1 ပေါလု၊ သိလွာနု၊ တိမောသေတို့သည်၊ သင်တို့အဘတည်းဟူသော ဘုရားသခင်နှင့် သခင်ယေရှု ခရစ်၌ တည်ရှိသော သက်သာလောနိတ်မြို့သားအသင်းတော်ကို ကြားလိုက်ပါ၏။
2 သခင်ယေရှုခရစ်နှင့် ငါတို့အဘတည်းဟူသော ဘုရားသခင့် အထံတော်က ကျေးဇူးတော်နှင့် ငြိမ်သက် ခြင်းသည် သင်တို့၌ ရှိပါစေသော။
3 ညီအစ်ကိုတို့၊ သင်တို့၏ယုံကြည်ခြင်းသည် အလွန်တိုးပွါး၍၊ လူတိုင်းအသီးသီးတို့သည် အချင်းချင်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ပြည့်စုံကြသည်ဖြစ်၍ ငါတို့သည် ပြုသင့်သည်အတိုင်း သင်တို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို အစဉ်မပြတ်ချီးမွမ်းကြ၏။
4 သို့ဖြစ်၍၊ သင်တို့သည် ညှဉ်းဆဲခြင်း၊ ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းကို ခံရသမျှတို့၌ သည်းခံ၍ ယုံကြည်ခြင်းရှိ သည်ကို ငါတို့သည် ထောက်၍၊ ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်များတွင် သင်တို့ကြောင့် ဝါကြွားကြ၏။
5 သင်တို့သည် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်အတွက် ဆင်းရဲခံရ၍၊ ထိုနိုင်ငံတော်ကို ဝင်စားထိုက်သည်ဟု မှတ်တော်မူခြင်းကို ခံရစေခြင်းငှါ၊ တရားသဖြင့် ဘုရားသခင်စီရင်တော်မူခြင်းအမှုသည် ထိုသို့သောအားဖြင့် ထင်ရှားလျက်ရှိ၏။
6 အဘယ်သို့နည်းဟူမူကား၊ သခင်ယေရှုသည် တန်ခိုးရှိသော ကောင်းကင်တမန်တို့နှင့်အတူ၊ ကောင်းကင်ဘုံက ပေါ်ထွန်းတော်မူ၍၊
7 ဘုရားသခင်ကို မသိသောသူ၊ ငါတို့သခင်ယေရှုခရစ်၏ ဧဝံဂေလိ တရားကို နားမထောင်သောသူတို့ကို မီးလျှံအားဖြင့် ဒဏ်ပေးတော်မူသောအခါ၊ သင်တို့ကို ဆင်းရဲစေဘူးသော သူတို့၌ဆင်းရဲခြင်းကို၎င်း၊ ဆင်းရဲခံရဘူးသော သင်တို့၌ ငါတို့နှင့်အတူ ချမ်းသာခြင်းကို၎င်း၊
8 ဘုရားသခင် ဆပ်ပေး၍ တရားသဖြင့် စီရင်တော်မူလိမ့်မည်။
9 ထိုသခင်သည် မိမိသန့်ရှင်းသူတို့အားဖြင့် ဂုဏ်အသရေတော် ထင်ရှားခြင်းကို၎င်း၊ ငါတို့သက်သေကို သင်တို့သည် ယုံကြည်သည်ဖြစ်၍၊
10 ယုံကြည်သော သူအပေါင်းတို့အားဖြင့် အံ့ဩချီးမွမ်းခြင်းကို၎င်း၊ ခံအံ့သောငှါ ကြွလာတော်မူသောနေ့ရက်၌၊ ထိုသူတို့သည် သခင်ဘုရား၏ မျက်နှာတော်နှင့်၎င်း၊ တန်ခိုးရှိသော ဘုန်းတော်နှင့်၎င်းကွာ၍ ထာဝရပျက်စီးခြင်းတည်းဟူသော အပြစ်ဒဏ်ကို ခံရကြလတံ့၊
11 ထိုကြောင့် ငါတို့ဘုရားသခင်နှင့် အရှင်ယေရှုခရစ်၏ ကျေးဇူးတော်အတိုင်း၊ ထိုသခင်၏နာမတော်ကို သင်တို့အားဖြင့် ဘုန်းထင်ရှားစေခြင်းငှါ၎င်း၊ သင်တို့ကိုလည်း ထိုသခင်အားဖြင့် ဘုန်းထင်ရှားစေခြင်းငှာ၎င်း၊
12 သင်တို့သည် ခေါ်တော်မူခြင်း ကျေးဇူးကို ခံထိုက်ကြသည်ဟု မှတ်တော်မူ၍၊ ကောင်းမြတ်တော်မူခြင်း၏ စေတနာအပေါင်းနှင့် သင်တို့၏ယုံကြည်ခြင်းအမှုကို တန်ခိုးနှင့်ပြည့်စုံစေတော်မူမည် အကြောင်း၊ ငါတို့သည် သင်တို့အဘို့ အစဉ်ဆုတောင်း ပဌနာပြုကြ၏။

၁:၁-၁၂  

1:1–12

နိဒါန်း

INTRODUCTION

သက်သာလောနိတ်၏ နိဒါန်းပိုင်းသည် ဂရိ-ရောမခေတ် စာမူပုံစံအတိုင်း ဖြစ်သည်။ စာပို့သူ၊ လက်ခံသူ၊ နှုတ်ဆက်စကားနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းတို့ ပါဝင်သည် (ဥပမာ ၁ ကော ၁:၁-၄၊ဖိ ၁:၁-၃)။

The introductory part of 2 Thessalonians is written in the form of a typical Greco-Roman letter, which customarily consisted of the identification of the sender and the recipient (s), a brief greeting, and a thanksgiving (e.g., 1 Cor. 1:1–4; Phil. 1:1–3).

 

၁:၁

 လက်ခံသူများ

 စကားလုံးအနည်းငယ်သာ ကွဲပြားပြီး ၁ သက်သာလောနိတ်၏ အဖွင့်နှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။ ပေါလုသည် စာအလယ်တွင် သူ့ကိုယ်သူ အဓိကရေးသားသူဟု နှစ်ကြိမ်ဖော်ပြသော်လည်း (၂:၅၊ ၃:၁၇)၊ သိလဝန်နှင့် တိမောသေကို တွဲဖက်စာပို့သူများအဖြစ် ထည့်သွင်းထားသည်။ သူတို့သည် သက်သာလောနိတ်တွင် ဧဝံဂေလိဟောပြောခဲ့သူများဖြစ်၍ အသင်းတော်နှင့် ရင်းနှီးကြသည် (တမန်တော် ၁၇:၁-၁၀၊ ၁ သက် ၃:၂)။ သူတို့သည် အသင်းတော်၏ အခြေအနေကို ပေါလုထံ သတင်းပို့ခဲ့သူများလည်း ဖြစ်နိုင်သည် (တမန်တော် ၁၈:၅)။ ပေါလုနှင့် သူတို့သည် အသင်းတော်အတွက် ဆုတောင်းပေးလေ့ရှိသည် (၁ သက် ၁:၂-၅၊ ၂ သက် ၁:၁၁-၁၂)။

1:1

Addressees

Except for a small difference in wording, the prologue of 2 Thessalonians mirrors that of 1 Thessalonians. Although later in the letter Paul twice identifies himself as the primary author (2:5; 3:17), he also names Silas and Timothy as the co-senders (see 1 Thess. 1:1). They were well known to the church because they had been involved in evangelizing Thessalonica (Acts 17:1–10; 1 Thess. 3:2). Timothy and Silas may also have brought Paul a report of the situation in the Thessalonian church (Acts 18:5). They regularly prayed to God regarding the church’s spiritual well-being (1 Thess. 1:2–5; 2 Thess. 1:11–12).

 

စာကို “သက်သာလောနိတ်အသင်းတော်” သို့ ရေးသားထားသည်။ သက်သာလောနိတ်မြို့သည် မက္ကဒေါနိပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်ပြီး ရောမဧကရာဇ်နှင့် အရှေ့ပိုင်းကို ဆက်သွယ်ထားသော အဓိကလမ်းမကြီးပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ ဆိပ်ကမ်းမြို့တစ်မြို့ဖြစ်၍ ရောမအင်ပါယာ၏ အကြီးဆုံး ကုန်သွယ်ရေးမြို့များထဲမှ တစ်မြို့ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချပ်ခွင့်ရထားသော လွတ်လပ်မြို့ဖြစ်၍ ရောမအစိုးရထံမှ အခွင့်အရေးများစွာ ရရှိထားသည်။ မြို့အတွင်း ရုပ်တုကိုးကွယ်ရာ ဘုရားကျောင်းများ ပြည့်နှက်နေပြီး ပွဲတော်များတွင် ပါဝင်ရသည်မှာ နိုင်ငံသားတိုင်း၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။ မပါဝင်သူများကို ညှဉ်းဆီးခြင်း၊ လူမှုရေးခွဲထုတ်ခြင်း၊ နိုင်ငံသားအခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးခြင်းများ ရှိသည်။ ဤအခြေအနေသည် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်အတွက် အလွန်ခက်ခဲစေခဲ့သည်။

The letter is addressed to the church of the Thessalonians. Thessalonica was the capital of the Roman province of Macedonia. It was a seaport city and was located on the major imperial road connecting Rome with the Orient. This made Thessalonica one of the greatest and wealthiest commercial centers of the Roman Empire. It had the status of a free, self-ruled city, which earned it many privileges from the Roman government. The city was crowded with pagan temples in which rituals were performed, and citizens were expected to participate in the festivities. Those who did not participate faced persecution and social isolation, as well as the loss of their legal status. This caused serious problems for the Christian community in the city.

 

ဂရိစကား “ဧက်ကလေးဆီယာ” (အသင်းတော်) ဆိုသည်မှာ စုဝေးခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤစုဝေးခြင်းသည် ပေါလုနှင့် အဖော်များ ဟောပြောခဲ့သော ဧဝံဂေလိတရားကို လက်ခံပြီး ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ လှည့်ကာ “အသက်ရှင်တော်မူသော မှန်ကန်သော ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ရန်” ရွေးချယ်ခဲ့သူများဖြစ်သည် (၁ သက် ၁:၈-၉)။ သူတို့ကို “ကျွန်တော်တို့၏ ခမည်းတော်ဘုရားသခင်နှင့် သခင်ယေရှုခရစ်တို့၌ ရှိကြသော” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဤစကားသည် အဓိပ္ပာယ် နှစ်ချက်ရှိနိုင်သည်။ ပထမအချက်။ စာပို့သူများနှင့် သက်သာလောနိတ်ယုံကြည်သူများသည် တူညီသော ခမည်းတော်တစ်ပါးတည်း၌ ရှိကြသောကြောင့် ညီအစ်ကိုမောင်နှမများ ဖြစ်ကြသည်။ ပေါလုသည် စာတစ်လျှောက် သူတို့ကို “ညီအစ်ကိုတို့” ဟု ခေါ်သည် (၂:၁၊ ၁၃၊ ၃:၁၊ ၆၊ ၁၃)။ ဒုတိယအချက်။ သူတို့ရှိနေသော ဘုရားသခင်သည် ဝေးကွာသော ဘုရားမဟုတ်၊ ဖခင်တစ်ပါးကဲ့သို့ သားသမီးများကို ဂရုစိုက်သော ဘုရားဖြစ်တော်မူသည်။ အသင်းတော်သည် ညှဉ်းဆီးခြင်းနှင့် ဓမ္မသတ်နားလည်မှု လွဲမှားခြင်းများကြား ရှိနေသောကြောင့် အားပေးခြင်းနှင့် ပြင်ဆင်ခြင်း လိုအပ်နေသည်။

 

 

The Greek word ekklēsia (“church”) denotes an assembly. This assembly of Christians was those who had responded to the gospel message preached by Paul and his associates and who had turned away from idolatry “to serve the living and true God” (1 Thess. 1:8–9). They are described as being “in God our Father and the Lord Jesus Christ” (2 Thess. 1:1). Paul may have been pointing to two things here. First, both the senders and the believers in Thessalonica belonged to one Father and, as such, were brothers and sisters of the same family of God; Paul regularly addresses them in the epistle as his siblings (2:1, 13; 3:1, 6, 13). Second, the God in whom the Christians in Thessalonica were established was not a distant deity but the One who was in a close relationship with them and interested in their well-being in the same way an earthy parent cares about his or her own children. The church was, at that time, going through persecution and the confusion of theological misunderstandings. Thus, they were in need of encouragement and correction concerning their beliefs.

 

‌ေပါလုသည် ယေရှုခရစ်ကို “ထာဝရအရှင်” (ကျွန်တော်တို့၏ သခင်၊ အရှင်သခင်၊ သခင်ယေရှု - ဂရိစကား kyrios) ဟု ရည်ညွှန်းခဲ့သည် (၁:၂)။ ယေရှုကို ခရစ်တော် (မဿီယာ) နှင့် အရှင်သခင် ဟူ၍ နှစ်မျိုးတွဲ၍ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည် ပေါလုဟောပြောခဲ့သော ဧဝံဂေလိတရား၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သည်။ ပထမအမည်ဖြစ်သော “ခရစ်တော်” သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ယေရှုပြုတော်မူခဲ့သမျှကို ဖော်ပြပြီး၊ ဒုတိယအမည်ဖြစ်သော “အရှင်သခင်” သည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ထားတော်မူသော ယေရှု၏ တောင်းဆိုခွင့်နှင့် အခွင့်အာဏာကို ဖော်ပြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်သခင်ဖြစ်တော်မူသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ လုံးဝနာခံမှုနှင့် တစ်ဦးတည်းသော အမှုတော်ဆောင်ခြင်းကို တောင်းဆိုတော်မူသည်။

Paul referred to Jesus Christ as “the Lord” (kyrios; “master”; also in 1:2). The twofold designation of Jesus as Christ (or Messiah) and the Lord is central to the gospel Paul preached. The former indicates what Jesus has done for us, while the latter designates His claim on us. As our Lord, He demands our obedience and undivided service.

 

၁:၂–၄

 နှုတ်ဆက်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း

ဓလေ့ထုံးတမ်းအတိုင်း နှုတ်ဆက်စကားပါဝင်စေခြင်းကို လိုက်နာလျက်၊ ပေါလုသည် ဧဝံဂေလိတော်ကို ခံယူသူများအကြား အသုံးများသော နှုတ်ဆက်စကားဖြစ်သည့် “ကျေးဇူးတော်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းအရှိစေသတည်း” ဟု ခရစ်ယာန်အသင်းတော်သို့ နှုတ်ဆက်ခဲ့သည် (ရောမ ၁:၇၊ ၁ကော ၁:၃၊ ဖိလိပ္ပိ ၁:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤနှုတ်ဆက်စကားသည် ဂရိလူမျိုးများ အသုံးပြုသော ပုံမှန်နှုတ်ဆက်စကား charis (ကျေးဇူးတော်) နှင့် ဟေဗြဲလူမျိုးများ အသုံးပြုသော shalom (ငြိမ်သက်ခြင်း၊ ဂရိဘာသာ eirēnē) တို့ကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ဤစကားစုသည် ရိုးရိုးနှုတ်ဆက်စကားထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသည်။ ကျေးဇူးတော်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းတို့သည် ဆက်စပ်နေပြီး အမြဲတမ်း “ကျေးဇူးတော်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်း” ဟူသော အစဉ်လိုက်ဖြစ်သည်။ ကျေးဇူးတော်ဆိုသည်မှာ ယုံကြည်သူများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ ထိုက်တန်ခြင်းမရှိဘဲ ပေးသနားတော်မူသော ကျေးဇူးတော်ကို ဆိုလိုပြီး၊ ထိုကျေးဇူးတော်ကြောင့် ညှဉ်းဆီးခသာ နှိပ်စက်ခံရသည့်ကြားတွင်ပင် သက်သာရာရခံစားနိုင်သော ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရရှိစေသည်။ ဤကျေးဇူးတော်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်း၏ အရင်းအမြစ်မှာ ခမည်းတော်ဘုရားသခင်နှင့် သခင်ယေရှုခရစ်တို့ဖြစ်တော်မူသည်။ ဤနေရာတွင် ပါဝလုသည် ယခင်လိပ်မူချက်မှ စကားလုံးများကို ထပ်မံအသုံးပြုခဲ့သည် (၂သက် ၁:၁ ကိုကြည့်ပါ)။

1:2–4

Greeting and Thanksgiving

Following the customary practice of including a greeting, Paul salutes the church with the common greeting among early Christians: grace and peace (cf. Rom. 1:7; 1 Cor. 1:3; Phil. 1:2). This greeting conjoins the customary Greek greeting charis (“grace”) and the Hebrew greeting shalom (Gr. eirēnē; “peace”), which expresses the idea of well-being. This phrase, however, conveys more than a mere conventional greeting. It expresses an important theological concept. Grace and peace are intrinsically related; they always go in the order of “grace and peace.” Grace refers to God’s unmerited favor bestowed on the believer, resulting in peace that the Thessalonians might enjoy in the midst of persecution and suffering. The source of grace and peace is God our Father and the Lord Jesus Christ. Here, Paul repeated the wording from the previous address (see 2 Thess. 1:1).

 

ဂရိစာသားတွင် ၂သက်သာလောနိတ် ၁:၃–၁၀ သည် စကားတစ်ခွန်းတည်းသာဖြစ်ပြီး ဒုတိယအကြိမ်လာတော်မူချိန်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့်အရာများကို အာရုံစိုက်ထားသည်။ သို့ရာတွင် ပေါလုသည် ယုံကြည်သူများကို “ညီအစ်ကိုတို့” (adelphoi - ညီအစ်ကိုမောင်နှမများပါဝင်သည်) ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည် (၂:၁၊ ၁၃၊ ၃:၁၊ ၆၊ ၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ သူတို့အကြား ရင်းနှီးသောဆက်ဆံရေးကို ညွှန်ပြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ဝိညာဉ်ရေးမိသားစုဝင်များဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ခမည်းတော်ဖြစ်တော်မူသည် (၁:၁)။ ပေါလုနှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများသည် သက်သာရာရချီးမွမ်းခြင်းကို အမြဲပြုသင့်သည်ဟု ခံစားရပြီး ထိုသို့ပြုခြင်းသည် သင့်လျော်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည် (အဆု ၃)။ ယခင်က ပေါလုသည် သက်သာရာလောက်ခံယူသူများ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စိုးရိမ်ခဲ့ဖူးသည် (၁သက် ၃:၁–၁၀)။ ယခုမူ သူတို့ကိုယ်စား ဘုရားသခင်ကို အမြဲကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းရန် မလွှဲမရှောင်ဖြစ်နေသည်။ ၁သက်နော်လောနိတေစောင်တွင် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းမှထွက်သော အမှုတော်၊ ချစ်ခြင်းမှထွက်သော ပင်ပန်းကြီးစွာဆောင်ရွက်ခြင်း၊ သခင်ယေရှုခရစ်အပေါ် မျှော်လင့်ခြင်းမှထွက်သော သည်းခံခြင်းတို့ကို ချီးကျူးခဲ့သည် (၁သက် ၁:၃)။ ထို့ပြင် သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းတိုးပွားရန်နှင့် အချင်းချင်းချစ်ခြင်းများပြားရန် အမြဲဆုတောင်းခဲ့သည် (၁သက် ၃:၁၀–၁၂)။ ယခု လအနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ပါဝလုသည် သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းဆက်လက်တိုးပွားနေပြီး အချင်းချင်းချစ်ခြင်းလည်း တိုးပွားနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည် (၂သက် ၁:၃)။ ဂရိဘာသာတွင် ဤနေရာသုံးသော ကြိယာများသည် လက်ရှိအချိန်ကာလကို ဖော်ပြပြီး ဆက်လက်ဖြစ်ပျက်နေသော အတွေ့အကြုံကို ညွှန်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် ပေါလုသည် သူတို့ကိုယ်စား ဆုတောင်းချိန်တွင် ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းရန် အလွန်သင့်လျော်သည်ဟု ခံစားရသည်။

In the Greek text, 2 Thessalonians 1:3–10 consists entirely of one sentence, focusing on the events that will take place at the Second Coming. But Paul began by addressing the believers as adelphoi (sometimes translated as “brothers” or “brethren,” but also including “sisters”); they were his siblings (see 2:1, 13; 3:1, 6, 13). This points to the intimate relationship between them. They were all members of one spiritual family, and God was their Father (1:1). Paul and his coworkers felt that they ought to thank God always on their behalf, as was appropriate (v. 3). Previously, Paul worried about the faith of the Thessalonians (see 1 Thess. 3:1–10), but now he was compelled to thank God on their behalf. While in 1 Thessalonians he commended them for their work of faith, labor of love, and patience of hope in the Lord Jesus Christ (1 Thess. 1:3), he also constantly prayed that their faith would grow and that their love toward one another would increase and abound (1 Thess. 3:10–12). Now, months later, Paul was able to see that there was continual growth of their faith and that their love for each other was also increasing (2 Thess. 1:3). In the Greek, the verbs used here are in the present tense, which points to a continual experience; their growth in faith and love is ongoing. Thus, Paul felt suitably compelled to thank God for them in his prayers.

 

ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အချင်းချင်းချစ်ခြင်းတို့၏ ဤတိုးတက်မှုကြောင့် ပေါလုနှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများသည် အခြားအသင်းတော်များအကြား သူတို့ကို ဝါကြွားစရာအဖြစ် ပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည် (အဆု ၄)။ ဤသည်မှာ အထူးအရေးကြီးသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ သည်းခံခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းသည် ညှဉ်းဆီးနှိပ်စက်ခြင်းနှင့် ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းကြားတွင် ထင်ရှားစွာပေါ်ထွက်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် သက်သာရာလောက်ခံယူသူများသည် ခရစ်ယာန်သစ္စာရှိမှု၏ စံနမူနာဖြစ်လာခဲ့သည်။

This growth of faith and love toward each other was something that Paul and his coworkers could boast about among the other churches he visited (v. 4). This is especially significant because their patience/perseverance and faith were manifested in the midst of the persecution and trouble they were undergoing. In this, the Thessalonians had become a model of Christian faithfulness.

 

၁:၅–၁၂

 ညှဉ်းဆီးခံရချိန်တွင် အားပေးခြင်း 14ဤအခန်းတွင်ပေါလုသည် ညှဉ်းဆီးနှိပ်စက်ခံနေရသော သက်သာရာလောက်ခံယူသူများကို ဒုတိယအကြိမ်လာတော်မူချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတသောတရားစီရင်ခြင်းကို ညွှန်ပြလျက် အားပေးခဲ့သည် (အဆု ၅–၁၀)။ တရားစီရင်ခြင်း၏ အပြုသဘောနှင့် အပျက်သဘောနှစ်မျိုးလုံးကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ညှဉ်းဆီးခံရသော သက်သာရာလောက်ခံယူသူများအတွက် တရားမျှတစွာကာကွယ်ပေးခြင်းနှင့် ဆုချီးမြှင့်ခြင်း၊ ညှဉ်းဆီးသူများအတွက် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူတို့အတွက် အမြဲဆုတောင်းနေကြောင်း အပိုဒ်ငယ် ၁၁–၁၂ တွင် အာမခံခဲ့သည်။

1:5–12

Encouragement in Persecution

In this section, Paul provided encouragement to the Thessalonians as they underwent persecution, pointing to God’s righteous judgment at the Second Coming (vv. 5–10). He referred to both positive and negative aspects of judgment: the vindication and reward for the persecuted Thessalonian believers and the punishment for their persecutors. He concluded this section by assuring the members of his constant prayers for them (vv. 11–12).

 

၁:၅–၁၀။ ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတသော တရားစီရင်ခြင်း။ ပေါလုသည် ညှဉ်းဆီးနှိပ်စက်ခြင်းကြားတွင် သက်သာရာလောက်ခံယူသူများ၏ သည်းခံခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းကို ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတသော တရားစီရင်ခြင်း၏ သက်သေအဖြစ် မြင်ခဲ့သည် (အဆု ၅)။ ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းသော တရားစီရင်ခြင်းသည် အနာဂတ်တရားစီရင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဂရိစကား endeigma ဆိုသည်မှာ “သက်သေ”၊ “အမှတ်အသား” သို့မဟုတ် “သက်သေပြချက်” ကို ဆိုလိုပြီး dikaios ဆိုသည်မှာ “တရားမျှတသော” သို့မဟုတ် “ဖြောင့်မတ်သော” ကို ဆိုလိုသည်။ သက်သာရာလောက်ခံယူသူများ၏ ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများ တရားမျှတကြောင်း မည်သို့သက်သေပြသနည်း။ပေါလုသည် သူတို့၏ ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ နှစ်သက်တော်မူခြင်းမရှိကြောင်း သက်သေမဟုတ်ကြောင်း၊ အနာဂတ်တရားစီရင်ခြင်းတွင် သူတို့ကို “ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်နှင့် ထိုက်တန်သူများဟု မှတ်ယူခြင်း” ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း အာမခံခဲ့သည် (အဆု ၅)။ ဆက်လက်ဖြစ်ပျက်နေသော ညှဉ်းဆီးခြင်းကြားတွင် သူတို့ပြသခဲ့သော သည်းခံခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်သူတို့ဘဝတွင် အလုပ်လုပ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းသော သက်သေဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တရားစီရင်ခြင်းသည် သူတို့ကို တရားမျှတစွာ ကာကွယ်ပေးပြီး ဘုရားသခင်သည် သူတို့ဘက်တွင် ရှိနေကြောင်း ပြသလိမ့်မည် (၁ပေ ၄:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။

1:5–10. God’s Righteous Judgment. Paul saw the patience and faith of the Thessalonians in the midst of persecution as evidence of God’s righteous judgment (v. 5). The judgment in view here refers to the future judgment. The Greek word endeigma means “evidence,” “indication,” or “proof,” and dikaios means “righteous” or “just.” In what way was the tribulation of the Thessalonians proof that God’s judgments are justified? Paul wanted to assure them that their tribulation was not evidence of God’s disfavor against them but that God’s righteous judgment would demonstrate their being “counted worthy of the kingdom of God” (v. 5). The patience and faith they had manifested in the ongoing persecution were the clear evidence of God’s power working in their lives. The future judgment would vindicate them and show that God was working on their behalf (see 1 Pet. 4:13).

 

အခြားတစ်ဖက်တွင် သက်သာရာလောက်ခံယူသူများ ခံစားနေရသော ညှဉ်းဆီးနှိပ်စက်ခြင်းနှင့် ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းသည် ဘုရားသခင်သည် မိမိလူများကို လက်စားချေခြင်းနှင့် ညှဉ်းဆီးသူများအပေါ် တရားမျှတစွာ ဒဏ်ခတ်ခြင်းပြုရန် ထိုက်တန်ကြောင်း သက်သေဖြစ်သည် (၂သက် ၁:၆)။ ပေါလု၏စာများတွင် ဘုရားသခင်၏လူများကို ညှဉ်းဆီးသူများအပေါ် လက်စားချေခြင်းကို မကြာခဏဖော်ပြထားသည် (ရောမ ၁၂:၁၉ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏လူများကို ညှဉ်းဆီးနှိပ်စက်သူများသည် လာမည့် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတသော တရားစီရင်ခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည် - ဆိုးသူများအတွက် သတင်းဆိုးဖြစ်သော်လည်း ယုံကြည်သူများအတွက် သတင်းကောင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ လက်စားချေရာနေ့တွင် ညှဉ်းဆီးသူများကို ဒဏ်ခတ်တော်မူပြီး ဒုက္ခရောက်နေသူများကို သက်သာချမ်းသာပေးတော်မူမည် (၂သက် ၁:၇)။ ဂရိစကား anesis ဆိုသည်မှာ “ဖြေလျော့ခြင်း”၊ “အနားယူခြင်း” သို့မဟုတ် “သက်သာချမ်းသာခြင်း” ကို ဆိုလိုသည်။ သခင်ယေရှုသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ ထင်ရှားစွာပေါ်ထွက်လာတော်မူသောနေ့တွင် ဘုရားသခင်၏လူများ ဒုက္ခဆင်းရဲမှ သက်သာချမ်းသာရလိမ့်မည် (၁သက် ၄:၁၆ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယေရှုသည် ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ လာတော်မူမည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (မဿဲ ၂၄:၃၀–၃၁၊ ၂၅:၃၁)။ “ထင်ရှားစွာပေါ်ထွက်လာခြင်း” ဟူသော ကြိယာသည် ဂရိအသုံးအနှုန်း apokalypsis (ဖော်ထုတ်ခြင်း၊ ထင်ရှားစေခြင်း၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း) မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဤစကားသည် ယခင်ကဖုံးကွယ်နေသောအရာကို ဖွင့်ဟဖော်ထုတ်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ “သခင်ယေရှုသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ထင်ရှားစွာပေါ်ထွက်လာတော်မူသောအခါ” ဟူသော စကားစု၏ စာသားအတိုင်းဘာသာပြန်ဆိုပါက “သခင်ယေရှုကို ကောင်းကင်ဘုံမှ ဖွင့်ဟထင်ရှားစေသောအခါ” ဖြစ်သည် (၂သက် ၁:၇)။ ယခုအချိန်တွင် ခရစ်တော်၏ လူများနှင့်အတူနေထိုင်တော်မူခြင်းနှင့် ဂရုစိုက်တော်မူခြင်းသည် လောကီမျက်စိမှ ဖုံးကွယ်နေသေးသည်။ ဒုတိယအကြိမ်လာတော်မူခြင်းသည် ယေရှုခရစ်၏ ရှိနေတော်မူခြင်းနှင့် မိမိလူများကို ဂရုစိုက်တော်မူခြင်းကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ဟထင်ရှားစေမည်ဖြစ်သည်။

On the other hand, the persecution and affliction of the Thessalonians were the evidence that it is just and righteous for God to avenge His people and to take vengeance on those who afflicted and wronged them (2 Thess. 1:6). In his letters, Paul often mentioned God’s retribution against those who wrong His people (cf. Rom. 12:19). The afflicters and persecutors of God’s people will have to face the coming righteous judgments of God—bad news for the wicked but good news for believers. On the day of divine retribution, when God will afflict the afflicters, He will give respite to those who have been troubled (2 Thess. 1:7). The Greek word anesis means “loosening,” “rest,” or “relief.” God’s people will get relief from their suffering on the day when the Lord Jesus will be revealed from heaven accompanied by His strong angels (cf. 1 Thess. 4:16). Jesus spoke of His coming accompanied by angels (Matt. 24:30–31; 25:31). The verb “revealed” is a translation of the Greek noun apokalypsis, meaning “uncovering,” “unveiling,” or “revelation,” as in the name of the last book of the NT. The word denotes uncovering something that was previously hidden. The literal translation of the clause “when the Lord Jesus is revealed from heaven” (2 Thess. 1:7) is “at the uncovering of the Lord Jesus from heaven.” Christ’s presence with His people on earth and His care for them are for now hidden to the eyes of the world. The Second Coming will result in the full uncovering of the presence of Jesus Christ and His care for His people.

 

ကောင်းကင်ဘုံမှ ယေရှုထင်ရှားစွာပေါ်ထွက်လာတော်မူခြင်းသည် မီးလျှံတောက်လောင်ခြင်းနှင့်အတူ ဘုရားသခင်ကို မသိသူများနှင့် ယေရှုခရစ်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို နာခံခြင်းမပြုသူများအပေါ် လက်စားချေရန် ဖြစ်သည် (အဆု ၈)။ သမ္မာကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို မီးနှင့် မကြာခဏဆက်စပ်ဖော်ပြထားသည် (ဟေရှာယ ၆၆:၁၅–၁၆၊ ၂ပေ ၃:၁၀–၁၂)။ ဂရိစကား ekdikēsis သည် “လက်စားချေခြင်း” သို့မဟုတ် “တရားမျှတမှုပြုခြင်း” ကို ဆိုလိုနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ပေါလု၏ ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတသော တရားစီရင်ခြင်းနှင့် မိမိလူများကို ညှဉ်းဆီးသူများအပေါ် လက်စားချေခြင်းဆိုင်ရာ ယခင်ရည်ညွှန်းချက်နှင့် ကိုက်ညီသည် (၂သက် ၁:၅–၆)။ “ဘုရားသခင်ကို မသိသူများ” နှင့် “ဧဝံဂေလိတရားကို နာခံခြင်းမပြုသူများ” ဟူသော စကားစုများသည် ဘုရားသခင်ကို သိလျက်နှင့်ရုံးမဲပြီး ဧဝံဂေလိတရားကို နာခံရန် ငြင်းဆန်သူများကို ဖော်ပြသည်။ ဂရိဘာသာတွင် “ယေရှုခရစ်၏ ဧဝံဂေလိတရား” သည် “ယေရှုခရစ်ထံမှ ဧဝံဂေလိတရား” (အဓိကပုဂ္ဂိုလ်အဆို) သို့မဟုတ် “ယေရှုခရစ်အကြောင်း ဧိ ဧဝံဂေလိတရား” (ရည်ညွှန်းခံပုဂ္ဂိုလ်အဆို) ဟူ၍ ဖြစ်နိုင်ပြီး နှစ်မျိုးလုံး အခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဧဝံဂေလိတရားသည် ယေရှုခရစ်ထံမှ ဆင်းသက်လာပြီး ယေရှုခရစ်သည်ပင် ဧဝံဂေလိတရား၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သည်။

The revealing of Jesus from heaven will be in burning fire to execute vengeance on those who do not know God and do not obey the gospel of Jesus (v. 8). In the Bible, the execution of divine judgment is regularly associated with fire (cf. Is. 66:15–16; 2 Pet. 3:10–12). The Greek word ekdikēsis can mean “vengeance” or “vindication,” the rendering of justice. This is in agreement with Paul’s earlier reference to God’s righteous judgment and His just retribution on those who wrong and afflict His people (2 Thess. 1:5–6). The phrases, “those who do not know God” and “do not obey the gospel” describe those who have knowingly and willfully turned away from God and have chosen to disobey the gospel of Jesus Christ. In Greek, “the gospel of Jesus Christ” may mean “the gospel from Jesus Christ” (subjective genitive) or “the gospel about Jesus Christ” (objective genitive). Either fits the context. The gospel has its origin in Jesus Christ, who is also the focus of the gospel.

 

ယေရှုခရစ်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို နာခံရန် ရွေးချယ်ငြင်းဆန်သူများသည် “ထာဝရပျက်စီးခြင်းဒဏ်” ခံရလိမ့်မည် (အဆု ၉)။ ပေါလုသည် ဤနေရာတွင် အပြစ်သမားများ ထာဝရပျက်စီးခြင်းခံရမည်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ သေတတ်သောခန္ဓာကိုယ်သည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်အလင်းရှေ့တွင် ရပ်တည်နိုင်စွမ်းမရှိ။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၆:၁၅–၁၇ တွင် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ငြင်းပယ်သူများသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာတော်မှ ပုန်းရှောင်ရန်ကြိုးစားပြီး မည်သူမျှ ဘုရားသခင်၏ ဒေါသတော်ကို ခံနိုင်မည်မဟုတ်ဟု အော်ဟစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

Those who have chosen to disobey the gospel of Jesus Christ shall be “punished with everlasting destruction” (v. 9). Paul here refers to the eternal annihilation of sinners. The mortal body is not able to stand in the presence of God’s glory. Revelation 6:15–17 describes those who have spurned God’s grace as trying to hide themselves from God’s face and exclaiming that no one can endure His wrath.

 

ခရစ်တော်လာတော်မူခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသူများ (သန့်ရှင်းသူများ) အတွင်း ဘုန်းကျိန်းတော်မူမည့်အချိန်ဖြစ်ပြီး ယုံကြည်သူများသည် ကိုယ်တော်ကို အံ့ဩဘွယ်မြင်ရလိမ့်မည် (၂သက် ၁:၁၀)။ ဆိုးယုတ်မှုပျက်စီးသွားသောအခါ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဧဝံဂေလိတရားကို လက်ခံခဲ့သူများကို လွတ်မြောက်စေတော်မူမည်။ ဤသည်မှာ သမ္မာတရားကို ယုံကြည်ရန် ငြင်းဆန်သူများ အပြစ်ဒဏ်ခံရပြီး ထာဝရပျက်စီးခြင်းခံရမည်ဖြစ်သော ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (၂:၁၂)။ ဤနည်းဖြင့် ခရစ်တော်သည် မိမိလူများအကြား ဘုန်းကျိန်းတော်မူပြီး ချီးမွမ်းခြင်းခံတော်မူမည်။

The coming of Christ is the moment when He will be glorified in His holy people (the saints), who will be in awe of Him (2 Thess. 1:10). With the annihilation of evil, Christ will bring deliverance to those who, by believing, responded to and accepted the gospel. This is in contrast to those who chose not to believe the truth; these will be condemned and will receive eternal destruction (2:12). This is how Christ will be glorified and honored among His people.

 

၁:၁၁–၁၂။ သက်သာရာလောက်ခံယူသူများအတွက် ဆုတောင်းခြင်း။ ဤအပိုဒ်ကို နိဂုံးချုပ်ရာတွင် ပေါလုသည် သူနှင့်အဖွဲ့သားများ အခြားအသင်းတော်များအတွက် ဆုတောင်းသည့်နည်းတူ သက်သာရာလောက်ခံယူသူများအတွက် အမြဲဆုတောင်းနေကြောင်း အာမခံခဲ့သည် (ရောမ ၁:၉–၁၀၊ ဧဖက် ၁:၁၆၊ ဖိလိပ္ပိ ၁:၃–၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ပထမဦးစွာ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ခေါ်တော်မူခြင်းနှင့် ထိုက်တန်သူများဟု မှတ်ယူပေးရန် ဆုတောင်းခဲ့သည် (၂သက် ၁:၁၁) - ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့၏ဘဝသည် ဘုရားသခင်၏ခေါ်တော်မူခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသော ဘဝဖြစ်လာစေရန် ဘုရားသခင်က အသက်ဝင်စေတော်မူပါစေဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည် (၁သက် ၂:၁၂ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤသည်မှာ နောက်ပိုင်းတွင် ဧဖက်အသင်းတော်သို့ ရေးသားခဲ့သည့် “သင်တို့ခံယူရသော ခေါ်တော်မူခြင်းနှင့် ထိုက်တန်စွာ လျှောက်လှမ်းကြလော့” ဟူသော တိုက်တွန်းချက်နှင့် ထပ်တူထပ်မျှဖြစ်သည် (ဧဖက် ၄:၁)။ သက်သာရာလောက်ခံယူသူများသည် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်ရန် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသူများဖြစ်သောကြောင့် ပါဝလုသည် ထိုခေါ်တော်မူခြင်းနှင့် ထိုက်တန်သော ဘဝရှင်သန်နိုင်ကြပါစေဟု ဆုတောင်းခဲ့သည်။

1:11–12. Praying for the Thessalonians. In closing this section, Paul assured the Thessalonians that he and his coworkers were continually praying for them, just as he prayed for other churches (see Rom. 1:9–10; Eph. 1:16; Phil. 1:3–4). He asked God, first, to consider them worthy of His calling (2 Thess. 1:11)—that God might activate their calling through a life corresponding to His calling (cf. 1 Thess. 2:12). This mirrors what he later wrote to the Ephesians when he urged them to live (lit. “walk”) “worthy of the calling” they had received (Eph. 4:1). The Thessalonian believers had been called to be His representatives, so Paul prayed that they would be worthy of that calling.

 

ဒုတိယအနေဖြင့် ဘုရားသခင်သည် သက်သာလောနိတ်လူမျိုးတို့တွင် စတင်တော်မူခဲ့သော အရာကို ပြီးမြောက်စေရန် (ပြည့်စုံစေရန်) – သူ၏သဘောတူညီမှု၊ သူ၏ကောင်းမြတ်သောသဘောသဘာဝမှ စီးဆင်းလာသော ကောင်းသောဆန္ဒကို၊ ယုံကြည်ခြင်းအမှုများကို တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံစွာ လုပ်ဆောင်စေရန် ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ဤအရာအားလုံးသည် သခင်ဘုရား၏နာမတော် သူတို့အထဲ၌ ဘုန်းထင်ရှားခြင်းခံရရန်နှင့် သူတို့သည်လည်း သူ့အထဲ၌ ဘုန်းထင်ရှားခြင်းခံရရန်ဖြစ်သည် (၂ သက် ၁:၁၂)။ ဤစကားသည် အပိုဒ် ၁၀ တွင် ဖော်ပြခဲ့သည်နှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ခရစ်တော်၏နာမတော် ဘုန်းထင်ရှားခြင်းသည် သူ၏လူမျိုးတို့၏ ဘုန်းထင်ရှားခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် ယေရှု၏ဆုတောင်းချက်ကို သတိတရဖြစ်စေသည် – တပည့်တော်များအထဲ၌ ဘုန်းထင်ရှားခြင်းခံရကြောင်း (ယော ၁၇:၁၀) နှင့် သူ၏နောက်လိုက်များ တစ်နေ့တွင် သူ၏ဘုန်းတော်တွင် ပါဝင်ရလိမ့်မည်ဟု ဆုတောင်းခဲ့သည် (ယော ၁၇:၂၄)။ ဤအရာအားလုံးသည် “ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင်နှင့် သခင်ယေရှုခရစ်၏ ကျေးဇူးတော်” ကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်သည် (၂ သက် ၁:၁၂)။ ကျေးဇူးတော်သည် ယေရှုခရစ်အားဖြင့် လူသားတို့အား ပေးသော ထိုက်တန်မှုမရှိသော ကျေးဇူးတော်ဖြစ်ပြီး (၁ သက် ၁:၁) ဧဝံဂေလိတရားကြောင့် ညှဉ်းဆဲခံရသော်လည်း သစ္စာရှိကြသော သက်သာလောနိတ်ယုံကြည်သူများ၏ မျှော်လင့်ခြင်း၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။

He also prayed that God would finish (“fulfill”) what He had begun among the Thessalonians: His desire or goodwill for them, which flowed from the goodness of His nature (or, according to some renderings, the desires of the believers for goodness), and the works of faith powerfully executed in their lives of service. This was so that the name of the Lord might be glorified in them, and they in Him (2 Thess. 1:12). This statement echoes what Paul previously stated in v. 10; the glorification of Christ’s name would result in the glorification of His people. It reminds us of Jesus’s prayer in John 17, when He said that He was glorified in the disciples (John 17:10), then prayed that His followers would one day share in His glory (John 17:24). All of this is possible because of “the grace of our God and the Lord Jesus Christ” (2 Thess. 1:12). Grace is God’s unmerited favor shown to humanity and made available through Jesus Christ (cf. 1 Thess. 1:1). It was the source of the hope of the Thessalonian believers as they faced persecution and affliction due to their faithfulness to the gospel.