အခန်း ၁၁ — ကြီးထွားလာသောမျိုးစေ့၏ ပုံဥပမာ

 

အခန်း ၁၁—ကြီးထွားလာသော မျိုးစေ့၏ ပုံဥပမာ

သခင်ယေရှုခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကမ္ဘာသို့ ၎င်း၏ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ကြွလာတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် “လူ့ဇာတိကို ခံယူ၍ ငါတို့အလယ်၌ နေတော်မူ၏။” ကိုယ်တော်သည် လူသားတို့နှင့် လူသားတို့ ထိတွေ့နိုင်စေရန် လူ့သဘောသဘာဝကို ခံယူတော်မူခဲ့ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသဘောသဘာဝသည် ဘုရားသခင်၏ ရာဇပလ္လင်ကို ကိုင်စွဲထားတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏အသက်တာ၌ “အဘ၏ တစ်ပါးတည်းသောသားတော်၏ ဘုန်းအသရေကဲ့သို့သော ဘုန်းအသရေ” ကို ထင်ရှားစေတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် မမြင်ရသော ဘုန်းအသရေဖြစ်သည့် ဘုရားသဘောသဘာဝကို မြင်ရသော လူ့ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သည့် လူ့သဘောသဘာဝအတွင်း ဖုံးကွယ်ထားတော်မူသည်။

ထိုတူညီသော အခြေခံသဘောတရားသည် ကိုယ်တော်၏ သင်ကြားခြင်းတွင်လည်း ထင်ရှားလာသည်။ မသိသောအရာကို သိပြီးသားအရာအားဖြင့် ပုံဖော်ရှင်းလင်းခဲ့သည်။ ယေရှုသည် သဘာဝတရားနှင့် နေ့စဉ်ဘဝ၏ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အဖြစ်အပျက်များမှ ထုတ်ယူထားသော ပုံဥပမာများနှင့် ဥပမာစကားများအားဖြင့် သင်ကြားတော်မူသည်။ မှုတ်သွင်းတော်မူခြင်းခံရသော မှတ်တမ်းတွင် “ယေရှုသည် ဤအရာအလုံးစုံတို့ကို လူအစုအဝေးတို့အား ပုံဥပမာများဖြင့် ဟောပြောတော်မူ၏။ ပုံဥပမာမပါဘဲ အဘယ်အရာကိုမျှ သူတို့အား မဟောတော်မူ။ ထိုအရာသည် ပရောဖက်၏ နှုတ်ဖြင့် ဟောထားသည်ကား၊ ‘ငါသည် ပုံဥပမာများဖြင့် ငါ့နှုတ်ကို ဖွင့်မည်။ ကမ္ဘာဦးမှစ၍ ဝှက်ထားသောအရာများကို ငါပြောမည်’ ဟူသော စကားပြည့်စုံစေရန် ဖြစ်၏” ဟု ဆိုထားသည်။ [မဿဲ ၁၃:၃၄၊ ၃၅] ဤနည်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် သဘာဝအရာများကို ဝိညာဉ်ရေးရာအရာများနှင့် ဆက်စပ်စေတော်မူပြီး၊ သဘာဝတရားနှင့် နားထောင်သူတို့၏ ဘဝအတွေ့အကြုံများကို ရေးသားထားသော နှုတ်ကပတ်တော်၏ မြင့်မြတ်၍ ဝိညာဉ်ရေးရာအမှန်တရားများနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးတော်မူသည်။ ထိုအခါ သူတို့၏မျက်စိများသည် ထာဝရအမှန်တရားနှင့် ဆက်စပ်ထားခဲ့သော အရာများပေါ်တွင် ကျရောက်တိုင်း ကိုယ်တော်၏ သင်ခန်းစာများကို ပြန်လည်သတိရကြသည်။

ဤနေရာတွင် မိဘများနှင့် ဆရာများက ပေးအပ်ရမည့် ပိုမိုမြင့်မားသော ပညာရေးကို ဖော်ပြထားသည်။ ရိုးရှင်းအောင်ပြု၍ ပုံဥပမာဖြင့် ရှင်းလင်းထားသော အမှန်တရားကို ကလေးများပင် လျင်မြန်စွာ နားလည်သိမြင်နိုင်ကြသည်။ ပုံဆောင်သောစကားသည် အာရုံကို ဖမ်းစားပြီး စိတ်ကို နှစ်သက်စေသည်။ ထို့ကြောင့် သင်ခန်းစာသည် မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ ခိုင်မြဲစွာ စွဲမြဲနေသည်။

ခရစ်တော်၏ လှပ၍ အထင်ကြီးဖွယ်ကောင်းသော ပုံဥပမာများထဲမှ တစ်ခုမှာ မျိုးစေ့ကြဲသူနှင့် မျိုးစေ့၏ ပုံဥပမာဖြစ်သည်။ “ကိုယ်တော်က ‘ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်သည် မြေကြီးထဲသို့ လူတစ်ဦးက မျိုးစေ့ကို ကြဲချသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုသူသည် ညအချိန်အိပ်၍ နေ့အချိန်ထ၍ နေ့ရက်များကုန်လွန်သော်လည်း မျိုးစေ့သည် အဘယ်သို့ ပေါက်၍ ကြီးထွားသည်ကို သူမသိ။ အကြောင်းမူကား မြေကြီးသည် သူ့အလိုအလျောက် အသီးကို ဖြစ်စေတတ်၏။ အရင်ဆုံး အညှောက်၊ ထို့နောက် အနှံ၊ ထိုနောက် အနှံထဲ၌ ပြည့်ဝသော စပါးကို ဖြစ်စေတတ်၏’ ဟု မိန့်တော်မူသည်။” [မာကု ၄:၂၆-၂၈]

ဤပုံဥပမာသည် မျိုးစေ့မှ အပင်ကြီးထွားလာပုံကို ဖော်ပြသည်။ မျိုးစေ့သည် ကောင်းသောမြေထဲသို့ ကျရောက်သောအခါ မကြာမီ အညှောက်ပေါက်လာပြီး အချိန်တန်သောအခါ အသီးကို ဖြစ်စေသည်။ သို့သော် ဖွံ့ဖြိုးကြီးထွားမှုသည် တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သည်။ “အရင်ဆုံး အညှောက်၊ ထို့နောက် အနှံ၊ ထိုနောက် အနှံထဲ၌ ပြည့်ဝသော စပါး” ဖြစ်လာသည်။ ဤပုံဥပမာကို ပေးတော်မူသော ယေရှုသည် ထိုသေးငယ်သော မျိုးစေ့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူပြီး၊ ၎င်းအား အသက်ရှင်စေသော ဂုဏ်သတ္တိများကို ပေးတော်မူကာ၊ ၎င်း၏ ကြီးထွားမှုကို အုပ်ချုပ်သော ဥပဒေများကို သတ်မှတ်ပေးတော်မူသည်။ ထို့အပြင် သဘာဝလောကနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာလောက နှစ်ရပ်စလုံး၌ အမှန်တရား၏ အသက်ရှင်သော သရုပ်ဖော်ချက်တစ်ရပ်အဖြစ် ၎င်းကို ပြုလုပ်ထားတော်မူသည်။

ဤပုံဥပမာက သင်ကြားပေးသော အမှန်တရားများသည် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝ၌ အသက်ရှင်သော လက်တွေ့အဖြစ် ထင်ရှားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သဘောသဘာဝနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ သဘောသဘာဝ နှစ်ရပ်စလုံးတွင် ကိုယ်တော်သည် အပင်အားဖြင့် သရုပ်ဖော်ထားသော ဘုရားသခင်၏ ကြီးထွားမှုအစီအစဉ်အတိုင်း လိုက်နာခဲ့သည်။ လူငယ်များအားလုံးလည်း ထိုသို့ပြုစေလိုတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းအာနုဘော်ရှင်၊ ဘုန်းအသရေ၏ဘုရင် ဖြစ်သော်လည်း ဗက်လင်မြို့၌ ကလေးငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ဖြစ်လာတော်မူပြီး အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ မိခင်၏စောင့်ရှောက်မှုအောက်ရှိ အကူအညီမဲ့သော ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ အခြေအနေကို ကိုယ်စားပြုတော်မူခဲ့သည်။ ကလေးဘဝ၌ နာခံတတ်သော ကလေးတစ်ဦး၏ အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ကလေးတစ်ဦး၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့်သာ စကားပြော၍ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး အရွယ်ရောက်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ မိဘများကို ဂုဏ်ပြု၍ ကလေးတစ်ဦး၏ အစွမ်းအစနှင့်အညီ အထောက်အကူပြုသော နည်းလမ်းများဖြင့် သူတို့၏ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအဆင့်တိုင်းတွင် ကိုယ်တော်သည် ပြည့်စုံတော်မူခဲ့ပြီး၊ အပြစ်ကင်းသောဘဝ၏ ရိုးရှင်းသဘာဝကျသည့် ကျေးဇူးတော်နှင့် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ မြင့်မြတ်သောမှတ်တမ်းက ကိုယ်တော်၏ ကလေးဘဝအကြောင်း “ကလေးသည် ကြီးပြင်းလာ၍ ဝိညာဉ်အားဖြင့် ခွန်အားရှိလာကာ ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်ဝ၏။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် သူ့အပေါ်၌ ရှိ၏” ဟု ဆိုထားသည်။ လူငယ်ဘဝအကြောင်းကိုလည်း “ယေရှုသည် ဉာဏ်ပညာအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာအားဖြင့်လည်းကောင်း ကြီးထွားလာပြီး ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့၏မျက်မှောက်၌ နှစ်သက်ဖွယ် ဖြစ်လာသည်” ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ [လုကာ ၂:၄၀၊ ၅၂]

မိဘများနှင့် ဆရာများ၏ အလုပ်ကို ဤနေရာတွင် အကြံပြုထားသည်။ ယေရှုသည် အမြဲပေးရန် အသင့်ရှိတော်မူသော ထိုဉာဏ်ပညာကို အလွန်စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှာဖွေသင့်ကြသည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် လူသားတို့၏စိတ်များ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရာတွင် အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းပြီး အထင်အမြင်များ အလွယ်တကူ စွဲထင်နိုင်ဆုံးသော ကာလ၌ ကိုင်တွယ်နေကြရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လူငယ်များ၏ သဘာဝဆန်သော သဘောထားများကို ဤသို့ ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ရည်ရွယ်သင့်သည်။ သူတို့၏ဘဝအဆင့်တိုင်းတွင် ထိုအဆင့်နှင့် သင့်လျော်သော သဘာဝအလှကို ကိုယ်စားပြုနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ ထိုအလှသည် ဥယျာဉ်ရှိ အပင်များနှင့် ပန်းများကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လင်းဖွံ့ဖြိုးလာရမည်။

သဘာဝကျပြီး ဟန်ဆောင်မှုမရှိသော ကလေးများသည် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိကြသည်။ သူတို့ကို အထူးအာရုံစိုက်ပြီး သူတို့၏ လိမ္မာပါးနပ်သော စကားများကို သူတို့ရှေ့၌ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောပြခြင်းသည် မသင့်လျော်ပေ။ သူတို့၏ ရုပ်ရည်၊ စကားများ သို့မဟုတ် လုပ်ရပ်များကို ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် အချည်းနှီးဂုဏ်ယူမှုကို မအားပေးသင့်ပါ။ ထို့အပြင် သူတို့ကို ဈေးကြီးသော သို့မဟုတ် အလွန်ထင်ရှားသော အဝတ်အစားများဖြင့် မဝတ်ဆင်သင့်ပါ။ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် သူတို့အတွင်း၌ မာနကို အားပေးပြီး သူတို့၏အပေါင်းအသင်းများ၏ နှလုံးသားထဲ၌ မနာလိုမှုကို နိုးထစေသည်။ စစ်မှန်သော အလှဆင်ခြင်းသည် အပြင်ပန်း၌ မရှိကြောင်း ကလေးများကို သင်ကြားပေးပါ။ “အဘယ်သူ၏ အဆင်တန်ဆာသည် ဆံပင်ကို ကျစ်ခြင်း၊ ရွှေကိုဝတ်ဆင်ခြင်း၊ အဝတ်အစားကို ဝတ်ခြင်းကဲ့သို့သော အပြင်ပန်းအဆင်တန်ဆာ မဖြစ်စေဘဲ၊ မပျက်စီးနိုင်သော အဆင်တန်ဆာဖြစ်သည့် နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ ငြိမ်သက်သော ဝိညာဉ်၏ အလှဆင်ခြင်းဖြင့် နှလုံးသား၏ အတွင်းလူဖြစ်စေ။ ထိုအရာသည် ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်၌ အလွန်တန်ဖိုးကြီး၏။” [၁ ပေတရု ၃:၃၊ ၄]

ကလေးများအား မိမိတို့စိတ်ကြိုက် လုပ်ခွင့်ပေးထားလျှင် မကြာမီ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်လာကြမည်။ ပျော်ရွှင်မှုကို ချစ်လာကြမည်၊ ချီးမွမ်းခံရခြင်းကို နှစ်သက်လာကြမည်။ ထိုအခါ စာတန်သည် သူတို့ကို ချော့မော့ရန် အသင့်ရှိသော ကိုယ်စားလှယ်များကို ရှာထားပြီးဖြစ်သည်။ ကလေးများ၏နှလုံးသားများသည် အလွန်လွယ်ကူစွာ အထင်အမြင်စွဲနိုင်ကြသည်။ မကောင်းသော သဘောထားများရှိသည့် ကလေးများ သို့မဟုတ် အရွယ်ရောက်သူများနှင့် ပေါင်းသင်းခွင့်ပေးပါက အန္တရာယ်ရှိသည်။ မျက်စိကို လေ့ကျင့်ပေးရန် လိုအပ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ကလေးသည် မကောင်းမှုကို မြင်တွေ့ရခြင်း၌ ပျော်ရွှင်လာမည်။ လျှာကိုလည်း လေ့ကျင့်ပေးရန် လိုအပ်သည်။ သင်၏ကလေးများ၏ နှုတ်မှ မည်သူ့ကိုမျှ မလေးမစားပြုသော စကားတစ်ခွန်း ထွက်လာသည်ကို သင်စိတ်မကောင်းဖြစ်ကြောင်းနှင့် ထိုသဘောသဘာဝရှိသော အခြားစကားများကို ပြုပြင်ဆုံးမခြင်းမရှိဘဲ သင်တို့၏အိမ်၌ ပြောဆိုခွင့်မရှိကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မပြသဘဲ မည်သည့်အခါမျှ ဖြတ်သန်းမသွားစေပါနှင့်။ ကလေးများသည် မိဘများကို သခင်ဘုရားကို ကြောက်ရွံ့၍ ချစ်ရန်၊ ရိုသေရန်နှင့် နာခံရန် မသင်ကြားရလျှင် သူတို့ကို ဘုရားသခင်အား ချစ်ရန် မည်သို့ ဦးဆောင်နိုင်မည်နည်း။

ကလေးငယ်များကို ကလေးဘဝ၌ပင် ကလေးဆန်သော ရိုးရှင်းမှုဖြင့် ပညာပေးသင့်သည်။ သူတို့ကို နာခံတတ်ရန်၊ ဖြောင့်မတ်ရန်နှင့် လက်တွေ့ကျရန် လေ့ကျင့်ပေးသင့်သည်။ အရာရာတိုင်း၌ မိမိတို့၏အကောင်းဆုံးကို လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် တစ်ချိန်တည်းတွင် သေးငယ်သော်လည်း အထောက်အကူပြုသော တာဝန်များ၊ မိမိတို့အသက်အရွယ်နှင့် သဘာဝကျသော ပျော်ရွှင်မှုများနှင့် အတွေ့အကြုံများကို ကျေနပ်နှစ်သက်ရန် လေ့ကျင့်ပေးသင့်သည်။ ကလေးဘဝသည် ပုံဥပမာထဲရှိ အညှောက်နှင့် ကိုက်ညီပြီး၊ အညှောက်၌ မိမိနှင့်ထူးခြားသည့် အလှတရားရှိသည်။ ကလေးများကို အရွယ်မတိုင်မီ ရင့်ကျက်လာအောင် အတင်းအကျပ် မပြုလုပ်သင့်ဘဲ၊ သူတို့၏အစောပိုင်းနှစ်များ၏ လတ်ဆတ်မှုနှင့် ကျေးဇူးတော်ကို တတ်နိုင်သမျှ ကြာရှည်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသင့်သည်။

မျိုးစေ့ကြဲသူနှင့် မျိုးစေ့၏ ပုံဥပမာသည် နက်ရှိုင်းသော ဝိညာဉ်ရေးရာ သင်ခန်းစာကို ပေးသည်။ မျိုးစေ့သည် နှလုံးသားထဲ၌ ကြဲချထားသော အခြေခံသဘောတရားများကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ၎င်း၏ ကြီးထွားခြင်းသည် စရိုက်လက္ခဏာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်သော သင်ကြားခြင်းကို လက်တွေ့ကျအောင် ပြုလုပ်ပါ။ ကလေးများသည် မြေဆီလွှာကို ပြင်ဆင်၍ မျိုးစေ့ကို ကြဲနိုင်ကြသည်။ သူတို့အလုပ်လုပ်နေစဉ် မိဘ သို့မဟုတ် ဆရာသည် ကောင်းသောမျိုးစေ့ သို့မဟုတ် မကောင်းသောမျိုးစေ့ ကြဲထားသော နှလုံးသား၏ ဥယျာဉ်အကြောင်း သူတို့အား ရှင်းပြနိုင်သည်။ သဘာဝမျိုးစေ့အတွက် ဥယျာဉ်ကို ပြင်ဆင်ရသကဲ့သို့ အမှန်တရား၏ မျိုးစေ့အတွက် နှလုံးသားကိုလည်း ပြင်ဆင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြနိုင်သည်။ အပင်ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ သဘာဝအတိုင်း မျိုးစေ့ကြဲခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာအတိုင်း မျိုးစေ့ကြဲခြင်းတို့အကြား ဆက်စပ်မှုကို ဆက်လက်ရှင်းပြနိုင်သည်။

ကလေးငယ်များသည် မိမိတို့အသက်အရွယ်နှင့် ကိုက်ညီသော အတွေ့အကြုံရှိသည့် ခရစ်ယာန်များ ဖြစ်နိုင်ကြသည်။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်က သူတို့ထံမှ တောင်းဆိုတော်မူသမျှ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာအရာများ၌ ပညာပေးခြင်းခံရရန် လိုအပ်ပြီး၊ မိဘများသည် ခရစ်တော်၏ ချစ်ဖွယ်ကောင်းသော စရိုက်လက္ခဏာနှင့် သဏ္ဌာန်တူသော စရိုက်လက္ခဏာကို သူတို့တည်ဆောက်နိုင်စေရန် အခွင့်အရေးကောင်းများ အားလုံးကို ပေးသင့်ကြသည်။

စိတ်သည် မည်သည့်အခါမျှ လှုပ်ရှားမှုရပ်တန့်မည်မဟုတ်ပါ။ ကောင်းသော သို့မဟုတ် မကောင်းသော လွှမ်းမိုးမှုများအတွက် ပွင့်လင်းနေသည်။ ပန်းချီဆရာ၏ ပြောင်ချောသော ပြားပြားပေါ်တွင် နေရောင်ခြည်က လူသား၏မျက်နှာကို ထင်ဟပ်ပုံဖော်ပေးသကဲ့သို့၊ အတွေးများနှင့် အထင်အမြင်များသည်လည်း ကလေး၏စိတ်ပေါ်တွင် ထင်ကျန်စွဲထင်နေသည်။ ထိုအထင်အမြင်များသည် မြေကြီးနှင့်ဆိုင်သော မြေကြီးဆန်သည့်အရာများ ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အရာများ ဖြစ်စေ၊ ဖျောက်ဖျက်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ ဆင်ခြင်ဉာဏ် စတင်နိုးကြားလာသောအခါ စိတ်သည် အထူးသဖြင့် လွယ်ကူစွာ လွှမ်းမိုးခံရနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ပထမဆုံး သင်ခန်းစာများသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ ထိုသင်ခန်းစာများသည် စရိုက်လက္ခဏာဖွဲ့စည်းခြင်းအပေါ် အားကောင်းသော လွှမ်းမိုးမှုရှိသည်။ ထိုသင်ခန်းစာများသည် မှန်ကန်သောပုံစံဖြင့် စွဲထင်ပြီး၊ ကလေးသည် အသက်အရွယ်တိုးလာသည်နှင့်အမျှ စိတ်ရှည်စွာ ဇွဲလုံ့လဖြင့် ဆက်လက်သင်ကြားပေးပါက မြေကြီးပေါ်ရှိဘဝနှင့် ထာဝရဘဝ၏ ကံကြမ္မာများသည် ကောင်းသောအရာအတွက် ပုံဖော်ခံရမည်။ ဤသည်မှာ သခင်ဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်သည်။ “သူသွားရမည့်လမ်း၌ ကလေးကို လေ့ကျင့်ပေးလော့။ အသက်ကြီးသောအခါ ထိုလမ်းမှ မလွဲမရှောင်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ [သုတ္တံ ၂၂:၆]

မိဘများ၊ သင်တို့၏ကလေးများကို သခင်ဘုရားထံ အပ်နှံကြလော့။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်သက်ဆိုင်ကြောင်း၊ စစ်မှန်သော သိုးထိန်းက စောင့်ရှောက်ပေးနေသော ခရစ်တော်၏ သိုးစုထဲမှ သိုးသငယ်များဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူတို့၏စိတ်ထဲ၌ အစဉ်အမြဲ ထားရှိပေးကြလော့။ ဟန္နသည် ရှမွေလကို သခင်ဘုရားထံ အပ်နှံခဲ့သည်။ သူ့အကြောင်းကို “ရှမွေလသည် ကြီးပြင်းလာ၍ သခင်ဘုရားသည် သူနှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏။ သူ၏စကား [ရှမွေလမှတစ်ဆင့် သခင်ဘုရား၏စကား] တစ်ခွန်းကိုမျှ မြေပေါ်သို့ ကျစေတော်မမူ” ဟု ဆိုထားသည်။ [၁ ရှမွေလ ၃:၁၉] ဤပရောဖက်နှင့် အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ တရားသူကြီးအကြောင်း၌ ဘုရားသခင်နှင့် ပူးပေါင်း၍ မိမိတို့အား ပေးအပ်ထားသော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်သော မိဘများ၏ ကလေးတစ်ဦးရှေ့တွင် ချထားပေးသော ဖြစ်နိုင်ခြေများကို ဖော်ပြထားသည်။

ကလေးများသည် သခင်ဘုရား၏ အမွေဖြစ်ကြပြီး ကိုယ်တော်၏အမှုတော်အတွက် လေ့ကျင့်ပေးရမည်။ ဤသည်မှာ မိဘများနှင့် ဆရာများအပေါ် လေးနက်၍ မြင့်မြတ်သော တာဝန်အဖြစ် ကျရောက်နေသော အလုပ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုတာဝန်ကို သူတို့ မရှောင်လွှဲနိုင်၊ လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ပါ။ ဤအလုပ်ကို လျစ်လျူရှုခြင်းသည် သူတို့ကို သစ္စာမရှိသော အစေခံများအဖြစ် သတ်မှတ်စေသည်။ သို့သော် အမှန်တရား၏ မျိုးစေ့ကို နှလုံးသားထဲ၌ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ကြဲချပြီး ဂရုတစိုက် ပြုစုပျိုးထောင်သောအခါ ဆုလာဘ်ရှိသည်။ ခရစ်တော်သည် ပုံဥပမာကို “အသီးရင့်လာသောအခါ ချက်ချင်း တံစဉ်ကို ထည့်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ရိတ်သိမ်းချိန် ရောက်လာပြီ” ဟူ၍ နိဂုံးချုပ်တော်မူသည်။ မြေကြီး၏ ရိတ်သိမ်းခြင်းကို ရိတ်သိမ်းသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှု၏ ရလဒ်ကို မြင်ရမည်။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးခဲ့ပြီး ဆုတောင်းပေးခဲ့သူများကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲသို့ စုဝေးသိမ်းဆည်းထားသည်ကို မြင်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့အားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် “မိမိ၏ဝိညာဉ်ခံစားရသော ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ အကျိုးကို မြင်၍ ကျေနပ်တော်မူမည်” ဖြစ်သောအခါ ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်ဘုရား၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြမည်။