Myanmar 3AM (Official)

 အခန်းကြီး - ၁၉ တမန်

ာပေါလုသည် ကောရိန္တုမြို့၌နေစဉ်၊ ပေါလုသည်အထက် အရပ်များကို ရှောက်သွားပြီးမှ ဧဖက်မြို့သို့ရောက်၍၊ တပည့်တော် အချို့တို့ကိုတွေ့လျှင်၊
² သင်တို့သည် ယုံကြည်သည်နောက်၊ သန့်ရှင်း သော ဝိညာဉ်တော် ကိုခံကြပြီဟု မေးသည်ရှိသော်၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သက်ရောက်သည်ကို အကျွန်ုပ်တို့မသိပါဟု ပြောဆိုကြ၏။
³ ပေါလုကလည်း၊ သို့ဖြစ်လျှင်၊ သင်တို့သည် အဘယ်မည်သော ဗတ္တိဇံကို ခံကြသနည်းဟု မေးလျှင်၊ ယောဟန်၏ဗတ္တိဇံကိုခံပါသည်ဟု ပြောဆိုကြ၏။
⁴ ပေါလုကလည်း၊ ယောဟန်က၊ ငါ့နောက်ကြွလာသောသူကို ယုံကြည်ရမည်ဟု လူများတို့အား ပြောဆို လျက်၊ နောင်တနှင့် စပ်ဆိုင်သော ဗတ္တိဇံကိုပေး၏။ ထိုသို့ဆိုရာ၌ ယေရှုခရစ်ကို ဆိုလိုသည်။
⁵ ဟူသောစကားကို ကြားလျှင်၊ ထိုသူတို့သည် သခင်ယေရှု၏ နာမ၌ဗတ္တိဇံကို ခံကြ၏။
⁶ ပေါလုသည်လည်း၊ သူတို့အပေါ်၌ လက်ကိုတင်လျှင်၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ဆင်းသက်တော် မူသဖြင့်၊ ထိုသူတို့သည် အမျိုးမျိုးသော ဘာသာစကားကို ပြော၍ ပရောဖက်ပြုကြ၏။
⁷ ထိုသူတို့သည် အရေအတွက်အားဖြင့် တကျိပ် နှစ်ယောက်မျှ လောက်ရှိသတည်း။
⁸ ထိုနောက်မှ ပေါလုသည် တရားစရပ်သို့ဝင်၍ သုံးလပတ်လုံး ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်အကြောင်း များကို ဆွေးနွေးနှီးနှော၍ ဖြားယောင်းသွေးဆောင်သဖြင့် ရဲရင့်စွာ ဟောပြောလေ၏။
⁹ အချို့သောသူတို့သည် ခိုင်မာသောစိတ်ရှိ၍ မယုံကြည်ဘဲ နေလျက်၊ လူများရှေ့မှာ ထိုဘာသာကို ကဲ့ရဲ့သောအခါ၊ ပေါလုသည် သူတို့အထဲမှထွက်သွား၍ တပည့်တော်တို့ကို အသီးအခြားခွဲထားပြီးမှ၊
¹⁰ တုရန္နုအမည်ရှိသောသူ၏ စာသင်စရပ်၌ နှစ်နှစ်ပတ်လုံး နေ့တိုင်းဟောပြောသောအားဖြင့်၊ အာရှိ ပြည်သားဖြစ်သော ယုဒလူ၊ ဟေလသလူ အပေါင်းတို့ သည် သခင်ယေရှု၏ နှုတ်ကပတ်တရားတော်ကို ကြားရကြ၏။
¹¹ ဘုရားသခင်သည် ပေါလုလက်ဖြင့် အလွန် တရာ ထူးဆန်းသော တန်ခိုးများကိုပြတော်မူသည်ဖြစ်၍၊
¹² ပေါလုသုံးသောပဝါ၊ ခါးပန်းတခုခုကို အနာရောဂါရှိသောသူ တို့ဆီသို့၊ ပေးလိုက်၍၊ သူတို့သည် အနာရောဂါနှင့်ကင်းလွတ်ကြ၏။ နတ်ဆိုးတို့လည်း ထွက်သွားကြ၏။
¹³ ထိုအခါအရပ်ရပ်သို့လှည့်လည်၍ ဓိဋ္ဌာန်သစ္စာ ပေးတတ်သော ယုဒလူအချို့တို့က၊ ပေါလုဟောပြော သော ယေရှုကို ငါတိုင်တည်၍ သင်တို့ကို ဓိဋ္ဌာန်သစ္စာ ပေး၏ဟုဆိုလျက်၊ နတ်ဆိုးစွဲသော သူတို့၏အပေါ်၌ သခင်ယေရှု၏နာမတော်ကို မြွက်စမ်းကြ၏။
¹⁴ သကေဝအမည်ရှိသော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ သားခုနစ်ယောက်တို့သည် ထိုသို့ပြုကြ၏။
¹⁵ နတ်ဆိုးကလည်း၊ ယေရှုကိုငါသိ၏။ ပေါလုကို လည်း ငါသိ၏။ သင်တို့ကား၊ အဘယ်သူနည်းဟု ပြောဆိုပြီးလျှင်၊
¹⁶ နတ်ဆိုးစွဲသောသူသည် ထိုသူတို့အပေါ်သို့ ခုန်တက်၍နိုင်သဖြင့် လုယက်နှိပ်စက်သောကြောင့်၊ ထိုအိမ်မှအဝတ်မပါဘဲအနာများနှင့် ထွက်ပြေးစေ၏။
¹⁷ ထိုအကြောင်းအရာကို ဧဖက်မြို့၌နေသော ယုဒလူနှင့် ဟေလသလူအပေါင်းတို့သည် ကြားသိလျှင်၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းသို့ရောက်၍ သခင်ယေရှု၏ နာမတော် ကိုချီးမွမ်းကြ၏။
¹⁸ ယုံကြည်သောသူအများတို့သည်လည်း လာ၍ မိမိတို့အကျင့်ကို ဘော်ပြလျက်တောင်းပန်ကြ၏။
¹⁹ နတ်ဝိဇ္ဇာအတတ်ကိုသုံးဆောင်သော သူအများတို့သည်လည်း မိမိတို့စာစောင်ကိုယူခဲ့၍ လူအပေါင်းတို့ ရှေ့မှာမီးရှို့ကြ၏။ စာစောင် အဘိုးကိုချင့်တွက်သော်၊ ငွေအသပြာ ငါးသောင်းထိုက်သည်ကို သိကြ၏။
²⁰ ထိုသို့သခင်ဘုရား၏သာသနာတော်သည် တန်ခိုးနှင့်တိုးပွား၍ အောင်မြင်လေ၏။
²¹ ထိုနောက်မှပေါလုက၊ ငါသည်မာကေဒေါနိပြည်နှင့် အခါယပြည် ကိုရှောက်သွားပြီးလျှင်၊ ယေရုရှလင်မြို့ သို့သွားမည်။ ထိုမြို့သို့ ရောက်ပြီးသည်နောက်၊ ရောမမြို့ကိုမြင်ရမည်ဟုစိတ်ထဲ၌ အကြံရှိသည်ဖြစ်၍၊
²² မိမိအားလုပ်ကျွေးသော သူနှစ်ယောက်၊ တိမောသနှင့် ဧရတ္တု တို့ကို မာကေဒေါနိပြည်သို့ စေလွှတ်ပြီးမှ မိမိသည် အာရှိပြည်၌ခဏ နေသေး၏။
²³ ထိုအခါဘာသာတရားကြောင့် ရောက်သော အမှုကြီးဟူမူကား၊
²⁴ ဒေမေတရိအမည်ရှိသော ပန်းထိမ်သမားတယောက်သည် အာတေမိနတ်သမီး၏ ငွေဗိမာန်ငယ် တို့ကို လုပ်သဖြင့်၊ ပန်းထိမ်သမား တို့အားစီးပွားများ ကိုပြုတတ်၏။
²⁵ ထိုသူသည်ပန်းထိမ်သမားတို့နှင့် ထိုသို့သော အတတ်သမား များကိုစုရုံးစေပြီးလျှင်၊ အချင်းလူတို့၊ ဤ အတတ်ကိုသင်တို့သိကြ၏။
²⁶ ယခုတွင် ထိုပေါလုက၊ လူလက်ဖြင့် လုပ်သမျှ တို့သည် ဘုရားမဟုတ်ဟုဆိုသဖြင့်၊ ဧဖက်မြို့မှစ၍ အာရှိပြည် တရှောက်လုံးကုန် မတတ်၊ လူအပေါင်းတို့ကို ဖြားယောင်းသွေးဆောင်သည်ကို သင်တို့သည် မြင်လျက်၊ ကြားလျက်ရှိကြ၏။
²⁷ ထိုသို့လူများတို့သည် ငါတို့၏အတတ်ကို ကဲ့ရဲ့သည်သာမက၊ ကြီးမြတ်သောနတ်သမီးအာတေမိ၏ ဗိမာန်တော်ကို ပမာဏမပြုသဖြင့်၊ အာရှိပြည် တရှောက် လုံးမှစ၍ လောကီနိုင်ငံသားတို့ ကိုးကွယ်သောဘုန်း အသရေတော်သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်မည်ကို စိုးရိမ်စရာအကြောင်း ရှိပါသည်ဟု ပြောဆို၏။
²⁸ ထိုစကားကိုကြားလျှင်၊ ထိုသူတို့သည် ဒေါသအမျက်နှင့် ပြည့်သဖြင့်၊ ဧဖက်လူတို့၏ အာတေမိသည် ကြီးမြတ်တော်မူ၏ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။
²⁹ တမြို့လုံးရုန်းရင်းခတ်မျှဖြစ်၍၊ ပေါလုနှင့်အတူ ဒေသစာရီ လှည့်လည်သော မာတေဒေါနိလူ ဂါယုနှင့် အာရိတ္တာခုတို့ကို ဆွဲယူပြီးလျှင်၊ ပွဲခံရာစရပ်ထဲသို့ ညီညွတ်စွာ တဟုန်တည်းပြေးဝင်ကြ၏။
³⁰ ပေါလုသည် လူစုထဲသို့ဝင်ခြင်းငှါ အလိုရှိလျှင် တပည့်တော် တို့သည် မြစ်တားကြ၏။
³¹ ပေါလု၏အဆွေဖြစ်သော အာရှိပွဲမင်းအချို့ ကလည်း၊ ပွဲခံရာ စရပ်ထဲသို့ကိုယ်ကိုမအပ်ပါနှင့်ဟု သူ့ထံသို့စေလွှတ်၍ တောင်းပန်လေ၏။
³² စုဝေးသောလူတို့သည် ရုန်းရင်းခတ်မျှဖြစ်၍၊ တယောက် တခြားစီ အော်ဟစ်သဖြင့်၊ လူအများတို့သည် မိမိတို့စုဝေးရသည် အကြောင်းကိုပင်မိမိတို့မသိကြ။
³³ ယုဒလူတို့သည် အာလေဇန္ဒြုကို အခွင့်ပေး၍ သူတပါးတို့သည် လူစုရှေ့သို့ သွားစေသဖြင့်၊ သူသည် လက်နှင့်အမှတ်ပေး၍ အပြစ်ဖြေရာ စကားကို လူများတို့ အား ပြောခြင်းငှါ အလိုရှိ၏။
³⁴ သူသည်ယုဒလူဖြစ်သည်ကို သိကြလျှင်၊ ဧဖက်လူတို့၏ အာတေမိသည် ကြီးမြတ်တော်မူ၏ဟု နှစ်နာရီ ခန့်မျှလောက် လူအပေါင်း တို့သည် တသံတည်းနှင့် ဟစ်ကြ၏။
³⁵ မြို့စာရေးသည် လူများကိုတိတ်စေပြီးလျှင်၊ ဧဖက်လူတို့၊ ဧဖက်မြို့သည် ဇုသဘုရားထံမှ ကျသော ရုပ်တုတော်တည်းဟူသော ကြီးမြတ်တော်မူသော အာတေမိကို လုပ်ကျွေးသောဘုရားကျွန်ဖြစ်သည် ကို မသိသော သူတစုံတယောက်ရှိသလော။
³⁶ ဤအရာများတို့သည် ငြင်းခုံဘွယ်မရှိသည်ဖြစ် ၍၊ သင်တို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာနေသင့်ကြ၏။
³⁷ သတိနှင့်မဆင်ခြင်ဘဲ အဘယ်အမှုကိုမျှ မပြုသင့်ကြ၊ ဗိမာန်တော်ကိုလုယူဖျက်ဆီးခြင်းမရှိ၊ သင်တို့ ၏ ဘုရားကိုမကဲ့ရဲ့သော ဤလူတို့ကို သင်တို့သည် ဆောင်ယူခဲ့ကြပြီတကား။
³⁸ ဒေမေတရိမှစ၍ သူနှင့်အတူရှိသော ပန်းထိမ်သမားတို့သည် တစုံတယောက်သောသူ၌ အမှုရှိလျှင် ရုံးတော်ရှိ၏။ မြို့ဝန်မင်းလည်းရှိ၏။ အမှုသည်ချင်း တရားတွေ့ကြစေ။
³⁹ သို့မဟုတ်သင်တို့သည် အခြားအမှုကို အစီရင်ခံ လိုလျှင်၊ တရားသောအစည်းအဝေး၌စီရင်ရလိမ့်မည်။
⁴⁰ ယနေ့ရုန်းရင်းခတ်ခြင်းကို ပြုသောကြောင့် အမှုရောက်မည်ဟု စိုးရိမ်စရာရှိ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ဤမတရားသောစည်းဝေးခြင်း အကြောင်းကို ပြောစရာ တစုံတခုမျှ မရှိဟု၊
⁴¹ ဆိုပြီးလျှင် အစည်းအဝေးကိုဖျက်လေ၏။

၁၉:၁-၇။ ဧဖက်မြို့၌ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှစ်ခြင်းခံရခြင်း။ ဧဖက်လူမျိုးတို့အား ပေါလုကတိပေးခဲ့သည်နှင့်အညီ ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်အတိုင်း ဧဖက်သို့ ပြန်လာခဲ့သည် (၁၈:၂၁)။ အာရှအသေးပိုင်း၌ ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာ၏သတင်းစကားနှင့် နှလုံးနောင်တရခြင်းနှစ်ခြင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာသိရှိသော တပည့်တစ်စုကို တွေ့ဆုံခဲ့သည် (၁၉:၃)။ ယောဟန်သွန်သင်ခဲ့သည်နှင့်အညီ ခရစ်တော်မကြာမီ ကြွလာတော်မူမည်ကို မျှော်လင့်ရင်း ဖြောင့်မတ်စွာ နေထိုင်နေကြသည် (လု ၃:၁-၁၈)။ သို့သော် ပင်တေကုတ္တနေ့၏ဖြစ်ရပ်များကို မကြားရသေးပေ (၁၉:၂)။ပေါလု၏အမြင်အရ ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာဟောပြောသော နှလုံးနောင်တရခြင်းနှစ်ခြင်းသည် လုံလောက်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

19:1–7. The Baptism of the Holy Spirit at Ephesus. According to his promise to the Ephesians and fully assured that it was God’s plan (18:21), Paul returned to Ephesus. There in Asia Minor, Paul encountered a group of disciples well versed in the message of John the Baptist and the baptism of repentance (19:3). They were living righteously as they anticipated the soon coming of the Messiah, just as John the Baptist had taught them (Luke 3:1–18). As regards the events of Pentecost, however, these disciples had not heard anything (Acts 19:2). Clearly, in Paul’s view the baptism of repentance preached by John the Baptist was insufficient.

 

ပေါလုအတွက် ယုံကြည်သူတစ်ဦးသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ဆုကျေးဇူးကို ခံယူရမည်ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို လက်တင်ပေးရုံဖြင့် မကျေနပ်ဘဲ ထပ်မံနှစ်ခြင်းခံရန် မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်နှစ်ခြင်းသည် ယေရှုကို ယုံကြည်ခြင်းကို တောင်းဆိုသည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ဆုကျေးဇူးသည် နှစ်ခြင်းနှင့် နီးကပ်စွာဆက်နွယ်နေသည်။ ပေတရု၏အတွေ့အကြုံလည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်သည် (၂:၃၈)။ ကောနေလိယနှင့်သူ၏မိသားစုသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို အရင်ခံယူပြီးမှ နှစ်ခြင်းခံခဲ့ရသည် (၁၀:၄၇)။ သခင်ယေရှု၏နာမတော်ဖြင့် နှစ်ခြင်းခံရခြင်း (၁၉:၅) ဆိုသည်မှာ ကယ်တင်ခြင်းကို ယေရှုမှတစ်ပါး အခြားမရှိကြောင်း ယုံကြည်ခြင်းဖြစ်သည် (၃:၁၉-၂၀၊ ၄:၁၂၊ ၁၆:၃၁၊ ၂၀:၂၁)။ ဘဝသစ်စတင်ရုံသာမက (၂၆:၂၀) ယေရှု၏အသေခံခြင်းနှင့် ထမြောက်ခြင်းတွင် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ပါဝင်ခြင်း (ရော ၆:၃-၄) နှင့် ခရစ်တော်၏ကိုယ်ခန္ဓာ အသင်းတော်၏အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်လာခြင်းပင်ဖြစ်သည် (တမန် ၂:၄၁)။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ယေရှု၏ဝိညာဉ်တော်ဖြစ်၍ (၁၆:၇) ခရစ်တော်၏ရှိနေခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့နှလုံးထဲသို့ ယူဆောင်လာပေးသည် (ကော ၁:၂၇)။ ယုံကြည်ခြင်းသစ်ကို သက်သေခံနိုင်စေသည် (တမန် ၁၉:၆)။

As far as Paul was concerned, a believer needed the gift of the Spirit. He was not satisfied with laying hands on disciples for the reception of the Holy Spirit; he felt compelled that they be baptized again. Christian baptism requires neophytes to place their faith in Jesus. The gift of the Holy Spirit is intricately linked to baptism. The same was the experience of Peter (2:38), who baptized Cornelius and his family although they had already received the Holy Spirit (10:47). Baptism in the name of the Lord Jesus (19:5) involves believing that salvation is obtained only by way of Jesus (3:19–20; 4:12; 16:31; 20:21). It is a matter not only of starting a new life (26:20) but also of participating by faith in the death and resurrection of Jesus (Rom. 6:3–4) and of making us members of the body of Christ, His church (Acts 2:41). The Holy Spirit, who is the Spirit of Jesus (16:7), brings the presence of Christ into our hearts (Col. 1:27) and enables us to testify of our new faith (Acts 19:6).

 

၁၉:၈-၁၂။ပေါလု၏ဓမ္မအမှုလုပ်ငန်း။ ပေါလုသည် တစ်ပတ်တစ်ရက်နေ့တွင် တရားဇရပ်သို့ သွားပြီး ယုံကြည်သောခရစ်ယာန်တစ်ဦးအနေဖြင့် တစ်ပတ်တစ်ရက်နေ့ကို ဆက်လက်စောင့်ထိန်းနေဆဲဖြစ်သည်။ လုကာက ပေါလုသည် ရဲရင့်စွာ ဟောပြောခြင်း (ပါရဲဆီယာဇိုမိုင်) နှင့် စည်းကျော်အငြင်းအခုံလုပ်ခြင်း (ဒီယာလေဂိုမိုင်) တို့ကို သုံးလပတ်လုံး ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည် (အပိုဒ် ၈)။ တရားဇရပ်၌ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်အကြောင်းကို ဟောပြောခဲ့သည်။ ယေဟုဒိများသည် ဣသရေလနိုင်ငံတော် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးကို မျှော်လင့်နေကြသည် (၁:၆)။ ယေရှုကမူ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ကို ကြေညာတော်မူခဲ့သည် (၁:၃)။ သူတို့၏နှလုံးမာကြောမှု၊ ယုံကြည်ခြင်းမရှိမှုနှင့် သတင်းစကားကို လူအများရှေ့တွင် အသရေဖျက်မှုကြောင့် ပါလုသည် ယေဟုဒိများနှင့် ခွဲခွာခဲ့ပြီး တပည့်သစ်များကို သူတို့၏အပျက်သဘောဆောင်သော ဩဇာမှ ကာကွယ်ခဲ့သည်။ လူထုမငြိမ်မသက်ဖြစ်မှု ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို စိုးရိမ်ရသည့် အကြောင်းအရင်းကောင်းများ ရှိခဲ့သည် (၁ ကော ၁၆:၈-၉)။ သို့သော် ဖိလိပ္ပိမြို့၌ ကဲ့သို့ပင် (တမန် ၁၆:၁၉-၂၄) ခြိမ်းခြောက်မှုများသည် ခရစ်ယာန်သတင်းစကားကို ဆန့်ကျင်သော တပါးအမျိုးသားများထံမှ လာခဲ့သည်။

19:8–12. Missionary Work of Paul. Paul attended the synagogue on the Sabbath as a devout Christian who was still keeping the Sabbath. Luke also specifies that Paul was able to parrēsiazomai (“to speak boldly” or “freely”) and to dialegomai (“to argue” or “dialogue”) persuasively (peithō, “to convince,” or “persuade,” which he did for three months; v. 8). In the synagogue, Paul spoke about the kingdom of God. The Jews had been expecting the restoration of the kingdom of Israel (1:6). Instead, Jesus had announced to them the kingdom of God (1:3). Given their hardness of heart, lack of faith, and public denigration of the message, Paul distanced himself from the Jews to protect the new disciples from their negative influence. There were indeed good reasons to fear that public disorder might force him to leave (1 Cor. 16:8–9). However, this time, as in Philippi (Acts 16:19–24), the menaces came from Gentiles at odds with the Christian message.

 

ပေါလုသည် တုရန္နု၏ကျောင်းသို့ ဆွဲထုတ်ခဲ့သော အစည်းအဝေးနေရာကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ထိုသူသည် ယေဟုဒိဆရာ သို့မဟုတ် မြို့၌နေထိုင်သော ကျော်ကြားသော ဂရိဒဿနပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်။ စိတ်ဝင်စားစရာမှာ အနောက်ပိုင်းစာသားဟုခေါ်သော လက်ရေးမူတွင် ပေါလုသည် နံနက် ၁၁ နာရီမှ ညနေ ၄ နာရီအထိ (အ fifth မှ tenth နာရီအထိ) သွန်သင်ခဲ့သည်ဟု ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤသည်မှန်ပါက ပေါလုသည် နေ့လယ်ပိုင်း ပူအိုက်သောအချိန် လူများအိပ်ချိန်တွင် အဆောက်အဦကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤလက်ရေးမူသည် မူရင်းဟုတ် မဟုတ် မသေချာသော်လည်း အချိန်ဇယားသည် လျောက်ပတ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပေါလုသည် ထိုနေရာ၌ နှစ်နှစ်ပတ်လုံး သွန်သင်ခဲ့သည်။ အရင်သုံးလနှင့် အပိုဒ် ၂၂ တွင် ဖော်ပြထားသော ကာလကို ပေါင်းလျှင် ဧဖက်မြို့၌ သုံးနှစ်အမှုဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် (၂၀:၃၁)။

Paul decided to move his meeting place to the school of Tyrannus. This man might have been a Jewish teacher or possibly a well-known Greek philosopher who lived in the city. Interestingly enough, the so-called Western text inserts that Paul taught between 11:00 a.m. and 4:00 p.m. (the fifth to the tenth hour). If this is case, then Paul was making use of the building during off hours—the hot hours of the day, when many people took a siesta. While it is uncertain whether this manuscript tradition contains the original reading, the timing does make sense. In any case, Paul taught there for two years, to which we must add the previous three months and the timeline implied in v. 22. This gives us a ministry of three years in Ephesus (20:31).

 

တရားဇရပ်မှ ခွဲခွာလာခြင်းကြောင့် ခရစ်ယာန်များသည် ယုံကြည်သူများ၏အိမ်များ၌ တစ်ပတ်တစ်ရက်နေ့ ကိုးကွယ်ခြင်းကို စတင်အဖွဲ့အစည်းဖွဲ့ခဲ့ကြရသည်။ ပေါလုသည် အိမ်များ၌လည်းကောင်း၊ လူအများနေရာ၌လည်းကောင်း ဟောပြောခဲ့သည် (၂၀:၂၀-၂၁)။ ဧဖက်မြို့တွင် ဂါယုနှင့် အဲရတ္တတုတို့၊ အာရှပြည်တွင် တိမောသေနှင့် ဧရာတုတို့၊ ကောလောသဲ၊ လာအိုဒိကိယနှင့် ဟိယေရာပိုလိမြို့များ၌ ဧပဖြာတို့ပါဝင်သော အမှုတော်ဖော်များနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် (ကော ၁:၇၊ ၄:၁၂-၁၃)။ ဤသုံးနှစ်အတွင်း ဧဝံဂေလိတရားသည် အာရှအသေးပိုင်းတစ်ဝန်းလုံးတွင် အလွန်အမင်း ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။ ဧဖက်လူမျိုးများ မြင်တွေ့ခံစားခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာများသည် ပါလု၏အမှုတော်ကို ဘုရားသခင်က ထောက်ပံ့ပြီး အတည်ပြုကြောင်း သက်သေခံခဲ့သည်။ ပေါလု အခန်းတဲလုပ်ငန်းခွင်တွင် အသုံးပြုသော လက်ကိုင်ပုဝါနှင့် ပဝါများကို လူအချို့က ယူဆောင်ကာ နာမကျန်းသူများ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးစွဲသူများထံ တင်ပေးကြပြီး ဘုရားသခင်က သူတို့ကို ပျောက်ကင်းစေသည်။ ဤပုံစံသည် ဧဖက်လူများ၏ အယူသည်းမှုအခြေအနေတွင် အစပိုင်း၌ တမန်တော်များ၏အမှုကို တရားဝင်စေရန် အသုံးဝင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ပစ္စည်းများကို အံ့ဖွယ်ရာများ ပြုလုပ်ရာတွင် သုံးစွဲခဲ့သည်မှာ ဓမ္မဟောင်း (ထွက် ၁၄:၁၆၊ ၁၇:၆၊ တောလည်း ၂၁:၉၊ ၂ ဘုရင် ၂:၁၄၊ ၁၃:၂၁) နှင့် ဓမ္မသစ် (မ ၁၄:၃၄-၃၆၊ လု ၈:၄၃-၄၈၊ ယော ၉:၆-၇) တွင် ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် အံ့ဖွယ်ရာသည် ပစ္စည်းကို တင်ပေးခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်၏တန်ခိုးကြောင့်ဖြစ်ပြီး ဧဖက်လူများက ထိုအချက်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည် (တမန် ၁၉:၁၇)။

The move away from the synagogue compelled the Christians to organize their Sabbath worship at the homes of believers. Paul preached in homes and in public places (20:20–21) with the support of collaborators such as Gaius and Aristarchus in Ephesus (19:29), Timothy and Erastus in the province of Asia Minor (19:22), and Epaphras in Colossae, Laodicea, and Hierapolis (Col. 1:7; 4:12–13). During these three years the gospel spread tremendously throughout Asia Minor. The miracles seen and experienced by the people in Ephesus testified to the fact that Paul’s ministry was both supported and accredited by God. Some individuals even took handkerchiefs and aprons Paul used in the tent-making workshop to apply them to the sick or to those possessed with evil spirits so that God would free them from their ailments. This behavior illustrates that God can use different ways to manifest His healing power. In the superstitious setting of the Ephesians, this approach served initially to legitimize the work of the apostles among them. God saw fit to use material things in the performance of miracles in both the OT (i.e., Ex. 14:16; 17:6; Num. 21:9; 2 Kin. 2:14; 13:21) and the NT (Matt. 14:34–36; Luke 8:43–48; John 9:6–7). However, the miracle was the result not of placing the object on someone but of the power of God’s grace, which was recognized by the people in Ephesus (Acts 19:17).

 

၁၉:၁၃-၂၀။ ငွေကြေးရယူရေးဝါဒ၏ ကျရှုံးခြင်း။ ယေဟုဒိများတွင် နတ်ဆိုးနှင်ထုတ်သူများ ရှိခဲ့သည် (မ ၁၂:၂၇၊ လု ၉:၄၉၊ ၁၁:၁၉)။ ယေရုရှလင်တွင် အမှုထမ်းခဲ့သော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းများစာရင်း၌ မပါဝင်သော စကေဝအမည်ရှိ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းတစ်ဦး၏ သားခုနစ်ယောက်လည်း ပါဝင်သည်။ ထိုနတ်ဆိုးနှင်ထုတ်သူများသည် လူများ၏ အယူသည်းမှုကို အခွင့်ကောင်းယူနေကြသည်။ ပါလု၏အောင်မြင်မှုကို မြင်ပြီး (တမန် ၁၉:၁၂) ထိုသားခုနစ်ယောက်သည် ယေရှု၏နာမတော်ဖြင့် နတ်ဆိုးနှင်ထုတ်နိုင်သည်ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ဦး၏နာမကို သိရှိခြင်းသည် မှော်ဆရာအား ထိုသူအပေါ် တန်ခိုးရှိစေသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်ကို စိတ်ကြိုက်ထိန်းချုပ်ခွင့် မပေးပေ (က ၃၂:၂၉၊ ထွက် ၃:၁၃-၁၄၊ တရား ၁၃:၁၈)။ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို အချည်းနှီးသုံးခြင်းသည် အလွန်ဆိုးရွားသော အပြစ်ဖြစ်သည် (ထွက် ၂၀:၇၊ ဝတ် ၂၄:၁၆၊ တရား ၅:၁၁၊ ၂၈:၅၈-၅၉၊ ဇာခရိ ၅:၄)။ ထိုနတ်ဆိုးနှင်ထုတ်သူများသည် ယေရှု၏နာမတော်သည် နတ်ဆိုးများအပေါ် တန်ခိုးရှိကြောင်း သိရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် “ပါလုဟောပြောသော ယေရှု” ဟု ရည်ညွှန်းခြင်းဖြင့် ယေရှုကို ကိုယ်တိုင်မသိကြောင်း ပြသခဲ့ကြသည် (တမန် ၁၉:၁၃)။ နတ်ဆိုးများက သူတို့၏အာဏာကို အသိအမှတ်မပြုခဲ့ပေ (အပိုဒ် ၁၅)။ ရှိမုန်မှော်ဆရာကဲ့သို့ (၈:၁၈-၁၉) ဤပညာရှင်နတ်ဆိုးနှင်ထုတ်သူများသည် ယုံကြည်ခြင်းသစ်ကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် အသုံးချနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ကံဆိုးမှုရလဒ်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာကို စွန့်စားခြင်း၏အန္တရာယ်ကို ပြသည် (၁၉:၁၆)။ ဧဖက်လူများသည် မှန်ကန်သောနိဂုံးချုပ်ကာ ဘုရားသခင်အား ကြောက်ရွံ့လေးစားခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည် (၁၉:၁၇)။

19:13–20. Failure of Simony. There were among the Jews itinerant exorcists (Matt. 12:27; Luke 9:49; 11:19) such as the sons of a Jew named Sceva, an unknown high priest whose name is not documented in the lists of high priests who served in Jerusalem. These exorcists were taking advantage of people’s superstitious gullibility. Impressed by the success of Paul (Acts 19:12), these seven sons claimed the ability to exorcise demons in the name of Jesus. Having access to someone’s name was thought to give a magician power over a person or power to use the name to do unusual things. But God does not allow Himself to be manipulated (Gen. 32:29; Ex. 3:13–14; Judg. 13:18), and to take His name in vain is a serious offense (Ex. 20:7; Lev. 24:16; Deut. 5:11; 28:58–59; Zech. 5:4). These exorcists realized the name of Jesus was powerful against demons. But by referring to him as “the Jesus whom Paul preaches,” they were demonstrating that they did not know Jesus personally (Acts 19:13). The demons did not recognize their authority (v. 15). Like Simon Magus (8:18–19), these professional exorcists were trying to take personal advantage of the new faith. The disastrous outcome for the exorcists shows how dangerous it is to venture into the field of spiritualism (19:16). The people of Ephesus drew the right conclusions and responded with appropriate fear and honor to God (19:17).

 

နတ်ဆိုးနှင်ထုတ်သူများသည် သခင်၏နာမတော်ကို အလွဲသုံးစားပြုခဲ့ပြီး ဆိုးရွားသောရလဒ်များ ရခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့၏အတွေ့အကြုံကြောင့် သခင်၏နာမတော်သည် ချီးမွမ်းခြင်းခံရပြီး (အပိုဒ် ၁၇) သခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဩဇာအာဏာနှင့် တန်ခိုးတိုးပွားလာခဲ့သည် (အပိုဒ် ၂၀)။ များစွာသောသူတို့သည် ဝန်ချတောင်းပန်ကာ မှော်အတတ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ယေရှုအတွက် လူအများရှေ့တွင် မှတ်ကျောက်တင်သောပုံစံဖြင့် သူတို့စာအုပ်များကို မီးရှို့ခဲ့ကြသည်။ ထိုစာအုပ်များ၏တန်ဖိုးသည် အလုပ်သမားတစ်ဦး၏ တစ်ရက်လုပ်ခလစာ ငါးသောင်းခန့်ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၁၉)။ ဆိုလိုသည်မှာ လုပ်ခလစာ ၁၃၇ နှစ်စာဖြစ်သည် (မ ၂၀:၉-၁၀)။ ဧဖက်မြို့သည် မှော်အတတ်စာအုပ်များနှင့် ကျော်ကြားသော်လည်း ရောမဥပဒေက တားမြစ်ထားသည်။ ဤမီးရှို့ပွဲ၏အရေးပါမှုသည် ပိုမိုထင်ရှားလာသည်။ ဧဖက်ဖြစ်ရပ်သည်ပေါလ်လု၏အမှုတော်၏ အမြင့်ဆုံးအချက်များတွင် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သည်။

The exorcists misused the name of the Lord (v. 13), with damaging results for them. But as a result of their experience, the name of the Lord was glorified (v. 17), and the word of the Lord continued to increase in influence and power (v. 20). Many confessed and renounced their use of magic and burned their books in a public and solemn act of devotion to Jesus. The value of the books represented about fifty thousand days of a worker’s earnings (v. 19), or about 137 years of salary (Matt. 20:9–10). The significance of this burning ceremony is all the more notable because Ephesus was a city renowned for its books about magic, even though Roman law had banned their use. This experience in Ephesus was one of the highest points in Paul’s ministry.

 

၁၉:၂၁-၄၁။ ဧဖက်မြို့တွင် အလှည့်ကျမငြိမ်မသက်ဖြစ်ခြင်း။ “ဤအရာအားလုံး ပြည့်စုံပြီးနောက်” ဟူသော စကားစုသည် အရေးကြီးသောအောင်မြင်မှုတစ်ခု ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ညွှန်ပြသည် (အပိုဒ် ၂၁)။ ထို့ကြောင့် ပေါလ်သည် အာရှအသေးပိုင်းကို စွန့်ခွာကာ ရောမသို့ ခရီးထွက်ရန် စဉ်းစားနိုင်ခဲ့သည် (အပိုဒ် ၂၁)။ စပိန်သို့ပင် သွားရန် စဉ်းစားခဲ့သည် (ရော ၁၅:၂၄)။

19:21–41. The Riot at Ephesus. The phrase hōs de eplērōthē tauta—“after all these things were fulfilled,” “after all these things were finished,” or “after all this happened” (v. 21)—suggests the conclusion of an important achievement. Paul could therefore consider turning the page and leaving Asia Minor for Rome (v. 21), thinking even about the possibility of going to Spain (Rom. 15:24).

 

ထိုအခါ ရှင်ပေါလုသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ တဖန်ပြန်၍ သွားလိုသဖြင့်၊ ညီအစ်ကိုတို့အား ထာဝရဘုရား၏အမှုတော်၌ တိုးတက်မှုကို ကြားပြောလိုသည့်အပြင်၊ အသင်းတော်၏စည်းစည်းညီညွတ်မှုကို ခိုင်ခံ့စေလိုသည်ဖြစ်၏။ ထွက်ခွာမသွားမီ မက်ဆီဒိုနိပြည်နှင့် အာခာယပြည်ရှိ အသင်းတို့ကို တဖန်လည်ပတ်၍ ယေရုရှလင်အသင်းတော်အတွက် ကူညီထောက်ပံ့သောင်း (အလှူင်း) ကို စုဆောင်းလိုသည်ဖြစ်၏ (၂ကော ၉:၁–၁၅၊ ဂလာတိ ၂:၁၀)။ ရှင်ပေါလုသည် အာရှမိုင်းနားပြည်၌ နည်းနည်းပိုနေလိုသောကြောင့်၊ တိမောသေနှင့် ဧရာသ္တုကို မက်ဆီဒိုနိပြည်သို့ ကြိုတင်စေလွှတ်၍ ရှင်ပေါလုရောက်လာခါစ ပြင်ဆင်မှုများကို လုပ်ဆောင်စေသည် (တ ၁၉:၂၂)။ ထိုအခါ ရှင်ပေါလုသည် ယုဒလူတို့ဘက်မှ ဆီးတားခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ တပါးအမျိုးသားများ၏ ငွေတန်ဆာဆရာများအသင်း၏ ဆီးတားခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရသည်။ လုကာသည် ထိုဖြစ်ရပ်ကို အဆင့်သုံးဆင့်ဖြင့် ရေးမှတ်ထားသည်။ ပထမအဆင့်မှာ ဒေမတ်တြီယပ်ဦးဆောင်သော လုပ်ငန်းရှင်များ စုဝေးလှုပ်ရှားခြင်း (အဆီ ၂၃–၂၈)၊ ဒုတိယအဆင့်မှာ လူထု၏အုံကြွဲထကြွခြင်း (အဆီ ၂၉–၃၄)၊ တတိယအဆင့်မှာ မြို့အရာရှိတစ်ဦး၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း (အဆီ ၃၅–၄၀) ဖြစ်သည်။

Once again Paul wished to return to Jerusalem to tell the brethren about the progress made in the Lord’s work and to strengthen the unity of the church. Before leaving he wanted to revisit the churches in Macedonia and Achaia to gather an offering of solidarity for the church in Jerusalem (2 Cor. 9:1–15; Gal. 2:10). While Paul chose to remain in Asia Minor a little longer, Timothy and Erastus were sent to Macedonia in advance to make preparations for Paul’s arrival (Acts 19:22). At this time Paul confronted opposition not from the Jews but from a Gentile syndicate of silversmiths. Luke recounted the episode in three stages: a mobilization of tradesmen led by Demetrius (vv. 23–28), the uprising of the people (vv. 29–34), and the intervention of a city clerk (vv. 35–40).

 

ရှင်ပေါလု၏တရားဟောခြင်းသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကို ထာဝရဘုရား၏လမ်းခရီးနှင့် လုံးဝမတည့်ဟု စိန်ခေါ်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည် (အဆီ ၂၃)။ ရှင်ပေါလုအမြင်တွင် ယုံကြည်သူများသည် ရုပ်တုတို့ကို အပြတ်အသတ်စွန့်ပစ်ရမည်ဖြစ်သည် (၁ကော ၅:၉–၁၁၊ ၆:၉–၁၀၊ ၁၀:၂၀–၂၂)။ ပညတ်တရားဒုတိယပညတ် (ထွက် ၂၀:၄–၆) သည် ဣသရေလလူမျိုးကို ထိုသို့တ်မှောက်မှားမှုမှ ကင်းဝေးစေခဲ့သည်။ ဟေရှာယပရောဖက်သည်လည်း ထိုအလေ့ကို ပြောင်လှောင်ခဲ့သည် (ဟေရှာ ၄၀:၁၈–၂၀၊ ၄၄:၁၂–၁၈)။ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသည် ဘာသာရေးပစ္စည်းများ၏ ကုန်သွယ်မှုတစ်ခု အမြဲအမြတ်ထွက်ခဲ့သည်။

It is clear that Paul’s message challenged the worship of idols for being incompatible with the way of the Lord (v. 23). As far as Paul was concerned, believers were to radically break away from all idols (1 Cor. 5:9–11; 6:9–10; 10:20–22). The second commandment (Ex. 20:4–6) preserved Israel from such aberrations. The prophet Isaiah had ridiculed such practices (Is. 40:18–20; 44:12–18). Idolatry has always been a prosperous commerce of religious artifacts.

 

ဒေမတ်တြီယသည် ငွေတန်ဆာဆရာ (တ ၂၀:၂၄ တွင်လည်း ဖော်ပြထားသည်) ဖြစ်၍ ဒိုင်ယာနာနတ်သမီးအတွက် ငွေရုပ်အလောင်းငယ်များ (မှိုနှင့်နှိပ်၍လုပ်သည်ဟု ယူဆရသည်) ရောင်းချခြင်းမှ အလွန်အကျိုးအမြတ်ရရှိသူဖြစ်သည်။ ဒိုင်ယာနာသည် ဂရိလူမျိုး၏ အာတီမစ် (Artemis) နတ်သမီး၏ ရောမအမည်ဖြစ်ပြီး၊ မျိုးပွားခြင်းနတ်သမီးကြီးနှင့် ဧဖက်မြို့၏ နာယကနတ်သမီးဖြစ်သည်။ ဧဖက်လူမျိုးတို့သည် ထိုနတ်သမီးအတွက် အလွန်ခမ်းနားသော ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ရာ ရာစုနှစ်များစွာ ရှေးကမ္ဘာ့အံ့ဖွယ်ခုနစ်ပါးတွင် တစ်ပါးအပါအဝင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထင်းရှူးသို့မဟုတ် အဲဘိုနီသစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ရွှေရွှေချထားသော နတ်သမီးရုပ်ထွန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှကျလာသည်ဟု ယုံကြည်ကြပြီး (တ ၁၉:၃၅) အရှည်ပေ ၁၄၄ ပေ (မီတာ ၄၄)၊ အနံပေ ၈၅ ပေ (မီတာ ၂၆) ရှိသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဗိမာန်တော်အလယ်၌ ထားရှိခဲ့သည်။ ထိုဗိမာန်တော်တွင် စကျင်ကျောက်တိုင် ၁၂၇ တိုင် ရှိသည်။ အာတီမစ်ကိုးကွယ်ခြင်းသည် အလွှာအသီးသီးမှလူများကို ဆွဲဆောင်ခဲ့ပြီး၊ အထူးသဖြင့် နှစ်စဉ်ပွဲတော်ကြီးများအခါ၌ ထိုရုပ်ထွန်းကို မြို့တွင်း တလေးတစားချီတက်ပင့်ဆောင်လေ့ရှိသည်။

Demetrius, an artisan silversmith (Acts 20:24), benefited greatly from the sale of silver shrines, probably cast in molds, dedicated to the goddess Diana. Diana is the Roman name of Artemis, the great Greek goddess of fertility and the patron goddess of Ephesus. The Ephesians had built such an extravagant temple on her behalf that it was recognized for centuries as one of the seven wonders of the ancient world. A figure of her made of cedar or ebony wood covered with gold leaf was believed to have fallen from heaven (Acts 19:35). It was placed at the center of a magnificent temple that was 144 feet long by 85 wide (44 by 26 m) and comprised of 127 marble columns. The worship of Artemis attracted people from all walks of life, particularly during popular celebrations that involved carrying this effigy in solemn procession through the city.

 

ဒီမီထရီးယပ်စ်သည် မိမိစီးပွားရေးပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်နေခြင်းကို ကာကွယ်ရင်း၊ ရှင်ပေါလုသည် ကြီးမားသောဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်စေသည်ဟု လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူသည် မိမိစီးပွားရေးပြဿနာမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ပြဿနာ (အခန်းငယ် ၂၅) နှင့် နတ်သမီး၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာဂုဏ်သတင်း (အခန်းငယ် ၂၇) သို့ လှည့်ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူတိုက်ခိုက်သည့်ပစ်မှတ်မှာ ရှင်ပေါလုဖြစ်မှာ ရှင်းလင်းသည် (အဆီ ၂၆)။ သူသည် အာတီမစ်ဘက်မှရပ်တည်သော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ ဒေါသကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည် (အဆီ ၂၈)။ မကြာမီ မြို့တစ်မြို့လုံး ရှုပ်ထွေးပရမ်းပတာဖြစ်သွားသည် (အခန်းငယ် ၂၉၊ ၃၂)။ ရှင်ပေါလု၏လိုက်ပါသူများဖြစ်သော ဂါယုနှင့် အဲရဇ္စတာခတ်တို့ကို လူ ၂၄,၀၀၀ ဆံ့သော အကွက် ၆၆ ထပ်ရှိ ဧဖက်ပြဇာတ်ရုံကြီးသို့ ဆွဲခေါ်သွားကြသည်။ ထိုပြဇာတ်ရုံ၏ စင်မြင့်သည် အနံပေ ၁၃၀ ပေ (မီတာ ၄၀) ရှိသည်။ သူတို့ကို စင်မြင့်ပေါ်တွင် သို့မဟုတ် စင်မြင့်နှင့် ထိုင်ခုံများကကြားရှိ အားကစားကွင်းထဲတွင် ထားခဲ့ဖွယ်ရှိသည် (အခန်းငယ် ၂၉)။ လုကာသည် ရှင်ပေါလုသည် အန္တရာယ်ကို မကြောက်ရွံ့ကြောင်း ထပ်မံအလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ သူသည် လူအုပ်ကိုရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ရှိနေသော်လည်း တပည့်တော်များက ဟန့်တားခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၃၀၊ တ ၉:၂၅၊ ၃၀၊ ၁၇:၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အာရှပြည်နယ်၏ အရာရှိကြီးများ (အဇီယာချီ - Asiarchs) အချို့ပင် ပြဇာတ်ရုံထဲသို့ မဝင်ရန် တောင်းပန်ခဲ့ကြသည် (၁၉:၃၁)။ အဇီယာချီများသည် ဧဖက်မြို့၏ ချမ်းသာသော မြို့တော်ခေါင်းဆောင်များဖြစ်ပြီး တစ်နှစ်သက်တမ်းဖြင့် ရွေးချယ်ခံကြရသည်။ ဧကရာဇ်ကို ဂုဏ်ပြုသော ပြည်နယ်ပွဲတော်များကို ကျင်းပခြင်းနှင့် အားကစားပွဲများအတွက် ကိုယ်ပိုင်ငွေကြေးဖြင့် ကျခံရသည်။ သက်တမ်းကုန်ဆုံးပြီးနောက်လည်း ဘွဲ့အမည်ကို ဆက်ထားခွင့်ရှိသည်။ အာတီမစ်ပွဲတော်ကြီးကို နွေဦးရာသီတွင် ကျင်းပသဖြင့် ထိုအရာရှိများ မြို့တွင်ရှိနေဖွယ်ရှိသည်။ ရှင်ပေါလုသည်လည်း ဧဖက်မြို့၌ ပင်တေကုတ္တေပွဲတိုင်တိုင် နေမည်ဟု ရည်ရွယ်ခဲ့သည် (၁ကော ၁၆:၈–၉)။ ထိုအဆင့်အတန်းမြင့်သူများပင် ရှင်ပေါလုအတွက် စိုးရိမ်ပေးခဲ့ကြသည်မှာ အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်သည်။

Demetrius defended his personal interests by making it sound like Paul had unleashed a major disaster. Skillfully, he shifted from the problem of his own failing business to that of his companions (v. 25) and the worldwide reputation of the goddess (v. 27). The target of his attack was clearly identified as Paul (v. 26), and he stimulated the anger of his companions who stood for Artemis (v. 28). Soon the whole city was in turmoil and confusion (vv. 29, 32). Gaius and Aristarchus, Paul’s companions, were led to the huge theater, which could hold 24,000 spectators seated on sixty-six bleacher levels. They might have been placed on the 130-footwide (40 m) stage or in the arena between the stage and the bleachers (v. 29). Luke emphasizes once again that Paul was unafraid of the lurking danger. He was ready to face the crowd, but the disciples intervened once again (v. 30; cf. 9:25, 30; 17:10). Even some of the officials of Asia Minor (Asiarchēs) begged him not to venture into the theater (19:31). The Asiarchs were wealthy civic leaders of Ephesus who were elected for one-year terms. It was their duty to organize, at their own expense, the provincial celebrations to honor the emperor and to pay for the games associated with the festivities. They were allowed to retain their titles even after their term of service concluded. Considering that the great festival of Artemis was taking place in spring, it is possible that these officials were present in the city for the occasion. Paul had in fact intended to stay in Ephesus until Pentecost (1 Cor. 16:8–9). It is remarkable to see that these high-level personalities showed concern for Paul.

 

ရှုပ်ထွေးပရမ်းပတာနေချိန်တွင် အလက်ဇန္ဒြား ဟူသောယုဒလူတစ်ဦးကို ရှေ့သို့တွန်းပို့၍ လူအုပ်အား ပြောဆိုစေခဲ့သည် (တ ၁၉:၃၃–၃၄)။ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ယုဒလူများသည် ရှင်ပေါလုနှင့် ဘာမှမဆိုင်ကြောင်း ပြသရန်ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအလက်ဇန္ဒြားသည် မိမိလူမျိုးဘက်မှ ကာကွယ်ပြောဆိုခွင့်မရခဲ့ပါ (အဆီ ၃၃)။ သူသည် ယုဒလူဖြစ်မှန်း သိသွားသဖြင့် လူအုပ်က နှစ်နာရီတိတိ အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။ “ဧဖက်မြို့ အာတီမစ် [ဒိုင်ယာနာ] သည် ကြီးမြတ်တော်မူ၏” ဟု အော်ခဲ့ကြသည် (အဆီ ၃၄)။

Amid such confusion, a Jew named Alexander was pushed toward the front in order to speak to the crowd (Acts 19:33–34). Probably it was his intention to show that the Jews had nothing to do with Paul. But this Alexander was unable to defend the position of his coreligionists (v. 33). Recognizing that he was a Jew, the crowd did not listen to him and for two hours shouted, “Great is Artemis [Diana] of the Ephesians!” (v. 34).

 

ထိုအခါ မြို့အတွင်းရေးမှတ်တမိအရာရှိ (မြို့ရုံးစာရေး) ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သည်။ သူ၏တာဝန်မှာ မြို့အစည်းအဝေးများတွင် မှတ်တမ်းရေးခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အစည်းအဝေးဆုံးဖြတ်ချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဩဇာကြီးမားသူဖြစ်သည်။ သူသည် လူအုပ်ကို တိတ်ဆိတ်စေပြီး ရှေ့နေကဲ့သို့ တိုင်ကြားချက်များ၏ တရားမျှတမှုကို ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးခဲ့သည်။ ပထမဦးစွာ ဘာသာရေးကိစ္စအဖြစ် ယူဆသည်။ လူအုပ်သည် နတ်သမီးကြီးမြတ်သည်ဟု အော်ဟစ်နေသော်လည်း ထိုအချက်မှာ ငြင်းမရနိုင်သော အချက်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၃၅–၃၆)။ စစ်ဆေးခံရသူများသည် ဗိမာန်တော်မှ ခိုးယူခြင်းမရှိ၊ နတ်သမီးကို ဘုန်းကျိန်ပြောဆိုခြင်းမရှိကြောင်း သူက ထောက်ပြသည် (အခန်းငယ် ၃၇)။ ထို့ကြောင့် အနည်းဆုံး လူအုပ်သည် အလျင်စလို လုပ်ဆောင်နေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည် (အခန်းငယ်  ၃၆)။ ဒုတိယအနေဖြင့် ကုန်သွယ်ရေးကိစ္စကို ကိုင်တွယ်သည်။ ဒေမတ်တြီယနှင့် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် စီးပွားရေးကိစ္စအတွက် တိုင်ကြားလိုပါက ထိုကိစ္စအတွက် တရားရုံးများရှိကြောင်း ထောက်ပြသည် (အခန်းငယ် ၃၈)။ သူသည် ရှင်ပေါလု၏နာမည်ကို မဖော်ဘဲ “တစ်စုံတစ်ယောက်” (တီနာ - tina) ဟူ၍သာ မရေရာစွာ သုံးနှုန်းခဲ့သည် (အခန်းငယ်  ၃၈)။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် လူမှုဆက်ဆံရေးကိစ္စကို ကိုင်တွယ်သည်။ ယခုလို အုံကြွမှုကြောင့် မြို့တစ်မြို့လုံး ရောမအာဏာပိုင်များထံ တာဝန်ခံရဖွယ်ရှိကြောင်း၊ ရောမအာဏာပိုင်များသည် မငြိမ်မသက်မှုကို သည်းမခံကြောင်း သတိပေးသည် (အခန်းငယ်  ၄၀)။ ဒေမတ်တြီယနှင့် ငွေတန်ဆာဆရာများသည် အသက်အန္တရာယ်စီရင်ခံရနိုင်သလို၊ မြို့သည်လည်း စည်ပင်သာယာဝပြောမှုကို ဖြစ်စေသော အခွင့်အရေးအချို့ ဆုံးရှုံးနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဤသို့ပြောဆိုပြီးနောက် အငြင်းပွားစရာများ ပြီးဆုံးသွားသဖြင့် မြို့အရာရှိသည် အစည်းအဝေးကို ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်မှ ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် ဗိမာန်ကိုးကွယ်မှု၏ တရားမျှတမှုကို စိန်ခေါ်သော်လည်း၊ ယုဒဗိမာန် (တ ၇:၄၈) ရော၊ တပါးအမျိုးသားဗိမာန် (တ ၁၇:၂၄) ရော၊ အများပြည်သူစည်းမျဉ်းကို လေးစားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

At this point the secretary or clerk of the city intervened. His job was to take notes at city meetings—he was an influential man expected to enforce all decisions made. He requested the crowd to quiet down and then, as a good lawyer, he decided to evaluate carefully the validity of the claims. First he considered the situation to be a matter of religion. Ignorant of the facts, the crowd came to the defense of the goddess, shouting that she was great. This was, of course, an established fact not in dispute (vv. 35–36). The clerk argued that those under scrutiny had not undermined the dignity of the temple by stealing from it or speaking blasphemies against the goddess (v. 37). Therefore, he implied that at the very least the crowd was acting precipitously (v. 36). Then he dealt with the matter of merchandizing. If Demetrius and his companions wanted to complain in defense of their businesses, they could have taken their cases to the courts available for that purpose (v. 38). Note that the clerk did not mention Paul’s name; he preferred instead to remain rather vague by using the term tina—“anyone”/“anybody” (or since the term is masculine—“any man”; v. 38). Finally, the clerk concluded addressing the matter of social relationships that affected both the crowd and the silversmiths. Indeed, he argued, the entire city was now in danger of being held accountable for this revolt (v. 40). The Roman authorities were intolerant of unrest. Demetrius and the silversmiths were running the risk of capital punishment, and the city was at risk of losing some of the very privileges that contributed to its wealth. Having said all this, the grounds for disputes were resolved, and the city clerk dismissed the assembly. It is clear from this episode that even when Christianity challenged the validity of temple worship, whether Jewish (7:48) or Gentile (17:24), it remained respectful of public order.

 

လုကာသည် ဧဖက်မြို့တွင် ရှင်ပေါလုခံစားခဲ့ရသော ဒုက္ခအလုံးစုံကို မရေးမှတ်ခဲ့ပါ။ ၁ကော ၁၅:၃၂ တွင် ရှင်ပေါလုသည် ဧဖက်မြို့၌ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲများကို ဥပစာအနေဖြင့် ပြောဆိုထားသည်။ ဧဖက်မြို့၌ ဆီးတားသူများစွာရှိကြောင်း (၁ကော ၁၆:၉)၊ ပရစ်စီလာနှင့် အာကွီလာတို့သည် အသက်စွန့်၍ ကယ်တင်ခဲ့ကြောင်း (ရော ၁၆:၃–၄) သိရသည်။ အန်ဒရိုနီကပ်စ်နှင့် ဂျူးနီးယားတို့နှင့်အတူ ဧဖက်မြို့တွင် ထောင်ကျခဲ့ဖွယ်ရှိသည် (ရော ၁၆:၇)။ ၂ကော ၁၁:၂၄–၂၇ တွင် ဖော်ပြထားသော ဆင်းရဲဒုက္ခအချို့ကိုလည်း ဧဖက်မြို့၌ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

Luke does not recount all the hardships that Paul suffered in Ephesus. In 1 Corinthians 15:32 Paul speaks metaphorically about the fierce battles he confronted in Ephesus. We know that Paul had many opponents in Ephesus (1 Cor. 16:9) and that Priscilla and Aquila saved him at the peril of their lives (Rom. 16:3–4). He may have been in prison with Andronicus and Junia (Rom. 16:7) in Ephesus, where he may have also been exposed to some of the suffering he mentions in 2 Corinthians 11:24–27.