အခန်းကြီး - ၁
၃ ယောဟန်
3 JOHN
နိဒါန်း
INTRODUCTION
ခေါင်းစဉ်နှင့် စာရေးသူ။ ၁ ယောဟန်နှင့် ၂ ယောဟန်နှင့် ပတ်သက်၍ မှတ်ချက်ပြုခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ဤမှတ်ချက်စာတွင် တမန်တော် ယောဟန်သည် စာရေးသူ ဖြစ်သည်ဟု ယူဆသည်။ ထို့ပြင် ၁ ယောဟန်နှင့် ဆက်စပ်၍ ဆွေးနွေးခဲ့သော ခေါင်းစဉ်များပင် ဤစာတမ်းတွင်လည်း သက်ရောက်သည်၊ ကွဲပြားချက်မှာ သူ၏ တတိယစာတမ်း ဖြစ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည် (၁ ယောဟန်၊ နိဒါန်း ကိုကြည့်)။
Title
and Authorship. As noted in regard to 1 and 2 John, this commentary
holds that John the apostle is the author. Also, the same range of titles
discussed in relation to 1 John also applies to this letter, the only
difference being that this is his third letter (see 1 John: Introduction).
ရက်စွဲ။ ဤစာတမ်းကို ပထမရာစုနှစ် နောက်ပိုင်းတွင် ရေးသားခဲ့ပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေ မှာ ၂ ယောဟန်အပြီး ဖြစ်သည် (နောက်ထပ်အချက်အလက်အတွက် ၁ ယောဟန်၊ နိဒါန်း ကိုကြည့်)။
Date. This letter was
written late in the first century A.D., likely after 2 John. (For more, see 1
John: Introduction.)
နောက်ခံ။ ၁ ယောဟန်နှင့် ၂ ယောဟန်သည် မမှန်ကန်သော ဆရာများက မမှန်ကန်စွာ ဖော်ပြခဲ့သော ခရစ်တော်ကို အဓိက ကိုင်တွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ၃ ယောဟန်သည် ဒေသခံ အသင်းတော်တစ်ခုတွင် ခေါင်းဆောင်မှု အကျပ်အတည်းကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ဖက်တွင် တမန်တော် ယောဟန် (အကြီးအကဲ)၊ ဂါယုနှင့် ဒေမေတြီယု ရှိပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် ဒီယောတြေဖေးသည် သူ၏ အုပ်ချုပ်မှု ထူထောင်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။ တမန်တော်သည် ဤအခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ရန် အသင်းတော်ကို လမ်းညွှန်မှု ပေးရန် ရေးသားခဲ့သည်။
Backgrounds. While 1 and 2
John deal primarily with Christ, who had been misrepresented by false teachers,
3 John wrestles with a leadership crisis in a local church. On one side were
the Apostle John (the elder), Gaius, and Demetrius; and on the other side was
Diotrephes, who was attempting to establish his supremacy. The apostle was
writing to provide guidance to the church on how to deal with this situation.
ဓမ္မသီအိုးနှင့် ရည်ရွယ်ချက်။ သမိုင်းတွင် တစ်ဦးချင်း အုပ်ချုပ်မှုကို ရယူရန် ကြိုးပမ်းသူများ၏ မှတ်တမ်း ပြည့်နှက်နေပြီး ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ သန်းပေါင်းများစွာ အပြစ်မဲ့သူများကို အမြတ်ထုတ်၊ ကျွန်ပြုပြီး သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ကောင်းကင်တွင် အုပ်ချုပ်မှု ပဋိပက္ခ စတင်ခဲ့သည်။ ဤပဋိပက္ခသည် ခရစ်ယာန် အသင်းတော်ဘဝတွင် ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ပထမရာစုနှစ် အဆုံးတွင် ယေရှု၏ မျက်မြင်သက်သေများ အများစု—ဆယ်နှစ်ပါး တမန်တော်အများစု အပါအဝင်—ကွယ်လွန်ခဲ့ကြပြီ။ ခေါင်းဆောင်သစ်များ လွှဲပြောင်းယူရမည်ဖြစ်ပြီး အချို့ အခက်အခဲများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ၃ ယောဟန်တွင် အသင်းတော်ပြဿနာမှာ အယူဝါဒ မဟုတ်ဘဲ အုပ်ချုပ်ရေး—ကိုယ်ပိုင် ရည်မှန်းချက်နှင့် အသင်းတော်များကို အုပ်ချုပ်ပုံ ပြောင်းလဲရန် ကြိုးပမ်းမှု ဖြစ်နိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤအခြေအနေသည် အသင်းတော်၏ သတင်းစကားကို ထိခိုက်နိုင်သည်။ အုပ်ချုပ်မှု ရာထူးများကို သိမ်းပိုက်ရန် အလားတူ ကြိုးပမ်းမှုများ—ကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်များပင် အပါအဝင်—သည် ဒုတိယရာစုနှစ်တွင် တစ်ဦးတည်း ဘုန်းတန်ခိုး ဆရာ့အုပ်ချုပ်ရေး တည်ထောင်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်—ဆိုလိုသည်မှာ ဘုန်းတန်ခိုး ဆရာဟု ခေါ်သော တစ်ဦးတည်းတွင် အုပ်ချုပ်မှု စုစည်းမှု၊ ပထဝီဧရိယာတွင် အသင်းတော် လုပ်ငန်းများအားလုံးကို အုပ်ချုပ်သူ—အကြီးအကဲများ အဖွဲ့၏ မျှဝေအုပ်ချုပ်မှု အစား ဖြစ်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် တင်းကျပ်သော အဆင့်အတန်း ဖန်တီးခဲ့ပြီး အသင်းတော်သည် ဓမ္မဆရာဟု ခေါ်သော အဖွဲ့နှင့် ပိုမိုတူညီလာခဲ့သည်။ ဤအသင်းတော် အဆင့်အတန်း ပုံစံသည် အလယ်ခေတ်တွင် အထွတ်အထိပ် ရောက်ရှိခဲ့ပြီး တစ်ဦးတည်းသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာ မျှသာမက ဘုရင်များနှင့် ဧကရာဇ်များကိုပါ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
Theology
and Purpose. History is filled with the record of individuals who sought power by
exploiting, enslaving, and killing thousands—even millions—of innocent people.
The cosmic conflict itself began with a power struggle in heaven. This conflict
manifested itself in the life of the Christian church. At the end of the first
century A.D., most of the eyewitnesses to Jesus—including most of the twelve
apostles—had passed away. New leaders had to take over, resulting in some
difficulties. In 3 John the problem in the church was not primarily doctrinal
but administrative—one of personal ambition and possibly an attempt to change
the way churches were governed. In the long run, this situation could also
impact the message of the church. Similar attempts to occupy positions of power—including
well-intended ones—led to the establishment of the monarchical episcopate in
the second century A.D.—that is, the consolidation of power in one person,
called the bishop, who presided over all the activities of the church in a
geographic area—instead of shared leadership among groups of elders. As a
result, a strict hierarchy was created, and the church became more or less
identical with the so-called clergy. This model of ecclesiastical hierarchy
reached its peak in the Medieval Ages, when one person became the sole ruler
over not just Christianity but to some extent kings and emperors.
၃ ယောဟန်ကို လေ့လာခြင်းသည် ခရစ်ယာန် ခေါင်းဆောင်မှု၏ သဘောကို တွေးတောစေရမည်။ ကျမ်းချက်အရ ယုံကြည်သူ အားလုံးသည် တော်ဝင် ယဇ်ပုရောဟိတ် အဖွဲ့၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည် (၁ ပေ ၂:၉၊ ဗျာ ၁:၅-၆) နှင့် အသင်းတော်အတွက် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ရေး လက်ဆောင်များကို အားလုံး ရရှိခဲ့ကြသည် (၁ ကော ၁၂:၇၊ ၂၇-၃၁)။ လူမျိုးနှင့် ဓမ္မဆရာ ခွဲခြားမှုသည် ကျမ်းချက်တွင် မတွေ့ရပါ။ ဘုရားသခင်သည် အချို့ကို အသင်းတော်တွင် ခေါင်းဆောင်ရာထူးများသို့ ခေါ်တော်မူခဲ့သည် (၁ တိ ၃:၁-၇)၊ သူတို့ကို လေးစားရမည် (ဟေဗြ ၁၃:၇၊ ၁၇)။ သို့သော် အသင်းတော် ခေါင်းဆောင်များသည် မမှားနိုင်သူများ မဟုတ်ဘဲ ထိုသို့ ဟန်ဆောင်မနေသင့်ပါ။ အချို့ကိစ္စများတွင် တိုင်ကြားချက်များ တရားမျှတမှု ရှိနိုင်သည် (၁ တိ ၅:၁၉)၊ သို့သော် ဂရုတစိုက်နှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် တင်ပြရမည်။ ခေါင်းဆောင်များသည် ရှေ့မှ ဦးဆောင်၊ သိုးထိန်း ဖြစ်ရမည်၊ အထူးသဖြင့် ခရစ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွက် နမူနာ ဖြစ်ရမည်။ အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်များကို သူတို့ ခေါ်တော်မူခဲ့သော ဝန်ကြီးမှုကို ဆောင်ရွက်ရန် တပ်ဆင်ပေးရမည် (ဧဖေ ၄:၁၁-၁၂)။ ယောဟန်သည် အသင်းတော်၏ စည်းလုံးမှုကို ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် သတင်းစကားကို ပျက်စီးစေမှုကြောင့် အသင်းတော်တွင် ခေါင်းဆောင်မှု ပဋိပက္ခများကို ဆန့်ကျင်ရန် ရေးသားခဲ့သည်။ စာတမ်းသည် အပြုသဘော ဇာတ်ကောင် တစ်ဦး—ဂါယု (ငယ် ၁-၈)၊ အပျက်သဘော ဇာတ်ကောင် တစ်ဦး—ဒီယောတြေဖေး (ငယ် ၉-၁၀) နှင့် အခြား အပြုသဘော ဇာတ်ကောင် တစ်ဦး—ဒေမေတြီယု (ငယ် ၁၁-၁၂) ကို ဆွေးနွေးပြီး အကဲဖြတ်သည်။
The study of 3 John should lead us
to think about the nature of Christian leadership. According to the NT, all
believers are part of the royal priesthood (1 Pet. 2:9; Rev. 1:5–6) and all
have received spiritual gifts necessary for the church (1 Cor. 12:7, 27–31). A
distinction between laity and clergy is foreign to the NT. God has called some
persons to leadership positions in the church (1 Tim. 3:1–7), and they should
be respected (Heb. 13:7, 17). But church leaders are not infallible and should
not pretend to be so. In some cases, there may even be justified reasons for
complaints (1 Tim. 5:19), but these should be presented carefully and lovingly.
Leaders must indeed lead out, be shepherds, and most of all be examples for the
rest of the body of Christ. They must equip church members to perform the
ministry to which they are called (Eph. 4:11–12). John was writing against
conflicts of leadership in the church because of their threat to the unity of
the church and their damage to its message. The epistle discusses and evaluates
a positive character—Gaius (vv. 1–8); a negative character—Diotrephes (vv.
9–10); and another positive character—Demetrius (vv. 11–12).
အခန်းကြီး - ၁
မှတ်ချက်စာ
COMMENTARY
၁-၄
1–4
အကြီးအကဲနှင့် ဂါယု
The
Elder and Gaius
တမန်တော် ယောဟန်သည် ကိုယ်တိုင်ကို “အကြီးအကဲ” ဟု မိတ်ဆက်သည် (ငယ် ၁)၊ သူ၏ ဝန်ကြီးမှုသည် ဒေသခံ အဆင့်ကို ကျော်လွန်ခဲ့သော်လည်း။ ဤခေါင်းစဉ်ကို သုံးရခြင်း အကြောင်းရင်း အမျိုးမျိုး ရှိနိုင်သည်။ (၁) ယောဟန်၏ ရာထူး၊ အသက်အရွယ် သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးလုံးကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ (၂) ယောဟန်သည် စာတမ်းသည် တရားဝင် ဆက်သွယ်မှု ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေနိုင်သည်။ (၃) ခေါင်းစဉ်သည် လေးစားမှုနှင့် အာဏာကို ညွှန်ပြနိုင်သည်။ (၄) အခြား တမန်တော်များက ခေါင်းစဉ်ကို သုံးခဲ့သည် (၁ ပေ ၅:၁)၊ ယောဟန်သည် ထိုအလေ့ကို လိုက်နာနေနိုင်သည်။ (၅) “အကြီးအကဲ” ကို သုံးခြင်းသည် ယောဟန်၏ နှိမ့်ချမှုနှင့် အဖော်ဖြစ်မှုကို ညွှန်ပြနိုင်ပြီး ဒီယောတြေဖေး၏ သဘောထားနှင့် လုံးဝကွဲပြားသည်။
The Apostle John introduces himself
as “elder” (v. 1), although his ministry surpassed the local level. There are a
number of possible reasons for the use of this title: (1) it may refer to
John’s position, age, or both; (2) John may have been indicating that the
letter was an official communication; (3) the title may point to the respect
and authority due to its holder; (4) other apostles used the title (1 Pet.
5:1), and John may have been following this practice; and (5) the use of
“elder” may point to John’s humility and collegiality, which differs widely
from the attitude of Diotrephes.
၃ ယောဟန်သည် ကျမ်းချက်တွင် တစ်ဦးချင်းကို ရည်ရွယ်ထားသော စာတမ်း နည်းပါးလှသည့် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပထမရာစုနှစ် အဆုံးတွင် အစောပိုင်း အသင်းတော်တွင် ဖြစ်ပွားနေသည်များကို အလွန်အရေးကြီးသော သက်သေ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် တွေ့မြင်ရသော ပဋိပက္ခသည် နောက်ရာစုနှစ်များတွင် ပိုမို ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ယနေ့ ခရစ်ယာန် ယုံကြည်ခြင်းအတွက် အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာများ ပါရှိသည်။
Third John is one of the few letters
in the NT addressed to an individual. It is an extremely important witness of
what was taking place in the early church toward the end of the first century.
The conflict we see here became more pronounced in the subsequent centuries. It
also contains important lessons for the Christian faith today.
ယောဟန်သည် ဂါယုထံ စာရေးသားခဲ့သည် (ငယ် ၁)။ ဂါယုသည် ရောမနာမည် အသုံးများသောကြောင့် ဤတစ်ဦးသည် မက်ဆီဒိုးနီးယား ဂါယု (တမန် ၁၉:၂၉)၊ ဒေဗ ဂါယု (တမန် ၂၀:၄)၊ ကော်ရိန် ဂါယု (ရော ၁၆:၂၃) သို့မဟုတ် အခြား ဂါယု ဖြစ်မဖြစ် မသိရပါ။ ခရီးသွားသော ဓမ္မဟောင်ဆရာများကို ထောက်ပံ့နိုင်ပြီး နေရာထိုင်ခင်း ပေးနိုင်လောက်သော ချမ်းသာသော ယုံကြည်သူ တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ဒေသခံ အသင်းတော်တွင် အရေးကြီးပြီး လေးစားခံရသော တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့သော် အဓိက ခေါင်းဆောင် မဟုတ်ခဲ့ဖြစ်နိုင်သည်။ ယောဟန်သည် အသင်းတော်၏ အဓိက အကြီးအကဲ မဟုတ်သူကို ရေးသားခြင်းသည် ဆက်ဆံရေး တင်းမာမှုကို ညွှန်ပြနိုင်သည်။
John wrote the letter to Gaius (v.
1). Since Gaius was a common Roman name, we do not know if this individual is
the Gaius of Macedonia (Acts 19:29), of Derbe (Acts 20:4), of Corinth (Rom.
16:23), or some other Gaius. He might have been a Gentile Christian who was
wealthy enough to support and accommodate traveling missionaries. Or perhaps he
was an important and well-respected person in the local church, although he
probably was not the main leader. The fact that John was writing to someone
other than the head elder of the church may indicate strained relations.
ယောဟန်သည် ဂါယုကို ချစ်သော သူငယ်ချင်း ဟု လေးကြိမ် ခေါ်ဆိုသည် (ငယ် ၁၊ ၂၊ ၅၊ ၁၁)၊ သူနှင့် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး ရှိကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ချစ်ခြင်း (ငယ် ၁၊ ၆) နှင့် သမ္မာတရား (ငယ် ၁၊ ၃၊ ၄၊ ၈၊ ၁၂) ကို အလေးပေးခြင်းသည် ယောဟန် စာများတွင် အသုံးများသည်။ ကိုယ်ကျင့်တရား အပြုအမူကိုလည်း အရေးကြီးစွာ အလေးပေးထားသည်။ သမ္မာတရားအတိုင်း လျှောက်လှမ်းခြင်း သဘောတရားနှင့် ဆက်စပ်သည် (ငယ် ၃-၄)။ ဂါယုသည် ဝိညာဉ်ရေးတွင် ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နေသော်လည်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေး ချို့တဲ့နေနိုင်သည် (ငယ် ၂)။ ယောဟန်သည် ဂါယု၏ ဘဝ ရှုထောင့်အားလုံးတွင် ကျန်းမာရန် ဆုတောင်းပြီး ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ သိသည်မှာ စိတ်ခံစားမှု၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှင့် ဝိညာဉ်ရေး ရှုထောင့်များ ဆက်စပ်နေသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာမကျန်းမှုသည် စိတ်ဓာတ်ကျမှုနှင့် သခင်ဘုရား၏ ကောင်းမြတ်မှုကို မေးခွန်းထုတ်မှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ကိုယ်ပိုင် ရှုထောင့်တစ်ခု ခံစားရပါက အခြားရှုထောင့်များလည်း ထိခိုက်သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးနှင့် ပြည့်စုံမှု ဆန္ဒသည် ကိုယ်ပိုင် ကျန်းမာရေးကို တာဝန်ယူရန် လိုအပ်သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများသည် အမြဲ ကျန်းမာရေးနှင့် ချမ်းသာမှု ပေါများရန်ဟူသော “ချမ်းသာရေး ဧဝံဂေလိ” ကို ထောက်ခံခြင်း မဟုတ်ပါ။ ယောဟန်သည် ဂါယုသည် သမ္မာတရားအတိုင်း လျှောက်လှမ်းနေခြင်း (ငယ် ၃-၄)၊ ခရစ်ယာန် သတင်းစကားကို လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်နေခြင်းနှင့် ယုံကြည်သူ ညီအစ်ကိုများက သူ၏ အံ့ဖွယ် ခရစ်ယာန်ဘဝကို ချီးမွမ်းနေခြင်းကြောင့် ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ ယောဟန်သည် ဂါယုကို မကြာမီ တွေ့ဆုံပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် စကားပြောလိုခဲ့သည် (ငယ် ၁၄)။
Four times John calls Gaius his
beloved friend (vv. 1; 2; 5; 11), suggesting he had a very good relationship
with him. The emphasis on love (vv. 1; 6) and truth (vv. 1; 3; 4; 8; 12) is
common in the Johannine Epistles. There is also an important stress on ethical
behavior. It is connected to the idea of walking in the truth (vv. 3–4). Gaius
was doing well spiritually, but his physical health may have been wanting (v.
2). John wished and prayed that Gaius would be healthy in all aspects of his
being. Today, we know that our emotional, mental, and spiritual dimensions are
interconnected. Physical sickness can lead to depression and to questions or
doubts about the Lord’s goodness. If one aspect of our personality suffers, the
others are also affected. The desire for physical health and wholeness requires
that we take personal responsibility for our well-being. The passage does not
support a “prosperity gospel,” however, according to which God’s children will
always enjoy health and abundance of wealth. John rejoiced that Gaius was
walking in the truth (vv. 3–4), practicing the Christian message, and that
fellow believers praised his wonderful Christian life. For his part, John
longed to see Gaius soon and to talk to him personally (v. 14).
၅-၈
5–8
ဂါယု၏ အသင်းတော်ဆိုင်ရာ ဝန်ကြီးမှု
Gaius’s
Ministry to the Church
သူ၏ ဒုတိယစာတွင် ယောဟန်သည် ဧည့်ဝတ်ကျေခြင်း ပြဿနာကို ဖြေရှင်းခဲ့ပြီး အယူမှားမှု သင်ကြားနေသော ခရီးသွားသော ဓမ္မဟောင်ဆရာများကို ဧည့်ဝတ်ကျေရန် သတိပေးခဲ့သည်။ ၃ ယောဟန်တွင် တမန်တော်သည် ဧည့်ဝတ်ကျေခြင်း ပြဿနာကို ပြန်လည်ဖြေရှင်းသည်။ ဂါယုသည် ညီအစ်ကိုများနှင့် အထူးသဖြင့် သူစိမ်းများအတွက် သစ္စာရှိစွာ ဝန်ဆောင်မှု ပြုနေခြင်းကို ချီးမွမ်းသည်။ တမန်တော်သည် စစ်မှန်သော ခရီးသွားသော ဓမ္မဟောင်ဆရာများကို ဧည့်ဝတ်ကျေဆက်လက် ပြုရန် အားပေးခဲ့သည် (ငယ် ၅-၆)။ ယောဟန်သည် သခင်ဘုရား၏ ကျွန်များကို လက်ခံရန် ငြင်းဆိုပြီး ကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ်မှု အခြေခံ တည်ဆောက်နေသော ဒီယောတြေဖေးကို ဝေဖန်ခဲ့သည် (ငယ် ၉-၁၀)။
In his second letter, John had
addressed the issue of hospitality and warned against being hospitable to
traveling missionaries who were teaching heresies. In 3 John, the apostle comes
back to the issue of hospitality. He praised Gaius for being faithful in his
service for the brothers and sisters, especially strangers. The apostle
encouraged him to continue extending hospitality to true itinerant missionaries
(vv. 5–6). John criticized Diotrephes for refusing to receive these servants of
the Lord, building his own power basis instead (vv. 9–10).
ခရီးသွားသော ဓမ္မဟောင်ဆရာများသည် အကူအညီ လိုအပ်ခဲ့သည် (ငယ် ၅-၆၊ ၈)။ သူတို့သည် သူ၏ နာမတော်အတွက် သတင်းစကားကို ပျံ့နှံ့စေရန် ထွက်သွားကြပြီး မယုံကြည်သော တပါးအမျိုးသားများထံမှ ဘာမျှ မယူကြပါ (ငယ် ၇)၊ ဧဝံဂေလိကို အခမဲ့ ဟောကြားသော်လည်း ခရီးဆက်လက်ရန် အစာ၊ နေရာထိုင်ခင်းနှင့် ထောက်ပံ့မှု လိုအပ်သည်။ မူဝါဒအနေဖြင့် တပါးအမျိုးသားများထံ မှီခိုမနေရန်၊ ငွေတောင်းခံခြင်း မပြုရန် ဖြစ်သည်။ ထောက်ပံ့ရန် ကောင်းမွန်သော အကြောင်းရင်းများ များစွာ ရှိသော်လည်း ယုံကြည်သူများသည် ဧဝံဂေလိ ကြေညာမှုကို ဆယ်ဘို့နှင့် ပူဇော်သက္ကာများဖြင့် ထောက်ပံ့ရန်နှင့် ဧည့်ဝတ်ကျေရန် မျှော်လင့်ခံရသည် (ရော ၁၂:၁၃၊ ဟေဗြ ၁၃:၂၊ ၁ ပေ ၄:၉)။ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်များသည် သမ္မာတရားအတွက် အတူတကွ အလုပ်လုပ်သူများ ဖြစ်လာသည် (ငယ် ၈)။
The traveling missionaries needed
help (vv. 5–6; 8). They were doing God’s work by going out to spread the
message for His name’s sake, taking nothing from the pagan Gentiles (v. 7),
preaching the gospel for free but needing food, lodging, and support to continue
their journeys. They were not, as a matter of policy, to become dependent on
Gentiles, begging them for money. There are many good causes to fund, but
believers are expected to support the proclamation of the gospel with tithe and
offerings and to be hospitable (Rom. 12:13; Heb. 13:2; 1 Pet. 4:9). In doing
this, church members become workers together for the truth (v. 8).
၉-၁၀
9–10
ဒီယောတြေဖေး
Diotrephes
ဂရိ စကားလုံး epidechomai (“လက်ခံရန်”/“ကြိုဆိုရန်”/“ဝန်ခံရန်”/“အသိအမှတ်ပြုရန်”) သည် ဒီယောတြေဖေး၏ မလက်ခံနိုင်သော အပြုအမူ ဆွေးနွေးမှု၏ အစနှင့် အဆုံးကို အမှတ်အသားပြုသည်။
The Greek term epidechomai (“to accept”/“receive”/“welcome”/“acknowledge”) marks
the beginning and end of the discussion about the unacceptable behavior of
Diotrephes:
A
ဒီယောတြေဖေး၏ လုပ်ရပ်။ ယောဟန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ကို မကြိုဆို/မလက်ခံ/မဝန်ခံ (ငယ် ၉)
A Action of Diotrephes: not
receiving/welcoming/acknowledging John and his group (v. 9)
B
ယောဟန်၏ အနာဂတ် လုပ်ရပ်။ သူ၏ အပြုအမူများကို အာရုံစိုက်စေမည် (ငယ် ၁၀a)
B Future action of John: calling
attention to his deeds (v. 10a)
A′
ဒီယောတြေဖေး၏ လုပ်ရပ်။ ယောဟန်နှင့် သူ၏ အသင်းတော်ကို ဆိုးရွားစွာ နှုတ်ဖြင့် စွပ်စွဲခြင်း၊ ယုံကြည်သူများကို မကြိုဆို/မလက်ခံခြင်း၊ လိုချင်သူများကို တားမြစ်ခြင်း၊ အသင်းတော်မှ နှင်ထုတ်ခြင်း (ငယ် ၁၀b)
A′ Action of Diotrephes: gossiping
maliciously about John and his church; not receiving nor welcoming the
believers, forbidding those who wish to, and putting them out of the church (v.
10b)
ဂါယုနှင့် သူ၏ ဝန်ကြီးမှုကို ညွှန်ပြခြင်းသည် ယောဟန်ကို အသင်းတော် ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သော ဒီယောတြေဖေး၏ ပြဿနာကို ကိုင်တွယ်ရန် ပြင်ဆင်စေခဲ့သည်။ ဒီယောတြေဖေးသည် ဧည့်ဝတ်ကျေခြင်းကို ဟန့်တားပြီး ခရီးသွားသော ဓမ္မဟောင်ဆရာများကို ထောက်ပံ့သူ အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်များကို အသင်းတော်မှ ခွဲထုတ်နေသည် (ငယ် ၁၀)။ ယောဟန်သည် ဤအချက်အလက်ကို ဂါယုနှင့် မျှဝေရခြင်း အကြောင်းမှာ ဂါယုနှင့် ဒီယောတြေဖေးသည် တူညီသော အသင်းတော်တွင် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဂါယုသည် အသင်းတော်အခြေအနေကို များများစားစား မသိနိုင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ အသင်းတော်မှ ဝေးနေသောကြောင့် သို့မဟုတ် ကျန်းမာရေး ညံ့ဖျင်းမှုကြောင့် အသင်းတော် ပုံမှန်တက်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ဂါယုသည် ဒီယောတြေဖေး၏ သဘောထားကို အပြည့်အဝ သိရှိနေနိုင်သည်။ ယောဟန်သည် အသင်းတော်ထံ ယခင်စာ ရေးသားခဲ့သည် (ငယ် ၉)၊ ဖြစ်နိုင်ခြေ ဒီယောတြေဖေးထံ ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး ဒီယောတြေဖေးက အကြောင်းအရာကို မကြိုက်သောကြောင့် သို့မဟုတ် တမန်တော်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လက်ခံလိုခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖိနှိပ် သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခဲ့နိုင်သည်။ ယခု ယောဟန်သည် အခြားစာ—၃ ယောဟန်၊ ဂါယုထံ ရည်ရွယ်ထားသော စာ ရေးသားနေပြီး ဂါယုက အသင်းတော်နှင့် မျှဝေမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ယောဟန်သည် ဂါယု သိရှိပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း အသင်းတော်သိရှိရန် အရေးကြီးသော အချက်အလက်များကို ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ သူသည် အသင်းတော်ကို ဖြေရှင်းမှု လုပ်ဆောင်နေကြောင်း သိစေနိုင်သည်။
Pointing to Gaius and his ministry
has prepared John to tackle the problem of Diotrephes, the leader of the
church. Diotrephes was hindering hospitality and disfellowshiping church
members who supported traveling missionaries (v. 10). Why was John sharing this
information with Gaius? Gaius and Diotrephes were probably members of the same
church, but Gaius may not have known much about the situation in the church
because he might have lived far from the church and/or his poor health did not
allow him to attend church regularly; or Gaius may have been fully familiar
with Diotrephes’s attitude. John had written a previous letter to the church
(v. 9), possibly addressed to Diotrephes, who in turn may have suppressed or
even destroyed it because he did not like the content and was not willing to
take directives from the apostle. Now John was writing another letter—3 John,
addressed to Gaius—hoping that Gaius would share it with the church. John
included information that Gaius was familiar with but that was important for
the church to know. He may have been letting the church know that he was
working on a solution.
ထင်ရှားစွာ အခြေအနေသည် လျင်မြန်စွာ ယိုယွင်းလာနေသည်။ ခရစ်ယာန် ယဉ်ကျေးမှု အခြေခံ ပြသနေသော အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်များကို ချန်ထားခဲ့ သို့မဟုတ် အသင်းတော်မှ ခွဲထုတ်နေချိန်တွင် ဒီယောတြေဖေးသည် အသင်းတော်ကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးပမ်းနေဖြစ်နိုင်သည်။ သူသည် အုပ်ချုပ်မှု တပ်မက်မှုကို ဧဝံဂေလိ အတွက် စိတ်အားထက်သန်မှုဟု ရောထွေးခဲ့နိုင်သည်။ မာန်မာန ဖြင့် တမန်တော် ယောဟန်နှင့် အခြားသူများ၏ အာဏာကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
Obviously, the situation was rapidly
deteriorating. Church members were being pushed aside or even disfellowshipped
for showing basic Christian courtesy, while Diotrephes likely was trying to
establish himself as the one in absolute control of the congregation. He may
have confused lust for power with zeal for the gospel. Arrogantly, he rejected
the authority of the Apostle John and others.
ဤဖြစ်ထွန်းမှုသည် အန္တရာယ်ရှိသည် အကြောင်းမှာ ဒီယောတြေဖေးသည် အသင်းတော်ကို ကြီးကြပ်သူများနှင့် လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်လိုပြီး အာဏာရှင် ဖြစ်လာရန် ဖြစ်သည်။ ထိုသဘောထားသည် အသင်းတော်၏ သဘောနှင့် အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်များ ပါဝင်သင့်သော အခန်းကဏ္ဍကို ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ပြဿနာမှာ ဓမ္မသီအိုး မဟုတ်ပါ။ ယောဟန်နှင့် ဒီယောတြေဖေးသည် ခရစ်ယာန် အယူဝါဒတွင် သဘောတူနိုင်သည်။ ပြဿနာမှာ အုပ်ချုပ်မှု ဖြစ်သည်။ ယောဟန်သည် ဒီယောတြေဖေးကို ကိုယ်တိုင်ကို ပထမ နေရာတွင် ထားလိုခြင်း၊ တမန်တော်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့နှင့် ဆက်ဆံလိုခြင်း မရှိခြင်း၊ ယောဟန်ကို ဆိုးရွားသော စကားများဖြင့် မမှန်ကန်စွာ စွပ်စွဲခြင်း၊ ယုံကြည်သူများကို ကြိုဆိုရန် ငြင်းဆိုခြင်း၊ ခရီးသွားသော ဓမ္မဟောင်ဆရာများကို ဂရုစိုက်လိုသူများကို ဟန့်တားခြင်း၊ သူ့ကို မထောက်ပံ့သူများကို အသင်းတော်မှ နှင်ထုတ်ရန် အသင့်ရှိခြင်းတို့ကို ဝေဖန်ခဲ့သည်။
This was a dangerous development
because Diotrephes wanted to act independently of those who oversaw the church,
thus becoming an autocrat. Such an attitude had the potential to dramatically
change the nature of the church and the role church members should play. The
problem was not theology. John and Diotrephes probably agreed on Christian
doctrine. The issue was power. John criticized Diotrephes for loving to put
himself first, not wanting to have anything to do with the apostle and his
group, bringing false charges against John using malicious words, refusing to
welcome the believers, hindering those willing to care for traveling
missionaries, and being ready to excommunicate those who did not support him.
၁၁-၁၂
11–12
ဒေမေတြီယုဆိုင်ရာ သက်သေ
Testimony
about Demetrius
ယောဟန်သည် ဂါယုကို ကောင်းသော အရာကို ဆက်လက် လိုက်နာရန်နှင့် မကောင်းမှုကို မတုယူဘဲ ကောင်းမှုကို တုယူရန် အားပေးခဲ့သည် (ငယ် ၁၁)။ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများကို ကောင်းမှု ပြုလုပ်/လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် အသိအမှတ်ပြုသည်။ ဘဝတွင် မှန်ကန်သော နမူနာများကို လိုက်နာရန်နှင့် မှန်ကန်သော သူငယ်ချင်းများ ရှိရန် အရေးကြီးသည်။ ငယ် ၁၁ သည် အသွင်ကူးပြောင်းရေး ထုတ်ပြန်ချက် ဖြစ်သည်။ ဒီယောတြေဖေးအကြောင်း ယောဟန် ပြောခဲ့သည်များနှင့် ဒေမေတြီယုအကြောင်း ပြောမည်များကြား တံတားတစ်ခု တည်ဆောက်သည်။ ဒီယောတြေဖေးသည် မကောင်းမှု တုယူရန် နမူနာ ရှာခဲ့သည်။ ဂါယု၏ ကိစ္စတွင် ဒေမေတြီယုသည် ကောင်းသော နမူနာ ဖြစ်သည် (ငယ် ၁၂)။ သူ၏ နာမည်သည် တပါးအမျိုးသား ခရစ်ယာန် ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ သူသည် တမန်တော် ယောဟန်ကို ထောက်ပံ့ခဲ့ပြီး သူ၏ အဖော်တစ်ဦး နှင့် ခရီးသွားသော ဓမ္မဟောင်ဆရာ ဖြစ်နိုင်သည်။ သူသည် သုံးမျိုး သက်သေ ရှိသည်။ လူတိုင်းထံမှ၊ သမ္မာတရားထံမှ၊ ယောဟန်ကိုယ်တိုင်ထံမှ။ ယောဟန်သည် ဒီယောတြေဖေးနှင့် အနာဂတ် တွေ့ဆုံမှုတွင် သူ ရှိနေစေလိုနိုင်သည်။ သူသည် စာ၏ သယ်ဆောင်သူ ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒေမေတြီယုကို ဧည့်ဝတ်ကျေရန် ဂါယု၏ တာဝန် ဖြစ်နိုင်သည်။
John encouraged Gaius to continue to
follow what was good and to imitate not evil but good (v. 11). The children of
God are recognized by doing/practicing what is good. It is important to follow
the right examples in life and to have the right friends. Verse 11 is a
transitional statement. It builds a bridge between what John had said about
Diotrephes and what he was about to say about Demetrius. Diotrephes found an
evil example to imitate. In the case of Gaius, Demetrius was a good model to
follow (v. 12). His name indicates that he was a Gentile Christian. He
supported the Apostle John and may have been one of his associates and a
traveling missionary. He had a threefold testimony: from everyone, from the
truth, and from John himself. John may have wanted him to be present during his
future meeting with Diotrephes. He may have been the bearer of the letter. And
it may have been Gaius’s task to grant Demetrius hospitality.
၁၃-၁၄
13–14
နိဂုံးမှတ်ချက်များ
Concluding
Remarks
၃ ယောဟန်၏ နိဂုံးသည် ၂ ယောဟန်၏ နိဂုံးနှင့် ဆင်တူပြီး တစ်ချိန်တည်း ရေးသားခဲ့ခြင်းကို ညွှန်ပြနိုင်သည်။ အချို့ သမ္မာကျမ်းစာ ဘာသာပြန်များတွင် ၃ ယောဟန်တွင် ငယ် တစ်ဆယ့်ငါး ပါရှိသော်လည်း အချို့တွင် တစ်ဆယ့်လေး သာ ပါရှိသည်။ အချို့က ငယ် ၁၄ နှင့် ၁၅ ကို တစ်ခုတည်း ပေါင်းထားသည်။ ယောဟန်သည် သူ၏ စာသည် လုံလောက်မှု မရှိကြောင်း သိသည်။ ပိုရှည်သော စာ ရေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း (ငယ် ၁၃) သူ တကယ်လိုချင်သည်မှာ ဂါယုကို လည်ပတ်ရန် ဖြစ်သည် (ငယ် ၁၄)။ ၃ ယောဟန်၏ အဆုံးတွင် ၂ ယောဟန်၏ နိဂုံးထက် ပို၍ အရေးတကြီး ခံစားချက် ရှိသည်။ ယောဟန်သည် မကြာမီ လာရမည်ကို သိပြီး ဂါယုနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် စကားပြောလိုခဲ့သည်။ ငြိမ်သက်ခြင်း ဆန္ဒသည် ဤစာတွင် အလွန်သင့်လျော်ပြီး ဘုရားသခင်နှင့် အချင်းချင်း အမြဲ ငြိမ်သက်ရန် လိုအပ်မှုကို ရည်ညွှန်းသည် (ငယ် ၁၄)။ ဂါယုနှင့် တမန်တော်ဘက် ရပ်တည်သူများ ရင်ဆိုင်နေရသော မငြိမ်မသက်မှု အလယ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းသည် နှစ်သိမ့်မှု၊ အနားယူမှု၊ ယုံကြည်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးသည်။
The conclusion of 3 John is similar
to that of 2 John, perhaps indicating they were written at the same time. While
some Bible translations have fifteen verses in 3 John, others have only
fourteen. Some have merged verses 14 and 15 into a single verse. John knew that
his letter was not sufficient. He could have written a longer letter (v. 13),
but what he really wanted was to visit Gaius (v. 14). The ending of 3 John
contains a greater sense of urgency than the conclusion of 2 John. John knew he
must come very soon and was hoping to be able to talk to Gaius face-to-face.
The wish for peace is very appropriate in this letter and refers to the need to
always be at peace with God and with each other (v. 14). In the midst of all
the turmoil that Gaius and those who sided with the apostle found themselves,
the peace of God provided comfort, rest, trust, and hope.
ယောဟန်သည် ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံး အခြားသူများကို လွှမ်းမိုးကြောင်း နှင့် ထိုသို့ ကူညီ သို့မဟုတ် ဟန့်တားနိုင်ကြောင်း ပြောသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်အတွက် အလုပ်လုပ်ခဲ့သော ဂါယု သို့မဟုတ် ဒေမေတြီယု ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ အကြောင်းရင်းကို ဟန့်တားခဲ့သော ဒီယောတြေဖေး ဖြစ်နိုင်သည်။ ယောဟန်သည် မှန်ကန်သော နမူနာကို လိုက်နာရန်နှင့် ကောင်းကင်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်ကို ခံစားရန် တိုက်တွန်းသည်။
John tells us that we all influence
others and that this can help or hinder them. We can either be Gaius or
Demetrius, who labored for the kingdom of God, or Diothrephes, who hindered
God’s cause. John exhorts us to follow the right model and to enjoy the peace
and hope of heaven.
No comments:
Post a Comment