အခန်းကြီး - (၁၇ - ၁၈)

 

၁၇:၁–၂ရ။ ပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတ- အမည်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် မိန်းမဧည့် အအရေဖျားလှီးခြင်း။ အခန်း ၁၅ တွင် ဖော်ပြထားသော ပဋိညာဉ် မင်္ဂလာ အခမ်းအနားနှင့် ဟာဂရ၏ ဖြစ်ရပ်တို့အပြီးတွင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ဆိတ်နေမှုသည် ၁၃ နှစ်တိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤအခန်း၌ ထပ်မံ စကားပြောတော်မူခဲ့ပြီး ထူထောင်ပြီးသား ပဋိညာဉ်ကို အသစ်တဖန် ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် သီးခြား ပဋိညာဉ် သင်္ကေတတစ်ခုကို ပြဋ္ဌာန်းခြင်းတို့ကို အလေးပေး ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် အာဗြံထံ ပြုခဲ့သော မျိုးဆက်များနှင့် မြေကြီးဆိုင်ရာ ကတိတော်များကို ထပ်မံ အတည်ပြုပေးခဲ့သည် (ယှဉ်တွဲကြည့်ပါ- ၁၂:၁–၃၊ ၁၃:၁၄–၁၇၊ ၁၅:၄–၅၊ ၁၈–၂၁)။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို အယ်လ် ရှဒ္ဒိုင် (’el shaddai) ဟူသော အမည်ဖြင့် ဖော်ပြခဲ့သည် (အပိုဒ် ၁)။ ဤစကားစုသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း၌ အခြား အကြိမ် ငါး ကြိမ် (၂၈:၃၊ ၃၅:၁၁၊ ၄၃:၁၄၊ ၄၈:၃၊ ၄၉:၂၅) နှင့် ယောဘဝတ္ထု၌ ၃၁ ကြိမ် ပါဝင်သည်။ ယှူးဘာသာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသူများက ဤအမည်ကို "လုံလောက်သောသူ" ဟု နားလည်ကြပြီး အခြားသူများကမူ "တောင်တော်၏ ဘုရားသခင်" ဟု အဆိုပြုကြသည်။ ဖြစ်နိုင်ဖွယ် နှစ် ခု စလုံးသည် တန်ခိုးတော်နှင့် ခွန်အားကို အလေးပေး ဖော်ပြကြသည်။ ခပ်သိမ်းသော တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ဘုရားသခင်သည် ရွေးကောက်တော်မူသောသူထံ ကိုယ်တော်၏ ကောင်းချီးများကို ပေးသနားခဲ့သည်။ ပဋိညာဉ် ဆက်ဆံရေးသည် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့တော်၌ "လမ်းလျှောက်ခြင်း" (ဆိုလိုသည်မှာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်း) နှင့် သမ် (tam - "ကောင်းမွန်သောအကျင့်"၊ "အပြစ်တင်ဖွယ်မရှိခြင်း"၊ "စုံလင်ခြင်း") ဖြစ်ခြင်း တည်းဟူသော စိတ်ပါလက်ပါ တုံ့ပြန်မှုကို လိုအပ်ကြောင်း ဘုရားသခင်သည် အာဗြံအား သတိပေးခဲ့သည်။ သမ် ဖြစ်ခြင်းဆိုသည်မှာ အပြစ်ကင်းစင်သော သီလဆိုင်ရာ စုံလင်ခြင်းထက် ဘုရားသခင်ထံ လုံးဝဥဿုံ ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသော ဘဝဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်း ဖြစ်သည် (ယောဘ ၁:၁၊ ၈၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း အကြောင်းအရာ၌ ဤစကားစုကို အသုံးပြုထားမှုအတွက် လေဝိ ၁:၃ ကို ကြည့်ပါ)။

 

ဘုရားသခင်သည် အာဗြံ ("မြင့်မြတ်သော အဘ") ၏ အမည်ကို အာဗြဟံ ("လူမျိုးများစွာ၏ အဘ"၊ အပိုဒ် ၅) ဟု ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မူအားဖြင့် ကတိတော်ကို ပြည့်စုံပြီးစီးသွားပြီ ကဲ့သို့ ကြေညာလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖော်ပြထားသော ပဋိညာဉ်သည် (အပိုဒ် ၄၊ ရ၊ ၉–၁၀၊ ၁၄) အမှန်တကယ်အားဖြင့် ထာဝရ ပဋိညာဉ်၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ရ)။ ထာဝရ ပဋိညာဉ်၏ အနှစ်သာရနှင့် ပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတ—ဆိုလိုသည်မှာ အရေဖျားလှီးခြင်း—တို့အကြား ကွဲပြားမှုကို သတိပြုပါ။ လူသားများနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သည် ထာဝရ ဖြစ်သည်။

အရေဖျားလှီးခြင်းသည် ပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး (အပိုဒ် ၁၀–၁၁)၊ အိမ်ထောင်စုအတွင်းရှိ အမျိုးသား အဖွဲ့ဝင် အားလုံးထံမှ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ပါဝင်ရန် လိုလားမှု မရှိသူများသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော် အသိုင်းအဝိုင်းမှ ပယ်ရှင်း (ဖြတ်တောက်) ခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ ဤပြစ်ဒဏ်ကို ပုံမှန်အားဖြင့် တားမြစ်ထားသော လုပ်ရပ်များကို ကျူးလွန်ခြင်းများ၌ ကျင့်သုံးလေ့ရှိသည် (ဥပမာ- အသွေးကို စားခြင်း [လေဝိ ရ:၂ရ၊ ၁ရ:၁၀၊ ၁၄]၊ ယဇ်ကောင်၏ ဆီဥကို စားခြင်း [ရ:၂၅]၊ မစင်ကြယ်ဘဲ မိတ်သဟာယ ယဇ်ကောင်ကို စားခြင်း [လေဝိ ရ:၂၀]၊ မစင်ကြယ်သော အရာကို စားခြင်း [လေဝိ ရ:၂၁] အစရှိသည်)။ "ပယ်ရှင်း ခံရခြင်း" ဆိုသည်မှာ သေဒဏ်ပေးခြင်းကို ညွှန်ပြခြင်း ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ (ထွက်မြောက်ရာ ၃၁:၁၄–၁၅၊ တောလည်ရာ ၁၅:၃၁၊ ၁ ရှာမွေလ ၂၈:၉ တို့တွင် ကဲ့သို့) သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ် အသိုင်းအဝိုင်းမှ သီးခြား ခွဲထုတ်ခံရခြင်းကိုလည်း ညွှန်ပြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ကမ္ဘာဦးကျမ်း၌ သင်္ကေတ (အို့သ် - ’ot၊ အပိုဒ် ၁၁) တစ်ခု၏ အရေးပါမှုကို ဖော်ပြထားသော စတုတ္ထမြောက် မှတ်တမ်း ဖြစ်သည်။ ၁:၁၄ တွင်၊ အလင်းပေးသော အရာများသည် ရာသီဥတုများ၏ သင်္ကေတများအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၄:၁၅ တွင်၊ ကာအိန္ နံဘေး၌ ဘုရားသခင် ပေးသနားသော သင်္ကေတသည် ဒေဝါရူပ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်း အပြီးတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် နောဧ ထံ ပြုခဲ့သော ကတိတော်ကို ကိုယ်တော်တိုင်နှင့် ကမ္ဘာလောကအား သတိရစေရန်အတွက် မိုးတိမ်၌ သက်တန့်ကို သင်္ကေတအဖြစ် ထားရှိခဲ့သည် (၉:၈–၁၇)။ အရေဖျားလှီးခြင်းကို ရှေးခေတ် အနီးအရှေ့ပိုင်းဒေသရှိ အခြားသော လူမျိုးစုများကလည်း ကျင့်သုံးခဲ့ကြသော်လည်း၊ မွေးဖွားပြီး ရှစ် ရက်မြောက်နေ့တွင် ပြုလုပ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ လူပျိုဖော်ဝင်ချိန် မင်္ဂလာ အခမ်းအနားအဖြစ် အများအားဖြင့် ပြုလုပ်ကြသည် (၁ရ:၁၂)။ အခြားသော သမ္မာကျမ်းစာ ပုဒ်မများက စစ်မှန်သော အရေဖျားလှီးခြင်းဆိုသည်မှာ နှလုံးသား၏ အရေဖျားလှီးခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည် (ဥပမာ- လေဝိ ၂၆:၄၁၊ တရားဟောရာ ၁၀:၁၆)။

 

ပဋိညာဉ် သင်္ကေတအဖြစ် အရေဖျားလှီးခြင်းကို မိတ်ဆက်ပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်သည် စာရဲ၏ အမည်ကို စာရာ ("မင်းသမီး") ဟု ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ ယခင် စာရဲ အမည်၏ အခြားသော ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အမည်သစ်ကို (အာဗြဟံ၏ အမည်ပြောင်းလဲခြင်း၌ ကဲ့သို့၊ ယှဉ်တွဲကြည့်ပါ- အပိုဒ် ၅) အတိအလင်း ရှင်းလင်းဖော်ပြထားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ အမည်ပြောင်းလဲခြင်းသည် ကံကြမ္မာ ကြမ္မာဆိုးများ ပြောင်းလဲခြင်းကို ညွှန်ပြနေသည်။ ဒေဝါရူပ ကောင်းချီးများသည် နောက်ဆုံးတွင် စာရာအား လူမျိုးများစွာ၏ မိခင်တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးလိမ့်မည် (အပိုဒ် ၁၆)။ ဤဒေဝါရူပ ကတိတော်အပေါ် အာဗြဟံ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။ သပြာမောက် ပျပ်ဝပ်လျက်၊ သူသည် ရယ်မောခဲ့ပြီး (အပိုဒ် ၁ရ)၊ အသက် တစ် ရာ ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အသက် ကိုး ဆယ် ရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့သည် သားတစ်ဦးကို မည်သို့ ရရှိနိုင်မည်နည်းဟု မှန်ကန်စွာ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။ ပထမ လုပ်ရပ်က ကိုးကွယ်ခြင်းကို ညွှန်ပြပြီး၊ ဒုတိယ လုပ်ရပ်ကိုမူ သံသယဖြစ်ခြင်းအဖြစ် တစ်ခါတစ်ရံ ယူဆကြကာ ၁၈:၁၂–၁၅ ၌ (နှင့် ၂၁:၆ ၌ စာရာက) ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အာဗြဟံ၏ မေးခွန်းမှာ လက်တွေ့ကျသော မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဒေဝါရူပ ပါဝင်ပတ်သက်မှု မရှိဘဲ၊ ကလေးမွေးဖွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်၏ ခမည်းတော်သည်လည်း ဆင်တူသော မေးခွန်းကို မေးခဲ့ပြီး (လုကာ ၁:၁၈) မယုံကြည်မှုကြောင့် အပြစ်တင် မောင်းမဲခြင်း ခံခဲ့ရသည် (လုကာ ၁:၂၀)၊ အကြောင်းမှာ အာဗြဟံ၏ ဖြစ်ရပ်၌ ဘုရားသခင်၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှု စံနမူနာ ရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ အံ့အားသင့်ဖွယ် မဟုတ်ဘဲ၊ ဣဇာက်၏ အမည် ("သူ ရယ်မောသည်") သည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်အပေါ် သူ၏ မိဘများ၏ အံ့အားသင့်သော တုံ့ပြန်မှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။ သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် မဖြစ်နိုင်သောအရာကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ သံသယသည် ဝမ်းမြောက်ဖွယ် ရယ်မောခြင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ အာဗြဟံသည် စာရာ၏ အစေခံမ ဟာဂရ မွေးဖွားသော သား ဣရှမေလအတွက် တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၁:၁၈ ၌ ဣရှမေလအတွက် အာဗြဟံ၏ ဆုတောင်းချက်သည် သံသယကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သကဲ့သို့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာအတွက် အယူခံဝင်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းရှိသော ထိုသူသည် (၁၅:၆) ဘုရားသခင်၏ ဖြေရှင်းချက်ကို ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

ဘုရားသခင်သည် ဣရှမေလကို ကောင်းချီးပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သော်လည်း စာရာ မွေးဖွားမည့် သားသည်သာ ကတိတော်၏ သားဖြစ်လိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မိန့်တော်မူခဲ့သည် (အပိုဒ် ၁၉၊ ၂၁)။ နောက်ဆုံးတွင် ကတိတော်၌ အမည်နာမ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အချိန်နာရီသည်လည်း စတင် ရေတွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အချိန် ကာလကို ရည်ညွှန်းခြင်း (မိုအက်ဒ် - mo‘ed၊ "သတ်မှတ်ထားသော အချိန်"၊ "နောင်နှစ်") သည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန် ကိုး လ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ကလေးငယ် တစ်ဦး မွေးဖွားခြင်းကို ညွှန်ပြသော သင်္ကေတ အသုံးအနှုန်း ဖြစ်သည် (၁၈:၁၀ ၌ အာဗြဟံထံ ပြုခဲ့သော ကတိတော်နှင့် ဧလိရှဲ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ပါဝင်သည့် ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၄:၁၆ ၌ ရှုနင် အမျိုးသမီးထံ ပေးခဲ့သော ကတိတော်တို့တွင် ဆင်တူသော စကားစု ပါဝင်သည်ကို ယှဉ်တွဲကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ ကတိတော် ပြည့်စုံလာစေရန် အာဗြဟံနှင့် စာရာ တို့သည် ကတိတော်အတိုင်း လက်တွေ့ လှုပ်ရှား ဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

 

ဤအခန်း၏ နောက်ဆုံး အပိုဒ်များသည် အာဗြဟံ ကိုယ်တော်တိုင်၊ ဣရှမေလ နှင့် အာဗြဟံ၏ အိမ်ထောင်စုအတွင်းရှိ အမျိုးသား အဖွဲ့ဝင် အားလုံး ပါဝင်သည့် ဒေဝါရူပ အမိန့်တော်ကို လိုက်နာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (ကမ္ဘာဦး ၁ရ:၂၃–၂ရ)။ တုံ့ပြန်မှုမှာ ချက်ချင်းလက်ငင်း ဖြစ်ခဲ့သည်—ထိုဝတ်ပြုမှု မင်္ဂလာကို ထိုနေ့ရက်၌ပင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြောင်း နှစ် ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖော်ပြထားသည် (အပိုဒ် ၂၃၊ ၂၆)။ ကတိတော်၏ သားတော် ပေါ်ထွက်လာရန်အတွက် စင်မြင့်ကို ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ သူ မလာရောက်မီ အာဗြဟံ၏ ယုံကြည်ခြင်း၊ သနားကြင်နာမှုနှင့် စရိုက်လက္ခဏာတို့သည် ပိုမို ကြီးထွား ရင့်ကျက်လာရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

၁၈:၁–၁၅။ အာဗြဟံသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ စေတမန်သုံးဦးကို ဧည့်ဝတ်ပြုခြင်း။ အာဗြဟံသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကြွရောက်လာသော ဧည့်သည်များကို ချက်ချင်း အသိအမှတ် မပြုနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ ရက်ရောသော ဧည့်ဝတ်ပြုမှုသည် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော အရာ၏ အနာဂတ် လက်တွေ့ဘဝကို ဘုရားသခင် အတည်ပြုပေးရန် နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

 

၁၈:၁ ၏ ဘာသာစကားသည် ယခင် ဒေဝါရူပ ကိုယ်ထင်ပြခြင်းများကို ထန်ဟပ်စေသော်လည်း (၁၂:ရ၊ ၁ရ:၁)၊ အာဗြဟံ ကိုယ်တော်တိုင်မူ စတင်ချိန်၌ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဧည့်သည်များဖြစ်ကြောင်း သတိမမူမိခဲ့ပုံရသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် မြေကြီးသို့ ဦးချခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပြီး (အပိုဒ် ၂)၊ ထိုလုပ်ရပ်သည် အများအားဖြင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းကို ညွှန်ပြလေ့ရှိသည် (ဥပမာ- ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၅)။ အာဗြဟံသည် အမျိုးသား သုံး ဦးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရာ၊ တစ် ဦးမှာ ထာဝရဘုရားဖြစ်ပြီး (အပိုဒ် ၂၊ ၂၂)၊ ကျန် နှစ် ဦးမှာ ကောင်းကင်တမန်များ ဖြစ်နိုင်သည် (၁၉:၁)။ သို့သော် အာဗြဟံသည် ထင်းရှားပေါ်လွင်နေသော တစ် ဦးတည်းသောသူနှင့်သာ စကားပြောဆိုခဲ့သည်- ၁၈:၃ ၌ အာဗြဟံ၏ ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲမှုသည် ဟေဗြဲဘာသာစကားဖြင့် ဒုတိယလူ အနည်းကိန်း ပုံစံကို အသုံးပြုထားသည်။ ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း အာဗြဟံသည် ဧည့်သည်များအတွက် (ခြေဆေးရန်) ရေနှင့် အစားအစာများကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည် (အပိုဒ် ၄–၅)။

 

နောက်လာမည့် အပိုဒ်များ (၁၈:၆–၈) သည် ဧည့်ဝတ်ပြုခြင်းဆိုင်ရာ ပုံမှန် ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့်အညီ ဧည့်သည်များအတွက် အစားအစာ ပြင်ဆင်ရန် ချက်ချင်း လှုပ်ရှား ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသော အိမ်ထောင်စု အကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် သမိုင်းကြောင်းဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းသည် စာရာ ရရှိခံစားရမည့် အရာနှင့် ပတ်သက်သည့် ဧည့်သည်တော်၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဘက်သို့ လှည့်သွားခဲ့သည်။ စာရာသည် ကတိတော်ကို ချောင်းမြောင်း ကြားသိရပြီးနောက် ရယ်မောခဲ့ရာ၊ သူမ၏ တိတ်တဆိတ် အတွေးများကို ထာဝရဘုရားက နှုတ်မှ ထုတ်ဖော် ပြောဆိုခြင်းဖြင့် (အပိုဒ် ၁၃) ကိုယ်တော်သည် ခပ်သိမ်းသောအရာကို သိမြင်တော်မူကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားအတွက် ခက်ခဲသော အရာတစ်ခုခု ရှိသလောဟူသော အလင်္ကာမြောက် မေးခွန်းသည် (အပိုဒ် ၁၄၊ ယှဉ်တွဲကြည့်ပါ- ယေရမိ ၃၂:၁၇၊ ၂ရ) မရှိပါဟူသော အဖြေကို ညွှန်ပြနေသည်။ စာရာသည် မယုံကြည်မှုအတွက် ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း မခံရပေ၊ ၎င်းမှာ အာဗြဟံ၏ မေးခွန်းကဲ့သို့ပင် သူမ၏ မေးခွန်းသည်လည်း လက်တွေ့ကျသော သဘောသဘာဝရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ သူမသည် သားသမီး မွေးဖွားနိုင်သော အရွယ်ကို လွန်မြောက်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး၊ ငယ်ရွယ်စဉ် ကာလ၌ပင် သားသမီး မရရှိနိုင်ခဲ့ပေ။ ဤအချက်ကို ထောက်ခံသောအားဖြင့်၊ ဟေဗြဲ ဩဝါဒစာ ၁၁:၁၁ ၌ ထင်ရှားသော ယုံကြည်ခြင်း စံနမူနာရှင်များ တန်းစီဖော်ပြချက်တွင် စာရာ၏ ယုံကြည်မှုကို အလေးပေး ဖော်ပြထားသည်။

၁၈:၁၆–၃၃။ အာဗြဟံသည် သောဒုံမြို့အတွက် အသနားခံ တောင်းလျှောက်ခြင်း။ အာဗြဟံသည် အိမ်ရှင်ကောင်း တစ်ဦးအနေဖြင့် ဧည့်သည်များ ဆက်လက် ထွက်ခွာမည့် ခရီးစဉ်၏ ပထမ အစိတ်အပိုင်းတွင် လိုက်ပါ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည် (၁၈:၁၆)။ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ အမှန်တကယ် လမ်းလျှောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် (ယှဉ်တွဲကြည့်ပါ- ၅:၂၄ ၌ ဧနောက် နှင့် ၆:၉ ၌ နောဧ)။ ယုဒ တောင်တန်းများ၏ အမြင့်ပိုင်းမှနေ၍ သောဒုံမြို့ကို စီးမိုး ကြည့်ရှုလျက်၊ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို အာဗြဟံထံ ထုတ်ဖော် ပြောကြားခဲ့သည် (အပိုဒ် ၁ရ–၁၉၊ ယှဉ်တွဲကြည့်ပါ- အာမုတ် ၃:ရ)။ ဤသို့ ပြုလုပ်ရခြင်း၏ ဒေဝါရူပ အကြောင်းအရင်းမှာ အာဗြဟံ၏ အမျိုးအနွယ်သည် ကမ္ဘာလောက၏ လူဦးရေ အားလုံးကို ကောင်းချီးပေးမည့် ကြီးမြတ်၊ အားကောင်း၊ တန်ခိုးကြီးသော လူမျိုးတစ်မျိုး ဖြစ်လာမည်ဟူသော အချက်ကြောင့် ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၁၈)။ သို့မဟုတ်ပါက၊ ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား မိမိ၏ အိမ်ထောင်စုနှင့် အမျိုးအနွယ်များမှ စတင်၍ သနားကြင်နာမှုနှင့် အခြားသူများကို ကောင်းချီးပေးနိုင်သော စွမ်းရည်တို့ကို ပြုစုပျိုးထောင် စေလိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၁၉)။ "ထာဝရဘုရား၏ လမ်းစဉ်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်း" ၌ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် တရားမျှတခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ခြင်း ပါဝင်ပြီး၊ ၎င်းသည် ထာဝရဘုရားနှင့် မှန်ကန်သော ဆက်ဆံရေးပေါ် အခြေခံ၍ မှန်ကန်သော ကံကြမ္မာ ကြမ္မာဆိုးသို့ ဦးတည်စေသည့် မှန်ကန်သော အပြုအမူကို တင်စား၍ ညွှန်ပြနေသည်။

 

"သောဒုံမြို့နှင့် ဂေါမောရမြို့တို့အား ဆန့်ကျင်သော အော်ဟစ်သံ" သည် (အပိုဒ် ၂၀၊ သမ္မာကျမ်းစာ စာပေများ၌ ဤမြို့နှစ်မြို့ကို အများအားဖြင့် တွဲဖက် ဖော်ပြလေ့ရှိသည်) အာဗြဟံ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် တိုက်ရိုက် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေခဲ့သည် (အပိုဒ် ၁၉)။ ဟေဗြဲဘာသာစကားဖြင့် အော်ဟစ်သံ (ဇီအာကာ - ze‘aqah) နှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း (ဆေဒါကာ - tsedaqah) ဟူသော စကားလုံးများသည် အသံထွက်အားဖြင့် အလွန် ဆင်တူသည်။ ဟေရှာယသည် ဘုရားသခင်၏ ရွေးကောက်ခံ လူမျိုးတော်နှင့် ပတ်သက်၍ ထင်ရှားသော ပရောဖက်ပြုချက်ပါ စပျစ်ခြံ သီချင်း၌ ဤစကားလုံး အသုံးအနှုန်း ကစားမှုကိုပင် အသုံးပြုထားသည် (ဟေရှာယ ၅:ရ)။ ထာဝရဘုရားသည် ဆင်းကြွ၍ (ကမ္ဘာဦး ၁၁:၅၊ ရ ပါ မှတ်စုများကို ကြည့်ပါ) သောဒုံနှင့် ဂေါမောရမြို့တို့အား ဆန့်ကျင်သော အော်ဟစ်သံသည် မှန်ကန်မှု ရှိမရှိ ကြည့်ရှုရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည် (အပိုဒ် ၂၁)။ ဤဘာသာစကား အသုံးအနှုန်းသည် ဘုရားသခင်၏ ခပ်သိမ်းသောအရာကို သိမြင်နိုင်မှု သို့မဟုတ် ကြိုတင်သိရှိနိုင်မှု ကင်းမဲ့နေခြင်းကို ညွှန်ပြနေခြင်း မဟုတ်ပါ—ဤအရည်အသွေးများသည် ယခင် အခန်းများပါ အသေးစိတ် ပရောဖက်ပြုချက်များ၌လည်းကောင်း (ဥပမာ- ၁၅:၁၃–၂၁၊ ၁၇:၅–၈၊ ၁၅–၂၁)၊ ထို့ပြင် အာဗြဟံသည် မိမိ၏ သားသမီးများကို သစ္စာရှိစွာ ဆုံးမ ဩဝါဒပေးမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူ၏ အမျိုးအနွယ်အားဖြင့် ကမ္ဘာလောကသည် ကောင်းချီးခံစားရမည်ဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင် ကြိုတင် သိရှိထားမှုကို ညွှန်ပြသည့် ယခင် အပိုဒ်များ၌လည်းကောင်း (အပိုဒ် ၁ရ–၁၉) ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်ရသည်။ ထို့အစား၊ ဤသို့ လူသားဆိုင်ရာ စရိုက်လက္ခဏာရပ် ပုံဖော်သော ဘာသာစကားကို အသုံးပြုခြင်းသည် ဥပဒေကြောင်းအရ အမှုအခင်းတစ်ခု၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခုနှင့် တရားစီရင်မှုတစ်ခု တို့ကို ညွှန်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၈:၂၂ တွင် သမ္မာကျမ်းစာ စာသားများကို လက်ဆင့်ကမ်း ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြသော ယှူးကျမ်းတတ် ပညာရှင်များ (Masoretes) မှ ထိန်းသိမ်းထားသည့် စာသားဆိုင်ရာ မှတ်စုတစ်ခု ပါဝင်သည်။ ဤအပိုဒ်၏ မူလ စာသားဖတ်ရှုမှုသည် အာဗြဟံက ထာဝရဘုရား၏ ရှေ့တော်၌ ရပ်နေသည်ဟု ပြောင်းလဲထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မူလ စာသား၌မူ ထာဝရဘုရားက အာဗြဟံ၏ ရှေ့၌ ရပ်နေတော်မူသည်ဟု ဖော်ပြခဲ့ကြောင်း ထိုမှတ်စုက ညွှန်ပြနေသည်။ ဤသို့ ပြောင်းလဲခြင်းမှာ ဒေဝါရူပ ဗေဒဆိုင်ရာ အကြောင်းအရင်းများကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြေ အရှိဆုံး ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ "ရှေ့၌ ရပ်နေခြင်း" သည် အစေခံတစ်ဦး၏ ရပ်တည်မှု ပုံစံဖြစ်ပြီး လူမှုရေး အဆင့်အတန်းကို ညွှန်ပြသောကြောင့် ဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၄၁:၄၆၊ လေဝိ ၉:၅)။ ၎င်း၏ ဒေဝါရူပ ဗေဒဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုများသည် အလွန်ပင် ကြီးမားလှပြီး လူသားများကို အသက်စွန့်သည်အထိ အစေခံရန် ဘုရားသခင်၏ လိုလားမှုကို ကြိုတင် ရူပါရုံပြထားခြင်း ဖြစ်သည် (မဿဲ ၂၀:၂၈)။ ဘုရားသခင်၏ အစေခံလိုသော သဘောထားသည် အာဗြဟံအား ကြားဝင် အသနားခံ တောင်းလျှောက်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာစေရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

 

ဤနေရာ၌ အာဗြဟံသည် စကားဝိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအပေါ် အခြေခံ၍ သူ၏ အယူခံကို တောင်းဆိုခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၁၈:၂၅)။ ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ အပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းသည် ဒေဝါရူပ တရားစီရင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ အာဗြဟံသည် တရားစီရင်မှုအတွက် ဘုရားသခင်၏ စွမ်းဆောင်ရည် သို့မဟုတ် စီရင်ပိုင်ခွင့်အာဏာအပေါ် မေးခွန်းမထုတ်ခဲ့ပါ—"မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး" ၌ နေရာတိုင်းနှင့် လူမျိုးစုတိုင်း ပါဝင်သည်—သို့သော် သူသည် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုထံ အယူခံဝင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ရှိသူများကို အပြစ်ဒဏ်ခတ်တော်မူပြီး (ဧဇကျေလ ၁၄:၁၂–၂၀) နောင်တရသောသူများကိုမူ ချမ်းသာပေးတော်မူသည် (ယှဉ်တွဲကြည့်ပါ- ယောရှု ၂ ပါ ရာဟပ် နှင့် ယောန ၃–၄ ပါ နိနေဝေမြို့)။

 

ထာဝရဘုရားသည် အာဗြဟံနှင့် စကားပြောဆိုမှုကို နိဂုံးချုပ်လိုက်သောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏ တရားမျှတခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့သည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိအောင် တည်တံ့ခိုင်မြဲသွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် စွပ်စွဲချက်များကို သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ပြီး (၁၈:၂၁)၊ တိုင်ပင်ညှိနှိုင်းမှု၌ ဘက်လိုက်မှုမရှိသော သက်သေ နှစ် ဦးနှင့် သစ္စာရှိသောသူကို ပါဝင်စေခဲ့ကာ ကယ်တင်ခြင်းလမ်းကြောင်းကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ၁၈:၁၆–၃၃ ပါ ပုံစံသည် အနာဂတ် တရားစီရင်မှုများအတွက် စံနမူနာတစ်ခုကို ပေးအပ်ပြီး မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၏ တရားသူကြီးအဖြစ် ယေရှု ဒုတိယအကြိမ် ကြွရောက်တော်မူခြင်း အပြီး အနှစ်တစ်ထောင် ကာလနှင့် ဆက်စပ်နေသော လုပ်ဆောင်ချက်များကို ကြိုတင် ရူပါရုံပြနေသည် (ဗျာဒိတ် ၂၀)။