ့မှုနှင့် ရာဇဝတ်မှုများ၊ ဓမ္မအမှုဆောင်များနှင့် လူတို့က ဥပဒေတော်သည် နောက်တဖန် ချည်နှောင်ထားသော အာဏာမရှိတော့ဟု ယုံကြည်၍ သွန်သင်နေကြခြင်းတို့အကြား ဆက်နွှယ်မှု မရှိပါသလော။

ဘုရားသခင်၏ ဥပဒေတော်၏ အပြစ်စီရင်နိုင်သော အာဏာသည် ကျွန်ုပ်တို့ပြုသောအရာများအပေါ်သာမက ကျွန်ုပ်တို့မပြုသောအရာများအပေါ်လည်း သက်ရောက်သည်။ ဘုရားသခင်တောင်းဆိုသောအရာများကို ပြုလုပ်ရန် ပျက်ကွက်ခြင်းအတွက် မိမိတို့ကိုယ်ကို မတရားဟု မသတ်မှတ်ဘဲ အကြောင်းပြချက်မပေးရ။ မကောင်းမှုကို မပြုတော့ရုံသာမက ကောင်းမှုကို ပြုလုပ်ရန်လည်း သင်ယူရမည်။ ဘုရားသခင်သည် ကောင်းသောအမှုများတွင် အသုံးပြုရန် ကျွန်ုပ်တို့အား အစွမ်းအစများ ပေးထားသည်။ ထိုအစွမ်းအစများကို အသုံးမပြုပါက ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှန်ပင် ဆိုးယုတ်ပြီး ပျင်းရိသော အစေခံများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြီးလေးသောအပြစ်များကို ကျူးလွန်ထားခြင်း မရှိနိုင်ပါ။ ထိုသို့သောအပြစ်များကို ဘုရားသခင်၏စာအုပ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းလည်း မရှိနိုင်ပါ။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့၏လုပ်ရပ်များကို သန့်ရှင်း၊ ကောင်းမြတ်၊ မြင့်မြတ်၍ မွန်မြတ်သည်ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းမရှိခြင်းကပင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အပ်နှံထားသော အစွမ်းအစများကို တိုးတက်အောင် အသုံးချခြင်းမရှိကြောင်း ပြသသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို အပြစ်စီရင်ခြင်းအောက်သို့ ရောက်စေသည်။

ဘုရားသခင်၏ ဥပဒေတော်သည် လူသားကို မဖန်ဆင်းမီကတည်းက တည်ရှိခဲ့သည်။ ယင်းသည် သန့်ရှင်းသောသတ္တဝါများ၏ အခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်များပင်လျှင် ယင်း၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိခဲ့ကြသည်။ လူသားကျဆုံးပြီးနောက် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အခြေခံမူများသည် မပြောင်းလဲခဲ့ပါ။ ဥပဒေတော်ထံမှ မည်သည့်အရာမျှ ဖယ်ရှားခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ ၎င်း၏သန့်ရှင်းသော ပညတ်ချက်တစ်ခုမျှကိုပင် ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်ရန်မလိုခဲ့ပါ။ အစအဦးကတည်းက တည်ရှိခဲ့သကဲ့သို့ မကုန်ဆုံးနိုင်သော ထာဝရကာလများတစ်လျှောက်လုံးလည်း ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်။ ဆာလံဆရာက “ကိုယ်တော်၏သက်သေခံချက်များကို အစဉ်အမြဲ တည်စေတော်မူကြောင်းကို ရှေးကတည်းက ကျွန်ုပ်သိပါ၏” (ဆာလံ ၁၁၉:၁၅၂) ဟု ဆိုသည်။ [ရွေးချယ်ထားသော သတင်းစကားများ ၁:၂၁၆-၂၂၀]။