အခန်းကြီး - (၃၃ - ၃၄)

 

၃၃:၁–၆။ သိနာတောင်မှ ထွက်ခွာရန် အမိန့်။ ထာဝရဘုရားသည် လူတို့အား သိနာတောင်မှ ထွက်၍ ကတိထားရာပြည်သို့ သွားရန် ဆန္ဒရှိသော်လည်း ကုန်ကျစရိတ်တစ်ခု ရှိသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိမည်မဟုတ်။ သန့်ရှင်းရာဌာနတော် တည်ဆောက်ရေးစီမံကိန်းသည် မစတင်ရသေးသော်လည်း ဤအကျပ်အတည်းအတွင်း ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ ပဋိညာဉ်ကျိုးပျက်ခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ရန်သူများကို အနိုင်ယူပြီး ကတိထားရာပြည်တွင် အိမ်သစ်ပေးမည်ဟူသော ကတိကို ထိန်းသိမ်းမည်ဖြစ်သည်၊ သို့သော် သူတို့သည် ကိုယ်တော်မပါဘဲ ထိုပြည်သို့ ဝင်ရောက်ရမည်။ ဤအချက်သည် အစ္စရေးလူတို့နှင့် ယနေ့ခရစ်ယာန်များအတွက် အဓိကမေးခွန်းတစ်ခုကို ဖြစ်စေသည်။ ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိခြင်းနှင့် ကောင်းချီးမပါဘဲ ဘာအရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် တန်ဖိုးရှိပါသလား။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို အီဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း ကိုယ်တော်မပါဘဲ ခါနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ရမည်။ နို့နှင့်ပျားရည် စီးသောပြည်ဖြစ်သည့် ခါနာန်သည် ဘုရားသခင်မပါလျှင် အဓိပ္ပာယ်မရှိပါ (အခန်းငယ် ၃)။ ဤသည်မှာ အစ္စရေးအတွက် အကြီးမားဆုံး အကျပ်အတည်းဖြစ်သည်။ အီဂုတ္တုပြည်တွင် ကျွန်ခံနေချိန်၌ပင် ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏အကူအညီတောင်းသံကို အာရုံစိုက်တော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်မပါဘဲ ရှေ့ဆက်သွားပါက သူတို့၏အော်ဟစ်သံကို ကြားတော်မူမည်မဟုတ်။

လူတို့၏တုံ့ပြန်မှုမှာ မိမိတို့၏ အဆင်တန်ဆာများကို ချွတ်ပစ်ခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၆)။ ဟေဗြဲစာသားအရ သူတို့သည် ဟောရေဗ်တောင်တွင် ထိုအရာများကို ချွတ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ဘာသာပြန်အချို့တွင် ဖော်ပြသကဲ့သို့ ဟောရေဗ်တောင်တွင် အဆင်တန်ဆာများကို ချွတ်ပြီး ထိုနောက် ထပ်မဝတ်ကြတော့ဟု ဆိုလိုနိုင်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဤအချိန်နောက်ပိုင်းတွင် အစ္စရေးလူတို့သည် လက်ဝတ်ရတနာများကို မဝတ်ဆင်ကြတော့ပါ။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အကြောင်းရင်းများစွာ ရှိနိုင်သည်။ (၁) ဘုရားသခင်တောင်းဆိုသည့်အတိုင်း သူတို့သည် နာခံခြင်းကို ပြသနေကြခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၅)။ (၂) လက်ဝတ်ရတနာအချို့ကို ရွှေနွားသငယ်ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၂:၂–၄)။ (၃) ရှေးခေတ်အီဂုတ္တုတွင် လက်ဝတ်ရတနာများကို နိုင်ငံခြားနတ်ဘုရားများနှင့်တူအောင် ပြုလုပ်ခြင်းသည် အများအားဖြင့် ဖြစ်သည်။ လက်ဝတ်ရတနာများတွင် မှော်အစွမ်းရှိသည်ဟု ယုံကြည်သော အဆောင်များလည်း ပါဝင်နိုင်သည်။ (၄) သို့မဟုတ် ဤအရာသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲခြင်း၊ နောင်တရခြင်းနှင့် နှိမ့်ချခြင်း၏ အမှတ်အသား ဖြစ်နိုင်သည်။ တရားသူကြီး ၈:၂၄ တွင် ထိုအချိန်၌ အစ္စရေးလူတို့သည် အိရှမေလလူတို့နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် နားကပ်များကို မဝတ်ဆင်ကြသေးကြောင်း ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အယူဖောက်ပြန်သည့်အချိန်များတွင် အစ္စရေးလူတို့သည် လက်ဝတ်ရတနာများကို ပြန်လည်ဝတ်ဆင်ကြပြီး ဘုရားသခင်ကလည်း တရားစီရင်ခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် သူတို့၏လက်ဝတ်ရတနာများကို ဖယ်ရှားမည်ဟု သတိပေးခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၃:၁၆–၂၃)။ ပေါလုနှင့် ပေတရုတို့ကလည်း ဤအမြင်ကို ထောက်ခံပြီး လက်ဝတ်ရတနာများအစား ရိုးသားသောအကျင့်၊ ကောင်းမွန်သောလုပ်ရပ်များနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အတွင်းစိတ်အလှကို အားပေးကြသည် (၁ တိမောသေ ၂:၉–၁၀၊ ၁ ပေတရု ၃:၃–၄)။

သန့်ရှင်းရာဌာနတော်/ဗိမာန်တော်နှင့် ရှေးခေတ်အရှေ့အနီးဒေသ၏ အလားတူပုံစံများ

သန့်ရှင်းရာဌာနတော်နှင့် နောက်ပိုင်းဗိမာန်တော်တို့ကို အရှေ့အနီးဒေသရှိ ယဉ်ကျေးမှုများ၏ ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ခြင်း ရှည်လျားသောအစဉ်အလာနှင့် မကြာခဏ နှိုင်းယှဉ်ကြသည်။ ဝေဖန်ရေးပညာရှင်အချို့က ဝင်း—သန့်ရှင်းရာအရပ်—အမြင့်မြတ်ဆုံးသန့်ရှင်းရာအရပ် ဟူသော သုံးပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံကို အီဂုတ္တု၊ ခါနာန် သို့မဟုတ် အာရှုရိကမ္ဘာမှ တိုက်ရိုက်ကူးယူထားသည်ဟု ဆိုကြသည်။ အချို့က သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၏ နည်းပညာနှင့် ဒီဇိုင်းသည် ကြေးခေတ်အီဂုတ္တုပြည်၏ ပုံစံများနှင့် ဆင်တူသည်ဟုလည်း ဆိုကြသည်။ အလားတူပုံစံများစွာကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် အခြေခံကွာခြားချက် သုံးခုလည်း ရှိသည်။ (၁) ဟေဗြဲသန့်ရှင်းရာဌာနတော်/ဗိမာန်တော်တွင် နတ်ဘုရား၏ ကိုယ်စားပြုရုပ်တု မရှိပါ။ ထာဝရဘုရားကို ရုပ်တုများဖြင့် မဖော်ပြရ။ (၂) တစ်ဦးချင်းနှင့် လူထုတစ်ရပ်လုံးအတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းကို ရည်ရွယ်သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းစနစ်သည် ဟေဗြဲသန့်ရှင်းရာဌာနတော်/ဗိမာန်တော်၏ ထူးခြားသောအချက် ဖြစ်သည်။ (၃) နတ်ဘုရားတစ်ပါးတည်းအတွက်သာ ဗိမာန်တော်အပ်နှံခြင်းကို အစ္စရေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ကိုးကွယ်သော လူမျိုးများက မကျင့်သုံးကြ။ အီဂုတ္တုဗိမာန်တော်များတွင် နတ်ဘုရားများစွာ အချင်းချင်း ဆက်ဆံကြပုံနှင့် ဘုရင်တို့ကို မကြာခဏ သရုပ်ဖော်ထားသည်။ ခါနာန်ဗိမာန်တော်များသည်လည်း နတ်ဘုရားအစုအဖွဲ့ထဲမှ မည်သည့်နတ်ဘုရားကိုမဆို အပ်နှံထားနိုင်သည်။ ဤအဓိကကွာခြားချက်များ ရှိနေသော်လည်း သန့်ရှင်းရာဌာနတော်/ဗိမာန်တော်နှင့် အရှေ့အနီးဒေသရှိ ဗိမာန်တော်ဒီဇိုင်းများအကြား အလားတူမှုများ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှများပြားသနည်း။ ထွက်မြောက်ရာ ၂၅:၉ တွင် မောရှေအား ကောင်းကင်ပုံစံအတိုင်း သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို ပြသခဲ့သည်။ လူစီဖာသည် တစ်ချိန်က ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်ရှေ့တွင် အဖုံးအုပ်သော ခေရုဗိမ်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့သည် (ယေဇကျေလ ၂၈:၁၄–၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် မာနနှင့် ပုန်ကန်မှုကြောင့် နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသည် (ဟေရှာယ ၁၄:၁၂–၁၄)။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ကြိုးပမ်းမှုသည် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်ကို အတုယူခြင်းဖြစ်သည်။ အီဂုတ္တု၊ ခါနာန်နှင့် အာရှုရိတို့၏ ဤ“သန့်ရှင်းရာဌာနများ”တွင် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ကို အတုယူ၍ ဝတ်ပြုမှုပုံစံအတုများကို လူစီဖာက လှုံ့ဆော်ခဲ့နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။ ဘုရားသခင်က မောရှေနှင့် ရှောလမုန်တို့အား ကောင်းကင်ပုံစံအတိုင်း သစ္စာရှိရန် လမ်းညွှန်တော်မူစဉ် လူစီဖာက အီဂုတ္တု၊ ခါနာန်နှင့် အာရှုရိတို့တွင် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်ကို အတုယူရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်းနှင့် သမ္မာကျမ်းစာတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဝတ်ပြုခြင်းနှင့် မည်သူ့ကို ဝတ်ပြုကြသည်ဆိုသည်မှာ အလွန်အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာများ ဖြစ်သည် (ဥပမာ ဗျာဒိတ် ၁၂၊ ၁၄)။ ဤအချက်သည် ဟေဗြဲသန့်ရှင်းရာဌာနတော်/ဗိမာန်တော်နှင့် အရှေ့အနီးဒေသရှိ အလားတူပုံစံများအကြား ဆင်တူမှုများ ရှိရသည့် ဖြစ်နိုင်သောအကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။ အနည်းဆုံး စကြဝဠာတိုက်ပွဲ၏ သမ္မာကျမ်းစာအယူအဆနှင့် ကောင်းစွာရင်းနှီးသူများအတွက် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် ထိုက်တန်သော အချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

၃၃:၇–၂၃။ မောရှေက လူတို့အတွက် ထပ်မံကြားဝင်ဆောင်ရွက်ခြင်း။ သန့်ရှင်းရာဌာနတော် မတည်ဆောက်ရသေးသဖြင့် မောရှေသည် ယာယီဝတ်ပြုရာတဲကို စခန်းအပြင်ဘက် အတော်ဝေးဝေးတွင် ထားရှိသည် (အခန်းငယ် ၇)။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်မှ အလွန်ဝေးကွာသွားသဖြင့် ကိုယ်တော်၏သန့်ရှင်းခြင်းကြောင့် သူတို့အနီးတွင် ကျိန်းဝပ်၍မရတော့ပါ။ သို့သော် မောရှေသည် ကိုယ်တော်ထံ ချဉ်းကပ်နိုင်သည်။ တိမ်တိုင်တော် ဆင်းသက်လာပြီး ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိခြင်းသည် မောရှေနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ပြောဆိုသည် (အခန်းငယ် ၉–၁၁)။ ဤစကားသည် မောရှေက ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာကို မြင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ် (အခန်းငယ် ၂၀)၊ မောရှေရရှိခဲ့သော တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်မှုကို အလေးပေးဖော်ပြသော စကားပုံဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူတို့ကို လုံးဝစွန့်ပစ်ခြင်း မပြုသေးပါ။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ခေါင်းဆောင် မောရှေနှင့် စကားပြောရန် ဆန္ဒရှိနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် မောရှေသည် ဆက်လက်ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ပြီး ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့ကို မစွန့်ပစ်ဘဲ ခါနာန်ပြည်သို့ သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါရန် တောင်းဆိုသည် (၃၃:၁၂–၁၃)။ ဘုရားသခင်က မောရှေနှင့်အတူ သွားမည်ဖြစ်သော်လည်း လူတို့နှင့်အတူ မသွားဟု ပြောတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၄)။ မောရှေသည် ဤအဖြေကို မကျေနပ်ပါ။ နောက်ဆုံးတွင် မောရှေနှင့် ဆက်ဆံရေးရှိသောကြောင့် လူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါမည်ဟု ထာဝရဘုရားက ကြေညာတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၇)။ ထာဝရဘုရားသည် လူတို့နှင့်အတူ ခါနာန်သို့ လိုက်ပါမည်ဟူသော အတည်ပြုချက်ရရှိရန် မောရှေက ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို မြင်ခွင့်ပေးရန် တောင်းဆိုသည် (အခန်းငယ် ၁၈)။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဘုရားသခင်သည် ထိုတောင်းဆိုချက်ကို ခွင့်မပြုနိုင်သော်လည်း မောရှေအား ကိုယ်တော်၏ ချစ်ခြင်း၊ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် သနားခြင်းကို မြင်စေနိုင်သည် (အခန်းငယ် ၁၉–၂၃)။

၃၄:၁–၉။ မောရှေ တောင်ပေါ်သို့ တက်ခြင်း။ ပထမကျောက်ပြားများနှင့် တူညီသော ကျောက်ပြားနှစ်ချပ်ကို ဖြတ်ပြီး (အခန်းငယ် ၄) တောင်ထိပ်သို့ ယူဆောင်လာရန် မောရှေအား ညွှန်ကြားသည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိလက်ညှိုးဖြင့် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ထိုကျောက်ပြားများပေါ်တွင် ထပ်မံရေးထိုးတော်မူမည်။ ဤကျောက်ပြားများကို အကာရှသားသေတ္တာတစ်ခုထဲတွင် ထားမည် (တရားဟောရာ ၁၀:၃–၅)၊ နောက်ပိုင်းတွင် ပဋိညာဉ်သေတ္တာအတွင်း ထည့်ထားမည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၇:၁၊ ၁ ရာဇဝင် ၈:၉၊ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၅:၁၀)။ မောရှေသည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ ထာဝရဘုရားသည် တိမ်ထဲတွင် ဆင်းသက်တော်မူပြီး (အခန်းငယ် ၅) မိမိကိုယ်ကို “ထာဝရဘုရား၊ ထာဝရဘုရားဘုရားသခင်” ဟု ဖော်ပြတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၆)။ ဤသို့ဖြင့် ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ပဋိညာဉ်ဘုရားသခင်ဖြစ်သော “ယာဝေ ဘုရားသခင်” အဖြစ် မိမိကိုယ်ကို ဖော်ပြသည်။ ဤအခါတွင် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏စရိုက်လက္ခဏာ၏ အချက်ခုနစ်ချက်ကို မောရှေအား ဖော်ပြတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် သနားကရုဏာရှိ၍ သနားကြင်နာတတ်သည်။ မိမိ၏သားသမီးများထံ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်ဖြင့် ချဉ်းကပ်ပြီး သူတို့၏ရုန်းကန်မှုများကို ဂရုစိုက်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျေးဇူးပြုတတ်ပြီး မထိုက်တန်သူများအပေါ် ပေးအပ်သော ကရုဏာကို ဖော်ပြသော စကားလုံးဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် အမျက်နှေးပြီး အမှားများအပေါ် စိတ်ရှည်သည်းခံတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဟေဗြဲစကားလုံး “ခေဆက်” ဖြစ်သော “ကောင်းမြတ်ခြင်း၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ သို့မဟုတ် ကရုဏာ” နှင့် “အဲမက်” ဖြစ်သော “သမ္မာတရား” နှင့်/သို့မဟုတ် “သစ္စာရှိခြင်း” တို့ဖြင့် ကြွယ်ဝတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ ချစ်ခြင်းနှင့် သစ္စာရှိခြင်းသည် အကန့်အသတ်မရှိပါ။ ကိုယ်တော်၏ “ခေဆက်” (အခန်းငယ် ၇) ကို အလေးပေးရန် ထပ်မံဖော်ပြထားပြီး “ထောင်ပေါင်းများစွာ” အတွက် ရရှိနိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တော်သည် “အဝန်”—“အပြစ် သို့မဟုတ် မတရားမှု”၊ “ပေရှာ”—“လွန်ကျူးမှု သို့မဟုတ် ပုန်ကန်မှု” နှင့် အပြစ်တို့ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် “ခွင့်လွှတ်သည်” ဟု ဘာသာပြန်သော ဟေဗြဲစကားလုံး “နာဆာ” သည် စာသားအတိုင်း “မြှောက်တင်သည်၊ သယ်ဆောင်သည်” ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ထိုအရာသည် ဘုရားသခင်က မိမိလူတို့၏ အပြစ်များနှင့် ပြုတော်မူသောအရာဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ဝန်များကို မြှောက်တင်ပြီး “ပင်လယ်၏ နက်နဲရာထဲသို့” ပစ်ချတော်မူသည် (မိက္ခာ ၇:၁၉)။ ဥပဒေရေးရာအခြေအနေတွင် “နာဆာ” သည် အပြစ်အတွက် တာဝန်ယူခြင်းဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ရာတွင် အပြစ်အတွက် တာဝန်ယူ၍ အပြစ်ကို မိမိအပေါ် ယူတော်မူသည်။ ခရစ်တော်အားဖြင့် ထိုအရာကို ပြုတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်ကို ဆက်လက်ငြင်းပယ်သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ခံကြရမည်။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးပြုခြင်း၊ ချစ်ခြင်း၊ ကရုဏာနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းတို့၏ လက္ခဏာအားလုံးကို ကျဆုံးနေသော အပြစ်ရှိသတ္တဝါများသည် အပြစ်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတသောအမျက်တော်နှင့် ဆက်စပ်၍သာ အမှန်တကယ် တန်ဖိုးထားနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ခရစ်တော်မရှိဘဲနှင့် ကိုယ်တော်၏ခွင့်လွှတ်ခြင်းမရှိလျှင် ထာဝရသေခြင်းကို အပြည့်အဝ ထိုက်တန်ကြသည်။

၃၄:၁၀–၃၅။ ပဋိညာဉ်အသစ်ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်း။ ဘုရားသခင်သည် မိမိကို ခွင့်လွှတ်တတ်သော ဘုရားသခင်အဖြစ် ဖော်ပြတော်မူခဲ့ပြီး ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့သော မိမိလူတို့ကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းအားဖြင့် ထိုအရာကို ပြသတော်မူသည်။ သူတို့နှင့် ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီး အစောပိုင်းတွင် ဖော်ပြခဲ့သော ကတိများနှင့် အခြေအနေများအတိုင်း ပဋိညာဉ်တစ်ရပ်ကို ထပ်မံပြုမည်ဟု ကတိပြုတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၁–၂၈၊ ထွက်မြောက်ရာ ၂၃:၁၀–၃၃)။ ကိုယ်တော်သည် မနာလိုသော ဘုရားသခင်ဖြစ်ပြီး (အခန်းငယ် ၁၄) တစ်ပါးတည်းသော ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် သစ္စာခံခြင်းကို တောင်းဆိုတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ပဋိညာဉ်ဖက်များထံမှ ပဋိညာဉ်ပညတ်တော်ကို ဆက်လက်နာခံရန် တောင်းဆိုတော်မူသည်။ တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသောအခါ မောရှေ၏မျက်နှာသည် ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်ကြောင့် ထွန်းလင်းနေပြီး လူတို့အား ဘုရားသခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြန်လည်ပြောပြသည်။ သူ၏ထွန်းလင်းသောမျက်နှာသည် ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်တွင် ရှိခဲ့ကြောင်းနှင့် ဘုရားသခင်ခန့်အပ်သော ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။