Myanmar 3AM (Official)

 အခန်းကြီး - ၁၈ တမန်

နောက် ပေါလုသည် အာသင်မြို့မှ ထွက်သွား ၍ ကောရိန္တု မြို့သို့ရောက်လေ၏။
² ထိုအခါယုဒလူအပေါင်းတို့သည် ရောမမြို့မှ ထွက်သွားရမည်အကြောင်း၊ ကလောဒိမင်း အမိန့်တော်ရှိ သည်ဖြစ်၍၊ ပုန္တုပြည်သား အာကုလအမည်ရှိသော ယုဒလူတယောက်သည် ဣတလိပြည်မှလာ၍၊ မိမိမယား ပြစ်ကိလနှင့်တကွမကြာမမြင့်မှီ ရောက်လာသည်ကို ပေါလုတွေ့လျှင်သူတို့ဆီသို့ဝင်၍၊
³ အလုပ်ချင်းတူသောကြောင့်၊ သူတို့နှင့်နေ၍ အလုပ်လုပ်လေ၏။ ထိုသူတို့သည် တဲရှင်ကိုချုပ်တတ် သော အချုပ်သမားဖြစ်ကြ၏။
⁴ ပေါလုသည်လည်း ဥပုသ်နေ့မပြတ် တရားစရပ်၌ ဆွေးနွေး ဟောပြော၍၊ ယုဒလူနှင့်ဟေလသလူတို့ကို ဖြားယောင်းသွေးဆောင်လေ၏။
⁵ သိလနှင့် တိမောသေတို့သည် မာကေဒေါနိပြည်မှ ရောက်လာသောအခါ၊ ပေါလုသည် သူတို့နှင့်တကွ တရားဟောခြင်းအမှုကိုသာ ဆောင်ရွက်၍၊ ယေရှုခရစ်၏ အကြောင်းကို ယုဒလူတို့အား ကြိုးစား၍ သက်သေခံလေ၏။
⁶ ယုဒလူတို့သည် ငြင်းခုံဆဲရေးခြင်းကို ပြုသည် ရှိသော်၊ ပေါလု သည် မိမိအဝတ်ကိုခါလိုက်လျက်၊ သင်တို့၏ အသွေးသည် သင်တို့၏ ခေါင်းပေါ်၌တည်စေ။ ငါမူကား ကင်းလွတ်၏။ ယခုမှစ၍ တပါးအမျိုးသားတို့ဆီသို့ သွားမည်ဟု ဆိုပြီးလျှင်၊
⁷ ထိုအရပ်မှထွက်၍ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ် သော ယုတ္တု အမည်ရှိသောသူ၏ အိမ်သို့သွား၏။ ထိုအိမ်သည် တရားစရပ်နှင့် စပ်လျက်ရှိသတည်း။
⁸ ကရိပ္ပုအမည်ရှိသောတရားစရပ်မှူးသည် မိမိအိမ်သူအိမ်သား အပေါင်းတို့နှင့်တကွ သခင်ဘုရားကို ယုံကြည်လေ၏။ ကောရိန္တုပြည်သားအများတို့သည် လည်း ယုံကြည်၍ ဗတ္တိဇံကိုခံကြ၏။
⁹ ညဉ့်အခါ သခင်ဘုရားသည် ပေါလုအား ဗျာ ဒိတ် ရူပါရုံကိုပြ၍၊ သင်သည်မကြောက်နှင့်။ တိတ်ဆိတ် စွာမနေနှင့်။ ဟောပြောလော့။
¹⁰ ငါသည်သင်နှင့်အတူရှိ၏။ သင့်ကိုညှဉ်းဆဲခြင်း ငှါ အဘယ်သူမျှ အနိုင်အထက်မပြုရ။ ဤမြို့၌ငါ၏ လူအများရှိကြသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
¹¹ ပေါလုသည် ထိုမြို့သူမြို့သားတို့အား ဘုရား သခင်၏ နှုတ်ကပတ်တရားတော်ကို ဟောပြော သွန်သင် ၍ တနှစ်နှင့်ခြောက်လ ပတ်လုံးနေလေ၏။
¹² အခါယပြည်ကို ဂါလျန်မင်းသည် ဝန်အရာနှင့် အုပ်စိုးသောအခါ ယုဒလူများသည် တညီတညွတ်တည်း ပေါလုကို အနိုင်အထက် ပြု၍ တရားပလ္လင်ရှေ့သို့ ယူသွားပြီးလျှင်၊
¹³ လူတို့သည် ဘုရားကိုမတရားသဖြင့် ကိုးကွယ် စေခြင်းငှါ၊ ဤသူသည် ဖြားယောင်းတတ်ပါသည် ဟုဆိုကြ၏။
¹⁴ ပေါလုသည် နှုတ်ကိုဖွင့်မည်ပြုသော်၊ ဂါလျုန်မင်းက၊ အချင်း ယုဒလူတို့၊ မတရားသောအမှု၊ ဆိုးယုတ်ညစ်ညူးသောအမှုဖြစ်လျှင်၊ ငါသည်သင်တို့ကို အကြောင်းရှိ သည်အတိုင်းသည်းခံရမည်။
¹⁵ သို့မဟုတ် စကားသော်၎င်း၊ ခေါ်ဝေါ်သမုတ်ခြင်းသော်၎င်း၊ သင်တို့၏ဘာသာတရားသော်၎င်း၊ သင်တို့သည်အစီရင်ခံလျှင် ကိုယ်အမှုကို စောင့်ကြလော့။ ထိုသို့သော အမှုကိုစီရင်ခြင်းငှါ ငါအလိုမရှိ ဟုဆိုလျက်၊
¹⁶ ယုဒလူတို့ကို တရားပလ္လင်မှ ပယ်ရှားစေ၏။
¹⁷ ထိုအခါ ဟေလသလူအပေါင်းတို့သည် တရားစရပ်မှူး သုဿင်ကိုယူ၍ တရားပလ္လင် ရှေ့မှာ ရိုက်ကြ၏။ ထိုအမှုကိုလည်း ဂါလျန်မင်းသည် အမှုမထား ဘဲနေ၏။
¹⁸ ထိုနောက်မှပေါလုသည် တာရှည်စွာနေပြီးမှ ညီအစ်ကိုတို့ကို အခွင့်တောင်း၍ ထိုမြို့မှထွက်သွား၏။ အထက်ကသစ္စာဂတိပြုသည်နှင့် အညီ ကင်ခြေမြို့၌ ခေါင်းရိတ်ခြင်းကိုခံပြီးလျှင်၊ ပြစ်ကိလနှင့် အာကုလကို ခေါ်၍ ရှုရိပြည်သို့သင်္ဘောနှင့် လွှင့်လေ၏။
¹⁹ ဧဖက်မြို့သို့ရောက်လျှင်၊ တရားစရပ်သို့ဝင်၍ ယုဒလူတို့နှင့် ဆွေးနွေးနှီးနှောလေ၏။
²⁰ ထိုသူတို့သည် မိမိတို့နှင့် အတူပေါလု နေပါဦးမည်အကြောင်း တောင်းပန်သောအခါ၊ ပေါလုသည် ဝန်မခံဘဲလျက်၊
²¹ ယခုရောက်လုနီးသောပွဲကိုယေရုရှလင်မြို့၌ ငါအမှန်ခံရမည်။ ဘုရားသခင်အလိုတော်ရှိလျှင်၊ နောက် တဖန်သင်တို့ရှိရာသို့ ငါပြန်ဦးမည်ဟူ၍ အခွင့်တောင်းပြီးမှ၊ ပြစ်ကိလနှင့် အာကုလကို ဧဖက်မြို့၌ ထား၍ သင်္ဘောနှင့်လွှင့်ပြန်လေ၏။
²² ကဲသရိမြို့သို့ရောက်လျှင် ယေရုရှလင်မြို့သို့ တက်၍ အသင်းတော်နှင့် နှုတ်ဆက်ပြီးမှ အန္တိအုတ်မြို့ သို့သွားပြန်၏။
²³ ထိုမြို့၌ အတန်အရာနေပြီးလျှင်၊ ထွက်ပြန်၍ ဂလာတိပြည်၊ ဖြူဂိပြည်ကို အစဉ်အတိုင်း ရှောက်သွား သဖြင့်၊ တပည့်တော်အပေါင်း တို့ကို မြဲမြံခိုင်ခံ့စေ၏။
²⁴ အာပေါလုအမည်ရှိသော အာလေဇန္ဒြိမြို့သား၊ ယုဒလူ တယောက်သည် ဧဖက်မြို့သို့ရောက်လာ၏။ ထိုသူသည် နှုတ်သတ္တိနှင့် ပြည့်စုံ၍ ကျမ်းစာ၌ အားကြီးသောသူဖြစ်၏။
²⁵ သခင်ဘုရား၏ဘာသာ၌လေ့ကျက်၍ စိတ်အားကြီးသဖြင့်၊ သခင်ဘုရား၏ အကြောင်းများကို စေ့စေ့ဟောပြော၍ ဆုံးမဩဝါဒပေး၏။ သို့သော်လည်း၊ ယောဟန်၏ ဗတ္တိဇံကိုသာသိ၏။
²⁶ ထိုသူသည် တရားစရပ်၌ ရဲရင့်စွာ ဟောပြောစပြုသဖြင့်၊ အာကုလနှင့် ပြစ်ကိလတို့သည် သူ၏စကားကို ကြားသောအခါ၊ သူ့ကိုယူ၍ဘုရားသခင်၏ ဘာသာတရားကိုသာ၍ သေချာစွာ သင်ကြားကြ၏။
²⁷ ထိုသူသည် အခါယပြည်သို့သွားခြင်းငှါ အလိုရှိ သည်ဖြစ်၍၊ တပည့်တော်ချင်းတို့သည် သူ့ကိုလက်ခံမည်အကြောင်း ညီအစ်ကိုတို့သည်မှာစာကိုပေးလိုက်ကြ၏။ သူသည်ရောက်လာလျှင်၊ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ယုံကြည်သော သူတို့ကို အလွန်ထောက်မလေ၏။
²⁸ ယေရှုသည်ခရစ်တော်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို ကျမ်းစာအားဖြင့် ထင်ရှားစွာပြ၍၊ လူအပေါင်းတို့ရှေ့မှာ ယုဒလူတို့၏စကားကို အားကြီးစွာ ပယ်ဖျက်လေ၏။

 

၁၈:၁–၁၇ ကောရိန်သုမြို့၌ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း အေသင်မြို့တွင် ညှဉ်းဆပ်ခြင်းမခံရသော်လည်း ပေါလုသည် မြို့ကို စွန့်ခွာပြီး မိုင် ၄၅ (ကီလိုမီတာ ၇၂) အကွာရှိ ကောရိန်သုမြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည် (အခန်းငယ်  ၁)။ တစ်နှစ်ခွဲကြာ နေထိုင်စဉ် လုကာက ဖြစ်ရပ်သုံးခုကိုသာ ဖော်ပြထားသည်။ ယေဟောဝါပွဲတိုက်မှ ခွဲထွက်ခြင်း (အခန်းငယ်  ၅–၈)၊ ထာဝရဘုရား၏ ရူပါရုံ (အခန်းငယ်  ၉–၁၁)၊ ယုဒ်တို့၏ စွပ်စွဲခြင်း (အခန်းငယ် ၁၂–၁၇) တို့ဖြစ်သည်။ ဤဖြစ်ရပ်သုံးခုတွင် ဟောပြောချက်သုံးခုပါဝင်သည်။ ပေါလု၏ ယုဒ်တို့အား ဟောပြောခြင်း (အပိုဒ် ၆)၊ ထာဝရဘုရားသည် ပေါလုအား ဟောပြောခြင်း (အခန်းငယ်  ၉–၁၀)၊ ဂလ္လိယိုက ယုဒ်တို့အား ဟောပြောခြင်း (အခန်းငယ်  ၁၃–၁၅) တို့ဖြစ်သည်။ ကောရိန်သုယုဒ်တို့၏ အနှောင့်အယှက်ပေးမှုများရှိသော်လည်း ထာဝရဘုရား၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုနှင့် အစိုးရအာဏာပိုင်များ၏ သဘောကောင်းမှုကြောင့် ပေါလုသည် မြို့တွင် ကာလကြာရှည်စွာ အမှုတော်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

18:1–17. Ministering at Corinth. Paul was not persecuted in Athens, but he decided to leave the city and relocate in Corinth, about 45 miles (72 km) away (v. 1). Regarding his stay, which lasted a year and a half, Luke mentions only three episodes: the split from the synagogue (vv. 5–8); the vision from the Lord (vv. 9–11); and the Jewish charges against him (vv. 12–17). These three episodes are characterized by three significant speeches: Paul to the Jews (v. 6), the Lord to Paul (vv. 9–10), and Gallio to the Jews (vv. 13–15). Despite the disruptions brought forth by the Jews of Corinth, Paul exercised a long ministry in the city thanks to the Lord’s protection and the goodwill of the civil authorities.

 

ကောရိန်သုသည် ရောမနယ်မြေဖြစ်ပြီး အာခဲယပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။ ဂရိပင်လယ်မြေကြီးနှင့် ပဲလောပဲနီဆပ်ကျွန်းဆွယ်ကို ဆက်သွယ်ထားသော ကမ်းကြောင်းကျဉ်းတစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ ကုန်းလမ်းဖြင့် မြောက်-တောင်ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ပင်လယ်လမ်းဖြင့် အရှေ့-အနောက်ကုန်သွယ်ရေးအတွက် အရေးကြီးသော လမ်းဆုံဖြစ်သည်။ ကောရိန်ပင်လယ်ကွေ့နှင့် ဆရိုနိပင်လယ်ကွေ့ကို ချိတ်ဆက်ထားသော မိုင် ၄.၅ (ကီလိုမီတာ ၇) အကွာရှိ ကတ်ကြေးလမ်း (ဒီယောလကို့စ်) ကို တည်ဆောက်ထားသည်။ ကုန်စည်နှင့် သေးငယ်သောသင်္ဘောများကို တစ်ဖက်ဆိပ်ကမ်းမှ တစ်ဖက်သို့ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ရန် ဤလမ်းကို အသုံးပြုသည်။ ပဲလောပဲနီဆပ်ကျွန်းဆွယ်ကို ပတ်၍ အန္တရာယ်များပြီး အချိန်ကြာရှည်စွာ ခရီးသွားရန် မလိုတော့ပေ။ စည်ကားသောဈေးကူးသန်ပြုးလှပါးသော ကောရိန်သုမြို့တွင် ကျွန်များစွာသည် အလုပ်ရုံများ၊ ဆိုင်များနှင့် ကုန်စည်သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးတွင် အလုပ်လုပ်ကြသည်။ လူဦးရေ ၂၀၀,၀၀၀ ခန့်ရှိနိုင်သည်။ အာကရိုပိုလိစ်တောင်ပေါ်တွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် အလှတရားနတ်ဘုရား အာဖရိုဒီတေးဘုရားကျောင်းရှိပြီး ထိုမြို့၏ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုကျော်ကြားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

Corinth was a Roman colony, the capital city of the province of Achaia. Located on a narrow land bridge connecting mainland Greece with the Peloponnese Peninsula, Corinth was an important north-south crossroad for overland trade and east-west for maritime commerce. To increase its commerical advantage, a paved road (called the Diolkos) was built across the four and a half miles (7 km) separating the Gulf of Corinth from the Saronic Gulf. In order to allow cargo and small ships to be transferred from one port to the other, a paved road was built connecting the city’s two harbors: Cenchrea in the east and Lechaeum in the west. This road made it possible to avoid the long and dangerous journey around the Peloponnese. A vibrant and colorful cosmopolitan population enlivened the city of Corinth. It was a commercial city par excellence, where countless slaves were busy working in workshops, in stores, and in transporting goods. Its population might have reached 200,000 people. On the heights of the Acropolis was the temple of Aphrodite, the goddess of love and beauty, which contributed to the city’s licentious reputation.

 

ဤတပါးအမျိုးသားမြို့ဖြစ်သော ကောရိန်သုမြို့၌ ရှင်ပေါလု၏အမှုတော်ဆောင်ခြင်းသည် အထူးထွန်းကားခဲ့သည်။ ကောရိန်သုမြို့သို့ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်မှာ တရားတော်ကျောင်းအတွင်း၌ပင် ရှင်ပေါလုသည် ယူဒလူမျိုးစုံတွဲဖြစ်သော အာကွေလနှင့် ပရိစိလတို့ကို တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး၊ ထိုစုံတွဲက မြို့အတွင်း၌ နေရာထိုင်ခင်းပေးခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်ကလောဒို၏အမိန့်ကြောင့် ရောမမြို့မှ နှင်ထုတ်ခံရသဖြင့် ထိုစုံတွဲသည် ကောရိန်သုမြို့သို့ရောက်ရှိလာကာ ကိုယ်ပိုင်တဲထိုးဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ရှင်ပေါလုသည် သူတို့ကိုတွေ့ဆုံစဉ်အခါက ဧဝံဂေလိတရားကို လက်ခံပြီးဖြစ်နိုင်သည်။ အာကွေလနှင့် ပရိစိလတို့သည် ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်အထိ ချမ်းသာကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရောမမြို့၌ သူတို့အိမ်၌ အသင်းတော်ပွဲများကျင်းပခဲ့သည် (ရောမ ၁၆:၃-၅)၊ ဧဖက်မြို့၌လည်း ထိုနည်းတူပြုခဲ့သည် (တမန် ၁၈:၂၄-၂၆)။ ပေါလုကို ယုံကြည်ခြင်းအကြောင်း ဆုံးမဩဝါဒပေးနိုင်သည်အထိ ပညာတတ်ကြသည် (အခန်းငယ် ၂၆)။ ရှင်ပေါလုသည် သူတို့၏ဧည့်ဝတ်ကျေးမှုကို တန်ဖိုးထားခဲ့ပြီး၊ အလုပ်အကိုင်လည်းတူညီသဖြင့် တဲထိုးလုပ်ငန်းတွင် အတူလက်တွဲလုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ယုဒရွတ်ဘီဆရာများ၏ သင်တန်းတွင် ငွေကြေးလုံခြုံမှုရရှိရန် အလုပ်အကိုင်တစ်ခုသင်ယူရသည်မှာ ဓလေ့တစ်ခုဖြစ်သည်။ ရှင်ပေါလုသည် ထိုအလုပ်အကိုင်ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် အမှုတော်ဆောင်ချိန်တစ်လျှောက်လုံး အကျိုးကျေးဇူးရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ့အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက်သာမက တပါးအမျိုးသားများနှင့်တွေ့ဆုံကာ ဧဝံဂေလိတရားကို မျှဝေနိုင်ရန်လည်း အခွင့်အရေးဖြစ်ခဲ့သည် (၁ကော ၉:၁၃-၁၈)။

It was in this Gentile city that Paul’s ministry flourished. On arriving in Corinth, probably while in the synagogue, Paul met a Jewish couple named Aquila and Priscilla, who offered him accommodations in the city. Forced out of Rome on orders of Emperor Claudius, the couple had come to Corinth and set up their own tentmaking shop. It is likely when Paul met them they had already accepted the gospel. Aquila and Priscilla appear to have been affluent enough to own their own business. Later, in Rome they hosted church services in their home (Rom. 16:3–5), as they also did in Ephesus (Acts 18:24–26). They were sufficiently educated to enlighten Apollos (v. 26) in the faith. Paul valued their hospitality, and since they practiced the same trade, he worked with them in the manufacturing of tents. It was part of Jewish rabbis’ training to learn a trade to ensure their financial security. Paul benefitted from that vocational skill throughout his ministry. Not only did it provide for this livelihood, but it was also the means through which he could meet and share the gospel with Gentiles (1 Cor. 9:13–18).

 

သိလနှင့် တိမောသေရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ရှင်ပေါလုသည် ဧဝံဂေလိတရားဟောပြောခြင်းအမှုတော်ကို အပြည့်အဝလုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့သည် (တမန် ၁၈:၅-၈)။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူတို့သည် သတင်းကောင်းများကို ယူဆောင်လာခဲ့သည် (၁သက် ၁:၆-၁၀) နှင့် ငွေကြေးထောက်ပံ့မှုများလည်း ယူလာခဲ့သည် (ကိုးကား ၂ကော ၁၁:၈-၉၊ ဖိလိပ် ၄:၁၅)၊ သို့သော် လက်ဖြင့်အလုပ်လုပ်ကိုင်ခြင်းကို ရပ်တန့်လောက်အောင် မလုံလောက်ခဲ့ပေ (၁ကော ၉)။ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ပြည့်ဝမှုကြောင့် အားတက်သဖြင့် ရှင်ပေါလုသည် ယုဒလူမျိုးများအား ယေရှုသည် ပညတ်တော်ပါ ကတိတော်အတိုင်း မယ်တော်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံ၍ ဧဝံဂေလိတရားကို အပြည့်အဝမျှဝေခဲ့သည်။

The eventual arrival of Silas and Timothy allowed Paul to give himself entirely to the work of evangelization (Acts 18:5–8). In a way, they brought him good news (1 Thess. 1:6–10) and financial support (cf. 2 Cor. 11:8–9; Phil. 4:15), though not enough for him to give up working with his hands (1 Cor. 9). Energized by these expressions of God’s grace, Paul devoted himself entirely to sharing the message with the Jews, testifying to them that Jesus was the promised Messiah.

 

ယုဒလူမျိုးများ၏ ရှင်ပေါလုကို ဆန့်ကျင်မှုသည် အလျှင်းမယဉ်ကြေးခဲ့ပေ။ လုကာသည် antitassō ဟူသော ကြိယာကို သုံးစွဲထားသည်—ဆိုလိုသည်မှာ “ဆန့်ကျင်သည်” သို့မဟုတ် “ခုခံသည်”၊ � hattပင် “စစ်တိုက်ရန်ပြင်ဆင်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ရှင်ပေါလုသည် ကျမ်းစာအပေါ်အခြေခံ၍ သွန်သင်ခဲ့သော်လည်း နားထောင်သူများက ယေရှုကို ဘုရားသခင်ညှဉ်းဆဲသည်အထိ ကဲ့ရဲ့ခဲ့ကြသည်။ ရှင်ပေါလုသည် ငြင်းခုန်မှုကို ရပ်တန့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည် (တမန် ၁၈:၆)။ ယုဒဓလေ့စကားတစ်ခွန်းဖြစ်သော “သင်တို့အသွေးသည် သင်တို့ကိုယ်ပိုင်ခေါင်းပေါ်၌ ရှိစေသတည်း” (အဆို ၆၊ ကိုးကား ၂ဓမ္မရာဇာဝင် ၁:၁၆၊ ၁ရာဇဝင် ၂:၃၂-၃၃၊ ယေဇကျေလ ၃၃:၄) ကို အခြေပြု၍ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော ဆိုးရွားသောအကျိုးဆက်များအတွက် တာဝန်မကင်းကြောင်း ရှင်ပေါလုက ကြေညာခဲ့သည်။ ထိုအခါ ရှင်ပေါလုက ယခုမှစ၍ တပါးအမျိုးသားများထံသို့ လှည့်သွားမည်ဟု ကြေညာခဲ့သော်လည်း၊ နားထောင်သူများ၏နှလုံးသားကို ထိခိုက်စေရန် မျှော်လင့်ခဲ့ဆဲဖြစ်သည် (ကိုးကား တမန် ၁၃:၄၆)။ သူသည် တရားတော်ကျောင်းအနီးရှိအိမ်၌ စတင်သွန်သင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအိမ်သည် ရောမလူမျိုး ယုတ္တုမြို့သားပိုင်ဖြစ်ပြီး ဘုရားကိုကိုးကွယ်သူ ဧည့်ယုဒ်ဖြစ်သည် (၁၈:၇)။ ထိုခေတ်က ယုဒလူမျိုးများနှင့် ခရစ်ယာန်များသည် တူညီသောဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ကြသော်လည်း သီးခြားအဆောက်အအုံများတွင် ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်။ ဤပုံရိယာသည် အစွမ်းထက်သည်—တပါးအမျိုးသားများသို့ ဧဝံဂေလိတရားသည် တရားတော်ကျောင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်မဟုတ်၊ နှစ်ခုစလုံးသည် အလွန်နီးကပ်စွာရှိနေသည်။ ယာယီခွဲခွာမှုရှိသော်လည်း ကွာရှင်းခြင်းမဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ပထမဆုံးယုံကြည်သူသည် တရားတော်ကျောင်းအကြီးအကဲ ကရစ်ပုဖြစ်ပြီး သူ့အိမ်သူအိမ်သားအားလုံးလိုက်ပါခဲ့သည် (အဆို ၈)။ တချို့တပါးအမျိုးသားများ၊ ကျွန်များနှင့် သာမန်လူများလည်း ကယ်တင်ခြင်းတရားကို လက်ခံခဲ့ကြသည် (၁ကော ၁:၂၆)။ ခရစ်ပုစ်အား နှစ်ခြင်းမင်္ဂလာပေးခဲ့သည့်အပြင် (၁ကော ၁:၁၄)၊ ဂါယုမြို့သား၊ စတေဖနနှင့်သူ့အိမ်သူအိမ်သားများ (၁ကော ၁:၁၄-၁၆) တို့ကိုလည်း နှစ်ခြင်းပေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် မြို့ထဲတွင် ထင်ရှားသူများဖြစ်နိုင်သည် (၁ကော ၁၆:၁၇၊ ကိုးကား ၁:၁၁)၊ ဧရတ်စတုစ်သည်လည်း မြို့၏ဘဏ္ဍာအရာရှိဖြစ်သည် (ရောမ ၁၆:၂၃)။ ဤအောင်မြင်မှုများရှိသော်လည်း ရှင်ပေါလုသည် မိမိလူမျိုးယုဒများ၏ မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် အလွန်ဝမ်းနည်းခဲ့ရသည် (ကိုးကား ရောမ ၉:၁-၃)၊ မြို့၏အကျင့်ပျက်ခြစားမှုကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

The Jewish opposition against Paul was unreserved. Luke uses the verb antitassō—“to oppose” or “to resist,” and even “to prepare for battle.” Although Paul based his teachings on Scripture, his listeners were denigrating Jesus to the point of blasphemy. Paul decided to end the debate (Acts 18:6). On the strength of a common Jewish saying, “Your blood be on your own heads” (v. 6; cf. 2 Sam. 1:16; 1 Kin. 2:32–33; Ezek. 33:4), Paul disclaimed any liability from the potential bad consequences that a rejection of God’s grace would bring on them. When Paul announced that from that time on he would turn to the Gentiles, he was still hoping to touch the hearts of his listeners (cf. Acts 13:46). He began to teach in a house near the synagogue where a Roman named Justus, who was a God-worshiping proselyte, was living (18:7). At that time Jews and Christians were worshiping the same God side by side but in separate buildings. The image was powerful: the gospel to the Gentiles was not in opposition to that of the synagogue; the two were very close to one another. There was indeed a temporary separation but not a divorce, because the first convert was Crispus, the chief of the synagogue, followed by his whole household (v. 8). Some Gentiles, slaves, and common people also accepted the message of salvation (1 Cor. 1:26). In addition to baptizing Crispus (1 Cor. 1:14), Paul also baptized Gaius, Stephanas and his family (1 Cor. 1:14–16), who were probably prominent people in the city (1 Cor. 16:17; cf. 1:11), and Erastus, who was the city treasurer (Rom. 16:23). Despite these successes Paul was deeply saddened by the disbelief of his fellow Jews (cf. Rom. 9:1–3), and perhaps by the depravity of the city.

 

ရှင်ပေါလုတွင် ကြောက်ရွံ့ရန် အကြောင်းပြချက်ကောင်းများရှိခဲ့သည်။ တရားတော်ကျောင်းအကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် တပါးအမျိုးသားများများစွာ ယုံကြည်လာခြင်းသည် သူ့အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ထိုအချိန်၌ပင် ရှင်ပေါလုသည် ထာဝရဘုရားထံမှ ရူပါရုံတစ်ခုရရှိခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်က မကြောက်ရန်၊ ဆိတ်ဆိတ်မနေရန်၊ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမည်ဟု အားပေးခဲ့သည် (တမန် ၁၈:၉-၁၁)။ ဤနည်းဖြင့်ပင် ဘုရားသခင်သည် မောရှေနှင့် (ထွက် ၃:၁၂)၊ ယောရှုနှင့် (ယောရှု ၁:၉)၊ ယေရမိနှင့် (ယေရမိ ၁:၈) ပြောဆိုခဲ့သည်။ ဟေရှာယပရောဖက်သည်လည်း ဘုရားသခင်၏လူတို့အား ထိုနည်းတူ ကြေညာခဲ့သည် (ဟေရှာ ၄၁:၈-၁၁၊ ၄၃:၁-၇)။ ကိုယ်ပိုင်ဘဝနှင့် ဧဝံဂေလိအမှုတော်တွင် အားနည်းသလို ခံစားရပြီး ခက်ခဲသောအခြေအနေများကို ရင်ဆိုင်ရန် မစွမ်းနိုင်ဟု ခံစားရချိန်များရှိတတ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အမြဲထောက်မပေးထားသည် (ကိုးကား ၂ကော ၁၂:၉)။

Paul had good reasons to be fearful. The conversion of the chief of a synagogue as well as many Gentiles could create a violent reaction against him. It was at this moment that Paul had a vision from the Lord in which God encouraged him not to be afraid and promised him protection (Acts 18:9–11). This is how He had spoken with Moses (Ex. 3:12), Joshua (Josh. 1:9), and Jeremiah (Jer. 1:8). The prophet Isaiah proclaimed the same message to the people of God (Is. 41:8–11; 43:1–7). There are times when we feel weak and unable to deal with difficult situations in our personal lives and in the work of evangelism, but the grace of God is always available to sustain us (see 2 Cor. 12:9).

 

ဘုရားသခင်က “ဤမြို့၌ ငါ့လူများစွာရှိသည်” ဟုမိန့်တော်မူသောအခါ ရှင်ပေါလုသည်လည်း အားပေးခံရသည် (တမန် ၁၈:၁၀)။ ဤစကား၏အဓိပ္ပာယ်မှာ—ကောရိန်သုကဲ့သို့ အကျင့်ပျက်ခြစားသောမြို့၌ပင် ဧဝံဂေလိတရားကို နားထောင်လိုသူများရှိသည်၊ ယေရှုကို မသိသေးသော ယုဒလူမျိုးများနှင့် တပါးအမျိုးသားများရှိသည်၊ ယုဒလူမျိုးနှင့် တပါးအမျိုးသားတို့သည် ခရစ်တော်၌ တစ်ခုတည်းဖြစ်သည် (ကိုးကား ယောဟန် ၁၀:၁၆)၊ လူပျောက်များအတွက် ဘုရားသခင်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ကျွန်ုပ်တို့ချစ်ခင်မှီ ရှေ့ဦးစွာ တက်ကြွစွာရှိနေသည် ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ရူပါရုံကြောင့် အားတက်သဖြင့် ရှင်ပေါလုသည် ထိုမြို့၌ တစ်နှစ်ခြောက်လကြာ နေထိုင်ကာ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို သွန်သင်ခဲ့သည် (တမန် ၁၈:၁၁)၊ ထိုကာလအတွင်း ၁သက်သာလောနိတ်နှင့် ၂သက်သာလောနိတ်စာများကို ရေးသားခဲ့သည်။

Paul was also encouraged when God said to him that He had many people in the city (Acts 18:10). The implications were that in a city as depraved as Corinth, there were people willing to listen to the gospel; there were Jews and Gentiles who did not yet know Jesus; Jews and Gentiles are one in Christ (cf. John 10:16); and the love of God for the lost is actively present before we come to love them. Encouraged by the vision, Paul continued there and taught them the word of God for a year and a half (Acts 18:11), during which time he also wrote 1 and 2 Thessalonians.

 

ယုဒလူများသည် ထပ်မံ၍ ရှင်ပေါလုကို ဆန့်ကျင်ကာ တရားစွဲဆိုမှုပြုလုပ်ခဲ့ပြီး သူ့ကို အုပ်ချုပ်ရေးမင်းထံ ခေါ်ဆောင်သွားရသည် (တမန် ၁၈:၁၂-၁၇)။ တရားဝင်နတ်ဘုရားများကို ဂါရဝပြုခြင်းသည် မြို့၏သာယာဝပြောမှုကို အာမခံသည်ဟု ယုံကြည်သောကြောင့် နိုင်ငံသားတိုင်း၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။ ဘာသာတရားအချို့ကို ရောမဥပဒေအရ ခွင့်ပြုသည် သို့မဟုတ် တားမြစ်သည်။ ရှင်ပေါလုကို ခွင့်ပြုချက်မရှိသော ဘာသာတရားကို မိတ်ဆက်သည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့သည်။ သို့သော် အုပ်ချုပ်ရေးမင်း ဂလ္လိယုသည် ရှင်ပေါလုက အများပြည်သူစည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်ခြင်းရှိမရှိ အရင်စစ်ဆေးခဲ့သည်။ သူသည် ရှင်ပေါလုအား တရားမဲ့မှု၊ ကြံစည်မှု၊ မကောင်းမှု၊ လှည့်စားမှု၊ သို့မဟုတ် မမှန်ကန်သောဖော်ပြမှုများ မရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယုဒဥပဒေနှင့်သာ ဆိုင်ရာကိစ္စမျှသာ ငြင်းခုန်နေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဂလ္လိယုသည် အမှုကို ပယ်ချလိုက်ပြီး တရားစွဲဆိုခြင်းမပြုတော့ပေ။

Once again Paul faced the opposition of the Jews, this time initiating a formal charge that forced him to appear before the governor (Acts 18:12–17). Honoring the official gods was a civic duty because these gods were believed to ensure the well-being of the city. The practice of certain religions was either authorized or prohibited by Roman law, and Paul was accused of introducing an unauthorized religion. But the proconsul Gallio wanted to determine first if Paul was really violating a public order. He found that Paul was not guilty of wrongdoing, premeditated offense, wicked crimes, deception, or misrepresentation. He was merely debating matters related to Jewish law. Gallio did not press charges, choosing instead to dismiss the case.

 

ဤဖြစ်ရပ်သည် အထူးအရေးကြီးသည်။ ဂလ္လိယုသည် စတိုအိတ်ဒဿနပညာရှင် ဆီနက်၏အကြီးအမွေဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်ကလောဒို၏သူငယ်ချင်းလည်းဖြစ်သည်။ အုပ်ချုပ်ရေးမင်းအနေဖြင့် ရောမအင်ပါယာ၏ကိုယ်စား ပြောဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤတရားစီရင်မှု၏ရလဒ်ပေါ်မူတည်၍ ခရစ်ယာန်ဘာသာကို တရားဝင်ဟု သတ်မှတ်မလား မသတ်မှတ်မလားဆိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ စွပ်စွဲချက်များကြားနာပြီးနောက် ဂါလီယိုက ခရစ်ယာန်သွန်သင်ချက်များသည် ယုဒဘာသာအတွင်း ပြဿနာမျှသာဖြစ်ပြီး ရောမဥပဒေနှင့် မသက်ဆိုင်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ယုဒဘာသာသည် ရောမဥပဒေအရ တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုခံရဖြစ်သောကြောင့် ယုဒ-ခရစ်ယာန်ဘာသာကို ပုန်ကန်မှု သို့မဟုတ် အများပြည်သူစည်းကမ်းကို ဖျက်ဆီးမှုဟု မယူဆနိုင်ပေ။ ဂါလီယို၏အမြင်အရ ဤငြင်းခုန်မှုသည် ယုဒဘာသာအတွင်းကိစ္စသာဖြစ်သည်။

This incident is of particular importance because Gallio, who was the elder brother of the Stoic philosopher Seneca, happened to also be a friend of Emperor Claudius. As proconsul, he spoke on Rome’s behalf. Depending on the outcome of this judgment, it might be determined if Christianity should be considered lawful or not. On hearing the charges, Gallio determined that Christian teachings were merely a dispute related to Jewish law, not Roman law. Since the Jewish religion was legally recognized under Roman law, Judeo-Christianity could not be considered subversive or disruptive of public order. From Gallio’s point of view the debate was internal to Judaism.

 

ထိုအခါ ကရစ်ပု၏နောက်ဆက်တွဲအကြီးအကဲ သို့မဟုတ် အခြားတရားတော်ကျောင်းတစ်ခု၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်နိုင်သော ဆော့သဒေနသည် ရိုက်နှက်ခံရသည်။ မည်သူက ရိုက်နှက်သည်ကို အတိအကျမသိရပေ။ ဂရိစာသားတွင် “အားလုံးက သူ့ကိုဖမ်းဆီးပြီး တရားရုံးရှေ့၌ ရိုက်နှက်ကြသည်” ဟု ဆိုသည် (အခန်းငယ် ၁၇)။ အချို့က အချိန်ဖြုန်းသည်ဟု ဂရိလူမျိုးများ၏ ယုဒဆန့်ကျင်ရေးပေါက်ကွဲမှုဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ကြပြီး၊ အချို့က ယုဒများကိုယ်တိုင် သူတို့ခေါင်းဆောင်ကို ရှက်ဖွယ်ကောင်းစေသည်ဟု ရိုက်နှက်ခြင်းဟု ယူဆကြသည်၊ အချို့ကမူ ဆော့သဒေနသည် ဂရိနှင့်ယုဒနှစ်ဘက်လုံးက ရိုက်နှက်ခံရသည်ဟု ယူဆကြသည်။ အကယ်၍ ဤဆော့သဒေနသည် ၁ကော ၁:၁ တွင် ဖော်ပြထားသော ဆော့သဒေနဖြစ်ပါက၊ သူသည်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ခရစ်ယာန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ သူ့လူမျိုးယုဒများက သူ့ကိုပြန်လှည့်တိုက်ခိုက်သည်ကို မြင်ပြီးနောက် ယုံကြည်လာခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

At this point Sosthenes, who probably was the successor of Crispus or the leader of another synagogue, was attacked. It is not entirely clear who attacked him. The Greek literally says that they all seized and beat him (v. 17). Some interpret this to have been an anti-Semitic outburst by the Greeks, who beat him for wasting the court’s time, others see it as the Jews attacking their own leader for the shame brought on them due to his inefficiency, and others see poor Sosthenes being clobbered by both Greeks and Jews. If this is the same Sosthenes mentioned in 1 Corinthians 1:1, then he too eventually became a Christian, perhaps influenced by the way his fellow Jews turned on him.

 

၁၈:၁၈-၂၂။ ပေါလု အန္တိအောက်သို့ ပြန်လည်ခရီး။ လုကာသည် ပေါလု၏ ယေရုရှလင်နှင့် အန္တိအောက်ခရီးကို ဖော်ပြရာတွင် သူ၏ဓမ္မအမှုခရီးသည် မပြတ်မစဲ ဆက်လက်ဖြစ်နေကြောင်း အလေးပေးသည်။ ညှဉ်းဆီးခြင်းများကြောင့် ပါလု မကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြောင်း ထပ်မံဖော်ပြထားသည် (အပိုဒ် ၁၈)။ သူ၏ဆန္ဒမှာ ရှုရိယဒေသ၌ အမှုတောင့်တင်းစွာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဧဂျီယန်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် သင်္ဘောစီးခဲ့သည်။ ကောရိန်သု၏အနောက်ဆိပ်ကမ်းဖြစ်သော ကင်ခရာမှ ရွက်လွှင့်မီ ပါလုသည် ဆံပင်ရိတ်ပြီး ကတိတစ်ခုကို ပြုခဲ့သည်။ ပေါလု၏ကတိသည် ဘုရားသခင်အား ပြန်လည်အပ်နှံခြင်း၏ ဆုတောင်းချက်တစ်ခုသာဖြစ်နိုင်သည်။ သူ့ကို နိုင်ငံသို့ ဘေးရန်ကင်းစွာ ပြန်ရောက်စေရန် တောင်းလျှောက်ခြင်းဖြစ်နိုင်သည် (က ၂၈:၂၀ ကိုကြည့်)။ ယေရုရှလင်ရှိ ညီအစ်ကိုများက သူ၏ဓမ္မအမှုကို အပြည့်အဝ လက်ခံမည်မဟုတ်ဟု စိုးရိမ်ခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

18:18–22. Paul’s Return to Antioch. Luke notes Paul’s trip to Jerusalem and Antioch to emphasize that his missionary journey continued uninterrupted. He begins by pointing out that once again Paul was undeterred by persecutions (v. 18). His desire was to continue his work in Syria, and to do so, he took a boat to cross the Aegean Sea. Before setting sail from Cenchrea, the western port of Corinth, Paul made a vow and shaved his head. Paul’s vow might have simply been a prayer of rededication to God asking Him to bring him back safely to his own country (cf. Gen. 28:20). Perhaps he feared that the brethren in Jerusalem would not fully approve his ministry.

 

အကြောင်းမသိဘဲနှင့် ပေါလုသည် ဧဖက်မြို့၌ ယေဟုဒိများနှင့် တရားဇရပ်၌ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ယခုတစ်ဖန် နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းစွာ လက်ခံခဲ့ကြသည် (တမန်တော် ၁၈:၂၀)။ ဘေရဲယမြို့၌ လက်ခံခဲ့သည်နှင့်အမျှပင် (၁၇:၁၁)။ ခရီးကို ဆက်လက်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဧဖက်မြို့၌ နေရန် ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို ပေါလုငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော အကွီလနှင့် ပရိစ္စိလတို့ကိုမူ ဧဖက်မြို့၌ ချန်ထားခဲ့သည်။ ပေပေါလုသည် သူ၏တတိယအကြိမ် ဓမ္မအမှုခရီးတွင် ဧဖက်သို့ ပြန်လာပြီး သုံးနှစ်ပတ်လုံး နေထိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည် (၂၀:၃၁)။ ကေဆာရိယမြို့သို့ ရောက်သောအခါပေါလ်သည် ယေရုရှလင်သို့သွားပြီး အသင်းတော်ကို နှုတ်ဆက်ကာ အန္တိအောက်သို့ ဆက်လက်ခရီးနှင်ခဲ့သည်။

Regardless of the reason for his vow, while in Ephesus Paul took the time to meet with the Jews in the synagogue, where this time he was welcomed (Acts 18:20), as he had been in Berea (17:11). Needing to resume his trip, Paul declined the invitation to remain with them in the city, but Aquila and Priscilla, who had traveled with him, remained in Ephesus. Paul would later return during his third missionary journey and stay three years in Ephesus (20:31). After arriving in Caesarea, Paul went to Jerusalem, where he addressed the church before going to Antioch.

 

၁၈:၂၃–၂၁:၃၆

 ပေါလ်၏ တတိယအကြိမ် ဓမ္မအမှုခရီး

ဤတတိယအကြိမ် ဓမ္မအမှုခရီးတွင် ပေါလ်သည် နေရာသစ်များတွင် ဧဝံဂေလိတရားကို မဟောပြောတော့ဘဲ ယခင်တည်ထောင်ထားသော အသင်းတော်များကို ခိုင်ခံ့စေခဲ့သည်။ သုံးနှစ်ပတ်လုံး ဧဖက်မြို့ကို အဓိကထားပြီး အားထုတ်ခဲ့သည်။ တမန်တော်စွမ်းမတင်တွင် မဖော်ပြထားသော်လည်း ဤခရီးအတွင်း ပေါလ်သည် ကျမ်းစာချမ်းသစ်ထဲပါဝင်သော စာအုပ်အတော်များများကို ရေးသားခဲ့သည်။ ဧဖက်မြို့မှ ၁ ကောရိန္သု၊ မကေဒေါနိယမှ ၂ ကောရိန္သု၊ ကောရိန်သုမှ ရောမကို စာဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဧဖက်မြို့၌ ပါလု၏အမှုတော်၏သဘောသဘာဝကို အကျဉ်းချုံးဖော်ပြရုံသာမက လုကာသည် တြိုယနှင့် မိလတုမြို့များမှ အရေးကြီးဖြစ်ရပ်အချို့ကို ခရီးတစ်လျှောက် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

 

 

18:23–21:36

PAUL’S THIRD MISSIONARY JOURNEY

During this third missionary journey, Paul did not attempt to share the gospel in new territories. He strengthened the churches previously founded and for three years focused his efforts on Ephesus. Although it is not mentioned in Acts, it was during this trip that Paul wrote several letters that are included in the NT: 1 Corinthians from Ephesus, 2 Corinthians from Macedonia, and Romans from Corinth. In addition to summarizing the nature of Paul’s ministry in Ephesus, Luke also provided a few entries of a travelogue highlighting significant events that occurred while Paul was passing through Troas and Miletus.

 

၁၈:၂၃–၁၉:၄၁ ဧဖက်မြို့၌ ရှင်ပေါလု

တမန်တော်ဝတ္ထုကျမ်း၏ ဤအခန်းသည် ရှင်ပေါလု ဧဖက်မြို့၌ နေထိုင်ခဲ့စဉ်ကာလကို အဓိကထား ရေးသားထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အများအပြားက သူ၏ တမန်တော်အမှုတော်၏ အထွတ်အထိပ်အဖြစ် မှတ်ယူကြသည် (တမန် ၁၉:၁၈–၂၀)။ ဧဖက်မြို့၌ ဧဝံဂေလိတရား အောင်မြင်မှုသည် အတားအဆီးမရှိဘဲ ရရှိလာခြင်း မဟုတ်ပေ။ ရှင်ပေါလုသည် ယုဒလူမျိုးများထံမှ (ကျမ်းချက် ၈–၉) နှင့် တပါးအမျိုးသားများထံမှ (ကျမ်းချက် ၂၃–၄၀) ပြင်းထန်သော ရန်တွေ့မှုများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအခြေအနေနှစ်ခုစလုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် အခြေအနေကို ကောင်းမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးတော်မူခဲ့သည်။ ဧဝံဂေလိတရားသည် လူသားတို့၏ ဘဝကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော တန်ခိုးတော်ကို ပိုမိုထင်ရှားစေခဲ့သည် (ကျမ်းချက် ၉–၁၂၊ ၁၈–၂၀)။ ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်းသည် စွပ်စွဲချက်များမှ ကင်းလွတ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည် (ကျမ်းချက် ၃၇–၄၁)။ ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်သည် လူများကြားတွင် ချီးမွမ်းခြင်းခံရပြီး (ကျမ်းချက် ၁၇)၊ အာတေမတ်နတ်ဘုရားမ၏ နာမကို အော်ဟစ်ခဲ့ကြသူများမှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ကြသည် (ကျမ်းချက် ၃၆)။

18:23–19:41

Paul at Ephesus

This section of Acts focuses on Paul’s sojourn in Ephesus, and many consider this the pinnacle of his missionary work (Acts 19:18–20). The success of the gospel in Ephesus did not come without opposition. Paul faced strong hostility from both Jews (vv. 8–9) and Gentiles (vv. 23–40). In both cases, however, God turned the situation for the good. The power of the gospel to transform human lives was magnified (vv. 9–12, 18–20), and the Christian faith was exonerated of the charges brought against it (vv. 37–41). The Lord’s name was glorified among the people (v. 17), while those who called on the name of the goddess Artemis were silenced (v. 36).

 

၁၈:၂၃-၂၈။ ပေါလု၏အမှုတော်။ အန္တိအောက်သည် ပါလု၏နောက်ဆုံးခရီးဆုံးရာမဟုတ်ဘဲ ကာလမသေမီ ခဏနားရာနေရာသာဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဂလာတိနှင့် ဖြီဂိယဒေသရှိ ခံစားနေရသော ခရစ်ယာန်အသိုင်းအဝိုင်းများကို ကူညီရန်နှင့် တပည့်တော်များ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်ခံ့စေရန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

18:23–28. Ministry of Apollos. Antioch was not Paul’s final destination but a stopover of undetermined duration. He eventually left there to lend a helping hand to suffering Christian communities in Galatia and Phrygia and to strengthen the faith of the disciples.

 

ထိုအခါ လုကာသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ပေါလုအမည်ရှိသူ၏အတွေ့အကြုံကို မိတ်ဆက်ဖော်ပြသည်။ ထိုသူသည်လည်း ဧဖက်မြို့၌ အမှုဆောင်ခဲ့သူဖြစ်သည် (၁ ကော ၃:၆)။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဧဖက်နှင့် အာရှအသေးပိုင်း၌ ပေါလ်၏အောင်မြင်မှုကို ယေရှု၏အမှုတော်နှင့် ချိတ်ဆက်ပေးသည်။ ယေရှု၏ဘဝ၊ အဆွယ်အမှတ်နှင့် အမှုတော်သည် ဣသရေလနိုင်ငံ၏ကျဉ်းမြောင်းသောနယ်နိမိတ်အတွင်း၌သာ ကန့်သတ်မထားဘဲအလက်ဇန္ဒရီးယားနှင့် ရောမမြို့အထိ တရားဇရပ်များ၌ ဟောပြောခံနေရသည် (တမန်တော် ၁၈:၂)။ အပေါလုသည် ပါဠိတေနှင့် ကျမ်းစာကို ကျွမ်းကျင်စွာ သင်ယူထားသူဖြစ်ပြီး ရှေးခေတ်၏ ဂုဏ်အသရေအများဆုံးကျောင်းများတွင် တစ်ခုဖြစ်သော အလက်ဇန္ဒရီးယား၌ ပညာသင်ခဲ့သည်။ သူသည် ယောဟန်၏နှစ်ခြင်းဆုံးမခြင်းကိုသာ သိသေးသော်လည်း ခရစ်တော်သည် ယေရှုဖြစ်ကြောင်း ကျမ်းစာမှ မှန်ကန်စွာ သွန်သင်နိုင်ခဲ့သည် (၁၈:၂၄-၂၅)။

At this point Luke almost unexpectedly introduces the experience of a man named Apollos, who had also worked in the city of Ephesus (1 Cor. 3:6). In a sense, this story links the success of Paul in Ephesus and Asia Minor with the work of Jesus in the Holy Land. Indeed, the life of Jesus, His identity, and His ministry were not confined to the narrow boundaries of the land of Israel but were also spoken about in synagogues as far away as Alexandria and Rome (Acts 18:2). Apollos was an eloquent scholar; he was educated in Alexandria, which was one of the most prestigious schools of antiquity. It is also clear that he had mastered the Hebrew Scriptures. Although he had known only the baptism of John, he was able to teach accurately, from the Scriptures, that the Messiah was Jesus (18:24–25).

 

ဧဖက်မြို့သို့ ရောက်သောအခါ ပေါလုသည် တရားဇရပ်၌ ရဲရင့်စွာ ဟောပြောခဲ့သည်။ ပရိစ္စိလနှင့် အကွီလတို့ တက်ရောက်နေသော ထိုတရားဇရပ်ဖြစ်သည်။ ထိုပညာရှင်ကြီး၏ နှိမ့်ချမှုကို လေးစားဖွယ်တွေ့ရသည်။ အမျိုးသမီးဖြစ်သော ပရိစ္စိလ (စာသားတွင် အရင်ဖော်ပြထားသည်၊ အပိုဒ် ၂၆၊ အပိုဒ် ၂ ကိုလည်းကြည့်) နှင့် သူမခင်ပွန်း အကွီလတို့၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံခဲ့သည်။ အပေါလုသည် ပင်တေကုတ္တနေ့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို မကြားသေးပေ။ ပရိစ္စိလ၏အမှုဆောင်မှုကို လုကာက အပြုသဘောဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းသည် အသင်းတော်အစောပိုင်း၌ အမျိုးသမီးများ၏ ကွဲပြားသောအခန်းကဏ္ဍများကို လုကာ၏အတည်ပြုချက်ဖြစ်သည် (၁:၁၄၊ ၁၆:၁၃-၁၄၊ ၁၇:၄၊ ၁၂၊ ၃၄၊ ၂၁:၉ ကိုကြည့်)။

On arriving at Ephesus Apollos spoke boldly in the synagogue where Priscilla and Aquila were attending. One can admire the humility of such a scholar, who willingly accepted the instruction given by a woman, Priscilla (named first in the text; v. 26; cf. v. 2), and Aquila, her husband. Apollos had not yet heard about what had happened at Pentecost and the powerful outpouring of the Spirit. The positive manner in which Luke records Priscilla’s involvement in teaching Apollos reveals not only his approval of her activity but also the variety of roles women played in the early church (cf. 1:14; 16:13–14; 17:4, 12, 34; 21:9).

 

ပေါလုသည် ဧဖက်ညီအစ်ကိုများ၏ ထောက်ခံစာနှင့် အားပေးမှုဖြင့် ကောရိန်သုသို့ ခရီးထွက်ခဲ့သည်။ ထိုမြို့၌ ပေါလုအရင်ကျိန်းပြောင်းခဲ့သူများကို ကူညီပေးခဲ့ပြီး ယေဟုဒိများကို တရားဇရပ်များ၌ ပြင်းထန်စွာ ချေပခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်း ပေါလုက “ငါစိုက်၍ အပေါလုက ရေလောင်း၍ ဘုရားသခင်က အရှင်ပေးသည်” ဟု ရေးသားခဲ့သည် (၁ ကော ၃:၆)။ ပါလုနှင့် အပေါလု၏ဆက်ဆံရေးသည် အမြဲတမ်း ညီအစ်ကိုဆန်ပြီး ကျေးဇူးရှိခဲ့သည်။ အချို့ယုံကြည်သူများက အပေါလုကို ပိုနှစ်သက်ကြသော်လည်း (၁ ကော ၁:၁၂) ပါလုက သူ့ကို လေးစားစွာ ဆက်ဆံခဲ့သည် (၄:၆)။ တိတုကို အပေါလုကို ဂရုစိုက်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည် (တိ ၃:၁၃)။

Apollos left Ephesus to travel to Corinth with the support and recommendations of the brethren in Ephesus. There he helped people whom Paul had previously converted and was able to vigorously refute the Jews in their assemblies. Later, Paul would write that he planted, Apollos watered, and God caused the growth (1 Cor. 3:6). The relationship between Paul and Apollos was always fraternal and gracious. Although some believers expressed a preference for Apollos (Acts 1:12), Paul considered him with respect (4:6) and requested Titus to take good care of him (Titus 3:13).