အခန်းကြီး - (၃၁ - ၃၂)

 

၃၁:၁–၁၁ (၃၅:၃၀–၃၆:၇)။ လက်မှုပညာရှင်များ—ဗေဇလေလနှင့် အဟောလျာဘ။ ဤလူနှစ်ဦးကို အမည်တပ်၍ ခေါ်ယူခြင်းက ယဇ်ပုရောဟိတ်များသာ အမှုတော်ဆောင်ရန် ခေါ်ယူခံရသူများ မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဤလူနှစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝပြီး ဘုရားသခင်သည် ကျွမ်းကျင်သော လက်မှုပညာအတွက် ဉာဏ်ပညာကို သူတို့၏နှလုံးထဲတွင် ထည့်ပေးတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၃၊ ၆)။ ဤအထူးခေါ်ယူမှုကို အလေးပေးဖော်ပြခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် အနုပညာနှင့် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းတို့ကို ကိုယ်တော်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ထင်ဟပ်စေသော အရေးကြီးသည့်နည်းလမ်းများအဖြစ် သတ်မှတ်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်က ဗေဇလေလနှင့် အဟောလျာဘတို့အား ပေးမည့် စွမ်းရည်အမျိုးအစားများကို စာရင်းပြုတော်မူသည်—ဉာဏ်ပညာ၊ နားလည်မှု၊ အသိပညာနှင့် လက်မှုပညာအမျိုးမျိုး (အခန်းငယ် ၃)။ ဉာဏ်ပညာ၊ အသိပညာနှင့် နားလည်မှုတို့ကို ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်ရမည်။ ထိုအရာအားလုံးသည် ဤလူတို့၏အလုပ်ကို ပြီးမြောက်စေရန် လိုအပ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား အလုပ်တစ်ခုအတွက် ခေါ်ယူရုံသာမက ထိုခေါ်ယူခြင်းကို ဖြည့်ဆည်းရန် လိုအပ်သော စွမ်းရည်နှင့် နည်းလမ်းများကိုလည်း ပေးတော်မူသည်။ ဤဆုကျေးဇူးများအားလုံးကို သတ်မှတ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုအတွက်—ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုရန်အတွက် ဝတ်ပြုရာအရပ်အဖြစ် ခမ်းနားသော သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို တည်ဆောက်ရန်—ပေးထားသည်။ ထို့ကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာတွင် အနုပညာကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိသောအရာအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ အနုပညာသည် ဘုရားသခင်အတွက် ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် “အနုပညာသည် အနုပညာအတွက်သာ” ဟုဆိုသော ခေတ်သစ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် လုံးဝကွာခြားသည်။ ဘုရားသခင်ပြုတော်မူသမျှတွင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိပြီး အခြားသူများကို ကိုယ်တော်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခန်းငယ်များတွင် သတ်မှတ်ထားသည့် အနုပညာသည် အမှုဆောင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

၃၁:၁၂–၁၈။ ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ရှောက်ခြင်း။ သန့်ရှင်းရာဌာနတော် တည်ဆောက်ရန် ညွှန်ကြားချက်များကို ဤဥပုသ်နေ့အပိုင်းက အဆုံးသတ်ပေးသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် ပဋိညာဉ်အသစ်ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနတော် အမှန်တကယ်တည်ဆောက်ခြင်းတို့ဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် စတင်သည့် စာပေဖွဲ့စည်းပုံ၏ အချိုးကျအလယ်ဗဟိုတည်ဆောက်ပုံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည် (“ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ဥပုသ်နေ့နှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်” ကိုကြည့်ပါ)။ အရေဖျားလှီးခြင်းသည် အပြင်ဘက်သင်္ကေတအဖြစ် ပေးထားသကဲ့သို့ ဥပုသ်နေ့သည် နှလုံးသား၏ အတွင်းပိုင်းသင်္ကေတဖြစ်ပြီး (အခန်းငယ် ၁၃) ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ပဋိညာဉ်အပေါ် သစ္စာရှိကြောင်း ဖော်ပြသည် (ယေဇကျေလ ၂၀:၁၂၊ ၂၀)။ ၎င်းကို ချိုးဖောက်ခြင်းအတွက် သေဒဏ်သတ်မှတ်ထားခြင်းသည် ၎င်း၏သန့်ရှင်းမှုနှင့် တားဆီးကာကွယ်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်ကို အလေးပေးသည် (အခန်းငယ် ၁၄)။ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ဖြစ်သော ဥပုသ်နေ့၏ သဘောသဘာဝကို ဖန်ဆင်းခြင်းရက်သတ္တပတ်ကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းခြင်းအားဖြင့် အလေးပေးထားသည် (အခန်းငယ် ၁၅)။ ဥပုသ်နေ့၏ ထာဝရတည်တံ့မှုကိုလည်း အခန်းငယ် ၁၆–၁၇ တွင် အလေးပေးထားသည်။ ၎င်းသည် ပညတ်တော်များအနက် အရှည်ဆုံးဖြစ်ပြီး မောရှေသည် သက်သေခံကျောက်ပြားနှစ်ချပ်ကို လက်ခံရရှိမည့်အချိန်မတိုင်မီ ထပ်မံဖော်ပြ၍ အလေးပေးထားသော တစ်ခုတည်းသော ပညတ်တော်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၈)။

၃၂:၁–၃၄:၃၅
ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်း—ရွှေနွားသငယ်

ဤမှတ်တမ်းကို သန့်ရှင်းရာဌာနတော် တည်ဆောက်ရန် ညွှန်ကြားချက်များအပြီး၊ အမှန်တကယ် တည်ဆောက်ခြင်းမပြုမီတွင် ထားရှိထားသည်။ အကြောင်းမှာ ဤအဖြစ်အပျက်သည် ထိုအချိန်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင် ပဋိညာဉ်တော်ရှင်ဘုရားသခင်ကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ပုန်ကန်သောလုပ်ရပ်တစ်ခုကို ဖော်ပြထားပြီး ထိုအပြစ်ကို ကိုယ်တော်က အလွန်လေးနက်စွာ သဘောထားတော်မူသည်။

၃၂:၁–၆။ အီဂုတ္တုပြည်သို့ ပြန်သွားခြင်း။ မောရှေသည် တောင်ပေါ်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေခဲ့ခြင်းကြောင့် လူတို့အကြား မငြိမ်မသက်ဖြစ်လာသည်။ မိမိတို့၏ခေါင်းဆောင်သည် အမြဲတမ်း ပျောက်ကွယ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်၍ အီဂုတ္တုပြည်တွင် အရင်က ကျင့်သုံးခဲ့ဖူးသည့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားကြသည်။ ဟေဗြဲလူများနှင့် သူတို့နှင့်အတူ ထွက်လာသော ရောနှောလူစုသည် သဘာဝတရားကို ရာနှင့်ချီသော နတ်ဘုရားများဖြင့် ကိုးကွယ်သည့် ရှုပ်ထွေးသော နတ်ကိုးကွယ်ရေးဘာသာတရားရှိသော အီဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ဤစိုးရိမ်ပူပန်မှုအချိန်တွင် သူတို့၏ အကန့်အသတ်ရှိသောစိတ်များက မမြင်နိုင်သော ဘုရားသခင်ကို မြင်သာသော ကိုယ်စားပြုမှုတစ်ခု လိုချင်ခဲ့ကြပြီး “ငါတို့အတွက် ဘုရားများကို ပြုလုပ်ပေးပါ” ဟု တောင်းဆိုကြသည် (အခန်းငယ် ၁)။ ရွှေနွားသငယ်သည် အီဂုတ္တုနတ်ဘုရားများစွာအနက် မည်သည့်နတ်ဘုရားကိုမဆို ကိုယ်စားပြုနိုင်သည်။ အာပစ်နွားကို မန်ဖစ်မြို့တွင် အသက်၏ဘုရားဖြစ်သော ပတာအဖြစ် ကိုးကွယ်ကြသည်။ ဟာသေါရကို သီဗ်မြို့တွင် မိခင်ဖြစ်ခြင်း၊ အလှအပ၊ ချစ်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့၏ နတ်ဘုရားမအဖြစ် ကိုးကွယ်ကြသည်။ အခန်းငယ် ၆ နှင့် ၂၅ တွင် လူတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုများကို ဖော်ပြထားပုံတွင် ဟာသေါရကိုးကွယ်မှုနှင့် ဆက်စပ်သော အခမ်းအနားများနှင့် တူညီသည့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရိပ်အမြွက်များ ရှင်းလင်းစွာ ပါရှိသည်။ အာရုန်သည် ဝိညာဉ်ရေးခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး မကြာမီ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် အပ်နှံခံရမည့်သူဖြစ်သော်လည်း ထိုရုပ်တုရှေ့တွင်ပင် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု တည်ဆောက်၍ မီးရှို့ရာယဇ်နှင့် နံ့သာပေါင်းကို ပူဇော်ပြီး ထိုနွားသငယ်သည် သူတို့ကို အီဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်လာသော ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်ဟု ကြေညာခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၄)။ အစ္စရေးနိုင်ငံသည် နောက်ပိုင်းတွင် ၉၃၁/၃၀ ခန့် ဘီစီ၌ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသောအခါ ယေရောဗောင်သည်လည်း နွားသငယ်နှစ်ကောင် ပြုလုပ်၍ ဒန်နှင့် ဗေသလတို့တွင် ထားပြီး အာရုန်၏လုပ်ရပ်ကို တရားဝင်ဖြစ်စေရန် ထိုစကားကိုပင် ကိုးကားခဲ့သည် (၁ ရာဇဝင် ၁၂:၂၈)။

ဥပုသ်နေ့၊ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် တဲတော်

ပညာရှင်များသည် ထွက်မြောက်ရာကျမ်းတွင် သန့်ရှင်းရာဌာနတော် တည်ဆောက်ခြင်း၊ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ဥပုသ်နေ့တို့အကြား ဆက်စပ်မှုတစ်ခုကို အများအားဖြင့် တွေ့ရှိကြသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနတော် တည်ဆောက်ရန် ညွှန်ကြားချက်များနှင့် ၎င်းကို အမှန်တကယ်တည်ဆောက်ခြင်းတို့တွင် ဤအချက်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

၁။ တဲတော်နှင့် ဥပုသ်နေ့။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း၏ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်အကြောင်း ဇာတ်ကြောင်းအလယ်တွင် ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေး၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ဥပုသ်နေ့ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည် အရေးကြီးသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၁:၁၂–၁၈)။ ဘုရားသခင်အတွက် သန့်ရှင်းသောနေရာတစ်ခု တည်ဆောက်ခြင်း—သန့်ရှင်းရာဌာနတော်—ပင်လျှင် ဥပုသ်နေ့ကို ချိုးဖောက်ရန် အကြောင်းပြချက်မဖြစ်နိုင်ပါ။ ၎င်းကို ချိုးဖောက်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်က မေတ္တာဖြင့် တည်ထောင်ပေးထားသော ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ပုန်ကန်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပုန်ကန်ခြင်းသည် ချိုးဖောက်သူတို့သည် ပဋိညာဉ်အဖွဲ့အစည်းနှင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို မသတ်မှတ်တော့ကြောင်း၊ ပဋိညာဉ်၏သင်္ကေတကို ငြင်းပယ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လူထုအဖွဲ့အစည်းမှ ဖယ်ရှားခံရပြီး သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ရှိ ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိခြင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်လည်း ဆုံးရှုံးကြမည်။ ဤနည်းဖြင့် ဘုရားသခင်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်နှင့် ၎င်း၏ဝန်ဆောင်မှုများ၏ အခြေအနေတွင် မိမိအပေါ် သစ္စာရှိရန် အရေးကြီးကြောင်း အလေးပေးတော်မူသည်။ အာကာသအတွင်းရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်—တဲတော်—သည် အချိန်အတွင်းရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်—ဥပုသ်နေ့—ကို အစားမထိုးခဲ့ပါ။

၂။ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၊ ဥပုသ်နေ့နှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း။ ထွက်မြောက်ရာ ၂၄–၄၀ ၏ စာပေဖွဲ့စည်းပုံသည် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၊ ဥပုသ်နေ့နှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းတို့ကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ပေါင်းစပ်ထားပုံကို သတိပြုပါ။

က—ဘုရားသခင်ထင်ရှားခြင်း/မောရှေ တောင်ပေါ်သို့ တက်ခြင်း (၂၄:၁၃–၁၈)
ခ—သန့်ရှင်းရာဌာနတော် တည်ဆောက်ရန် ညွှန်ကြားချက်များ (၂၅:၁–၃၁:၁၁)
ဂ—ဥပုသ်နေ့ (၃၁:၁၂–၁၈)
ဃ—အယူဖောက်ပြန်ခြင်း၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်း၊ ပဋိညာဉ်အသစ်ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်း (၃၂–၃၄)
ဂ′—ဥပုသ်နေ့ (၃၅:၁–၃)
ခ′—သန့်ရှင်းရာဌာနတော် တည်ဆောက်ခြင်း (၃၅:၄–၄၀:၃၃)
က′—ဘုရားသခင်ထင်ရှားခြင်း/မောရှေ တဲတော်ထဲသို့ မဝင်နိုင်ခြင်း (၄၀:၃၄–၃၈)

သန့်ရှင်းရာဌာနတော် တည်ဆောက်ခြင်းဇာတ်ကြောင်းကို ရွှေနွားသငယ်ကို ဝတ်ပြုခြင်းက ကြားဖြတ်ထားသည်။ လူတို့သည် ဖန်ဆင်းရှင်ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရန် သတိပေးသင့်သော ဥပုသ်နေ့ပညတ်တော်သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမတိုင်မီနှင့် အပြီးတွင် ရှိနေသည်။ လူတို့သည် နောင်တရပြီး ဘုရားသခင်က ခွင့်လွှတ်တော်မူသဖြင့် သူတို့၏ ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးသည် ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခံရသည်။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းရာဌာနတော် တည်ဆောက်ခြင်းအခြေအနေတွင် ဥပုသ်နေ့ကို ထပ်မံအတည်ပြုခဲ့သည်။

၃။ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်နှင့် ဧဒင်ဥယျာဉ်။ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၊ ဥပုသ်နေ့နှင့် အပြစ်ခွင့်လွှတ်ခြင်းတို့ကို အလေးပေးခြင်းသည် ဧဒင်ဥယျာဉ်ကို သတိရစေသည်။ ဥယျာဉ်သည် အာဒံနှင့်ဧဝတို့၏ နေထိုင်ရာနေရာသာမက (ကမ္ဘာဦး ၂:၈) ဘုရားသခင်သည် သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံရန် လာရာနေရာလည်း ဖြစ်သည် (၃:၈)။ ဤနေရာ၌ပင် ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့အတွက် ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ ဥပုသ်နေ့ကို တည်ထောင်ပေးခဲ့သည် (၂:၁–၂)။ ထို့အပြင် အပြစ်သည် ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်လာသောနေရာ (၃:၁–၈)၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးတရားစီရင်ခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့သောနေရာ (၃:၉–၁၉) နှင့် မိန်းမ၏အမျိုးအနွယ်အားဖြင့် လာမည့်အမျိုးအနွယ်ကို ကိုယ်စားပြုသော ယဇ်ကောင်များအားဖြင့် လူသားတို့အတွက် အပြစ်ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ဘုရားသခင် ပေးအပ်ခဲ့သောနေရာလည်း ဖြစ်သည် (၃:၁၅၊ ၃:၂၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ကြောင့် အစ္စရေးလူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရန်နှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းရှာရန် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်သို့ လာသောအခါ အာဒံနှင့်ဧဝတို့ ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် ဖန်ဆင်းရှင်နှင့်အတူ ရှိခဲ့သည့် မူလဆက်ဆံရေးနှင့် ပြည့်စုံသော သဟဇာတဖြစ်မှုသို့ ဝိညာဉ်ရေးအရ ပြန်လာနေကြသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သန့်ရှင်းရာဌာနတော် တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ကမ္ဘာဦးကျမ်းရှိ ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်ကြောင်းအကြား ဆက်စပ်မှုရှိသည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်းတွင် ခုနစ်ရက်ရှိသကဲ့သို့ ထွက်မြောက်ရာကျမ်းတွင် မောရှေအား သန့်ရှင်းရာဌာနတော် မည်သို့တည်ဆောက်ရမည်ကို ညွှန်ကြားသော ဘုရားသခင်၏ မိန့်ကြားချက် ခုနစ်ကြိမ်ရှိပြီး ထိုမိန့်ကြားချက်များကို “ထာဝရဘုရားက မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်” ဟူသော စကားဖြင့် စတင်ထားသည် (၂၅:၁၊ ၃၀:၁၁၊ ၁၇၊ ၂၂၊ ၃၄၊ ၃၁:၁၊ ၁၂)။ သတ္တမမြောက် မိန့်ကြားချက်မှာ ဥပုသ်နေ့အကြောင်းဖြစ်ပြီး ဖန်ဆင်းခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည် (၃၁:၁–၁၂)။ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို အမှန်တကယ်တည်ဆောက်ခြင်းဇာတ်ကြောင်းသည် ဥပုသ်နေ့ပညတ်တော်ဖြင့် စတင်ပြီး (၃၅:၁–၃) “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း” ဟူသော စကားကို ခုနစ်ကြိမ်အသုံးပြု၍ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့်အညီ လိုက်နာဆောင်ရွက်ခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုသည် (၄၀:၁၇–၃၃)။ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်၊ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နာခံခြင်းအားဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်သည် အရာများကို ခွဲခြားပြီး သီးခြားလုပ်ဆောင်ချက်များ သတ်မှတ်ပေးခြင်းအားဖြင့် ဖန်ဆင်းခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၁:၄၊ ၆၊ ၇၊ ၁၄၊ ၁၈)။ တဲတော်တည်ဆောက်ရာတွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကန့်လန့်ကာသည် သန့်ရှင်းရာအရပ်နှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသန့်ရှင်းရာအရပ်ကို ခွဲခြားပေးသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၆:၃၃)၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် သန့်ရှင်းသောအရာနှင့် အများသုံးအရာ၊ သန့်ရှင်းသောအရာနှင့် မသန့်ရှင်းသောအရာတို့ကို ခွဲခြားသိမြင်ရမည် (ဝတ်ပြုရာ ၁၀:၁၀)။ ခွဲခြားခြင်းအားဖြင့် ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ခုနစ်ရက်စက်ဝန်း၊ ဥပုသ်နေ့တွင် အဆုံးသတ်ခြင်းတို့ကို အလေးပေးထားခြင်းက တဲတော်တည်ဆောက်ခြင်းသည် အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းမှုရှိသော ကမ္ဘာအတွင်း သန့်ရှင်းသောနေရာတစ်ခုကို ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းနေသည့် လုပ်ဆောင်မှုဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထိုနေရာ၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့နှင့် တွေ့ဆုံ၍ သူတို့ကို သန့်ရှင်းစေမည်။ တဲတော်သည် စကြဝဠာအတိုင်းအတာသို့ ရောက်ရှိမည့် ဖန်ဆင်းခြင်းအသစ်၏ အစဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဧဒင်ဥယျာဉ်ရှိ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားတို့၏ မူလဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နေပြီး ထိုပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းသည် အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်မည် (ဝတ်ပြုရာ ၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။

၃၂:၇–၁၄။ ဘုရားသခင်၏ တုံ့ပြန်မှုနှင့် မောရှေ၏ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ခြင်း။ တောင်ပေါ်မှ ထာဝရဘုရားသည် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို မြင်ပြီး ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းကြောင့် လူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အသင့်ရှိကြောင်း မောရှေအား ပြောတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို မိမိ၏လူများဟု မခေါ်တော့ဘဲ မောရှေက အီဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်လာသော လူများဟု ခေါ်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၇)။ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်သူအဖြစ် မောရှေက သူတို့ကို အီဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ခဲ့သူမှာ ကိုယ်တော်တိုင်ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် အမှန်ပင် ကိုယ်တော်၏လူများဖြစ်ကြောင်း ထာဝရဘုရားအား သတိပေးသည် (အခန်းငယ် ၁၁)။ ဘုရားသခင်သည် မောရှေ၏စကားကို နားထောင်ပြီး လူတို့ကို မဖျက်ဆီးတော့ပါ။ မောရှေသည် ဆင်းလာပြီး ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ပဋိညာဉ်ကျိုးပဲ့သွားခြင်းကို အသိအမှတ်ပြု၍ ပညတ်တော်ကျောက်ပြားနှစ်ချပ်ကို ချိုးဖျက်လိုက်သည် (တရားဟောရာ ၉:၁၇)။ သို့သော် ဤလူတို့အပေါ် မောရှေ၏ချစ်ခြင်းသည် အလွန်နက်ရှိုင်းသဖြင့် သူတို့အစား မိမိ၏အသက်ကို ပေးလိုပြီး မိမိ၏အမည်ကို အသက်စာအုပ်မှ ပယ်ဖျက်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၃၂၊ ဗျာဒိတ် ၃:၅၊ ၁၃:၈၊ ၂၀:၁၂–၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် ဘုရားသခင်က သူ၏တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်တော်မူသည်၊ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ အသေခံခြင်းတစ်ခုတည်းသာ လက်ခံနိုင်သော အစားထိုးပူဇော်သက္ကာ ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၅၂:၁၄–၅၃:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။