Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်းကြီး - ၈ တမန်

ထိုအခါယေရုရှလင်မြို့၌ ရှိသော အသင်းတော် သည် ပြင်းစွာ သောညှဉ်းဆဲခြင်းကိုခံရသဖြင့် တမန်တော် တို့မှတပါး သင်းဝင်သူ အပေါင်းတို့သည် ယုဒပြည်၊ ရှမာရိပြည်အရပ်ရပ်တို့၌ အနှံ့အပြားကွဲပြား ကြ၏။
² တရားကိုရိုသေသောသူတို့သည် သတေဖန်ကို သင်္ဂြိုဟ်၍ ပြင်းစွာသောငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းကို ပြုကြ၏။
³ ရှောလုသည် အသင်းတော်ကိုဖျက်ဆီးလေ၏။ အိမ်များသို့ ဝင်ပြီးလျှင် ယောက်ျားမိန်းမတို့ကို ဆွဲငင်၍ ထောင်ထဲ၌လှောင်ထား တတ်၏။
⁴ ထိုကြောင့် အရပ်ရပ်သို့ကွဲပြားသော သူတို့သည် လှည့်လည်၍ နှုတ်ကပတ်တော်တည်းဟူသော ဧဝံဂေလိ တရားကို ဟောပြောကြ၏။
⁵ ဖိလိပ္ပုသည်လည်း၊ ရှာမာရိမြို့သို့သွား၍ ခရစ်တော်၏ အကြောင်းကိုဟောလေ၏။
⁶ လူအစုအဝေးတို့သည်ကြား၍ ဖိလိပ္ပုပြုသော နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကို မြင်သောအခါ၊ သူ၏စကားကို တညီတညွတ်တည်း နားထောင်ကြ ၏။
⁷ အကြောင်းမူကား၊ နတ်ဆိုးစွဲသော သူများတို့၏ အထဲမှ နတ်ဆိုး တို့သည် ပြင်းစွာသော အသံနှင့် အော်ဟစ်လျက်ထွက်သွားကြ၏။ ကိုယ်မ လှုပ်နိုင်သောသူ၊ ခြေမစွမ်းသောသူအများတို့သည်လည်း ပကတိအဖြစ် သို့ရောက်ကြ၏။
⁸ ထိုမြို့သူမြို့သားတို့သည် အလွန်ဝမ်းမြောက် ခြင်းရှိကြ၏။
⁹ ရှိမုန်အမည်ရှိသော သူတယောက်သည်၊ ထိုမြို့၌ နတ်ဝိဇ္ဇာ အတတ်နှင့်ပြုပြင်၍၊ ငါသည်ထူးဆန်းသော သူဖြစ်သည်ဟုဆိုလျက်၊ ရှမာရိအမျိုးသားတို့ကို မိန်းမောတွေဝေစေခြင်းငှါပြု၏။
¹⁰ လူကြီးလူငယ်ရှိသမျှတို့ကလည်း၊ ဤသူသည် ဘုရားသခင်၏ မဟာတန်ခိုးတော်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလျက် ထိုသူ၌ဆည်းကပ်ကြ၏။
¹¹ ဆည်းကပ်သည်အကြောင်းကား၊ သူတို့ကို မိန်းမောတွေဝေစေ ခြင်းငှါ ထိုသူသည် နတ်ဝိဇ္ဇာအတတ် အားဖြင့် ကြာမြင့်စွာပြုလျက်နေ၏။
¹² ဖိလိပ္ပုသည် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်၌၎င်း၊ ယေရှုခရစ်၏ နာမတော်နှင့်၎င်း စပ်ဆိုင်သော ဧဝံဂေလိ တရားကို ဟောပြော၍ ထိုသူတို့သည် ယုံကြည်သော အခါ၊ ယောက်ျားမိန်းမတို့သည် ဗတ္တိဇံကို ခံကြ၏။
¹³ ရှိမုန်သည်လည်း ကိုယ်တိုင်ယုံကြည်သည်ဖြစ်၍ ဗတ္တိဇံကို ခံပြီးမှ ဖိလိပ္ပုထံ၌မှီဝဲဆည်းကပ်သဖြင့်၊ ထူးဆန်း သော တန်ခိုးကြီးသော နိမိတ်လက္ခဏာများကို မြင်၍ မိန်းမောတွေဝေလျက်ရှိလေ၏။
¹⁴ ရှမာရိမြို့သားတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တရားတော်ကို ခံယူကြပြီဟု ယေရုရှလင်မြို့၌ ရှိသော တမန်တော်တို့သည် သိတင်း ကြားလျှင်၊ ပေတရုနှင့်ယောဟန်တို့ကို စေလွှတ်ကြ၏။
¹⁵ ထိုမြို့သူမြို့သား တို့သည် သခင်ယေရှု၏နာမ၌ ဗတ္တိဇံကို ခံရုံ မျှသာရှိသဖြင့်၊
¹⁶ တစုံတယောက်သောသူအပေါ်၌ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် သက်ရောက်တော် မမူသေးသည် ဖြစ်၍၊ တမန်တော်တို့သည် ရောက်ကြလျှင်၊ ဝိညာဉ်တော် ကိုခံရမည်အကြောင်း ထိုမြို့သူမြို့သားတို့ အဘို့ ဆုတောင်း၍၊
¹⁷ ထိုသူတို့အပေါ်၌ လက်ကိုတင်သောအားဖြင့် သူတို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကိုခံရကြ၏။
¹⁸ တမန်တော်တို့လက်ကိုတင်သောအားဖြင့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သက်ရောက်သည်ကို ရှိမုန်မြင်လျှင်၊ ငွေကိုယူဆောင်ခဲ့၍၊
¹⁹ အကျွန်ုပ်၏ လက်တင်ခြင်းကိုခံရသောသူသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကိုခံစေမည်အကြောင်း အကျွန်ုပ်အား အခွင့်ပေးပါဟု တောင်းသော်၊
²⁰ ပေတရုက၊ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို ငွေနှင့်ဝယ်ယူမည် ဟု အကြံရှိသောကြောင့်၊ သင်နှင့် တကွသင်၏ ငွေသည်ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ပါစေ။
²¹ သင်သည်ဤအမှုအရာနှင့် မဆက်ဆံသော သူဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား၊ သင်၏စိတ်နှလုံးသည် ဘုရားသခင့်ရှေ့တော်၌ ဖြောင့်မတ်ခြင်းမရှိ။
²² ထိုကြောင့်သင်၌ ယခုဆိုးညစ်သောအမှုကို နောင်တရလော့။ သင်၏စိတ်နှလုံး၌ကြံစည်ခြင်းအပြစ်ကို လွှတ်ကောင်းလွှတ်လိမ့်မည် ဖြစ်၍၊ ဘုရားသခင်ကို တောင်းပန်လော့။
²³ သင်သည်ခါးစွာသောသည်းခြေစွဲသည်ဖြစ်၍၊ ဒုစရိုက်အနှောင် အဖွဲ့နှင့်မလွတ်ကြောင်းကို ငါသိမြင် သည်ဟုဆို၏။
²⁴ ရှိမုန်ကလည်း၊ မိန့်တော်မူသောအရာ တစုံ တခုမျှ အကျွန်ုပ် အပေါ်သို့ မရောက်ပါမည် အကြောင်း၊ ထာဝရဘုရားကို ကျွန်ုပ်အဘို့ အလိုငှါ ဆုတောင်းတော်မူ ကြပါဟု ပြန်ပြော၏။
²⁵ တမန်တော်တို့သည် သက်သေခံ၍ သခင်ဘုရား ၏နှုတ်ကပတ် တရားတော်ကိုဟောပြီးမှ၊ ယေရုရှလင်မြို့ သို့ ပြန်သွားရာ၊ ရှာမာရိရွာများတို့၌လည်း ဧဝံဂေလိ တရားကို ဟောပြောကြ၏။
²⁶ တဖန် ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန် သည် ဖိလိပ္ပုအား၊ သင်ထ၍ ယေရုရှလင်မြို့မှ ဂါဇမြို့ သို့သွားရာ တောလမ်းတွင် တောင်မျက်နှာသို့ သွားလော့ ဟု ဆိုသည်အတိုင်း၊ ဖိလိပ္ပုသည်ထ၍ သွားလေ၏။
²⁷ ထိုအခါ အဲသယောပိပြည်ကိုအစိုးရသော မိဖုရားကန္ဒက်ထံ၌ ဘုန်းကြီးသောအမတ်ဖြစ်၍၊ ဘဏ္ဍတော်ရှိသမျှကို အုပ်စိုးရသော အဲသယောပိ ပြည်သား တယောက်သည် ကိုးကွယ်ခြင်းငှါ ယေရုရှလင် မြို့ သို့သွား၍၊
²⁸ ပြန်စဉ်တွင် မိမိရထားပေါ်၌ထိုင်လျက် ပရောဖက်ဟေရှာယ၏ ကျမ်းစာကို ဘတ်လေ၏။
²⁹ ဝိညာဉ်တော်ကလည်း၊ ထိုရထားသို့ ချဉ်းကပ်၍ မှီဝဲလော့ဟု ဖိလိပ္ပုအား ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူသဖြင့်၊
³⁰ ဖိလိပ္ပုသည် ရထားသို့ပြေး၍ ပရောဖက် ဟေရှာယ၏ ကျမ်းစာ၌ ဘတ်သည်ကိုကြားလျှင်၊ ဘတ်သောအရာကို နားလည်ပါ၏ လောဟု မေးမြန်း၏။
³¹ ထိုအမတ်ကလည်း၊ သွန်သင်ပဲ့ပြင်သော သူမရှိလျှင် အဘယ်သို့ နားလည်နိုင်မည်နည်းဟု ဆိုပြီးမှ မိမိနှင့်အတူ ဖိလိပ္ပုတက်၍ထိုင်နေ ပါမည်အကြောင်း တောင်းပန်၏။
³² ကျမ်းစာ၌ ဘတ်သောအချက်ဟူမူကား၊ အသေ သတ်ခြင်းငှါ ဆောင်သွားသော သိုးကဲ့သို့ သူ့ကို ဆောင်သွား၍၊ သိုးသငယ်သည် အမွေးညှပ်သောသူ ရှေ့မှာ မမြည်ဘဲ နေသကဲ့သို့ သူသည်နှုတ်ကိုမဖွင့် ဘဲနေ၏။
³³ နှိမ့်ချခြင်းကိုခံစဉ်တွင် သူတပါးတို့သည် ထိုသူကို မတရားသ ဖြင့် စီရင်ကြ၏။ ထိုသူ၏အသက်ကို မြေကြီးကသိမ်းရုပ်သည်ဖြစ်၍၊ သူ၏အမျိုးအနွယ်ကို အဘယ်သူပြညွှန်မည်နည်းဟု ကျမ်းစာ လာသ တည်း။
³⁴ ထိုအမတ်ကလည်း၊ ပရောဖက်သည် အဘယ် သူကို ရည်မှတ်၍ ဤသို့ဆိုပါသနည်း။ ကိုယ်ကိုတည်း ဆိုလိုသလော။ သူတပါးကိုတည်း ဆိုလိုသလောဟု တောင်းပန်လျက်၊
³⁵ ဖိလိပ္ပုအား မေးမြန်းလျှင်၊ ဖိလိပ္ပုသည် မိမိနှုတ်ကိုဖွင့်၍ ထိုကျမ်းစာချက်ကို အစွဲပြုလျက်၊ ယေရှု၏အကြောင်းတည်းဟူသော ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောလေ၏။
³⁶ ထိုသို့လမ်း၌သွားကြစဉ် ရေရှိရာသို့ရောက်၍၊ အမတ်ကလည်း ဤအရပ်တွင်ရေရှိပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကို ဗတ္တိဇံမခံစေခြင်းငှါ မည်သည့် အကြောင်းဆီးတား ပါသနည်းဟု ပြောဆိုလျှင်၊
³⁷ ဖိလိပ္ပုက၊ သင်သည် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်လျှင် ခံရသည် ဟုဆိုလေ၏။ အမတ်ကလည်း၊ ယေရှုခရစ်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်တော်မူ ကြောင်းကို အကျွန်ုပ်ယုံကြည်ပါသည်ဟု ဝန်ခံ၍၊
³⁸ ရထားကိုရပ်စေခြင်းငှါစီရင်ပြီးမှ၊ ဖိလိပ္ပုသည် ထိုအမတ်နှင့် တကွရေထဲသို့ဆင်း၍ ဗတ္တိဇံကိုပေး၏။
³⁹ ရေထဲကတက်ကြလျှင်၊ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ဖိလိပ္ပုကိုဆောင်ယူတော်မူ၍၊ အမတ်သည် ဖိလိပ္ပုကို နောက်တဖန်မတွေ့မမြင်ရ။ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာခြင်းနှင့် မိမိ သွားရသောလမ်းကို သွားလေ၏။
⁴⁰ ဖိလိပ္ပုသည်လည်း အာဇုတ်မြို့၌ ပေါ်လာ၍၊ ထိုမြို့မှကဲသရိ မြို့တိုင်အောင် မြို့ရွာအစဉ်အတိုင်း ရှောက်သွား၍ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောလေ၏။

၈:၁–၄၀

 ယုဒလူမျိုးများမှ တပါးအမျိုးသားများသို့

ဤအချိန်၌ ဧဝံဂေလိတရားသည် ယေရုရှလင်ပြင်ပသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီး ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း သတင်းကောင်းကို တပါးအမျိုးသားများက ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံကြသည်။ အသင်းတော်သည် မိမိ၏ သာသနာပြုတာဝန်၏ အတိုင်းအတာအပြည့်အစုံကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့သည်။ ဤအခန်း၏ အကြောင်းအရာကို အောက်ပါအတိုင်း စီစဉ်ထားသည်။ ဖိလိပ္ပု၏ ရှမာရိလူမျိုးများသို့ ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောခြင်း (၈:၁–၁၃)၊ ဖိလိပ္ပု၏ လုပ်ငန်းကို ပေတရု၏ အတည်ပြုခြင်းနှင့် အသင်းတော်ကို စင်ကြယ်စေခြင်း (၈:၁၄–၂၅)၊ ဖိလိပ္ပု၏ တပါးအမျိုးသားများသို့ ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောခြင်း (၈:၂၆–၄၀)။ ဤဖွဲ့စည်းပုံသည် အသင်းတော်၏ ချဲ့ထွင်မှုသည် စည်းလုံးညီညွတ်မှု စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဖြစ်ပျက်နေကြောင်း ပြသရန် ရည်ရွယ်သည်။

8:1–40

From the Jews to the Gentiles

The gospel spread out of Jerusalem at this time, and the result was that non-Jews joyfully received the good news of salvation through Christ. The church was gradually coming to an understanding of the full magnitude of its mission. The content of this chapter is organized as follows: Philip’s evangelization of the Samaritans (8:1–13); Peter’s approval of the work of Philip and purification of the church (8:14–25); Philip’s evangelization of non-Jews (8:26–40). This structure intends to show that the expansion of the church is taking place in a spirit of unity.

 

 

၈:၁–၄။ ရှောလုသည် အသင်းတော်ကို ညှဉ်းဆဲးခဲ့သည်။ လုကာသည် သာသနာပြုလုပ်ငန်း ပြန်လည်နိုးကြားလာခြင်းကို အတိုချုံးပိုဒ်တစ်ခုတွင် ချိုက်ယက်စ် ပုံစံဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ က။ ညှဉ်းဆီးမှုကြောင့် ဖြန့်ကျက်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ တမန်တော်များမှလွဲ၍ အခြားသူများ ယေရုရှလင်၌ မနေရှိကြ (အခန်းငယ် ၁)။ ခ။ ဘုရားဝတ်ကြည်ကိုင်းရှိုင်းသော သူများသည် စတီဖန်ကို သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၂)။ ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်သတ်ခံရသူကို ဆွဲထားရမည်ဟု ပညတ်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော်လည်း (တရားဟောရာ ၂၁:၂၂–၂၃) စတီဖန်ကို တရားဓမ္မရှင်အဖြစ် သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြသည်။ ခ′။ ရှောလုသည် စတီဖန်၏ အဖော်များဖြစ်သော ဟေလင်နစ်တို့ကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခဲ့သည် (တမန်တော်ဝတ္ထု ၈:၃)။ တမန်တော်များကိုမူ ခွင့်ပြုထားပြီး လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့်ရှိသည် (၈:၁၄)။ က′။ ဖြန့်ကျက်ခြင်း (ဒီယတ်စပါရို – “ဖြန့်ကျက်သည်” သို့မဟုတ် “မျိုးစေ့ဖြန့်သည်”၊ စပါရိုမှ ဆင်းသက်သည်) သည် ဧဝံဂေလိတရားကို ပြန့်ပွားစေခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၄)။

8:1–4. Saul Persecuted the Church. Luke recounts the revival of the mission in a brief paragraph in a chiastic style:

A    Persecution caused dispersion, except for the apostles, who remained in Jerusalem (v. 1)

B    Devout men buried Stephen (v. 2); contrary to the requirements of the law to hang a man who had been stoned to death (Deut. 21:22–23), Stephen was buried as a righteous man

B′   Saul persecuted the Hellenists who were Stephen’s companions (Acts 8:3); the apostles were spared and allowed to move about freely (8:14)

A′   Dispersion (diaspeirō—“disperse” or “scatter,” from speirō, meaning “to sow seeds”) allowed the spread of the gospel (v. 4).

 

ဤစာပေဖွဲ့စည်းပုံတွင် စတီဖန်၏ အသေခံရခြင်းနှင့် ရှောလု (နောက်ပိုင်း ပေါလု) ၏ ညှဉ်းဆီးမှုကို သာသနာပြုလုပ်ငန်းက ဝိုင်းရံထားသည်။ ညှဉ်းဆီးမှုများရှိသော်လည်း သာသနာပြုလုပ်ငန်း ပြည့်စုံခဲ့ကြောင်း အလေးပေးသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်ကို မည်သည့်အရာကမျှ ဟန့်တားနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ ထို့ကြောင့် စတီဖန်၏ အသေခံရခြင်းသည် ယေရှု၏ အသေခံရခြင်းကဲ့သို့ အဆုံးသတ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ် ပြည့်စုံရေးတွင် အသစ်အဆန်း အစပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

This literary construction, in which the mission frames the death of Stephen and the persecution that Saul (later called Paul) was perpetrating, emphasizes that the mission was fulfilled in spite of persecutions. Nothing can impede God’s plan. Thus, the death of Stephen, like that of Jesus, marks not an end but a new beginning in the fulfillment of God’s plan of salvation.

 

၈:၅–၈။ ရှမာရိပြည်၌ ခရစ်တော်ကို ဟောပြောခြင်း။ ဧဝံဂေလိတရားသည် ယေရုရှလင်နှင့် ယုဒပြည်ကို ကျော်လွန်၍ ရှမာရိပြည်သို့ ပြန့်ပွားသွားခဲ့သည်။ နာကျင်ဖွယ် အခြေအနေများက အသင်းတော်ကို ရှမာရိပြည်၌ သက်သေခံရန် တာဝန်ကို ပြည့်စုံစေခဲ့သည် (တမန်တော်ဝတ္ထု ၁:၈)။ ယေရုရှလင်၌ ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောခြင်းသည် အကျပ်အတည်းကို ကျော်လွှားခဲ့သည့်နည်းတူ (၅:၁–၁၁) ရှမာရိပြည်၌လည်း ရှိမုန်နာမည်ရှိ မှော်ဆရာ၏ ဖြစ်ပေါ်စေသော အကျပ်အတည်းကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ နှစ်မှုစလုံးတွင် ငွေကြေးသည် ပါဝင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အသင်းတော်သည် အကျပ်အတည်းများမှ စင်ကြယ်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ နှလုံးသားမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် နှစ်ခြင်းခံခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်၏ အမှန်တကယ် နိုင်ငံသားဖြစ်သည်ဟု မဆိုလိုကြောင်း သဘောပေါက်ရသည်။ ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘဝကို ပြောင်းလဲစေရမည်။

8:5–8. Christ Preached in Samaria. The gospel spread beyond Jerusalem and Judea into Samaria. Painful circumstances led the church to fulfill its mission to testify in Samaria (Acts 1:8). Just as evangelism in Jerusalem went through a crisis that was surmounted (5:1–11), so also evangelism in Samaria faced a crisis created by Simon the sorcerer. In both cases money was at stake. But the church emerged purified from the crises. We are left to realize that emotional enthusiasm leading to baptism does not necessarily mean that we are true citizens of God’s kingdom. Conversion should transform our lives.

 

ဖိလိပ္ပု (၂၁:၈–၉) သည် ရွေးချယ်ခံရသူ ခုနစ်ဦးစာရင်း၌ ဒုတိယဧဝံဂေလိဆရာ (၆:၅) ဖြစ်ပြီး စတီဖန်၏ တာဝန်ကို ဆက်ခံကာ ရှမာရိပြည်တွင် ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောခဲ့သည်။ ဤဖိလိပ္ပုကို တမန်တော်ဖိလိပ္ပုနှင့် မရောထွေးရပါ။ တမန်တော်များသည် ယေရုရှလင်၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သည် (၈:၁)။ ဖိလိပ္ပုသည် ခရစ်တော်ကို ဟောပြောခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၅)၊ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ဘုန်းတန်ခိုးတော်ဖြင့် လာရောက်ခြင်းကို ဟောပြောခဲ့သည်။ သူသည် ရှမာရိမြို့သို့ သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ဟောပြောချက်ကို မထင်မှတ်ဘဲ အလွန်ကောင်းမွန်စွာ လက်ခံခဲ့ကြသည်။ လုကာသည် လူအုပ်ကြီးကို ပထမဆုံး အကြိမ် ဗလဝရ (ဂရိ၊ ဩခလိုအိ) ဟု ဖော်ပြပြီး စည်းလုံးညီညွတ်စွာ (ဟိုမိုသီမာဒုန် – “တစ်ပြိုင်နက် ရည်ရွယ်ချက်တူညီ၍”) ရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ယေရုရှလင်၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် အကြီးများသည် နားပိတ်၍ စည်းလုံးညီညွတ်ခဲ့သည့်နှင့် မတူဘဲ (၇:၅၇) ဤသူများသည် ဖိလိပ္ပု၏ စကားကို နားထောင်ခဲ့ကြသည်။ လူများသည် ဖိလိပ္ပု ပြုလုပ်သော နိမိတ်လက္ခဏာများကိုသာ စိတ်ဝင်စားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ခရစ်တော်အကြောင်း သွန်သင်ဟောပြောချက်ကို အာရုံစိုက်၍ နားထောင်ပြီး ယုံကြည်ခဲ့ကြသည် (၈:၆)။ သို့သော် ရှိမုန်သည် နိမိတ်လက္ခဏာများကြောင့် စိတ်ဝင်စားမှု အထွတ်အထိပ်ရောက်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၃)။

Philip, the second evangelist (21:8–9) in the list of seven (6:5), took over the duties of Stephen and evangelized Samaria. This Philip should not be confused with the apostle of the same name. In fact, the apostles remained in Jerusalem (8:1). Philip preached Christ (v. 5), His salvation, and His coming in glory. The passage indicates that he went to the city of Samaria, where his preaching was received with unexpectedly positive results. This is the first time Luke spoke of the crowds in the plural (Gr. ochloi; v. 6) and portrays them as undivided (Gr. homothymadon—“united together with the same purpose”). Unlike the united—homothymadon—priests and rulers in Jerusalem, who covered their ears (7:57), these listened to Philip. The people were interested not just in the signs or miracles that Philip performed; they also listened attentively and were persuaded by his teaching and preaching about Christ (8:6). However, Simon’s interest peaked because of the miracles (v. 13).

 

လုကာအတွက် နိမိတ်လက္ခဏာများသည် သတင်းစကားကို ပိုမိုအဓိပ္ပာယ်ရှိစေရန် ရည်ရွယ်သည်။ ဖိလိပ္ပု၏ သွန်သင်ချက်များသည် ဘုရားသခင်ထံမှ လာသည်ဟု အတည်ပြုရန် ရည်ရွယ်သည် (မာကု ၁၆:၂၀ နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကုသခြင်းနှင့် ဟောပြောခြင်းသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစပ်ရမည်။ ခရစ်ယာန် သတင်းစကားသည် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်၏ ထင်ရှားမှုဖြစ်ပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူများကို ဂရုစိုက်ခြင်း ပါဝင်သည်။ ဤသည်မှာ ယေရှု၏ အမှုတော်နှင့် ကိုက်ညီသည် (မဿဲ ၈:၁၆–၁၇)။ ဟောပြောခြင်းက ကြီးစွာသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည် (တမန်တော်ဝတ္ထု ၈:၈၊ ၂:၄၆၊ ၈:၃၉၊ ၁၃:၄၈၊ မဿဲ ၁၃:၂၀၊ လု ၂:၁၀၊ ဖိလိပ္ပိ ၄:၄၊ ၁သက် ၅:၁၆ ကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အသီးဖြစ်သည် (ဂလာတိ ၅:၂၂)။

For Luke, miracles were signs intended to expand the meaningfulness of the message. They were intended to corroborate Philip’s teachings as coming from God (cf. Mark 16:20). Once again, healing and preaching were meant to dovetail. The Christian message is the expression of God’s love and includes caring for those who suffer. This is consistent with the ministry of Jesus (Matt. 8:16–17). Preaching resulted in great joy (Acts 8:8; see also 2:46; 8:39; 13:48; cf. Matt. 13:20; Luke 2:10; Phil. 4:4; 1 Thess. 5:16), a fruit of the Spirit (Gal. 5:22).

 

၈:၉–၁၃။ မှော်ဆရာ၏ ယုံကြည်ကြောင်း ဝန်ခံခြင်း။ ဖိလိပ္ပု လုပ်ကိုင်ခဲ့သော နေရာသည် ရှိမုန်ဆိုသူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် ကြာရှည်စွာ ဩဇာခံနေရသည် (အဆို ၉၊ ၁၁)။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ကြီးမားသူဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ ဖိလိပ္ပုကမူ ခရစ်တော်ကို ညွှန်ပြခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၅)။ ရှမာရိလူမျိုးတို့သည် မူလက ဘဗုလုန်နှင့် အာရပ်မှ ပြောင်းရွှေ့လာသူများဖြစ်သည် (၂ဓမ္မရာဇဝင် ၁၇:၂၄)။ ရှမာရိလူမျိုးတို့သည် တစ်ဆူတည်းသော ဘုရားယုံကြည်မှုနှင့် မောရှေ၏ ပညတ်တော်များကို လက်ခံခဲ့ကြသော်လည်း ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို ထည့်သွင်းခဲ့ကြသည် (၂ဓမ္မရာဇဝင် ၁၇:၂၉–၃၃)။ သူတို့သည် မှော်အတတ်ပညာကို စွဲလမ်းပြီး ရှိမုန်ကို ဘုရားနှင့် နီးစပ်သူအဖြစ် လက်ခံခဲ့ကြသည် (အရှင် ၈:၁၀၊ ၁၄:၁၁–၁၂ နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

8:9–13. The Sorcerer’s Profession of Faith. The territory where Philip labored had for a long time been influenced by the work of a man called Simon (vv. 9, 11). He had claimed to be someone great. Philip, in contrast, pointed away from himself to Christ (v. 5). The people of Samaria were originally mostly expatriates from Babylon and Arabia (2 Kin. 17:24). The Samaritans had accepted monotheism and the laws of Moses, but they had incorporated idolatrous customs and beliefs (2 Kin. 17:29–33). They were fascinated by magic and witchcraft, and they readily accepted Simon as almost divine (Acts 8:10; cf. 14:11–12).

 

ဖိလိပ္ပု သွန်သင်ခဲ့သော အမှန်တရားသည် ရှမာရိလူမျိုးတို့ကို ရှိမုန်၏ လှည့်စားမှုမှ ဆွဲထုတ်ခဲ့သည်။ ယုဒလူမျိုးနှင့် ရှမာရိလူမျိုးတို့ကြား ယေရုရှလင်ဗိမာန်တော်နှင့် ပတ်သက်၍ ပဋိပက္ခရှိနေခဲ့သည် (ယောဟန် ၄:၂၀)။ ရှမာရိလူမျိုးတို့သည် ဗိမာန်တော်၏ အရေးကြီးမှုကို စိန်ခေါ်သော ဟေလင်နစ်တို့နှင့် တစ်ဖက်သတ်ခဲ့ကြသည် (တမန်တော်ဝတ္ထု ၇:၄၈–၅၀)။ ဖိလိပ္ပုက စစ်မှန်သော ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်နှင့် ယေရှုခရစ်၏ နာမတော်ကို ဟောပြောခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည် (၈:၁၂)၊ ဟောပြောရာနေရာမဟုတ်ပါ။ ယေရှုခရစ်၏ နာမတော်ကို ဟောပြောခြင်းသည် အသေမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကြောင့် ကယ်တင်ရှင်နှင့် သခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်း ဝန်ခံခြင်းဖြစ်သည် (ဖိလိပ္ပိ ၂:၉–၁၁)။ နိုင်ငံတော်ကို ဟောပြောခြင်းသည် ယေရှု၏ ပြန်လာခြင်းကို ကြေညာခြင်းဖြစ်သည် (ဒံယေလ ၂:၄၄၊ ၇:၁၃–၁၄၊ ဟေဗြဲ ၁:၈)။ ဖိလိပ္ပုသည် ယောဟန် ၄:၃၇ အတိုင်း သူမမျိုးထားသော နေရာ၌ ရိတ်သိမ်းခဲ့သည်။ ယေရှုသည် ရေတွင်း၌ ရှမာရိမိန်းမနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ် လူများ၏ နှလုံးသားကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည် (ယောဟန် ၄:၃၉–၄၂)။ ရှိမုန်လည်း နှစ်ခြင်းခံခဲ့သော်လည်း အခြားယုံကြည်သူများကဲ့သို့ ကြားသိရသည်ကို အခြေခံ၍ ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မြင်တွေ့ရသော နိမိတ်လက္ခဏာများကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရခြင်းဖြစ်သည် (တမန်တော်ဝတ္ထု ၈:၁၃၊ ယောဟန် ၂:၂၃–၂၅ နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ နှစ်ခြင်းခံခြင်းသည် တန်ခိုးရယူရန် မဟုတ်ဘဲ ကယ်တင်ရှင်လိုအပ်မှုနှင့် အကူအညီမဲ့မှုကို ဝန်ခံခြင်းဖြစ်သည်။

The truth Philip taught drew the Samaritans away from the misleading demonstrations of Simon. A conflict had been ongoing between Jews and Samaritans over the temple in Jerusalem (John 4:20). The Samaritans were inclined to side with the Hellenists, who challenged the importance of the temple itself (Acts 7:48–50). True evangelism, Philip demonstrated, is about preaching the kingdom of God and the name of Jesus Christ (8:12), not the location of the preaching. Preaching the name of Jesus Christ is acknowledging that He is Savior and Lord because He was resurrected from the dead (Phil. 2:9–11). Preaching the kingdom is proclaiming the return of Jesus (Dan. 2:44; 7:13–14; Heb. 1:8). Philip harvested in a place where he had not sown (John 4:37) because Jesus had previously prepared the hearts of the people when He met the Samaritan woman at the well (John 4:39–42). Simon was also baptized, but unlike other believers, who were converted on the basis of what they heard (Acts 8:12), he was attracted by what he saw—the signs and miracles (Acts 8:13; cf. John 2:23–25). Baptism is not a pursuit for power but the acknowledgment of our helplessness and need of a Savior.

 

၈:၁၄–၂၅။ မှော်ဆရာ၏ အပြစ်။ ယုံကြည်သူများ ဖြန့်ကျက်ခံရသော်လည်း ယေရုရှလင်ရှိ ယုံကြည်သူများနှင့် တမန်တော်များအကြား ဆက်သွယ်မှု ဆက်လက်ရှိနေခဲ့သည်။ ဖိလိပ္ပု၏ ဟောပြောချက်သည် ရှမာရိမြို့တစ်ခုတည်းသို့သာ ကန့်သတ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဧဝံဂေလိတရားသည် ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်ပွားနေခဲ့သည်။ တမန်တော်များသည် ယုံကြည်သူများအတွက် ဆုတောင်းပေးရန်နှင့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ခံယူရန် လက်တင်ပေးရန် ပေတရုနှင့် ယောဟန်ကို စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။ ပေတရုနှင့် ယောဟန်၏ လက်တင်ခြင်းသည် ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ခုရှိသည်။ တမန်တော်များသည် နှစ်ခြင်းခံပြီးသူ အသစ်များကို ပိုမိုကြီးမားသော ယုံကြည်သူအသိုင်းအဝိုင်းထဲသို့ ကြိုဆိုခြင်းနှင့် သက်သေခံရန် တပ်ဆင်ပေးရန် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို ခံယူစေခြင်း ဖြစ်သည် (၁:၈ ကြည့်ပါ)။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် အသင်းတော်၏ သာသနာပြုလုပ်ငန်းအတွက် မရှိမဖြစ်ဖြစ်သည်။ တမန်တော်များသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ခံယူရန် ဆုတောင်းပေးခဲ့ကြသည်။ ပန္တေကုတ်နေ့တွင် ပေတရု၏ စကားအတိုင်း သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ဆုလက်ဆောင်သည် နှစ်ခြင်းခံပြီးနောက် လိုက်ပါလာရမည် (၂:၃၈) ဖြစ်သော်လည်း အမြဲတမ်း ဤသို့မဟုတ်ပါ (၁၀:၄၄–၄၈)။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေရန် မတူညီသော နည်းလမ်းများဖြင့် လုပ်ဆောင်တော်မူသည်။ ရှိမုန်လည်း နှစ်ခြင်းခံခဲ့သော်လည်း သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို မခံယူခဲ့ပုံရသည် (၁ကော ၁၂:၁၁ နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူသည် အခြားသူများအား သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ပေးနိုင်သော တန်ခိုးကို လိုချင်ခဲ့ပြီး တမန်တော်များ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို လုံးဝ နားမလည်ခဲ့ပါ။

8:14–25. The Sorcerer’s Sin. Although believers were scattered, contacts between believers in Jerusalem and the apostles persisted. Philip’s preaching was obviously not limited to the one city of Samaria. The gospel was spreading throughout the province. The apostles sent Peter and John to pray for the believers and to lay their hands on them for the reception of the Spirit. The laying on of hands by Peter and John had two functions: the apostles welcomed the newly baptized members into the larger community of believers, and the believers received the Holy Spirit to equip them to testify (see 1:8). The Holy Spirit is essential to the mission of the church. The apostles did not control the Spirit but only prayed for the believers to receive the Spirit. According to the words of Peter at Pentecost, the gift of the Holy Spirit was to follow baptism (2:38), but this was not always the case (10:44–48). God works in different ways in order to achieve His intention for us. Simon also was baptized (8:13), but apparently he did not receive the Spirit (cf. 1 Cor. 12:11). He wanted the power to give the Spirit to others, totally misunderstanding the work of the apostles.

 

ရှိမုန်မှော်ဆရာ၏ ဇာတ်လမ်းသည် ယေရှုကို လိုက်ရန် အရာအားလုံးကို စွန့်ပစ်ခဲ့သော အခြားရှိမုန်ကို သတိတရဖြစ်စေသည် (လု ၅:၁၀–၁၁၊ ၁၈၊ ၂၈)။ ဤရှိမုန်သည် အရာအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်လိုပြီး အခမဲ့ပေးသော အရာကို ပင် ဝယ်ယူလိုခဲ့သည် (အရှင် ၈:၁၈–၁၉၊ ၂:၃၈ နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မှော်ဆရာသည် ကိုယ်ပိုင်ရည်မှန်းချက် (၈:၉) နှင့် တန်ခိုးရယူလိုစိတ် (အဆို ၁၉) ဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရသည်။ ပေတရုက သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမပြီး ခွင့်လွှတ်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၂၀–၂၂)။ ရှိမုန်က ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်ခြင်းအတွက် ပေတရုအား ဆုတောင်းပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၂၄)။

The narrative of Simon the sorcerer reminds us of the other Simon who left everything to follow Jesus (Luke 5:10–11, 18, 28). The present Simon wanted to possess everything and even to buy what came as a free gift (Acts 8:18–19; cf. 2:38). The sorcerer was driven by personal ambition (8:9) and a quest for power (v. 19). Peter rebuked him severely and exhorted him to pray to God for forgiveness (vv. 20–22), to which Simon responded with a request for Peter to pray for him for divine protection (v. 24).

 

ပေတရုနှင့် ယောဟန်သည် ဖိလိပ္ပု၏ လုပ်ငန်းကို အတည်ပြုရုံသာမက ရှမာရိရွာများစွာ၌ သက်သေခံပြီး ဟောပြောခြင်းဖြင့် ဆက်လက်ပံ့ပိုးခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၂၅)။ လုကာက ယေရုရှလင်မှ လာသော်လည်း ပေတရုနှင့် ယောဟန်သည် ရှမာရိလူမျိုးများအား ဧဝံဂေလိတရားကို လုံးဝဖွင့်ဟစွာ ဝေမျှခဲ့ကြောင်း ပြသသည်။ မကြာမီ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းသို့ ဧဝံဂေလိတရားကို ပို့ဆောင်ရန် နောက်ထပ်ခြေလှမ်းများ လိုအပ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

Peter and John not only endorsed the work of Philip but also continued to provide support by testifying and preaching in many villages in Samaria (v. 25). Luke shows that though Peter and John came from Jerusalem, they were totally open to share the gospel with the Samaritans. In the near future further steps would have to be taken to reach the world with the gospel.

 

၈:၂၆–၄၀။ ခရစ်တော်သည် အာဖရိကတိုက်သားတစ်ဦးအား တရားဟောသည်။ ဖိလိပ္ပုနှင့် အဲသီယိုးပီးယားသားတို့၏ ဇာတ်လမ်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးနောက်ကွယ်တွင် ဘုရားသခင်ရှိတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၂၆၊ ၂၉၊ ၄၀)။ ဖိလိပ္ပုသည် ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိပြီး နာခံသော ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အမိန့်ပေးခြင်းကို ခံရသည့်အတိုင်း နာခံ၍ ခရီးထွက်သွားခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၂၇)။ ဖိလိပ္ပုသည် ယေရှုခရစ်၏ တကယ့်တပည့်တစ်ဦး၏ သဘောထားကို ပြသခဲ့သည်။

အဲသီယိုးပီးယားသားတစ်ဦး (ဆိုလိုသည်မှာ အဲဂုတ္တုနိုင်ငံ၏ တောင်ဘက်ရှိ ဝေးလံသော နူဘီယံပြည် မှလာသူ) သည် အိမ်ပြန်လမ်းတွင် ရှိနေသည်။ သူသည် မိမိဘုရင်မကြီး၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို တာဝန်ယူရသူဖြစ်၍ အလွန်အရေးကြီးပြီး အာဏာရှိသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် မထီးမဲ့ဖြစ်နေရသူဖြစ်သည်။ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဘုရားဝတ်ပြုရန် လာရောက်ခဲ့ပြီး ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်းကို ဖတ်နေခြင်းကြောင့် သူသည် ယုဒဘာသာသို့ ကန့်သတ်ပြောင်းလဲသူ (proselyte) တစ်ဦးဖြစ်နိုင်သည်။ လုကာသည် ကောနေလိယုကို ပထမဆုံး တပါးအမျိုးသားယုံကြည်သူအဖြစ် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသောကြောင့် (၁၀:၄၅၊ ၁၁:၁) ဤအဲသီယိုးပီးယားသားသည် ဗိမာန်တော်သို့ လာရောက်လည်ပတ်လိုသည့် ရိုးရိုးတပါးအမျိုးသားသာ ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

8:26–40. Christ Preached to an Ethiopian. God was behind all the actions that took place in the story of Philip and the Ethiopian (vv. 26, 29, 40). Philip was God’s faithful and obedient instrument, so he obeyed and went as he was commanded (v. 27). Philip embodied the attitude of a true disciple of Jesus. A man of Ethiopia (that is to say, from Nubia, the remote kingdom south of Egypt) was returning home. He was a very important and powerful person because he was responsible for the treasury of his queen, and perhaps even the state. But he was probably considered weak and despised by many because he was a eunuch. The fact that he had visited Jerusalem in order to worship in the temple and was reading from Isaiah indicates he was likely a proselyte—a convert to Judaism. Since Luke seems to clearly identify Cornelius as the first Gentile convert (10:45; 11:1), it is unlikely that the Ethiopian was simply a Gentile interested in visiting the temple. Although eunuchs were officially prohibited from entering the inner courts of the temple (Deut. 23:1), he could have certainly worshiped in the outer court. Moreover, it is difficult to know how or whether the prohibition against eunuchs was actually enforced. Whatever the case, it is certainly possible that during his stay he had heard echoes of the apostles’ preaching in the temple.

 

သူဖတ်နေသော ကျမ်းချက်မှာ ဟေရှာယ ၅၃ မှ ဆင်းရဲဒုက္ခရင်ဆိုင်ရသော ကျွန်အကြောင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကျမ်းချက်သည် သူ၏စိတ်နှလုံးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ သူလည်း မထီးမဲ့ဖြစ်နေရသူဖြစ်၍ ငြင်းပယ်ခံရခြင်းကို ခံစားဖူးနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုဆင်းရဲဒုက္ခရင်ဆိုင်ရသော ကျွန်သည် မည်သူနည်းဟု သူတွေးတောနေစဉ် ဖိလိပ္ပုရောက်ရှိလာသည်။ ရှေးခေတ်ဓလေ့အတိုင်း ထိုသူသည် အသံထွက်၍ ဖတ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ဖိလိပ္ပုက သူဖတ်နေသည်ကို မေးမြန်းနိုင်ခဲ့သည်။ အဆင့်အတန်းမြင့်မားသော ထိုအရာရှိသည် မသိသေးသော ဖိလိပ္ပုကို မိမိရထားထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ရန် ကြွယ်ဝစွာ နှိမ့်ချခဲ့သည်။

ယေရှုအကြောင်း ဧဝံဂေလိတရားကို ရှင်းပြရင်း ဖိလိပ္ပုသည် နှစ်ခြင်းခံခြင်းအကြောင်းကိုလည်း သင်ကြားခဲ့ရမည် (တမန်တော် ၂:၃၈ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ အချို့လက်ရေးမူများတွင် ပါရှိသော တမန်တော် ၈:၃၇ ၏ ဝန်ခံချက် (“ယေရှုခရစ်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်းကို ငါယုံကြည်သည်”) သည် မူရင်းမဟုတ်နိုင်ပေ (အနောက်ပိုင်းစာသားတွင်သာ တွေ့ရသည်)။ သို့သော် ထိုဝန်ခံချက်သည် တမန်တော်ခေတ်ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသည် (ရောမ ၁၀:၉)။ နှစ်ခြင်းခံခြင်းသည် ရေနစ်နှစ်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု နှစ်ခြင်း (baptizō) ဆိုသည့် ကြိယာအဓိပ္ပာယ်နှင့် ဇာတ်လမ်းအခြေအနေက ဖော်ပြသည် (တမန်တော် ၈:၃၈)။

The passage he was reading was from Isaiah 53 about the Suffering Servant. The passage may have spoken to his heart because he too had likely suffered from rejection because he was a eunuch. As he wondered about the identity of this Suffering Servant, Philip approached. As was the custom in antiquity, the man read aloud, which led Philip to ask him about his reading. How humble this high-level official was in being willing to invite Philip, whom he did not know, into the privacy of his chariot in order to learn from him. In the process of explaining to him the good news about Jesus, Philip must have also taught him about baptism (cf. Acts 2:38). The confession of Acts 8:37 found in some manuscripts (“I believe that Jesus Christ is the Son of God”) is possibly not original (it is found only in the Western text; see Acts: Introduction), but it is consistent with the faith of the apostolic church (e.g., Rom. 10:9). The baptism was by immersion, as indicated by the meaning of the verb baptizō (“to go under water”) and the context of the story (Acts 8:38).

အသင်းတော်တစ်ခုတည်းနှင့် စည်းလုံးခြင်း တမန်တော်ကျမ်း အခန်း ၈ တွင် လုကာသည် ယုဒမဟုတ်သူများ ပါဝင်လာနေသော ကြီးထွားလာသော အသင်းတော်အတွင်း စည်းလုံးမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် အရေးကြီးကြောင်း အလေးပေးသည်။ ဤကိစ္စတွင် နယ်မြေသစ်တစ်ခုသို့ ဧဝံဂေလိတရား ပြန့်ပွားရန်အတွက် မူလအသင်းတော် (ယေရုရှလင်) ၏ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်သည်။ အကြောင်းမှာ တပါးအမျိုးသားနောက်ခံရှိသော ခရစ်ယာန်များနှင့် ယုဒခရစ်ယာန်များ (ယုဒဓလေ့များကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ကိုင်းရှိုင်းသူများ၊ တပါးအမျိုးသားများနှင့် ဆက်ဆံရေး မရှိသလောက်နည်းပါးသူများ [၁၀:၂၈]၊ အရေဖျားလှီးခြင်းကို တောင်းဆိုသူများ [၁၅:၁]၊ ဓလေ့ထုံးတမ်းသန့်ရှင်းရေးကို လေးစားသူများ [၂၁:၂၁–၂၄]) ဟူ၍ အသင်းတော် ပြိုကွဲသွားနိုင်သော အန္တရာယ်ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပေါလု၏ တပည့်ဖြစ်သူ လုကာသည် အသင်းတော်စည်းလုံးရေးကို အလေးထားသူ (ဂလာတိ ၂:၁၁–၁၄) ဖြစ်၍ တပါးအမျိုးသားများကို ခရစ်ယာန်အသိုက်အဝန်းထဲသို့ ပေါင်းစည်းရန် အရေးကြီးကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ ဇာတ်ကြောင်းအရ ပေတရုနှင့် ယောဟန်သည် ဖိလိပ္ပု၏ တပါးအမျိုးသားများအား ဧဝဝံဂေလိတရားဟောခြင်းကို ခွင့်ပြုရုံမျှမက သူနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည် (တမန်တော် ၈:၂၅)။ သို့သော် ပေတရုသည် ဘုရားသခင်က ရူပါရုံဖြင့် သူ၏အမှားကို ပြသသည်အထိ (တမန်တော် ၁၀–၁၁) တပါးအမျိုးသားများကို လက်ခံရန် ဆုံးဖြတ်ရန် ရုန်းကန်နေရဆဲဖြစ်သည်။ A Church United

In Acts 8 Luke emphasizes the importance of preserving the unity of the church within a community that was growing and embracing people of non-Jewish origin. In this particular case the evangelization of a new territory needed the approval of the mother church (Jerusalem) in order to be integrated into the larger community of believers. The risk was that the church would be divided between Christians of Gentile background and people of Judeo-Christian background (strongly attached to the Jewish traditions; hardly any interaction with Gentiles [10:28]; insistence on the rite of circumcision [15:1]; respect for ritual purification [21:21–24]). Luke, a disciple of Paul, whose concern for church unity took center stage (Gal. 2:11–14), highlights the importance of integrating the Gentiles within the Christian community. The narrative indicates that Peter and John not only approved of the work of Philip among Gentiles but also labored with him (Acts 8:25), although Peter clearly still wrestled with their acceptance until God showed him his error in a vision (Acts 10–11).

နှစ်ခြင်းခံပြီးနောက် မထီးမဲ့သည် “ဝမ်းမြောက်စွာ ခရီးဆက်သွားသည်” (အခန်းငယ် ၃၉)။ လုကာမဖော်ပြထားသော်လည်း အဲသီယိုးပီးယားသားသည် ဟေရှာယ ၅၆:၃–၈ တွင် မထီးမဲ့များ ဘုရားသခင်၏ လူစုအဖွဲ့မှ နောက်ထပ်ထပ်မံ ခွဲထွက်ခံရတော့မည် မဟုတ်သော မယ်ရှိယခေတ်အကြောင်း ကတိတော်ကို ဖတ်ရှုပြီး အလွန်ဝမ်းမြောက်ခဲ့မည်မှာ သေချာသည်။ ထိုနေ့သည် ယေရှုထဲတွင် ရောက်ရှိလာပြီဟု သူယုံကြည်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ဝမ်းမြောက်ခြင်းက သူ့ကို အာဖရိကတိုက် ဆာဟာရ တောင်ဘက်ဒေသတွင် ဧဝံဂေလိတရားကို မိတ်ဆက်စေခဲ့သည်ဟု ဆိုရန် မမှားပေ။ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ထိုဒေသ၏ ဘုရားသခင်၏ အစီအမံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

After the baptism, the eunuch “went on his way rejoicing” (v. 39). Although Luke does not mention it, the Ethiopian would have certainly taken great joy in having read just three chapters later in Isaiah 56:3–8 the promise of a messianic age when eunuchs would no longer be excluded from God’s assembly. He would certainly have believed that day had now arrived in Jesus. It may not be wrong to suggest that his joy led him to introduce the gospel in sub-Saharan Africa. His conversion was part of God’s plan for that region of the world.

 

ဖိလိပ္ပုသည် မြေထဲပင်လယ်ကမ်းခြေတစ်လျှောက် ဧဝံဂေလိတရားဟောခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် ရောမမြို့ဖြစ်သော ကဲသရိယမြို့တွင် ရပ်တန့်၍ အခြေချနေထိုင်ခဲ့သည် (တမန်တော် ၈:၄၀၊ ၂၁:၈)။ ထိုမြို့တွင်ပေတရုသည် နောက်ပိုင်းတွင် ရောမတပ်မှူးတစ်ဦးနှင့် သူ၏မိသားစုကို နှစ်ခြင်းခံစေခဲ့သည် (တမန်တော် ၁၀)။ ဧဝံဂေလိတရားသည် တပါးအမျိုးသားနယ်မြေသို့ အလှမ်းဝေးဝေးထိ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ဇာတ်ကြောင်းသည် ရှောလုနှင့် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပြန်လှည့်သည် (တမန်တော် ၉)။ ထိုယုံကြည်ခြင်းကြောင့် သတင်းစကားသည် ပိုမိုဝေးကွာသော နေရာများသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

Philip pursued his evangelization efforts along the Mediterranean coast. He stopped at Caesarea, a Roman city, and settled there (Acts 8:40; 21:8). Peter would later baptize a Roman centurion and his family in that city (Acts 10). The gospel was thus reaching far and wide into Gentile territory. At this point, the narrative turns back to Saul and his conversion (Acts 9), which would result in the message being taken even farther afield.