1 ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်အားဖြင့် ယေရှုခရစ်၏ တမန်တော်ဖြစ်သော ငါပေါလုနှင့် ငါညီတိမော သေသည်၊
2 ကောလောသဲမြို့၌နေသော သန့်ရှင်းသူတည်းဟူသော၊ ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်သောညီအစ်ကိုတို့ကို ကြားလိုက်ပါ၏။ သခင်ယေရှုခရစ်နှင့် ငါတို့အဘတည်းဟူသော ဘုရားသခင်အထံတော်က ကျေးဇူးတော်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းသည် သင်တို့၌ ရှိပါစေသော။

မှတ်ချက်စာအုပ်
COMMENTARY

၁:၁-၂

1:1–2

နိဒါန်း

Introduction

ဩဝါဒစာကို စာရေးသူများနှင့် လက်ခံသူများကို အမည်ပေးခြင်း၊ နှုတ်ဆက်စကားဖြင့် စတင်သည်။ ရှင်ပေါလုသည် ကိုယ်ကိုကိုယ် “ဘုရားသခင်၏အလိုတော်အားဖြင့် ယေရှုခရစ်၏ တမန်တော်” ဟု ဖော်ပြသည် (၁:၁)။ ဤဖော်ပြချက်သည် ခရစ်တော်၏ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူအဖြစ် သူ၏အာဏာနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ခရစ်တော်ထံမှ တိုက်ရိုက်ခန့်အပ်ခြင်းကို ညွှန်ပြသည် (တမန်တော် ၉:၁-၉၊ ၂၂:၁-၁၀၊ ၂၆:၁၂-၁၈)။

The letter begins by naming the authors and the recipients and offering a word of greeting. Paul identifies himself as an apostle of Jesus “by the will of God” (Col. 1:1), a description that points to his authority as a spokesperson for Christ and his direct commission from the risen Christ (Acts 9:1–9; 22:1–10; 26:12–18).

 

စာကို ရှင်ပေါလုနှင့် တိမောသေ နှစ်ဦးက ရေးသားခဲ့သည်။ တိမောသေသည် ရှင်ပေါလု၏ အစောဆုံး နောက်လိုက်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အဖိုးတန်ဆုံး၊ အခံရဆုံး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဖြစ်သည် (ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၉-၂၂ ကိုကြည့်)။ သူသည် စာအတွင်း အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ တိမောသေသည် ရှင်ပေါလုနှင့် အတူ အခြားဩဝါဒစာများစွာတွင် ပူးတွဲစာရေးသူဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤဩဝါဒစာသည် ပထမလူများစုံ “ငါတို့” ဖြင့် စတင်သော်လည်း (၁:၃၊ ၉၊ နှိုင့် ၄:၃) အဓိကအပိုဒ်များကို ပထမလူဦးရေ “ငါ” ဖြင့် ရေးသားထားသည် (၁:၂၄–၂:၅၊ ၄:၂-၁၈)။ ထို့ကြောင့် အကြောင်းအရာအများစုကို ရှင်ပေါလုကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူရေးသားခဲ့သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

The letter came from both Paul and Timothy, the latter of whom was an early convert who was considered the most durable and valuable of Paul’s coworkers (see Phil. 2:19–22) and who may have served as secretary for the letter. Timothy also acted as coauthor with Paul in several other letters. While this letter begins with the first-person plural “we” (Col. 1:3, 9; cf. 4:3), major sections of the letter (1:24–2:5; 4:2–18) are written in the first-person singular “I” or “my,” suggesting that Paul is largely responsible for the content.

 

ကောလောသဲမြို့ရှိ ယုံကြည်သူများကို “သန့်ရှင်းသောသူများ၊ သစ္စာရှိသော ညီအစ်ကိုများ” ဟု ရှင်ပေါလုက ခေါ်ဆိုသည် (၁:၂)။ “ကျေးဇူးတော်” (charis) ဟူသော စကားသည် ဂရိဘာသာဖြင့် နှုတ်ဆက်စကား “ချိုင်းရင်” (chairein) နှင့် ဆက်စပ်ပြီး ဂျူးဘာသာ၏ စံနှုတ်ဆက်စကား “ရှာလုံ” (shalom - ငြိမ်သက်ခြင်း) နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသည်။ ရှင်ပေါလု၏ ဩဝါဒစာများစတင်ရာတွင် ဤစကားလုံးများသည် ရိုးရာနှုတ်ဆက်စကားမျှမဟုတ်ဘဲ ခရစ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကြောင့် ရရှိသော နက်နဲသော ရလဒ်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။

Paul’s way of identifying the believers in Colossae was to call them holy and faithful (1:2). His use of charis (“grace”) is probably related to the usual Greek word for “greetings” (chairein), which he joined to the standard Jewish greeting shalom (“peace”). These terms, which were Paul’s characteristic way of beginning a letter, are not simply formalized greetings but are representative of the profound outcome of God’s work through Christ.

 

၁:၃–၂:၅ ကောလောသဲယုံကြည်သူများအတွက် ဘုရားသခင်၏ကယ်တင်ခြင်း

ကောလောသဲဩဝါဒစာ၏ ပထမအဓိကအပိုင်းတွင် ရှင်ပေါလုသည် ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်း၏ ဗဟိုအချက်များကို ကြေညာသည်။ အစပိုင်းတွင် ကောလောသဲယုံကြည်သူများ ဧဝံဂေလိတရားကို ပထမဆုံးကြားခဲ့စဉ်ကို ပြန်လည်သတိတရစေသည့် “ဆုတောင်းချက်အစီရင်ခံစာ” ပုံစံဖြင့် ဖော်ပြသည် (၁:၃-၁၂)။ ထို့နောက် ချစ်ခင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်တော်မူသော ယေရှုအကြောင်း အလွန်လှုံ့ဆော်ဖွယ် ထုတ်ဖော်ချက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပြီး ကယ်တင်ခြင်းအမှု၏ စကြဝဠာအကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ကောလောသဲယုံကြည်သူများကို မည်သို့ထိခိုက်ခဲ့သည်ကို ဖော်ပြသည် (၁:၁၃-၂၃)။ ရှင်ပေါလုသည် ကောလောသဲအသင်းတော်ကို တည်ထောင်သူမဟုတ်သဖြင့် ထိုသူများကို ကိုယ်တိုင်မသိခဲ့သော်လည်း သူတို့အတွက် စိုးရိမ်မှုနှင့် အားထုတ်မှုကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည် (၁:၂၄–၂:၅)။ ဤအရာအားလုံးသည် သူတို့၏ ယခင်က ဧဝံဂေလိတရားကို လက်ခံခြင်းကို ပြန်လည်ခိုင်ခံ့စေရန်နှင့် ၂:၈-၂၃ တွင် ဖြေရှင်းမည့် မှားယွင်းသောအဆုံးအမများမှ ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည် (၁:၂၃၊ ၂:၆ တွင် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည်)။

1:3–2:5

God’s Salvation Offered to the Believers at Colossae

In the first of two major segments of Colossians, Paul proclaims central concepts of Christian faith. Initially, these proclamations take the form of a “prayer report” in which he recalls how the believers in Colossae first heard the gospel (1:3–12). Paul builds to one of the most inspiring statements about Jesus, the beloved Son of God, and how the cosmic scope of His work of redemption impacted the believers in Colossae (1:13–23). While Paul did not found the church in Colossae and therefore did not know his addressees personally, he describes in some detail his concern and labors for them (1:24–2:5). All of this was in the interest of reconfirming their earlier acceptance of the gospel as a way of inoculating them against the false teachings he addresses in 2:8–23 (a motive made explicit in 1:23; 2:6).

 3 သင်တို့သည် ယေရှုခရစ်ကိုယုံကြည်၍၊ သန့်ရှင်းသူအပေါင်းတို့ကို ချစ်ကြသည်ဟု ငါတို့သည် ကြားသဖြင့်၎င်း၊

4 သမ္မာတရားတည်းဟူသော ဧဝံဂေလိတရားကို သင်တို့သည်အထက်က ကြားသိကြသည် အတိုင်း၊ သင်တို့ အဘို့ကောင်းကင်ဘုံ၌ သိုထားသော မြော်လင့်ရာကို ထောက်သဖြင့်၎င်း၊ သင်တို့အဘို့ အစဉ်မပြတ် ဆုတောင်း၍၊
5 ငါတို့သခင်ယေရှုခရစ်၏ ခမည်းတော်တည်းဟူသော ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းကြ၏။
6 ထိုတရားသည် လောကီနိုင်ငံတရှောက်လုံးကို နှံ့ပြားသည်နှင့်အညီ၊ သင်တို့ရှိရာသို့ ရောက်ခဲ့ပြီ။ သင်တို့၌ အသီးသီးခြင်း၊ တိုးပွါးခြင်းကို ပြုသည်နည်းတူ အရပ်ရပ်၌ပင် ပြုတတ်၏။
7 သင်တို့အမှုကို စောင့်၍၊ ခရစ်တော်ထံ၌ သစ္စာရှိသော ဆရာတည်းဟူသော ငါတို့ချစ်သော ကျွန်ချင်း ဧပဖြသည် သင်တို့ကို သွန်သင်သည်အတိုင်း သင်တို့သည် ကြား၍၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို မှန်ကန် စွာ ဝန်ခံသောနေ့မှစ၍ ထိုသို့သောအကျိုးရှိ၏။
8 သင်တို့၌ရှိသော ဝိညာဉ်ပကတိမေတ္တာကို ဧပဖြသည် ငါတို့အားပြခဲ့ပြီ။
9 ထို့ကြောင့်၊ ငါတို့သည် ကြားရသည်နေ့မှစ၍၊ သင်တို့အဘို့ အလိုငှါ အစဉ်မပြတ်ဆုတောင်း ပဌနာပြုလျက် နေကြ၏။
10 ဆုတောင်းသောအချက်ဟူမူကား၊ သင်တို့သည် ကောင်းသော အကျင့်အမျိုးမျိုးတည်း ဟူသော အသီးကိုသီးခြင်း၊ ဘုရားသခင်ကိုသိသော ဥာဏ်တိုးပွါးခြင်း ရှိသဖြင့်၎င်း၊ ဝမ်းမြောက်သောစိတ်နှင့် အရာရာ၌ သည်းခံခြင်း၊ စိတ်ရှည်ခြင်းအလိုငှါ၊ ဘုန်းကြီးသော တန်ခိုးတော်အတိုင်း ခွန်အားနှင့် ပြည့်စုံသဖြင့်၎င်း၊
11 ခမည်းတော်ဘုရား၏ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းလျက်၊ သခင်ဘုရားနှင့် ထိုက်လျောက်စွာ ကျင့်၍ အရာရာ၌ နှစ်သက်တော်မူစေခြင်းငှါ၊ ပညာအမျိုးမျိုး၊ ဓမ္မဥာဏ်အမျိုးမျိုးအားဖြင့် အလိုတော်ကို အကုန်အစင်နားလည်ပါမည်အကြောင်း ဆုတောင်းပဌနာပြု၏။
12 အလင်း၌နေသော သန့်ရှင်းသူတို့၏ အမွေကို ငါတို့သည် ဆက်ဆံဝင်စားထိုက်မည်အကြောင်း ကျေးဇူးပြုတော်မူ၏။

၁:၃-၁၂ ကောလောသဲယုံကြည်သူများအတွက် ရှင်ပေါလု၏ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်း

ကောလောသဲ ၁:၃-၁၂ သည် အဖိုးတန်သော အပိုဒ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရှင်ပေါလု၏ ဆုတောင်းမှတ်တမ်းမှ မှတ်ယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး ကောလောသဲယုံကြည်သူများကို သူဆုတောင်းနေကြောင်း အစီရင်ခံသည့် “ဆုတောင်းချက်အစီရင်ခံစာ” ဖြစ်သည်။ သူတို့အကြောင်း သတင်းကြားသိရသဖြင့် ဝမ်းမြောက်စွာ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် တောင်းလျှောက်ခြင်း ဆုတောင်းချက်များ ပြုခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၃-၈ နှင့် ၉-၁၂)။

1:3–12. Paul’s Thanksgiving and Prayers for the Colossians. Colossians 1:3–12 is a treasure. It is an entry from Paul’s prayer journal, a “prayer report” or “thanksgiving” in which he told believers in Colossae that he was praying for them. Inspired by news of them, he offered joyful prayer full of thanksgiving (vv. 3–8) as well as petitionary prayer for them (vv. 9–12).

 

ရှင်ပေါလုသည် သူ၏ဩဝါဒစာအများစုကို “ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း” ဖြင့် စတင်လေ့ရှိပြီး ဤနေရာတွင် ရှည်လျားပြီး ရှုပ်ထွေးသော ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းကို ပေးထားသည်။ ဤကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းများသည် နောက်ပိုင်းတွင် ဆွေးနွေးမည့် အကြောင်းအရာများနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်။ ကောလောသဲဩဝါဒစာ၏ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းတွင် ရှင်ပေါလုသည် အသင်းတော်ကို ခြိမ်းခြောက်နေသော မှားယွင်းအယူဝါဒကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ အောက်ပါအရာနှစ်ခုကို ပြီးမြောက်စေသည်။

  •  

Paul usually begins his letters with a “thanksgiving,” and the one he offers here is lengthy and complex. These thanksgivings are not just tacked on but are closely connected to the issues he addresses later in the letter. In the thanksgiving in Colossians, Paul accomplishes two tasks as he establishes the argument of the letter: in consideration of the heresy that was threatening the church, he calls to mind the addressees’ conversion experience and the power and purity of the gospel message in which they believed while also assuring them that the hope harbored in that gospel message was reliable. They could depend on it; it needed no correction.

 

ကောလောသဲဩဝါဒစာ၏ ပထမနှစ်ဝက် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း ဆုတောင်းချက် (အခန်းငယ် ၃-၈) တွင် ရှင်ပေါလုသည် ကောလောသဲမြို့သားတို့၏ ခရစ်ယာန်အတွေ့အကြုံကို ဧဖပ္ဖရသ မှ ဧဝံဂေလိတရားကို ပထမဆုံးကြားခဲ့သောအချိန်သို့ ပြန်လည်ခြေရာခံထားသည်။

  • ရှင်ပေါလုသည် သူတို့အတွက် ဆုတောင်းပေးခဲ့သည် (ကျမ်းပိုဒ် ၃)။
  • ရှင်ပေါလုသည် သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းအကြောင်း သတင်းကြားခဲ့ရသည် (အခန်းငယ် ၄၊ ကျမ်းပိုဒ် ၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။
  • ယုံကြည်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကောလောသဲမြို့သားယုံကြည်သူတို့တွင် လုံခြုံသော ခရစ်ယာန်မျှော်လင့်ချက်ရှိခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၅ ပထမအပိုင်း၊ ဤနေရာတွင် အခန်းငယ် ၄-၅ တို့၌ ယုံကြည်ခြင်း၊ မျှော်လင့်ခြင်း၊ ချစ်ခြင်း ဟူသော သုံးတွဲအသုံးများပြုထားသည်ကို သတိပြုပါ၊ ၁ ကောရိန်သု ၁၃:၁၃၊ ဂလာတိ ၅:၅-၆၊ ၁ သက်သာလောနိတ် ၁:၃၊ ၅:၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။
  • ရှင်ပေါလုသည် သူတို့သည် သမ္မာတရားကို ကြားပြီး လက်ခံခဲ့သောနေ့ကို (ကောလောသဲ ၁:၆) ရှည်ရှည်ဝေးဝေး ဖော်ပြထားသည် (ကျမ်းပိုဒ် ၅ ဒုတိယအပိုင်းမှ ၈ အထိ၊ ဧဝံဂေလိတရား ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးတွင် တိုးတက်လျက်ရှိခြင်းအကြောင်း ဝမ်းမြောက်စွာ ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသည်၊ အခန်းငယ် ၆၊ အခန်းငယ် ၂၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။

In the first half of his thanksgiving or prayer report (vv. 3–8), Paul traces the Colossians’ Christian experience back to the moment they first heard the gospel from Epaphras:

•    Paul prayed for them (v. 3).

•    Paul received a report of their faith and love (v. 4; cf. v. 8).

•    Having been converted, the believers in Colossae possessed a secure, Christian hope (v. 5a; noting here in vv. 4–5 the frequent use of the triad faith, hope, and love; cf. 1 Cor. 13:13; Gal. 5:5–6; 1 Thess. 1:3; 5:8).

•    Paul gave an extended description of the day (Col. 1:6) they heard and accepted the truth (vv. 5b–8; with a joyous excursus regarding the progress of the gospel throughout the world, v. 6; cf. v. 23).

 

ခြိမ်းခြောက်လာသော လွဲမှားသောအယူဝါဒကြောင့် ရှင်ပေါလုသည် ယုံကြည်သူတို့ကို သူတို့ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပထမဆုံးရောက်ရှိချိန်၊ ခရစ်တော်၏မေတ္တာတို့ဖြင့် သူတို့နှလုံးသားပထမဆုံးထိမိခဲ့သောအချိန်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁:၂၃၊ ၂:၆၊ ၁ ကောရိန်သု ၆:၉-၁၁၊ ၁၅:၁-၂၊ ဂလာတိ ၁:၆-၉၊ ၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၁၃-၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ရှင်ပေါလုသည် ကလေးနှင့်ယှဉ်သော ရိုးရှင်းမှုဖြင့် “ပထမဆုံးယုံကြည်ခဲ့သော” အစောပိုင်းကာလများတွင် သင်ယူစရာများစွာရှိသည်ဟု ညွှန်ပြလိုပုံရသည် (ရောမ ၁၃:၁၁)။

In view of the threatening heresy, Paul called the believers back to the moment of their conversion, when their hearts were first touched by the love of Christ (cf. 1:23; 2:6; 1 Cor. 6:9–11; 15:1–2; Gal. 1:6–9; 2 Thess. 2:13–15). Paul seems to suggest that there was much to learn from the early days when they “first believed” in childlike simplicity (Rom. 13:11).

 

ရှင်ပေါလုသည် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် စတင်သည် (၁:၃)။ သူသည် ကောလောသဲယုံကြည်သူများအတွက် ဘုရားသခင်ထံ တောင်းလျှောက်နေသော်လည်း (အခန်းငယ် ၉-၁၂) ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းသံနှင့် ဆုတောင်းနေခြင်းဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးများကို စုစည်းကာ ပေးသူအား ကျေးဇူးတင်သည်။

Paul begins the section with a thanksgiving to God (Col. 1:3). While it is clear that Paul was petitioning God on behalf of the believers in Colossae (vv. 9–12), he was praying in a tone of thanksgiving, collecting the blessings of God and thanking the Giver. He prayed for people by thanking God for His activity in their lives.

 

“ငါတို့သည် အမြဲဆုတောင်းနေကြ၏” ဟူသော စကားသည် စဉ်ဆက်မပြတ် ဆုတောင်းနေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ဘဲ မနက်၊ နေ့လယ်၊ ညနေတွင် သတ်မှတ်ထားသော ဆုတောင်းချိန်အတိုင်း ပုံမှန်ဆုတောင်းသည်ဟု ဆိုလိုသည် (ဆာ ၅၅:၁၇၊ ဒံ ၆:၁၀၊ ၁၃)။ ရှင်ပေါလုကို အလုပ်များသော တဲထိုးမျှသာ သို့မဟုတ် ခရီးသွားဓမ္မဆရာအဖြစ်သာ မြင်ယောင်လေ့ရှိသော်လည်း သူသည် ဆုတောင်းခြင်းကို အလွန်အလေးထားပြီး သတ်မှတ်ချိန်အတိုင်း လိုက်နာခဲ့သည်။ ဧဝံဂေလိတရားပျံ့နှံ့ရေးတွင် ဆုတောင်းခြင်းသည် အဓိကနေရာယူထားသည်။

In writing that he and Timothy were always praying for the Colossians (v. 3), Paul probably did not mean that they were literally praying all the time, but that they were praying regularly at the appointed hours of prayer in the morning, at noon, and in the evening (see Ps. 55:17; Dan. 6:10, 13). It is tempting to think of Paul as a busy tentmaker and missionary who fit prayer in whenever possible, but Paul was dedicated to the work of prayer and observed set times for it. He did not see it as an expendable add-on. Prayer was at the heart of his work in spreading the gospel.

 

ကောလောသဲ ၁:၅ တွင် “ကောင်းကင်ဘုံ၌ သိမ်းထားတော်မူသော မျှော်လင့်ခြင်း” ဟူသော စကားစုသည် အထူးအာရုံစိုက်စရာဖြစ်သည် (နှိုင့် အခန်းငယ် ၁၂ “အမွေခံခြင်း”)။ ဤစကားစုသည် ဧဝံဂေလိတရား၏ အမြင့်ဆုံးတန်ဖိုးကို ကောလောသဲယုံကြည်သူများနှင့် ခရစ်တော်ပြန်ကြွလာခြင်းကို စောင့်မျှော်သူအားလုံးအတွက် အနှစ်ချုပ်ပေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့တွင် လူ့ဆန္ဒသက်သက် သို့မဟုတ် မဖြစ်နိုင်သော အိပ်မက်မျှသာ မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ခိုင်မာစွာ တည်ထားတော်မူသော မျှော်လင့်ခြင်းရှိသည်။ ဤခရစ်ယာန်မျှော်လင့်ခြင်း၏ လုံခြုံမှုကို အလေးပေးရန် ရှင်ပေါလုသည် “သိမ်းထားတော်မူသည်” ဟူသော ကြိယာ apokeimai ကို သုံးသည် (လု ၁၉:၂၀ တွင် လုံခြူံစွာ သိမ်းထားသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်၊ ၂တိ ၄:၈ တွင် အဆင်သင့်ထားသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်)။ ထို့အပြင် ဤမျှော်လင့်ခြင်းသည် “ကောင်းကင်ဘုံ၌” ရှိသည်ဟု ဖော်ပြသည် (မာ ၆:၁၉-၂၁ ကိုကြည့်)။ ယေရှုခရစ်တော်အားဖြင့် ပေးသနားတော်မူသော ထာဝရ အသက်ဆိုသည့် အဖိုးတန်ဘဏ္ဍာသည် ပျောက်ဆုံးနိုင်၊ အန္တရာယ်ရှိနိုင်ခြင်း လုံးဝမရှိပါ။ ဤမျှော်လင့်ခြင်း၏ သေချာမှုသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ခိုင်ခံ့စေပြီး ခရစ်တော်၏ ဘုန်းအသရေတော်နှင့် ပြန်ကြွလာခြင်း “မင်္ဂလာရှိသော မျှော်လင့်ခြင်း” ကို စောင့်မျှော်ရင်း ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စေသည် (တိ ၂:၁၃၊ ကောလောသဲ ၃:၁-၁၇ အနက်ကိုကြည့်)။

In the midst of Paul’s prayer is a phrase that deserves close attention regarding the hope that is in heaven for believers (Col. 1:5; cf. v. 12, “the inheritance”). The phrase summarizes the supreme value of the gospel to both the Colossian believers and to all who await Christ’s return. We have an assured, God-established hope, not simply a fleeting human wish or unrealistic dream. As a way of accenting the security of this Christian hope, Paul uses the verb apokeimai, which means “to put away for safekeeping” (as in Luke 19:20) or “to be reserved in readiness” (as in 2 Tim. 4:8). To further underline the confidence we may have in this hope, Paul notes that it is laid up “in heaven” (cf. Matt. 6:19–21). This priceless treasure—everlasting life offered through Jesus Christ—is not subject to risk or loss; it is secure. The certainty of this hope helps steady us and fill us with joy as we await “the blessed hope” of Christ’s glorious coming (Titus 2:13; see commentary on Col. 3:1–17).

 

ကောလောသဲဩဝါဒစာတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို တစ်ကြိမ်တည်းသာ ဖော်ပြထားသည်။ “ဝိညာဉ်တော်၌ ဖြစ်သော ချစ်ခြင်း” (၁:၈)။ အချို့ဘာသာပြန်များတွင် ၁:၉ နှင့် ၃:၁၆ တွင် “ဝိညာဉ်ရေးရာ” ဟု သုံးထားသော်လည်း သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ရည်ညွှန်းဖွယ်ရှိသည်။ ဧဖက်ဩဝါဒစာနှင့် နီးကပ်စွာဆက်စပ်နေသော်လည်း ဤဩဝါဒစာတိုတွင် ဝိညာဉ်တော်အကြောင်း အလေးမထားခြင်းသည် အံ့သြစရာဖြစ်သည် (ဧဖက် ၁:၁၃-၁၄၊ ၂:၁၈၊ ၂၂၊ ၃:၅၊ ၁၆၊ ၄:၃-၄၊ ၃၀၊ ၅:၁၈၊ ၆:၁၇-၁၈)။ ရှင်ပေါလုသည် ကောလောသဲဩဝါဒစာတွင် အဓိကပြဿနာ ဖြစ်သော ယေရှုခရစ်တော်၏ အရေးကြီးမှုကို အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤဝိညာဉ်တော်ဖော်ပြချက်သည် ခရစ်ယာန်အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို လှုံ့ဆော်ပေးတော်မူသော ဝိညာဉ်တော်ကို ကောလောသဲယုံကြည်သူများ သိရှိကြောင်း သတိပေးသည်။

The phrase about love in the Spirit (Col. 1:8) is the only mention of the Holy Spirit in Colossians (in some translations, the adjective “spiritual” is used in 1:9 and 3:16, which likely alludes to the Spirit). This is especially curious given the emphasis placed on the Spirit in the closely related letter to the Ephesians (Eph. 1:13–14; 2:18, 22; 3:5, 16; 4:3–4, 30; 5:18; 6:17–18). Paul focuses his attention in the shorter letter to the Colossians on the major issue in question: the importance of Jesus Christ. However, this mention of the Spirit reminds us that His work was essential to Paul and that the Spirit was known to the believers in Colossae as the One who inspired love within the Christian community.

 

ကောလောသဲမြို့ရှိ ယုံကြည်သူများ ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပထမဦးစွာ ရောက်ရှိခဲ့သည့်အချိန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက်၊ ပေါလုသည် ကောလောသဲ ၁:၉-၁၂ တွင် အချိန်၏ဇာတ်ကြောင်းစီးဆင်းမှုကို ပြောင်းပြန်လှန်ထားသည်။ သူတို့၏အယူခံခြင်းကို ပေါလုကြားသိရသောအခါ၊ ထိုအချိန်မှစ၍ သူနှင့် ဧပဖရတ် တို့ အမြဲပြုလုပ်ခဲ့သည့် ဆုတောင်းပုံစံကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည် (ဗျာ ၃ နှင့် ၄:၁၂-၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ (ဧပဖြကို ၁:၇-၈၊ ၄:၁၂-၁၃ နှင့် ဖိလေမုန် ၂၃ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ သူ၏ကောင်းမွန်သောဥပမာမှ ကျွန်ုပ်တို့ရရှိသော လှုံ့ဆော်မှုနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ကောလောသဲ၊ နိဒါန်းကို ကြည့်ပါ။)

Having worked his way back in time to the moment the Christians at Colossae first believed, Paul reverses the narrative flow of time in Colossians 1:9–12. When Paul heard of their conversion, it triggered a pattern of prayer that he and Epaphras had practiced ever since (cf. v. 3; 4:12–13). (Epaphras is mentioned in 1:7–8; 4:12–13, and Philemon 23. See Colossians: Introduction for a discussion of the inspiration we gain from his good example.)

 

သူ၏ဆုတောင်းချက်ကို ဆက်လက်ဖော်ပြရာတွင်၊ပေါလုသည် ဤယုံကြည်သူသစ်များအတွက် သူ၏ဝိညာဉ်ရေးရာရည်မှန်းချက်များကို ဖော်ပြထားသည်—ထိုရည်မှန်းချက်များသည် ခြိမ်းခြောက်နေသော တရားမဲ့သွေ့လွဲယုံကြည်ချက်နှင့် မသက်ဆိုင်ကြောင်း မဟုတ်ပါ။ပေါလုသည် ကောလောသဲမြို့ရှိ ယုံကြည်သူများ၏ဘဝတွင် အောက်ပါရည်မှန်းချက်များ ပြည့်စုံလာရန် မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ထိုသူများသည် သူ၏အစီရင်ခံစာကို ဘုရားသခင်အအလိုတော်အတိုင်း လှုံ့ဆော်ခြင်းခံရသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

Continuing his prayer, Paul traces his spiritual goals for these new believers—goals that are not unrelated to the threatening heresy. Paul hoped and prayed that the following goals would be realized in the lives of the believers in Colossae who believed that his report was inspired by God:

 

၁. ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ကြရန် (ကောလောသဲ ၁:၉ခြမ်း)။ ပါဝလုသည် သူတို့အား ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ပညာဖြင့် ပြည့်ဝစေရန် ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ထိုပညာသည် ကောလောသဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသော မှားယွင်းသောအယူများနှင့် ဆက်စပ်နေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ပါဝလုသည် ခရစ်တော်၌ ပြည့်စုံမှုအားလုံး နေထိုင်သည်ဟု နှစ်ကြိမ်အတည်ပြုထားသည် (၁:၁၉၊ ၂:၉)။ ခရစ်တော်၌သာ “ပညာနှင့်ဉာဏ်အလုံးစုံသောဘဏ္ဍာ” ရှိသည် (၂:၃)။ ပါဝလုသည် သူ၏လိပ်စာရရှိသူများ မှားယွင်းသောဆရာများ ကြွားဝါနေသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်ပြီး စေ့စပ်တွေးခေါ်သော ပညာအစား၊ ခရစ်တော်ဗဟိုပြုသော ဤပညာဖြင့် ပြည့်ဝစေရန် ဆုတောင်းခဲ့သည်။

1. They Would Have Insight into God’s Will (Col. 1:19b). Paul wished them to be filled with the knowledge of God’s will, which likely relates to the false teachings circulating in Colossae. Paul twice affirms that all fullness dwells in Christ (1:19; 2:9), and it is in Christ that “all the treasures of wisdom and knowledge” are to be found (2:3). Paul prays that his addressees would be filled with this Christ-centered wisdom rather than a secret, speculative knowledge touted by the false teachers.

 

၂. ဘုရားသခင်၏အလိုတော်အတွင်း၌erosene နေထိုင်ကြရန် (ကောလောသဲ ၁:၁၀ဦး)။ ပေါလုသည် ကောလောသဲသားများအား ထိုသခင်နှင့်ထိုက်တန်သော ဘဝတစ်ခု (စာသားအတိုင်း “လမ်းလျှောက်ခြင်း”) ဖြင့် နေထိုင်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် သူသည် ဘဝကို ခြေလျှင်လျှောက်လှမ်းခြင်းခရီးအဖြစ် ပုံဖော်ထားသော ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အသုံးများသော အသုံးအနှုန်းကို အသုံးပြုထားသည် (ဧဖက် ၄:၁၊ ၁ သက် ၂:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ (ဘုရားသခင်ကို နှစ်သက်စေခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ရောမ ၈:၈၊ ၁ သက် ၂:၄၊ ၄:၁ ကိုကြည့်ပါ။)

2. They Would Live within God’s Will (Col. 1:10a). Paul admonishes the Colossians to live a life (lit. “walk”) worthy of the Lord. He uses here a common OT expression that portrays life as a journey on foot (cf. Eph. 4:1; 1 Thess. 2:12). (On pleasing God, see Rom. 8:8; 1 Thess. 2:4; 4:1.)

 

၃. ခရစ်ယာန်အတွေ့အကြုံ၌ ကြီးထွားလာကြရန် (ကောလောသဲ ၁:၁၀ခြမ်း၊ ဗျာ ၆ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အသီးသစ်အောင်ခြင်းနှင့် တိုးပွားလာခြင်းဆိုသော စကားလုံးများကို အသုံးပြုရာတွင် ပေါလုသည် ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်လမ်း၌ ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော “အသီးသီးကြလော့” ဟူသော ပညတ်တော်ကို ထင်ဟပ်နေသည် (က ၁:၂၂၊ ၂၈)။ ထိုအကြောင်းအရာသည် ဓမ္မဟောင်းဇာတ်လမ်းတစ်လျှောက် ဆက်လက်ဖော်ပြထားသည် (ဥပမာ၊ က ၈:၁၇၊ ၁၇:၂၀၊ ထွက် ၁:၇၊ ယေ ၃:၁၆)။ ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်လမ်း၌ ပါဝင်သော ပညတ်တော်၏ အဆုံးစွန်သော ပြည့်စုံခြင်းကို ခရစ်တော်အားဖြင့် လူသားတို့၏ ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်းတွင် တွေ့ရှိရသည် (ကောလောသဲ ၃:၁-၁၇ အပေါ် မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

3. They Would Grow in Christian Experience (Col. 1:10b; cf. v. 6). In using the language of being fruitful and increasing, Paul seems to be reflecting God’s command in the Creation story to “be fruitful” (Gen. 1:22, 28), a theme that is carried down through the OT story (e.g., Gen. 8:17; 17:20; Ex. 1:7; Jer. 3:16). The ultimate fulfillment of the command embedded in the Creation story is to be found in the re-creation of humankind through Christ (see commentary on Col. 3:1–17).

 

၄. ခရစ်ယာန်ကတိကဝတ်တွင် မယိမ်းယိုင်ဘဲ ခိုင်မြဲစေရန် (ကောလောသဲ ၁:၁၁)။ ပေါလုသည် ယုံကြည်သူများ လိုအပ်သမျှသော တန်ခိုးအားလုံးကို ပေးနိုင်စွမ်းရှိသော ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူသည် ကောလောသဲသားများ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေတော်၏ အတိုင်းအတာအားဖြင့် တန်ခိုးကြီးမားစွာ ခွန်အားဖြည့်ပေးခြင်းခံကြရမည်ဟု မြင်ယောင်ခဲ့သည် (ဧဖက် ၁:၁၈-၂၀ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

4. They Would Be Steadfast in Their Christian Commitment (Col. 1:11). Paul exudes confidence in God’s ability to provide all the power believers need. He envisioned the Colossians being strengthened with mighty power on the grand scale of God’s own glorious power (cf. Eph. 1:18–20).

 

၅. အားကောင်းသော ဆုတောင်းဘဝ ရှိကြရန် (ကောလောသဲ ၁:၁၂)။ ဤအပြုသဘောဆောင်သော အရည်အသွေးများကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ချီးမွမ်းခြင်းမပြုဘဲ၊ ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းရန် ပေါလုနှင့်အတူ ပါဝင်ကြရမည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအရာအားလုံးကို ဘုရားသခင်က သူ၏လူမျိုးတို့၏ အမွေခံရန် အခွင့်အရေးကို ဝေမျှခွင့်ပေးထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် ထွက်မြောက်ရာဇာတ်လမ်းမှ စကားလုံးများကို အသုံးပြုလာပြီး သူ၏အငြင်းအခုံ၏နောက်အပိုင်း (ကောလောသဲ ၁:၁၃-၂၃) သို့ ကူးပြောင်းလာချိန်တွင် ထိုစကားလုံးများ ပို၍ထင်ရှားလာသည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဤစကားလုံးများသည် ဣသရေလတိုင်းမျိုးနွယ်များအတွက် ခွဲဝေပေးထားသော နယ်မြေများကို ဖော်ပြသည် (ဥပမာ၊ ယောရှု ၁၂:၇၊ ၁၈:၆)။ ပေါလုသည် ဤအကြောင်းအရာကို ဝိညာဉ်ရေးရာအရ အသုံးချထားသည် (တရားဟော ၃၂:၉ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်၏ ကတိထားသောနယ်မြေသစ်တွင် “အလင်း” ၌ နေထိုင်ရသော ဘုရားသခင်၏လူမျိုးအဖြစ် ပါဝင်ခွင့်ရှိခြင်းကို ဤနည်းဖြင့် အသုံးချထားသည် (ကောလောသဲ ၁:၁၂)။

5. They Would Have a Strong Prayer Life (Col. 1:12). They were not to take credit for any of these positive qualities but were to join Paul in thanking God, since He had enabled them to share the inheritance of His people. Paul begins to use language drawn from Exodus as he transitions to the next section of his argument (Col. 1:13–23), where such language is more pronounced. In the OT, these terms describe the territories allotted to the tribes in the land of Israel (e.g., Josh. 12:7; 18:6). Paul spiritualizes this theme (cf. Deut. 32:9), applying it to the privilege of being part of the people of God who live in “light” (Col. 1:12) in the new promised land of God’s grace.

ကောလောသဲယုံကြည်သူများအတွက် ပေါလု၏ အံ့မခန်းဆုတောင်းချက်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်သော အခါ၊ ထိုဆုတောင်းချက်၏ ရွှင်လန်းသောအသံထုကို လက်လွတ်မခံပါနှင့်။ ဤအလွန်ကြီးမားသော ကောင်းချီးများသည် ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သည်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ၏နာမတော်အားဖြင့် ထိုကောင်းချီးများကို တော ၁:၁၃-၂၃။ ကောလောသဲသားများကို ရွေးနုတ်ရန် ခရစ်တော်၌ ဘုရားသခင်၏လုပ်ဆောင်ချက်။

 As we review Paul’s impressive prayer for the believers in Colossae, do not miss its buoyant tone. He believed that these grand blessings were readily available through God’s grace that is expressed in Jesus Christ. In His name, we have the right to lay claim to them today.

 13 မှောင်မိုက်တန်ခိုးမှလည်း ငါတို့ကိုနှုတ်၍၊ ချစ်တော်မူသော သားတော်၏နိုင်ငံထဲသို့ သွင်းတော်မူ၏။

14 ထိုသားတော်၏ အသွေးအားဖြင့် အပြစ်လွှတ်တော်မူခြင်းတည်းဟူသော ရွေးနှုတ်တော်မူခြင်း ကျေးဇူး ကို ငါတို့သည် ခံရကြ၏။
15 ထိုသားတော်သည် မျက်မြင်မရသော ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်တော်ဖြစ်၏။ ဝေနေယျသတ္တဝါ အပေါင်းတို့တွင်လည်း သားဦးဖြစ်တော်မူ၏။
16 အကြောင်းမူကား၊ ထိုသားတော်သည် ကောင်းကင်ပေါ်၊ မြေကြီးပေါ်မှာရှိသမျှသော ရူပအရာ၊ အရူပ အရာ၊ ရာဇပလ္လင်ဖြစ်စေ၊ အစိုးရခြင်းတန်ခိုးဖြစ်စေ၊ အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်စေ၊ အာဏာစက်ဖြစ်စေ၊ ခပ်သိမ်း သောအရာတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထိုသခင်အားဖြင့်၎င်း၊ ထိုသခင်အဘို့ အလိုငှါ၎င်း၊ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ သည် ဖန်ဆင်းလျက်ဖြစ်ကြ၏။
17 သားတော်သည်လည်း ခပ်သိမ်းသောအရာ မဖြစ်မှီ ဖြစ်တော်မူ၍ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့သည် တန်ခိုးတော်အားဖြင့်သာ တည်ကြ၏။
18 အသင်းတော်တည်းဟူသော ကိုယ်၏ဦးခေါင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ အရာရာ၌ ထူးမြတ်ခြင်းငှါ မူလအရင်း ဖြစ်၍၊ သေသောသူတို့တွင် သားဦးဖြစ်တော်မူ၏။
19 အကြောင်းမူကား၊ ခပ်သိမ်းသောပြည့်စုံခြင်းကို သားတော်၌ ကျိန်းဝပ်စေခြင်းငှါ၎င်း၊
20 လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ သွန်းသောအသွေးတော်အားဖြင့် ရန်ကိုငြိမ်းစေ၍၊ ကောင်းကင်အရာဖြစ်စေ၊ မြေကြီးအရာဖြစ်စေ၊ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို သားတော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် မိဿဟာယဖွဲ့စေ ခြင်းငှါ၎င်း အလိုရှိတော်မူ၏။
21 အထက်က ဘုရားသခင်နှင့်ကွာရှင်း၍၊ ဆိုးညစ်သောအကျင့်ကို ကျင့်သဖြင့် စိတ်နှလုံး၌ ရန်သူဖြစ်သော သင်တို့ကို၊ ကိုယ်ခန္ဓတော်၌ အသေခံတော်မူသော အားဖြင့်၊ ယခုမိဿဟာယဖွဲ့စေတော်မူ၏။
22 အကြောင်းမူကား၊ ကောင်းကင်အောက်၌ ရှိသမျှသော ဝေနေယျသတ္တဝါတို့အား ဟောပြောသဖြင့်၊ သင်တို့သည် ကိုယ်တိုင်ကြားရပြီးသော ဧဝံဂေလိတရား၏ မြော်လင့်ခြင်းမှ မရွေ့လျော့ဘဲ၊
23 တိုက်မြစ်ကျခြင်း၊ တည်ကြည်ခြင်းနှင့်တကွ မြဲမြံစွာယုံကြည်ကြလျှင်၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လျက် အပြစ်တင်ခွင့်နှင့် ကင်းလွတ်လျက်ရှိသော သင်တို့ကို ရှေ့တော်၌ ဆက်သမည်အကြောင်းတည်း။V

ကောလောသဲ ၁:၁၃-၂၃ ကို ကျမ်းစာလွှာတစ်ခုလုံး၏ ဓမ္မသီအိုရီဆိုင်ရာ နှလုံးသားဟု ဖော်ပြနိုင်သည်။ အခန်းငယ် ၁၅-၂၀ ရှိ ကဗျာသည် ခရစ်တော်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ ပေါလု၏အဆုံးအမများ၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် အမှုတော်ကို ဗဟိုပြုထားသော ဤအဖိုးတန်စကားလုံးများတွင် သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုလုံးတွင် အလွန်လှုံ့ဆော်မှုပေးသော အကြောင်းအရာများကို တွေ့ရှိရသည်။ဆိုပိုင်ခွင့်ရှိသည်။

1:13–23. God’s Action in Christ to Redeem the Colossians. Colossians 1:13–23 could be described as the theological heart of the epistle. The poem in vv. 15–20 serves as a high point, if not the summit, of Paul’s teachings about Christ. It is in these treasured words, focused on the person and work of Christ, that we find some of the most inspiring themes in the entire Bible.

 

အခန်းငယ် ၁၃-၁၄ တွင် ပေါလုသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် ခရစ်တော်ကို လက်ခံသောအခါ ဖြစ်ပျက်သည်များကို ပထဝီဝင်အနေဖြင့် ပြောဆိုထားသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ဘုရားသခင်သည် တစ်နိုင်ငံမှ နောက်တစ်နိုင်ငံသို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးသည်—အမှောင်မှ “သားတော်၏နိုင်ငံ” သို့ (အခန်း ၁၃)၊ ယုံကြည်သူများသည် ထိုနေရာ၌ ရွေးနုတ်ခြင်းနှင့် အပြစ်လွှတ်ခြင်းကို ခံစားရသည် (အခန်း ၁၄)။ ရွေးနုတ်ခြင်း (apolytrōsis) ဆိုသည်မှာ ကျွန်ဈေးကွက်မှ လာသော စကားလုံးဖြစ်ပြီး ကျေးဇူးပြုသူတစ်ဦးက ဝယ်ယူပေးခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ခံခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ညွှန်ပြသည်။ ပေါလု၏ ပြင်းထန်သောဘာသာစကားသည် ထွက်မြောက်ရာဇာတ်လမ်းကို အထူးသဖြင့် ထွက် ၆:၆ (ဟောရှေ ၁၃:၁၄၊ မိက္ခာ ၄:၁၀ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ) နှင့် အဲဂုတ္တုနိုင်ငံကို ကျွန်ခံရာနေရာနှင့် အမှောင်နေရာအဖြစ် သမိုင်းကြောင်းကို ဆွဲယူထားသည် (ထွက် ၁၀:၂၁-၂၉)။ ယနေ့ခရစ်ယာန်များအတွက် ကောလောသဲ ၁:၁၃-၁၄ သည် ရှာဖွေစရာမေးခွန်းများ (ဥပမာ၊ “ခရစ်တော်အနိုင်ရရှိပေးထားသော ပြောင်းလဲမှုကြီးကို ငါ့ဘဝတွင် ပြသထားပါသလား။”) နှင့် နှလုံးသားမှ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

In vv. 13–14, Paul speaks geographically of what happens when someone accepts Christ. The person is transferred by God from one kingdom to another—from darkness to “the kingdom of the Son” (v. 13), where believers enjoy redemption and forgiveness (v. 14). Redemption (apolytrōsis) is a term borrowed from the slave market and indicates the freedom from slavery gained through having been purchased by a benefactor. Paul’s vivid language draws on the Exodus story (esp. Ex. 6:6; cf. Hos. 13:14; Mic. 4:10) and the history of Egypt as a place of slavery and darkness (Ex. 10:21–29). For Christians today, Colossians 1:13–14 result in both searching questions (e.g., “Does my life exhibit the dramatic shift Christ has won for me?”) and heartfelt praise.

 

အခန်းငယ် ၁၅-၂၀ တွင် ကဗျာဆန်သော လက္ခဏာများ ပြသထားသည်။ ဥပမာ၊ “ပထမဦးဆုံးသောသားဦး” ဟူသော စကားလုံးကို ထပ်ခါတလဲလဲ အသုံးပြုခြင်း (အခန်း ၁၅၊ ၁၈)၊ ခရစ်တော်ကို ရည်ညွှန်းသော စကားစုမျိုးစုံ (ဥပမာ၊ “ထိုသူသည်”၊ “ထိုသူအားဖြင့်”) နှင့် “အရာအားလုံး” ဟူသော စကားစု။ ဤကဗျာဆန်သော လက္ခဏာများကြောင့် ဤအပိုင်းကို ပေါလုကိုယ်တိုင် အသုံးပြုခဲ့ပြီး လက်ရှိပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် တည်းဖြတ်ခဲ့သည့် အစောပိုင်းခရစ်ယာန်သီချင်းဟောင်းတစ်ပုဒ်ဟု မကြာခဏ ယူဆကြသည်။ သို့သော် ဤကဗျာသည် ပေါလုကိုယ်တိုင်၏ တီထွင်ဖန်တီးမှုသာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

Verses 15–20 display poetic features, such as the repeated use of the term “firstborn” (vv. 15, 18), a variety of phrases that refer to Christ (e.g., “He is,” “through Him”) and the phrase “all things.” Because of these poetic features, the passage is often thought to have been an early Christian hymn that Paul used and perhaps edited to address the issues at hand. However, it may simply be Paul’s own creative composition.

 

ဤကဗျာအတွက် ဖွဲ့စည်းပုံမျိုးစုံကို အဆိုပြုခဲ့ကြသည်။ အကောင်းဆုံးမှာ အခန်းငယ် ၁၅-၁၆ နှင့် ၁၈-၂၀ ဟူ၍ အပိုဒ်နှစ်ပိုဒ်အဖြစ် မြင်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ အခန်းငယ် ၁၇-၁၈ဦးကို အလယ်တွင် ကူးပြောင်းအပိုဒ်အဖြစ် သတ်မှတ်ရန်ဖြစ်သည်။ ယခင်အပိုဒ်သည် ပထမအပိုဒ်ကို အကျဉ်းချုပ်ထားပြီး နောက်အပိုဒ်က ဒုတိယအပိုဒ်ကို မိတ်ဆက်ထားသည်။ ပထမအပိုဒ် (အခန်း ၁၅-၁၆) သည် အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းသူအဖြစ် ခရစ်တော်၏အမှုကို ချီးမွမ်းထားပြီး (ယောဟန် ၁:၃၊ ၁၀၊ ၁ ကော ၈:၆၊ ဟေဗြဲ ၁:၂-၃၊ ၁၀ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ဒုတိယအပိုဒ် (ကောလောသဲ ၁:၁၈-၂၀) သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် သွန်းလောင်းသော သူ၏အသွေးတော်အားဖြင့် အရာအားလုံးကို ပြန်လည်သင့်မြတ်စေခြင်းအမှုကို ချီးမွမ်းထားသည် (အခန်း ၂၀)။ ကဗျာ၏ နှစ်ပိုင်းကို ခရစ်တော်ဗဟိုပြုမှု၊ ပထမတွင် ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ်နှင့် နောက်တွင် ပြန်လည်သင့်မြတ်စေသူအဖြစ်၊ နှင့် “အရာအားလုံး” ကို ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်စေခြင်း၏ ပစ်မှတ်အဖြစ် တစ်သမတ်တည်း အာရုံစိုက်မှုဖြင့် ပေါင်းစည်းထားသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ရွေးနုတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အမှုတော်နှစ်ခုကို ခရစ်တော်၏ ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် တန်ခိုးတော်တွင် ပေါင်းစည်းထားသည်။

A variety of structures have been proposed for the poem. It seems best to view it as two stanzas (vv. 15–16, 18–20), with vv. 17–18a serving as a transition in which the former summarizes the first stanza and the latter introduces the second. The first stanza (vv. 15–16) celebrates Christ’s work as Creator of all things (cf. John 1:3, 10; 1 Cor. 8:6; Heb. 1:2–3, 10), and the second (Col. 1:18–20) celebrates Christ’s work in reconciling all things through His blood on the cross (v. 20). The two halves of the poem are drawn together by a consistent focus on Christ, first as Creator and then as Reconciler, and by the presence of “all things” as the object of both creation and reconciliation. The acts of creation and redemption are unified in the person and power of Christ.

 

ကဗျာ၏ အရေးကြီးသော စကားစုတစ်ခုချင်းစီ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဂရုတစိုက် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရကျိုးနပ်သည်။ ပထမအပိုဒ် (အခန်း ၁၅-၁၇) ကို “မမြင်နိုင်သော ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်” ဟူသော အတည်ပြုချက်ဖြင့် စတင်ထားသည်။ ပေါလုအသုံးပြုသော ဂရိစကားလုံး eikōn သည် “ပုံသဏ္ဍာန်”၊ “တူညီမှု” သို့မဟုတ် “ရုပ်တု” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ပေါလုသည် ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်လမ်းကို ဆက်လက်ဆွဲယူထားပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် လူသားကို ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဍာန်တော်အတိုင်း ဖန်ဆင်းတော်မူသည်ဟု အတည်ပြုထားသည် (ဂရိဘာသာ eikōn၊ ကမ္ဘာဦး ၁:၂၇)။ ဟေဗြ ၁:၂-၃ နှင့် ၂ ကော ၄:၆ တို့တွင် ဤအယူအဆကို ပိုမိုဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်ထံ ဝင်ရောက်လိုပါက (အရှင်မမြင်နိုင်သော ဘုရားသခင်ကို မြင်ရန်နှင့် သိရန်) ယေရှုကို ကြည့်ရှုရမည်ဟု ပါဝလုငြင်းခုံထားသည်။ ကောလောသဲယုံကြည်သူများသည် ဘုရားသခင်၏ အဆုံးအဖြတ်ပေးသော ဗျာဒိတ်တော်ကို အခြားနေရာတွင် ရှာဖွေရန် သွေးဆောင်ခံနေရသည်ဖြစ်၍ ဤသတိပေးချက်ကို လိုအပ်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့လည်း ထိုနည်းတူပင် လိုအပ်သည်။

It is worth reflecting carefully on the meaning of each important phrase of the poem. The first stanza (vv. 15–17) opens with the assertion that Jesus is “the image of the invisible God.” The Greek word Paul uses for image is eikōn, which means “image,” “likeness,” or even “idol.” Paul continues to draw on the Creation story, which asserts that God created humankind in His own image (Gr. eikōn; Gen. 1:27). Hebrews 1:2–3 and 2 Corinthians 4:6 both describe this concept further. Paul argues that if we wish to have access to God (i.e., to see the invisible God and to know Him), we must look to Jesus. The believers in Colossae, who were being tempted to look elsewhere for the definitive revelation of God, needed this reminder, and so do we.

 

နောက်တွင် ယေရှုကို “ဖန်ဆင်းခြင်းအားလုံးထက် ပထမဦးဆုံးသောသားဦး” ဟု ဖော်ပြထားသည် (ကောလောသဲ ၁:၁၅)။ ဤစကားစုကို ကဗျာ၏ ဒုတိယအပိုဒ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်ထားပြီး ခရစ်တော်ကို သေခြင်းမှ “ပထမဦးဆုံးသောသားဦး” ဟု ဖော်ပြထားသည် (အခန်း ၁၈)။ ကျမ်းသစ်ကျမ်းတွင် “ပထမဦးဆုံးသောသားဦး” ဟူသော ဂရိစကားလုံး prōtotokos ကို သားဦးသားဖွားခြင်းကို ဖော်ပြရန် မကြာခဏအသုံးပြုသည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၂၈)။ သို့သော် ယေရှုကို ဖော်ပြရန်နှင့် သူ၏ဘွဲ့အမည်အဖြစ် ပိုမိုမကြာခဏ အသုံးပြုသည် (ရော ၈:၂၉၊ ဟေဗြ ၁:၆၊ ဗျာ ၁:၅၊ ထွက် ၄:၂၂၊ ဆာ ၈၉:၂၇ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤနည်းဖြင့် အသုံးပြုသောအခါ၊ ၎င်းသည် ယေရှုကို အဆင့်အတန်းအားဖြင့် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သူ၊ အချိန်အားဖြင့် ဦးစားပေးသူ၊ သို့မဟုတ် အခြားသူများထက် ရှေ့တွင်ရှိသူဟု ဖော်ပြသည်။ ဤအဓိပ္ပာယ်များကို ပေါလု၏ ခရစ်တော်အားဖြင့် “အရာအားလုံး ဖန်ဆင်းခြင်းခံရသည်” ဟူသော ဖော်ပြချက်နှင့် သေခြင်းမှ “ပထမဦးဆုံးသောသားဦး” အဖြစ် အရာအားလုံးထက် အထွတ်အထိပ်ရှိသူဟူသော ခရစ်တော်၏ ချဲ့ထွင်ဖော်ပြချက်တို့ဖြင့် အတည်ပြုထားသည် (အခန်း ၁၈)။ ခရစ်တော်သည် အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းသည်ဟူသော အယူအဆသည် ယုတ္တိအရ ခရစ်တော်ကို ဖန်ဆင်းခြင်းထဲမှ ချန်လှပ်ထားပြီး ဖန်ဆင်းခံရသူများနှင့် ခွဲခြားထားသည် (ယေဟောဝါသက်သေများ၏ New World Translation ကျမ်းသည် အခန်း ၁၅-၂၀ တွင် “အခြား” ဟူသော စကားလုံးကို ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် ဤအချက်ကို ငြင်းပယ်ရန် ကြိုးပမ်းထားသည်။ ဥပမာ၊ “ထိုသူအားဖြင့် အခြားအရာအားလုံး ဖန်ဆင်းခြင်းခံရသည်” [အခန်း ၁၆])။ “ပထမဦးဆုံးသောသားဦး” ဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုရာတွင် ပေါလုသည် ယေရှု၏ အရေးကြီးမှုနှင့် ဖန်ဆင်းခြင်းအားလုံးထက် အထွတ်အထိပ်ရှိသော အဆင့်အတန်းကို မီးမောင်းထိုးပြထားသည်။

Next, Jesus is described as “the firstborn over all creation” (Col. 1:15), a phrase that the second stanza of the poem echoes (vv. 18–20) in describing Christ as “the firstborn” from among the dead (v. 18). In the NT, the Greek term for firstborn, prōtotokos, is often used to describe the first son to come from the womb (Heb. 11:28), but it is used more frequently in a figurative sense as a title for or description of Jesus (see Rom. 8:29; Heb. 1:6; Rev. 1:5; cf. Ex. 4:22; Ps. 89:27). Used in this way, it describes Jesus as the One who is supreme in position, who is supreme over or has priority over time, or who existed before others. These meanings are confirmed by Paul’s description of Christ as the One through whom “all things were created” in heaven and on earth (Col. 1:16) and by his expansion on Christ as “the firstborn from” (or “firstborn from among”) the dead who has preeminent supremacy over everything (v. 18). Logically, the idea that Christ created all things excludes Him from creation and distinguishes Him from created beings (a point that the New World Translation of the Jehovah’s Witnesses seeks to deny by inserting the word “other” several times in vv. 15–20; for example, “By means of him all other things were created” [v. 16]). In using the term “firstborn,” Paul accents Jesus’s importance and supreme position over all creation.

 

အခန်း ၁၆ တွင် ပေါလုသည် ယေရှုကို ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းသူအဖြစ် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ အတည်ပြုချက်များ၏ အခြေခံကို ပေးထားသည် (အခန်း ၁၅-၁၆)။ ကမ္ဘာဦး ၁ နှင့် ဥပဒေစည်းကမ်းပညတ် (ထွက် ၂၀:၈-၁၁) မှ ဘာသာစကားကို ဆွဲယူ၍ ခရစ်တော်သည် အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းသူဟု ကြေညာထားသည် (“ခရစ်တော်နှင့် အရာအားလုံး၏ ဖန်ဆင်းခြင်း” စာမျက်နှာ ၁၇၄၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏ ဖန်ဆင်းတန်ခိုးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးဆိုင်ရာ ကမ္ဘာ့ပထဝီနယ်နိမိတ်များကို ဖြတ်ကျော်သည်။ ၎င်းသည် လူ့မျက်စိမြင်နိုင်သော အလင်းတန်းအကွာအဝေးသို့ ကန့်သတ်ခံရခြင်းမဟုတ်ပါ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတွင် “မြင်နိုင်သော” နှင့် “မမြင်နိုင်သော” အရာများပါဝင်သည် (အခန်း ၁၆)။

In v. 16, Paul provides the basis for these bold assertions concerning the descriptions of Jesus as the image of God and the Creator of all things (vv. 15–16), drawing on the language of both Genesis 1 and the Sabbath commandment (Ex. 20:8–11) to proclaim Christ as the One who has created everything (see “Christ and the Creation of All Things,” p. 1745). Christ’s creative power moves through the boundaries of cosmic geography (i.e., in heaven; on earth). It is not limited to the spectral bandwidth of human sight, since it includes both the “visible” and the “invisible” (v. 16).

 

သို့သော် ပေါလု၏ အထူးစိတ်ဝင်စားမှုမှာ မမြင်နိုင်သော၊ တန်ခိုးကြီးမားသော၊ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ရေးရာသတ္တဝါများသည် ယေရှုအား သူတို့၏ဖြစ်တည်မှုကို အကြွေးတင်နေရသည်ဟူသော အချက်ကို အတည်ပြုရန်ဖြစ်သည်။ ကောလောသဲတွင် မှားယွင်းသောဆရာများ အသုံးပြုခဲ့သည့် ဝိညာဉ်ရေးရာတန်ခိုးများကို ရည်ညွှန်းသော စကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ခွဲခြားရန် မလိုအပ်ပါ (၂:၁၀၊ ၁၅၊ ရော ၈:၃၈-၃၉၊ ၁ ကော ၁၅:၂၄၊ ဧဖက် ၁:၂၁၊ ၃:၁၀၊ ၆:၁၂ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤစကားလုံးများအားလုံးသည် ဝိညာဉ်ရေးရာတန်ခိုးများကို ညွှန်ပြပြီး ကောင်းသောသတ္တဝါများနှင့် ဆိုးသောသတ္တဝါများ ပါဝင်နိုင်သည်။ ပေါလု၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဝိညာဉ်ရေးရာသတ္တဝါအားလုံးသည် ယေရှုအားဖြင့် ဖန်ဆင်းခြင်းခံရသည်ဟု ငြင်းခုံရန်ဖြစ်ပြီး၊ ဤအချက်မှန်ကန်သောကြောင့် အားလုံးသည် ယေရှုအား ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် သစ္စာရှိခြင်းကို အကြွေးတင်နေရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

However, Paul’s special interest was in asserting that there are no invisible, powerful, or spiritual beings who do not owe their existence to Jesus. It is not important to differentiate the meanings of the terms Paul uses for these spiritual beings, which may have been expressions used by the false teachers in Colossae (cf. 2:10, 15; Rom. 8:38–39; 1 Cor. 15:24; Eph. 1:21; 3:10; 6:12). All these terms designate spiritual powers and may include both good and evil beings. Paul’s purpose was to argue that all spiritual beings were created by Jesus, and because this is true, all owe Him their worship and allegiance by implication.

 

နောက်တွင် ပေါလုသည် ခရစ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းအခန်းကဏ္ဍကို ပြန်လည်ဖော်ပြပြီး ချဲ့ထွင်ထားသည်။ အရာအားလုံးသည် ထိုသူအားဖြင့်သာမက ထိုသူအတွက်လည်း ဖန်ဆင်းခြင်းခံရသည်ဟု မှတ်သားထားသည် (ကောလောသဲ ၁:၁၆ခြမ်း)။ ခရစ်တော်သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ကိုယ်စားလှယ်သာမက ရည်ရွယ်ချက်လည်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် အရာအားလုံး၏ မူလဇစ်မြစ်သာမက အဆုံးသတ်လည်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့အစ (cosmogony) နှင့် ကမ္ဘာ့အဆုံး (eschatology) ကို ဧဖက် ၁:၁၀ နှင့်အညီ ပေါင်းစည်းထားပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဘုရားသခင်သည် ပြည့်စုံစေမည့်အချိန်ကို မျှော်ကြည့်ထားသည်။

Next, Paul restates and extends Christ’s role in creation, noting that everything was created both through and for Him (Col. 1:16b). Christ is not only the Agent but also the Goal of creation. He is not only the Origin of all things but their Destiny as well. Cosmogony (how the world began) is joined with eschatology (how the world will end) in accordance with Ephesians 1:10, which looks toward the time when all will be fulfilled as God brings together everything in heaven and on earth.

 

နောက်စကားစု (ကောလောသဲ ၁:၁၇ဦး) သည် ခရစ်တော်သည် “အရာအားလုံးထက် ရှေ့တွင်ရှိသည်” ဟူသော အတွေးကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ကဗျာတွင် ဤအယူအဆကို ထပ်မံဖော်ပြထားသည် (“ဖန်ဆင်းခြင်းအားလုံးထက် ပထမဦးဆုံးသောသားဦး”၊ အခန်း ၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့နောက် ထိုသူ၌ အရာအားလုံး synestēken ဟု ချဲ့ထွင်ဖော်ပြထားသည်။ ဤနေရာတွင် ဂရိစကားလုံးသည် “စုစည်းထားသည်”၊ “တည်တံ့စေသည်” သို့မဟုတ် “တည်ရှိသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ခရစ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းအတွက် အရေးပါမှုသည် အစတွင် ဖန္ဆီးရှင်အဖြစ် အမှုတော် (အခန်း ၁၅-၁၇ဦး) သို့မဟုတ် အဆုံးတွင် အရာအားလုံးကို ပေါင်းစည်းသူအဖြစ် အခန်းကဏ္ဍ (၁:၁၆ခြမ်း၊ ဧဖက် ၁:၁၀) သို့ ကန့်သတ်ခံရခြင်းမဟုတ်ပါ။ လက်ရှိတွင် ဖန်ဆင်းခြင်းအားလုံး (“အရာအားလုံး”) ၏ တည်ရှိမှုသည် ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးရှိသော ပညတ်တော်၊ အခွင့်အာဏာရှိသော အုပ်ချုပ်မှုနှင့် ပေါင်းစည်းတန်ခိုးတော်ပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။ ကောလောသဲယုံကြည်သူများအား ပေါလုက “ကမ္ဘာများကို နေရာတွင် ထောက်ပံ့ထားပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးတွင် အရာအားလုံးကို စည်းစည်းညီညီ အလုပ်လုပ်နေစေသော လက်တစ်ဖက်သည် သူတို့အတွက် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် လက်သည်းများနှင့် ထိုးဖောက်ခံရသော လက်ပင် ဖြစ်သည်” ဟု ကြေညာခဲ့သည် (AA ၄၇၁၊ ကောလောသဲ ၁:၂၀ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

The next phrase (Col. 1:17a) conveys the thought that Christ is “before all things,” an idea that has already been expressed in the poem (cf. “the firstborn over all creation”; v. 15), and extends it by stating that in Him, all things synestēken. In this context, the Greek word means to “cohere,” “hold together,” or “exist.” The significance of Jesus in creation is not limited to His work as the Creator at the beginning (vv. 15–17a) or to His role as the One unifier of all things at the end (1:16b; Eph. 1:10). The current existence of all creation (i.e., “all things”) depends on the powerful command, authoritative rule, and unifying power of Christ. To the Colossian believers, Paul was declaring that “the hand that sustains the worlds in space, and holds in their orderly arrangements and tireless activity all things throughout the universe of God, is the hand that was nailed to the cross for them” (AA 471; cf. Col. 1:20).

 

ခရစ်တော်နှင့် အရာအားလုံး၏ ဖန်ဆင်းခြင်း

ကောလောသဲ ၁:၁၅-၂၀ တွင် ပေါလုသည် ခရစ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးနယ်ပယ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟူသော အချက်ကို အထူးစိတ်ဝင်စားဖွယ် တည်ထောင်ရန် ကြိုးပမ်းထားသည်။ ဤအချက်ကို ပြုလုပ်ရန် သူသည် ကမ္ဘာဖန်ဆင်းခြင်းကို ဖော်ပြထားသော ဓမ္မဟောင်းကျမ်းပိုဒ်နှစ်ပိုဒ်ကို ဆွဲယူထားသည်။ ကမ္ဘာဦး ၁-၂ ရှိ ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်လမ်းနှင့် ထွက် ၂၀:၈-၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော ဥပုသ်နေ့ပညတ်တော်တို့ဖြစ်သည်။

Christ and the Creation of All Things

 

In Colossians 1:15–20, Paul is very interested in establishing that God, through Christ, created everything in the realms of heaven and earth. To make this point, he draws on two OT passages that describe God’s creation of the world: the story of creation in Genesis 1–2 and the Sabbath commandment as expressed in Exodus 20:8–11.

 

ကမ္ဘာဦး ၁:၁ (ဂရိဘာသာပြန်၊ “အစတွင် ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသည်”) နှင့် ထွက် ၂၀:၁၁ (ဂရိဘာသာပြန်၊ “[သခင်ဘုရား] သည် ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ထိုအရာများအတွင်းရှိ အရာအားလုံး [ta panta] ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသည်”) တို့သည် ဤကျမ်းစာလွှာတွင် အထူးအရေးကြီးသည်။ ကောလောသဲ ၁:၁၆ တွင် တွေ့ရှိရသည်။ “ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ အရာအားလုံး”။

Genesis 1:1 (LXX, “In [the] beginning God made the heaven and the earth”) and Exodus 20:11 (LXX, “[The] Lord made the heaven and the earth and the sea and all the things [ta panta] in them”) hold particular significance in this epistle, as is seen in Colossians 1:16: “all things” in heaven and on earth.

 

၁:၁၅-၂၀ တွင် “အရာအားလုံး” (ta panta) ဟူသော စကားစုသည် ရှေးခေတ်အတွေးအခေါ်ကျောင်းများ (အထူးသဖြင့် Stoicism သို့မဟုတ် Gnosticism) မှ လာသည်ဟု မကြာခဏ ယူဆကြသည်။ အကောင်းဆုံးမှာ ၎င်းသည် သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ စကားစုဖြစ်သည်ဟု အသိအမှတ်ပြုရန်ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် ဥပုသ်နေ့ပညတ်တော်၏ ဘာသာစကားမှ ဤစကားစုကို ချေးယူခဲ့ပြီး ခရစ်တော်၏ အကန့်အသတ်မရှိ အခွင့်အာဏာကို မီးမောင်းထိုးပြရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုသူသည် “အရာအားလုံး” ၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်စေသူ ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏အာဏာပိုင်စိုးမှုအပြင်ဘက်တွင် အဘယ်အရာမျှ မရှိပါ (အခန်း ၁၅-၁၇၊ ၂၀)။ ဤအချက်သည် ပေါလုအတွက် အလွန်အရေးကြီးခဲ့သည်။ ဤစကားစုကို အကြိမ်များစွာ ထပ်ခါတလဲလဲ သုံးစွဲထားခြင်းက သက်သေပြသည်။ ခရစ်တော်၏ ပထမဦးစွာဖော်ပြချက်တွင် သူသည် “ဖန်ဆင်းခြင်းအားလုံး” (အခန်း ၁၅) ဟူသော စကားစုကို အသုံးပြုပြီး ပိုမိုပြည့်စုံသော ဖော်ပြချက်ကို ပေးထားသည်။ “ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ အရာအားလုံး” (အခန်း ၁၆)။ ဤပိုမိုပြည့်စုံသော ဖော်ပြချက်ကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းရန် သူသည် “အရာအားလုံး” ဟူသော စကားစုကို အကြိမ်များစွာ အသုံးပြုထားသည် (အခန်း ၁၆-၂၀)။ အဆုံးတွင် ပိုမိုပြည့်စုံသော ဗားရှင်းဖြစ်သည့် “မြေကြီးပေါ်ရှိ အရာများ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ရှိ အရာများ” သို့ ပြန်လသည် (အခန်း ၂၀)။ ထို့ပြင် ကဗျာဆန်သော အပိုင်း၏ ကျန်ဘာသာစကားအများစုသည် အထူးသဖြင့် အမျိုးမျိုးသော တန်ခိုးများ၏ ဖော်ပြချက် (အခန်း ၁၆) သည် ဤစကားစု၏ ရှင်းလင်းချက်၊ ချဲ့ထွင်ချက် သို့မဟုတ် အသုံးချချက်ဖြစ်သည်။ ကောလောသဲ ၁:၁၅-၂၀ တွင် “အရာအားလုံး” ဟူသော စကားစုကို စတုတ္ထပညတ်တော်ကို ရည်ညွှန်းထားသည်ဟု မှန်ကန်စွာ မြင်ပါက၊ ၎င်းသည် အပိုင်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံ၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သည့် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်ထားသော အချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

The phrase ta panta (“all things”) in 1:15–20 has often been thought to come from various schools of ancient thought (esp. Stoicism or Gnosticism). It is best to acknowledge that it is a biblical phrase. Paul borrowed it from the language of the Sabbath commandment and uses it to underline the boundless dominion of Christ: there is nothing that lies outside of His authority, since He is both Creator and Reconciler of “all things” (vv. 15–17, 20). This point was very important to Paul, as is evidenced by the number of times he evokes the phrase “all things” in these few short verses. In his initial description of Christ, he uses the phrase “all creation” (v. 15) before providing the full description: “all things” on heaven and earth (v. 16). To refer back to this fuller description, he uses the phrase “all things” several times (vv. 16–20) before returning at the end of the passage to a fuller version, “things on earth or things in heaven” (v. 20). Additionally, much of the rest of the language of the poetic passage, especially the description of the various powers (v. 16), is an explanation, expansion, or application of this phrase. If it is correct to see in the use of “all things” in Colossians 1:15–20 an allusion to the fourth commandment, it is a much-repeated point that is central to the structure of the passage.

 

ဤနေရာတွင် ခရစ်တော်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ဥပုသ်နေ့ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းကြားတွင် တင်းမာမှုမရှိပါ။ ပေါလုသည် ခရစ်တော်ဖြင့် ဥပုသ်နေ့ကို “ဝိညာဉ်ရေးရာအရ” ပြီးဆုံး၍ ပယ်ရှားခံရသည် သို့မဟုတ် အစားထိုးခံရသည်ဟု အကြံပြုခြင်းမပြုပါ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ခရစ်တော်ကို ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ရွေးနုတ်ခြင်းဇာတ်ကြောင်းများ၏ ဗဟိုချက်တွင် ကိုးကွယ်ထိုက်သော ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ထားရှိထားသည်။ ဥပုသ်နေ့ကို အမှန်တကယ် စောင့်ထိန်းရန်ဆိုလျှင် “မြင်နိုင်သော နှင့် မမြင်နိုင်သော အရာအားလုံး” ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ယေရှုခရစ်တော်၏ အကန့်အသတ်မရှိ သခင်ပိုင်စိုးမှုကို အသိအမှတ်ပြုရမည် (အခန်း ၁၆)။ ခရစ်ယာန်များအတွက် ဥပုသ်နေ့တွင် ကိုးကွယ်ရမည့်သူမှာ ခရစ်တော်ပင်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် “မြေကြီးပေါ်ရှိ အရာများ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ရှိ အရာများ” ကို ကိုယ်တော်ထံ ပြန်လည်သင့်မြတ်စေတော်မူသော ခရစ်တော်အားဖြင့်ဖြစ်သည် (အခန်း ၂၀)။ ဥပုသ်နေ့ကို ကိုးကွယ်ရမည်မဟုတ်၊ ဥပုသ်နေ့တွင် ခရစ်တော်ကို ကိုးကွယ်ရမည်ဖြစ်သည်။

There is no tension here between the worship of Christ and keeping the Sabbath commandment. Paul does not “spiritualize” the Sabbath by suggesting that it was completed, done away with, or replaced by Christ. On the contrary, Christ is placed at the center of the narratives of Creation and redemption as the Creator who is inherently to be worshiped on the Sabbath. To truly keep the Sabbath, one must acknowledge the limitless lordship of Jesus Christ who created “all things” (see “Meaning of ‘Sabbath’ in Colossians 2:16,” p. 1751). For Christians, it is Christ who is to be worshiped on the Sabbath as the Creator of “all things … visible and invisible” (v. 16), and it is Christ through whom God reconciles everything to Himself, “whether things on earth or things in heaven” (v. 20). The Sabbath is not to be worshiped; Christ is to be worshiped on the Sabbath.

 

 

ကောလောသဲ ၁:၁၅-၁၇ အထိ ကဗျာရဲ့ပထမအပိုင်းမှာ ခရစ်တော်ကို ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် အဓိကထားဖော်ပြထားပေမဲ့၊ အဲဒီအပိုင်းဟာ ခရစ်တော်ရဲ့ စကြဝဠာဆိုင်ရာ အရေးပါမှုကို ပစ္စုပ္ပန်ခေတ်မှာရော၊ ခေတ်ကုန်ဆုံးချိန်မှာပါ ရည်ရွယ်ထားပါတယ်။ “နေ့တိုင်း”၊ “ယနေ့” နဲ့ “အစဉ်အမြဲ” ယေရှုခရစ်တော်ဟာ အံ့ဖွယ်နဲ့ အရေးကြီးတဲ့သူပါလို့ သီချင်းဆိုထားသလိုပါပဲ (ဟေဗြဲ ၁၃:၈)။

While the first half of the poem (vv. 15–17) focuses on the role of Christ as Creator, it also has in view His cosmic significance both in the present and at the end of time. It sings of the wonder and significance of Jesus Christ not only “yesterday” but also “today” and “forever” (Heb. 13:8).

 

ကောလောသဲ ၁:၁၅-၁၇ မှာ ခရစ်တော်ရဲ့ ဖန်ဆင်းခြင်းအမှုကို ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ ကဗျာရဲ့နောက်အပိုင်း (ကဗျာ ၁၈-၂၀) မှာတော့ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ချီးမွမ်းထားပါတယ်။ အရာအားလုံးဟာ ခရစ်တော်အထဲမှာ တည်ရှိနေပေမဲ့၊ အဲဒီအရာအားလုံးထဲမှာ အသင်းတော်နဲ့ သူ့မှာ အထူးဆက်ဆံရေးရှိပါတယ်။ အဲဒီဆက်ဆံရေးကို ကဗျာဆန်ဆန် ဖော်ပြဖို့ ပေါလုက “ခန္ဓာကိုယ်” ဥပစာကို သုံးထားပါတယ် (ကဗျာ ၁၈)။ အဲဒီဥပစာကို ရောမ ၁၂:၄-၅ နဲ့ ၁ကောရိန္သု ၁၂:၁၂-၃၁ မှာလည်း သုံးခဲ့ဖူးပါတယ်။ အရင်သုံးခဲ့တဲ့နေရာတွေမှာ ဦးခေါင်းဟာ ကိုယ်အင်္ဂါတွေထဲက တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အထူးအရေးမကြီးပါဘူး (၁ကောရိန္သု ၁၂:၂၁၊ နှိုင်းယှဉ် ၁ကောရိန္သု ၁၁:၃)။ ဧဖက်နဲ့ ကောလောသဲ စာစောင်တွေမှာတော့ ပေါလုက ခရစ်တော်ကို အသင်းတော်ရဲ့ ဦးခေါင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပါတယ်။ အသင်းတော်ဟာ ခရစ်တော်ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်ပါတယ် (ကောလောသဲ ၁:၁၈၊ ၂:၁၉၊ ဧဖက် ၁:၂၂၊ ၄:၁၅၊ ၅:၂၃၊ နှိုင်းယှဉ် ကောလောသဲ ၂:၁၀)။

Having celebrated Christ’s work as Creator in the first half of the poem (Col. 1:15–17), Paul next praises Christ as Redeemer in the second half (vv. 18–20). While all things coexist or cohere in Christ, He has a special relationship to His church. For a poetic description of that relationship, Paul turns to the body metaphor (v. 18), which he employs in Romans 12:4–5 and 1 Corinthians 12:12–31. In these earlier uses, the head is one body part among many others and is not assigned any special importance (1 Cor. 12:21; cf. 1 Cor. 11:3). When Paul uses the metaphor in Ephesians and Colossians, he designates Christ as the head of the church, which is His body (Col. 1:18; 2:19; Eph. 1:22; 4:15; 5:23; cf. Col. 2:10; see commentary on Col. 2:8–23).

 

ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်လမ်းထဲက အရေးကြီးတဲ့စကားလုံးတစ်ခုကို ချေးယူပြီး (ကမ္ဘာဦး ၁:၁) ပေါလုက ယေရှုကို “အစ” လို့ ဖော်ပြထားပါတယ် (ကောလောသဲ ၁:၁၈)။ ကယ်တင်ခြင်းနဲ့ ဖန်ဆင်းခြင်းသစ်ရဲ့ အစပြုသူအဖြစ် ခရစ်တော်ကို မီးမောင်းထိုးပြထားတာပါ။ သေခြင်းမှ “ပထမဦးဆုံး မွေးဖွားသော” (သို့မဟုတ် “သေသူများထဲက ပထမဦးဆုံး မွေးဖွားသော”) လို့ သူ့ရဲ့ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ဖော်ပြထားပါတယ် (တမန်တော် ၂၆:၂၃၊ ၁ကောရိန္သု ၁၅:၂၀၊ “ပထမဦးဆုံးမွေးဖွား” ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်အတွက် ကောလောသဲ ၁:၁၃-၂၃ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်ရဲ့ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကြောင့် အရာအားလုံးမှာ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်ဆိုင်ခြင်းရရှိခဲ့ပါတယ် (ကောလောသဲ ၁:၁၈ခ)။

Borrowing another important term from the Creation story (Gen. 1:1), Paul describes Jesus as “the beginning” (Col. 1:18). He makes it clear that he is highlighting Christ’s role as the initiator of salvation, the new creation, by referring to the “firstborn from” (or “firstborn from among”) the dead as a way of describing Christ’s resurrection (Acts 26:23; 1 Cor. 15:20; on “firstborn,” see commentary on Col. 1:13–23). Christ’s resurrection results in His possessing universal supremacy (Col. 1:18b; cf. Rev. 1:5).

 

ကောလောသဲ ၁:၁၉-၂၀ မှာ ခရစ်တော်ဟာ အရာအားလုံးမှာ အဘယ်ကြောင့် အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်ရှိသလဲဆိုတာကို ဖော်ပြထားပါတယ်။ အကြောင်းနှစ်ခုကြောင့်ပါ- (၁) သူ့ရဲ့ဘုရားသခင်ဖြစ်ခြင်း (ကဗျာ ၁၉) နဲ့ (၂) ဘုရားသခင်ရဲ့သားတော်အနေနဲ့ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်မှာ သွန်းလောင်းတော်မူသော သွေးတော်အားဖြင့် အရာအားလုံးကို ပြန်လည်သင့်မြတ်စေခြင်း (ကဗျာ ၂၀)။ နောက်ပိုင်း ဂနော့စတစ် အယူမှားတွေမှာ “ပြည့်စုံခြင်း” (ပလေရိုမာ၊ ကဗျာ ၁၉) ဆိုတာကို ဘုရားသခင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာ အဆင့်ဆင့်သတ္တဝါတွေလို့ ဆိုခဲ့ပေမဲ့၊ ဒီနေရာမှာတော့ (၂:၉ မှာလည်း) ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်ရဲ့နေထိုင်ခြင်းတည်းဟပ်ကို ခရစ်တော်ရဲ့ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နေထိုင်တာကို ဆိုလိုပါတယ်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းမှာ ဗိမာန်တော်ထဲမှာ နေထိုင်တယ်လို့ ဆိုထားတဲ့ ဘုရားသခင်ရဲ့နေထိုင်ခြင်းဟာ ခရစ်တော်ထဲမှာ ရှိနေပါတယ် (ဆာလံ ၆၈:၁၆ ကို ဂရိဓမ္မဟောင်းကျမ်းမှာ ကြည့်ပါ၊ ကောလောသဲ ၁:၁၉ နဲ့ စကားလုံးတူပါတယ်)။ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပြည့်စုံခြင်းအားလုံးဟာ ခရစ်တော်ထဲမှာ နေထိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆက သူ့ရဲ့ ဘုရားသခင်ဖြစ်ခြင်းနဲ့ အာဏာကို အလေးပေးဖော်ပြထားတာပါ။

Colossians 1:19–20 reveals why Christ possesses supremacy in all things: because of His divinity (v. 19) and because, as the divine Son, He reconciles all things through His blood on the cross (v. 20). While in later Gnostic heresies plērōma (“fullness”; v. 19) refers to a series of emanations or aeons from God who are spiritual beings, here in 2:9 it refers to God Himself or the presence of God dwelling in the human body of Christ. The presence of God, thought of in the OT as residing in the temple, dwells in Christ (see Ps. 68:16, which in the Greek OT shares the vocabulary of Col. 1:19). The idea that all the fullness of God dwells in Christ emphasizes His divinity and authority.

 

အရာအားလုံးမှာ ခရစ်တော်က အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်ရှိရတဲ့ ဒုတိယအကြောင်းရင်းက ပြန်လည်သင့်မြတ်စေတဲ့ အေးဂျင့်အဖြစ် သူလုပ်ဆောင်ခြင်းပါ (ကဗျာ ၂၀)။ ခမည်းတော်က ခရစ်တော်ရဲ့ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်မှာ ကွယ်ကွယ်တော်မူခြင်းအားဖြင့် အရာအားလုံးကို ကိုယ်တော်နဲ့ ပြန်လည်သင့်မြတ်စေခဲ့ပါတယ်။ ပေါလုက ခရစ်တော်ရဲ့ ပြန်လည်သင့်မြတ်စေခြင်း၊ ငြိမ်သက်ခြင်းပေးတဲ့အမှုရဲ့ အတိုင်းအတာကို အလေးပေးဖော်ပြထားပါတယ်။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးပေါ်က အရာအားလုံးကို သက်ရောက်ပါတယ် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၁၁ က စကားလုံးကို ချေးယူထားပါတယ်)။ အဲဒီအမှုကို ပြီးမြောက်စေတဲ့နည်းလမ်းကတော့ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်မှာ ခရစ်တော်သွန်းလောင်းတော်မူသော သွေးတော်အားဖြင့်ပါ (နှိုင်းယှဉ် ဧဖက် ၂:၁၃-၁၆)။ ခရစ်တော်ထဲမှာ ပေးထားတဲ့ ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာဟာ ပေါလုအတွက် ဗဟိုချက်တစ်ခုပါ (ကောလောသဲ ၁:၂၁-၂၂၊ ရောမ ၅:၉-၁၁၊ ၁၁:၁၅၊ ၂ကောရိန္သု ၅:၁၈-၂၁၊ ဧဖက် ၂:၁၆ ကို ကြည့်ပါ)။ အပြစ်ရှိတဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘဲ၊ စိတ်နှလုံးကြေကွဲရတဲ့ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ချစ်လှစ်သော သားတော်ရဲ့မရဏအသေအားဖြင့် အပြစ်ရှိသူတွေနဲ့ ငြိမ်သက်ခြင်း၊ ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းကို စတင်ခဲ့တာပါ။ တစ်ချိန်က ရန်သူဖြစ်ခဲ့တဲ့ ယုံကြည်သူတွေဟာ အခုတော့ ဘုရားသခင်နဲ့ ပြန်လည်ဆုံစည်းပြီး ချစ်လှစ်သော သားသမီးတွေဖြစ်လာခဲ့ပါပြီ (ကောလောသဲ ၁:၂၁-၂၂)။ နောက်ဆုံးမှာ ခရစ်တော်ရဲ့ ပြန်လည်သင့်မြတ်စေတဲ့အမှုဟာ သူ့ရန်သူတွေကို ငြိမ်းစေခြင်း (၂:၁၅ ကို ကြည့်) ပါဝင်ပြီး၊ “မဟာအငြင်းပွားမှု ပြီးဆုံးသွားချိန်” နဲ့ “အရာအားလုံး၊ အသက်ရှင်သူရော အသက်မရှင်သူရော၊ အရိပ်မညှိူးနွမ်းတဲ့ အလှတရားနဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနဲ့ ဘုရားသခင်ဟာ မေတ္တာတော်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာချက်” နဲ့ ပြည့်စုံလာမှာပါ။

A second reason for the supremacy of Christ in all things (v. 18) is His work as the agent of reconciliation (v. 20). The Father has reconciled all things to Himself through Christ’s death on the cross. Paul accents the extent of Christ’s reconciling, peacemaking work, which impacts all things in heaven and on earth (borrowing the language of Ex. 20:11; see “Christ and the Creation of All Things,” p. 1745), and the means by which that work is accomplished: through the blood of Christ shed on the cross (cf. Eph. 2:13–16). The theme of reconciliation offered in Christ is a central one for Paul (see Col. 1:21–22; Rom. 5:9–11; 11:15; 2 Cor. 5:18–21; Eph. 2:16). It is not the guilty party but the offended God who took the initiative, through the death of His beloved Son, to reconcile or make peace with sinners. Once enemies, believers are now reunited with God (Col. 1:21–22) as His treasured sons and daughters. Ultimately, Christ’s reconciling work includes the pacification of His enemies (see 2:15) and will be fulfilled when “the great controversy is ended” and when “all things, animate and inanimate, in their unshadowed beauty and perfect joy, declare that God is love” (GC 678).

 

ပေါလုရဲ့ ကဗျာ (ကဗျာ ၁၅-၂၀) ဟာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နဲ့ အတူတကွ ကိုးကွယ်ခြင်းအတွက် လတ်ဆတ်တဲ့ လှုံ့ဆော်မှုပေးပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အသေခံခဲ့တဲ့ သူရဲ့ စကြဝဠာဆိုင်ရာ အရေးပါမှုကို ဒီနေရာမှာ သင်ယူရပါတယ်။ “မမြင်နိုင်သော ဘုရားသခင်ရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်” (ကဗျာ ၁၅)၊ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပြည့်စုံခြင်းအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ (ကဗျာ ၁၉)၊ “အရာအားလုံး” ကို ဖန်ဆင်းပြီး ထိန်းသိမ်းထားသူ (ကဗျာ ၁၅-၁၇) ဖြစ်ပါတယ်။ အပြည့်အဝ ဘုရားသခင်ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ ပြန်လည်သင့်မြတ်စေခြင်း၊ ငြိမ်သက်ခြင်းပေးတဲ့အမှုက အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ပါတယ် (ကဗျာ ၂၀)။ သူ့အာဏာဟာ အချိန်နဲ့ နေရာရဲ့ နယ်နိမိတ်မရှိပါဘူး။ သူဟာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ သခင်ဖြစ်တော်မူပါတယ်။

Paul’s poem (vv. 15–20) provides fresh inspiration for our personal and shared worship. We learn here of the cosmic significance of the One who died for us. The “image of the invisible God” (v. 15), who possesses all the fullness of God (v. 19), He is the Creator and Sustainer of “all things” (vv. 15–17). Fully God, His reconciling, peacemaking work changes everything (v. 20). His authority knows no boundaries of time or space, and He is our Lord.

 

ခရစ်တော်ကို စကြဝဠာအတိုင်းအတာနဲ့ ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ ပေါလုက ကောလောသဲရှိ ယုံကြည်သူတွေဆီပြန်လှည့်လာပါတယ် (ကဗျာ ၂၁-၂၃)။ ဘုရားသခင်ရဲ့ ဖန်ဆင်းခြင်းနဲ့ ခရစ်တော်အားဖြင့် “အရာအားလုံး” ကို ပြန်လည်သင့်မြတ်စေတဲ့ ဇာတ်ကြောင်းကြီးထဲမှာ သူတို့က ဘယ်လိုပါဝင်ခဲ့သလဲ။ ပေါလုက အရင်နဲ့အပြီး ဖော်ပြချက်တိုတိုနဲ့ ပြင်းထန်စွာ ဖော်ပြထားပါတယ်- ခရစ်တော်ကို လက်ခံခင်တော့ သူတို့ဟာ မကောင်းမှုကြောင့် စိတ်ထဲမှာ ဘုရားသခင်နဲ့ ကင်းကွာနေခဲ့ပါတယ် (ကဗျာ ၂၁)။ ခရစ်တော်ကို လက်ခံပြီးနောက်၊ ယေရှုရဲ့ ကိုယ်စား အသေခံခြင်းကို လက်ခံခြင်းအားဖြင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ပြီး၊ သန့်ရှင်း၊ အပြစ်ကင်း၊ စွပ်စွဲချက်ကင်းတဲ့သူတွေ ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ် (ကဗျာ ၂၂)။

Having sung the praises of Christ in cosmic scope, Paul returns the focus to the believers in Colossae (vv. 21–23). How were they linked to the metanarrative of God’s creation and reconciliation of “all things” through Christ? Paul offers brief but vivid before-and-after descriptions: Before they accepted Christ, they were alienated from Him in their thinking because of their wickedness (v. 21). After, through accepting the death of Jesus on their behalf, they had become reconciled, holy, blameless, and free from accusation in His sight (v. 22).

 

ဒီနေရာမှာ ပေါလုက အယူမှားသင်ကြားနေသူတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး စိုးရိမ်မှုကို “အကယ်၍” ဆိုတဲ့စကားနဲ့ ထပ်ဖော်ပြထားပါတယ်။ ဧပဖရာက ပထမဆုံး ဟောပြောခဲ့တဲ့ ဧဝံဂေလိတရားကို ဆက်လက်ခိုင်မြဲစွာ ယုံကြည်နေမှသာလျှင် သူတို့ရဲ့ ပြန်လည်သင့်မြတ်၊ သန့်ရှင်း၊ အပြစ်ကင်းတဲ့ အဆင့်အတန်းဟာ ဆက်လက်တည်ရှိမှာပါ (ကဗျာ ၂၃၊ နှိုင်းယှဉ် ကဗျာ ၃-၈)။ ကဗျာ ၂၃ မှာ ပေါလုက ဧဝံဂေလိတရားဟာ “ကောင်းကင်အောက်က သတ္တဝါအားလုံးထံ” ဟောပြောပြီးပြီလို့ ဆိုရာမှာ အလွန်အထူးပြုထားပုံရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီစကားကို မစ်ရှင်အစီရင်ခံစာထက် ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ယုံကြည်ချက်အဖြစ် ဖတ်သင့်ပါတယ်- ယေရှုဟာ “အရာအားလုံး” ကို ဖန်ဆင်းပြီး ပြန်လည်သင့်မြတ်စေတဲ့ အေးဂျင့်ဖြစ်တဲ့အတွက် (ကဗျာ ၁၅-၂၀)၊ ဧဝံဂေလိတရားဟာ ဖန်ဆင်းခြင်းတစ်ခုလုံးထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

Here, Paul signals a note of great concern related to the heretical teachings offered by some by continuing with the word “if.” Their new reconciled, holy, and blameless status would hold only if they remained true to the gospel they had first heard from Epaphras (v. 23; cf. vv. 3–8). Paul seems to practice hyperbole in v. 23 by claiming that the gospel had been preached to “every creature under heaven.” However, perhaps the statement should be read less as a mission report than as a theological conviction: given the role of Jesus as the agent of both creating and reconciling “all things” (vv. 15–20), it follows that the gospel would have penetrated throughout the entire creation.

 

ယုံကြည်သူတွေဆီပြန်လှည့်လာတဲ့ ပေါလုရဲ့စိတ်ဝင်စားမှု (ကဗျာ ၂၁-၂၃) ဟာ ခရစ်တော်ကို ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် (ကဗျာ ၁၅-၁၇) ကို ကိုယ်ပိုင်ရှုထောင့်က တွေးတောဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။ ဆာလံ ၁၃၉:၁၃-၁၆ က ဆာလံဆရာရဲ့အတွေးတွေက ဒီတွေးတောမှုကို ကူညီပေးပါတယ်- ခရစ်တော်က အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတယ်ဆိုရင် ကျွန်ုပ်တို့ကိုလည်း ဖန်ဆင်းခဲ့ပြီး မိခင်ဝမ်းထဲမှာ ယက်လုံးထိုးခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ဟာ သူ့အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းနဲ့ ကိုးကွယ်ခြင်းကို ပေးဆပ်ရပါတယ်။ ကောလောသီထဲက ဒီဗျာဒိတ်ဟာ စကြဝဠာဘယ်လိုဖြစ်လာသလဲ၊ ဝိညာဉ်ရေးအာဏာတွေ မူလဘယ်ကလာသလဲဆိုတဲ့ ဇာတ်လမ်းသက်သက်မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်ုပ်တို့နဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့မူလအစ၊ ကယ်တင်ခြင်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ဇာတ်လမ်းထဲမှာ ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်နေရာမှာ ရှိသလဲဆိုတာပါ။

Paul’s renewed interest in believers (vv. 21–23) invites us to reflect on the theme of Christ as Creator (vv. 15–17) from a personal point of view. We are aided in this reflection by the thoughts of the psalmist in Psalm 139:13–16: since Christ created all things, He made us, knitting us together in our mothers’ wombs. As a result, we owe Him our allegiance and worship. This revelation in Colossians is not just a story about how the cosmos came to be or the origin of spiritual powers; it is about us and our origin and how we fit into the grand story of redemption.

 

၁:၂၄–၂:၅။ ကောလောသီလူမျိုးတွေအတွက် ပေါလုရဲ့အမှုတော်။ ဒီနေရာအထိ ပေါလုရဲ့အာရုံဟာ ခမည်းတော် (၁:၃-၁၂) နဲ့ သားတော် (၁:၁၃-၂၃) ပေါ်မှာ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာတော့ ခရစ်တော်ရဲ့အမှုတော်ဆောင်အဖြစ် သူ့ကိုယ်ပိုင်အမှုတော်ကို ဆွေးနွေးလာပါတယ်။ နှစ်ပိုင်းခွဲထားပါတယ်- (၁) ၁:၂၄-၂၉ မှာ အသင်းတော်တစ်ခုလုံးအတွက် သူ့ဆင်းရဲဒုက္ခနဲ့ အမှုတော်ကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားပြီး၊ (၂) ၂:၁-၅ မှာ ကောလောသီနဲ့ လာအိုဒိကဲယုံကြည်သူတွေအတွက် သူ့ရုန်းကန်မှုကို ဖော်ပြထားပါတယ်။ အပိုင်းတစ်ခုစီရဲ့ဗဟိုမှာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ဗျာဒိတ်တော်ဖြစ်တဲ့ ခရစ်တော်ကို ဂုဏ်ပြုတဲ့ ထုတ်ဖော်ချက်တွေ ရှိပါတယ် (၁:၂၆-၂၇၊ ၂:၂-၃)။

1:24–2:5. Paul’s Work on the Behalf of the Colossians. Thus far, Paul’s focus has been on God the Father (1:3–12) and God the Son (1:13–23). Here, he turns to a discussion of his own ministry as a servant of Christ in two sections: (1) 1:24–29, which details his sufferings and ministry for the church as a whole; and (2) 2:1–5, which describes his struggle on behalf of believers in Colossae and Laodicea. At the heart of each section is a statement celebrating Christ as the revealed mystery of God (1:26–27; 2:2–3).

 

၁:၂၄–၂:၅ မှာ ပေါလုက သူ့ကိုယ်သူ အများကြီးပြောထားပြီး၊ သူ့ဟောပြောမှုနဲ့ အလုပ်ကြိုးစားမှုကို ချီးမွမ်းထားပါတယ် (နှိုင်းယှဉ် ရောမ ၁၅:၁၄-၂၁၊ ၂ကောရိန္သု ၁၁:၁၆–၁၂:၁၁)။ အဲဒီခေတ်က ခရီးသွားဆရာတွေဟာ သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ဝင်ငွေလျှောက်လွှာလိုမျိုး ဖော်ပြပြီး တပည့်တွေအတွက် စံနမူနာပြရတာ ပုံမှန်ပါ။ ပေါလုဟာ သူ့ခေတ်ရဲ့ ဓလေ့ကို လိုက်နာရုံသာဖြစ်ပြီး၊ ဒီစကားတွေကို အဲဒီအခြေအနေနဲ့ နားထောင်ရမှာပါ။

In 1:24–2:5, Paul talks a lot about himself, praising his own preaching and hard work (cf. Rom. 15:14–21; 2 Cor. 11:16–12:11). Itinerant teachers of the time were expected to share their own qualifications, just as we might do if asked to submit a résumé, and to offer themselves as examples to their disciples. Paul was simply following the conventions of his day, and it is imperative that we hear these words with that in mind.

 

ကောလောသဲ ၁:၂၄ မှာ ပေါလုက ခရစ်တော်ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်တဲ့ အသင်းတော်အတွက် သူ့ခံစားရတဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖော်ပြထားပါတယ် (နှိုင်းယှဉ် ကဗျာ ၂၉)။ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာထဲမှာ ခံစားရတဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခက ခရစ်တော်ရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခကို လိုအပ်ချက်ဖြည့်ဆည်းပေးတယ်လို့ ကြေညာထားတာဟာ နားလည်ရခက်ပါတယ်။ တမန်တော်က ခရစ်တော်ရဲ့ လက်ဝါးကပ်တိုင်အသေဟာ လိုအပ်တာမပြည့်စုံဘူး၊ သူက ကွက်လပ်ကို သူ့ဆင်းရဲဒုက္ခနဲ့ ဖြည့်ရမယ်လို့ ဆိုလိုသလားလို့ ထင်ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပေါလုက ခရစ်တော်ရဲ့ လက်ဝါးကပ်တိုင်အသေအားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် လိုအပ်တာအားလုံးကို ဘုရားသခင်ပေးထားပြီးသားလို့ အတိအလင်း ပြောထားပါတယ် (ဥပမာ ရောမ ၃:၂၁-၂၆၊ ဖိလိပ္ပိ ၃:၈-၁၀)။ ကောလောသီထဲမှာပဲ ခရစ်တော်နဲ့ သူပေးတဲ့ကယ်တင်ခြင်း လုံလောက်ကြောင်း ကာကွယ်ပြောဆိုထားပါတယ် (၁:၁၃-၁၄၊ ၁၈-၂၂၊ ၂:၉-၁၅)။ ဒါကြောင့် “ခရစ်တော်ရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခ” လို့ ဆိုရာမှာ တခြားအဓိပ္ပာယ်ရှိရမှာပါ။ တကယ်တော့ ပေါလုက “ဆင်းရဲဒုက္ခ” (သလိပ်စ်) ဆိုတဲ့စကားကို ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ခရစ်တော်ခံစားရတဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ရည်ညွှန်းဖို့ ဘယ်နေရာမှာမှ မသုံးထားပါဘူး။

In Colossians 1:24, Paul describes his sufferings on behalf of the body of Christ, the church (cf. v. 29). His declaration that the sufferings in his flesh were filling up what was lacking regarding the afflictions of Christ is difficult to understand. The apostle seems to claim that Christ’s death did not accomplish everything that was necessary and that he therefore must make up the difference through his own suffering. However, Paul is very clear that through Christ’s death on the cross, God provides all that is needed for our salvation (e.g., Rom. 3:21–26; Phil. 3:8–10). Elsewhere in Colossians, Paul eloquently defends the sufficiency of Christ and the salvation He offers (1:13–14, 18–22; 2:9–15). Therefore, he must have meant something different by his reference to Christ’s afflictions. In fact, he does not use the term “afflictions” (thlipsis) anywhere else to refer to Christ’s suffering on our behalf.

 

ပေါလုရဲ့ ဒီထုတ်ဖော်ချက်မှာ ဘာကိုမဆိုလိုဘူးဆိုတာ နားလည်ရတာလွယ်ပေမဲ့ (ခရစ်တော်ရဲ့ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အသေဟာ မလုံလောက်ဘူး ဆိုတာမဟုတ်)၊ ဘာကိုဆိုလိုသလဲဆိုတာ ပိုခက်ပါတယ်။ အနည်းဆုံး ရှင်းပြချက်နှစ်ခုရှိပါတယ်- ပေါလုက သူ့ဆင်းရဲဒုက္ခ (နဲ့ အခြားခရစ်ယာန်တွေရဲ့ဆင်းရဲဒုက္ခ) ကို ခရစ်တော်ရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခနဲ့ ပါဝင်နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒမာသက်လမ်းမှာ ပေါလုက ယေရှုကို ညှဉ်းဆဲနေတာကြောင့် ဘာလို့ ငါ့ကိုညှဉ်းဆဲသလဲလို့ မေးခံရချိန်မှာ ယေရှုက သူ့လူမျိုးနဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခကို တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း ခံစားကြောင်း သင်ယူခဲ့ရပါတယ် (တမန်တော် ၉:၄၊ ၂၂:၇၊ ၂၆:၁၄)။ ဒုတိယရှင်းပြချက်က သခင်ဘုရားက အနနိယကို ရှောလုဟာ ငါ့နာမအတွက် ဘယ်လောက်ဆင်းရဲရမယ်ဆိုတာကို ပြမယ်လို့ ပြောခဲ့တာပါ (တမန်တော် ၉:၁၆)။ ဒါကြောင့် ပေါလုနဲ့ အခြားသူတွေရဲ့ သက်သေခံရင်း ခံစားရတဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခကို “ခရစ်တော်ရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခ” လို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်။ ပေါလုရဲ့အတွေးထဲမှာ ခရစ်တော်ပြန်လာခင် အဲဒီဆင်းရဲဒုက္ခ ပမာဏတစ်ခုကို ခံစားရမှာပါ (နှိုင်းယှဉ် ဒံယေလ ၇:၂၁-၂၇၊ ၁၂:၁၊ မာကု ၁၃:၂၀၊ ဗျာဒိတ် ၆:၉-၁၁၊ ၇:၁၄၊ ၁၂:၁၃-၁၇)။ သူ့ကိုယ်ပိုင်ဆင်းရဲဒုက္ခက ခရစ်တော်ပြန်လာခြင်းကို အလျင်အမြန်ဖြစ်စေပြီး အခြားယုံကြည်သူတွေကို အလားတူဆင်းရဲဒုက္ခ ကင်းလွတ်စေနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်တာက သူ့ကို ဝမ်းမြောက်စေခဲ့ပါတယ်။ ပထမရှင်းပြချက်က ပိုကောင်းပါတယ်။

While it is fairly easy to determine what Paul did not mean by this statement about his sufferings—that the death of Christ on our behalf was somehow insufficient—it is more difficult to determine what he did mean. There are at least two potential explanations: Paul could be referring to his (as well as other Christians’) suffering as involving Christ’s own suffering. On the road to Damascus, Paul learned that Jesus identifies with His people in their suffering when he was asked why he was persecuting Him (Acts 9:4; 22:7; 26:14). A second explanation was revealed when the Lord told Ananias that He would show Saul how much he would suffer for the sake of Christ’s name (Acts 9:16). Therefore, the sufferings of Paul and others, experienced as they witnessed about Christ, may be called the afflictions of Christ. In Paul’s mind, a certain quantity of these sufferings must be experienced before Christ returns (cf. Dan. 7:21–27; 12:1; Mark 13:20; Rev. 6:9–11; 7:14; 12:13–17). The thought that his own sufferings could hasten the return of Christ and spare other believers similar sufferings increased his joy.

 

အခြားသော အသိများသောရှင်းလင်းချက်တစ်ခုတွင် (ပေါလု)သည် ဂျူးနှင့် အစောပိုင်းခရစ်ယာန်ဗျာဒိတ်ကျမ်းဆိုင်ရာ အတွေးအခေါ်ကို ဆွဲယူအသုံးပြုထားသည်ဟု မြင်သည်။ ထိုအတွေးအခေါ်မှာ ဘုရားသခင်သည် အချိန်ကာလ၏အဆုံးမတိုင်မီ ခံစားရမည့် ခံစားခြင်းပမာဏတစ်ခုကို သတ်မှတ်ထားသည်ဆိုသော အယူအဆဖြစ်ပြီး၊ ထိုခံစားခြင်းကို “မယ်တော်၏ဒုက္ခများ” (the woes of the Messiah) ဟုခေါ်သည်။ ယင်းသည် ယုံကြည်သူများအတွက် ဗျာဒိတ်ကျမ်းဆိုင်ရာ ဒုက္ခအချိန်ကာလကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် နားလည်ထားသည့်အတိုင်း တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည် (ဒံယေလ ၇:၂၁-၂၇၊ ၁၂:၁၊ ရှင်မာကု ၁၃:၂၀၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၆:၉-၁၁၊ ၇:၁၄၊ ၁၂:၁၃-၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအမြင်အရ ပလု(ပေါလု)သည် လူမျိုးခြားတို့ဆီသို့ တမန်တော်အဖြစ် (ရောမ ၁၁:၁၃ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ) ခံရသော ဒုက္ခများကို သည်းခံခြင်းဖြင့် ထိုသတ်မှတ်ထားသော ဒုက္ခများကို ပြည့်စုံစေရန်နှင့် ခရစ်တော်၏ကြွလာခြင်းကို အလျင်အမြန်ဖြစ်စေရန် ကူညီပေးနေသည်ဟု မြင်ခဲ့သည်။ ပထမရှင်းလင်းချက်သည် ပိုမိုနှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသည်။

Another common explanation sees Paul drawing on Jewish and early Christian apocalyptic thought with the concept that God has assigned a certain amount of suffering, “the woes of the Messiah,” that must be endured before the end of time (building on the biblical understanding of an apocalyptic time of suffering for believers; see Dan. 7:21–27; 12:1; Mark 13:20; Rev. 6:9–11; 7:14; 12:13–17). In this view, Paul saw himself as helping complete those assigned sufferings and hasten Christ’s return by enduring afflictions as the “apostle to the Gentiles” (cf. Rom. 11:13). The first explanation is preferable.

 

ကောလောသဲ ၁:၂၅ မှာ ပေါလုက  သူ့ကိုယ်သူ အသင်းတော်ဖြစ်တဲ့ ခရစ်တော်ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာရဲ့ “အမှုတော်ဆောင်” (သို့မဟုတ် “ကျေးကျွန်”၊ ဂရိ ဒီအာကိုနိုး) လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်။ ဒီဘာသာစကားကို ဧဖက်မှာ ပိုဖွံ့ဖြိုးစေထားပါတယ် (၁:၂၂-၂၃၊ ၄:၁-၁၆)။ အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်တွေကို ကိုယ်ခန္ဓာလို့ ကောလောသဲမှာ အကြိမ်များစွာ ဖော်ပြထားပါတယ် (၁:၁၈၊ ၂:၁၉၊ ၃:၁၅)။ ပေါလုဟာ ဘုရားသခင်ဆီက အပ်နှံခြင်း သို့မဟုတ် တာဝန်ပေးခြင်းခံရပြီး ဘုရားသခင်ရဲ့နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပြည့်စုံစေရပါတယ်။ ဒီ “ဘုရားသခင်ရဲ့နှုတ်ကပတ်တော်” (၁:၂၅) ဆိုတာက ပေါလုပြောင်းလဲပြီး ခေါ်တော်မူချိန်မှာ ဘုရားသခင်ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့တဲ့ ပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သူဟာ တပါးအမျိုးသားတွေထံ ဘုရားသခင်နာမတော်ကို ယူဆောင်ဖို့ ဘုရားသခင်ရွေးချယ်တဲ့ တူရိယာဖြစ်မယ် (တမန်တော် ၉:၁၅၊ နှိုင်းယှဉ် တမန်တော် ၂၂:၂၁၊ ၂၆:၁၅-၁၈၊ ဂလာတိ ၁:၁၅-၁၆)။ ဒါက ကောလောသဲ ၁:၂၄ မှာ သူ့ဆင်းရဲဒုက္ခနဲ့ ကိုက်ညီပါတယ်။

In Colossians 1:25, Paul describes himself as a “minister” (or “servant”; Gr. diakonos) of the body of Christ, the church. While this language is developed further in Ephesians (1:22–23; 4:1–16), members of the church are described as a body several times in Colossians (1:18; 2:19; 3:15; regarding earlier uses in Paul’s writings, see commentary on Col. 1:13–23). Paul was given a stewardship or commission by God to fulfill His word. This “word of God” (1:25) may be the prophecy God disclosed at the time of Paul’s conversion and call. He was to be God’s chosen instrument to present God’s name to the Gentiles (Acts 9:15; cf. Acts 22:21; 26:15–18; Gal. 1:15–16). This conforms with the view taken of Paul’s suffering in Colossians 1:24.

 24 ငါပေါလုသည် ထိုတရားကို ဟောသောဆရာဖြစ်သည်နှင့် သင်တို့အဘို့အလိုငှါ ဆင်းရဲခံခြင်း၌ ယခု ဝမ်းမြောက်၍၊ ခရစ်တော်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခအကြွင်းအကျန်ကို အသင်းတော်တည်းဟူသော ကိုယ်တော်အဘို့ အလိုငှါ ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ပြည့်စုံစေ၏။

25 ရှေးကပ်ကာလပတ်လုံး ဝှက်ထားလျက်ရှိသော်လည်း၊ ယခုတွင် သန့်ရှင်းသူတို့အား ဘော်ပြသော နက်နဲရာတည်းဟူသော ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တရားတော်ကို အကုန်အစင် ဟောပြောစေခြင်းငှါ၊
26 သင်တို့အကျိုးကို ထောက်၍၊ ငါအား အပ်ပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သာသနာတော်နှင့်အညီ၊ ငါသည် အသင်းတော်၌ ဓမ္မဆရာ၏ အဖြစ်သို့ရောက်ရပြီ။
27 တပါးအမျိုးသားတို့တွင် ဤနက်နဲသောအရာနှင့်ဆိုင်သော မဟာစည်းစိမ်ကား၊ အဘယ်မျှလောက်ကြီး သည်ကို သန့်ရှင်းသူတို့သည် သိစေခြင်းငှါ၊ ဘုရားသခင် အလိုရှိတော်မူ၏။ ထိုစည်းစိမ်ကား၊ ဘုန်းအသရေကို မြော်လင့်ခြင်းအကြောင်းတည်းဟူသော သင်တို့အထဲ၌ တည်တော်မူသော ခရစ်တော်ပေတည်း။
28 ခရစ်တော်အားဖြင့် လူတိုင်းစုံလင်ခြင်းသို့ ရောက်၍ လူခပ်သိမ်းတို့ကို ဆက်သအံ့သောငှါ၊ ငါတို့သည် လူခပ်သိမ်းတို့ကို သတိပေး၍ ပညာအမျိုးမျိုးနှင့် ဆုံးမသွန်သင်လျက် ခရစ်တော်၏တရားကို ဟောပြောကြ၏။
29 ထိုသို့အလိုငှါ ငါသည် အမှုဆောင်ရွက်၍၊ ငါ၌ တန်ခိုးတော် ပြုပြင်အားထုတ်တော်မူသည်အတိုင်း ကြိုးစားအားထုတ်လေ့ရှိ၏။

၁:၂၄-၂၉ ရဲ့ ဗဟိုထုတ်ဖော်ချက်တွေဟာ ပေါလုအကြောင်းမဟုတ်ဘဲ ခရစ်တော်အကြောင်းပါ။ အချိန်ကြာရှည်စွာ လျှို့ဝှက်ထားတဲ့ နက်နဲသောအရာကို ပေါလုကို အပ်နှံခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်လူမျိုးတွေထံ ထုတ်ဖော်ပြသရာမှာ သူပါဝင်ခဲ့ပါတယ် (ကဗျာ ၂၆)။ ဧဖက် ၃:၁-၁၃ နဲ့ အပြိုင်အဆိုင်အနေနဲ့၊ “နက်နဲသောအရာ” ဆိုတာက အထူးသဖြင့် တပါးအမျိုးသားတွေလည်း အမွေခံသူဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း၊ တစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်ပြီး ခရစ်တော်ထဲက ကတိကို အတူခံစားနိုင်ကြောင်း နားလည်လာခြင်းပါ (ဧဖက် ၃:၆)။ ဒါကြောင့် “ဒီနက်နဲသောအရာ” ဆိုတာက “သင်တို့ထဲမှာ ရှိသော ခရစ်တော်” ဖြစ်ပြီး၊ တပါးအမျိုးသားယုံကြည်သူတွေထဲမှာ “ဘုန်းအသရေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်” ဖြစ်ပါတယ် (ကောလောသဲ ၁:၂၇)။ မယုံနိုင်စရာကောင်းအောင် ခရစ်တော် (ခရစ်တို့စ်) ဟာ တပါးအမျိုးသားတွေထဲမှာ နေထိုင်နေပါတယ်။ ယုဒနဲ့ တပါးအမျိုးသားခွဲခြားမှုဟာ ကျွန်ုပ်တို့အများစုအတွက် ဝေးကွာနေပြီး၊ ပေါလုရဲ့ ဧဝံဂေလိတရားနက်နဲသောအရာအပေါ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားရဖို့ ခက်ပါတယ်။ ကောလောသဲ ၁:၂၄-၂၉ နဲ့ ဧဖက် ၃:၁-၁၃ ကို ပြန်ဖတ်ရင် ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။ ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုထဲ ပါဝင်ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်ဖွင့်ထားတဲ့ ခရစ်တော်ကို ဝေမျှတာထက် ဆုလာဘ်နဲ့ စွမ်းအင်ပေးတာ ဘာမှမရှိပါဘူး။

The central affirmations of 1:24–29 are not about Paul but Christ. The mystery, long hidden, was entrusted to Paul, who participated in revealing it to God’s people (v. 26). As in the parallel passage in Ephesians 3:1–13, “the mystery” here refers especially to the dawning understanding that the Gentiles should also be heirs, together as one body, sharing in His “promise in Christ” (Eph. 3:6). So “this mystery” is “Christ in you,” meaning Gentile believers, “the hope of glory” (Col. 1:27). The Messiah (Gr. Christos) was, amazingly, indwelling Gentiles. Because Jewish-Gentile divisions are quite distant for many of us, it is difficult to partake in Paul’s excitement over this gospel mystery. Rereading Colossians 1:24–29 and Ephesians 3:1–13 helps us do so. There is nothing so rewarding and energizing as participating in the unfolding plan of salvation and sharing the open secret of Christ.

 

“ဘုန်းအသရေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်” ဆိုတဲ့ စကားစုမှာ (ကောလောသဲ ၁:၂၇) ပေါလုက ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ရဲ့ အကြီးကျယ်ဆုံးအချိန်ကို ညွှန်ပြထားပါတယ်- “မင်္ဂလာရှိသော မျှော်လင့်ချက်” နဲ့ ယေရှုခရစ်တော်၊ “ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ကြီးမြတ်သော ဘုရားသခင်နဲ့ ကယ်တင်ရှင်” ပေါ်ထွန်းခြင်း (တိတု ၂:၁၃)။ ဘုရားသခင်အားကိုးပြီး ပေါလုဟာ အဲဒီနေ့အတွက် အလုပ်လုပ်နေခဲ့ပါတယ် (ကောလောသဲ ၁:၂၉)။ လူတိုင်းကို ခရစ်တော်ထဲမှာ ပြီးပြည့်စုံစေဖို့ တင်ပြမယ့်နေ့ပါ (ကဗျာ ၂၈၊ နှိုင်းယှဉ် ၄:၁၂၊ ၁ကောရိန္သု ၁၁:၂)။

 

In the phrase “the hope of glory” (Col. 1:27), Paul points to the grandest moment in the plan of salvation: “The blessed hope” and the appearing of Jesus Christ, “our great God and Savior” (Titus 2:13). Paul, empowered by God, was working toward that day (Col. 1:29) when He would present each person as perfect or fully mature in Christ (v. 28; cf. 4:12; 1 Cor. 11:2).

 

ကောလောသဲ ၂:၁ မှာ ပေါလုက ကောလောသဲနဲ့ လာအိုဒိကဲခရစ်ယာန်တွေအတွက် အဂေါန် (“ရုန်းကန်မှု”၊ “တိုက်ပွဲ”) လုပ်နေတယ်လို့ ဘယ်လိုဆိုနိုင်သလဲ၊ သူတို့နဲ့ တစ်ကိုယ်တည်း မတွေ့ဖူးဘူးလေ (လာအိုဒိကဲအကြောင်း ကောလောသဲ ၄:၇-၁၈ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ ပေါလုက တပါးအမျိုးသားတွေရဲ့ တမန်တော်အဖြစ် ထောင်ကျရာကို ရည်ညွှန်းတာဖြစ်နိုင်ပါတယ် (၄:၃၊ ၁၀၊ ၁၈၊ နှိုင်းယှဉ် ၁:၂၄)။ သူတို့အတွက် စိုးရိမ်မှု (နှိုင်းယှဉ် ၂ကောရိန္သု ၁၁:၂၈) နဲ့ ဆုတောင်းမှုတွေလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ် (ကောလောသဲ ၁:၃၊ ၉)။ ဒါက ဧပဖရာကို သူတို့အတွက် ဆုတောင်းရာမှာ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်ခဲ့တဲ့အကြောင်း ချီးမွမ်းချက်နဲ့ ကိုက်ညီပါတယ် (၄:၁၂၊ နှိုင်းယှဉ် ၁:၂၈-၂၉)။ ပေါလုက အဲဒီစကားလုံးတွေမှာ အမြစ်တူတဲ့ အဂေါနိဇိုမိုင် (“ရုန်းကန်ခြင်း”၊ “တိုက်ခိုက်ခြင်း”) ကို သုံးထားပြီး၊ သူ့ရုန်းကန်မှုဟာ ဘုရားသခင်အစီအစဉ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ကြောင်း (နှိုင်းယှဉ် ၁:၂၄) နဲ့ သူတို့အပေါ် နက်ရှိုင်းတဲ့ ကတိကဝတ်အဖြစ် နားလည်မှုက အားပေးမှု၊ အချင်းချင်း စည်းလုံးမှုနဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ တိုးပွားစေမှု၊ ခရစ်တော်ကို ဘုရားသခင်ရဲ့ နက်နဲသောအရာအဖြစ် ပိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်မှု ဆိုတဲ့ အကျိုးသုံးပါးကို ဖြစ်စေမယ်လို့ မျှော်လင့်ထားပါတယ် (၂:၂၊ နှိုင်းယှဉ် ၁:၉-၁၂)။

In Colossians 2:1, how is it that Paul was engaged in an agōn (“conflict,” “struggle,” “fight”) on behalf of the Christians in Colossae and Laodicea, since they had not met him personally? (On Laodicea, see commentary on Col. 4:7–18.) Paul likely alludes to being in prison as a result of his commission as apostle to the Gentiles (4:3, 10, 18; cf. 1:24). He may also refer to his worries (cf. 2 Cor. 11:28) and prayers for them (Col. 1:3, 9), which would align with his praise for Epaphras, who earnestly strove for them in his prayers (4:12; cf. 1:28–29). Paul uses the same root word in those references with the word agōnizomai (“to struggle,” “to fight”), hoping that an understanding of his struggle as part of God’s plan (cf. 1:24) and as an expression of his deep commitment to them would have three positive results: encouragement, an enhancement of their unity and love for each other, and a deeper understanding of Christ as the mystery of God (2:2; cf. 1:9–12).

 

၂:၂ ရဲ့ အဆုံးသတ်မှာ လက်စွဲစာမူတွေ ကွဲလွဲမှုရှိပါတယ်။ အချို့က ဘုရားသခင်နဲ့ ခရစ်တော်ရဲ့ နက်နဲသောအရာကို ခွဲထားပေမဲ့၊ အကောင်းဆုံးလက်စွဲစာမူတွေက ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်က နက်နဲသောအရာဖြစ်တယ်လို့ ထောက်ခံပါတယ်။ ဒါက ပေါလုရဲ့ အဓိကအချက်ပါ- ခရစ်တော်ဟာ ၁:၂၇ မှာလိုပဲ ယုံကြည်သူတွေထံ ဗျာဒိတ်ပေးထားတဲ့ နက်နဲသောအရာပါ။ ပေါလုက ခရစ်တော်ကို “ပညာနဲ့ ဉာဏ်ပညာရဲ့ ဘဏ္ဍာအားလုံး လျှို့ဝှက်စွာ သိုဝှက်ထားသော” သူအဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး (၂:၃)၊ ကောလောသဲမှာ မှားယွင်းတဲ့အတွေးတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး စိုးရိမ်မှုကြောင့် သတိပေးချက်ထည့်ထားပါတယ် (ကဗျာ ၄)။ အဲဒီအတွေးတွေဟာ လှည့်စားတဲ့ အလဟဿဖြစ်နေပြီး (ကဗျာ ၈) “ပညာရှိဟန်ဆောင်မှု” ပေးနေတယ် (ကဗျာ ၂၃)။ အချို့က အခြားအာဏာတွေကို လေးစားခြင်းအားဖြင့် လျှို့ဝှက်ဉာဏ်ပညာကို ရရှိနိုင်မယ်လို့ စိတ်ကူးယဉ်ကြပါတယ်။ ပေါလုက ယုံကြည်သူတွေ တကယ့်ပညာနဲ့ ဉာဏ်ပညာအားလုံးဟာ ခရစ်တော်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်လို့ သိစေချင်ပါတယ်။ ဒါက ခရစ်ယာန်ဘဝနဲ့ ပညာရေးအတွက် အခြေခံအတွေးပါ။

Manuscripts differ in regard to the ending of 2:2. Some refer to the mystery of God and of Christ as being separate, but the best manuscripts support the idea of Christ Himself being the mystery, and this is Paul’s main point as well: Christ, as in 1:27, is the mystery, now revealed to believers. Paul describes Christ as the One in “whom are hidden all the treasures of wisdom and knowledge” (2:3) and adds a note of warning motivated by his concerns regarding false ideas at Colossae (v. 4), which in their deceptive emptiness (v. 8) were offering “an appearance of wisdom” (v. 23). Some may have imagined esoteric insights being available through reverence to other powers. Paul wished the believers to know that all true wisdom and knowledge is to be found in Christ, a foundational thought for Christian life and education.

 

ပညာအကြောင်း ဆွေးနွေးရာမှာ ပေါလုက ဓမ္မဟောင်းနဲ့ ယုဒအစဉ်အလာကြွယ်ဝတဲ့ ဘုရားသခင်နဲ့အတူ ကမ္ဘာဖန်ဆင်းချိန်မှာ ရှိနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ချင်းဆန်တဲ့ ပညာကို ဆွဲယူနေတာဖြစ်နိုင်ပါတယ် (အထူးသဖြင့် သုတ္တံကျမ်း ၈:၂၂-၃၁ ကို ကြည့်ပါ)။ ဒီလိုတွေးပုံက ကောလောသီ ၁:၁၅-၂၀ အကြောင်းအရာကို လွှမ်းမိုးနိုင်ပါတယ်။ “ပညာ” (ဂရိ ဆိုဖီယာ) ဆိုတဲ့စကားလုံးကို ကောလောသီမှာ ခြောက်ကြိမ်သုံးထားပါတယ်။ ယုံကြည်သူတွေ ပြသရမယ့် အရည်အသွေး၊ ဘုရားသခင်ပေးတဲ့လက်ဆောင်ပါ (၁:၉၊ ၃:၁၆၊ ၄:၅)။ ပေါလုရဲ့ သင်ကြားရေးအမှုတော်ကို သရုပ်ဖော်ပါတယ် (၁:၂၈)။ မှားယွင်းတဲ့အလေ့အကျင့်တွေကို “ပညာရှိဟန်ဆောင်မှု” လို့ ဖော်ပြထားပါတယ် (၂:၂၃)။ အနက်ရှိုင်းဆုံး၊ ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ အလေးချိန်အများဆုံးသုံးပုံက ဒီကဗျာ ၃ မှာပါ- “ပညာနဲ့ ဉာဏ်ပညာရဲ့ ဘဏ္ဍာအားလုံး လျှို့ဝှက်စွာ သိုဝှက်ထားတာ” ကို ခရစ်တော်ထဲမှာ ရှိတယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ် (နှိုင်းယှဉ် ဟေရှာယ ၄၅:၃)။ ဒါက ခရစ်တော်ဟာ ပညာရဲ့ရင်းမြစ်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးပါတယ်။ ကောလောသဲမှာ ပညာဟာ ခရစ်တော်ထဲမှာရှိပြီး သူ့ထံမှ သူ့နောက်လိုက်တွေကို ပေးအပ်တာပါ။

In discussing wisdom, Paul may have been drawing on the rich OT and Jewish tradition of the personified wisdom being present with God at the Creation of the world (see esp. Prov. 8:22–31), a line of thinking that may influence the content of Colossians 1:15–20 as well. The term “wisdom” (Gr. sophia) is used six times in Colossians. It is a quality to be displayed by believers as a gift from God (1:9; 3:16; 4:5), and it characterizes Paul’s teaching ministry (1:28). Erroneous practices are described as having “an appearance of wisdom” (2:23). The most profound and theologically weighty use of the word is found here in v. 3, where “all the treasures of wisdom and knowledge” are described as being hidden in Christ (cf. Is. 45:3), which reminds us that Christ is the source of wisdom. In Colossians, wisdom is in Christ and is bequeathed by Him to His followers.

 

ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ပေါလုရဲ့ “ကိုယ်တိုင်မရှိပေမဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ရှိနေတယ်” ဆိုတဲ့စကားကို ပထဝီဝေးကွာနေတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ စည်းလုံးမှုဖော်ပြဖို့ သုံးလေ့ရှိပြီး၊ တမန်တော်ကလည်း အလားတူဆိုလိုခဲ့ပါတယ် (ကောလောသီ ၂:၅)။ သူ့စာကို အသင်းတော်မှာ အသံထွက်ဖတ်ဖို့ ရေးသားရင်း သူကိုယ်တိုင် သူတို့နဲ့အတူ ပါဝင်ပြီး သူတို့ရဲ့ စည်းကမ်း၊ ခရစ်တော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းရဲ့ ခိုင်မာမှုကို လက်ခုပ်တီးချီးကျူးနေတယ်လို့ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှာ ရှိတဲ့ ခရစ်တော်ဟာ ဘုန်းအသရေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်တယ် (၁:၂၇)၊ သူဟာ ပညာနဲ့ ဉာဏ်ပညာရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်ဖြစ်တယ် (၂:၂-၃) ဆိုတဲ့ အတွေးတွေကို နေ့တိုင်း တွေးတောနေရင် ကောင်းပါတယ်။

We often use Paul’s words regarding being absent in body but present in spirit (Col. 2:5) to express our solidarity with friends who are geographically distant from us, and the apostle meant something similar here. Through his letter, which Paul crafted to be read aloud to the congregation, he imagined himself participating with them and applauding their orderliness or discipline and the firm steadfastness of their faith in Christ. It would be good to dwell on the thoughts that Christ in us is the hope of glory (1:27) and that He is the treasure house for all wisdom and knowledge (2:2–3).