၃၉:၃၂–၄၀:၃၃။ အလုပ်ပြီးမြောက်ခြင်း။ အခန်းငယ် ၃၁–၄၃ တွင် လူတို့သည် မောရှေအား ထာဝရဘုရား၏ အမိန့်များအတိုင်း အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း နည်းလမ်းသုံးမျိုးဖြင့် သုံးကြိမ် ဖော်ပြထားသည်။ ဤထပ်ခါထပ်ခါဖော်ပြမှုသည် အားလုံးကို ဘုရားသခင်၏အလိုတော်အတိုင်း ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြသည်။ ရွှေနွားသငယ်၏ ပုန်ကန်မှုကို သန့်ရှင်းရာဌာနတော် တည်ဆောက်ရာတွင် နာခံမှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ မောရှေသည် လူတို့အား ကောင်းချီးပေးသည် (အခန်းငယ် ၄၃)။ ဤသည်မှာ ထွက်မြောက်ရာကျမ်းတွင် မောရှေက မည်သူ့ကိုမဆို ကောင်းချီးပေးသည့် တစ်ကြိမ်တည်းသော အဖြစ်အပျက်ဖြစ်သည်။ နွားသငယ်ကို မြင်သောအခါ ယခင်က သူ၏အမျက်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနတော် ပြီးမြောက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကောင်းချီးပေးခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပဋိညာဉ်ကျိုးပဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ကျိန်ခြင်းများသည် ယခုအခါ ပဋိညာဉ်ကို နာခံခြင်းအတွက် ကောင်းချီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထို့နောက် တဲတော်ကို တည်ဆောက်၍ ဆီလိမ်းပြီး အာရုန်နှင့် သူ၏သားများကို အပ်နှံခန့်အပ်သည် (၄၀:၁–၁၆)။ တဲတော်နှင့် ၎င်း၏ပရိဘောဂများအားလုံးကို ဆီဖြင့် လိမ်းရမည် (အခန်းငယ် ၉)။ မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်ကို သီးခြားခွဲထား၍ အပ်နှံပြီး အလွန်သန့်ရှင်းသော သို့မဟုတ် “လုံးဝသန့်ရှင်းသော” အရာအဖြစ် ပြုလုပ်ရမည် (အခန်းငယ် ၁၀)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များကိုလည်း ဆီလိမ်း၍ အပ်နှံရမည် (အခန်းငယ် ၁၃–၁၅)၊ ထိုအမှုကို ဝတ်ပြုရာ ၈ တွင် ပိုမိုအသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ မျိုးဆက်အဆက်ဆက် တည်တံ့မည့် အမြဲတမ်းယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် ဆီလိမ်းခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်းသည် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်နှင့် နောက်ပိုင်းဗိမာန်တော်၏ ဝန်ဆောင်မှုများ ဆက်လက်တည်ရှိသရွေ့ အမြဲတမ်းအပ်နှံခန့်အပ်ခြင်း အခမ်းအနားဖြစ်ကြောင်း အကြံပြုသည် (အခန်းငယ် ၁၅)။
တဲတော်ကို အီဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာပြီး တစ်နှစ်ပြည့်သည့်အချိန်နှင့် အတိအကျကိုက်ညီစွာ ဒုတိယနှစ်၏ ပထမလ ပထမနေ့တွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၂)။ အစ္စရေးလူတို့သည် သိနာတောင်သို့ ရောက်ပြီးနောက် ကိုးလအကြာတွင် ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၁)။ မောရှေနှင့် လူတို့သည် တွေ့ဆုံရာတဲ—တဲတော်—ကို တည်ဆောက်ပြီး ပရိဘောဂများကို သတ်မှတ်ထားသော နေရာများတွင် ဂရုတစိုက် ထားရှိကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏အလုပ်ကို သစ္စာရှိစွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ကြသည်။
၄၀:၃၄–၃၈။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏တဲတော်သို့ ဆင်းသက်တော်မူခြင်း။ တဲတော်သည် ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်နှင့် ပြည့်သွားခြင်းသည် ကောင်းမွန်စွာလုပ်ဆောင်ပြီးမြောက်ခြင်းအတွက် အဆုံးစွန်သော ဆုလာဘ်ဖြစ်သော်လည်း ထိုထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ မိမိလူတို့အနီးတွင် ရှိရန် ဘုရားသခင်၏ ဆန္ဒအမှန်တကယ် ပြည့်စုံလာခြင်းဖြစ်သည်။ မောရှေနှင့် လူတို့သည် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသမျှကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသဖြင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့အလယ်တွင် ကျိန်းဝပ်တော်မူသည်။ ဤအဆုံးသတ်အခန်းငယ်များသည် ထွက်မြောက်ရာကျမ်း၏ အကြောင်းအရာကို ပြန်လည်အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြသည်။ ပဋိညာဉ်ကို တည်ထောင်ပြီး ဘုရားသခင်သည် ယခု မိမိလူတို့အလယ်တွင် ကျိန်းဝပ်တော်မူကာ သူတို့၏လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံးကို ဦးဆောင်တော်မူမည်။ ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိခြင်း၏ အလင်းသည် အစ္စရေးလူမျိုးအားလုံး၏ မြင်ကွင်းတွင် ရှိမည် (အခန်းငယ် ၃၈)။ ထိုအရာက သူတို့သည် သာမန်လူမျိုးမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင် ဦးဆောင်သောလူမျိုးဖြစ်ကြောင်း သတိပေးသည်။ ထွက်မြောက်ရာ ၂၅:၉ ၏ ကတိတော်သည် ပြည့်စုံလာပြီ။ သူတို့၏ အနာဂတ်ခရီးသည် သူတို့အလယ်တွင် ကျိန်းဝပ်မည့် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ ဖြစ်တော့မည်။ ကတိထားရာပြည်သို့ ခရီးဆက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်လာချိန်တွင် လူတို့၏နှလုံးသားများသည် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တုန်လှုပ်နေကြပြီး ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အလယ်တွင် ရှိတော်မူကြောင်း သိရှိကြသည်။ ခရစ်ယာန်စာဖတ်သူသည်လည်း ရှေ့သို့ မျှော်ကြည့်နေပြီး ခရစ်တော်သည် အသင်းတော်အတွင်း ရှိတော်မူကာ ကောင်းကင်ကတိထားရာပြည်သို့ သွားရာခရီးတွင် အသင်းတော်ကို ဦးဆောင်နေတော်မူကြောင်း သိရှိသည် (ယောဟန် ၁၆:၁၃–၁၅၊ ဟေဗြဲ ၁၂:၁–၂)။ ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း ကောင်းမွန်သောအလုပ်ကို စတင်တော်မူသောသူသည် ၎င်းကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်တော်မူမည် (ဖိလိပ္ပိ ၁:၆)။ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကိုင်စွဲထားသော ကတိတော်ဖြစ်သည်။
No comments:
Post a Comment