အခန်း ၁၁—မှူးမတ်၏သား

 

အခန်း ၁၁—မှူးမတ်၏သား

ရှမာရိလူတို့နှင့် နှစ်ရက် အမှုတော်ဆောင်ပြီးနောက် ယေရှုသည် သူတို့ကို ထားခဲ့၍ ဂါလိလဲပြည်သို့ ခရီးဆက်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိငယ်စဉ်ဘဝနှင့် လူပျိုဘဝအစပိုင်းကို ကုန်ဆုံးခဲ့သော နာဇရက်မြို့၌ မနားတော်မူပေ။ ထိုနေရာရှိ တရားဇရပ်၌ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို ဘိသိက်ခံသူဖြစ်ကြောင်း ကြေညာသောအခါ လက်ခံကြိုဆိုမှုမှာ အလွန်မကောင်းသဖြင့်၊ ပို၍အသီးအပွင့်ဖြစ်ထွန်းမည့် လယ်ကွင်းများကို ရှာဖွေကာ နားထောင်မည့်နားများနှင့် မိမိ၏သတင်းစကားကို လက်ခံမည့်နှလုံးသားများထံ ဟောပြောရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူသည်။ ပရောဖက်တစ်ဦးသည် မိမိ၏ဇာတိနိုင်ငံ၌ ဂုဏ်အသရေမရှိဟု ကိုယ်တော်က တပည့်တော်တို့အား ကြေညာတော်မူသည်။ ဤစကားသည် မိမိတို့အလယ်၌ အထင်အရှားမပြဘဲ နှိမ့်ချစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက အနီးကပ်သိကျွမ်းခဲ့သောသူတစ်ဦးတွင် အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်း၍ ချီးကျူးဖွယ်ကောင်းသော တိုးတက်မှုတစ်စုံတစ်ရာကို အသိအမှတ်ပြုရန် လူများစွာ၌ရှိတတ်သော သဘာဝအရ မလိုလားမှုကို ဖော်ပြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုလူများသည် သူစိမ်းတစ်ဦးနှင့် စွန့်စားသွားလာသူတစ်ဦး၏ အထင်အမြင်ကြီးစွာ ပြောဆိုမှုများကြောင့် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားနိုင်ကြသည်။

ကာနမြို့၌ ယေရှုပြုတော်မူခဲ့သော အံ့ဖွယ်အမှုသည် ကိုယ်တော်အား နွေးထွေးစွာ လက်ခံကြိုဆိုရန် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ ပသခါပွဲမှ ပြန်လာကြသောလူတို့သည် ညစ်ညမ်းစေခံရသော ဗိမာန်တော်ကို အံ့ဖွယ်သန့်ရှင်းစေတော်မူခြင်းအကြောင်း၊ ထို့နောက် ဖျားနာသူတို့ကို ကျန်းမာစေခြင်း၊ မျက်စိကန်းသူတို့ကို မြင်စေခြင်းနှင့် နားပင်းသူတို့ကို ကြားစေခြင်းတို့၏ အံ့ဖွယ်အမှုများအကြောင်း သတင်းကို ပြန်ယူလာကြသည်။ ဗိမာန်တော်၏ ဂုဏ်သရေရှိသူများက ကိုယ်တော်၏အမှုများအပေါ် ချမှတ်သောဆုံးဖြတ်ချက်သည် ဂါလိလဲပြည်၌ ကိုယ်တော်၏လမ်းကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား လူအများသည် ဗိမာန်တော်အပေါ် ပြုမူခဲ့သော မတရားပြုမှုနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ မြင့်မားသောမာနထောင်လွှားမှုကို ဝမ်းနည်းခဲ့ကြပြီး၊ ထိုအုပ်စိုးသူများကို ထွက်ပြေးစေနိုင်သော တန်ခိုးရှိသည့် ဤသူသည် အမှန်ပင် မျှော်လင့်စောင့်စားနေသော ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။

ယေရှုသည် ယုဒပြည်မှ ကာနမြို့သို့ ပြန်ရောက်လာပြီဟူသော သတင်းသည် မကြာမီ ဂါလိလဲပြည်တစ်ဝန်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထိုသတင်းသည် ကပေရနောင်မြို့ရှိ ဂုဏ်သရေရှိသူတစ်ဦး၏ နားသို့ ရောက်လာသည်။ သူသည် ဂုဏ်အသရေအတန်အသင့်ရှိသော ယုဒလူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ဖျားနာသူများကို ကုသနိုင်သည့် တန်ခိုးရှိကြောင်း ကြားသိရသောအခါ သူသည် အလွန်စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား သူ၏သားတစ်ဦးသည် ရောဂါခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုဖခင်သည် ယုဒလူတို့အကြား အတတ်ပညာအရှိဆုံး ဆရာဝန်များထံ တိုင်ပင်ခဲ့ပြီး၊ သူတို့က ထိုအခြေအနေသည် ကုသ၍မရနိုင်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ကာ သူ၏သားသည် မကြာမီ သေဆုံးရမည်ဟု ပြောခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယေရှုသည် ဂါလိလဲပြည်၌ ရှိနေကြောင်း ကြားသိသောအခါ သူ၏နှလုံးသည် အားတက်လာသည်။ အကြောင်းမူကား ရေကို အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် စပျစ်ရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ဗိမာန်တော်ကို ညစ်ညမ်းစေသူများကို နှင်ထုတ်နိုင်သောသူသည် သေခြင်း၏အစွန်းအနားမှပင် သူ၏သားကို ကျန်းမာစေနိုင်မည်ဟု သူယုံကြည်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကပေရနောင်မြို့သည် ကာနမြို့နှင့် အတော်အတန်ဝေးသဖြင့်၊ ယေရှုကိုရှာ၍ မိမိ၏တောင်းပန်ချက်ကို တင်ပြရန် အိမ်မှထွက်သွားလျှင် အလွန်အခြေအနေဆိုးနေသော ကလေးသည် မိမိမရှိစဉ် သေဆုံးသွားမည်ကို မှူးမတ်သည် စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတာဝန်ကို အစေခံတစ်ဦးအား အပ်နှံရန် မရဲပေ။ အကြောင်းမူကား ချစ်ခင်သောမိဘတစ်ဦး၏ ဆုတောင်းတောင်းပန်ခြင်းသည် မဟာဆရာဝန်ကြီး၏ နှလုံးသားကို သနားခြင်းဖြင့် ထိမိစေပြီး သေလုနီးပါးဖြစ်နေသော မိမိသား၏ အိပ်ရာဘေးသို့ ဖခင်နှင့်အတူ လိုက်ပါစေမည်ဟု မျှော်လင့်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အချိန်မီမရောက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလျင်အမြန် ကာနမြို့သို့ သွားခဲ့သည်။ ယေရှုကို ဝန်းရံထားသော လူအုပ်ကြားမှ လမ်းဖောက်ဝင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တော်ရှေ့၌ ရပ်နေသည်။ သို့သော် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခရီးသွားခြင်းကြောင့် ဖုန်ထူ၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော လူတစ်ဦးကိုသာ မြင်ရသောအခါ သူ၏ယုံကြည်ခြင်း ယိမ်းယိုင်သွားသည်။ သူလာရောက်တောင်းဆိုသည့်အရာကို ဤသူက ပြုလုပ်ပေးနိုင်မည်ဟု သံသယဝင်သော်လည်း စမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ယေရှုထံမှ နားထောင်ပေးရန် အခွင့်ရပြီး မိမိလာရောက်ရသည့်အကြောင်းကို ပြောပြကာ မိမိ၏သားကို ကုသပေးရန် အိမ်သို့အတူလိုက်ပါပေးရန် ကယ်တင်ရှင်အား တောင်းပန်သည်။ သို့သော် ယေရှုသည် သူ၏ဝမ်းနည်းခြင်းကို သိပြီးဖြစ်သည်။ မှူးမတ်သည် မိမိအိမ်မှ မထွက်ခွာမီကတည်းက သနားကြင်နာသော ရွေးနုတ်ရှင်သည် ထိုဖခင်၏ဝမ်းနည်းခြင်းကို သိမြင်ထားပြီးဖြစ်ကာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကြီးမားသော နှလုံးသားသည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသော ကလေးအပေါ် ကိုယ်ချင်းစာခြင်းဖြင့် လှည့်လည်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဖခင်သည် ကယ်တင်ရှင်အပေါ် မိမိယုံကြည်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ စိတ်ထဲ၌ အခြေအနေများ ချမှတ်ထားကြောင်းကိုလည်း ကိုယ်တော်သိတော်မူသည်။ မိမိတောင်းပန်ချက်ကို မပေးလျှင် ကိုယ်တော်ကို မေရှိယအဖြစ် ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။ ဖခင်သည် အလွန်ပြင်းထန်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် စောင့်နေစဉ် ယေရှုက သူ့အား “သင်တို့သည် နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို မမြင်လျှင် ယုံကြည်ကြမည်မဟုတ်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဤနေရာတွင် မှူးမတ်၏ အပေါ်ယံယုံကြည်ခြင်းကို ဖော်ပြတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုယုံကြည်ခြင်းသည် ခရစ်တော်က မိမိတောင်းဆိုသောအမှုကို ပြုသည်ဖြစ်စေ မပြုသည်ဖြစ်စေ ထိုအပေါ်မူတည်၍ ကိုယ်တော်ကို လက်ခံရန် သို့မဟုတ် ပယ်ချရန် သူ့ကို ဦးဆောင်မည်ဖြစ်သည်။

ယေရှုသည် ကလေးကို ကုသရန်သာမက ဖခင်၏ မှောင်မိုက်နေသောစိတ်ကိုလည်း အလင်းပေးရန် ရည်ရွယ်တော်မူသည်။ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့် မယုံကြည်ခြင်းတို့ ရုန်းကန်နေသည်ကို ကိုယ်တော်မြင်တော်မူသည်။ ဤသူသည် မိမိ၏နောက်ဆုံးနှင့် တစ်ခုတည်းသောမျှော်လင့်ချက်အဖြစ် အကူအညီတောင်းရန် ကိုယ်တော်ထံ လာခဲ့ကြောင်း ကိုယ်တော်သိတော်မူသည်။ ဤမှူးမတ်ထဲတွင် ကိုယ်တော်သည် မိမိလူမျိုးအများအပြား၏ အခြေအနေကို ကိုယ်စားပြုထားသည်ကို မြင်တော်မူသည်။ သူတို့သည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ယေရှုကို စိတ်ဝင်စားကြသည်။ ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးအားဖြင့် ရရှိမည်ဟု မျှော်လင့်သော အထူးအကျိုးကျေးဇူးတစ်စုံတစ်ရာကို လိုချင်ကြသော်လည်း မိမိတို့၏ဝိညာဉ်ရေးရာရောဂါကို မသိကြပေ။ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို မိမိတို့အလွန်လိုအပ်နေကြောင်းကိုလည်း မမြင်ကြဘဲ ယာယီအကျိုးကျေးဇူးတစ်စုံတစ်ရာ ရရှိခြင်းအပေါ် မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို လောင်းကြေးထပ်ထားကြသည်။ ယေရှုသည် ဤအမှုကို ယုဒလူမျိုးအများအပြား၏ အခြေအနေကို ဖော်ပြသည့်အရာအဖြစ် ကိုင်တွယ်တော်မူသည်။ ဤမေးခွန်းထုတ်၍ မယုံကြည်သောအရာကို ရှမာရိလူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုတော်မူသည်။ ရှမာရိလူတို့သည် ဘုရားသခင်စေလွှတ်သော ဆရာတစ်ဦးအဖြစ် ကိုယ်တော်ကို လက်ခံရန် အသင့်ရှိကြပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ဘုရားသခင်ဆန်သောအဖြစ်ကို အတည်ပြုရန် နိမိတ်လက္ခဏာ သို့မဟုတ် အံ့ဖွယ်အမှုမရှိဘဲ ကတိထားတော်မူသော မေရှိယအဖြစ် လက်ခံရန် အသင့်ရှိကြသည်။

ဖခင်၏ဝိညာဉ်သည် မိမိ၏သံသယများကြောင့် မိမိသား၏အသက်ကို ဆုံးရှုံးရနိုင်သည်ဟူသော အတွေးကြောင့် အတွင်းအကျဆုံးအထိ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ယေရှု၏စကားများသည် အလိုရှိသောအကျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ မှူးမတ်သည် ကယ်တင်ရှင်ကို ရှာဖွေခဲ့သည့် မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်များသည် လုံးဝတစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ကြောင်း မြင်လာသည်။ မိမိ၏ယိမ်းယိုင်နေသောယုံကြည်ခြင်းကိုလည်း အမှန်အတိုင်း မြင်လာသည်။ လူတို့၏နှလုံးသားကို ဖတ်ရှုနိုင်သော၊ အရာခပ်သိမ်းကို ပြုနိုင်သောသူတစ်ဦး၏ ရှေ့တော်၌ မိမိအမှန်တကယ် ရှိနေကြောင်း နားလည်လာသည်။ ဤအတွေးသည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသော မိမိ၏ကလေးကို ပိုမိုထင်ရှားစွာ သူ၏စိတ်ထဲသို့ ယူဆောင်လာပြီး၊ အလွန်အမင်း တောင်းပန်သည့်အနေဖြင့် “သခင်၊ ကျွန်တော့်ကလေး မသေမီ ကြွတော်မူပါ” ဟု အော်ဟစ်ပြောဆိုသည်။

သူသည် သံသယဝင်၍ မေးခွန်းထုတ်နေစဉ် သေခြင်းက အဆုံးသတ်သွားနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်သည်။ ဤမျှဖြင့် လုံလောက်ပြီ။ ဖခင်သည် မိမိလိုအပ်ချိန်၌ ယေရှု၏ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် အကျိုးကျေးဇူးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ မိမိကလေးမသေမီ ကြွလာရန် တောင်းဆိုရာ၌ မိမိ၏တစ်ခုတည်းသောမျှော်လင့်ချက်အဖြစ် ယေရှု၏တန်ခိုးကိုသာ ဖက်တွယ်ထားသည်။ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် အင်အားကြီးမားသော ကောင်းကင်တမန်နှင့် နပန်းလုံးစဉ် “ကိုယ်တော်သည် ကျွန်တော့်ကို ကောင်းချီးမပေးလျှင် မလွှတ်ပါ” ဟု ယာကုပ်အော်ဟစ်ခဲ့သည့် ယုံကြည်ခြင်းကဲ့သို့ အခိုင်အမာဖြစ်သည်။

ယေရှုသည် မှူးမတ်၏တောင်းဆိုချက်ကို “သင်၏လမ်းကို သွားလော့။ သင်၏သားသည် အသက်ရှင်၏” ဟု အမိန့်ပေးခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်တော်မူသည်။ ဤတိုတောင်း၍ ရိုးရှင်းသောစကားများသည် ဖခင်၏နှလုံးသားတစ်လျှောက် တုန်လှုပ်စွာ စီးဝင်သွားသည်။ စကားပြောသူ၏ သန့်ရှင်းသောတန်ခိုးကို စကားလုံးတိုင်း၏အသံနေအသံထား၌ သူခံစားရသည်။ ယေရှုသည် ကပေရနောင်မြို့သို့ ကိုယ်တိုင်သွားမည့်အစား ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးဖြင့် ချက်ချင်းဆက်သွယ်သကဲ့သို့ ကုသခြင်းသတင်းကို ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသော သား၏အိပ်ရာဘေးသို့ ပို့ပေးတော်မူသည်။ ကယ်တင်ရှင်၏စကားများကို ပြော၍မကုန်နိုင်အောင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် ပြည့်လျှံကာ အပြည့်အဝယုံကြည်ခြင်းဖြင့် တောင်းပန်သူကို ပြန်လွှတ်တော်မူသည်။ ထိုဖခင်သည် ယခင်က မခံစားဖူးသော ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့ဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်လမ်းကို လှမ်းလျှောက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဝေးရှိ မှူးမတ်၏အိမ်၌ သေလုနီးပါးဖြစ်နေသော ကလေး၏အနားတွင် စောင့်ကြည့်သူများ ရပ်နေကြသည်။ ငယ်ရွယ်စဉ်က အားအင်ပြည့်၍ အချိုးအစားကျသော ကိုယ်ခန္ဓာသည် ယခုအခါ ပိန်ချုံး၍ အားနည်းနေပြီဖြစ်သည်။ ချိုင့်ဝင်နေသော ပါးများသည် အဖျား၏ ပူလောင်မှုဖြင့် နီရဲနေကြသည်။ ရုတ်တရက် အဖျားပျောက်သွားသည်။ သူ၏မျက်စိများမှ ဉာဏ်ရည်သည် တောက်ပလာသည်။ စိတ်သည် ကြည်လင်လာပြီး ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ကျန်းမာခြင်းနှင့် အားအင်တို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ နေ့လယ်၏အပူဆုံးအချိန်၌ပင် အဖျားသည် သူ့ထံမှ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သည်။ အစောင့်အရှောက်များသည် ထိုပြောင်းလဲမှုကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရှုကြသည်။ မိသားစုကို ခေါ်လိုက်ကြပြီး ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် အလွန်ကြီးမားလှသည်။ ကလေး၏ခန္ဓာကိုယ်၌ ရောဂါလက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာ မကျန်တော့ပေ။ ပူလောင်နေသော အသားအရေသည် နူးညံ့၍ စိုစွတ်လာပြီး ကလေးဘဝ၏ ငြိမ်သက်သော အိပ်စက်ခြင်းအတွင်း သူနစ်မြုပ်သွားသည်။

ထိုအတောအတွင်း ဖခင်သည် မျှော်လင့်ချက်ပြည့်သောနှလုံးဖြင့် ခရီးဆက်၍ အလျင်အမြန် သွားနေသည်။ သူသည် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် တုန်လှုပ်ခြင်းတို့ဖြင့် ယေရှုထံသို့ လာခဲ့သည်။ ယခုမူ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချမှုတို့ဖြင့် ကိုယ်တော်ထံမှ ထွက်ခွာလာသည်။ မိမိသည် တန်ခိုးအကန့်အသတ်မရှိသောသူတစ်ဦးနှင့် စကားပြောခဲ့ရကြောင်း အလေးအနက်သေချာမှုကို သူခံစားရသည်။ ယေရှုသည် ကပေရနောင်မြို့၌ မိမိ၏သားကို အမှန်တကယ် ကုသပေးခဲ့သည်ဟူသော သံသယသည် သူ၏စိတ်ထဲသို့ လုံးဝမဝင်လာပေ။ အိမ်နှင့် အနည်းငယ်အကွာတွင်ပင် အစေခံများက သူ့ကိုတွေ့၍ သားဖြစ်သူ ပြန်လည်ကျန်းမာလာပြီဟူသော ဝမ်းမြောက်ဖွယ်သတင်းကို ပြောကြသည်။ ပေါ့ပါးရွှင်လန်းသောနှလုံးဖြင့် အလျင်အမြန် ဆက်သွားပြီး အိမ်အနီးသို့ရောက်သောအခါ ကျန်းမာလှပတောက်ပနေသော ကလေးသည် သူ့ကိုကြိုဆိုရန် ပြေးထွက်လာသည်။ သေခြင်းမှ ပြန်လည်အသက်ရှင်လာသူတစ်ဦးကဲ့သို့ သူ့ကိုနှလုံးနှင့် ဖက်ထားပြီး ဤအံ့ဖွယ်ပြန်လည်ကျန်းမာစေခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်အား အကြိမ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်သည်။

မှူးမတ်နှင့် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားအားလုံးသည် ယေရှု၏တပည့်များ ဖြစ်လာကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ဒုက္ခသည် မိသားစုတစ်စုလုံး၏ ပြောင်းလဲခြင်းအတွက် သန့်ရှင်းစေခံရသည်။ သူတို့သည် ဤအံ့ဖွယ်အမှုကို ကပေရနောင်မြို့တစ်ဝန်းတွင် ကြေညာကြပြီး ခရစ်တော်၏နောက်ထပ်အမှုတော်များအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်အကောင်းဆုံးအမှုများစွာကို ထိုနေရာ၌ ပြုတော်မူခဲ့သည်။

မှူးမတ်၏ ဤအမှုသည် ခရစ်တော်၏နောက်လိုက်အားလုံးအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်သင့်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား မိမိတို့၏ရွေးနုတ်ရှင်အဖြစ် အကြွင်းမဲ့ယုံကြည်ခြင်းထားရန်၊ ကိုယ်တော်ထံသို့ လာသောသူအပေါင်းတို့ကို ကယ်တင်ရန် အသင့်ရှိ၍ အလိုရှိတော်မူကြောင်း ယုံကြည်ရန် အလိုရှိတော်မူသည်။ သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏အဖိုးထိုက်သောဆုကျေးဇူးများကို ပေးအပ်ခြင်းကို နှောင့်နှေးတော်မူသည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် မိမိထံမှ မိမိအလိုရှိသမျှကို တောင်းပိုင်ခွင့်ရစေသော စစ်မှန်သောဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းမှုကို အလွန်နက်နဲစွာ လိုအပ်နေကြောင်း သိရှိခံစားစေရန် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေရန် မကြာခဏ တစ်ခုတည်းသောအကြောင်းရင်းဖြစ်နေတတ်သော တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုကို ဘေးဖယ်ထားရမည်။ မိမိတို့၏ အကူအညီမဲ့မှုနှင့် ခါးသီးသောလိုအပ်မှုကို ဝန်ခံကာ ကိုယ်တော်၏ကတိတော်များကို ယုံကြည်အားကိုးရမည်။ ပင်ပန်း၍ ဝန်လေးသောသူအပေါင်းတို့အား ကိုယ်တော်ထံသို့ လာရန် ဖိတ်ခေါ်တော်မူပြီး သူတို့အား ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပေးတော်မူမည်။