Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်းကြီး - ၉ တမန်

ရှောလုသည်ကား၊ သခင်ဘုရား၏ တပည့်တော် တို့တဘက်၌ ခြိမ်းချောက်၍၊ အသေသတ်ခြင်းငှါ ပြင်းစွာအသက်ရှုသဖြင့်၊
² ထိုဘာသာဝင်သော ယောက်ျားမိန်းမ တို့ကို တွေ့လျှင်၊ ချည်နှောင်၍ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပို့ဆောင် ရမည်အကြောင်း၊ ဒမာသတ်မြို့၌ ရှိသော တရားစရပ်မှူး တို့ထံသို့ မှာစာကိုပေးပါဟု ယဇ်ပုရောဟိတ် မင်းထံ၌ ဝင်၍ တောင်းပြီးမှ၊
³ သွား၍ ဒမာသက်မြို့အနီးသို့ရောက်သောအခါ၊ ကောင်းကင်ထဲက အလင်းသည် သူ့ပတ်လည်၍ ရုတ်ခနဲ ထွန်းတောက်လေ၏။
⁴ ရှောလုသည် မြေပေါ်မှာလဲ၍နေစဉ်၊ ရှောလု၊ ရှောလု၊ အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကိုညှဉ်းဆဲသနည်းဟု မိမိအား ပြောသောစကားသံကို ကြားလျှင်၊
⁵ သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် အဘယ်သူနည်းဟု မေးလျှောက်၏။ သခင်ဘုရားကလည်း၊ ငါကား သင် ညှဉ်းဆဲသော ယေရှုဖြစ်သတည်း။
⁶ သို့သော်လည်းထ၍ မြို့သို့ဝင်လော့။ သင်ပြု ရမည်အမှုကို ပြောလိမ့်မည်ဟုမိန့်တော်မူ၏။
⁷ ရှောလုနှင့်အတူ သွားသောသူတို့သည် အသံကိုကြားရုံမျှသာ ရှိ၍၊ အဘယ်သူကိုမျှမမြင်ဘဲ မိန်းမောတွေဝေလျက်ရပ်နေကြ၏။
⁸ ရှောလုသည်လည်းမြေမှထ၍ မျက်စိကို ဖွင့်သော်လည်း အဘယ်သူကိုမျှမမြင်နိုင်သည်ဖြစ်၍၊ သူ၏လက်ကိုဆွဲလျက် ဒမာသက် မြို့သို့ပို့ဆောင်ကြ၏။
⁹ သုံးရက်ပတ်လုံး မျက်စိမမြင်၊ မစားမသောက် ဘဲနေလေ၏။
¹⁰ ထိုအခါ အာနနိအမည်ရှိသော တပည့်တော် တယောက်သည် ဒမာသက်မြို့၌ရှိ၏။ ထိုသူကို သခင် ဘုရားသည် ဗျာဒိတ်တော်အားဖြင့်၊ အာနနိဟူ၍ ခေါ်တော်မူလျှင်၊ အာနနိက၊ သခင်ဘုရား အကျွန်ုပ်ရှိပါ သည်ဟုလျှောက်၏။
¹¹ သခင်ဘုရားကလည်း၊ သင်သည်ထ၍ လမ်း ဖြောင့်အမည်ရှိသော လမ်းသို့သွားလော့။ ရှောလု အမည် ရှိသောတာရှုမြို့သားကို ယုဒ၏ အိမ်၌ရှာဖွေလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုသူသည် ဆုတောင်းလျက်နေ၏။
¹² မိမိမျက်စိကို မြင်ပြန်စေခြင်းငှါ အာနနိအမည်ရှိ သော သူသည် ဝင်၍၊ မိမိအပေါ်၌ လက်တင်သည်ကို ဗျာဒိတ်တော်အားဖြင့် မြင်လေပြီ ဟုမိန့်တော်မူ၏။
¹³ အာနနိကလည်း၊ သခင်ဘုရား၊ ထိုသူသည် ယေရုရှလင်မြို့၌ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသူတို့ကို အလယ်မျှလောက်ပင် ညှဉ်းဆဲသည်ကို လူများပြော၍ အကျွန်ုပ်ကြားရပါပြီ။
¹⁴ ဤအရပ်၌လည်းကိုယ်တော်ကို ပဌနာပြုသော သူရှိသမျှတို့ကို ချည်နှောင်ရမည်အခွင့်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ် အကြီးတို့ထံ၌ ရပါသည်ဟု ပြန်လျှောက်၏။
¹⁵ သခင်ဘုရားကလည်း၊ ထိုသူကားတပါး အမျိုး သားတို့နှင့် ရှင်ဘုရင်တို့ထံသို့၎င်း၊ ဣသရေလ အမျိုးသား တို့ရှိရာသို့၎င်း၊ ငါ၏နာမကို ပို့ဆောင်စေခြင်းငှါ ငါရွေး ကောက်သော တန်ဆာဖြစ်၏။
¹⁶ အကြောင်းမူကား၊ ထိုသူသည်ငါ၏နာမကြောင့် အဘယ်မျှ လောက်ပင် ဆင်းရဲခံရမည်ကို ငါသည် သူ့အားပြမည်။ ထိုကြောင့် သင်သွားလော့ဟု အာနနိအား မိန့်တော်မူ၏။
¹⁷ အာနနိသည်လည်းသွား၍ အိမ်သို့ရောက်လျှင်၊ ရှောလု အပေါ်၌ မိမိလက်ကိုတင်၍၊ ညီရှောလု၊ သင်လာသောလမ်း၌ သင့်အား ထင်ရှားတော်မူသော သခင်ယေရှုသည် သင်၏မျက်စိမြင်ပြန်စေခြင်းငှါ ၎င်း၊ သင့်ကိုသန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်စေခြင်းငှါ၎င်း ငါကို စေခန့်တော်မူသည်ဟုပြောဆို၏။
¹⁸ ထိုခဏ၌ ရှောလု၏ မျက်စိမှ ငါးကြေးကွာ ကျသကဲ့သို့ဖြစ်၍၊ မျက်စိမြင်ပြန်သဖြင့်ထ၍ ဗတ္တိဇံ ကိုခံပြီးလျှင်၊ အစာအာဟာရကို သုံးဆောင်၍ အားဖြည့် လေ၏။
¹⁹ ထိုနောက်ရှောလုသည် ဒမာသက်မြို့၌ရှိသော တပည့်တော်တို့ နှင့်အတူ ကာလအတန်အရာနေ၍၊
²⁰ ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ် ကြောင်းကို တရားစရပ်တို့၌ မဆိုင်းမလင့် ဟောလေ၏။
²¹ ကြားသောသူအပေါင်းတို့သည် အံ့ဩ၍၊ ဤ သူကား၊ ထိုသခင်ကို ပဌနာပြုသောသူတို့ကို ယေရုရှလင် မြို့၌ ဖျက်ဆီးသည် သာမက၊ ထိုသူများကိုချည်နှောင်၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့ထံသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းငှါ ဤအရပ် သို့ လာသောသူဖြစ်သည် မဟုတ်လောဟု ဆိုကြ၏။
²² ရှောလုသည်လည်း အားတိုးပွားသဖြင့် ဒမာသက်မြို့၌နေသော ယုဒလူတို့သည် ပြောသမျှသော စကားကိုချေ၍၊ ယေရှုသည် ခရစ်တော် ဖြစ်ကြောင်းကို ထင်ရှားစွာပြ၏။
²³ ကာလကြာမြင့်ပြီးမှ၊ ရှောလုကိုသတ်အံ့သောငှါ၊ ယုဒလူတို့ သည်အချင်းချင်းတိုင်ပင်ကြ၏။
²⁴ ထိုအကြံအစည်ကို ရှောလုသည်သိ၏။ သူ့ကို သတ်အံ့သောငှါ မြို့တံခါးတို့ကို နေ့ညဉ့်မပြတ် စောင့်ကြ သောကြောင့်၊
²⁵ တပည့်တော်တို့သည် ညဉ့်အခါသူ့ကိုယူ၍ တောင်း၌ ထည့်ပြီးလျှင် မြို့ရိုးပေါ်က လျှော့ချကြ၏။
²⁶ ယေရုရှင်လင်မြို့သို့ရောက်သောအခါ၊ တပည့် တော်တို့နှင့် ပေါင်းဘော်မည်ပြုသော်၊ သူသည် တပည့်တော်ဖြစ်ကြောင်းကို တပည့်တော် အပေါင်းတို့ သည် မယုံသဖြင့် သူ့ကိုကြောက်ရွံ့ကြ၏။
²⁷ ထိုအခါဗာနဗသည် သူ့ကိုခေါ်၍ တမန်တော် များထံသို့ ပို့ဆောင်ပြီးလျှင်၊ အထက်ကရှောလုသည် လမ်းခရီး၌ သခင်ဘုရားကို မြင်သည်ဟူ၍၎င်း၊ သူ့အားမိန့်တော်မူသည်ဟ၍၎င်း၊ ဒမာသက်မြို့၌ ယေရှု၏နာမတော်ကိုအမှီပြုလျက်၊ ရဲရင့်စွာဟောသည်ဟူ၍၎င်းပြောလေ၏။
²⁸ ထိုနောက်မှ ရှောလုသည် ယေရုရှလင်မြို့၌ တမန်တော်တို့နှင့် ပေါင်းဘော်၍၊ သခင်ယေရှု၏ နာမတော်ကိုအမှီပြု၍ ရဲရင့်စွာ ဟောလျက် နေ၏။
²⁹ ဟေလေနစ်လူတို့နှင့် နှီးနှောပြောဆိုသဖြင့်၊ ထိုသူတို့သည် ရှောလုကိုသတ်မည်ဟု အားထုတ်ကြ၏။
³⁰ ထိုအကြောင်းကို ညီအစ်ကိုတို့သည် ကြားသိ လျှင်၊ ရှောလုကို ကဲသရိမြို့သို့ပို့၍ တာရှုမြို့ တိုင်အောင် စေလွှတ်ကြ၏။
³¹ ထိုအခါယုဒပြည်၊ ဂါလိလဲပြည်၊ ရှမာရိပြည် အရပ်ရပ်တို့တွင် အသင်းတော်တို့သည် ငြိမ်သက်၍ တည်ဆောက်ခြင်းရှိကြ၏။ သခင်ဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ ခြင်း၌၎င်း၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အဆုံးအမ၌ ၎င်း၊ မွေ့လျော်သောအားဖြင့် ပွားများကြ၏။
³² ပေတရုသည် အရပ်ရပ်တို့ကို လှည့်လည်သည် တွင် သန့်ရှင်းသူ တို့ရှိရာ လုဒ္ဒမြို့သို့ရောက်လေ၏။
³³ ထိုအရပ်၌ အဲနေအမည်ရှိသော တုံးလုံးနေ သော သူတယောက်ကိုတွေ့လျှင်၊ အဲနေ၊ ယေရှုခရစ်သည် သင့်အားချမ်းသာပေးတော်မူ၏။
³⁴ ထ၍အိပ်ရာကိုပြင်လော့ဟု ပေတရုဆိုသော်၊ ထိုသူသည် ချက်ခြင်းထ၏။
³⁵ လုဒ္ဒမြို့နှင့်ရှာရုန်မြို့၌ နေသောသူ အပေါင်း တို့သည် ထိုသူကို မြင်၍ သခင်ဘုရားထံတော်သို့ ပြောင်းလဲကြ၏။
³⁶ ယုပွေမြို့၌ ဒေါ်ကာဟုဆိုလိုသော တဗိသ အမည်ရှိသော တပည့်တော်မ တယောက်ရှိ၏။ ထိုမိန်းမ သည် ကောင်းသောအကျင့်၊ စွန့်ကြဲခြင်း အကျင့်နှင့် ပြည့်စုံလျက်၊
³⁷ ထိုအခါ၌နာ၍သေလေ၏။ အလောင်းကို ရေချိုးပြီးလျှင် အထက်ခန်း၌တင်ထားကြ၏။
³⁸ လုဒ္ဒမြို့သည် ယုပွေမြို့နှင့် နီးသည်ဖြစ်၍ ထိုမြို့၌ ပေတရု ရှိကြောင်းကို တပည့်တော်တို့သည်ကြားလျှင်၊ ပေတရုသည် အလျင်အမြန် ကြွလာပါမည် အကြောင်း လူနှစ်ယောက်ကို စေလွှတ်၍ တောင်းပန် ကြ၏။
³⁹ ပေတရုသည် ထ၍ထိုသူတို့နှင့် အတူလိုက်လေ ၏။ ရောက်လျှင် အထက်ခန်းသို့ခေါ်ပင့်၍ မုတ်ဆိုးမ များတို့သည် ငိုကြွေးလျက်၊ သူတို့နှင့်အတူ ဒေါ်ကာရှိ စဉ်အခါလုပ်ခဲ့သော အင်္ကျီနှင့် အဝတ်များကို ပြလျက် ရှိကြ၏။
⁴⁰ ပေတရုသည် ထိုသူအပေါင်းတို့ကို ပြင်သို့ထွက် စေသည်နောက်၊ ကိုယ်တိုင်ဒူးထောက်၍ ဆုတောင်း ပဌနာပြုပြီးလျှင်၊ ထိုအလောင်းသို့ မျက်နှာလှည့်၍၊ တဗိသ၊ ထလော့ဟုဆိုလေ၏။ ထိုမိန်းမ သည် မျက်စိကို ဖွင့်၍ ပေတရုကိုမြင်လျှင် ထ၍ထိုင်၏။
⁴¹ ပေတရုသည် မိမိလက်ကို သူ့အားပေး၍ ချီကြွပြီးမှ၊ သန့်ရှင်း သူတို့နှင့် မုတ်ဆိုးမတို့ကိုခေါ်၍ အသက်ရှင်လျက်ရှိသော ထိုမိန်းမကို ပြလေ၏။
⁴² ထိုအကြောင်းကို ယုပွေမြို့၌ အနှံ့အပြား သိကြ ၍၊ လူများတို့သည် သခင်ဘုရားကိုယုံကြည်ခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။
⁴³ ပေတရုသည် ယုပွေမြို့၌ရှိမုန်အမည်ရှိသော သားရေ လုပ်သမားနှင့်အတူ ကြာမြင့်စွာနေ၏။

 

၉:၁–၃၁ တာဆုမြို့သား ရှောလု၏ ယုံကြည်ခြင်း

ရှောလုသည် စတီဖန်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခွင့်ပြုခဲ့သူ (၈:၁) နှင့် ယေရုရှလင်ရှိ ခရစ်ယာန်များကို ပြင်းထန်စွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သူ (၈:၃) ဖြစ်သည်။ သူသည် ဒမာသက်မြို့သို့ ထွက်ပြေးသွားသူများကိုပါ ဖမ်းဆီးရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် လမ်းတွင် သူ၏ဘဝသည် အပြီးအပိုင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ညှဉ်းဆဲသူသည် ညှဉ်းဆဲခံရသူ ဖြစ်လာပြီး ယေရှုအတွက် သက်သေဖြစ်လာသည်။ ဒမာသက်လမ်းတွင် ရှောလုသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ခံစားခဲ့ပြီး ထိုကျေးဇူးတော်သည် သူ၏ တစ်ဘဝစာ အမှုတော်ကို အလင်းပေးခဲ့သည်။

9:1–31

Conversion of Saul of Tarsus

Saul was the man who approved the murder of Stephen (8:1) and who was involved in the great persecution against Christians in Jerusalem (8:3). And he was even ready to deal with those who fled to Damascus, but on the road his life changed forever. The persecutor became the persecuted and became a witness for Jesus. On the way to Damascus Saul experienced the gift of divine grace that enlightened and determined his entire ministry.

 

၉:၁–၉။ ဒမာသက်လမ်း - ရှောလုယုံကြည်ခြင်း။ ဖိလိပ္ပုသည် ဧဝံဂေလိဆရာအဖြစ် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေစဉ် (၈:၄၀) ရှောလုသည် သခင်ယေရှု၏ တပည့်များကို လူသတ်ခြိမ်းခြောက်မှုများဖြင့် အသက်ရှူနေဆဲဖြစ်သည် (၉:၁)။ သူသည် အလင်းသစ်ကို လက်မခံသော အစွန်းရောက် အခြေခံဝါဒီတစ်ဦးအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည် (၁တိ ၁:၁၃)။ ခရစ်ယာန်များကို ညှဉ်းဆဲခြင်းအားဖြင့် ရှောလုသည် သူတို့၏သခင်ကို အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ရှုံးနိမ့်သွားမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သူတိုက်ခိုက်နေသော ပြိုင်ဘက်သည် အနိုင်မရှုံးနိုင်သူဖြစ်ပြီး ကရုဏာနှင့် ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် သူ့ကို ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည် (၁တိ ၁:၁၃–၁၄)။

9:1–9. The Damascus Road: Saul Converted. While Philip continued his work as an evangelist (8:40), Saul was still intent on persecuting Christians. The text describes this in the vivid terms of breathing murderous threats against the Lord’s disciples (9:1). He remained a zealous fundamentalist closed to new light (1 Tim. 1:13). By persecuting the Christians, who are here called the disciples of the Lord, Saul was really fighting against their Master. He would be defeated, however, because he was up against an undefeated opponent who would reach him through His mercy and grace (1 Tim. 1:13–14).

 

ယုဒဘာသာသည် ဖာရိရှဲများ၊ ဆဒ္ဒုကဲများကဲ့သို့ မတူညီသော ဂိုဏ်းခွဲများကို ယုဒဓလေ့ထုံးတမ်းများကို လေးစားသမျှ သည်းခံခဲ့သည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ဗိမာန်တော်၏ တန်ဖိုးများကို ဆန့်ကျင်သော “လမ်း” ဟုခေါ်သော ဂိုဏ်းခွဲသစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည် (တမန်တော် ၂၄:၁၄)။ ၎င်းကို “လမ်း” ဟုခေါ်ခြင်းမှာ ကယ်တင်ခြင်းလမ်းဖြစ်သောကြောင့် (၁၆:၁၇)၊ သခင်၏လမ်း (၁၈:၂၅)၊ ဘုရားသခင်၏လမ်း (၁၈:၂၆) ဟု ဖော်ပြသည်။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ အခြေခံကို အလင်းပေးသည်- (၁) ကျင့်ဝတ်အရ ဘဝနေထိုင်ပုံလမ်း၊ ဖြစ်တည်ပုံလမ်း (မဿဲ ၇:၁၃–၁၄၊ ၂၂:၁၆၊ လု ၂၁:၃၂ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)၊ လျှောက်လှမ်းရမည့်လမ်း (ယော ၁၂:၃၅၊ ဂလာတိ ၅:၁၆၊ ဧ ၅:၂၊ ၈)၊ (၂) ခရစ်တော်ဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်တွင် ယေရှုပင်ဖြစ်သည် (ယော ၁၄:၆၊ ကောလောသဲ ၂:၆၊ဟေဗြဲ ၁၀:၂၀)၊ (၃) ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်တွင် ဘုရားသခင်ထံသို့ ဦးတည်သောလမ်း (လု ၁:၇၉၊ ယော ၁၄:၄၊ ၆၊ ဟေဗြဲ ၉:၈)၊ ကယ်တင်ခြင်းလမ်း (တမန်တော် ၁၆:၁၇)၊ ငြိမ်သက်ခြင်းရရှိရန် လမ်း (လု ၁:၇၉၊ ရော ၃:၁၇) ဖြစ်သည်။

Judaism was tolerant of different religious sects, such as the Pharisees or Sadducees, but only insofar as they were respectful of Jewish traditions. But here an emerging sect (Acts 24:14) called “the Way” opposed the values of the temple. It is called “the Way” because it was the way of salvation (16:17), the way of the Lord (18:25), the way of God (18:26). The expression sheds light on the foundation of Christianity: (1) ethically it is a way of living life, a way of being (Matt. 7:13–14; 22:16; cf. 21:32), a path on which one must walk (John 12:35; Gal. 5:16; Eph. 5:2, 8); (2) in a christological sense, it is Jesus (John 14:6; Col. 2:6; Heb. 10:20); and (3) in a soteriological sense, it is the path that leads to God (Luke 1:79; John 14:4, 6; Heb. 9:8), the way to salvation (Acts 16:17), the way to achieve peace (Luke 1:79; Rom. 3:17). As a pure traditionalist, Saul could not tolerate this new Way.

 

ဓလေ့ထုံးတမ်းစွဲလမ်းသူ ရှောလုသည် ဤလမ်းသစ်ကို သည်းမခံနိုင်ပေ။ ယုဒဧဝံဂေလိဧဝံဂေလိတရားကို ယုဒပြည်ပြင်ပတွင် ဆက်လက်ညှဉ်းဆဲရန်အတွက် ရှောလုသည် ယုဒအမှူးကြီးနှင့် အမျိုးကြီးအရာရှိအဖွဲ့ထံမှ ယေရှု၏နောက်လိုက်များ (လမ်းမှားရောက်နေသော ယုဒလူများဟု ယူဆသူများ) ကို ဖမ်းဆီးပြီး ယေရုရှလင်သို့ ပြန်ပို့၍ တရားစီရင်နိုင်ရန် တရားဝင်စာရွက်စာတမ်းများ လိုအပ်ခဲ့သည် (တမန်တော် ၉:၁–၂)။ အမျိုးသမီးများလည်း ညှဉ်းဆဲခံရသည် (အပိုဒ် ၂)။ အကြောင်းမှာ ခရစ်ယာန်ဘာသာတွင် အစပိုင်းမှစ၍ အမျိုးသမီးများ အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည် (၁:၁၄)။

To continue his persecution against Christians outside of Judea, Saul needed official documentation from the Jewish high priest and Sanhedrin authorizing him to arrest the followers of Jesus (who were seen as wayward Jews) and to transfer them back to Jerusalem to be tried and punished (Acts 9:1–2). Women were included in the persecution (v. 2), probably because of the important role they played in Christianity from the very beginning (1:14).

 

ဒမာသက်သို့ လမ်းတွင် ရှောလုသည် ကောင်းကင်မှ အလင်းတစ်ခု မြင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ထင်ရှားခြင်းပင် ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၆:၁၊ လု ၃:၂၂၊ ယော ၁:၂၂၊ ၃:၂၇၊ ၃၁ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ယေရှုသည် လူတိုင်းကို နာမည်နှင့် သိတော်မူသည်။ ဤကိစ္စတွင် ရှောလု၏နာမည်ကို နှစ်ခါခေါ်တော်မူသည်။ နာမည်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါ်ခြင်းသည် ယေရှု၏ အလေးအနက်ထား တောင်းဆိုခြင်းကို ပြသည်။ ထို့နောက် ရှောလုကို အဘယ်ကြောင့် ညှဉ်းဆဲနေသနည်းဟု မေးတော်မူသည် (တမန်တော် ၉:၄၊ မဿဲ ၂၅:၄၀ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ရှောလုသည် မေးခွန်းနှစ်ခု မေးခဲ့သည်။ ပထမမေးခွန်းမှာ သခင်ဟူသည် မည်သူနည်း ဖြစ်သည်။ ယေရှုက “ငါခရစ်တော် ယေရှုပေ” ဟု ဖြေတော်မူသည်။ “ငါသည် ဖြစ်သည်” (egō eimi) ဟူသော စကားသည် ယေရှု၏ မူလအရင်းအမြစ် ငါသည်ဖြစ်သည် (ယော ၈:၅၈) ဟူသော အမှန်တရားကို သတိပေးသည်။ ဒုတိယမေးခွန်းကို အချို့လက်ရေးမူများတွင် မတွေ့ရသော်လည်း ရှောလု၏ ရူပါရုံဇာတ်လမ်း၏ နောက်ထပ်တစ်ခုတွင် ဖော်ပြထားသည် (တမန်တော် ၂၂:၁၀)။ ဤမေးခွန်းသည် ရှောလု၏ လက်နက်ချခြင်းကို ဆိုလိုပြီး ဘုရားသခင်အပေါ် လေးစားမှုကို ပြသသည်။ ယုံကြည်သူတိုင်း နံနက်တိုင်း ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် မေးသင့်သော မေးခွန်းဖြစ်သည်- “သခင်၊ ကိုယ်တော်အလိုတော်ရှိသည်မှာ အဘယ်နည်း”။

On his way to Damascus, Saul saw a light coming from heaven. This was clearly a manifestation of God (cf. Matt. 16:1; Luke 3:22; John 1:22; 3:27, 31). Jesus knows each of us by name, and in this instance, He spoke Saul’s name twice. The repetition of his name shows insistence on the part of Jesus. He then asked Saul why he was persecuting Him (Acts 9:4; see Matt. 25:40). Saul asked two questions, first inquiring who the Lord was. Jesus answered, “I am [egō eimi] Jesus.” The phrase reminds us of the true identity of Jesus as the great I Am (John 8:58). The second question is not found in some manuscripts of Acts, though it is mentioned in one of the two other accounts of the vision in Acts (Acts 22:10). This question implied Saul’s surrender and demonstrated his measure of respect for God. It is a question every believer should place before God every morning: “Lord, what do You want me to do?”

 

ယေရှုသည် ဒမာသက်လမ်းတွင် ရှောလုထံ ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွန်းတော်မူသော်လည်း သူ့ကို အသင်းတော်နှင့် ခွဲထွက်၍ လွတ်လပ်သော အမှုတော်လုပ်ရန် မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။ ရှောလုသည် အသင်းတော်၏ အမှုတော်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်။ အသင်းတော်အားဖြင့်သာ သူ၏မျက်စိ ပြန်လည်ကုစားခြင်း (အပိုဒ် ၁၈)၊ နှစ်ခြင်းခံခြင်းအားဖြင့် ပါဝင်ခြင်း (အပိုဒ် ၁၈)၊ သင်ယူခြင်း (အပိုဒ် ၁၉၊ ၁ကော ၁၅:၃ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ) ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။ သူသည် သခင်နှင့် အသင်းတော်နှင့် ဆက်ဆံရေးကို အမြဲသစ္စာရှိခဲ့သည် (ဂလာတိ ၂:၂၊ ၉)။ အလင်းရှိသည်ဟု ထင်မှတ်နေသူသည် ယခု မျက်ကန်းဖြစ်သွားသည် (ဂလာတိ ၁:၁၄၊ တမန်တော် ၉:၈ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ သူသည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ မျက်စိကို ပြန်လည်ရရှိမည် (အပိုဒ် ၉)။

Though Jesus appeared to Saul on the road to Damascus, He did not request that Saul work independently of His organized church in some type of independent ministry. Saul was to be at the service of the church. It was through its auspices that he was to recover his eyesight (v. 18), to join through baptism (v. 18), and to be instructed (v. 19; cf. 1 Cor. 15:3). He was always loyal to this relationship to the Lord and His church (Gal. 2:2, 9). He who believed he was enlightened was now blind (Gal. 1:14; cf. Acts 9:8), and he would recover his physical and spiritual sight through conversion (v. 9).

 

၉:၁၀–၁၉။ အနနိယသည် ရှောလုကို နှစ်ခြင်းပေးသည်။ နှစ်ထပ်ရူပါရုံ (အပိုဒ် ၁၀၊ ၁၂) ကြောင့် ရှောလုနှင့် အနနိယ တွေ့ဆုံနိုင်ခဲ့သည်။ အနနိယသည် သခင်က ရှောလုမျက်ကန်းဖြစ်နေသည်ဟု ပြောသော်လည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ဖော်ပြခဲ့သည် (အပိုဒ် ၁၂)။ ရှောလုသည် ခရစ်ယာန်များအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်သင်္ကေတဖြစ်သည် (ဂလာတိ ၁:၁၃၊ ၁တိ ၁:၁၃)။ ဤနေရာတွင် ခရစ်ယာန်များကို ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို ပဌနာပြုသူများ ဟု ခေါ်သည် (တမန်တော် ၉:၁၄)။ ယေရှု၏နာမတော်ကို ပဌနာပြုခြင်း သို့မဟုတ် ဆုတောင်းခြင်းသည် လမ်းသစ်၏ ထူးခြားချက်ဖြစ်သည် (တမန်တော် ၇:၅၉–၆၀၊ ၂၂:၁၆၊ ၁ကော ၁:၂)။

9:10–19. Ananias Baptizes Saul. A twofold vision (vv. 10, 12) made possible the encounter between Saul and Ananias. Ananias expressed his fear even though the Lord told him that Saul was blind (v. 12). Saul was a symbol of terror to Christians (Gal. 1:13; 1 Tim. 1:13), who here are referred to as those who call on God’s name (Acts 9:14). Invoking the name of Jesus or praying to Him was a characteristic of the new Way (Acts 7:59–60; 22:16; 1 Cor. 1:2).

 

ရှောလုကို ယခုခေါ်ဆောင်သော တာဝန်ကို ရှင်းလင်းစွာ သတ်မှတ်ပေးထားသည် (တမန်တော် ၉:၁၅)။ သူ၏ပထမတာဝန်မှာ ယေရှု၏နာမတော်ကို တပါးအမျိုးသားများအား သိစေရန် (သက်သေခံရန်) ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ တမန်တော်များကို အပ်နှံထားသော တာဝန်နှင့် ကိုက်ညီသည် (၁:၈၊ မဿဲ ၂၈:၁၀ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ဖာရိရှဲများ၏ အမြင်တွင် တပါးအမျိုးသားများသည် ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်သည်။ ပညတ်တော်ကို မသိသူများလည်း ထိုနည်းတူပင် (ယော ၇:၄၉)။ ရှောလုသည် ရှင်ဘုရင်များရှေ့တွင်လည်း သက်သေခံရမည်။ ထိုလူအမျိုးအစားကို ခရစ်ယာန်သက်သေခံခြင်းတွင် များသောအားဖြင့် လျစ်လျူရှုခံရတတ်သည်။ ဣသရေလလူမျိုးရှေ့တွင်လည်း သက်သေခံရမည်။ သူသည် ထိုသူများနှင့် စတင်၍ သူတို့၏ တရားတိုက်များတွင် သင်ကြားခဲ့သည် (တမန်တော် ၉:၂၀၊ ၁၃:၁၄၊ ၁၄:၁၊ ၁၇:၁–၂၊ ၁၀၊ ၁၈:၄၊ ၁၉၊ ၂၆၊ ၁၉:၈ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ပယ်ရှားခြင်း မပြုခဲ့ပေ (ရော ၁၁:၁)။ သူသည် အမှုတော်အတွင်း များစွာ ဆင်းရဲဒုက္ခရင်ဆိုင်ရမည် (အပိုဒ် ၁၆)။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၊ ကျောက်နှင့်ခဲဖြင့် ပစ်ပေါက်ခြင်း၊ သင်္ဘောပျက်ခြင်း (၂ကော ၁၁:၈၊ ၂၃–၂၇၊ ဂလာတိ ၄:၁၃–၁၅) ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာသာမက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆင်းရဲဒုက္ခ (၂ကော ၁၁:၂၈၊ ၂တိ ၁:၁၁–၁၂) လည်း ခံစားရမည်။ အနနိယသည် ယုံကြည်သူသစ်ကို “ညီအစ်ကို ရှောလု” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည် (တမန်တော် ၉:၁၇)။ ဤစကားဖြင့် ရှောလုကို ခရစ်ယာန်အသိုက်အဝန်းထဲသို့ ကြိုဆိုပြီး နှစ်ခြင်းခံခြင်းအားဖြင့် ပါဝင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ရှောလုသည် တမန်တော်များကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝခဲ့သည် (၂:၄)။ သူသည် ဒမာသက်မြို့ရှိ တပည့်များနှင့်အတူ နေထိုင်၍ ယုံကြည်ခြင်းသစ်ကို သင်ယူခဲ့သည်။

The mission to which Saul was now called was well defined (Acts 9:15). His first duty was to make known (to be a witness to) the name of Jesus to the Gentiles in accordance with the mission entrusted to the apostles (1:8; cf. Matt. 28:10). In the eyes of the Pharisees, the Gentiles were despicable, as were those who did not know the law (John 7:49). Saul was also to testify before kings—another category of people often neglected in Christian witnessing—and before the Israelites. It is with them that he began his ministry by teaching in their synagogues (Acts 9:20; cf. 13:14; 14:1; 17:1–2, 10; 18:4, 19, 26; 19:8) because God had not rejected them (Rom. 11:1). He was to suffer a great deal during his ministry (v. 16), not only physically through torture, stonings, and shipwreck (2 Cor. 11:8, 23–27; Gal. 4:13–15) but also emotionally (2 Cor. 11:28; 2 Tim. 1:11–12). Ananias referred to the new convert as “Brother Saul” (Acts 9:17). With these words, Saul was welcomed into the Christian community and invited to join it through baptism. Saul was then filled with the Holy Spirit, as were the apostles (2:4). He remained in the company of the disciples in Damascus to learn about his new faith.

 

၉:၂၀–၂၂။ ရှောလုသည် ခရစ်တော်ကို ဟောပြောသည်။ နှစ်ခြင်းခံပြီးနောက် ရှောလုသည် အသင်းတော်၏ တာဝန်ထဲသို့ မိတ်ဆက်ခံရသည်။ သူသည် နှောင့်နှေးခြင်း မပြုဘဲ ချက်ချင်းနာခံခဲ့သည် (တမန်တော် ၂၆:၁၉–၂၀၊ ဂလာတိ ၁:၁၅–၁၆)။ နာခံခြင်းသည် ယုံကြည်ခြင်း၏ ပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည် (ရော ၁:၅)။ ရှောလုသည် ခရစ်တော်ကို ဟောပြော (kēryssō) ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံခဲ့သည်။ ခရစ်တော်ကို ဟောပြောခြင်းသည် ဧဝံဂေလိတရားဟောပြောခြင်းနှင့် အတူတူပင် (၁သက် ၂:၉)။ ဟောပြောခြင်းဆိုသည်မှာ ခရစ်တော်၏ အသေခံခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ် (၁ကော ၁:၂၃၊ ဂလာတိ ၂:၂၀) နှင့် ဘုရားသခင်၏ သားတော်အဖြစ် ဂုဏ်ကျက်သရေ (၂ကော ၁:၁၉) နှင့် သခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်း (၂ကော ၄:၅) ကို သင်ကြားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသင်ကြားခြင်းကို kērygma သို့မဟုတ် ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်း၏ အဆုံးအမတော် ဟု ခေါ်သည် (ရော ၁၆:၂၅–၂၆၊ ၁ကော ၂:၄–၅)။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအမှုတော်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် စေလွှတ်ခြင်းခံရသည် (ရော ၁၀:၁၅)။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းသည် ယေရှု၏ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ယုံကြည်ရုံသက်သက်မျှမဟုတ်၊ အသက်ရှင်ပုံသစ်ဖြင့် ထင်ရှားသော သူ၏အဆုံးအမများကို လက်ခံခြင်းဖြစ်သည် (ဂလာတိ ၁:၁၆၊ ၂:၂၀)။

9:20–22. Saul Preaches Christ. With his baptism, Saul was introduced to the mission of the church. He did not procrastinate but immediately obeyed the call (Acts 26:19–20; Gal. 1:15–16). Obedience is a form of faith (Rom. 1:5). Saul preached or proclaimed (kēryssō) Christ, attesting Him as the Son of God. Proclaiming Christ is equivalent to proclaiming the gospel (1 Thess. 2:9). The proclamation is in fact teaching the meaning of Christ’s death (1 Cor. 1:23; Gal. 2:20) and His dignity as the Son of God (2 Cor. 1:19) and as Lord (2 Cor. 4:5). This teaching (1 Tim. 2:7; 2 Tim. 1:11; 2 Pet. 2:5) was known as the kērygma or the doctrine of the Christian faith (Rom. 16:25–26; 1 Cor. 2:4–5). We are sent to fulfill this ministry (Rom. 10:15). Thus, faith in Christ is not merely a matter of believing in the Person of Jesus; it is the acceptance of His teaching that expresses itself in a new way of life (Gal. 1:16; 2:20).

 

၉:၂၃–၂၅။ ရှောလု အသေမခံရ၍ လွတ်မြောက်သည်။ “ရက်များစွာ” (hēmerai hikanai၊ အပိုဒ် ၂၃) ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို “ရက်အနည်းငယ်” (hēmeras tinas၊ အပိုဒ် ၁၉) နှင့် ခွဲခြားရမည်။ ၎င်းသည် အာရာဘီယတွင် ရှောလု နေထိုင်ခဲ့သည့်အချိန်ကို ခွင့်ပြုသည် (ဂလာတိ ၁:၁၇–၁၈)။ ဤနေရာတွင် အခြားသူများကို သတ်ရန် မကြောက်ရဲခဲ့သူ (တမန်တော် ၂၂:၄၊ ၂၆:၁၀) သည် ယခု သတ်ဖြတ်ခံရမည့် ပစ်မှတ်ဖြစ်လာသည်။ ဒမာသက်မြို့ရှိ ယုဒလူများသည် မြို့အုပ်ထံမှ အကူအညီ ရယူ၍ ရှောလု မလွတ်မြောက်စေရန် မြို့တံခါးများတွင် စောင့်ကြပ်ကြသည် (၂ကော ၁၁:၃၂–၃၃)။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူလာရောက်ညှဉ်းဆဲရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော ဒမာသက်မြို့ခရစ်ယာန်များ၏ အကူအညီဖြင့်သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

9:23–25. Saul Escapes Death. The reference to hēmerai hikanai (“many days” or “quite some time”; v. 23) is to be differentiated from that of hēmeras tinas (“some days” or “several days”; v. 19). It allows for the time needed for Saul’s sojourn in Arabia (Gal. 1:17–18). Here the one who had not been afraid to kill others (Acts 22:4; 26:10) was now the object of a plot to kill him. The Jews of Damascus had probably obtained favors from the governor of the city to place guards at the gates in order for Saul not to escape (2 Cor. 11:32–33). Because of this, he owed his survival to those in Damascus whom he had come to persecute.

 

၉:၂၆–၃၀။ ယေရှုရှမ်းမှ ရှောလု။ အာရေဗီ၌ သုံးနှစ်နေပြီးမှ ယေရှုရှမ်းသို့ ပြန်လာသောအခါ၊ ရှောလုကို သူရဲကောင်းတစ်ဦးအလား ဧည့်ခံခြင်းမရှိခဲ့ပေ (တမန်တော်ဝတ္ထု ၉:၂၆)။။ အသင်းတော်သည် အလွန်ခံစားခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ပြောင်းလဲခြင်းကို သံသယဝင်ကာ၊ ဤသည်မှာ ခရစ်ယာန်များကို ဖမ်းဆီးရန် ရှမ်းနှင့်ဒရင်ကောင်စီ၏ လှည့်ကွက်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြ၏။ ဗာနဗာသည် အားပေးခြင်း၏သားဟု သင့်တင့်စွာ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရသူဖြစ်ပြီး (၄:၃၆)၊ ရှောလုကို တမန်တော်များထံ ခေါ်ဆောင်သွားသူမှာ သူပင်ဖြစ်၏။ “တမန်တော်များ” ဟူသော စကားလုံးသည် ကျယ်ပြန့်သော်လည်း၊ သူတွေ့ဆုံခဲ့သူမှာ ပေတရုနှင့် ယာကုပ်တို့သာ ဖြစ်၏ (ဂလာတိ ၁:၁၈–၁၉၊ တမန်တော်ဝတ္ထု ၁၅:၁၃ နှိုင်းယှဉ်)။ ဗာနဗာက ရှောလုကို တမန်တော်များထံ ခေါ်ဆောင်လာသည်ဟု လုကာက ဆိုခြင်းဖြင့် အသင်းတော်၏စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် ရှောလုနှင့် တမန်တော်များအကြား သဟဇာတဖြစ်မှုကို ထင်ရှားစေခဲ့၏။ သူသည် ရှောလု၏အတွေ့အကြုံ၊ အထူးသဖြင့် ထမြောက်သောခရစ်တော်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်ကို diēgēsato (အသေးစိတ်ရှင်းပြသည်၊ အသေးစိတ်ဖော်ပြသည်၊ ပြောပြသည်) ပြုခဲ့၏ (အခန်းငယ် ၂၇)။ ဤသည်မှာ ရှောလု၏ နောင်လာမည့်အာဏာကို တည်ထောင်ရန် အရေးကြီး၏ (၁ကော ၉:၁၊ ဂလာတိ ၁:၁၊ ၁၁–၁၂၊ ၁၅)။ ဒမာသက်လမ်းပေါ်တွင် ခရစ်တော်ကို မြင်ခဲ့သဖြင့် ရှောလုသည်လည်း ယေရှု၏ထမြောက်ခြင်း၏ သက်သေဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်၏ (တမန်တော်ဝတ္ထု ၁:၂၂)။ ဗာနဗာ၏ မိတ်ဆက်ပြီးနောက် ရှောလုသည် တမန်တော်များနှင့် လွတ်လပ်စွာ အတူလျှောက်လှမ်းခဲ့၏ (၉:၂၈)။

9:26–30. Saul at Jerusalem. On returning to Jerusalem after three years in Arabia (Gal. 1:18), Saul was not received as a hero (Acts 9:26). His conversion was in doubt because the church had suffered much and suspected that this may have been a ploy of the Sanhedrin to capture them. Barnabas was appropriately called the son of encouragement (4:36), and it was he who introduced Saul to the apostles. This terminology is rather broad because he saw only Peter and James (Gal. 1:18–19; cf. Acts 15:13). By saying that Barnabas brought him to the apostles, Luke called attention to the unity of the church and the bond of harmony between Saul and the apostles. He diēgēsato (from diēgeomai—“explained,” “described in detail,” or “told”) the experience of Saul and, in particular, his encounter with the risen Christ (v. 27). This is important in order to establish the forthcoming authority of Saul (1 Cor. 9:1; Gal. 1:1, 11–12, 15). Because he saw Christ on the Damascus road, Saul could also be said to be a witness of the resurrection of Jesus (Acts 1:22). After Barnabas’s introduction, Saul accompanied the apostles freely (9:28).

 

ရှောလုသည် ယခုအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းနှင့် ရှမ်းနှင့်ဒရင်ကောင်စီကို မကြောက်ရွံ့တော့ခြင်းသည် အံ့သြဖွယ်ဖြစ်၏။ အကြောင်းရင်းနှစ်ခုကို အကြံပြုနိုင်၏- (၁) ကာယပက ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းမဟုတ်တော့သဖြင့် ရှမ်းနှင့်ဒရင်ကောင်စီသည် ဧကရာဇ်ကလီဂူလ၏ ဘုရားကျောင်းအတွင်း သူ၏ကိုယ်တိုင်ရုပ်တုထားရန် အမိန့်ကို တားမြစ်ရန် ပို၍ဒုက္ခရောက်နေခြင်း။ (၂) ရှောလုသည် ရောမနိုင်ငံသားဖြစ်သဖြင့် ဖမ်းဆီးရန် ခက်ခဲခြင်း။ သူသည် စတေဖန်ကို သတ်ခဲ့သော ဟေလေနိစ်တို့နှင့် ငြင်းခုံခဲ့ပြီး ထိုသူတို့က သူ့ကိုလည်း သတ်လိုခဲ့ကြ၏ (အပိုဒ် ၂၉)။ ထိုအခါ ယုံကြည်သူများက ရှောလုသည် ယုဒပြည်ကဒေသကို ထွက်ခွာရန် ပိုကောင်းသည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြ၏။ စာသားအရ ဤဆုံးဖြတ်ချက်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒမဟုတ်ဘဲ (သူသည် အန္တရာယ်ကို ရဲဝံ့စွာ ရင်ဆိုင်ရန် အမြဲအသင့်ရှိသူဖြစ်၏) အသင်းတော်၏ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်၏။ သူသည် ကိုင်ဆာရဲယားမှ သင်္ဘောစီးကာ သူ၏မွေးရပ်မြို့ တာဆုတ်သို့ (၂၁:၃၉) ခရီးထွက်ခဲ့၏။ ထိုမှတစ်ဆင့် သူသည် သုရိယနှင့် ကိလိကိပြည်နယ်များတွင် ဩဇာလွှမ်းမိုးခဲ့၏ (ဂလာတိ ၁:၂၁–၂၂)။ ထိုနေရာများတွင် အသင်းတော်များ တည်ထောင်ခဲ့ဖွယ်ရှိ၏ (တမန်တော်ဝတ္ထု ၁၅:၂၃၊ ၄၁)။ ရှောလု နောက်တစ်ကြိမ် တမန်တော်ဝတ္ထုတွင် ပေါ်ထွက်လာခြင်းမတိုင်မီ ခြောက်နှစ်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့၏ (၁၁:၂၅)။

It is surprising that Saul was no longer apprehensive of the high priest or the Sanhedrin. Two main reasons can be suggested: (1) Caiaphas was no longer the high priest, and the Sanhedrin may have been troubled over something more disturbing: the need to dissuade Emperor Caligula from his order that a monument of himself be erected in the Jewish temple. (2) The fact that Saul was a Roman citizen also made it difficult to arrest him. We find Saul arguing with the Hellenists who had put Stephen to death and who wanted to kill him also (v. 29), at which point the believers decided that it would be better for Saul to leave Judea. The text suggests that the decision was not his own, considering that he was always ready to face danger with courage, but that of the church. He boarded a ship in Caesarea and traveled to Tarsus, his native city in Cilicia (21:39). From there he spread his influence throughout the provinces of Syria and Cilicia (Gal. 1:21–22), where he probably established churches (Acts 15:23, 41). Roughly six years would pass before Saul’s next appearance in Acts (11:25).

 

၉:၃၁။ အသင်းတော်တိုးပွားခြင်း။ ရှောလုထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အသင်းတော်သည် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ခံစားရခဲ့၏။ ယခင်ဒုက္ခ၏အကြောင်းရင်းကို စာသားတွင် တိကျစွာမဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ရှောလု သူတို့ထဲတွင် ရှိနေခြင်းက ယုဒအာဏာပိုင်များကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့ဖွယ်ရှိ၏။ လက်ရေးစာမူအချို့တွင် “အသင်းတော်” ဟု ဖတ်ရပြီး အချို့တွင် “အသင်းတော်များ” ဟု ဖတ်ရ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤစကားလုံးများသည် ယုဒဲယား၊ ဂါလိလဲနှင့် ရှမာရိယဒေသရှိ ယုံကြည်သူအားလုံးပါဝင်သော တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းကို ရည်ညွှန်း၏။ အသင်းတော်သည် ငြိမ်သက်ခြင်း၏ချည်နှောင်မှုဖြင့် စည်းလုံးညီညွတ်ခဲ့၏။ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း၌ တိုးပွားခဲ့၏။ ဤသည်မှာ ရိုသေလေးစားမှုနှင့် နာခံမှုပုံစံဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ ရှိနေခြင်းဖြင့် ထောက်မခံထား၏။ ရလဒ်အနေဖြင့် အသင်းတော်သည် တိုးပွားလာပြီး တည်ဆောက်ခြင်းခံရခဲ့၏။

9:31. The Church Prospers. With the departure of Saul, the church enjoyed peace. The text does not specify the reason for the earlier trouble, but probably the presence of Saul among them had upset the Jewish authorities. Some manuscripts read “church” and others “churches”; either way the terms designate an entity with universal meaning that includes all the believers in Judea, Galilee, and Samaria. The church was united in a bond of peace. It grew in the fear of the Lord, that is, an attitude of respect and obedience supported by the presence of the Holy Spirit. Consequently, the church grew and was being edified.

 

၉:၃၂–၁၂:၂၄

 ပေတရု၏အမှုတော် ပေါလု၏အမှုတော်ကို ဇာတ်ကြောင်းတွင် အာရုံစိုက်မည့်မတိုင်မီ လုကာသည် ပေတရု၏အမှုတော်အကြောင်း ရေးသားထား၏။ ပေတရုမှတစ်ဆင့် ထာဝရဘုရားသည် ကြီးမားသောနိမိတ်လက္ခဏာများ ပြုခဲ့ပြီး တပါးအမျိုးသားများထံ အဆုံးအဖြတ်ပေးသောနည်းဖြင့် လက်လှမ်းမီ၏။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပေတရုသည် ဖိလိပ္ပု၏အမှုတော်ကို ဆက်လက်ပြုခဲ့သလို ပေါလု၏အမှုတော်ကိုလည်း ကြိုတင်ခန့်မှန်းပေးခဲ့၏။

9:32–12:24

PETER’S MINISTRY

Before focusing his attention on the ministry of Paul in the narrative, Luke writes about Peter’s ministry. Through Peter the Lord performed mighty miracles and reached out in decisive ways to the Gentile communities. In a sense, Peter continued to do the ministry of Philip while at the same time anticipating the ministry of Paul.

 

၉:၃၂–၄၃

 ပေတရု၏နိမိတ်လက္ခဏာများ အစောပိုင်းတမန်တော်အသင်းတော်တွင် နိမိတ်လက္ခဏာများသည် အရေးကြီးသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ပြီး ယုဒနှင့် တပါးအမျိုးသားများထံ ဧဝံဂေလိတရားကြေညာခြင်းနှင့် ဆက်စပ်၏။ ရန်လိုသောပတ်ဝန်းကျင်တွင် တပည့်အနည်းငယ်အကြား ဘုရားသခင်၏ရှိနေခြင်းကို ထပ်မံအတည်ပြုခဲ့၏။ ဤနိမိတ်လက္ခဏာများသည် ယေရှု၏တန်ခိုးကို သက်သေခံခဲ့ပြီး သူ၏ထမြောက်ခြင်းကို ထပ်မံအတည်ပြု၏။ သူသည် ဝိညာဉ်ရေးနှင့် လူမျိုးရေးနာကျင်နေသူများကို ကုသပေးရန် အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်၏။

9:32–43

Peter’s Miracles

Miracles played a significant role in the early apostolic church and are associated with the proclamation of the gospel to both Jews and Gentiles. They reaffirmed the divine presence among the small group of disciples in a hostile environment. These miracles testified about the power of Jesus and served to reaffirm His resurrection. He was still alive bringing spiritual and physical healing to suffering humanity.

 

၉:၃၂–၃၅။ အဲနီးယပ်စ်အသက်ငြိမ်းခြင်း။ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းမရှိသဖြင့် အသင်းတော်သည် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ခံစားရပြီး ကိုယ်တော်၏တာဝန်ကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့၏။ ပေတရုသည် ယေရှုရှင်မှ ထွက်ခွာကာ ဧဝံဂေလိသတင်းကောင်းကို ဟောပြောရန် ပင်လယ်လမ်းအတိုင်း ခရီးထွက်ခဲ့၏။ ယောဟန်ကို ဖော်ပြထားခြင်းမရှိသဖြင့် သူတစ်ဦးတည်း ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ပြီး သွားခဲ့ဖွယ်ရှိ၏။ သူသည် လုဒ္ဒါ၊ ယောပါနှင့် ကိုင်ဆာရဲယားသို့ သွားရန် စီစဉ်ခဲ့၏ (၈:၄၀)။ ဖိလိပ္ပိ၏ခြေရာကို လိုက်ကာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ခရီးထွက်ခဲ့၏ (၉:၃၂)။ လမ်းတွင် ယောက်ျားတစ်ဦးကို ကုသပေးခဲ့ပြီး (အခန်းငယ် ၃၃–၃၄) မိန်းမတစ်ဦးကို ရှင်ပြန်ထမြောက်စေခဲ့၏ (၃၆–၄၁)။ ဧဝံဂေလိတရားကောင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးသည် ယောက်ျားမိန်းမနှစ်ဦးစလုံးအတွက် ရရှိနိုင်ကြောင်း ပြသခဲ့၏။ လုဒ္ဒါတွင် အသင်းတော်အသစ်တစ်ခုကို တွေ့ဆုံခဲ့၏ (အခန်းငယ် ၃၂)။ ဖိလိပ္ပိ၏ယုံကြည်သူများနှင့် ယေရှုရှမ်းမှ ထွက်ပြေးလာသူများ ပါဝင်ဖွယ်ရှိ၏ (၈:၁)။ သူတို့မှာ ဂရိအမည်ဖြစ်သော အဲနီးယပ်စ်ဟူသော အကြောင်းမှန်သူ၏အမည်အရ ဂရိယုဒများဖြစ်ဖွယ်ရှိ၏။ ပေတရုသည် ယုဒဓလေ့ရှိသူများကို ကုသပေးခဲ့သလို (၃:၁–၈ နှိုင်းယှဉ်) ဂရိဓလေ့ရှိယုဒများအကြား သူ၏နိုင်ငံခြားအမှုတော်ကို စတင်ခဲ့၏။ ဆရာဝန်လုကာသည် လူနာ၏အသေးစိတ်ကို ဖော်ပြထား၏- အပိုဒ် ၃ မှ လူသည် မွေးစမှ အကြောင်းမဲ့ဖြစ်ခဲ့ပြီး အေနယသည် ရှစ်နှစ်တိုင်တိုင် အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲနေခဲ့ရ၏ (၃:၂၊ ၉:၃၃)။ ဆီမုန်နှင့်မတူဘဲ (၈:၁၉) ပေတရုသည် အာရုံကို သူ့ထံမဆွဲယူဘဲ ယေရှုခရစ်တော်သည် ကုသပေးသူဖြစ်သည်ဟု ဆို၏ (၉:၃၄)။ ထို့နောက် ယေရှု၏နမူနာအတိုင်း ထပြီး အိပ်ရာခင်းရန် တိုက်တွန်းခဲ့၏။အဲနီးယပ်စ်သည် ဤမြို့သားများနှင့် ရှာရုန်ချိုင့်ဝှမ်းမှ လာရောက်သူများက ကောင်းစွာသိကြသူ ဖြစ်ရမည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် များစွာသောသူတို့သည် ထာဝရဘုရားထံ လှည့်လာကြ၏ (အခန်းငယ် ၃၅)။ သူတို့မှာ ယေရှုသည် ကတိတော်ရှင် မယ်ရှိယဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်လက်ခံခဲ့ကြသော ယုဒများဖြစ်၏။

9:32–35. Aeneas Healed. In the absence of persecution, the church enjoyed peace, which made it easier to fulfill its mission. Peter left Jerusalem to evangelize, traveling by way of the road leading to the sea. Apparently, he took the initiative to go alone; John is not mentioned. He was planning to go to Lydda, Joppa, and Caesarea (Acts 8:40), following the footsteps of Philip and traveling extensively (9:32). Along the way he healed a man (vv. 33–34) and resurrected a woman (vv. 36–41), showing that the benefits of the gospel are accessible to men and women. In Lydda he met a new community (v. 32), probably converts of Philip, along with some who fled Jerusalem (8:1). These were probably Jews of Greek origin because the paralytic’s name, Aeneas, is Greek. Peter began his foreign ministry among Jews of Greek tradition just as he had previously ministered to Jews of Jewish tradition—by healing a paralytic (cf. 3:1–8). Luke, a physician, provides details about the patient: the man in Acts 3 had been paralyzed since birth, and Aeneas had been bedridden for eight years (3:2; 9:33). Unlike Simon the sorcerer, who sought notoriety (Acts 8:19), Peter diverted the attention away from himself by saying that Jesus Christ was the One who healed the man (9:34). Then, following Jesus’s example, Peter urged him to stand and make his bed. Aeneas must have been well known by the inhabitants of this town as well as by those who had come from the rich valley of Sharon to see him. As a result, many turned to the Lord (v. 35). They were Jews who were persuaded that Jesus was indeed the promised Messiah.

 

၉:၃၆–၄၃။ ဒေါ်ကာ အသက်ပြန်ရှင်လာ။ တဘိသာကို ယောပါမြို့တွင် နေထိုင်သော တပည့်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရ၏။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် “တပည့်” ဟူသော စကားလုံးကို မိန်းမပုံစံဖြင့် ဤနေရာတွင်သာ သုံးထား၏။ သူ၏အမည်ကို ဒေါကဇီ (ဆတ်သငယ်) ဟု ဘာသာပြန်ထား၏။ သူသည် ကောင်းမှုများနှင့် ပြည့်စုံပြီး အလှူအတန်းပြုလုပ်ကာ လိုအပ်သူများကို အမြဲကူညီသူဖြစ်၏။ ရွေးချယ်ခံရသော အဲဗန်ဦးကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံသူဖြစ်၏ (တမန်တော်ဝတ္ထု ၆:၃)။ သူသည် ယောပါအသင်းတော်တွင် အမှုတော်ဆောင်ခဲ့၏။ ဖိလိပ္ပိက ယေရှုရှမ်းပုံစံအတိုင်း မုဆိုးမများကို ကူညီရန် လုပ်ငန်းကို လွှမ်းမိုးခဲ့ဖွယ်ရှိ၏။ သူ၏ရုတ်တရက်သေဆုံးခြင်းသည် အသင်းတော်အတွင်း မျက်ရည်များစီးကြကုန်၏ (၉:၃၉)။ သင်္ဂြိုဟ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ပေတရုကို ချက်ချင်းလာရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြ၏။ မုဆိုးမများက သူပြုလုပ်ပေးခဲ့သော အဝတ်အစားများကို ပြသခဲ့ကြပြီး ကြိယာပုံစံအရ ထိုအဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်ဟု ဆို၏။ ပေတရုသည် အသေကောင်နားသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ဒူးထောက်ပြီး ဆုတောင်းခဲ့၏။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏တန်ခိုးကို ခံရသော်လည်း ဘုရားသခင်အပေါ် မှီခိုကြောင်း နှိမ်ချစွာ ခေါ်တောင်းခဲ့၏။ သူ၏ဆုတောင်းခံရသည်ဟု ယုံကြည်ကာ (မာကု ၅:၄၁၊ လု ၈:၅) ယေရှု၏နမူနာအတိုင်း ဒေါကဇီ ထလော့ဟု မှာခဲ့၏ (၉:၄၀)။ ထို့နောက် လက်ကိုင်ကာ ယုံကြည်သူအသင်းတော်ထံ ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့၏။ ထပ်မံ၍ များစွာသောသူတို့သည် ထာဝရဘုရားယေရှုကို ယုံကြည်လာကြ၏ (၉:၄၂၊ အခန်းငယ် ၃၅ နှိုင်းယှဉ်)။

9:36–43. Dorcas Restored to Life. Tabitha was recognized as a disciple living in Joppa. This is the only place in the NT where the word “disciple” is used in its feminine form. Her name is translated Dorcas (“gazelle”). She was full of good works, always doing charitable deeds and helping those in need, similar to the seven deacons who were full of the Holy Spirit and wisdom (Acts 6:3). She ministered in the community of Joppa. Philip may have influenced her to undertake such a work, based on the model of Jerusalem, involving a service to widows. Her unexpected death brought tears to many in the church (9:39). Peter was requested to come at once while she was being prepared for burial. The widows showed him the clothes she had made for them, and the mood of the verb implies that they were wearing the clothes. Peter approached the deceased and knelt down and prayed. Though he had received the power of the Holy Spirit, Peter recognized his dependence on God and humbly called on Him. Persuaded that his prayer was heard (Mark 5:41; Luke 8:5), and following the model of Jesus, he commanded Dorcas to stand (Acts 9:40). Then taking her by the hand, he presented her to the community of believers. Again, many were led to believe in the Lord Jesus (Acts 9:43; cf. v. 35).

 

ထို့နောက် ပေတရုသည် ယောပါတွင် ဆီမုန်ဆူးခွဆရာ၏ အိမ်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့၏ (အပိုဒ် ၄၃)။ ဆီမုန်သည် တိရစ္ဆာန်အရေခွံဆေးရန် ရေလိုအပ်သဖြင့် ပင်လယ်နားတွင် နေထိုင်ပြီး အနံ့ဆိုးကြောင့် အသိုင်းအဝိုင်းနှင့် ခွဲထားခဲ့၏။ ဝတ်ပြုရာ ၁၁:၂၄–၂၅ အရ မသန့်ရှင်းသော တိရစ္ဆာန်သေကောင်ကို ထိမိခြင်းသည် ဓမ္မရေးအရ မသန့်ရှင်းစေသည်။ ထို့ကြောင့် သန့်ရှင်းသည်ဖြစ်စေ မသန့်ရှင်းသည်ဖြစ်စေ အရေခွံမျိုးစုံကို အသုံးပြုသော ဆူးခွဆရာများကို ယုဒလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် အထင်အမြင်များ ခဲ့ကြ၏။ မတော်တဆ သို့မဟုတ် ရောဂါဖြင့် သေဆုံးသော တိရစ္ဆာန်များကို ဆီမုန်ထံ ယူဆောင်လာဖွယ်ရှိ၏။ ပေတရုသည် မသန့်ရှင်းသော ယုဒတစ်ဦး၏အိမ်တွင် နေထိုင်ခြင်းဖြင့် စိတ်ဖွင့်ဟမှုကို ပြသခဲ့၏—သို့သော် ဘုရားသခင်ထံမှ ရူပါရုံမရှိလျှင် မသန့်ရှင်းသော တပါးအမျိုးသားနှင့် ဆက်ဆံရန် အဆင်သင့်မဖြစ်ခဲ့ပေ။

After this, Peter continued to stay in Joppa with Simon, a tanner (v. 43). Simon lived by the sea to facilitate the use of water to wash the animal skins and to separate his business from the community because of the bad smell his trade produced. Leviticus 11:24–25 indicates that touching the flesh of a dead unclean animal made the person ritually unclean. Consequently tanners (who worked with hides from an assortment of clean and unclean animals for a variety of uses) were stigmatized in Jewish society. It was likely that animals who were victims of accidental death or disease were brought to Simon to process their skins. Peter showed great openness of mind by staying in the house of an unclean Jew—though only a vision from God would make him feel comfortable associating with an unclean Gentile!