အခန်း ၇—

အခန်း ၇—ပေါလုနှင့် သိလုတို့၏ အကျဉ်းကျခြင်း

သိလုနှင့်အတူ ပေါလုသည် လုစတြ မြို့သို့ တစ်ဖန် သွားရောက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုမြို့၌ သူသည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ကြိုဆိုခြင်းခံခဲ့ရဖူးသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုသော ယုဒလူတို့သည် သူ၏နောက်သို့ လိုက်လာကြပြီး၊ မှားယွင်းစွာတင်ပြမှုများဖြင့် လူအများ၏ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှုကို စော်ကားခြင်း၊ ဆဲရေးခြင်းနှင့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်းတို့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ယခင်က အန္တရာယ်ရှိခဲ့ရာနေရာ၌ပင် သူ၏ လုပ်အား၏ အသီးအပွင့်များကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ရန် သူ့ကို ကျွန်ုပ်တို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်တွေ့ရှိရသည်။

ခရစ်တော်ကို လက်ခံယုံကြည်လာသူများသည် တမန်တော်များ၏ အပြင်းအထန် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကြောင့် မကြောက်ရွံ့ကြတော့ဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ခရစ်တော်၏ နိုင်ငံတော်သို့ စမ်းသပ်မှုများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများမှတစ်ဆင့် ရောက်ရှိမည်ဟု ယုံကြည်လျက် ယုံကြည်ခြင်း၌ ခိုင်မာလာကြသည်ကို ပေါလု တွေ့ရှိခဲ့သည်။

တိမောသေသည် ခရစ်တော်၏ အသင်းအပွင့် စည်းလုံးခြင်းကြိုးများဖြင့် မိမိနှင့် ရင်းနှီးစွာ တွယ်ဆက်နေကြောင်း ပေါလု တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤသူ့ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာများဖြင့် ဆုံးမသွန်သင်ခဲ့ပြီး၊ တင်းကျပ်သော ဘာသာရေးဘဝအတွက် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။ သူသည် လုစတြ မြို့သို့ ယခင်က လာရောက်ခဲ့စဉ်က ပေါလုခံစားခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး၊ ခရစ်တော်၏ သနားကြင်နာမှု ကြိုးများက သူ့၏နှလုံးသားကို တမန်တော်၏ နှလုံးသားနှင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် နှောင်ဖွဲ့ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပေါလုသည် တိမောသေကို သူ၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများတွင် ကူညီရန် ခေါ်ဆောင်သွားရန် အကောင်းဆုံးဟု တွေးတောခဲ့သည်။

ပေါလု၏ အလွန်အမင်း သတိကြီးမှုသည် ဤအပြုအမူတွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်နေသည်။ သူသည် မာကု၏ အဖော်ပြုမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့ဖူးသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရေးပေါ်အခြေအနေမျိုးတွင် သူ့ကို မယုံကြည်ဝံ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် တိမောသေ၌မူ အမှုတော်ဆောင်လုပ်ငန်းကို အပြည့်အဝ တန်ဖိုးထားတတ်သူ၊ သူ၏ ရာထူးကို လေးစားသူ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၏ အလားအလာကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသူ တစ်ဦးကို သူ တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ဘဝနှင့် စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ပတ်သက်၍ သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းမရှိဘဲ၊ အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည့် တိမောသေကို လက်ခံရန် သူ အسرعအမြန် မဆုံးဖြတ်ခဲ့ပေ။ ဤအချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ အပြည့်အဝ စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိပြီးနောက်မှသာ ပေါလုသည် တိမောသေကို ဧဝံဂေလိတရား၌ သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်နှင့် သားကဲ့သို့ လက်ခံခဲ့သည်။

ပေါလုသည် သူ၏ ထჩုထေ့နေကျ ကောင်းမွန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း တိမောသေကို အရေဖျားလှီးခြင်းခံစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က ၎င်းကို တောင်းဆိုထား၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ယုဒလူတို့၏ စိတ်နှလုံးမှ တိမောသေ၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီးကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် တရားဇရပ်များတွင် တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ သွားရောက်ကာ အလုပ်လုပ်ကိုင်ပြီး ထိုနေရာ၌ ခရစ်တော်ကို ဟောပြောရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ အဖော်သည် အရေဖျားမလှီးထားသော တစ်ပါးအမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် လူသိရှင်ကြားဖြစ်နေပါက၊ လူအများ၏ ဘက်လိုက်မှုနှင့် အစွန်းရောက်မှုတို့ကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများသည် ကြီးစွာသော အတားအဆီးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ တမန်တော်သည် နေရာတိုင်းတွင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု မုန်တိုင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သူသည် ယုဒလူများကို ခရစ်တော်၏ တရားသို့ ယူဆောင်လာလိုပြီး၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသမျှ ကာလပတ်လုံး ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုမှုအတွက် အကြောင်းပြချက်မှန်သမျှကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သို့သော် ယုဒလူတို့၏ ဘက်လိုက်မှုအတွက် ဤမျှလောက် အလျှော့ပေးခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သွန်သင်ချက်များက အရေဖျားလှီးခြင်းသည် သို့မဟုတ် အရေဖျားမလှီးခြင်းသည် အဘယ်အရာမျှ မဟုတ်ကြောင်း၊ သို့သော် ခရစ်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရားသည်သာ အဓိက အရာအားလုံး ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။

ဖိလိပ္ပိ မြို့တွင် သွါတိရ မြို့မှ လုဒီ က တမန်တော်များ၏ စကားကို ကြားနာခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ နှလုံးသားသည် သမ္မာတရားကို ခံယူရန် ပွင့်လင်းလာခဲ့သည်။ သူမနှင့် သူမ၏ အိမ်သူအိမ်သားများသည် ယုံကြည်ပြောင်းလဲလာကြပြီး နှစ်ခြင်းခံခဲ့ကြကာ၊ တမန်တော်များကို သူမ၏အိမ်တွင် တည်းခိုရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။

နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သူတို့သည် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရာသို့ သွားကြစဉ်၊ ဗေဒင်ဟောတတ်သော နတ်ဆိုးစွဲနေသည့် မိန်းမတစ်ဦးသည် “ဤသူတို့သည် ငါတို့အား ကယ်တင်ခြင်းလမ်းကို ပြညွှန်ကြသော အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ကျွန်များ ဖြစ်ကြ၏” ဟု အော်ဟစ်လျက် သူတို့၏နောက်သို့ လိုက်လေ၏။ ဤမိန်းမသည် စာတန်၏ အထူးကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော် ရှိနေခြင်းကြောင့် နတ်ဆိုးများ စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ သူမကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်သည်လည်း တမန်တော်များ ရှိနေခြင်းကြောင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ စာတန်သည် သူ၏ နိုင်ငံတော် ကျူးကျော်ခံနေရကြောင်း သိရှိပြီး ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်များ၏ လုပ်ငန်းကို ဆန့်ကျင်ရန် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဤမိန်းမ ပြောဆိုခဲ့သော ထောက်ခံချက်စကားများသည် အကြောင်းရင်းအတွက် အန္တရာယ်ဖြစ်စေခဲ့ပြီး၊ တင်ပြခဲ့သော သမ္မာတရားများမှ လူတို့၏ စိတ်ကို လမ်းလွဲစေကာ၊ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်နှင့် တန်ခိုးတော်ဖြင့် ပြောဆိုကြသော သူများသည် ဤစာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ်ကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရသည်ဟု လူတို့ယုံကြည်စေခြင်းဖြင့် အလုပ်ကို အသရေဖျက်ခဲ့သည်။

တမန်တော်များသည် ဤဆန့်ကျင်ဘက်ပြုမှုကို ရက်ပေါင်းများစွာ သည်းခံခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ပေါလုသည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော် လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်အား ထိုမိန်းမထံမှ ထွက်သွားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် စာတန်သည် ရင်ဆိုင်ခံရပြီး အပြစ်တင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ထိုမိန်းမသည် ချက်ချင်းနှင့် ဆက်တိုက် တိတ်ဆိတ်သွားခြင်းက တမန်တော်များသည် ဘုရားသခင်၏ ကျွန်များဖြစ်ကြောင်း၊ နတ်ဆိုးကလည်း ၎င်းတို့ကို ထိုကဲ့သို့ ဝန်ခံခဲ့ပြီး သူတို့၏ အမိန့်ကို နာခံခဲ့ကြောင်း သက်သေထူခဲ့သည်။ ထိုမိန်းမသည် နတ်ဆိုး၏ ဝိညာဉ်မှ လွတ်မြောက်လာပြီး သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူမ၏ သခင်များသည် သူတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်းအတွက် စိုးရိမ်လာကြသည်။ သူမ၏ ဗေဒင်ဟောခြင်းနှင့် ဟောကိန်းထုတ်ခြင်းများမှ ငွေကြေးရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဟူသမျှ ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိမြင်ခဲ့ကြပြီး၊ တမန်တော်များကို သူတို့၏ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်ခွင့်ပြုပါက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဝင်ငွေအရင်းအမြစ်သည် မကြာမီ လုံးဝပြတ်တောက်သွားမည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ကျွန်များကို ဆန့်ကျင်၍ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူအများစုသည် စာတန်၏ လှည့်စားမှုများမှတစ်ဆင့် ငွေရှာရာတွင် စိတ်ဝင်စားနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ပေါလုနှင့် သိလုတို့ကို “ဤလူတို့သည် ယုဒလူများဖြစ်ကြလျက်၊ ငါတို့မြို့ကို အလွန်ဆူညံ့စေကြ၏၊ ရောမလူဖြစ်သော ငါတို့သည် ခံယူရန်နှင့် ကျင့်သုံးရန် မlawfulသော ထုံးတမ်းများကို သွန်သင်ကြ၏” ဟု စွဲချက်တင်လျက် တရားသူကြီးများရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

စာတန်သည် လူအများကြားတွင် အသည်းအသန် ရူးသွပ်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ အုပ်စုဖွဲ့ ဆူပူအကြမ်းဖက်လိုသော စိတ်ဓာတ်သည် လွှမ်းမိုးလာပြီး၊ တာဝန်ရှိသူများက အတည်ပြုပေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် တရားဝင် လက်ဖြင့် တမန်တော်များ၏ အဝတ်များကို ဆွဲဖြဲပစ်ကြပြီး၊ ကြိမ်ဒဏ်ရိုက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ကြသည်။ “ထို့နောက် သူတို့သည် ပြင်းထန်စွာ ကြိမ်ဒဏ်များစွာ ရိုက်နှက်ကြပြီးနောက်၊ အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ လွှတ်လိုက်ကြ၏။ အကျဉ်းစောင့်ကိုလည်း လုံခြုံစွာ စောင့်ရှောက်ရန် မှာကြားခဲ့သည်။ ထိုအကျဉ်းစောင့်သည် ထိုသို့ မှာကြားချက်ကို ရရှိပြီးနောက်၊ သူတို့ကို အတွင်းအကျဉ်းထောင်ထဲသို့ တွန်းပို့ကာ ခြေထောက်များကို သစ်ခွပ်၌ တင်းကျပ်စွာ ခတ်ထားလေ၏။”

တမန်တော်များသည် အလွန်နာကျင်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ပျက်စီးယိုယွင်းပြီး သွေးယိုနေသော ကျောပြင်များသည် ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်ခင်းပြင်နှင့် ထိတွေ့နေရပြီး၊ ခြေထောက်များကိုမူ မြှောက်ထားကာ သစ်ခွပ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ခံထားရသည်။ ဤသဘာဝလွန် အနေအထားတွင် သူတို့သည် ပြင်းထန်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ညည်းတွားခြင်း သို့မဟုတ် တိုင်တန်းခြင်း မရှိကြဘဲ၊ အချင်းချင်း စကားပြောဆို အားပေးကြပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ချစ်လှစွာသော နាមတော်အတွက် ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ခံထိုက်သူများ ဖြစ်လာကြသည်အတွက် ကျေးဇူးတင်သော နှလုံးသားဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းခဲ့ကြသည်။ ပေါလုသည် ခရစ်တော်၏ တပည့်တော်များအပေါ် သူကိုယ်တိုင် ကျူးလွန်ခဲ့ဖူးသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို ပြန်လည်သတိရလာပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ သားတော်၏ ဧဝံဂေလိတရား၏ ဘုန်းကြီးသော သမ္မာတရားများကို မြင်တွေ့ရန် သူ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာခဲ့ခြင်း၊ ခံစားရန် နှလုံးသား ပွင့်လာခဲ့ခြင်းနှင့် တစ်ချိန်က သူ မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော တရားကို ဟောပြောခွင့်ရရှိခဲ့ခြင်းတို့အတွက် ကိုင်းရှိုင်းစွာ ကျေးဇူးတင်ရှိခဲ့သည်။

ထိုအမှောင်မိုက်ဆုံးနှင့် ဆိတ်ညံရာ ထောင်တွင်း၌ ပေါလုနှင့် သိလုတို့သည် ဆုတောင်းကြပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းသီချင်းများ ဆိုခဲ့ကြသည်။ အခြားအကျဉ်းသားများသည် အတွင်းအကျဉ်းထောင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဆုတောင်းသံနှင့် ချီးမွမ်းသံများကို အံ့သြဖွယ် ကြားသိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ညအချိန်တွင် ထောင်၏ ဆိတ်ငြိမ်မှုကို ဖြိုခွဲနေကျဖြစ်သော အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများ၊ ညည်းတွားသံများ၊ ကျိန်ဆဲသံများနှင့် ဆဲရေးသံများကို ကြားနာရန် အကျင့်ပါနေခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဤမှောင်မိုက်သော ဆဲလ်ခန်းထဲမှ တက်လာသော ဆုတောင်းသံနှင့် ချီးမွမ်းသံများကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ကြပေ။ အစောင့်များနှင့် အကျဉ်းသားများသည် အေးစိမ့်ခြင်း၊ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံထားရသော်လည်း ဆက်လက်၍ ဝမ်းမြောက်နိုင်ပြီး အချင်းချင်း ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောဆိုနိုင်ကြသော ဤသူတို့သည် မည်သူများဖြစ်ကြသနည်းဟု အံ့သြနေကြသည်။

ထိုစဉ်အတွင်း တရားသူကြီးများသည် မိမိတို့၏ အမြန်ဆုံးနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားသော အစီအမံများဖြင့် မငြိမ်မသက်မှုကို ငြိမ်းအေးစေခဲ့ပြီဟု မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလျက် မိမိတို့၏ အိမ်များသို့ ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အိမ်အပြန်လမ်းတွင် သူတို့သည် ကြိမ်ဒဏ်ရိုက်ခြင်းနှင့် အကျဉ်းချခြင်းခံရရန် စီရင်ချက်ချခဲ့သော လူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် အလုပ်အကိုင်အကြောင်းကို ပိုမိုအသေးစိတ် ကြားသိခဲ့ကြရသည်။ သူတို့သည် စာတန်၏ လွှမ်းမိုးမှုမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး သူတို့အတွက် အလွန်ခက်ခဲ troublesome ဖြစ်စေခဲ့သော မိန်းမကိုလည်း တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်နှင့် အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို သူတို့ အထူးသဖြင့် သတိပြုမိခဲ့ကြသည်။ သူမသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လာပြီး၊ ငြိမ်းချမ်းကာ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အဆိုးဆုံးရာဇဝတ်သားများအပေါ် ရောမဥပဒေ၏ ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ကို အပြစ်မဲ့သော လူနှစ်ဦးအပေါ် သက်ရောက်စေခဲ့ဖွယ်ရှိသည်ကို သူတို့ သိရှိလိုက်ရသောအခါ မိမိတို့ကိုယ်ကို ရှက်ရွံ့ဒေါသထွက်ခဲ့ကြသည်။ နံနက်အချိန်တွင် ၎င်းတို့ကို လျှို့ဝှက်စွာ လွှတ်ပေးရန်နှင့် လူအစုအဝေး၏ အကြမ်းဖက်မှု အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးစေရန် မြို့အပြင်ဘက်သို့ လုံခြုံစွာ လိုက်ပို့ပေးရန် အမိန့်ပေးမည်ဟု သူတို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် လူတို့သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး လက်စားချေလိုစိတ် ရှိကြသော်လည်း၊ သို့မဟုတ် မိမိတို့အပေါ် ကျရောက်နေသော တရားဝင် တာဝန်ဝတ္တရားများကို တမင်လျစ်လျူရှုကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရသော ကျွန်များအပေါ် ကျေးဇူးပြုရန် မမေ့ခဲ့ပေ။ တမန်တော်များကို လွတ်မြောက်စေရန် ကောင်းကင်မှ ကောင်းကောင်တမန်တစ်ပါး စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သူသည် ရောမအကျဉ်းထောင်သို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခြေရင်းအောက်တွင် မြေကြီး တုန်ခါသွားပြီး၊ မြို့တစ်မြို့လုံး ငעיလှုပ်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကာ၊ အကျဉ်းထောင်နံရံများသည် လေတိုက်ရာပါသော ကျူပင်ကဲ့သို့ ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့သည်။ လေးလံစွာ သော့ခတ်ထားသော တံခါးများသည် ပွင့်ထွက်သွားကြပြီး၊ အကျဉ်းသားတိုင်း၏ လက်နှင့်ခြေမှ သံခြေချင်းများနှင့် သံကြိုးများ ကျွတ်ကျလာကြသည်။

အကျဉ်းထောင်အစောင့်သည် ထောင်ကျနေသော တမန်တော်များ၏ ဆုတောင်းသံနှင့် သီဆိုသံများကို အံ့သြဖွယ် ကြားသိခဲ့ရသည်။ သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာစဉ်က သူတို့၏ ဖောယောင်သွေးယိုနေသော ဒဏ်ရာများကို သူ တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး၊ သူတို့၏ ခြေထောက်များကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သည့် ကိရိယာများတွင် ကိုယ်တိုင် ခတ်ခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ပြင်းထန်သော ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံများ၊ ညည်းတွားသံများနှင့် ကျိန်ဆဲသံများကို ကြားရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ကြည့်ပါ။ သူ၏ နားထဲသို့ ဝမ်းမြောက်ဖွယ် ချီးမွမ်းသံများ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဤအသံများကို နားထောင်ရင်း အိပ်ပျော်သွားခဲ့သော်လည်း ငလျင်လှုပ်ခြင်းနှင့် အကျဉ်းထောင်နံရံများ တုန်ခါခြင်းတို့ကြောင့် နိုးလာခဲ့ရသည်။

နိုးလာသောအခါ အကျဉ်းထောင်တံခါးအားလုံး ပွင့်နေသည်ကို သူ တွေ့မြင်ရပြီး သူ၏ ပထမဆုံး တွေးတောမိချက်မှာ အကျဉ်းသားများ ထွက်ပြေးသွားကြပြီဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ယမန်နေ့ညက အကျဉ်းသားများကို မည်မျှ ရှင်းလင်းတိကျသော မှာကြားချက်ဖြင့် မိမိ၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်သို့ အပ်နှံခဲ့သည်ကို သူ ပြန်သတိရလာပြီး မိမိ၏ ထင်ရှားသော သစ္စာဖောက်မှုအတွက် သေဒဏ်သည် ပြစ်ဒဏ်ဖြစ်မည်ဟု အသေအချာ ခံစားခဲ့ရသည်။ မိမိ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း အဆိုးရွားဆုံးအခြေအနေတွင် သူက မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်ဖြင့် သေဆုံးခြင်းသည် အရှက်ကွဲဖွယ် ကွပ်မျက်ခြင်းကို ခံရခြင်းထက် ပိုကောင်းသည်ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ပေါလုက ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် “သင့်ကိုယ်ကို မနာကျင်စေနှင့်၊ ငါတို့ရှိသမျှသည် ဤနေရာတွင် ရှိကြ၏” ဟု အော်ဟစ်ပြောဆိုခဲ့သည်။

အကျဉ်းစောင့် တမန်တော်များကို ဆက်ဆံခဲ့သည့် ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းမှုသည် သူတို့၏ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်မှုကို မလှုံ့ဆော်ခဲ့ပါ၊ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် သူ့ကို သတ်သေခွင့်ပြုခဲ့ကြပေမည်။ သို့သော် သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် ခရစ်တော်၏ မေတ္တာတော်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သူများကို မုန်းတီးလိုစိတ် မရှိကြပေ။ အကျဉ်းစောင့်သည် သူ့ဓားကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး မီးအလင်းရောင်ကို တောင်းခံခဲ့သည်။ သူသည် အတွင်းအကျဉ်းထောင်ထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်သွားပြီး ပေါလုနှင့် သိလုတို့၏ ခြေရင်းတွင် ပျပ်ဝပ်ကာ ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ၎င်းတို့ကို အလင်းရောင်ရှိရာ ကွင်းပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး “သခင်တို့၊ ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ရန် အကျွန်ုပ် အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။

ငလျင်လှုပ်ခြင်း၌ ဖော်ပြခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကြောင့် သူ တုန်လှုပ်ခဲ့ရသည်။ အကျဉ်းသားများ ထွက်ပြေးသွားကြသည်ဟု ထင်မှတ်စဉ်က ရောမဥပဒေ၏ ပြစ်ဒဏ်ကို ကြောက်ရွံ့၍ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူ ဤအရာများသည် သူ၏ စိတ်ကို လှုပ်ရှားစေသော အသစ်နှင့် ထူးဆန်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ပြင်းထန်သော ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် စော်ကားမှုအောက်တွင် တမန်တော်များ ပြသခဲ့ကြသော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းတို့ကို ပိုင်ဆိုင်လိုသည့် ဆန္ဒနှင့် ယှဉ်လျှင် သူ့အတွက် အရေးမပါတော့ပေ။ သူတို့၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်များတွင် ကောင်းကောင်၏ အလင်းရောင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်ကို သူ တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ အသက်များကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်သည် နိမိတ်လက္ခဏာပြ၍ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ကြောင်း သူ သိရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဗေဒင်ဟောနိုင်သော တန်ခိုးရှိသည့် မိန်းမ၏ စကားများသည် “ဤသူတို့သည် ငါတို့အား ကယ်တင်ခြင်းလမ်းကို ပြညွှန်ကြသော အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ကျွန်များ ဖြစ်ကြ၏” ဟူ၍ သူ့စိတ်ထဲတွင် ထူးခြားသော အဟုန်ဖြင့် ပေါ်လာခဲ့သည်။

တပည့်တော်များနှင့် ယှဉ်လျှင် မိမိ၏ ဆိုးရွားလှသော အခြေအနေကို သူ တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး၊ နက်ရှိုင်းသော နှိမ့်ချမှုနှင့် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှုတို့ဖြင့် အသက်ရှင်ခြင်းလမ်းကို ပြသပေးရန် သူတို့ကို တောင်းပန်ခဲ့သည်။ “ထို့နောက် သူတို့က၊ အရှင်ယေရှုခရစ်ကို ယုံကြည်လော့၊ သို့ပြုလျှင် သင်နှင့် သင်၏အိမ်သူအိမ်သားတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် သူနှင့်တကွ သူ့အိမ်သူအိမ်သားအားလုံးတို့အား ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တရားတော်ကို ဟောပြောကြ၏။” ထို့နောက် အကျဉ်းစောင့်သည် တမန်တော်များ၏ ဒဏ်ရာများကို ဆေးကြောပေးပြီး၊ ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ခဲ့ကာ ၎င်းတို့ထံမှ နှစ်ခြင်းခံခဲ့သည်။ အကျဉ်းထောင်အတွင်းရှိသူများကြားတွင် သန့်စင်စေသော လွှမ်းမိုးမှုတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများသည် တမန်တော်များ ပြောဆိုခဲ့သော သမ္မာတရားများကို ခံယူရန် ပွင့်လင်းလာခဲ့ကြသည်။ ဤသူတို့ အမှုတော်ဆောင်ခဲ့သော အသက်ရှင်သော ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ကျွန်ဘဝမှ နိမိတ်လက္ခဏာပြ၍ လွတ်မြောက်စေခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူတို့ ယုံကြည်လက်ခံခဲ့ကြသည်။

မြို့သူမြို့သားများသည် ငလျင်ကြောင့် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခဲ့ကြရသည်။ နံနက်အချိန်တွင် အရာရှိများသည် တရားသူကြီးများအား အကျဉ်းထောင်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အကြောင်းကြားကြသောအခါ သူတို့ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားကြပြီး၊ တမန်တော်များကို အကျဉ်းထောင်မှ လွတ်မြောက်စေရန် အစောင့်များကို စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။ “သို့သော် ပေါလုက သူတို့အား၊ ရောမလူဖြစ်ကြသော ငါတို့ကို အပြစ်မစီရင်ဘဲ လူအများရှေ့တွင် ရိုက်နှက်ကြပြီးလျှင် အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ လွှတ်လိုက်ကြ၏။ ယခုမူကား ငါတို့ကို လျှို့ဝှက်စွာ နှင်ထုတ်လိုကြသလော။ ထိုသို့ မဟုတ်တန်ရာ၊ သူတို့ကိုယ်တိုင် လာကြ၍ ငါတို့ကို ထုတ်ယူကြစေ” ဟု ဆိုလေ၏။

ပေါလုနှင့် သိလုတို့သည် ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ရောမတရားသူကြီးများ အဆိုပြုခဲ့သော တရားမဝင်သော လုပ်ရပ်ကို မခံယူသင့်ကြောင်း ခံစားခဲ့ကြရသည်။ တမန်တော်များသည် ရောမနိုင်ငံသားများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အထင်ရှားဆုံးသော ရာဇဝတ်မှုအတွက် မဟုတ်ပါက ရောမလူတစ်ဦးကို ကြိမ်ဒဏ်ရိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် တရားမျှတသော စစ်ဆေးစီရင်မှုနှင့် အပြစ်စီရင်ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ လွတ်လပ်ခွင့်ကို နုတ်ယူခြင်းသည် တရားမဝင်ပေ။ သူတို့ကို လူသိရှင်ကြား အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ တွန်းပို့ခဲ့ကြပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ တရားသူကြီးများဘက်မှ သင့်လျော်သော ဝန်ခံမှုများ မရှိဘဲ လျှို့ဝှက်စွာ လွှတ်ပေးခြင်းကို သူတို့ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။

ဤစကားကို အာဏာပိုင်များထံ ရောက်ရှိလာသောအခါ တမန်တော်များသည် သူတို့၏ တရားမဝင် ဆက်ဆံခံရခြင်းအတွက် ဧကရာဇ်မင်းထံ တိုင်ကြားမည်ကိုလည်းကောင်း၊ တရားသူကြီးများသည် မိတို့၏ ရာထူးများကို ဆုံးရှုံးရမည်ကိုလည်းကောင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အကျဉ်းထောင်သို့ ကိုယ်တိုင်လာရောက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ မတရားမှုနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုအတွက် တမန်တော်များကို တောင်းပန်ခဲ့ကြကာ၊ အကျဉ်းထောင်မှ ကိုယ်တိုင် ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ကြပြီး မြို့ပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားရန် တောင်းပန်ခဲ့ကြသည်။ ဤနည်းဖြင့် ထိုထွတ်ထိပ်အကျပ်အတည်းတွင် ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ ကျွန်များအတွက် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

တရားသူကြီးများသည် သူတို့ကို ထွက်ခွာသွားရန် တောင်းပန်ခဲ့ကြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူအများအပေါ် သူတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုကိုလည်းကောင်း၊ မတရားစွာ ကြိမ်ဒဏ်ရိုက်ခံရပြီး အကျဉ်းချခံခဲ့ရသော ဤအပြစ်မဲ့လူများအတွက် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပေးခဲ့သော ကောင်းကင်၏ တန်ခိုးကိုလည်းကောင်း သူတို့ ကြောက်ရွံ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော် ပေးအပ်ခဲ့သော အခြေခံမူများအတိုင်း လိုက်နာလှုပ်ရှားကြလျက်၊ တမန်တော်များသည် မိမိတို့၏ ရှိနေခြင်းကို မလိုလားအပ်သောနေရာတွင် အတင်းအကျပ် မနေခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် တရားသူကြီးများ၏ တောင်းဆိုချက်ကို လိုက်နာခဲ့ကြသော်လည်း အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် အကျဉ်းထောင်မှ လုဒီ၏အိမ်သို့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ သွားရောက်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ခရစ်တော်၏ ယုံကြည်ခြင်းသို့ အသစ်ပြောင်းလဲလာသူများနှင့် တွေ့ဆုံကာ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အပေါ် အံ့သြဖွယ် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သမျှကို ပြောပြခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ညအချိန်က အတွေ့အကြုံများနှင့် အကျဉ်းစောင့်အပြင် အကျဉ်းသားများ ပြောင်းလဲလာခဲ့ကြပုံများကို ပြောပြခဲ့ကြသည်။

တမန်တော်များသည် ဖိလိပ္ပိ မြို့ရှိ သူတို့၏ လုပ်အားများကို အလကားအဟောသိက ဖြစ်သည်ဟု မယူဆခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် ထိုနေရာတွင် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုမှုများနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများစွာကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော်လည်း၊ သူတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပေးမှုနှင့် အကျဉ်းစောင့်နှင့် သူ၏ အိမ်သူအိမ်သားအားလုံး ပြောင်းလဲလာခဲ့ခြင်းတို့သည် သူတို့ ခံစားခဲ့ရသော အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခအတွက် ပို၍ပင် လျော်ကြေးပေးရာ ရောက်ခဲ့သည်။ ဖိလိပ္ပိ မြို့သားများသည် တမန်တော်များ၏ အပြုအမူနှင့် သတိရှိမှုတို့တွင် ယေရှုခရစ်၏ ဘာသာရေး၏ ဝိညာဉ်တော်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရကြသည်။ ငလျင်သည် အကျဉ်းထောင်တံခါးများကို ဖွင့်ပေးပြီး သံခြေချင်းများကို လွှတ်ပေးခဲ့စဉ်က တမန်တော်များသည် ထွက်ပြေးသွားနိုင်ခဲ့ကြသည်၊ သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် သူတို့သည် ရာဇဝတ်သားများဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရာရောက်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ခရစ်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရားအတွက် အရှက်ကွဲစရာ ဖြစ်လာမည်၊ အကျဉ်းစောင့်သည်လည်း သေဒဏ်ပြစ်ဒဏ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ကာ ယေဘုယျ လွှမ်းမိုးမှုသည်လည်း မကောင်းမွန်လှပေ။ အမှန်တကယ်တွင်မူ ပေါလုသည် လွတ်မြောက်လာသော အကျဉ်းသားများကို အလွန်စနစ်တကျ ထိန်းချုပ်ခဲ့သဖြင့် မည်သူမျှ ထွက်ပြေးရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

ဖိလိပ္ပိ မြို့သားများသည် အထူးသဖြင့် မိမိတို့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့ကြသော တရားသူကြီးများကို မြင့်မားသော တန်ခိုးတစ်ခုထံ တိုင်ကြားခြင်းမပြုဘဲ သည်းခံခဲ့ကြသည့် တမန်တော်များ၏ ကျင့်စဉ်တွင် သူတို့၏ မွန်မြတ်ခြင်းနှင့် ရက်ရောခြင်းတို့ကို အသိအမှတ်ပြု ဝန်ခံရုံမှတပါး အခြားမရှိခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏ မတရားသော အကျဉ်းကျခြင်းနှင့် နိမိတ်လက္ခဏာပြ လွတ်မြောက်လာခြင်း သတင်းသည် ထိုဒေသတစ်ခွင်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ အခြားနည်းလမ်းဖြင့် မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ကြသော လူများစွာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို တမန်တော်များနှင့် သူတို့၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းဆီသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ဖိလိပ္ပိ မြို့ရှိ ပေါလု၏ လုပ်အားများသည် ထိုနေရာတွင် တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာသော အသင်းတော်တစ်ခုကို တည်ထောင်ခြင်းတွင် ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်မှု နမူနာ၊ အထူးသဖြင့် ခရစ်တော်၏ နာမတော်အတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခခံလိုစိတ်တို့သည် ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲလာသူများအပေါ် နက်ရှိုင်းပြီး တာရှည်ခံသော လွှမ်းမိုးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ တမန်တော်ကြီး အလွန်တရာ စွန့်လွှတ်ခဲ့ရသော တန်ဖိုးရှိလှသည့် သမ္မာတရားများကို သူတို့သည် အထူးတန်ဖိုးထားခဲ့ကြပြီး၊ မိမိတို့၏ ရွေးနုတ်ရှင်၏ အမှုတော်အတွက် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှုဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံခဲ့ကြသည်။

ဤအသင်းတော်သည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပေ။ ပေါလုသည် ဖိလိပ္ပိ မြို့သားတို့ထံ ပေးလိုက်သော သြဝါဒစာတွင် ဤသို့ဆိုထားသည် - “အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့သည် ခရစ်တော်၏ အဘို့အလို့ငှာ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ရုံသာမက၊ ကိုယ်တော်အတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံရမည့် အခွင့်ကိုလည်း ပေးသနားတော်မူ၏။ ငါ့ကို မြင်ခဲ့ရကြသည့်အတိုင်း ထိုတိုက်ပွဲကိုပင် သင်တို့လည်း ခံကြရ၏။” သို့သော် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်း၌ ခိုင်မာမှုသည် အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် သူက ဤသို့ ကြေညာခဲ့သည် - “သင်တို့ကို အောက်မေ့တိုင်း ငါ၏ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်ရှိ၏။ သင်တို့အားလုံးအတွက် ငါဆုတောင်းတိုင်း ပထမနေ့မှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် ဧဝံဂေလိတရား၌ မိတ်သဟာယဖွဲ့ကြသည်ကို အစွဲပြု၍ အမြဲပင် ဝမ်းမြောက်သောစိတ်နှင့် ဆုတောင်းပတ္ထနာပြု၏။”