အခန်းကြီး - (၁၅ - ၁၆ - ၁၇ - ၁၈)

 

၁၅:၁–၂၁:၃၄

ဒုတိယအကြိမ် အပြန်အလှန်မိန့်ခွန်းများ

ယခင်အကြိမ်ကဲ့သို့ပင် ဤအကြိမ်တွင်လည်း Eliphaz (၁၅:၁–၃၅) နှင့် ယောဘ (၁၆:၁–၁၇:၁၆)၊ Bildad (၁၈:၁–၂၁) နှင့် ယောဘ (၁၉:၁–၂၉)၊ Zophar (၂၀:၁–၂၉) နှင့် ယောဘ (၂၁:၁–၃၄) တို့၏ အပြန်အလှန်ပြောဆိုမှုများကို ကျွန်ုပ်တို့ နားထောင်ရသည်။ သူ၏မိတ်ဆွေများသည် မိမိတို့၏ ထူးခြားသော ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ အယူဝါဒကို ယောဘအပေါ် ဆက်လက်ဖိအားပေးနေကြပြီး ယောဘသည် မိမိ၏နာကျင်မှုနှင့် မိမိအပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေပြခံလိုသော ဆန္ဒကို ဆက်လက်ဖော်ပြနေသည်။

၁၅:၁–၃၅။ Eliphaz—သင်ယူခြင်းနှင့် မသင်ယူခြင်း

Eliphaz သည် ပထမဦးစွာ ဒေါသထွက်ခဲ့သည် (၁၅:၁–၆)၊ ထို့နောက် သူတစ်ပါးထံမှ ယူသုံးသူတစ်ဦး ဖြစ်လာသည် (ငယ် ၇–၁၀)၊ ခဏအကြာတွင် မိမိကိုယ်တိုင်၏ စကားသံကို ပြန်လည်ပဲ့တင်သည့်သူ ဖြစ်လာသည် (ငယ် ၁၄–၁၆)၊ နောက်ဆုံးတွင် မတရားသောသူတို့သည် အမြဲဒုက္ခခံရကြောင်း ထပ်မံအခိုင်အမာပြောရန် ကြိုးစားခဲ့သည် (ငယ် ၁၇–၃၅)။ အစတွင် သူက ယောဘသည် မရိုးသားသောစကားဖြင့် မိမိ၏အပြစ်ကို ပိုမိုတိုးပွားစေမည့်အစား တိတ်ဆိတ်နေသင့်သည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ယောဘ၏စကားများကြောင့် ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းမှုကိုပင် အဟန့်အတားဖြစ်စေသည်ဟု သူက အခိုင်အမာဆိုခဲ့သည် (ငယ် ၄)။ ယောဘသည် မိမိ၏အပြစ်ရှိသောအခြေအနေမှ ပြောဆိုနေသည်ဟု သူစွပ်စွဲခဲ့ပြီး ထိုသို့ဖြင့် ယောဘ၏ဖြောင့်မတ်မှုမရှိခြင်းကို ဖော်ပြနေသည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ Bildad က ဘိုးဘေးများထံမှရရှိသော ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုခဲ့သည် (၈:၈–၉)။ “ဘုရားသခင်၏ နှစ်သိမ့်မှုများ” (ငယ် ၁၁) သည် သူနှင့် အခြားသူများ၏ အကြံဉာဏ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ Eliphaz က ယောဘ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖော်ပြခြင်းသည် လှည့်စားမှုဖြစ်ပြီး ထိတ်လန့်စရာဖြစ်သည်ဟုလည်း အရိပ်အမြွက်ပြောခဲ့သည် (ငယ် ၁၂)။

Eliphaz သည် မိမိရရှိခဲ့သော ဖွင့်ပြချက်ထံသို့ ပြန်လည်သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည် (ငယ် ၁၄–၁၆)။ လူသားတို့သည် အပြစ်ရှိကြောင်းကို ထပ်မံအခိုင်အမာပြောခဲ့သည် (ငယ် ၁၄)။ ငယ် ၁၆ ကို လူသားအားလုံးသည် “စက်ဆုပ်ဖွယ်၊ ယုတ်ညံ့၊ ရွံရှာဖွယ်” ဖြစ်ကြပြီး “ညစ်ပေ၊ ဖောက်ပြန်” ကြသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ယောဘကိုယ်တိုင်သည် လူသားတို့၏အပြစ်ရှိမှုတွင် အထူးသဖြင့် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော နမူနာတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟူ၍လည်းကောင်း အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆို၍ ဘာသာပြန်ထားကြသည်။ ငယ် ၂၀ သည် မတရားသောသူ သို့မဟုတ် ရက်စက်သောသူတို့သည် မိမိတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော “နှစ်များအတိုင်း” ဒုက္ခခံရသည်ဟူသော အယူအဆကို ရည်ညွှန်းသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်သော လက်ကို ဆန့်ထုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည် (ငယ် ၂၅)။ မတရားသောသူတို့သည် အဆီပြည့်သောမျက်နှာများရှိသူများအဖြစ် ဖော်ပြခံရသည်။ ၎င်းသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အောင်မြင်ကြီးပွားနေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုအရာသည် အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

၁၆:၁–၁၇:၁၆။ ယောဘ—စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းနှင့် အယူခံခြင်း

ယောဘသည် မိမိ၏ ခါးသီးသောစိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ပထမဦးစွာ မိတ်ဆွေများထံ ပြောဆိုခြင်းဖြင့် (၁၆:၂–၆)၊ ထို့နောက် ဘုရားသခင်ထံ ပြောဆိုခြင်းဖြင့် ဖော်ပြခဲ့သည် (ငယ် ၇–၁၄)။ သူသည် အမှန်တကယ် မိမိကိုယ်ကို ပြပ်ဝပ်ခဲ့ကြောင်း ဆန္ဒပြပြောဆိုခဲ့သည် (ငယ် ၁၅)။ မြေကြီးထံ သူအော်ဟစ်ခြင်း (ငယ် ၁၈) သည် မိမိသေဆုံးရန် နီးကပ်လာခြင်းကို အရိပ်အမြွက်ပြပြီး Abel အသတ်ခံရသည့် အဖြစ်အပျက်မှ “သွေး” နှင့် “အော်ဟစ်ခြင်း” ဟူသော စကားလုံးများကို ယူသုံးထားသည် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄:၁၀)။ ဤအော်ဟစ်သံသည် ဤမိန့်ခွန်း၏ အမြင့်ဆုံးနေရာဖြစ်သော ယောဘ ၁၆:၁၉ သို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ Abel ၏ သက်သေဖြစ်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် ယောဘ၏ ကိုယ်ပိုင်သက်သေလည်း ဖြစ်ရမည်။ အလားတူစကားလုံးများသည် “သက်သေ” နှင့် “အမှုသည်ဘက်မှ အထောက်အကူပြုသူ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်များကိုပင် ဆောင်နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ မျှော်လင့်ချက်၏ အမြင့်ဆုံးနေရာဖြစ်သော်လည်း မိန့်ခွန်း၏အဆုံးတွင် (၁၇:၁၃–၁၆) ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော မှောင်မိုက်သောချိုင့်ဝှမ်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ယောဘသည် မိမိနှင့် ဘုရားသခင်ကြား အမှုကို စီရင်ပေးမည့် ကြားဝင်ဖျန်ဖြေသူတစ်ဦးကို ဆက်လက်တောင့်တခဲ့သည် (၁၆:၂၁)။ “ပြန်လမ်းမရှိ” ဟူသော ရည်ညွှန်းချက် (ငယ် ၂၂) သည် သေခြင်း၏ နောက်ဆုံးအခြေအနေဟု ထင်မြင်ရခြင်းကို ဖော်ပြသော်လည်း သူ၏နောက်မိန့်ခွန်း (အခန်း ၁၉) ကို ပို၍ပင် စိတ်ထိခိုက်ဖွယ်ဖြစ်စေသည်၊ အထူးသဖြင့် ငယ် ၂၃–၂၇ ကို ဖြစ်စေသည်။

ယောဘသည် ဘုရားသခင်က မိမိအတွက် အာမခံပေးရန် သို့မဟုတ် အာမခံအဖြစ် တာဝန်ယူရန် တောင်းတခဲ့သည်။ ထိုအယူအဆကို လူသားတို့၏လောကတွင် သုတ္တံကျမ်း၌ သုံးကြိမ် ဝေဖန်ထားသည် (၆:၁၊ ၁၇:၁၈၊ ၂၂:၂၆)။ ဘုရားသခင်သည် မိမိအတွက် အာမခံပေးမည်ကို ယောဘ သံသယရှိခဲ့သည်။ မိမိ၏မိတ်ဆွေများ၏ သဘောထားကို နားလည်ရန် သူ့အတွက် ခက်ခဲခဲ့ပြီး၊ သူ၏အခက်အခဲ၏ အမှန်တကယ်သဘောသဘာဝကို သူတို့နားမလည်နိုင်ရန် ဘုရားသခင်က တစ်နည်းနည်းဖြင့် တားဆီးထားသည်ဟု သူက ကောက်ချက်ချခဲ့သည် (၁၇:၄)။ ထို့ကြောင့် ထိုသူတို့ဘက်မှ အောင်ပွဲခံခြင်းမျိုးဖြင့် ဤအဖြစ်အပျက်သည် အဆုံးသတ်မည်မဟုတ်ပါ။ လူတို့သည် မိမိ၏မျက်နှာကို တံတွေးထွေးသောသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ယောဘမိမိကိုယ်ကို မြင်ခဲ့သည် (ငယ် ၆)။ သူသည် ပယ်ချခံရပြီး မသန့်ရှင်းသောသူတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု မိမိကိုယ်ကို မြင်ခဲ့သည် (တောလည်ရာကျမ်း ၁၂:၁၄၊ တရားဟောရာကျမ်း ၂၅:၉ ကိုကြည့်ပါ)။ နောက်ပိုင်းတွင် ယောဘသည် လူတို့က မိမိ၏မျက်နှာကို တံတွေးထွေးခြင်းအကြောင်းကို ပုံဆောင်စကားမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်အဖြစ် ပြောဆိုခဲ့သည် (ယောဘ ၃၀:၁၀)။ ထို့နောက် သူ၏နေ့ရက်များ ကုန်လွန်သွားပြီဟု ပြောခြင်းဖြင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ထပ်မံဖော်ပြခဲ့သည် (၁၇:၁၁)။ နောင်တရ၍ အောင်မြင်ချမ်းသာလာမည်ဟု မိတ်ဆွေများက တိုက်တွန်းခြင်းကို ယောဘက အဖြစ်မှန်ကို ပုံပျက်စေခြင်းအဖြစ် ပယ်ချခဲ့သည် (ငယ် ၁၂)။

၁၈:၁–၂၁။ Bildad—ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ပုံဖော်ထားသော ဇာတ်လမ်း

ကြမ်းတမ်းမှုအရ Bildad ၏ ဒုတိယအကြိမ် မိန့်ခွန်းသည် Zophar နှင့် ဆက်စပ်၍ ကျွန်ုပ်တို့ ကြားဖူးသည့် စကားအသုံးအနှုန်းများနှင့် ဆင်တူသည်။ သို့သော် Bildad ၏ အကြောင်းပြချက်သည် စံထားသော ဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ အတွေးအခေါ်အပေါ် ဆက်လက်အခြေခံနေသည်။ ဤနေရာတွင်လည်း သူ၏အာရုံစိုက်မှုသည် ယောဘအား ဉာဏ်ပညာရှိသူများ၏ အဖွဲ့အစည်းထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာစေရန် ဖြစ်သည်။ မတရားသောသူတစ်ဦးအပေါ် ကျရောက်မည့် အပျက်သဘောဆောင်သော အကျိုးဆက်များအားလုံးအနက် Bildad သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုထက် မေ့လျော့ပျောက်ကွယ်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အငြင်းအခုံကို ပိုမိုအထွတ်အထိပ်ရောက်သောအရာအဖြစ် တွေ့မြင်ခဲ့သည်။ ပိုက်ကွန်၊ ကျော့ကွင်း၊ ပိုက်ဇကာ၊ ကြိုးကွင်း၊ ထောင်ချောက်၊ သေခြင်း၏သားဦးနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတို့၏ဘုရင်တို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့် ကိုယ်ခန္ဓာပိုင်းဆိုင်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြပြီးနောက် (ငယ် ၈–၁၄) Bildad သည် မတရားသောသူ၏ကံကြမ္မာအကြောင်း မိမိ၏မိန့်ခွန်းကို အချက်လေးချက်ကို အထူးဖော်ပြခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ (၁) လူတို့၏ အမှတ်ရခြင်း သို့မဟုတ် အောက်မေ့ခြင်း ပျောက်ကွယ်ခြင်း (ငယ် ၁၇က၊ ဒေသနာကျမ်း ၉:၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ (၂) အမည် သို့မဟုတ် ဂုဏ်သတင်း ဆုံးရှုံးခြင်း (ငယ် ၁၇ခ)၊ (၃) သားသမီးမရှိဘဲ ကျန်ရစ်ခြင်း (ငယ် ၁၉က)၊ နှင့် (၄) အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မရှိခြင်း (ငယ် ၁၉ခ) တို့ဖြစ်သည်။ Bildad အတွက် သေခြင်းသည် အမှတ်ရခြင်း၊ ဂုဏ်သတင်း၊ သား သို့မဟုတ် သားမြေးဆက်နွယ်မှုနှင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိခြင်းတို့ကို ဆုံးရှုံးခြင်းဖြစ်သည်။ ဒေသနာကျမ်းတွင်မူ ဆုလာဘ်၊ အမှတ်ရခြင်း၊ ချစ်ခြင်း၊ မုန်းခြင်း၊ မနာလိုခြင်းနှင့် ဝေစုတို့ကို ရည်ညွှန်းသည် (ဒေသနာကျမ်း ၉:၅–၆)။ သို့သော် သေခြင်းအကြောင်းကို အလားတူပုံစံဖြင့် ဆက်ဆံထားခြင်းက Bildad ၏ ဉာဏ်ပညာအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုကို ပြသသည်။ ယောဘသည် မိမိ၏သားသမီးများကို ဆုံးရှုံးထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် သားသမီးမရှိခြင်းအပေါ် အခြေခံသည့် အငြင်းအခုံသည် ယောဘကို တိုက်တွန်းရန်အတွက် အစပိုင်းတွင် မသင့်လျော်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သို့သော် ဤအမြင်သည် အဆုံးတွင် ယောဘသည် ပြန်လည်ထူထောင်ခံရပြီး၊ Bildad ၏ သတ်မှတ်ချက်များအတိုင်း မဟုတ်သော်လည်း သားသမီးများစွာဖြင့် ထပ်မံကောင်းချီးခံရသည်ကို လျစ်လျူရှုထားခြင်းဖြစ်သည် (၄၂:၁၂–၁၆)။

Bildad က မြေကြီးသည် လူသူကင်းမဲ့သွားမည်လော၊ ကျောက်တုံးများသည် မိမိတို့နေရာမှ ရွှေ့သွားမည်လောဟု မေးသောအခါ ယောဘ၏ဆင်ခြင်မှုသည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏အစီအစဉ်နှင့် ဆန့်ကျင်နေသည်ဟု သူက အရိပ်အမြွက်ပြောခဲ့သည်။ ယောဘမှန်ကန်ရန်ဆိုလျှင် အရာအားလုံးကို အပေါ်အောက် ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ရမည်ဖြစ်သည်။ “သားဦး” (၁၈:၁၃) သည် အရေးပါမှုအတွက် အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်ကို ဖော်ပြသည့် ဆမ်မစ်လူမျိုးတို့၏ စကားအသုံးအနှုန်းဖြစ်ပြီး “အကြီးမြတ်ဆုံး” နှင့် အဓိပ္ပာယ်တူသည် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၉:၃၊ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၄:၂၂–၂၃၊ ဆာလံကျမ်း ၈၉:၂၀–၂၉)။ ဤနေရာတွင် Bildad ဆိုလိုသည်မှာ “အဆိုးရွားဆုံးသော သေခြင်းမျိုး” ဖြစ်သည်။ ဘုရားမဲ့ဟန်ဆောင်သူ၏ မျှော်လင့်ချက်သည် ပျက်စီးမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ယုံကြည်ကိုးစားသောအရာသည် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ဟု Bildad က ယခင်က သတိပေးခဲ့သည် (၈:၁၃–၁၄)။ မတရားသောသူတစ်ဦးကို မိမိ၏တဲမှ ကာကွယ်ရာနေရာ၊ ဆိုလိုသည်မှာ “မိမိယုံကြည်ကိုးစားရာ၊ ခိုလှုံရာ” မှ ဆွဲထုတ်ပစ်ရန် မခက်ခဲပေ။ “ယုံကြည်ကိုးစားရာ၊ ခိုလှုံရာ” ဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သော အခြားပြောဆိုသူမှာ ယောဘတစ်ဦးတည်းဖြစ်ပြီး၊ မတရားသောသူများပြုသကဲ့သို့ ဆင်းရဲသားများကို မိမိဖိနှိပ်ခဲ့ဖူးကြောင်းကိုလည်းကောင်း (၃၁:၁၆–၂၃)၊ ရွှေကို မိမိ၏ယုံကြည်ကိုးစားရာအဖြစ် ထားခဲ့ဖူးကြောင်းကိုလည်းကောင်း (၃၁:၂၄) ငြင်းဆိုရန် ထိုစကားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၁၈:၂၀ တွင် Bildad သည် မတရားသောသူ၏ လုံးဝနှင့် အလွန်ထင်ရှားစွာ ပြိုလဲပျက်စီးခြင်းကြောင့် အံ့အားသင့်ရမှုကို ဖော်ပြရန် အပြန်အလှန်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အရပ်လေးမျက်နှာထဲမှ အချက်နှစ်ချက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။