Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်းကြီး - ၂၂ တမန်

အစ်ကို၊ အဘတို့၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်အပြစ်ဖြေရာ စကားကို သင်တို့ရှေ့မှာ ယခုပြောစဉ်တွင် နားထောင်ကြပါဟု ဆိုလေသော်၊
² ဟေဗြဲဘာသာအားဖြင့် ပြောသည်ကို ထိုသူတို့သည် ကြားလျှင် သာ၍အလွန်တိတ်ဆိတ်စွာနေကြ၏။
³ ပေါလုကလည်း၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိလိကိပြည် တာရှုမြို့၌ မွေးဘွားသော ယုဒလူဖြစ်ပါ၏။ ဤမြို့မှာ လည်း၊ ဂေါမလျေလအမည် ရှိသော ဆရာ၏ ခြေရင်း၌ ကျွေးမွေးခြင်းကိုခံ၍ မိစဉ်တဆက်ကျင့်သော တရားကို သေချာစွာသိနားလည်ခြင်းငှါ နည်းဥပဒေသကိုခံပါပြီ။ သင်တို့ ရှိသမျှသည်ယနေ့တိုင်အောင် ဘုရားသခင်ဘက် ၌ စိတ်အားကြီးသည် နည်းတူ၊ အကျွန်ုပ်လည်း စိတ်အားကြီးသဖြင့်၊
⁴ ယောက်ျားမိန်းမတို့ကို ချည်နှောင်၍ ထောင်ထဲမှာ လှောင်ထားလျက် အသေသတ်ခြင်းသို့ တိုင်အောင်၊ ထိုဘာသာကိုညှဉ်းဆဲပါပြီ။
⁵ ထိုကဲ့သို့ပင်ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းမှစ၍ လူအကြီးအကဲအပေါင်းတို့သည်လည်း အကျွန်ုပ်သည် ညီအစ်ကိုတို့ထံသိမှာစာကို ခံပြီးမှ၊ ဒမာသက်မြို့၌ရှိသော ထိုဘာသာဝင်သူတို့ကို ဒဏ်ခံစေခြင်းငှါ ချည်နှောင်၍ ယေရုရှလင် မြို့သို့ပို့မည်ဟု ဒမာသက်မြို့သို့အကျွန်ုပ်သွားပါ၏။
⁶ လမ်း၌သွား၍ ဒမာသက်မြို့အနီးသို့ ရောက်သောအခါ၊ မွန်းတည့်အချိန်တွင် ကောင်းကင်ထဲက ကြီးသောအလင်းသည် အကျွန်ုပ် ပတ်လည်၌ ရုတ်ခနဲ ထွန်းတောက်ပါ၏။
⁷ အကျွန်ုပ်သည် မြေပေါ်မှလဲ၍ နေစဉ်၊ ရှောလု၊ ရှောလု၊ အဘယ်ကြောင့်ငါ့ကို ညှဉ်းဆဲသနည်းဟု အကျွန်ုပ်အား ပြောသောစကားသံကိုကြားလျှင်၊
⁸ သခင်၊ ကိုယ်တော်သည်အဘယ်သူနည်းဟု အကျွန်ုပ်ပြန်၍ မေးလျှောက်သော်၊ ငါကား၊ သင်ညှင်းဆဲ သော နာဇရက်မြို့သားယေရှုဖြစ် သတည်းဟု မိန့်တော်မူ၏။
⁹ အကျွန်ုပ်နှင့်ပါသောသူတို့သည် ထိုအလင်းကို မြင်၍ကြောက်ရွံ့ခြင်းသို့ရောက်သော်လည်း၊ အကျွန်ုပ် အားပြောသောသူ၏ စကားသံကို မကြားမသိရကြ။
¹⁰ ထိုအခါအကျွန်ုပ်ကလည်း၊ သခင်၊ အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သို့ ပြုရပါမည်နည်းဟု လျှောက် လျှင်၊ သခင်ဘုရားက၊ ထလော့။ ဒမာသက်မြို့ သို့သွား လော့။ သင်ဆောင်ရွက်စရာတို့ ခွဲခန့်စီမံသမျှတို့ကို ထိုမြို့၌ ပြောလိမ့်မည်ဟုမိန့်တော်မူ၏။
¹¹ ထိုအလင်း၏ရောင်ခြည်အရှိန်အားဖြင့် အကျွန်ုပ်သည် မျက်စိကန်းသောကြောင့်၊ အကျွန်ုပ်နှင့် ပါ သော သူတို့၏ လက်ဆွဲခြင်းခံရ၍ ဒမာသက်မြို့သို့ ရောက်ပါ၏။
¹² ထိုအခါ ပညတ်တရားနှင့်အညီ ဘုရားဝတ်၌မွေ့လျော်သောသူဖြစ်၍၊ ထိုမြို့မှ နေသောယုဒလူ အပေါင်းတို့တွင် အသရေရှိသောသူ အာနနိသည်၊
¹³ အကျွန်ုပ်ဆီသို့လာ၍ အနား၌ရပ်လျက်၊ ညီရှောလု၊ တဖန်မျက်စိမြင်ခြင်းသို့ ရောက်လော့ဟုဆို၏။ ထိုခဏ၌အကျွန်ုပ်သည် သူ့ကိုကြည့်ရှု၍မြင်ရ၏။
¹⁴ သူကလည်း၊ သင်သည်မြင်လေသမျှ၊ ကြားလေသမျှ တို့ကို လူအပေါင်းတို့အားပြော၍ သခင်ဘုရား၏ သက်သေခံဖြစ်ရမည် အကြောင်း၊
¹⁵ သင်သည်ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သိစေခြင်းငှါ၎င်း၊ ဖြောင့်မတ်တော်မူသောသူကိုမြင်၍ နှုတ်တော်ထွက်ကို ကြားစေခြင်းငှါ၎င်း၊ ငါတို့ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ခန့်ထားတော်မူ၏။
¹⁶ ယခုလည်းသင်သည်အဘယ်ကြောင့် ဆိုင်းလင့်၍ နေသနည်း။ ထလော့။ သခင်ဘုရားကို ပဌနာပြုလျက် ဗတ္တိဇံကိုခံ၍၊ သင်၏အပြစ်များကို ဆေးကြောလော့ဟု ဆိုပါ၏။
¹⁷ ထိုနောက်မှ အကျွန်ုပ်သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်၍၊ ဗိမာန်တော်၌ ဆုတောင်းစဉ်ဘဝင်ကျ၍၊
¹⁸ သခင်ဘုရားက၊ သင်သည်ကြိုးစား၍ ယေရုရှလင်မြို့မှ အလျင်အမြန်ထွက်သွားလော့။ ငါ၏ အကြောင်းကို သင်သည်ပြော၍ သက်သေခံသော စကား ကို ဤလူတို့သည် မခံဘဲနေကြလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော် မူလျက်ရှိသည်ကို အကျွန်ုပ်မြင်လေ၏။
¹⁹ အကျွန်ုပ်ကလည်း၊ သခင်၊ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သော သူတို့ကို အကျွန်ုပ်ထောင်ထဲ၌ လှောင် ထား၍၊ တရားစရပ်များ၌ ရိုက်သည်အကြောင်းကို သူတို့သိကြပါ၏။
²⁰ ကိုယ်တော်၏ သက်သေခံဖြစ်သော သတေဖန်၏ အသွေးကို သွန်းသောအခါ အကျွန်ုပ်သည် အနား၌ နေလျက်၊ ကွပ်မျက်ခြင်း အမှုကို ဝန်ခံ၍၊ ကွပ်မျက်သော သူတို့၏ အဝတ်ကိုစောင့်နေပါ၏ဟု၊
²¹ လျှောက်ဆိုလျှင်၊ သခင်ဘုရားက၊ သွားလော့။ ငါသည်တပါး အမျိုးသားတို့ရှိရာသို့ သင့်ကိုဝေးလှစွာ လွှတ်မည်ဟုအကျွန်ုပ်အား မိန့်တော်မူသည်ဟု ပေါလု မြွက်ဆို၏။
²² ထိုမျှတိုင်အောင် ပေါလု၏ စကားကို နားထောင်ပြီးလျှင်၊ ထိုသူတို့သည်အော်ဟစ်၍၊ ထိုသို့သောသူကို မြေကြီးပြင်မှ သုတ်သင်ပယ်ရှင်းလော့။ သူသည် အသက် မရှင်သင့်ဟု ဆိုကြ၏။
²³ ထိုသို့အော်ဟစ်ခြင်း၊ ကိုယ်အဝတ်ကိုချွတ်ခြင်း၊ မြေမှုန့်ကို မိုဃ်းကောင်းကင်သို့ ပစ်လိုက်ခြင်းကို ပြုကြ စဉ်တွင်၊
²⁴ ပေါလုကိုအဘယ်ကြောင့် ထိုသို့အော်ဟစ်ကြ သည်ကိုစစ်သူကြီးသည် သိလို၍၊ ပေါလုကို ရဲတိုက်ထဲသို့ သွင်းစေ။ ရိုက်၍ စစ်ကြောစေဟုစီရင်လေ၏။
²⁵ သားရေကြိုးနှင့်ဆွဲတင်ကြသောအခါ၊ ပေါလုက၊ ရောမလူဖြစ်သောသူကို ဓမ္မသတ်အတိုင်း မစီရင်ဘဲလျက်၊ သင်တို့သည် ရိုက်ရသလောဟု နား၌ရပ်နေသော တပ်မှူး အားဆို၏။
²⁶ တပ်မှူးသည်ကြားလျှင် စစ်သူကြီးထံသို့သွား၍၊ အဘယ်သို့ပြုမည်ကို သတိထားပါလော့။ ဤသူသည် ရောမလူဖြစ်ပါသည်ဟု ကြားလျှောက်၏။
²⁷ စစ်သူကြီးသည်လည်း၊ ပေါလုထံသို့လာ၍၊ သင်သည်ရောမလူမှန်သလော၊ ငါ့အား ပြောလော့ဟုဆိုလျှင် မှန်ပါသည်ဟု ပေါလုဆို၏။
²⁸ စစ်သူကြီးကလည်း၊ အကျွန်ုပ်သည်ငွေအများကို ပေး၍ ရောမလူ၏ အရိပ်အရာကိုရသည်ဟုဆိုလျှင်၊ ပေါလုက၊ အကျွန်ုပ်သည် ဇာတိအားဖြင့် ရပါသည်ဟု ဆို၏။
²⁹ ထိုအခါစစ်ကြောမည်ပြုသောသူတို့သည် ပေါလုထံမှချက်ခြင်း သွား၍၊ သူသည်ရောမလူ ဖြစ်သည်ကို၎င်း၊ ရောမလူကိုချည်နှောင်မိသည်ကို၎င်း၊ စစ်သူကြီးသိလျှင် ကြောက်ခြင်းသို့ရောက်လေ၏။
³⁰ နက်ဖြန်နေ့တွင်အဘယ်အပြစ်ကို ယုဒလူတို့သည် ပေါလု၌ တင်ကြသည်ကို စစ်သူကြီးသည် အမှန် သိလိုသောကြောင့်၊ ပေါလု၌ ချည်နှောင်သောသံကြိုးကို ချွတ်၍၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့နှင့် လွှတ်အရာရှိ အပေါင်းတို့ကို စည်းဝေးစေခြင်းငှါစီရင်ပြီးလျှင်၊ ပေါလု ကိုခေါ်၍ သူတို့ရှေ့၌ထားလေ၏။

၂၂:၃–၅။ ဂျူးလူမျိုး  ပေါလုသည် သူ၏ကိုယ်ရေးအတ္ထုပ္ပတ္တိကို အဆင့်လေးဆင့်ဖြင့် အကျဉ်းချုံးပြောပြခဲ့သည် (ငယ် ၃)။ (၁) သူသည် ကိလိကိတိုင်းပြည် တာဆုမြို့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဤအချက်က အာရှမိုင်းနား ဂျူးများ (၂၁:၂၇) ဖြစ်သော သူ့ကို အဆိုးရွားဆုံး စွပ်စွဲသူများနှင့် တူညီသော နိုင်ငံသားဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။ သူသည် “ကျွန်ုပ်သည် သင်တို့၏လူမျိုးပင်ဖြစ်သည်” ဟု ဆိုလိုသလို ဖြစ်နေပြီး သူတို့၏သဘောထားကို မေးခွန်းထုတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ (၂) သူသည် ယေရှုရှလင်မြို့တွင် ကြီးပြင်းခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏မိသားစုသည် တာဆုမြို့မှ ယေရှုရှလင်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ပြီး အသန့်ရှင်းဆုံး ဂျူးဓလေ့ကို ထိတွေ့ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ (၃) သူသည် လူများအားလုံး လေးစားခဲ့သော ကျော်ကြားသော ရဗ္ဗိ ဂါမာလိယေလ်၏ တပည့်ဖြစ်ခဲ့သည် (၅:၃၄)။ ထို့ကြောင့် ပေါလုသည် မောရှေပညတ်ကို သင်ယူရုံမျှမက ဖာရိရှဲတစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုပညတ်ကို တင်းကြပ်စွာ လိုက်နာရန် လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ ဤအဆင့်သုံးဆင့်သည် စတီဖန်က မောရှေအကြောင်း ပြောခဲ့စဉ် သုံးခဲ့သော အဆင့်များနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည် (၇:၂၀–၂၂)။ ဤကိုယ်ရေးအချက်အလက်များသည် သူ၏အဆုံးအမများသည် တရားဟောခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်များကို ငြင်းပယ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် (၂၁:၂၁၊ ၂၈)။ (၄) နောက်ဆုံးတွင် ပေါလုသည် ဘုရားသခင်အတွက် စိတ်အားထက်သန်မှုမှတစ်ဆင့် ဂျူးယုံကြည်ခြင်းကို အလွန်သစ္စာရှိကြောင်း ပြသခဲ့သည်။

22:3–5. Paul, the Jew. Paul summarized his biography in four steps (v. 3). (1) He was born in Tarsus of Cilicia. This fact made him a fellow citizen of his most malicious accusers, the Jews from Asia Minor (21:27). It was as if he were saying, “I am one of your own,” while at the same time questioning their attitude toward him. (2) Paul was brought up in Jerusalem, suggesting his family moved from Tarsus to Jerusalem, where he was exposed to the purest Jewish tradition. (3) He was taught by Gamaliel, the famous rabbi who was highly respected by all the people (5:34). As such, not only had Paul learned the Mosaic law, but as a Pharisee he was also trained to follow it strictly. These three steps are the same ones Stephen used when talking about Moses (7:20–22). This biographical information was intended to be a rejection of the accusations that his teachings opposed the law (21:21, 28). (4) Finally, Paul showed his profound loyalty to the Jewish faith through his zeal for God.

 

ပေါလု၏ထွက်ဆိုချက်ကို သက်သေနှစ်ခုက အတည်ပြုခဲ့သည်။ (၁) သူသည် လမ်းသစ်ကို သေဒဏ်ပေးသည်အထိ ညှဉ်းဆဲခဲ့ပြီး အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ နှစ်ဦးစလုံးကို ထောင်ချခဲ့သည် (ငယ် ၄)။ စစ်ပွဲအတွင်း အမျိုးသမီးများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိပါးခြင်းကို အလွန်ရာဇဝတ်မှုဟု ယူဆခဲ့သည် (ဟေရှာ ၁၃:၁၆၊ အာမုတ် ၁:၁၃)။ (၂) နိုင်ငံ၏ အမြင့်ဆုံး ဘာသာရေးအာဏာပိုင်များ၊ ယဇ်ပုရောဟ်တချုပ်နှင့် လူကြီးများအားလုံးသည် ပေါလု၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ထောက်ခံခဲ့ကြသည် (ငယ် ၅)။ ထိုသူအချို့သည် အများဆုံးဖြစ်နိုင်ခြေ အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ပြီး နားထောင်နေကြပေမည်။ပေါလုသည် သူ၏ရာဇဝတ်မှုများကို တစ်သက်လုံး မမေ့ခဲ့ချေ (၁ကိုရိန် ၁၅:၉၊ ၁တိ ၁:၁၃)။ သို့သော် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို များစွာခံရသူမှသာ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို အကောင်းဆုံး တန်ဖိုးထားနိုင်မည်မဟုတ်ပါလော (၁တိ ၁:၁၄၊ လု ၇:၄၇ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။

Two testimonies corroborated Paul’s statements: (1) He persecuted to death the new Way (v. 4) and sent to prison its followers, both men and women. The affront to the dignity of women in wartime was considered a supremely criminal act (Is. 13:16; Amos 1:13). (2) The highest religious authorities of the land, including the high priest and elders, all had supported Paul’s zeal (Acts 22:5). It is probable that some were still alive and listening to him. Paul kept alive the memory of his crimes until the end of his life (1 Cor. 15:9; 1 Tim. 1:3), but who can best appreciate the grace of God if not the one who has been forgiven much (1 Tim. 1:14; cf. Luke 7:47).

 

၂၂:၆–၁၆။ ပေါလု ထမြောက်သော ယေရှုကို တွေ့ကြုံခဲ့သည် ပေါလုသည် သူ၏ဘဝကို အလုံးစုံပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သော ဖြစ်ရပ်ကို ယခုဆက်လက်ပြောပြခဲ့သည်။ ဒမာသက်မြို့သို့ သူ၏ဆိုးယုတ်သော ရည်ရွယ်ချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် လမ်းခုလပ်တွင် ပေါလုသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ခံခဲ့ရသည်။ ယေရှုသည် ဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်စုံစွာ သူ့ထံသို့ ကြွလာခဲ့သည်။ ယေရှု၏စကားများသည် ဂါမာလိယေလ်၏ စကားများကို ထပ်မံသတိတရစေသည် (၅:၃၄–၃၉)။ အသင်းတော်ကို ညှဉ်းဆဲခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ မယ်ရှိယနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (လု ၁၀:၁၆)။ ကောင်းကင်မှ လာသော အလင်းသည် ကြီးမားပြင်းထန်ပြီး နေထက်ပို၍ တောက်ပသည် (၂၂:၆၊ ၉၊ ၁၁၊ ၂၆:၁၃) ဟူသည်မှာ ဘုရားသခင် ပေါ်ထွန်းခြင်း (ဤကိစ္စတွင် ခရစ်တော် ပေါ်ထွန်းခြင်း) ၏ ပုံဖော်မှုဖြစ်သည်။ ယေရှုက ပေါလု၏မေးခွန်းကို ဖြေသော စကားသည် သူ၏အဆုံးအမများအတွက် အခြေခံဖြစ်လာခဲ့သည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ခံခဲ့ရသော ခရစ်တော်သည် ဘုန်းတန်ခိုးရှင် ခရစ်တော်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသောသူသည် နာဇရက်ယေရှုပင်ဖြစ်သည် (ဖိ ၂:၁၀)။ ဒမာသက်လမ်းပေါ်တွင် ယေရှု၏ ရုတ်တရက်ပေါ်ထွန်းခြင်းသည် ပေါလုအတွက် အတွေးအခေါ်ဖလှယ်မှုထက် ပိုမိုသည်။ ထိုဖြစ်ရပ်သည် သူ၏ဧဝံဂေလိတရား၏ အရင်းအမြစ်ပင်ဖြစ်သည် (ဂလာ ၁:၁၂)။ ဂျူးလူမျိုးများအတွက် မယ်ရှိယ၏လာခြင်းနှင့် သေလူများ ထမြောက်ခြင်းသည် ဤကမ္ဘာဟောင်း၏ အဆုံးနှင့် ကမ္ဘာသစ်၏ အစကို ဆိုလိုသည်။ ထမြောက်သော မယ်ရှိယကို မြင်တွေ့ရခြင်းက ပေါလုအား ကာလပြည့်စုံပြီဟု ယုံကြည်စေခဲ့သည် (ဂလာ ၄:၄)၊ အဟောင်းများ ကုန်ဆုံးသွားပြီဟု (၂ကိုရိန် ၅:၁၇ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)၊ ယုံကြည်သူများကို ယခုအချိန်၌ ဝိညာဉ်တော်၌ ဘဝသစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခံရပြီဟု ယုံကြည်စေခဲ့သည် (ရော ၈:၁၀၊ ၁၄)။ ထို့ကြောင့် ခေတ်သစ်တစ်ခု စတင်ခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း အဟောင်းခေတ်ကား ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည် (ဂလာ ၁:၄)။ သူ၏ယုံကြည်ခြင်း၏ အခြေခံကို ယေရှုနှင့် တွေ့ကြုံမှုမှတစ်ဆင့် ရရှိခဲ့သော်လည်း (ရော ၁:၁–၆၊ ဂလာ ၁:၁၆) ပေါလုသည် အာနနိယကဲ့သို့ ယုံကြည်သူများထံမှ အသင်းတော်၏ ရိုးရာအဆုံးအမများကို လက်ခံခဲ့သည် (၁ကိုရိန် ၁၅:၃)။ အာနနိယသည် သူ့ကို နှစ်ခြင်းခံစေခဲ့သူဖြစ်သည် (၉:၁၈–၁၉၊ ၂၂:၁၆)။ ဒမာသက်မြို့ ဂျူးအသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း သူ၏ဝိညာဉ်ရေးရာတွင် လေးစားခံရပြီး ချစ်ခင်ခံရသူဟု ထင်ရှားသည် (၂၂:၁၂)။ အပြစ်များခွင့်လွှတ်ခြင်းအတွက် နှစ်ခြင်းခံခြင်း (ငယ် ၁၆) ဟူသော ဖော်ပြချက်သည် မယ်ရှိယမကြာမီ ကြွလာတော်မူမည်ဟု ကြေညာခဲ့သော ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရား၏ သတင်းစကားကို ဂျူးနားထောင်သူများ ပြန်သတိရစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အာနနိယနှင့် သွယ်ဝိုက်သော ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရားကို ဖော်ပြခြင်းသည် ပေါလု၏သက်သေခံချက်ကို အားဖြည့်ရန်ဖြစ်သည်။

22:6–16. Paul Encountered the Resurrected Jesus. Paul now dealt with the incident in his life that radically changed him. En route to achieve his nefarious designs in Damascus, Paul was stopped dead in his tracks. Jesus came to him in a glorious event. The statements of Jesus are once again reminiscent of those of Gamaliel (Acts 5:34–39). To persecute the church is to enter into conflict with the divine Messiah (Luke 10:16). Indeed, the reference to light, great or bright and gloriously brilliant, coming from heaven (Acts 22:6, 9, 11), greater than that of the sun (26:13), is a depiction of a theophany (in this case a Christophany). The answer Jesus gave to Paul’s question became foundational in his teachings: the crucified Christ is the glorified Christ, and the One in heaven is indeed Jesus of Nazareth (Phil. 2:10). The sudden appearance of Jesus on the road to Damascus involved for Paul more than an exchange of ideas; it was the very source of his gospel (Gal. 1:12). The coming of the Messiah and the resurrection of the dead was, for the Jews, the very sign of the end of this world and the beginning of the new. The vision of the risen Messiah persuaded Paul that the times had been fulfilled (Gal. 4:4), that the old things had passed away (cf. 2 Cor. 5:17), and that believers were at this time invited to enter a new life in the Spirit (Rom. 8:10, 14). Thus, a new era had just begun, though the former endured (Gal. 1:4). While the foundation of his faith was given to him through his encounter with Jesus (Rom. 1:1–6; Gal. 1:16), Paul shared the traditional teachings of the church as they had been transmitted to him (1 Cor. 15:3) by believers such as Ananias, who had baptized him (Acts 9:18–19; 22:16). The character of Ananias is not otherwise known, but he seems to have been respected and appreciated for his spirituality within the Jewish community of Damascus (22:12). The mention of baptism for the forgiveness of sins (v. 16) was intended to bring back to the minds of his Jewish listeners the message of John the Baptist announcing the soon coming of the Messiah. The reference to Ananias and indirectly to John the Baptist served to reinforce Paul’s testimony.

 

အာနနိယ၏စကားများသည် ဘုရားသခင်၏ခေါ်တော်မူခြင်းနှင့် ပေါလု၏တာဝန်ပေးခြင်းနှင့် ပတ်သက်သဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ အာရုံစိုက်သင့်သည်။ ယုံကြည်သူများသည် အစပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်ကို “အနွယ်တော်များ၏ ဘုရားသခင်” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပေါလုအား အာဗြဟံအား ပေးခဲ့သော ကတိတော်ကို ဆက်လက်အကောင်အထည်ဖော်စေရန်ဖြစ်သည်။ ထိုကတိတော်မှာ မြေကြီးပေါ်ရှိ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် သူ့မှတစ်ဆင့် ကောင်းချီးခံရကြမည်ဟူ၍ဖြစ်သည် (က ၁၂:၃၊ ၁၈:၁၈)။ ဣသရေလဘုရားသခင်သည် ပေါလုအား အချက်သုံးချက် ပြီးစီးစေရန် ရည်စူးတော်မူခဲ့သည်။ အချက်တစ်ခုစီသည် ကြိယာနှင့် ဖြည့်စွက်စာဖြင့် ဖော်ပြထားသည် (ငယ် ၁၄)။ (၁) ကိုယ်တော်၏အလိုတော်ကို သိရန်။ ပေါလုသည် တိုရာတွင် ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို သိပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ခရစ်တော်၌ ဖော်ပြထားသော တိုရာနှင့် ခရစ်တော်နှစ်ခုစလုံးတွင် ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို နားလည်ရမည်။ သူသည် အနွယ်တော်များ၏ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကိုယ်တော်၏အစီအစဉ်ကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာခဲ့သည်။ (၂) တရားမှန်သူ (ဖြောင့်မတ်သူ) ကို မြင်ရန်။ “တရားမှန်သူ” ဟူသော ခရစ်တော်ဆိုင်ရာ ဘွဲ့အမည်သည် (၃:၁၄၊ ၇:၅၂) ဟေရှာယ ၅၃:၁၁ ရှိ ထာဝရဘုရား၏ ကျွန်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤစကားသည် ဒမာသက်အပြင်ဘက်တွင် ပေါလု ထမြောက်သော ယေရှုနှင့် တွေ့ကြုံခဲ့သည်ကို ရည်ညွှန်းပြီး အနာဂတ်တွင် ရရှိမည့် အခြားတွေ့ကြုံမှုများကိုလည်း ဆိုလိုနိုင်သည် (ဥပမာ ၂၂:၁၇၊ ၂ကိုရိန် ၁၂:၁၊ ဂလာ ၁:၁၂၊ ဧဖက် ၃:၃)။ သို့သော် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အဆင့်တွင်မူ ခရစ်တော်၏ နက်နဲသောအရာကို ပေါလု သိလာရမည်ဟု ကြေညာခြင်းဖြစ်သည် (ရော ၁၆:၂၅–၂၆၊ ဧဖက် ၃:၄၊ ၁တိ ၃:၁၆၊ ဧဖက် ၁:၇–၁၀၊ ၃:၆၊ ၅:၃၂၊ ကောလောသဲ ၁:၂၇၊ ၂:၂–၃ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ (၃) ဘုရားသခင်၏နှုတ်မှ ထွက်သော စကားကို နားထောင်ရန်။ နားထောင်ရန် (ဟေဗြဲ shama‘) ဆိုသည်မှာ နာခံရန်ဖြစ်သည် (shama‘ ကို မကြာခဏ “နာခံသည်” ဟု ဘာသာပြန်သည်၊ ထွက် ၂၃:၂၁–၂၂၊ တရား ၁၃:၄၊ ယေရမိ ၄၀:၃၊ ဟေဗြ ၃:၇ ကြည့်ပါ)။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် လူများကို ဘုရားသခင်၏အသံကို နားထောင်ရန် ခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ခရစ်တော်၏အသံကို နားထောင်ရန် ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ဒမာသက်လမ်းပေါ်တွင် ပေါ်ထွန်းလာသော မယ်ရှိယအား ပေါလု၏ နာခံခြင်းသည် အာဗြဟံအား ဘုရားသခင် ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည် (၇:၂)။ ထို့ကြောင့် သူသည် လူများအားလုံးအတွက် သက်သေဖြစ်လာခဲ့သည် (၂၂:၁၅)။ သက်သေခံခြင်းဆိုသည်မှာ သက်သေထွက်ဆိုခြင်း (ငယ် ၁၈) နှင့် သခင်အတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရန် အသင့်ရှိခြင်း (ငယ် ၂၀) ဖြစ်သည်။

The words of Ananias deserve our attention because they are about the divine call and the mission of Paul. Although at first believers referred to God as the God of their fathers or ancestors, the divine intention was that Paul would carry forward the promise given to Abraham that all the nations of the earth would be blessed through him (Gen. 12:3; 18:18). The God of Israel destined Paul to accomplish three things, each expressed through a verb and a compliment (v. 14): (1) To know His will. Paul knew God’s will as revealed in the Torah, but now he had to understand God’s will as revealed in both the Torah and in Christ. He was gaining a deeper understanding of the God of his fathers and of His plan for humanity. (2) To see the Just or Righteous One. The Christological title “the Just/Righteous One” (Acts 3:14; 7:52) is a reference to the Servant of the Lord in Isaiah 53:11. This statement in context is referring to the encounter that Paul had just had with the risen Jesus outside of Damascus and perhaps to others he would have in the future (e.g., Acts 22:17; 2 Cor. 12:1; Gal. 1:12; Eph. 3:3). But at a deeper level it was the announcement of the profound knowledge Paul would gain concerning the mystery of Christ (Rom. 16:25–26; Eph. 3:4; 1 Tim. 3:16; cf. Eph. 1:7–10; 3:6; 5:32; Col. 1:27; 2:2–3). (3) To listen to the voice/words of God’s mouth. To listen (Heb. shama‘) to the voice of God means to obey Him (shama‘ is often translated as “obey”; see Ex. 23:21–22; Deut. 13:4; Jer. 40:3; cf. Heb. 3:7). In the OT the people were called to listen to the voice of God, but now the call was to listen to the voice of Christ. This obedience of Paul to the Messiah who appeared to Him on the road to Damascus is comparable to that of God’s appearance to Abraham (Acts 7:2), which made him into a witness to all people (22:15). Witnessing is about testifying (v. 18) and the willingness to experience suffering for the Lord (v. 20).

 

ဒမာသက်မြို့တွင် ရက်အနည်းငယ်နေပြီးနောက် (၉:၁၉)ပေါလုသည် အာရေဗျပြည်သို့သွားကာ နောက်ပိုင်းတွင် ဒမာသက်သို့ ပြန်လာခဲ့သည် (ဂလာ ၁:၁၇)။ သုံးနှစ်အကြာ (၁:၁၈) ဒမာသက်ဂျူးများအား သက်သေခံပြီးနောက် (၉:၂၀၊ ၂၂) ပေါလုသည် ယေရှုရှလင်သို့ ရောက်လာကာ ဂျူးညီအစ်ကိုများအား လမ်းသစ်ကို ဆက်လက်ဟောပြောခဲ့သည် (၉:၂၈၊ ၂၆:၂၄)။

After staying some days in Damascus (Acts 9:19), Paul went to Arabia and later returned to Damascus (Gal. 1:17). Three years later (1:18), after testifying to the Jews of Damascus (Acts 9:20, 22), Paul went to Jerusalem, where he continued to communicate the new way to his fellow Jews (9:28; 26:24).

 

၂၂:၁၇–၂၁။ ယေရှုရှလင်တွင် ရူပါရုံနှင့် တာဝန်ပေးခြင်း

သူ၏ခုံဖြေချက်ကို ဆက်လက်ပြောရာတွင် ပေါလုသည် ဗိမာန်တော်တွင် ဆုတောင်းနေစဉ် အရင်က ခံစားခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံကို ပြောပြခဲ့သည်။ ဗိမာန်တော်ကို ညစ်ညမ်းစေသည်ဟူသော လက်ရှိစွပ်စွဲချက်နှင့် ဆက်စပ်မှုတွင် သူသည် ကူးပြောင်းပြီး သုံးနှစ်အကြာတွင် ယေရှုသည် ရူပါရုံဖြင့် သူ့ထံ ပေါ်ထွန်းခဲ့ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည် (၂၁:၂၈ ကြည့်ပါ)။ ယခုအချိန်ထိ လူအုပ်သည် သူ၏စကားကို အာရုံစိုက်နားထောင်နေခဲ့သည်။ လူတစ်ဦးသည် ရူပါရုံများ ခံစားရပြီး ဘုရားသခင်က သူ့ကို စကားပြောကာ လူများအားလုံးထံ စေလွှတ်သည်ဆိုသည်မှာ ရှေးခေတ် ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ၏ အတွေ့အကြုံနှင့် လုံးဝကိုက်ညီသည်။ သို့သော် ပေါလု ဆိုတော့မည့်စကားသည် စစ်မှန်သော စိန်ခေါ်မှုဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင်သာ သူသည် ခုံဖြေသည့်အနေအထားမှ ထိုအကြောင်းကို ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမတစ်ချက်တွင် ယေရှု၏မျှော်လင့်ချက်နှင့် ပေါလု လုပ်ဆောင်နေသည်များကြား ပဋိပက္ခရှိသည်ဟု ထင်ရပေမည်။ အကြောင်းမှာ လူများအားလုံးထံ တရားဟောရန် စေလွှတ်ခံရသူ ပေါလုသည် ဂျေရုဆလင်မြို့တွင် ဂျူးညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူတို့ကို ဟောပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ဂျေရုဆလင်မြို့သို့ ရောက်လာသော်လည်း ယေရှုက ယေရှုရှလင်မှ ချက်ချင်းထွက်ခွာရန် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ သူသည် ဂျူးများရှေ့တွင် သက်သေခံလိုခဲ့သော်လည်း ယေရှုက သူ၏သက်သေခံချက်ကို လက်ခံကြမည်မဟုတ်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (ငယ် ၁၈)။ သူသည် ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ ရှိလိုခဲ့သော်လည်း ယေရှုက သင်တို့သည် တပါးအမျိုးသားများထံ သွားရမည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (ငယ် ၂၁)။ သို့သော် ပေါလုသည် ဘုရားသခင်၏ ခေါ်တော်မူခြင်းကို ဆန့်ကျင်ခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူသည် ဂျူးညီအစ်ကိုများ၏ အတွေ့အကြုံနှင့် ကိုယ်တိုင်ခံစားခဲ့သည်။ သူသည် ယခင်က သူတို့နေရာတွင် ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်ကြောင့်သာ ဧဝံဂေလိတရားကို တပါးအမျိုးသားများထံ ယူဆောင်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် (၁ကိုရိန် ၉:၁၆၊ ဂလာ ၁:၁၅–၁၆၊ ကောလောသဲ ၁:၂၅ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ထိုသို့ပြုရန်မှာ ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။ သူသည် သွယ်ဝိုက်၍ သူတို့အား ယေရှုခရစ်တော်တွင် မယ်ရှိယ ကြွလာခြင်းကြောင့် ဣသရေလ၏ ယုံကြည်ခြင်းဖြစ်သော ဧဝံဂေလိတရားသည် ယခုအခါ လောကီဖြစ်သွားပြီဟု လက်ခံကြရန် နှိုးဆော်နေခြင်းဖြစ်သည်။

22:17–21. Vision and Mission in Jerusalem. In continuing his defense, Paul told his listeners about a previous experience he had while praying in the temple. In the context of the current accusation against him of desecrating the temple, he told them that it was there that three years after his conversion Jesus appeared to him in a vision (see Acts 21:28). Up to this point the crowd had listened intensely to his message. That a person received visions and that God spoke to him and sent him on a mission to all people was perfectly consistent with the experience of the forefathers and prophets of old. But what Paul was about to say presented a real challenge. It is the only place where he spoke about it from a position of defense. At first, it might appear that there seems to be a conflict between what Jesus expected of Paul and what he was doing. Indeed Paul, who was sent to preach to all people, ended up in Jerusalem in the company of fellow Jews. He wanted to be with them, and it was to them that he was speaking at this time. He came to Jerusalem, but Jesus told him to leave Jerusalem immediately. He wanted to testify before the Jews, but Jesus told him that his testimony would not be received (v. 18). He wanted to be with his brothers, but Jesus told him to go to the Gentiles (v. 21). But Paul was not resisting his divine calling. He was identifying with the experience of his fellow Jews. He was once where they were. It was solely on account of God’s direction that he had taken the gospel to Gentiles (cf. 1 Cor. 9:16; Gal. 1:15–16; Col. 1:25). It was God’s plan. He was indirectly trying to persuade them that they, too, should accept that the gospel, the faith of Israel, had now been universalized as a result of the coming of the Messiah in Jesus the Christ.

 

၂၂:၂၂–၂၃:၁၀

ဆန်ဟီဒရင်ရုံးသို့ မိန့်ခွန်းပြောကြားခြင်း

  ပေါလု၏ နားထောင်သူများသည် သူ့ကို နားထောင်လိုခြင်းမရှိတော့ဘဲ အော်ဟစ်သံကြီးများ၊ ပြင်းထန်သော အပြုအမူများနှင့် သူ့ကို သေဒဏ်ပေးရန် တောင်းဆိုခြင်းဖြင့် သူ၏အသံကို အလုံးစုံ တိတ်ဆိတ်စေခဲ့သည်။  ပေါလု၏ ခုံဖြေချက်ကြောင့် သူတို့ အလွန်စိတ်ဆိုးမာန်တက်ခဲ့ကြပြီး သူ၏ သက်သေခံခြင်းကို အပြီးတိုင် ရပ်တန့်ချင်ခဲ့ကြသည် (ငယ် ၂၂–၂၃)။

22:22–23:10

Addressing the Sanhedrin

Paul’s audience did not want to listen to him anymore and silenced his voice through loud shouts, violent actions, and calling for his death. They felt deeply offended by Paul’s defense and wanted to permanently end his witnessing (vv. 22–23).

 

၂၂:၂၂–၂၉။  ပေါလု၏ ရောမနိုင်ငံသားဖြစ်မှု

 ယေရှုရှလင်ဂျူးများ၏ သဘောထားနှင့် ရောမအာဏာပိုင်များ၏ ထောက်ထားစာနာမှုကြား အံ့ဖွယ်ကွာခြားချက်ရှိသည်။ ဤအပိုင်းသည် ရောမစာဖတ်သူများကို ရည်ရွယ်သည့် ဟောပြောချက်တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။ ရောမနိုင်ငံသားဖြစ်သူ  ပေါလုသည် သူတို့ ကျူးလွန်ခဲ့သော အလွဲသုံးစားမှုကို အပြစ်မတင်ခဲ့ကြောင်း ပြသထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် တပါးအမျိုးသားများထံ သတင်းကောင်းဆောင်သူများ စေလွှတ်လိုသည်ဟူသော အတွေးသည် ဂျူးများ၏ လူမျိုးကြီးဝါဒကို ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ လူအုပ်၏ အလွန်အမင်း မငြိမ်မသက်ဖြစ်မှုကို ရောမတပ်မှူးမှာ နားလည်မှုမရှိခဲ့ချေ။ ရောမလူမျိုးများ ဝန်ခံချက်ရယူရန် အသုံးပြုသော နှိပ်စက်နည်းမှာ ခဲရာခံခြင်းဖြစ်သော်လည်း ရောမနိုင်ငံသားများကို ထိုသို့ပြုလုပ်ခွင့် မရှိခဲ့ချေ။ ဖိလိပ္ပိတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်နှင့် မတူဘဲ ဤတစ်ကြိမ်တွင်  ပေါလုသည် နှိပ်စက်ခံရမှီ သူ၏အချက်အလက်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူသည် ချက်ချင်း တရားရေးဆိုင်ရာ အခြေခံပေါ်တွင် ရပ်တည်ခဲ့သည် (ငယ် ၂၅)။ ရောမနိုင်ငံသားဖြစ်လာရန် လွယ်ကူမှုမရှိခဲ့ချေ။ လုံးဝမဟုတ်ချေ။ လယ်စီယသည် ဧမ်ပါရာ ကလောဒိယမင်းဧရာ (ခရစ်နှစ် ၄၁–၅၄) လက်ထက်တွင် ဝယ်ယူခဲ့ပြီး ဓမတာအတိုင်း ဧမ်ပါရာ၏နာမည်ကို သူ၏နာမည်နှင့် တွဲဖက်ခဲ့သည် (၂၃:၂၆)။  ပေါလုမှာမူ ရောမအမြစ်ရှိသော မိသားစုမှ ဖြစ်ပြီး မွေးရာပါ ရောမနိုင်ငံသားဖြစ်သည် (ငယ် ၂၈)။

22:22–29. Paul’s Roman Citizenship. The contrast between the attitude of the Jews in Jerusalem against Paul and the consideration of the Roman authorities is impressive. This portion of the story is in a sense an address to Roman readers. It shows that Paul, who was a Roman citizen, did not hold against them the abuse to which they subjected him. The idea that God would want to send messengers to the Gentiles angered the ultra-nationalism of the Jews. The extreme agitation of the crowd was incomprehensible to the Roman commander. Torture by whipping was the method Romans used to obtain confessions, but that was not permissible against Roman citizens. Unlike the experience in Philippi, this time Paul revealed his identity before the torture. He immediately placed himself on legal ground (v. 25). Becoming a Roman citizen was not easy to achieve. Indeed, Lysias had acquired it during the reign of Emperor Claudius (A.D. 41–54) and had attached, as was the custom, the name of the emperor to his own (Acts 23:26). Paul belonged to a family with Roman roots for a long time; he was a Roman by birth (22:28).

 

၂၂:၃၀–၂၃:၁၀။

ဆန်ဟီဒရင်သည် နှစ်ခြမ်းကွဲနေသည်။ နှိပ်စက်ခြင်းဖြင့် ဝန်ခံချက်မရရှိနိုင်သောကြောင့် တပ်မှူးသည် ပေါလုကို ချည်နှောင်ထားရာမှ လွှတ်ပေးကာ ရှင်ဟေဒြက်ကောင်စီရှေ့တွင် ရပ်တည်စေခဲ့သည် (ငယ် ၃၀)။ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဂျူးတရားရုံးက အမိန့်ချမှတ်ခွင့်ပေးရန် မဟုတ်ချေ (၂၃:၁၀ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ပေါလုအပေါ် စွပ်စွဲချက်များကို ပိုမိုနားလည်ရန် (၂၃:၂၈) အုပ်ချုပ်ရေးမင်းထံ အစီရင်ခံစာပြင်ဆင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

22:30–23:10. The Sanhedrin Is Divided. Since the commander was unable to obtain a confession by torture, he released Paul from his bonds and decided to have him appear before the Sanhedrin (v. 30). His intention was not to allow the Jewish court to reach a verdict (cf. 23:10) but to better understand the accusations against Paul (23:28) in order to prepare a report for the governor.

 

ရာဇဝတ်သားတစ်ဦးနှယ် ပါဝုလုသည် မျက်နှာငိုင်မထားချေ။ ကောင်စီအဖွဲ့ဝင်များကို မျက်လုံးမချင်း စိုက်ကြည့်နိုင်ခဲ့သည် (၂၃:၁)။ ယေရှုရှလင်တွင် ခြောက်နှစ်မရှိတော့သလို ဂျူးအာဏာစက်ဝိုင်းမှ ပိုမိုဝေးကွာနေခဲ့သော်လည်း သူ၏အရင်အသိမိတ်ဆွေအချို့ကို မှတ်မိနိုင်ပေမည်။ သူသည် အုပ်ချုပ်သူများနှင့် လူကြီးများ (၄:၈) သို့မဟုတ် ဖခမည်းတော်များ (၇:၂) ဟု မခေါ်ဘဲ ညီအစ်ကိုတို့ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ဤသို့ပြုရာတွင် သူသည် ယခင်က သူတို့နေရာတွင် ရှိခဲ့ဖူးကြောင်းနှင့် ယခုအခါတွင်လည်း သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် မြင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သတိပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ပြည့်စုံသော ဂျူးတစ်ဦးအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ကိုယ်ခံဘဝနာကျင်မှု ကင်းရှင်းကြောင်း ခုံဖြေချက်ကို စတင်ခဲ့သည် (ငယ် ၁)။ ငယ် ၁ တွင် ပါဝုလု သုံးသော စကားလုံး politeuomai ဆိုသည်မှာ ကောင်းသော နိုင်ငံသားအဖြစ် နေထိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည် (ဖိ ၁:၂၇)။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်နှင့် လူများကို ထိခိုက်စေသော လူမှုရေးဆိုင်ရာ မည်သည့် အနှောင့်အယှက်ပေးမှုမျှ သူ့တွင် မရှိကြောင်း ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်သည် (၂၁:၂၈၊ ၃၈)။

Unlike a culprit, Paul did not look downcast. Instead, he was able to look the various members of the council straight in the eye (23:1). In fact, although he had not been in Jerusalem for six years and was many more years removed from the circles of Jewish power, he may have recognized some of his former acquaintances. Instead of addressing them as rulers and elders (Acts 4:8) or fathers (7:2), he chose to call them brothers. In doing this, he intended to remind them that he had once been in their position and that he still considered himself one of them. He began his defense by stating that He had lived his life as a law-abiding Jew and therefore his conscience before God was clear (v. 1). The expression Paul used in v. 1—politeuomai—means to live as a good citizen (Phil. 1:27), hence denying on his part any disruptive social behavior offensive to God and to others (Acts 21:28, 38).

 

ပေါလု၏ အပြစ်ကင်းကြောင်း ကြေညာချက်ကို စိတ်ဆိုးမိသည်ဟု ထင်ရှားစွာ ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ် အာနနိယသည် အစေခံများကို ပေါလု၏ ပါးစပ်ကို ရိုက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည် (၂၃:၂၊ ယော ၁၈:၂၂ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ အာနနိယသည် ဒမာသက်အာနနိယ သို့မဟုတ် ကာယိဖ၏ ယောက္ခမဖြစ်သူ အာနတ် တို့နှင့် မတူချေ။ သူသည် ရည်မက်မှုကြီးမားပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူဖြစ်သည်။ ဟေရဒ် ခါလိကိစ်မှ သူ့ကို ယဇ်ပုရောဟိတချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ပြီး ရောမဘက်တော်သားဖြစ်မှုကြောင့် ဆယ်နှစ်ကျော် (ခရစ်နှစ် ၄၇–၅၉) ထိုရာထူးတွင် ဆက်လက်ရှိနေခဲ့သည်။ ရောမနှင့် ခင်မင်မှုကြောင့် ဂျူးပုန်ကန်မှု စတင်ချိန်တွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်သားမှ ငှားရမ်းသော လူသတ်သမားများက သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ ဣသရေလ၏ အမြင့်ဆုံး ဝိညာဉ်ရေးအာဏာပိုင်သည် ကယ်တင်ခြင်း၏ သတင်းကောင်းကို ကြေညာရန် ဘုရားသခင် စေလွှတ်တော်မူသော ပရောဖက်တစ်ပါး၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ပစ်ရန်သာ စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။

Apparently offended at Paul’s claim of innocence, the high priest Ananias ordered the bailiffs (cf. John 18:22) to strike Paul on the mouth (Acts 23:2). Ananias—not to be confused with Ananias of Damascus or with Annas, the fatherin-law of Caiaphas—was an ambitious and cruel man. He had been elevated to the esteemed position of high priest by Herod of Chalcis, brother of Herod Agrippa I, and his pro-Roman sentiments allowed him to serve as high priest for over a decade (A.D. 47–59). His friendship with the Romans got him murdered later by assassins hired by his own son at the outbreak of the Jewish revolt a decade. The highest spiritual authority of Israel was simply interested in shutting the mouth of a prophet God had sent to proclaim to him the good news of salvation.

 

ဤရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စော်ကားမှုကို ပေါလုသည် ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည် (ငယ် ၃၊ ယော ၁၈:၂၃ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ အဖြူရောင်နံရံဟု ဖော်ပြခြင်းသည် ယေဇကျေလ ၁၃:၁၀–၁၅ ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ပရောဖက်သည် မှားယွင်းသော ပရောဖက်များကို ယေရှုရှလင်နံရံများကို အဖြူဖွေးဖွေးသုတ်လိမ်းထားသည်ဟု နှိုင်းယှဉ်ကာ ဝိညာဉ်ရေးရာ အက်ကွဲမှုများကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းကို ရှုတ်ချခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လှည့်မည့်အစား ထိုသို့ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ပရောဖက်၏ စကားများတွင် ဘုရားသခင်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများ ပါဝင်ခဲ့သလို ပေါလု၏ စကားများတွင်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ လိမ်ညာနေသော ပရောဖက်များက ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ပြောနေသည်ဟု ဆိုသလို အာနနိယသည် ပညတ်တော်အတိုင်း တရားစီရင်နေသည်ဟု ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ် ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

Paul reacted vigorously to this physical insult (v. 3; cf. John 18:23). The mention of the whitewashed wall is a reference to Ezekiel 13:10–15, where the prophet denounced false prophets, whom he compared to plasteredover walls of Jerusalem in an attempt to hide the obvious spiritual cracks instead of returning to God for total reconstruction. The words of the prophet included threats from God, just as Paul’s did. Like prophets claiming to be speaking on God’s behalf while telling lies, Ananias claimed to be judging according to the law while actually doing the opposite.

 

အချက်အလက်ကို သိရှိသည်အထိ ပေါလုသည် ယဇ်ပုရောဟိတချုပ်ကို အဘယ်ကြောင့် မမှတ်မိခဲ့သနည်းဟု တစ်ဦးက အံ့သြနိုင်ပေမည်။ ဤအသေးစိတ်ကို ရှင်းပြနိုင်သော အကြောင်းပြချက် သုံးခုရှိသည်။ သူ၏မျက်စိမှုန်ခြင်း (ဂလာ ၄:၁၄–၁၅၊ ၆:၁၁)၊ တရားစစ်ဆေးမှုကို တရားရုံးတွင် မကျင်းပခဲ့ခြင်း (ယဇ်ပုရောဟိတချုပ် ပုံမှန်ထိုင်နခံရာ)၊ သို့မဟုတ် အာနနိယသည် ရာထူးနှင့်လိုက်ဖက်သော ရိုးရာဝတ်စုံကို မဝတ်ဆင်ထားခြင်း။ သို့သော် အကြံအစည်မှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်ချုပ်သည် သူ၏ပြုမူမှုကြောင့် ရာထူးနှင့် မလိုက်ဖက်သောကြောင့် မမှတ်မိနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

One might wonder why Paul did not recognize the high priest until informed of his identity. Three reasons might explain this detail: he had poor eyesight (Gal. 4:14–15; 6:11); the trial was not held in the courthouse where the high priest normally sat; or Ananias was not wearing the traditional garb of his function. But perhaps the idea was that the high priest was not recognizable because his conduct was inconsistent with his function.

 

သူ့ကို ဘုရားသခင်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း အာနနိသည် ဘုရားသခင်ကို ကျိန်ဆိုခြင်း စွဲချက်ဖြင့် စွဲချက်တင်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ၊ ပေါလုသည် ကိုယ်ကိုကိုယ် ခုခံကာကွယ်ခဲ့သည်။ သူသည် အနနိက မည်သူမှန်း မသိသည့်အပြင်၊ ပညတ်တော်ကို သစ္စာရှိရှိ လိုက်နာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ထွက်မြောက်ရာ ၂၂:၂၈ ကို ကိုးကားခဲ့သည်။ ထိုကျမ်းချက်သည် ဘာသာရေးအာဏာ မဟုတ်ဘဲ လူထွက်အာဏာကို ရည်ညွှန်းထားသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ နှိပ်စက်ခြင်းမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် အနီးစပ်ဆုံး အမြင့်ဆုံးအာဏာကို ပေးအပ်ခြင်းခံရသည်။ ကျမ်းစာကို ကိုးကားခြင်းအားဖြင့် ပေါလုသည် ပညတ်တော်ကို ကောင်းစွာသိရှိကြောင်းနှင့် ထိုပညတ်တော်များအတိုင်း အသက်ရှင်လိုသည့် ဆန္ဒကို ပြသခဲ့သည်။

On hearing the charge of blasphemy brought against him (as high priest Ananias was supposed to represent God), Paul defended himself. Not only did he not know who Ananias was, but also, as a faithful observer of the law, he cited Exodus 22:28. It is true that the text refers to civil, not religious, authority; however, since the return from exile, the high priest had been given almost supreme authority. By quoting Scripture Paul showed his knowledge of the law as well as his willingness to live in accordance with its precepts.

 

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ တရားမျှတမှုကို အားမကိုးနိုင်သဖြင့် (ထိုသူသည် တရားဟောရာ ၁၃:၁၄၊ ၁၇:၄ တို့၌ အကြံပေးထားသည်များကို မလိုက်နာခဲ့ချေ) ပေါလုသည် ဖာရိရှဲနှင့် ဆဒ္ဒုကဲ နှစ်မျိုးလုံးပါဝင်သည့် အစည်းအဝေးကို လျှောက်တင်ခဲ့သည်။ သူသည် အစည်းအဝေးကို လှည့်ကွက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားခြင်း မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ယခင်က ဖာရိရှဲများစွာသည် အသက်ရှင်ခြင်း ထမြောက်ခြင်းကို ယုံကြည်ကြသည်ဖြစ်ရာ၊ ပေါလုသည် ကိုယ်ကိုကိုယ် ဖာရိရှဲတစ်ဦးနှင့် ဖာရိရှဲ၏သား ဟု ဟစ်ကြွေးခဲ့သည်။ တကယ်တော့ သူသည် ရောမစစ်သူကြီးထက် ရောမသားဆန်သလို၊ ဖာရိရှဲများထက် ပိုမို၍ ဖာရိရှဲဆန်သည်ဟု ပြသခဲ့သည်။ တစ်နေ့အလိုတွင် သူသည် ဂါမာလိယဲ၏ တပည့်ဟု မိမိကိုယ်ကို မိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး၊ ထမြောက်လာသော ခရစ်တော်ကို မြင်ခဲ့ရသည့် အဖြစ်အပျက်ကို ပြောပြရာတွင် ဖာရိရှဲများဘက်က အတားအဆီး မထုတ်ခဲ့ချေ။ ဖာရိရှဲများသည် ယောဘ ၁၉:၂၅-၂၇၊ ဟေရှာယ ၂၆:၁၈-၁၉၊ ယေဇကျေလ ၃၇:၁-၁၄ နှင့် ဒံယေလ ၁၂:၁-၃ တို့ကို အခြေခံ၍ လူသေများ ထမြောက်ခြင်းကို ယုံကြည်ကြသည်။ ပေါလုသည် ငြင်းခုန်စရာ အကြောင်းမရှိသည့် လောကီအဆင့်မှ ဘာသာရေးအဆင့်သို့၊ အထူးသဖြင့် လူသေများ ထမြောက်ခြင်းဆိုင်ရာ မျှော်လင့်ချက်သို့ ငြင်းခုန်မှုကို ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည် (တမန်တော် ၂၃:၆)။ ဂါမာလိယဲကဲ့သို့ သတိထားနေခြင်းမပြုဘဲ၊ ဖာရိရှဲများသည် ပေါလုဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည် (အပိုဒ် ၉)။ ဖြစ်ပွားလာသည့် ဆူညံသံနှင့် မင်းမဲ့ဝါဒသည် ရောမနိုင်ငံသား တစ်ဦး၏ လုံခြုံရေးကို တာဝန်ယူထားသည့် စစ်သူကြီးကို ပေါလု၏ အသက်အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်စေခဲ့သဖြင့်  ပေါလုကို ခံတပ်သို့ ပြန်ခေါ်ဆောင်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည် (အပိုဒ် ၁၀)။ ရှင်ပြောင်ရောက်ကို ထောင်ထဲမှ ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်ခဲ့ဖူးသည် (၅:၁၉၊ ၁၂:၇)။ ယခု ပေါလုကို ဆန်ဟေဒရိန်မှ ကယ်တင်ရန်မှာ ဂါမာလိယဲနှင့် ရောမစစ်သူကြီးကို စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကူညီမှုသည် တစ်ခါတစ်ရံ အံ့သြဖွယ် နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် ရောက်ရှိလာတတ်သည်။

Unable to rely on the fairness of the high priest, who failed to follow the recommendations of Deuteronomy (Deut. 13:14; 17:4), Paul addressed the assembly composed of both Sadducees and Pharisees. He was not attempting to manipulate or sidetrack the proceedings by addressing the assembly. Instead, he used the positive attitude of many Pharisees by calling himself a Pharisee and the son of Pharisees. In fact, while he showed himself more Roman than the commander, he also showed himself more Pharisee than the Pharisees because he was the son of a Pharisee. The day before, he had introduced himself as a disciple of Gamaliel, and the story he told about his vision of the risen Christ raised no objection from Pharisees. The Pharisees believed in the resurrection of the dead on the basis of Job 19:25–27; Isaiah 26:18–19; Ezekiel 37:1–14, and Daniel 12:1–3. Paul was merely displacing the debate from the secular, where there was no substance for argument, to the level of religion, particularly to the topic of the hope of the resurrection of the dead (Acts 23:6). Instead of remaining cautious, as did Gamaliel, the Pharisees sided vigorously with Paul (v. 9). The ruckus and commotion that ensued became such that the commander in charge of the security of a Roman citizen began to fear for Paul’s life and ordered the police to take him back to the fortress (v. 10). To deliver Peter from prison God had sent an angel (5:19; 12:7); to deliver him from the Sanhedrin He had sent Gamaliel and a Roman commander. God’s help can sometimes come in surprising ways.