အခန်း ၂၆

 

အခန်း ၂၆—ရောမမြို့တွင်း နေထိုင်ခြင်း

ရောမဥပဒေအရ ပေါလု၏တရားခွင်သည် စွပ်စွဲသူများ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့၏စွဲချက်များကို တင်ပြနိုင်ခြင်း မရှိမချင်း စတင်စစ်ဆေး၍မရနိုင်ပေ။ ပါလက်စတိုင်းမှ သူတို့သည် မရောက်ရှိသေးကြသလို၊ ရှည်လျားသောခရီးကိုပင် စတင်ခဲ့ကြပြီလားဆိုသည်ကို ရောမမြို့တွင် မသိရှိရသေးပေ။ ထို့ကြောင့် တရားစွဲဆိုမှုသည် အကန့်အသတ်မရှိ ဆိုင်းငံ့ခံရဖွယ်ရှိသည်။ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်သည်ဟု ယူဆခံရသူများ၏ အခွင့်အရေးများကို အနည်းငယ်မျှသာ အလေးထားခဲ့ကြသည်။ စွပ်စွဲခံရသူတစ်ဦးသည် တရားလိုများက စွဲချက်တင်ရန် နှောင့်နှေးကြုံတွေ့ရခြင်းကြောင့် သို့မဟုတ် အာဏာပိုင်များ၏ စိတ်ဆန္ဒအလျောက် ရွှေ့ဆိုင်းခြင်းခံရခြင်းကြောင့် အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် အချိန်အကြာကြီး နေခဲ့ရသည်မှာ မကြာခဏပင် ဖြစ်တတ်သည်။ အကျင့်ပျက်ခြစားနေသော တရားသူကြီးတစ်ဦးသည် လူထု၏ဘက်လိုက်မှုများကို ကျေနပ်စေရန် သို့မဟုတ် လრთထိုးငွေကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဖီးလစ်သည် ပေါလု၏အမှုတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သလို အကျဉ်းသားတစ်ဦးကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ချုပ်နှောင်ထားနိုင်သည်။ သို့သော် ဤတရားသူကြီးများသည် ပိုမိုမြင့်မားသော တရားရုံးတစ်ခု၏ စစ်ဆေးမှုကို ခံရကြရပြီး ဤအချက်သည် သူတို့အပေါ် တစ်နည်းအားဖြင့် အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။ သို့သော် ဧကရာဇ်မင်းသည် မည်သည့်အတားအဆီးမျိုးကိုမျှ ခံရသည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏အာဏာသည် အကန့်အသတ်မရှိသလောက်ပင်ဖြစ်ပြီး တရားမျှတမှု စီရင်ဆောင်ရွက်မှုကို ဟန့်တားရန် သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးရန်အတွက် စိတ်ဆန္ဒအလျောက်၊ မောက်မာမှု၊ သို့မဟုတ် ပျင်းရိမှုများကိုပင် သူသည် မကြာခဏ ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

ယေရုရှလင်မြို့မှ ယုဒလူတို့သည် ပေါလုအပေါ် စွဲချက်တင်ရန် အလျင်စလို မလုပ်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏ကြံစည်မှုများသည် အကြိမ်ကြိမ် ပျက်ပြားခဲ့ရပြီး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ဆန္ဒမရှိကြတော့ပေ။ လီဆိ၊ ဖီးလစ်၊ ဖိတုနှင့် အဂ္ဂိပါးတို့အားလုံးသည် သူ၏အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သူတို့ယုံကြည်ကြောင်း ကြေညာခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏ရန်သူများသည် ဧကရာဇ်မင်းကို မိမိတို့ဘက်သို့ ပါလာစေရန် လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုများ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့်သာ အောင်မြင်မှုကို မျှော်လင့်နိုင်ကြသည်။ နှောင့်နှေးကြန့်ကြာခြင်းသည် သူတို့၏ အစီအစဉ်များကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် အကောင်အထည်ဖော်ရန် အချိန်ရစေမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ပိုမိုအထောက်အကူ ဖြစ်စေမည်ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏ ပစ္စုပ္ပန်တရားစီရင်မှုအရ ဤနှောင့်နှေးမှုအားလုံးသည် ဧဝံဂေလိတရား ပျံ့နှံ့မှုကို တိုးတက်စေခဲ့သည်။ ပေါလုသည် အလုပ်အကိုင်မဲ့ဘဝဖြင့် အလဟဿ အသက်ရှင်နေထိုင်ရန် အမိန့်ချမှတ်ခံရခြင်း မရှိပေ။ သူသည် သူငယ်ချင်းများနှင့် လွတ်လပ်စွာ ဆက်ဆံခွင့်ရခဲ့ပြီး ကျယ်ဝန်းလှပသော အိမ်တစ်လုံးတွင် နေထိုင်ခွင့်ရရှိခဲ့ကာ သူ၏စကားများကို နားထောင်ရန် စုရုံးလာကြသူများအား နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သမ္မာတရားကို ဟောပြောပြသခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ဖြင့် နှစ်ပေါင်း ၂ နှစ်တိုင်တိုင် "ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ကို ဟောပြောလျက်၊ သခင်ယေရှုခရစ်နှင့်ဆိုင်သော အရာတို့ကို မြန်မာလို မည်သူမျှ မတားဆီးဘဲ အပြည့်အဝ ယုံကြည်စိတ်ချမှုဖြင့်" ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏လုပ်ငန်းဆောင်တာများသည် ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောခြင်းမျှဖြင့် မပြီးဆုံးခဲ့ပေ။ "အသင်းတော်များအားလုံး၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု" သည် သူ၏ပုခုံးပေါ်တွင် ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိအတွက် အလွန်ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသူများအတွက် ကြုံတွေ့ရမည့် အန္တရာယ်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားရရှိခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်တိုင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွန်သင်ဆုံးမမှုပေးနိုင်ခြင်းမရှိသည့်နေရာတွင် စာရေးသားပေးပို့ခြင်းဖြင့် အတတ်နိုင်ဆုံး အစားထိုးဖြည့်ဆည်းပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိထူထောင်ခဲ့သော အသင်းတော်များတွင်သာမက သူကိုယ်တိုင် မရောက်ဖောက်ခဲ့ဖူးသော နယ်မြေများတွင်ပါ အမှုဆောင်ရန်အတွက် အခွင့်အာဏာ အပ်နှင်းထားသော ကိုယ်စားလှယ်များကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ဤစေတမန်များသည် သူ့အား သစ္စာရှိစွာ ဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့နှင့် အဆက်အသွယ်ရှိနေခြင်းကြောင့် အသင်းတော်များ၏ အခြေအနေနှင့် အန္တရာယ်များကို သူသိရှိနိုင်ခဲ့ကာ အသင်းတော်များအပေါ် အဆက်မပြတ် ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနိုင်ခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ဖြင့် တက်ကြွစွာ အမှုဆောင်ခြင်းမှ အဆက်ဖြတ်ခံထားရသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ပေါလုသည် ရှေ့နှစ်များကကဲ့သို့ အသင်းတော်များဆီသို့ လှည့်လည်သွားလာနိုင်ခဲ့စဉ်ကထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်ပြီး ပိုမိုတည်မြဲသော လွှမ်းမိုးမှုကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သခင်ဘုရား၏ အကျဉ်းသားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ယုံကြည်ခြင်းတရား၌ မိမိ၏ညီအစ်ကိုများ၏ ချစ်ခင်မှုကို ပိုမိုခိုင်မာစွာ ရရှိခဲ့ပြီး သူ၏စကားများသည် သူကိုယ်တိုင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေစဉ်ကထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသော အာရုံစိုက်မှုနှင့် လေးစားမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ သူတို့၏ ချစ်လှစွာသော ဆရာသည် အကျဉ်းသားဖြစ်သွားပြီဆိုသည်ကို ပထမဆုံး သိရှိကြရသောအခါ သူတို့သည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခဲ့ကြပြီး နှစ်သိမ့်မှုကို လက်မခံခဲ့ကြပေ။ သူသည် သူတို့နှင့်ဝေးရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း မခံရမချင်း သူတို့အတွက် သူထမ်းဆောင်ခဲ့ရသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများသည် မည်မျှလေးလံကြောင်း သူတို့ နားမလည်ခဲ့ကြပေ။ ယခင်က သူတို့သည် သူ၏ဉာဏ်ပညာ၊ လိမ္မာပါးနပ်မှုနှင့် မဆုတ်မနစ်သော ဇွဲလုံ့လတို့ ကင်းမဲ့နေကြသောကြောင့် တာဝန်ယူမှုနှင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးထမ်းဆောင်မှုကို ကြီးမားသော အတိုင်းအတာဖြင့် ရှောင်ရှားခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါတွင်မူ မိတို့၏ အတွေ့အကြုံမရှိသေးမှုနှင့်အတူ မိမိတို့ ရှောင်ရှားခဲ့ကြသော သင်ခန်းစာများကို သင်ယူရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြရပြီး တမန်တော်၏ အလုပ်ကို နောင်တွင် ဘယ်သောအခါမှ ထပ်မံခံစားရတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ခံစားရသဖြင့် သူတို့သည် သူပေးလိုက်သော သတိပေးချက်၊ ဆုံးမဩဝါဒနှင့် ညွှန်ကြားချက်များကို ယခင်က ဘယ်သောအခါမျှ တန်ဖိုးမထားခဲ့ဖူးလောက်အောင် တန်ဖိုးထားခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိ၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကြင်နာယဉ်ကျေးမှုတို့ကို ရှည်လျားသော အကျဉ်းကျခံရခြင်းအတွင်း သိရှိလာရသောအခါ သူတို့သည်လည်း ခရစ်တော်၏ အမှုတော်၌ သစ္စာရှိမှုနှင့် ဇွဲလုံ့လ ပိုမိုတိုးပွားလာစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးခြင်း ခံခဲ့ကြရသည်။

ပေါလု၏ အမှုတော်ဆောင်ရာတွင် ကူညီပေးခဲ့ကြသော သူများထဲတွင် သူ၏ ရှေ့ဟောင်းအဖော်များနှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းများစွာ ပါဝင်ကြသည်။ ယေရုရှလင်သို့သွားသော ခရီးတွင်လည်းကောင်း၊ Καισαρεία (ကဲသာရိ) မြို့တွင် နှစ်နှစ်ကြာ အကျဉ်းကျနေစဉ်အတွင်းလည်းကောင်း၊ သူ၏ နောက်ဆုံးအန္တရာယ်များသော ပင်လယ်ခရီးတွင်လည်းကောင်း သူ့အား လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ခဲ့သူ "ချစ်လှစွာသော ဆေးဆရာ" လုကာသည် ယခုတိုင် သူ့အနားတွင် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ တိမောသေသည်လည်း သူ၏ သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို ဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ တိခိတ်သည် သူ၏ စာပို့သမားဖြစ်ပြီး သူတို့ အတူတကွ သွားရောက်ခဲ့ကြသော အသင်းတော်အမျိုးမျိုးထံသို့ သူ၏သတင်းစကားများကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ ဒေမနှင့်မာကုတို့သည်လည်း သူ့ထံတွင် ရှိနေကြသည်။

မာကုသည် အကူအညီ အလွန်အမင်း လိုအပ်နေချိန်တွင် တမန်တော်ကို စွန့်ခွာကာ မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့ဖူးသောကြောင့် မသင့်လျော်သူတစ်ဦးအဖြစ် ပေါလုက တစ်ချိန်က ငြင်းပယ်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်။ ပေါလု၏အဖော်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ဘဝသည် အဆက်မပြတ်သော ပင်ပန်းဆင်းရဲမှု၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့်လွှတ်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေမည်ဖြစ်ကြောင်း သူမြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ပိုမိုလွယ်ကူသော လမ်းကြောင်းကို လိုလားခဲ့သည်။ ဤအချက်ကြောင့် ပေါလုသည် သူ့ကို ယုံကြည်စိတ်ချ၍မရနိုင်ဟု ခံစားခဲ့ရစေပြီး ဤဆုံးဖြတ်ချက်သည် ပေါလုနှင့်ဗာနဗတို့အကြား မပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ သဘောထားကွဲလွဲမှုကို ဖြစ်ပွားစေခဲ့သည်။

မာကုသည် လူတိုင်းသင်ယူရမည့် ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များသည် အခြားအရာအားလုံးထက် သာလွန်သည်ဟူသော သင်ခန်းစာကို ထိုအချိန်မှစ၍ သင်ယူခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်စစ်ပွဲတွင် လွတ်မြောက်ခွင့်မရှိကြောင်း သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူသည် မိမိ၏ စံနမူနာရှင်ကို ပိုမိုနီးစပ်ပြီး ပိုမိုပြည့်စုံသော အမြင်ဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ပျောက်ဆုံးပျက်စီးသွားသူများကို ကယ်တင်ရန် သူ၏တိုက်ပွဲမှ လက်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာရာများကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူသည် ယေရှုထံသို့ ဝိညာဉ်များကို အနိုင်ယူရရှိရန်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ မင်္ဂလာတရားကို ရရှိရန်အတွက် မိမိ၏ဆရာစံနမူနာပြခဲ့သော စိတ်ရင်းမှန်နှင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့်လွှတ်မှုကို လိုက်နာရန် အသင့်ရှိခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင်မူ အကျဉ်းသားပေါလု၏ ကံကြမ္မာကို မျှဝေခံစားနေရစဉ် မာကုသည် မည်သည့်စရိတ်စကဖြင့်မဆို ခရစ်တော်ကို အနိုင်ယူရရှိခြင်းသည် အဆုံးမရှိသော အမြတ်ဖြစ်ပြီး သွေးဖြင့် ရွေးနှုတ်တော်မူခဲ့သော ဝိညာဉ်ကို ဆုံးရှုံးစေကာ လောကကို အနိုင်ယူခြင်းသည် အဆုံးမရှိသော အရှုံးဖြစ်ကြောင်း ယခင်ကထက် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ မာကုသည် ယခုအခါ တမန်တော်၏ အသုံးဝင်ပြီး ချစ်လှစွာသော ကူညီမစသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အဆုံးတိုင်အောင်ပင် သစ္စာရှိရှိ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ မိမိအသတ်ခံရခြင်း မခံရမီလေးတွင် ရောမမြို့မှ ရေးသားပေးပို့ခဲ့သော စာတွင် ပေါလုက တိမောသေအား "မာကုကိုခေါ်၍ သင်နှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပါ။ အကြောင်းမူကား သူသည် အမှုတော်အတွက် အလွန်အသုံးဝင်သောကြောင့်တည်း" ဟု မှာကြားခဲ့သည်။

ဒေမသည် ယခုအခါ တမန်တော်၏ သစ္စာရှိသော ကူညီမစသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်က မာကု၏သစ္စာရှိမှုကို ချီးမွမ်းခဲ့သည့် တိမောသေထံသို့ ပေးပို့ခဲ့သော စာတစ်စောင်တည်းမှာပင် ပေါလုက "ဒေမသည် ယခုလောကကို ချစ်သောကြောင့် ငါ့ကို စွန့်ပစ်သွားပြီ" ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ လောကီအမြတ်အစွန်းအတွက် ဒေမသည် ပိုမိုမြင့်မားပြီး ပိုမိုမြင့်မြတ်သော အကြောင်းအရာတိုင်းကို လဲလှယ်ပစ်ခဲ့သည်။ ဤလဲလှယ်မှုသည် မည်မျှ ရေးတိုအမြင်ရှိပြီး မည်မျှ မိုက်မတ်လှပါသနည်း။ လောကီစည်းစိမ်ဥစ္စာ သို့မဟုတ် ဂုဏ်ကျက်သရေကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း အမှန်တကယ်အားဖြင့် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ခရစ်တော်၏နာမတော်အတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခခံယူရန် ရွေးချယ်ကြသူများသည် ထာဝရစည်းစိမ်ဥစ္စာများကို အနိုင်ယူရရှိကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမွေခံများ ဖြစ်လာကြမည်ဖြစ်ပြီး သားတော်နှင့်အတူ အမွေဆက်ခံမည့်သူများ ဖြစ်လာကြမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဤမြောက်မြားစွာသော ကမ္ဘာပေါ်တွင် ခေါင်းချစရာနေရာပင် ရှိချင်မှရှိကြလိမ့်မည်။ သို့သော် သူတို့ချစ်သော ကယ်တင်ရှင်သည် ကောင်းကင်ဘုံတွင် သူတို့အတွက် အိမ်ရာများကို ပြင်ဆင်ပေးလျက်ရှိနေသည်။ လူများစွာတို့သည် မိမိတို့၏ မာန်မာနနှင့် မသိနားမလည်မှုများကြောင့် နိမ့်ကျသောအရာများသည် တန်ခိုးကြီးမားကြောင်း မေ့လျော့နေကြသည်။ ပျော်ရွှင်မှုကို ရရှိရန်အတွက် လက်ဝါးက。ထိပ်တွင် ကိုယ်ကျိုးစွန့်လွှတ်မှုကို ကျွန်ုပ်တို့ သင်ယူကြရမည်ဖြစ်သည်။ ပရဒိုက်ဥယျာဉ်သို့ ကျွန်ုပ်တို့ မရွှေ့ပြောင်းနိုင်လောက်အောင် အလွန်အမင်း ခိုင်မာစွာ အမြစ်တွယ်နေသော လောကီမျှော်လင့်ချက်မျိုးကို ကျွန်ုပ်တို့ မလိုလားကြပေ။

ပေါလုသည် မိမိ၏ ပေါ်ထွန်းလာသော ယုံကြည်ခြင်းရှိသော ညီအစ်ကိုများကြားတွင် လွယ်ကူမှုကို နှစ်သက်ခြင်းနှင့် လောကီအမြတ်အစွန်းကို တပ်မက်ခြင်းတို့ကြောင့် သူခံစားခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများတွင် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေခဲ့သည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏အတွေ့အကြုံကို ခရစ်တော်၏ သစ္စာရှိသော အစေခံများသည် ယခုတိုင် ဆက်လက် မျှဝေခံစားနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်အတွက် အလွန်အမင်း အရေးကြီးသော သမ္မာတရားများကို ယုံကြည်သည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောဆိုကြသူများစွာတို့သည်ပင် အကျင့်စာရိတ္တဆိုင်ရာ တာဝန်ဝတ္တရားကို အနည်းငယ်သာ ခံစားရရှိကြသည်။ တာဝန်လမ်းကြောင်းသည် ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများဖြင့် ဝန်းရံလျက်ရှိသည်ကို သူတို့မြင်တွေ့ကြသောအခါ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု နည်းပါးပြီး၊ ရင်ဆိုင်ရမည့်အန္တရာယ် နည်းပါးကာ၊ ကြုံတွေ့ရမည့် ဘေးဥပဒ် နည်းပါးသည့် မိမိတို့ကိုယ်ပိုင်လမ်းကို သူတို့ ရွေးချယ်ကြသည်။ တာဝန်ဝတ္တရားများကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် ရှောင်ရှားခြင်းဖြင့် သူတို့သည် သစ္စာရှိသော အလုပ်သမားများ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ပိုမိုကြီးမားစေကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာသွားကြကာ သူတို့ ရရှိနိုင်ခဲ့မည့် ဆုလာဘ်ကို ဆုံးရှုံးသွားစေကြသည်။ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ သူ၏အချစ်နှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ဖြင့် ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ဆောင်ကြမည့်သူတိုင်းကို ဘုရားသခင်သည် မိမိနှင့်အတူ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ဖြစ်စေမည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ထာဝရဘုန်းအသရေ၏ အာမခံချက်ဖြစ်သော မိမိ၏သွေးတော်တန်ဖိုးဖြင့် သူတို့ကို ငှားရမ်းခဲ့သည်။ သူ၏နောက်လိုက်တိုင်းထံမှ ပေးဆပ်ခဲ့သောတန်ဖိုးနှင့် ပေးအပ်ကမ်းလှမ်းခဲ့သော အဆုံးမရှိသောဆုလာဘ်တို့နှင့် အနည်းငယ်မျှ လိုက်ဖက်ညီမည့် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို သူတောင်းဆိုထားသည်။

ရောမမြို့တွင် ပေါလုအား ဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြသော တပည့်တော်များထဲတွင် ကောလောမြို့မှ ထွက်ပြေးလာသော ကျွန်ပြေးတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဩနေသိမုလည်း ပါဝင်သည်။ သူသည် ကောလောအသင်းတော်၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သော ဖိလေမုန်အမည်ရှိ ခရစ်ယာန်တစ်ဦး၏ ကျွန်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် မိမိ၏သခင်ကို ခိုးဆွတ်ပြီး ရောမမြို့သို့ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် လူယုတ်မာဆန်ပြီး အကျင့်စာရိတ္တပျက်ပြားနေသော ဤလူမျိုးခြားကျွန်သည် ဧဝံဂေလိတရား၏ သမ္မာတရားနှင့် ဆက်သွယ်မိခဲ့သည်။ သူသည် ဧဖက်မြို့တွင် ပေါလုကို မြင်ဖူးကြားဖူးခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဘုရားသခင်၏ ပစ္စုပ္ပန်တရားစီရင်မှုအရ ရောမမြို့တွင် သူ့ကို ထပ်မံတွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ တမန်တော်သည် မိမိ၏ ကြင်နာတတ်သောစိတ်နှလုံးဖြင့် ထိုဆင်းရဲနွမ်းပါးပြီး ဒုက္ခရောက်နေသော ကျွန်ပြေး၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို သက်သာစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ မှောင်မိုက်နေသော စိတ်နှလုံးထဲသို့ သမ္မာတရား၏ အလင်းရောင် ထွန်းလင်းလာစေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဩနေသိမုသည် တစ်ချိန်က မိမိ ငြင်းပယ်ခဲ့ဖူးသော အသက်ရှင်ခြင်းစကားများကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်ခဲ့ပြီး ခရစ်တော်၏ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏သခင်ကို ပြစ်မှားမိခဲ့သည့် အပြစ်ကို ဝန်ခံခဲ့ပြီး တမန်တော်၏ ဆုံးမဩဝါဒကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လက်ခံခဲ့သည်။

သူသည် တမန်တော်၏ သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို နူးညံ့စွာ စောင့်ရှောက်ပေးခြင်းနှင့် ဧဝံဂေလိအမှုတော်ကို မြှင့်တင်ရန် ဇွဲလုံ့လတို့ဖြင့်သာမက သူ၏ ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းမှု၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် စိတ်ရင်းမှန်တို့ဖြင့်လည်း ပေါလုကို ချစ်ခင်နှစ်သက်စေခဲ့သည်။ ပေါလုသည် သူ၏အမှုတော်ဆောင်ရာတွင် အသုံးဝင်သော ကူညီမစသူတစ်ဦး ဖြစ်လာစေမည့် Character စရိုက်လက္ခဏာများကို သူ့ထังတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ရောမမြို့တွင် သူ့ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားလိုခဲ့သည်။ သို့သော် ဖိလေမုန်၏ အပြည့်အဝ သဘောတူညီချက်မပါဘဲ သူသည် ဤအရာကို မလုပ်ဆောင်လိုခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဩနေသိမုသည် မိမိ၏သခင်ထံသို့ ချက်ချင်းပြန်သွားရမည်ဟု သူဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖိလေမုန်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော ငွေကြေးပမာဏအတွက် မိမိကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ အာရှမိုင်းနားရှိ အသင်းတော်အမျိုးမျိုးထံသို့ စာများပေးပို့ရန် တိခိတ်ကို စေလွှတ်တော့မည်ဖြစ်ရာ သူနှင့်အတူ ဩနေသိမုကိုပါ သူ၏အဖော်အဖြစ်နှင့် စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ဤကျွန်သည် မိမိအပြစ်ပြုခဲ့ဖူးသော သခင်ထံသို့ ဤကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံရန်မှာ ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီး နာကျင်စရာကောင်းသော်လည်း ဤတာဝန်ကို သူရှောင်ရှားခဲ့ခြင်းမရှိပေ။

ပေါလုသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် ကျေးဇူးတရားကြီးမားစွာဖြင့် နောင်တရနေသော ကျွန်၏အမှုကို တောင်းပန်ပြောဆိုထားသည့် စာတစ်စောင်ကို ဖိလေမုန်ထံသို့ ပေးပို့ခဲ့ရာတွင် ဩနေသိမုကို ထိုစာ၏ သယ်ဆောင်သူအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုစာသည် ဖိလေမုန်အား သူငယ်ချင်းနှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးအအနေဖြင့် မေတ္တာရပ်ခံနှုတ်ဆက်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်—

“သင်တို့သည် ငါတို့အဘ ဘုရားသခင်နှင့် သခင်ယေရှုခရစ်ထံမှ ကျေးဇူးတရားနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ခံစားကြပါစေသော။ သင်သည် သခင်ယေရှုကိုလည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းသူအပေါင်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ အကြင်မေတ္တာနှင့် ယုံကြည်ခြင်းရှိကြကြောင်းကို ငါကြားရ၍၊ ငါ၏ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်လျက်၊ ဆုတောင်းသည့်အခါတိုင်း သင့်ကို အောက်မေ့လျက်ရှိ၏။ သင်တို့၌ရှိသမျှသော ကောင်းမြတ်သောအရာများကို ခရစ်တော်ယေရှု၌ ဝန်ခံခြင်းအားဖြင့် သင်တို့၏ယုံကြည်ခြင်း မေတ္တာဆက်သွယ်မှုသည် အကျိုးရှိစေမည်အကြောင်း” တမန်တော်သည် ဖိလေမုန် ပိုင်ဆိုင်ထားသမျှသော ကောင်းမြတ်သော ရည်ရွယ်ချက်နှင့် စရိုက်လက္ခဏာတိုင်းသည် ခရစ်တော်၏ကျေးဇူးတရားကြောင့် ဖြစ်သည်ကို သိမ်မွေ့စွာ သတိပေးလိုခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ဤကျေးဇူးတရားတစ်ခုတည်းကသာလျှင် သူ့ကို ဖောက်ပြန်ပြီး အပြစ်ရှိသူများနှင့် ကွဲပြားခြားနားစေခဲ့သောကြောင့်တည်း။ ဤကျေးဇူးတရားသည်ပင်လျှင် ယုတ်မာသော ရာဇဝတ်ကောင်ကို ဘုရားသခင်၏သားသမီး ဖြစ်လာစေနိုင်ပြီး ဧဝံဂေလိတရား၌ အသုံးဝင်သော အလုပ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်လာစေနိုင်သည်။

ပေါလုသည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဖိလေမုန်၏တာဝန်ကို အာဏာဖြင့် တိုက်တွန်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏မေတ္တာကြောင့် အမိန့်မပေးဘဲ တောင်းပန်ခြင်းစကားကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်— “အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သူဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ခရစ်တော်ယေရှု၏ အကျဉ်းသားလည်းဖြစ်သော ပေါလုအနေဖြင့် ငါသည် ချည်နှောင်ခြင်းခံရစဉ် မွေးစားခဲ့ရသော ငါ၏သား ဩနေသိမုအတွက် သင့်ကို တောင်းပန်ပါ၏။ သူသည် ရှေးအခါက သင့်အတွက် အကျိုးမရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သင့်အတွက်ရော ငါ့အတွက်ပါ အကျိုးရှိသူ ဖြစ်လာချေပြီ။”

သူသည် ဩနေသိမုကို မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်သားကဲ့သို့ လက်ခံရန် ဖိလေမုန်အား တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဖိလေမုန် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်မည့်အတိုင်း သူ၏ချည်နှောင်ခြင်းခံရစဉ်အတွင်း မိမိအား ဝန်ထမ်းဆောင်ရာတွင် ပါဝင်လုပ်ဆောင်စေရန် ဩနေသိမုကို မိမိထံတွင် ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားလိုခဲ့ကြောင်း သူပြောခဲ့သည်။ သို့သော် ဖိလေမုန်က မိမိဆန္ဒအလျောက် လွတ်လပ်ခွင့်မပေးမချင်း သူ၏အလုပ်အကိုင်များကို သူ မလိုလားခဲ့ပေ။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်၏ စီမံဖန်တီးမှုအရ ဩနေသိမုသည် မိမိ၏သခင်ကို မလျော်မကန်သောနည်းဖြင့် တစ်ချိန်က ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်ပြီး ပြောင်းလဲလာပြီးနောက် ပြန်လာသည့်အခါ ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရကာ နောင်တွင် “ကျွန်တစ်ဦးအနေဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ချစ်လှစွာသော ညီအစ်ကိုတစ်ဦးအနေဖြင့်” သူနှင့်အတူ အမြဲတမ်း နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်နိုင်စေရန် ဖြစ်ပေသည်။

တမန်တော်က ဆက်လက်၍ ဤသို့ တိုးမြှင့်ပြောကြားခဲ့သည်— “သို့ဖြစ်၍ သင်သည် ငါ့ကို မိတ်ဆွေတစ်ဦးအဖြစ် မှတ်ယူပါက ငါ့ကိုလက်ခံသကဲ့သို့ သူ့ကိုလက်ခံပါ။ သူသည် သင့်ကို ပြစ်မှားခဲ့ပါက သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ရာကြွေးတင်နေပါက ထိုအရာကို ငါ့စာရင်းတွင် ထည့်သွင်းပါ။ ငါပေါလုသည် ဤအရာကို ငါ့လက်ကိုယ်တိုင်ဖြင့် ရေးသားခဲ့၏။ ငါကိုယ်တိုင် ဆပ်ပေးပါမည်။ သို့သော် သင်သည် သင့်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ငါ့အပေါ်၌ အဘယ်မျှကြွေးတင်နေသည်ကို ငါမပြောလိုပါ။”

ပေါလုသည် အခြားသူတစ်ဦး၏ အကြွေးကို မိမိကိုယ်တိုင် ဆပ်ပေးရန် ဆန္ဒအလျောက် အဆိုပြုခဲ့သည်။ အပြစ်ရှိသူသည် ပြစ်ဒဏ်၏ အရှက်ကွဲခြင်းမှ ကင်းလွတ်စေရန်နှင့် မိမိဆုံးရှုံးခဲ့ရသော အခွင့်အရေးများကို ထပ်မံခံစားရစေရန်အတွက် အခြားသူတစ်ဦး ကျူးလွန်ခဲ့သော ရာဇဝတ်မှုအတွက် သူကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ တမန်တော်သည် သခင်များက သူတို့၏ကျွန်များအပေါ် ကျင့်သုံးခဲ့ကြသော ကြမ်းတမ်းမှုများကို ကောင်းစွာသိရှိခဲ့ပြီး ဖိလေမုန်သည်လည်း မိမိကျွန်၏ အပြုအမူကြောင့် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနှင့် အနုညံ့ဆုံး ခံစားချက်များကို နှိုးဆွပေးမည့် နည်းလမ်းဖြင့် သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။ ဩနေသိမု၏ ပြောင်းလဲလာမှုသည် သူ့ကို ယုံကြည်ခြင်း၌ ညီအစ်ကိုတစ်ဦး ဖြစ်စေခဲ့ပြီး မိုက်မတ်မှောင်မိုက်မှုမှ ဤယုံကြည်သူအသစ်အပေါ် ချမှတ်မည့် မည်သည့်ပြစ်ဒဏ်ကိုမဆို ပေါလုသည် မိမိကိုယ်တိုင် ခံရသကဲ့သို့ ခံယူလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

နောင်တရသော အပြစ်သားအပေါ် ခရစ်တော်၏ မေတ္တာတော်ကို မည်မျှ သင့်လျော်စွာ ပုံဖော်ပြသထားပါသနည်း။ သခင်ကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားခဲ့သော ကျွန်၌ ပြန်လည်ပေးဆပ်စရာ မည်သည့်အရာမျှ မရှိသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ နှစ်ပေါင်းများစွာသော အမှုတော်ဆောင်မှုကို ခိုးယူခဲ့သော အပြစ်သားသည်လည်း အကြွေးကို ဆပ်နိုင်မည့် မည်သည့်နည်းလမ်းမျှ မရှိပေ။ ယေရှုသည် အပြစ်သားနှင့် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတသော အမျက်ဒေါသအကြားတွင် ဝင်ရောက်ရပ်တည်တော်မူပြီး “ငါသည် အကြွေးကို ဆပ်ပေးမည်။ အပြစ်သားကို ပြစ်ဒဏ်မှ ကင်းလွတ်စေပါ။ သူ့အစား ငါဆင်းရဲဒုက္ခ ခံပါမည်” ဟု မိန့်ဆိုတော်မူသည်။

ဩနေသိမု၏ အကြွေးကို ဆပ်ပေးရန် ကမ်းလှမ်းပြီးနောက် ပေါလုသည် ဖိလေမုန်အား ဘုရားသခင်သည် ပေါလုကို သူ၏ပြောင်းလဲလာမှုအတွက် ကိရိယာတန်ဆာပလာအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် သူကိုယ်တိုင် တမန်တော်အပေါ် မည်မျှကြီးမားစွာ အကြွေးတင်နေကြောင်း နူးညံ့စွာ သတိပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် အလွန်နူးညံ့ပြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြင်းပြသော တောင်းပန်ချက်ဖြင့် ဖိလေမုန်သည် သန့်ရှင်းသူများကို မိမိ၏ ရက်ရောမှုများဖြင့် လန်းဆန်းစေခဲ့သကဲ့သို့ ဤဝမ်းမြောက်စရာ အကြောင်းရင်းကို ပေးသဖြင့် တမန်တော်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုလည်း လန်းဆန်းစေလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကြောင်း တောင်းပန်ခဲ့သည်။ “သင်သည် နာခံလိမ့်မည်ဟု ငါယုံကြည်စိတ်ချခြင်းရှိသဖြင့်” ဟု သူက ဆက်လက်၍ “သင်သည် ငါပြောသည်ထက်ပင် ပိုမိုလုပ်ဆောင်လိမ့်မည်ကို ငါသိလျက် ဤစာကို ရေးသားလိုက်၏” ဟု ထည့်သွင်းရေးသားခဲ့သည်။

ဤဩဝါဒစာသည် သခင်နှင့်ကျွန်၏ ဆက်ဆံရေးအပေါ် ဧဝံဂေလိတရား၏ လွှမ်းမိုးမှုကို လက်တွေ့ကျကျ ဖော်ပြသည့် အဖိုးတန်စာစောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျွန်ပိုင်ဆိုင်မှုစနစ်သည် ရောမအင်ပါရားတစ်ခွင်လုံးတွင် တည်ထောင်ထားသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး ပေါလု အမှုဆောင်ခဲ့သော အသင်းတော်အများစုတွင် သခင်များရော ကျွန်များပါ တွေ့ရှိခဲ့ကြရသည်။ ကျွန်များသည် လွတ်လပ်သော လူဦးရေထက် များစွာပိုများနေသော မြို့ကြီးများတွင် ၎င်းတို့အား နှိမ်နှင်းထိန်းချုပ်ထားရန် အလွန်ပြင်းထန်သော ဥပဒေများကို လိုအပ်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ ချမ်းသာသော ရောမလူမျိုးတစ်ဦးသည် အဆင့်အတန်းအမျိုးမျိုး၊ နိုင်ငံအမျိုးမျိုးနှင့် အရည်အချင်းအမျိုးမျိုးရှိသော ကျွန်ရာပေါင်းများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ သခင်သည် ဤမစွမ်းဆောင်နိုင်သော လူသားများ၏ ဝိညာဉ်များနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာများကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်။ သူသည် မိမိလိုချင်သမျှသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို သူတို့အပေါ် ကျရောက်စေနိုင်သည်။ သို့သော် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးဦးက လက်စားချေခြင်း သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ခြင်းအနေဖြင့် ပိုင်ရှင်ကို လက်ပြန်မြောက်ရန် ရဲဝံ့ခဲ့ပါက မည်မျှပင် အပြစ်ကင်းစင်ကြစေကာမူ အပြစ်ကျူးလွန်သူ၏ မိသားစုတစ်ခုလုံး क्रूरစွာ အသတ်ခံကြရမည်ဖြစ်သည်။ အသေးအဖွဲ အမှား၊ မတော်တဆမှု သို့မဟုတ် ပေါ့ဆမှုများပင်လျှင် ကရුණာမပါဘဲ အပြစ်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

အချို့သော သခင်များသည် အခြားသူများထက် ပိုမိုလူသားဆန်ကြပြီး မိမိတို့၏ကျွန်များအပေါ် ပိုမိုကြင်နာမှု ရှိကြသော်လည်း ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး မွန်မြတ်သူအများစုမှာမူ လောဘ၊ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် အစားအသောက်တပ်မက်မှုတို့ကို တားဆီးထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ မိမိတို့ကိုယ်ကို ပေးအပ်ခဲ့ကြပြီး ကျွန်များကို စိတ်ဆန္ဒအလျောက်နှင့် အဓမ္မစိုးမိုးမှု၏ ဆင်းရဲဒုက္ခခံ ရာဇဝတ်ကောင်များ ဖြစ်စေခဲ့ကြသည်။ စနစ်တစ်ခုလုံး၏ ဦးတည်ချက်မှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် ယိုယွင်းပျက်စီးစေရန် ဖြစ်ပေသည်။

အဖွဲ့အစည်း၏ တည်ထောင်ထားသော အစဉ်အလာကို အဓမ္မနည်းဖြင့် ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ရန်မှာ တမန်တော်၏ အလုပ်မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ဤအရာကို ကြိုးစားခဲ့ပါက ဧဝံဂေလိတရား၏ အောင်မြင်မှုကို တားဆီးရာရောက်လိမ့်မည်။ သို့သော် သူသည် ကျွန်စနစ်တစ်ခုလုံးကို မုချ မဖျက်ဆီးဘဲ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်စေပြီး အကောင်အထည်ဖော်ပါက စနစ်တစ်ခုလုံးကို ဖြိုဖျက်ပစ်မည့် အခြေခံမူများကို သွန်သင်ခဲ့သည်။ “သခင်ဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်ရှိရာအရပ်၌ လွတ်လပ်ခြင်းရှိ၏။” ခရစ်တော်၏ ဘာသာတရားသည် လက်ခံရရှိသူအပေါ် ပြောင်းလဲစေသော တန်ခိုးရှိသည်။ ပြောင်းလဲလာသော ကျွန်သည် ခရစ်တော်၏ ခန္ဓာကိုယ်အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ထိုသို့ဖြစ်သည်နှင့်အညီ သူ၏သခင်နှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏ မင်္ဂလာတရားများနှင့် ဧဝံဂေလိတရား၏ အခွင့်အရေးများကို မျှဝေခံစားမည့် ညီအစ်ကိုတစ်ဦး၊ အမွေခံဖော်တစ်ဦးအဖြစ် ချစ်ခင်ခြင်းနှင့် ဆက်ဆံခြင်းကို ခံယူရမည်ဖြစ်သည်။ ဤစိတ်ဓာတ်မျိုးဖြင့်ပင် ကျွန်များသည် မိမိတို့၏တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ “လူကို နှစ်သက်စေရန်အတွက် လူ့မျက်စိရှေ့တွင်သာ လုပ်ဆောင်ခြင်းမရှိဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ လုပ်ဆောင်သော ခရစ်တော်၏ ကျွန်များကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ကြလော့။” ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် သခင်နှင့်ကျွန်၊ ဧကရာဇ်နှင့် လက်အောက်ငယ်သား၊ ဧဝံဂေလိဆရာနှင့် ခရစ်တော်၌ မိမိတို့၏ အပြစ်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ သက်သာရာကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသော အနိမ့်ကျဆုံးအပြစ်သားတို့အကြားတွင် ခိုင်မာသော စည်းလုံးမှုနှောင်ကြိုးကို ဖန်တီးပေးသည်။ သူတို့သည် သွေးတစ်မျိုးတည်းဖြင့် ဆေးကြောခြင်းခံခဲ့ရပြီး၊ ဝိညာဉ်တော်တစ်ပါးတည်းဖြင့် အသက်ရှင်စေခြင်း ခံခဲ့ရကာ ခရစ်တော်ယေရှု၌ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်စေခြင်း ခံခဲ့ရကြသည်။