ဧဇရမှတ်စာ ၆

 

အခန်းကြီး ၆

chapter 6

၁။ ဒါရိမင်းသည် ကုရုမင်း၏အမိန့်တော်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် အဆောက်အအုံကို ဆက်လက်ဆောက်လုပ်ရန် အမိန့်သစ်တစ်ရပ်ကို ထုတ်ပြန်သည်။ ၁၃။ ရန်သူများ၏အကူအညီနှင့် ပရောဖက်များ၏ လမ်းညွှန်ချက်တို့ဖြင့် ဗိမာန်တော်ကို အပြီးသတ်တည်ဆောက်သည်။ ၁၆။ ဗိမာန်တော်ကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်းသည့်ပွဲနှင့် ပသခါပွဲကို ကျင်းပကြသည်။

1 Darius, finding the decree of Cyrus, maketh a new decree for the advancement of the building. 13 By the help of the enemies, and the directions of the prophets, the temple is finished. 16 The feast of the dedication is kept, 19 and the passover.

 

၁။ ထိုအခါ ဒါရိမင်း။ “မြစ်တစ်ဖက်ကမ်း” ၏ ဒုတိယအုပ်ချုပ်ရေးမှူး တာတဲနဲ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ဒါရိမင်းသည် ချက်ချင်းအာရုံစိုက်ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၅း၁၇)။

1.    Then Darius. The request of Tatnai, deputy satrap of “Beyond the River,” received the immediate attention of Darius (ch. 5:17).

 

အမိန့်တော်တစ်ရပ်ကို ထုတ်ပြန်သည်။ “အမိန့်” ဟုဆိုခြင်းထက် “အမိန့်ပေးခဲ့သည်” ဟုဆိုခြင်းက ပို၍သင့်လျော်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မော်ကွန်းတိုက်တွင် စာရွက်စာတမ်းကို ရှာဖွေရန်အတွက် “အမိန့်တော်” ချမှတ်ရန် မလိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

Made a decree. Preferably, “gave an order,” since a “decree” was not necessary in order to have a search made in the royal archives for the document.

 

မှတ်တမ်းများထားရာအိမ်။ စာပေအားဖြင့်ဆိုသော် “စာအုပ်များထားရာအိမ်”၊ ဆိုလိုသည်မှာ နန်းတော်၏ စာကြည့်တိုက် သို့မဟုတ် မော်ကွန်းတိုက်ဖြစ်သည်။ “ရတနာများ” ကို ထိုနေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားကြောင်း မှတ်ချက်အတွက် အခန်းကြီး ၅း၁၇ တွင် ကြည့်ပါ။

House of the rolls. Literally, “in the house of the books,” that is, the royal library or archives. On the observation that the “treasures” were kept there, see on ch. 5:17.

 

ဗာဗုလုန်မြို့တွင်။ တာတဲနဲသည် ဂျေရုဆလင်မြို့သို့ သွားရောက်စဉ် ဂျူးလူမျိုးတို့ထံမှ မူရင်းစာရွက်စာတမ်းကို ဗာဗုလုန်ရှိ နန်းတော်မော်ကွန်းတိုက်တွင် တွေ့နိုင်ဖွယ်ရှိသည်ဟူသော အယူအဆကို ရရှိခဲ့ပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် ရှာဖွေသင့်သည့်နေရာသည် ဗာဗုလုန်ဖြစ်ကြောင်း သူက အကြံပြုခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၅း၁၇)။ ဒါရိမင်းသည် ထိုအကြံပြုချက်ကို လိုက်နာပြီး ဗာဗုလုန်တွင် ရှာဖွေစေခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာဖြစ်ခဲ့သည်။

In Babylon. Tatnai seems to have received the impression from the Jews during his visit in Jerusalem that the original document would probably be found in the royal archives at Babylon. He had suggested, therefore, that Babylon was the place where the search should be made (ch. 5:17). Darius followed this suggestion and had a search made at Babylon, which, however, proved to be fruitless.

 

၂။ အက်ခ်မေသာတွင် တွေ့ရှိ။ တာတဲနဲ၏ စာတွင်ဖော်ပြထားသော စာရွက်စာတမ်းကို မတွေ့ရှိရသောအခါ အခြားပါရှန်းမြို့တော်များဖြစ်ကြသည့် အက်ခ်ဘာတာနာနှင့် ဆူသာမြို့တို့၏ နန်းတော်မော်ကွန်းတိုက်များသို့ ရှာဖွေမှုကို တိုးချဲ့ရန် နောက်ထပ်အမိန့်တစ်ရပ်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ဟန်ရှိသည်။ ၎င်းသည် ဘုရင်နှင့် သူ၏အရာရှိတို့သည် တရားမျှတမှုရှိစေရန်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်မချခင် အသေးစိတ်စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ရိုးသားစွာ ကြိုးပမ်းခဲ့ကြောင်း ပြသနေသည်။ ဤအချက်က ပါရှန်းလူမျိုးတို့ကို အလွန်ကောင်းမွန်သော အမြင်ရှိစေသည်။ ဗာဗုလုန်တွင် ဂျူးလူမျိုးတို့နှင့်ပတ်သက်သည့် ကုရုမင်း၏ အမိန့်တော်ကို မတွေ့ရသောအခါ ရှာဖွေမှုကို အလွယ်တကူ ရပ်တန့်လိုက်နိုင်ကြသည်။ ကုရုမင်း၏ နန်းစံပထမနှစ်မှ တရားဝင်စာရွက်စာတမ်းများကို သိမ်းဆည်းထားကြောင်း သိရှိထားသည့် အခြားနေရာများအထိ ရှာဖွေမှုကို တိုးချဲ့ခြင်းအားဖြင့် အဆိုပါအရာရှိတို့သည် တရားမျှတပြီး ဘက်လိုက်မှုမရှိသော နိဂုံးချုပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိရန် ဖြစ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

2.    Found at Achmetha. When the document referred to in Tatnai’s letter was not found, a further order was apparently given to extend the search to the royal archives of the other Persian capital cities, Ecbatana and Susa. This indicates a sincere effort on the part of the king and his officials to be fair, and to make a thorough investigation before reaching a decision. This places the Persians in a most favorable light. They could easily have discontinued the search upon finding, at Babylon, no decree of Cyrus regarding the Jews. In extending the search to other places where it was apparently known that official documents of Cyrus’ first year were deposited, these officials did everything possible to arrive at a fair and unbiased conclusion.

 

အက်ခ်မေသာသည် ရှေးဟောင်း မီးဒီးယားမြို့တော်ဖြစ်သည်။ ရှေးပါရှန်းဘာသာဖြင့် ဟက်ဂ်မာတာနာ ဟုခေါ်ပြီး ဂရိဘာသာဖြင့် အက်ခ်ဘာတာနာ ဟုခေါ်သည်။ ယနေ့တွင် ထိုမြို့ကို ဟာမာဒန် ဟုခေါ်သည်။ အနောက်အီရန်တောင်တန်းများတွင် တည်ရှိပြီး ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် ပေ ၆,၀၀၀ (၁,၈၂၉ မီတာ) မြင့်သောကြောင့် ပါရှန်းဘုရင်တို့သည် ၎င်းကို နွေရာသီမြို့တော်များထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် ထားရှိခဲ့ကြသည်။ မြစ်ဝှမ်းတွင်တည်ရှိသော ဗာဗုလုန်မြို့သည် နွေရာသီတွင် အလွန်ပူပြင်းလွန်းသည်။ ဟာမာဒန်မြို့၏ လက်ရှိလူဦးရေမှာ ၁၀၀,၀၀၀ ကျော် ဖြစ်သည်။

Achmetha was the old Median capital. In Old Persian it was called Hagmatâna, and in Greek, Ecbatana. Today the city is called Hamadân. Lying in the western Iranian mountains, 6,000 ft. (1,829 m.) above sea level, the Persian kings made it one of their summer capitals. Babylon, situated in the river valley, became uncomfortably hot in summer. The present population of Hamadân is more than 100,000.

 

စာရွက်စာတမ်းကို ဗာဗုလုန်တွင်မဟုတ်ဘဲ အက်ခ်ဘာတာနာတွင် တွေ့ရှိရခြင်းမှာ အမိန့်တော်ထုတ်ပြန်ချိန်တွင် ကုရုမင်းသည် ထိုနေရာ၌ စံမြန်းနေကြောင်း ပြသနေသည်။ ဤအချက်နှင့် အမိန့်တော်ထုတ်ပြန်သည့်ရက်စွဲတို့၏ ဆက်စပ်မှုကို အခန်းကြီး ၁း၁ ၏ မှတ်ချက်များတွင် ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

The fact that the document was found in Ecbatana and not in Babylon indicates that Cyrus resided there when the decree was issued. The relation of this fact to the date of issuance of the decree has already been noted in comments on ch. 1:1.

 

လိပ်စာတမ်း။ မက်ဆိုပိုတေးမီးယားနှင့် ပါရှန်းဒေသမှ ပြန်လည်ရရှိခဲ့သော ပါရှန်းအင်ပါယာခေတ် စာရွက်စာတမ်းများအားလုံးသည် အက်ခ်စာလုံး (cuneiform) ရေးထွင်းထားသော မြေစေးပြားများဖြစ်သည်။ ဤဒေသများတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ရာသီဥတုအခြေအနေများကြောင့် ပါပရပ်စ် သို့မဟုတ် သားရေကဲ့သို့ ပျက်စီးလွယ်သော ပစ္စည်းများပေါ်တွင် ရေးသားထားသည့် ပါရှန်းမှတ်တမ်းများမှာ မကျန်ရစ်တော့ပါ။ သို့သော် ထိုခေတ်က ပါပရပ်စ်နှင့် သားရေပေါ်တွင် ရေးသားထားသော ပါရှန်းစာရွက်စာတမ်းများကို အီဂျစ်တွင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သဖြင့် ကုရုမင်း၏ တရားဝင်အမိန့်တော်ကို မြေစေးပြားပေါ်တွင်မဟုတ်ဘဲ လိပ်စာတမ်းပေါ်တွင် ရေးသားခဲ့သည်ဟူသော ဤနေရာ၌ဖော်ပြချက်သည် တိကျမှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ အီဂျစ်တွင်တွေ့ရှိရသော စာရွက်စာတမ်းများက သက်သေပြသည့်အတိုင်း ပါရှန်းအင်ပါယာ၏ တရားဝင်နှင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဘာသာစကားမှာ အရမ်မိုက်ဘာသာစကား ဖြစ်သောကြောင့် ကုရုမင်း၏အမိန့်တော်ကို အရမ်မိုက်ဘာသာစကားဖြင့် ရေးသားခဲ့သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

A roll. All documents of the Persian Empire period which have been recovered from the region of Mesopotamia and Persia are cuneiform tablets. Owing to the climatic conditions prevailing in these lands, Persian records written on perishable material such as papyrus or leather have not survived. However, Persian documents on papyrus and leather from that period have been preserved in Egypt, proving the accuracy of the statement here made that the official decree of Cyrus was written on a scroll, not on a clay tablet. Since the official, universal language of the Persian Empire was Aramaic, as the documents found in Egypt testify, it can be taken for granted that Cyrus’ decree was written in Aramaic.

 

၃။ အမိန့်တော်။ အခန်းကြီး ၁း၁-၄ တွင် ကြည့်ပါ။ ဤအမိန့်တော်မိတ္တူနှင့် အခန်းကြီး ၁း၁-၄ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အမိန့်တို့ကြားမှ အပေါ်ယံကွာခြားချက်များမှာ ဤမိတ္တူသည် တရားဝင်သုံးရန်အတွက်သာဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာမူ ထုတ်ပြန်ကြေညာထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သော အမိန့်တော်တွင် ပါလက်စတိုင်းသို့ ပြန်သွားရန်၊ ထိုနေရာတွင် ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်နှင့် ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် ငွေကြေးကောက်ခံရန် ခွင့်ပြုချက်ပါဝင်သော်လည်း၊ ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်မှုကို ပြည်သူ့ဘဏ္ဍာဖြင့် ထောက်ပံ့ရန် ကုရုမင်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုမူ ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပါ (အခန်းကြီး ၁း၄ တွင် ကြည့်ပါ)။ သို့သော် နိုင်ငံတော်အရာရှိများအတွက် ညွှန်ကြားချက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်သည့် အမိန့်တော်မိတ္တူတွင် ကုန်ကျစရိတ်များကို နန်းတော်ဘဏ္ဍာတိုက်မှ ကျခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည် (အခန်းကြီး ၆း၄)။ တည်ဆောက်ရေးနည်းလမ်းများနှင့် ပတ်သက်သော တိကျသည့် သတ်မှတ်ချက်များကို ဤမိတ္တူတွင် ပေးထားသည်။

3.    A decree. See on ch. 1:1–4. The superficial differences between this copy of the decree and that recorded in ch. 1:1–4 are due to the fact that this copy was for official use only, whereas the other was published. The decree made public contained a permit to return to Palestine, to rebuild the Temple there, and to collect money for that purpose, but it made no mention of the decision of Cyrus to support the erection of the Temple with public funds (see on ch. 1:4). However, the copy of the decree that served as a directive for the officers of the realm clearly stated that the cost was to be met by the royal treasury (ch. 6:4). Exact specifications as to methods of construction were given in this copy.

 

၎င်း၏အမြင့်။ ဗိမာန်တော်သစ်၏ အမြင့်အတွက် ဤနေရာတွင်ပေးထားသော ပမာဏသည် ရှောလမုန်ဗိမာန်တော်၏ နှစ်ဆရှိပြီး ၎င်း၏အကျယ်မှာ သုံးဆရှိသည် (၁ ဘုရင်မင်းများမှတ်စာ ၆း၂ ကို ကြည့်ပါ)။ အဆောက်အအုံသစ်၏ အလျားကို မဖော်ပြထားပါ။ ရှောလမုန်ဗိမာန်တော်၏ အလျားမှာ တောင် ၆၀ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဆောက်အအုံသစ်သည် ရှောလမုန်ဗိမာန်တော်နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် “ဘာမျှမဟုတ်သကဲ့သို့” ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည် (ဟဂ္ဂဲ ၂း၃)၊ ရှောလမုန်ဗိမာန်တော်ကို မြင်ဖူးသူများသည် အဆောက်အအုံသစ်၏ အုတ်မြစ်ကို မြင်ရသောအခါ ၎င်းမှာ သိသာစွာညံ့ဖျင်းနေသောကြောင့် ငိုကြွေးကြသည် (ဧဇရ ၃း၁၂၊ PK ၅၆၄ နှင့် ယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ကုရုမင်း၏ အမိန့်တော်တွင်ပါရှိသော တောင် (cubit) တိုင်းတာမှု အလျားသည် ဂျူးတို့၏ တိုင်းတာမှုနှင့် အနည်းငယ်ကွာခြားနိုင်သည်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိသည်မဟုတ်၊ သို့သော် ဖော်ပြထားသည့် အချက်အလက်များအကြား သိသာထင်ရှားသော ကွာဟချက်ကို ပြေလည်စေနိုင်လောက်အောင် အထိ ကွာခြားနိုင်သည်မှာမူ မဖြစ်နိုင်သလောက်ဖြစ်သည်။ ကုရုမင်းသည် ဂျူးတို့ အမှန်တကယ်ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်ထက် ပိုမိုကြီးမားသော အဆောက်အအုံကို ဆောက်လုပ်ရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်ဟု တွေးဆခြင်းက ပို၍ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။ သို့သော် ဘုရင့်ထောက်ပံ့ကြေးဖြင့် (အခန်းကြီး ၁း၄ တွင်ကြည့်ပါ) သူတို့သည် ရှောလမုန်၏ဗိမာန်တော်ထက် များစွာညံ့ဖျင်းသော အဆောက်အအုံဖြင့် ကျေနပ်နေလိမ့်မည်ဟု တွေးရန်ခက်ခဲသည်။ ကုရုမင်း၏ အမိန့်တော်တွင် ပေးထားသော အရွယ်အစားများမှာ ဗိမာန်တော်၏ ရှေ့မျက်နှာစာအတွက်သာ ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် အဆောက်အအုံ၏ အခြားအပိုင်းများထက် ပို၍ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော အချိုးအစားရှိသည်။

The height thereof. The figure here given for the height of the new Temple is twice that of the Temple of Solomon, and its width three times as great (see 1 Kings 6:2). The length of the new structure is not given; that of Solomon’s Temple was 60 cu. Yet the new edifice is said to be “as nothing” in comparison with that of Solomon’s (Haggai 2:3), and those who had seen the Temple of Solomon wept they saw the foundation of the new building, because of the obvious inferiority of the latter (Ezra 3:12; cf. PK 564). It is not impossible that the length of the cubit measure of Cyrus’ decree differs somewhat from that of the Jews, though it is hardly possible that the difference should have been so great as to reconcile the apparent discrepancy between the facts noted. It is more reasonable to think that Cyrus gave permission for a much larger edifice than the Jews actually built. But with a royal subsidy (see on ch. 1:4) it is difficult to think that they would have been content with a structure so much inferior to that of Solomon. It may be that the dimensions given in Cyrus’ decree are for the front of the Temple only, which was of more magnificent proportions than the rest of the building.

 

၄။ သစ်သားအသစ် တစ်တန်း။ အခန်းကြီး ၅း၈ တွင် ကြည့်ပါ။

4.    A row of new timber. See on ch. 5:8.

 

ကုန်ကျစရိတ်များ။ အခန်းကြီး ၁း၄ နှင့် ၆း၃ တွင် ကြည့်ပါ။

The expenses. See on chs. 1:4 and 6:3.

 

၅။ ရွှေနှင့်ငွေ တန်ဆာပလာများ။ အခန်းကြီး ၁း၇-၁၁ တွင် ကြည့်ပါ။

5.    The golden and silver vessels. See on ch. 1:7–11.

 

၆။ တာတဲနဲ။ တာတဲနဲနှင့် ဤနေရာတွင်ဖော်ပြထားသော အခြားလူတို့နှင့်ပတ်သက်၍ အခန်းကြီး ၅း၃၊ ၆ တွင် ကြည့်ပါ။

6.    Tatnai. Concerning Tatnai and the other men here mentioned, see on ch. 5:3, 6.

 

ထိုနေရာမှ ဝေးဝေးနေကြလော့။ ဧဇရအခန်းကြီး ၆ တွင်ပါဝင်သော တရားဝင်အစီရင်ခံစာကို ရေးသားသူသည် ဒါရိမင်း၏စာကို အကျဉ်းချုံး သို့မဟုတ် စုစည်းထားပြီး၊ ကုရုမင်း၏အမိန့်တော်နှင့် ဒါရိမင်း၏ အတည်ပြုအမိန့်တော်ကိုသာ အဓိကအချက်များအဖြစ် ထည့်သွင်းပေးထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒါရိမင်း၏စာတွင် ပထမဆုံးအရေးကြီးသည့်အချက်မှာ “မြစ်တစ်ဖက်ကမ်း” ပြည်နယ်မှ အရာရှိများအား ဂျေရုဆလင်မြို့ရှိ အလုပ်ကို ဝင်ရောက်မနှောင့်ယှက်ရန် သတိပေးခြင်းဖြစ်သည်။ စာတစ်စောင်လုံး၏ အသုံးအနှုန်းများက နိုင်ငံတော်ကို အုပ်ချုပ်သော ဘုရင်သည် ခိုင်မာပြတ်သားကြောင်း ပြသနေသည်။ ဧဇရနှင့် ဧသတာကျမ်းတို့တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် အခြားပါရှန်းအုပ်စိုးရှင်တို့၏ အမိန့်တော်အချို့မှာ အမိန့်ထုတ်ပြန်သူဘုရင်တို့၏ မပြတ်သားမှုကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေသည်။

ဂျုံ၊ ဆား၊ စပျစ်ဝိုင်နှင့် ဆီ။ ဤပစ္စည်းများသည် မီးရှို့ရာယဇ်တိုင်းနှင့်အတူ ပါလာသော “ဘောဇဉ်ပူဇော်သက္ကာ” အတွက် လိုအပ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၉း၄၀၊ ၄၁၊ ဝတ်ပြုရာ ၂း၁၃ တွင် ကြည့်ပါ)။

 Be ye far from thence. It may be that the author of the official report incorporated in Ezra 6 has abbreviated or condensed the letter of Darius, and given only the essential parts of it—a résumé of the decree of Cyrus, and the confirming decree of Darius. The first important point of Darius’ letter is a warning to the officers of the satrapy “Beyond the River” against interfering with the work at Jerusalem. The language of the whole letter shows that a strong and determined king ruled the state. Some of the decrees of other Persian rulers, as recorded in Ezra and Esther, clearly reveal vacillation on the part of the issuing monarchs.

 

၈။ ငါသည် အမိန့်တော်ထုတ်ပြန်၏။ ဒါရိမင်းသည် ဂျူးလူမျိုးတို့ ဗိမာန်တော်ကို ဆက်လက်ဆောက်လုပ်ခွင့်ရှိကြောင်း တာတဲနဲကို အသိပေးရန်အတွက် ကုရုမင်း၏အမိန့်တော်မိတ္တူကို ပေးပို့ရုံနှင့် မကျေနပ်ခဲ့ပါ။ သူသည် ယခင်အမိန့်တော်ကို သူကိုယ်တိုင်ထုတ်ပြန်သည့် အမိန့်သစ်ဖြင့် အတည်ပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုအမိန့်သည် ယခင်ကပေးခဲ့သော ရက်ရောသည့် ပြဋ္ဌာန်းချက်များထက်ပင် သာလွန်နေသည် (အခန်းကြီး ၁း၇ တွင် ကြည့်ပါ)။

8.    I make a decree. Darius was not content to send a copy of Cyrus’ decree to Tatnai, to inform him of the right of the Jews to continue working on the Temple. He confirmed the former decree by a new one of his own, one that surpassed even the generous provisions of the former one (see on ch. 1:7).

 

ကုန်ကျစရိတ်များ။ ဂျေရုဆလင်ရှိ ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရာတွင် ပြည်သူ့ဘဏ္ဍာဖြင့် ထောက်ပံ့ရန် ကုရုမင်းက အမိန့်ထုတ်ခဲ့သည် (အပိုဒ်ငယ် ၄)။ ရှမာရိလူမျိုးတို့သည် ကုရုမင်း၏ကောင်းမွန်သောရည်ရွယ်ချက်ကို ပျက်ပြားအောင်လုပ်ဆောင်ရာတွင် အောင်မြင်ခဲ့ပုံရသောကြောင့် အမိန့်တော်၏ ဤအပိုင်းသည် အကောင်အထည်မပေါ်ခဲ့ဟန်ရှိသည် (အခန်းကြီး ၄း၄၊ ၅ ကို ကြည့်ပါ)။ အက်ခ်ဘာတာနာတွင်တွေ့ရှိရသော ကုရုမင်း၏အမိန့်တော်မိတ္တူမှ ဂျူးလူမျိုးတို့အား ငွေကြေးထောက်ပံ့မည်ဟု ကတိပေးထားကြောင်း ဒါရိမင်းသိရှိသောအခါ၊ ပထမအမိန့်တော်ထုတ်ပြန်ပြီးကတည်းက ဗိမာန်တော်အတွက် ငွေမည်မျှသုံးစွဲခဲ့ကြောင်း နန်းတော်ဘဏ္ဍာရေးမှူးကို မေးမြန်းခဲ့ဟန်ရှိသည်။ ယခုအချိန်အထိ အနည်းငယ်သာ ပေးချေခဲ့ရသည် သို့မဟုတ် လုံးဝမပေးချေခဲ့ရကြောင်း သတင်းရရှိသောအခါ သူ၏စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုကို တာတဲနဲထံရေးသော သူ၏စာတွင်ပါရှိသည့် ပြင်းထန်သော အသုံးအနှုန်းများက ဖော်ပြနေသည်—“ထိုနေရာမှ ဝေးဝေးနေကြလော့” (အပိုဒ်ငယ် ၆)၊ “အလုပ်ကို… တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ကြလော့” (အပိုဒ်ငယ် ၇)၊ “သူတို့ကို မနှောင့်ယှက်ကြစေနှင့်” (အပိုဒ်ငယ် ၈)၊ “ချွင်းချက်မရှိ” (အပိုဒ်ငယ် ၉) နှင့် အထူးသဖြင့် ဤအမိန့်တော်ကို လျစ်လျူရှုပါက ရမည့် အပြစ်ပေးမည့်ခြိမ်းခြောက်မှုများ (အပိုဒ်ငယ် ၁၁) တို့ဖြစ်သည်။

 

Expenses. Cyrus had decreed that the reconstruction of the Temple at Jerusalem be subsidized with public funds (v. 4). This part of the decree had probably never been carried out (see ch. 4:4, 5), because the Samaritans seem to have been successful in frustrating the good intentions of Cyrus. When Darius learned from the copy of Cyrus’ decree found at Ecbatana that financial support had been promised the Jews, he probably inquired of the royal treasurer as to how much money had been spent on the Temple since the first decree was issued. His annoyance upon receiving the information that either little or nothing had been paid so far is implied by the strong language of his letter to Tatnai—“be ye far from thence” (v. 6), “let the work … alone” (v. 7), “that they be not hindered” (v. 8), “without fail” (v. 9), and especially the threats in v. 11 in case this decree should be ignored.

 

ကုရုမင်းသည် ငွေကြေးအကူအညီ၏ရင်းမြစ်ကို “ဘုရင့်အိမ်တော်” (အပိုဒ်ငယ် ၄) ဟုသာ မရေမရာသတ်မှတ်ခဲ့ပြီး၊ ပြည်သူ့ဘဏ္ဍာအားလုံးကို ဘုရင်၏ သဘောထားအတိုင်း သုံးစွဲရသော်လည်း ထိုငွေကြေးများသည် နန်းတော်ဘဏ္ဍာထဲမှ လာရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ဒါရိမင်းက ဗိမာန်တော်တွင် အလုပ်လုပ်နေသူတို့၏ ကုန်ကျစရိတ်ကို “မြစ်တစ်ဖက်ကမ်း” ပြည်နယ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ပြည်နယ်၏ ဘုရင့်အခွန်တော်ငွေများထဲမှ ပေးချေရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အခွန်ထမ်းသူများအပေါ် နောက်ထပ်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မသက်ရောက်စေဟူ၍ ယူဆရသည်။

 

Cyrus had only vaguely defined the source of financial help as “the king’s house” (v. 4), which could mean that the funds were to come from the royal purse, though all public money was disbursed at the discretion of the king. Darius, however, ordered that the expenses of the men employed on the Temple be paid by the satrap of “Beyond the River” from the royal tribute of the province. Thus, presumably, no additional burden was laid upon the taxpayers.

 

ခေတ်သစ်မှတ်ချက်ပြုသူများစွာတို့သည် ပါရှန်းဘုရင်တစ်ပါးသည် အလှမ်းဝေးကွာပြီး သေးငယ်သော လူမျိုးတစ်မျိုး၏ ဗိမာန်တော်အတွက် ဤမျှစိတ်ဝင်စားနိုင်သည်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟုဆိုကာ အမိန့်တော်၏ ဤအပိုင်းကို မယုံကြည်ကြပေ။ သို့သော် လောကီသမိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့ကို အလားတူ ဖြစ်ရပ်များနှင့် ပြသနေသည်။ ဤသည်မှာ ဂျေရုဆလင်ရှိ ဗိမာန်တော်နှင့် ပတ်သက်၍သာမက အခြားသော ဘုရားကျောင်းများစွာနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ကုရုမင်း၏ မူဝါဒဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၁း၂ တွင် ကြည့်ပါ)။ အီဂျစ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ကုရုမင်း၏သား ကမ်ဘီဆီးစ်သည် ဆိုင်းမြို့ရှိ နိသ်ဘုရားကျောင်းကို သန့်ရှင်းစေခဲ့ပြီး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များအား သူတို့၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ဝင်ငွေရရှိစေရန် အာမခံပေးကာ အီဂျစ်ဘုရင်များက ယခင်ကပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဘုရင့်လက်ဆောင်များဖြင့် ဂုဏ်ပြုခဲ့ကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ အန်တီအိုကပ်စ်ဘုရင်ကြီးပင်လျှင် ဂျူးတို့၏ သူ၏နန်းစံအစောပိုင်းကာလတွင် သစ္စာရှိမှုကို ကျေးဇူးတင်သောအားဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ရန်အတွက် စပျစ်ဝိုင်၊ ဆီ၊ နံ့သာမျိုး၊ ဂျုံနှင့် ဆားများ၊ ဗိမာန်တော်ပြီးစီးရန်အတွက် ငွေကြေးများကို ဂျူးတို့အား ပေးအပ်ခဲ့သည် (Antiquities xii. 3. 3)။

 

Many modern commentators have doubted the genuineness of this part of the decree, declaring it unthinkable that a Persian king could be so much interested in the Temple of a distant and insignificant nation. However, secular history presents us with parallel cases. This was Cyrus’ policy not only in regard to the Temple at Jerusalem but also in regard to many other sanctuaries (see on ch. 1:2). It is reported that after conquering Egypt, Cambyses, Cyrus’ son, had the temple of Neith at Saïs cleaned, assured its priesthood of their customary income, and favored it with royal gifts—as the Egyptian kings had done before. Even Antiochus the Great gave the Jews large gifts of wine, oil, incense, wheat, and salt for sacrifices, and money for the completion of the Temple (Antiquities xii. 3. 3), in appreciation of their loyalty early in his reign.

 

၉။ နွားသိုး၊ သိုးထီးနှင့် သိုးသငယ်များ။ ဤသည်တို့မှာ ဂျူးတို့၏ အဓိက ယဇ်ပူဇော်ရာ တိရစ္ဆာန်များ ဖြစ်သည်—မနက်နှင့် ညနေတိုင်း သိုးသငယ်တစ်ကောင်၊ ဥပုသ်နေ့တွင် နောက်ထပ်နှစ်ကောင်၊ ကြီးကျယ်သော ပွဲတော်တိုင်းနှင့် လဆန်းနေ့တိုင်းတွင် ခုနစ်ကောင်၊ တဲတော်ပွဲတော်ကာလအတွင်း နေ့တိုင်းတွင် ၁၄ ကောင် လိုအပ်သည်။ ဤသည်မှာ တစ်နှစ်တာကာလအတွင်း စုစုပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ပို၍ အရေးကြီးသော အခါသမယများတွင် သိုးသငယ်များအပြင် သိုးထီးများနှင့် နွားသိုးများကို ထပ်ဖြည့်ပေးသည်။ အခြားသော သာမန်ယဇ်ပူဇော်ရာ တိရစ္ဆာန်မှာ “ဆိတ်သငယ်” တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။

 

9.    Bullocks, and rams, and lambs. These were the chief sacrificial animals of the Jews—a lamb being required every morning and evening, 2 more on the Sabbath, 7 at each of the great feasts and at the beginning of each month, and 14 on every day during the Feast of Tabernacles. This would be altogether more than a thousand in the course of a year. Rams and bullocks were added to the lambs on the more solemn occasions. The only other ordinary sacrificial animal was “a kid of the goats.”

 

Wheat, salt, wine, and oil. These commodities were needed for the “meat offerings” by which every burnt offering was accompanied (Ex. 29:40, 41; see on Lev. 2:13).

 

သတ်မှတ်ချက်အတိုင်း။ ဂျူးယဇ်ပုရောဟိတ်တို့အား ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးထံမှ ရရှိသင့်သော ထောက်ပံ့ငွေပမာဏကို သူတို့ကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ခွင့်ပေးခြင်းမှာ ဂျူးလူမျိုးတို့အတွက် အလွန်ထူးခြားသော အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ ဂျူးလူမျိုးတို့သည် သူ၏ရက်ရောမှုကို အလွဲသုံးစားမလုပ်ဟု ဒါရိမင်းက ယုံကြည်မှုရှိခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။ ဒံယေလ၊ မော်ဒကဲ၊ ဧဇရ၊ နေဟမိကဲ့သို့သော လူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အခြားသူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာများသည် သူတို့အမှုထမ်းသော ဘုရင်များအပေါ် နက်ရှိုင်းသော အထင်အမြင်ရှိစေခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ အာဏာရှိသော ဂျူးလူမျိုးအချို့သည် ပါရှန်းအင်ပါယာ၏ နိုင်ငံတော်ဌာနများတွင် အမှုထမ်းနေဖွယ်ရှိသည်။ ဤလူတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒါရိမင်း၏ ဤအမိန့်တော်ကို ပြင်ဆင်ရာတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

According to the appointment. It was a most extraordinary concession to the Jews to allow their priests to fix the amount of support they should receive from the satrap. Darius must have had confidence that the Jews would not abuse his generosity. The integrity of men such as Daniel, Mordecai, Ezra, Nehemiah, and perhaps others, doubtless had made a deep impression on the monarchs under whom they served. It seems probable that some influential Jews were employed in the state department of the Persian Empire. The hand of one of these men probably had part in the preparation of this decree of Darius.

 

၁၀။ ဆုတောင်းကြလော့။ ဘုရင်၏ ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒနှင့် ရက်ရောမှုကို ဘုရင်အတွက် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းပေးခြင်းဖြင့် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည်ဟူသော လိုအပ်ချက်မှာ ယခင်ကဖော်ပြခဲ့သော ကုရုမင်း၏ မြေစေးပုံး ကျောက်စာတိုင်တွင် နီးကပ်စွာ တူညီနေသည် (အခန်းကြီး ၁း၂ တွင် ကြည့်ပါ)။ ထိုနေရာတွင် ဘုရင်က ဗာဗုလုန်လူမျိုးတို့သည် ဘယ်လ်နှင့် နာဘူဘုရားတို့အား သူနှင့် သူ၏သား ကမ်ဘီဆီးစ်တို့အား အသက်ရှည်စေရန် နေ့စဉ် ဆုတောင်းပေးနိုင်စေရန်အတွက် ဗာဗုလုန်ဘုရားတို့၏ ကိုးကွယ်မှုကို ပြန်လည်ထူထောင်ပေးခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ဂျူးလူမျိုးတို့သည် ထိုသို့သောတောင်းဆိုမှုကို လုပ်ဆောင်ရန် ဆန့်ကျင်ခြင်းမရှိကြောင်းကို မက္ကဘိခေတ်ကာလတွင် ဆီလူးစစ်ဘုရင်တို့အတွက် ယဇ်ပူဇော်ပေးသည့် အလေ့အကျင့်မှ ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။

10.                   Pray. The requirement that the good will and generosity of the king be repaid by sacrifices and prayers on his behalf is closely paralleled in the clay barrel inscription of Cyrus already mentioned (see on ch. 1:2). There the king states that he had restored the cult of the Babylonian gods that the Babylonians might daily ask Bel and Nabu to bless him and his son Cambyses with long life. That the Jews were not opposed to carrying out such a request can be concluded from the practice in the time of the Maccabees to offer sacrifices on behalf of the Seleucid kings (1 Macc 7:33).

 

၁၁။ ကြိုးဆွဲချသတ်။ ကျွန်ုပ်တို့သိသည့်အတိုင်း လည်ပင်းကြိုးဆွဲခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ အာရှုရိလူမျိုးတို့က ကျယ်ပြန့်စွာ ကျင့်သုံးခဲ့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ကွပ်မျက်နည်းဖြစ်သည့် တိုင်စိုက်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ သူတို့၏ ပန်းပုရုပ်ကြွများစွာတို့သည် တိုင်စိုက်ခံရသော လူများ၊ အများအားဖြင့် ဖမ်းဆီးရမိသော ရန်သူများကို ဖော်ပြနေသည်။ တိုင်စိုက်နည်းနှစ်မျိုးကို သိရှိကြသည်။ တစ်မျိုးစီတွင် ချွန်ထက်သော အဖျားရှိသည့် တိုင်ကို မြေတွင်စိုက်ထားသည်။ အဝတ်အစားမရှိသော သားကောင်ကို သူ၏တင်ပါးမှ အပေါ်သို့ သို့မဟုတ် သူ၏ရင်ဘတ်မှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်း၍ တိုင်စိုက်ခဲ့သည်။ ဒါရိမင်းက ဤအမိန့်တော်တွင် ပူးတွဲထားသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုးများသည် ရှေးဟောင်း စာရွက်စာတမ်းများတွင် အဖြစ်များသည်။ ရှေးခေတ်က အာဏာရှင်တို့၏ ကျင့်စဉ်အရ ဤအမိန့်တော်တွင်ပါသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုများသည် ထူးခြားသည်ဟု မထင်ရပေ။ ရှေးခေတ် အရှေ့တိုင်းတွင် ဘုရင့်အမိန့်တော်များကို ဖတ်ရှုသူများသည် ၎င်းတို့ကို ရင်းနှီးပြီးဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ ကွပ်မျက်မှုများကို မကြာခဏ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ နာမည်ကျော် ဟမ်မူရာဘီ ဥပဒေတွင် ၎င်း၏ ပြဋ္ဌာန်းချက်များကို ပြင်ဆင်လိုသူတိုင်းအပေါ် ကျိန်စာတန်း ၂၅၀ ခန့် ပါရှိသည်။ ဒါရိမင်းသည် သူ၏အမိန့်တော်တွင် ပြင်းထန်သော အသုံးအနှုန်းများ လိုအပ်သည်ဟု ခံစားရသည်။ ရှမာရိလူမျိုးတို့သည် ဘုရင့်အမိန့်များကို ဆန့်ကျင်ရာတွင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထက်မြက်ကြောင်း ပြသခဲ့ကြသည်။ အမိန့်တော်သည် သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေရန်နှင့် ထိုသို့အားဖြင့် သူတို့အား နောက်ထပ်အန္တရာယ်များ မလုပ်ဆောင်မိစေရန် တားဆီးရန် ရည်ရွယ်သည်။

11.                   Hanged. Not hanging as we know it, but impaling, a cruel form of execution practiced extensively by the Assyrians. Many of their reliefs depict impaled men, mostly captured enemies. Two ways of impaling were known. In each, a stake with a sharp point was set up in the ground. The victim, nude, was then impaled by piercing him through his body, either from his buttocks upward or through his chest. Threats such as those Darius attached to this decree are common in ancient documents. In the light of the practice of absolute rulers in ancient times the threats in this decree do not seem extraordinary. People reading royal decrees in the ancient Orient were used to them, and often witnessed their execution. For example, the famous code of Hammurabi contains some 250 lines of imprecations against any who should alter its provisions. Darius felt that his decree was in need of strong language. The Samaritans had shown themselves clever in the art of defying royal commands. The decree was intended to frighten them, and thereby restrain them from doing further harm.

 

၁၃။ တာတဲနဲ။ ဤနေရာတွင်ဖော်ပြထားသော လူတို့နှင့်ပတ်သက်၍ အခန်းကြီး ၅း၃၊ ၆ တွင် ကြည့်ပါ။

13.                   Tatnai. Concerning the men here mentioned, see on ch. 5:3,

 

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်ကြသည်။ သူတို့၏ ယခင်လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် ဒါရိမင်းထံရေးသော သူတို့၏စာမှ ထင်ရှားသည့်အတိုင်း ဂျူးလူမျိုးတို့အပေါ် ရန်ငြိုးမရှိသောကြောင့် တာတဲနဲနှင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အရာရှိတို့သည် ဘုရင့်အမိန့်တော်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိကြပါ။ ဘုရင်၏အလိုတော်ကို သူတို့အား မမှားယွင်းနိုင်သော စကားလုံးများဖြင့် အသိပေးထားပြီးဖြစ်ရာ သူတို့သည် ထက်သန်စွာဖြင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဗိမာန်တော် လျင်မြန်စွာပြီးစီးမှုမှာ သူတို့၏ စေတနာကြောင့်ဟုဆိုရမည်။ ဤအတွက် တာတဲနဲနှင့် သူ၏နောက်လိုက်များသည် ဂျေရုဆလင်သို့ ထပ်မံလာရောက်ပြီး ဂျူးတို့၏ ငွေကြေးလိုအပ်ချက်များနှင့် ဗိမာန်တော် ဝတ်ပြုခြင်းအတွက် လိုအပ်သည်ဟု ယူဆရသော ယဇ်ပူဇော်ရာ တိရစ္ဆာန်အရေအတွက်ကို စစ်ဆေးရန် လိုအပ်ခဲ့မည်ဖြစ်သည် (အပိုဒ်ငယ် ၉ တွင်ကြည့်ပါ)။

So they did speedily. Having no enmity toward the Jews, as is evident from their former actions and their letter to Darius, Tatnai and his fellow officers revealed no reluctance in carrying out the royal command. The king’s will had been made known to them in unmistakable words, and they proceeded to carry it out with zeal. In part, the rapid completion of the Temple must be attributed to their good will. This must have required Tatnai and his retinue to visit Jerusalem again and make a survey of the financial needs of the Jews and the number of sacrificial animals considered necessary for the Temple service (see on v. 9).

 

၁၄။ သူတို့သည် အောင်မြင်ကြသည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်များအတွင်း ဒုက္ခနှင့် စိတ်ပျက်စရာများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဂျူးလူမျိုးတို့သည် ဒါရိမင်း၏ အမိန့်တော်သစ်ထက် ပိုမိုကြီးမားပြီး ပိုမိုပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော အံ့အားသင့်မှုကို မမျှော်လင့်နိုင်ကြပါ။ သူတို့၏ ဘုရားသခင်သည် ရွှေငွေ၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း၊ သူတို့ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သော အလုပ်ကို ပြီးစီးအောင်လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များကို သူတို့၏ ဘုရားသခင်အတွက် လွယ်ကူကြောင်း သတိပေးခဲ့သော ဟဂ္ဂဲ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များသည် ရုတ်တရက် ပြည့်စုံလာခဲ့သည် (ဟဂ္ဂဲ ၂း၈)။ အုတ်မြစ်သစ်ကို ချခဲ့သောနေ့တွင် ထာဝရဘုရားက “ဤနေ့မှစ၍ ငါသည် သင့်ကို ကောင်းချီးပေးမည်” ဟု ကတိပြုခဲ့သည် (ဟဂ္ဂဲ ၂း၁၉)။ ပြည့်စုံလာမှုမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။ အမှန်ဆိုရလျှင် မြင်တွေ့ရသော ကောင်းချီးများသည် သူတို့၏ အရဲရင့်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်များထက်ပင် ကျော်လွန်နေမည်ဖြစ်သည်။

14.                   They prospered. The Jews, who had experienced so many troubles and disappointments during recent years, could have expected no greater or more joyful surprise than the message of Darius’ new decree. Suddenly were fulfilled the prophecies of Haggai, who had reminded them that their God was the owner of silver and gold, and that it would be easy for Him to supply the necessary means to complete the task they had begun in faith (Haggai 2:8). On the day when the new foundation had been laid, the Lord had promised, “From this day will I bless you” (Haggai 2:19). Marvelous was the fulfillment. In fact, the blessings in view must have exceeded their most daring hopes.

 

ထိုကာလက အခြားပရောဖက်တစ်ပါးက “သေးငယ်သော အရာများ၏နေ့ကို အဘယ်သူသည် မထီမဲ့မြင်ပြုသနည်း” (ဇာခရိ ၄း၁၀) ဟု မေးခဲ့သည်။ သူတို့၏ ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်ကို ဒုတိယအကြိမ် ဆောက်လုပ်ရန် စတင်သောအခါ သူတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများသည် မည်မျှဆင်းရဲနွမ်းပါးပုံပေါက်ခဲ့သနည်း။ ပရောဖက်တို့၏ စကားကို နားထောင်ပြီး ဆောက်လုပ်ရန် စတင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုရှိနေသည်။ သူတို့သည် ရန်သူများဝိုင်းရံခြင်းကို ခံနေရသည်။ သို့သော် “ဤအိမ်တော်၏ အုတ်မြစ်ကို ချခဲ့သော” “ဇေရုဗဗေလ၏ လက်” သည် “၎င်းကို ပြီးစီးအောင်လည်း ဆောက်ရမည်” ဟု အလေးအနက်ထား ပြောကြားခဲ့သော ပရောဖက်၏စကားကို သူတို့ယုံကြည်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုနည်းအားဖြင့် ဗိုလ်ခြေတို့၏ ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို သူတို့ထံသို့ စေလွှတ်ကြောင်း သူတို့သိကြလိမ့်မည် (ဇာခရိ ၄း၉)။

The other prophet of those days had asked, “Who hath despised the day of small things” (Zech. 4:10)? How miserable and poor their efforts seemed to be when they began a second time to build the house of their God. Although they had obeyed the prophets, and had started to build, there was fear in their hearts. They were surrounded by enemies. However, they had trusted in the word of the prophet, who emphatically stated that “the hands of Zerubbabel,” which had “laid the foundation of this house,” should “also finish it,” and that in this way they would know that the Lord of hosts had sent him to them (Zech. 4:9).

 

အာတဇေရဇ်။ အခန်းကြီး ၄း၇ ၏ အာတဇေရဇ်ကို အတုအယောင် စမဲရ်ဒစ် ဟု သတ်မှတ်ခဲ့သော ရှေးမှတ်ချက်ပြုသူ အချို့သည် အခန်းကြီး ၆း၁၄ ၏ အာတဇေရဇ်ကိုလည်း အတုအယောင် စမဲရ်ဒစ် ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော ဘုရင်မှာ အာတဇေရဇ် ပထမ ဖြစ်ပြီး အကြောင်းရင်းနှစ်ချက်ရှိသည်—၁။ စမဲရ်ဒစ်သည် သူ၏ နန်းစံ ၇ လတာကာလအတွင်း ရန်လိုခဲ့ပြီးနောက် အဆင်သင့်သော အမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု တွေးရန်ခက်ခဲသည်။ ၂။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာတွင်ဖော်ပြထားသော အာတဇေရဇ်ကို ဒါရိမင်းပြီးနောက် အစီအစဉ်အတိုင်း စာရင်းသွင်းထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဧဇရ၏ အချိန်ရောက်သောအခါ ကုရုမင်း၊ ဒါရိမင်းနှင့် အာတဇေရဇ်တို့အားလုံးသည် ဗိမာန်တော်နှင့် ၎င်း၏ ဝန်ဆောင်မှုများနှင့် ပတ်သက်၍ အမိန့်တော်များ ထုတ်ပြန်ခဲ့ကြသည်။ ဗိမာန်တော်ပြီးစီးရန် အာတဇေရဇ်၏ အမိန့်တော် လိုအပ်သည်ဟူသော ဖော်ပြချက်နှင့် ဒါရိမင်းလက်ထက်တွင် ဗိမာန်တော် “ပြီးစီးခဲ့သည်” ဟူသော အပိုဒ်ငယ် ၁၅ ၏ ဖော်ပြချက်အကြား ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေပုံရသည်။ ဤထင်ရှားသော ဆန့်ကျင်မှုမှာ အာတဇေရဇ်သည် ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်ကို တင့်တယ်စေခြင်း (အခန်းကြီး ၇း၂၇) သည် အမှန်တကယ်အားဖြင့် ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ခြင်း၏ နောက်ဆုံးပြီးစီးမှု ဖြစ်သည်ဟူသော ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည့် ယူဆချက်ဖြင့် ပြေလည်နိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဗိမာန်တော်နှင့် ဂျေရုဆလင် ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်စေရန် အမိန့်တော်များထုတ်ပြန်ခဲ့သော ဘုရင်သုံးပါးအနက် တတိယမြောက်ဘုရင်အဖြစ် အာတဇေရဇ်ကို ထည့်သွင်းခြင်းသည် မှန်ကန်သည်ဟု ဧဇရ ခံစားခဲ့ရသည် (အခန်းကြီး ၇း၂၇၊ ၉း၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအပိုဒ်ငယ်တွင် အာတဇေရဇ်ဘုရင်ကို ဖော်ပြခြင်းသည် ဧဇရကျမ်းကို ဇေရုဗဗေလ၏ အချိန်၌မဟုတ်ဘဲ ဧဇရ၏အချိန်၌၊ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်မှာ အာတဇေရဇ်၏ နန်းစံကာလအတွင်း၌ ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အထောက်အထားဖြစ်သည်။

Artaxerxes. Some older commentators who identified the Artaxerxes of ch. 4:7 as the false Smerdis, naturally identified Artaxerxes of ch. 6:14 also as the false Smerdis. But the king here mentioned is Artaxerxes I, and for two reasons: 1. It is hardly conceivable that Smerdis would have issued a favorable decree, after having been hostile—all within the 7 months of his reign. 2. Because the Artaxerxes here mentioned is listed in order after Darius. By the time of Ezra, Cyrus, Darius, and Artaxerxes had all issued decrees regarding the Temple and its services. There appears to be a contradiction between the statement that Artaxerxes’ decree was required for the completion of the Temple and the statement in v. 15 that the Temple “was finished” during the reign of Darius. This apparent contradiction may be resolved on the reasonable assumption that Artaxerxes’ beautifying of the house of the Lord (ch. 7:27) was in a very real sense of the word a final finishing of the building of the Temple. Hence Ezra felt justified in including Artaxerxes as the third of three kings whose decrees made possible the restoration of the Temple and of Jerusalem (see chs. 7:27; 9:9). Mention of the king Artaxerxes in this verse is evidence that the book of Ezra was written, not in the time of Zerubbabel, but in that of Ezra, probably during the reign of Artaxerxes.

 

၁၅။ ပြီးစီး။ ဗိမာန်တော်ပြီးစီးသည့် တိကျသောနေ့ကို ပေးထားပြီး၊ အပိုဒ်ငယ် ၁၆-၁၈ တွင် ဖော်ပြထားသော ဆက်ကပ်လှူဒါန်းသည့်နေ့လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒါရိမင်း ပထမ၏ နန်းစံ ၆ နှစ်မြောက် အာဒါလ ၃ ရက်နေ့သည် ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၅၁၅ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁၂ ရက်နေ့ခန့်ဖြစ်ပြီး၊ ပသခါပွဲမတိုင်မီ ခြောက်ပတ်အလိုဖြစ်သည်။ အုတ်မြစ်ကျောက်ကို ဒုတိယအကြိမ် (ဒါရိမင်း၏ ဒုတိယနှစ်၊ ကိသလူးလ ၂၄ ရက်) ချခဲ့သည့်အချိန်မှ ပြီးစီးသည့်အချိန်အထိ ဗိမာန်တော် ပြန်လည်တည်ဆောက်မှုသည် ထို့ကြောင့် ၄ နှစ်နှင့် ၃ လခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး၊ ရှောလမုန်ဗိမာန်တော် တည်ဆောက်ရန် ကြာမြင့်ခဲ့သည်ထက် ၂ နှစ်နှင့် ၃ လ ပိုမိုမြန်ဆန်ခဲ့သည်။ ဤကွာခြားချက်၏ အကြောင်းရင်းမှာ ရှောလမုန်သည် ဗိမာန်တော်နှင့် သက်ဆိုင်သော အဆောက်အအုံ အမျိုးမျိုးကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် ဦးစွာ ညီညာသော မျက်နှာပြင်တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ သေးငယ်သော အလုပ်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဂျေရုဆလင်ရှိ ဗိမာန်တော်ဧရိယာ၏ လက်ရှိအုတ်မြစ်များမှာ ဟေရုဒ်ခေတ် သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းမှ ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့မြင်နိုင်သမျှသည် ဗိမာန်တော်နှင့် ၎င်း၏ အခြားဆက်စပ် အဆောက်အအုံများ တည်ဆောက်နိုင်ရန်အတွက် ရှေးခေတ်တည်ဆောက်သူများက အုတ်မြစ်ပလက်ဖောင်းကို တည်ဆောက်ရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့ရသည့် ကြီးမားမှုကို ဖော်ပြနေသည်။ အရှေ့ပြည်မှ ပြန်လာကြသောအခါ ဤအုတ်မြစ်၏ နေရာအတော်များများသည် ကုန်ကျစရိတ်များပြီး အချိန်ကုန်သည့် ပြုပြင်မှုများမလိုဘဲ အသုံးပြုရန် ကောင်းမွန်နေသေးကြောင်း သူတို့တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် အဆောက်အအုံများသည် ရှောလမုန်ခေတ်ကထက် ပိုမိုရိုးရှင်းပြီး အရေအတွက်နည်းပါးပုံရကာ၊ အလှဆင်မှုမှာလည်း များစွာနည်းပါးဖွယ်ရှိသည် (အခန်းကြီး ၃း၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင် ပထမအမိန့်တော် ထုတ်ပြန်သည့်အချိန်မှစ၍ အဆောက်အအုံအချို့ကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းရင်းအချို့ သို့မဟုတ် အားလုံးသည် ဒုတိယဗိမာန်တော် တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်သည့် အချိန်အတိုငယ်အတွင်း ဖြစ်စေရန် တာဝန်ရှိနိုင်ပါသည်။ ဗိမာန်တော်သစ်၏ အရွယ်အစား၊ ဆက်စပ်အဆောက်အအုံအရေအတွက်၊ သူတို့၏စီစဉ်မှုနှင့် အပြင်ဘက်ပုံစံတို့နှင့် ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်တို့တွင် သတင်းအချက်အလက် လုံးဝမရှိပါ။ ရှောလမုန်ဗိမာန်တော် သို့မဟုတ် ဟေဇကျေလ၏ စံပြဗိမာန်တော် (ဟေဇကျေလ ၄၀-၄၂) တို့သည် အချို့သော အစိတ်အပိုင်းများအတွက် ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ဤဗိမာန်တော်သည် ရှောလမုန်ဗိမာန်တော်ကဲ့သို့ပင် ဆက်စပ်အဆောက်အအုံများရှိကြောင်းကို ဧဇရ ၈း၂၉၊ နေဟမိ ၁၂း၄၄၊ ၁၃း၄၊ ၅ ကဲ့သို့သော ကျမ်းချက်များမှ သိရှိနိုင်ပြီး၊ ဗိမာန်တော်နှင့် ဆက်စပ်၍ အခန်းအချို့ကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤအခန်းအချို့တွင် ဗိမာန်တော်၏ ရတနာများကို သိမ်းဆည်းထားပြီး၊ အခြားအခန်းများသည် အချို့သော ယဇ်ပုရောဟိတ်များအတွက် ရုံးခန်းများအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။ ၁ မက္ကဘိ ၄း၃၈ အရ ဗိမာန်တော်ကို တရားရုံးအချို့က ဝိုင်းရံထားသည်။

15.                   Finished. The exact day of the completion of the Temple is given, probably also the day of dedication described in vs. 16–18. Adar 3 in the 6th regnal year of Darius I was about March 12, 515 b.c., six weeks before the Passover. The rebuilding of the Temple from the time the foundation stone had been laid a second time (Kislev 24, 2d year of Darius) to its completion, had therefore occupied about 4 years and 3 months, some 2 years and 3 months shorter than it had taken Solomon to build his Temple. The reason for this difference probably lies in the fact that Solomon had first to prepare a flat surface on which to erect the various buildings belonging to the Temple complex, a task of no small size. Although the present substructures of the Temple area at Jerusalem date from Herodian times or later, as far as they are visible, they reveal the tremendous efforts that must have been made by the early builders to construct a foundation platform on which the Temple and its many auxiliary buildings could be erected. When the exiles returned they probably found that great parts of this substructure were still good enough to use without expensive, time-consuming repair work. Furthermore, the buildings seem to have been less elaborate and numerous than in Solomon’s time, and probably much less lavishly decorated (see ch. 3:12). Also, a certain amount of building had been carried on since the time that the first decree was issued. Some or all of these reasons may have been responsible for the comparatively short period required to build the second Temple. Concerning the size of the new Temple, the number of subsidiary buildings, their arrangement and outer form, we are completely without information. The Temple of Solomon, or perhaps the ideal temple of Ezekiel (Eze. 40–42), may have served as a pattern for some parts. That this Temple, like Solomon’s, possessed auxiliary buildings, is evident from such texts as Ezra 8:29; Neh. 12:44; 13:4, 5, where certain rooms are mentioned in connection with the Temple. In some of these chambers Temple treasures were kept; others served as offices for certain priests. According to 1 Macc. 4:38 the Temple was surrounded by several courts.

 

၁၆။ ဆက်ကပ်လှူဒါန်းပွဲကို ကျင်းပ။ ဤဆက်ကပ်လှူဒါန်းပွဲအကြောင်း အစီရင်ခံစာသည် တိုတောင်းပြီး (၁) ၎င်းသည် ပျော်ရွှင်သောပွဲဖြစ်ကြောင်း၊ (၂) ယဇ်ပူဇော်မှုများစွာကို ပူဇော်ခဲ့ကြောင်းနှင့် (၃) ဗိမာန်တော်ကျွန်များ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိအမျိုးသားတို့သည် ထိုနေ့မှစ၍ မောရှေ၏ပညတ်တော်တွင် သတ်မှတ်ထားသော ဝတ်ပြုမှုများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြကြောင်းသာ အချက်အလက်များ ပါဝင်သည်။ ယခင်ခေတ်က အလားတူ အခါသမယများတွင် သီချင်းဆိုခြင်းများစွာ ပါဝင်ခဲ့သည့်အတိုင်း (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၆း၄-၃၆၊ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၉း၂၅-၂၉ ကို ကြည့်ပါ) ဆက်ကပ်လှူဒါန်းသည့်နေ့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များတွင် ဂီတသည် အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။

16.                   Kept the dedication. The report of this feast of dedication is brief, containing only the information that (1) it was a feast of joy, (2) a great number of sacrifices were offered, and (3) the Temple servants, priests, and Levites carried out the services prescribed by the law of Moses from that day forth. Music no doubt played a major role in the activities of the day of dedication, inasmuch as there had been much singing connected with similar occasions in earlier times (see 1 Chron. 16:4–36; 2 Chron. 29:25–29).

 

၁၇။ နွားသိုး တစ်ရာ။ ဤဆက်ကပ်လှူဒါန်းပွဲအတွင်း ပူဇော်ခဲ့သော ယဇ်အရေအတွက်သည် ရှောလမုန် (၁ ဘုရင်မင်းများမှတ်စာ ၈း၆၃)၊ ဟေဇကိ (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၀း၂၄) နှင့် ယောရှိ (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၅း၇) တို့၏ နန်းစံကာလအတွင်း ကျင်းပခဲ့သော အလားတူပွဲများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သေးငယ်သည်။ ယခင်က ပူဇော်ခဲ့သော ထောင်ပေါင်းများစွာအစား ယခုအခါ ရာဂဏန်းသာ ရှိတော့သည်။ အစ္စရေးလူမျိုး အားလုံး။ အပိုဒ်ငယ် ၁၆ တွင် ပရိသတ်ကို “အစ္စရေးသားတို့” ဟု ရည်ညွှန်းထားသည်။ စာရေးသူသည် ပြန်လာကြသော အရှေ့ပြည်မှသူတို့ကို “ယုဒ” ဟုသာမဆိုဘဲ “အစ္စရေး” အဖြစ် တင်ပြရန် ဂရုစိုက်သည် (အခန်းကြီး ၂း၇၀၊ ၃း၁၊ ၄း၃၊ ၅း၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ပူဇော်သော ဆိတ်ထီးအရေအတွက်မှာ ၁၂ ကောင်ဖြစ်ပြီး (အခန်းကြီး ၆း၁၇)၊ ၎င်းမှာ မကွဲပြားသေးသော နိုင်ငံတော်ရှိ အနွယ်အရေအတွက်ဖြစ်သည်။ အနွယ်တိုင်းမှ ကိုယ်စားလှယ်များသည် ဇေရုဗဗေလနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့ကြပြီး၊ ထို့ကြောင့် ပြန်လည်တည်ဆောင်ထားသော လူမျိုးကို “အစ္စရေး” ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည် (နေဟမိ ၁၁း၂၀၊ ယေရမိ ၅၀း၄၊ ဟေဇကျေလ ၃၇း၁၅-၁၉၊ ဇာခရိ ၈း၁၃၊ မာလခိ ၁း၁ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ပြန်လာကြသောသူအများစုမှာ ယုဒနှင့် ဗင်္ယာမိန်အနွယ်များဖြစ်ကြပြီး ထို့ကြောင့် “ယုဒ” ဟု ပိုမိုခေါ်ဝေါ်ကြသည် (ဧဇရ ၄း၁၊ ၆၊ ၅း၁၊ ဇာခရိ ၈း၁၅)။ ပိုမိုမြင့်မြတ်ပြီး ခမ်းနားသော အမြင်ကို အလေးပေးလိုသောကြောင့်၊ ပရိသတ်အတွင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ တစ်မျိုးသားလုံးမှ ကျန်ရစ်သူတို့ကို မြင်လိုသောကြောင့် ဇေရုဗဗေလသည် ဤလေးနက်သော အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ် အနွယ်တစ်ခုလျှင် တစ်ကောင်နှုန်းဖြင့် ဆိတ်ထီး ၁၂ ကောင်ကို ပူဇော်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ဧဇရသည် နှစ်ပေါင်း ၆၀ ခန့်အကြာတွင် ဒုတိယအုပ်စုနှင့်အတူ ဂျေရုဆလင်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ထိုနည်းလမ်းအတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် (ဧဇရ ၈း၃၅)။

17.                   An hundred bullocks. The number of sacrifices offered during this dedication service is small in comparison with similar services celebrated during the reigns of Solomon (1 Kings 8:63), Hezekiah (2 Chron. 30:24), and Josiah (2 Chron. 35:7). Hundreds now take the place of the thousands previously offered. All Israel. In v. 16 the congregation is referred to as “the children of Israel.” The writer is careful to present the returned exiles as “Israel,” not merely as “Judah” (see chs. 2:70; 3:1; 4:3; 5:1). The number of he-goats offered was 12 (ch. 6:17), the number of tribes in the undivided kingdom. We may assume that representatives of every tribe had returned with Zerubbabel, and that consequently it was possible to regard the re-established people as “Israel” (see Neh. 11:20; Jer. 50:4; Eze. 37:15–19; Zech. 8:13; Mal. 1:1). However, the great majority of the repatriated exiles were of the tribes of Judah and Benjamin, and were accordingly more commonly spoken of as “Judah” (Ezra 4:1, 6; 5:1; Zech. 8:15). Desirous of emphasizing the nobler and grander view, of seeing in the congregation the remnants of the whole people of God, Zerubbabel ordered this solemn sin offering of 12 he-goats, one for each of the tribes. Ezra followed the same procedure when he arrived in Jerusalem with the second group of exiles some 60 years later (Ezra 8:35).

 

၁၈။ အလှည့်ကျ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ။ ဗိမာန်တော်သစ် ပြီးစီးခြင်းနောက်တွင် ဒေးဗစ်မင်းကြီး မူလကပြုလုပ်ခဲ့သော အစီအစဉ်အတိုင်း ဗိမာန်တော် ဝန်ဆောင်မှုလုပ်သားများကို စီစဉ်ခြင်းသည် သဘာဝကျစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၃း၆-၂၃၊ ၂၄း၁-၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤစီစဉ်မှုသည် တောလည်ရာကျမ်း (အခန်းကြီး ၃း၆-၁၀၊ ၈း၆-၂၆) တွင်ပေးထားသည့်အတိုင်း ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိအမျိုးသားများဟူသော အမိန့်နှစ်ရပ်၏ သက်ဆိုင်ရာ ရာထူးများနှင့် ပတ်သက်သည့် ပညတ်တော်များအပေါ် အခြေခံထားသော်လည်း၊ “အလှည့်များ” ကိုမူ ဒေးဗစ်မင်းလက်ထက်အထိ မတည်ထောင်ခဲ့ပါ။

18.                   Priests in their divisions. The completion of the new Temple was naturally followed by an arrangement of the ministers of the Temple, corresponding to that originally made by David (see 1 Chron. 23:6–23; 24:1–9). This arrangement was based upon the ordinances of the law concerning the respective offices of the two orders—priests and Levites—as given in the book of Numbers (chs. 3:6–10; 8:6–26), but the “courses” themselves were not established till David’s time.

 

၁၉။ ပသခါပွဲကို ကျင်းပ။ ဤအပိုဒ်ငယ်မှစ၍ စာရေးသူသည် ဟီဘရူးဘာသာစကားကို ပြန်လည်အသုံးပြုပြီး အခန်းကြီး ၇း၁၁ အထိ ဟီဘရူးဘာသာစကားဖြင့် ဆက်လက်ရေးသားကြောင်း မှတ်သားသင့်သည်။ ဧဇရသည် သူ၏ကျမ်းကို အစိတ်အပိုင်းအချို့ ဟီဘရူးဘာသာစကားနှင့် အစိတ်အပိုင်းအချို့ အရမ်မိုက်ဘာသာစကားဖြင့် ရေးသားခြင်းမှာ ဂျူးလူမျိုးတို့သည် ထိုဘာသာစကားနှစ်မျိုးလုံးကို ကောင်းစွာသိရှိထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ အရမ်မိုက်ဘာသာစကားမှာ ပါရှန်းအင်ပါယာ၏ ဘာသာစကားဖြစ်ပြီး တရားဝင်အမိန့်များကို ထိုဘာသာစကားဖြင့် ရေးသားခဲ့သည်။ ဂျူးသမိုင်းတွင် အထူးလေးနက်သော ပသခါပွဲတော်များကို ကျင်းပခဲ့ကြပြီး ကျမ်းစာရေးသားသူများက ဤပွဲတော်များကို အထူးအလေးပေး ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ဟေဇကိမင်း ဗိမာန်တော်ကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေပြီးနောက် ကျင်းပသော ပသခါပွဲ (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၀) နှင့် ယောရှိမင်း သူ၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု ပြီးစီးပြီးနောက် ကျင်းပသော ပွဲတော် (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၅) တို့သည် ထိုသို့သော ပွဲတော်များဖြစ်သည်။ ဤပသခါပွဲ နှစ်ခုစလုံးသည် သစ္စာဖောက်ကာလတစ်ခုပြီးနောက် ဗိမာန်တော် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု ပြန်လည်ရှင်သန်လာခြင်းနှင့်အတူ ပါလာခဲ့သည်။ ဧဇရသည် ဗိမာန်တော်သစ် ဆက်ကပ်လှူဒါန်းပြီးနောက် ကျင်းပသည့် ပသခါပွဲကိုလည်း ထိုအမျိုးအစားထဲတွင် ထည့်သွင်းထားသည်။ အရှေ့ပြည်မှသူတို့သည် ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၅၁၅ ခုနှစ်မတိုင်မီ ပသခါပွဲကို မကျင်းပခဲ့ဟု မဆိုလိုပါ၊ အကြောင်းမှာ ဧဇရ ၃း၅ တွင် သူတို့၏ ဇာတိမြေသို့ ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် “ထာဝရဘုရား၏ ပွဲတော်အားလုံး” ကို စောင့်ထိန်းကြောင်း ဖော်ပြထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဗိမာန်တော်သစ် တည်ဆောက်မှု ပြီးစီးပြီးနောက် ကျင်းပသော ဤပထမဆုံး ပသခါပွဲသည် ပထမဗိမာန်တော် ပျက်စီးခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သော ပုံမှန်ဘာသာရေး ဝတ်ပြုမှုများကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းကို အမှတ်အသားပြုသည်။ တစ်ဆယ့်လေးရက်မြောက်နေ့။ မောရှေ၏ ပညတ်တော်အရ သတ်မှတ်ထားသောနေ့ဖြစ်သည်။ (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂း၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၅၁၅ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂၁ ရက်နေ့ခန့်ဖြစ်သည်။

19.                   Kept the passover. It should be noted that with this verse the author returns to the use of Hebrew, and continues in Hebrew till ch. 7:11. That Ezra wrote parts of his book in Hebrew and parts in Aramaic may probably be most simply explained by the fact that both languages were well known to the Jews. Aramaic was the language common to the Persian Empire. Official decrees were written in it. A number of particularly solemn Passovers were celebrated in Jewish history, and these were accorded special attention by the writers of the Bible. Such are the Passover celebrated by Hezekiah after his cleansing of the Temple (2 Chron. 30), and that celebrated by Josiah after the completion of his reform (2 Chron. 35). Both of these Passovers accompanied a revival of Temple worship after a period of apostasy. Ezra places in the same category the Passover following the dedication of the new Temple. This does not mean that the exiles had not celebrated the Passover prior to the year 515 b.c., since Ezra 3:5 contains the information that they observed “all the set feasts of the Lord” as soon as they arrived in their homeland. However, this first Passover after the completion of the building of the new Temple marked the full re-establishment of the regular ordinances of religion, more or less interrupted from the time of the destruction of the first Temple. Fourteenth day. The day fixed by the law of Moses (see Ex. 12:6). This was about April 21, 515 b.c.

 

၂၀။ အတူတကွ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်း။ KJV နှင့် RSV တွင် ဖော်ပြထားသည့် အပိုဒ်ငယ် ၂၀ ၏ ဘာသာပြန်ချက်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပြီး မှန်ကန်သော်လည်း အချို့သော မှတ်ချက်ပြုသူတို့က “ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းစေကြစဉ် လေဝိသားတို့သည် လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် အားလုံး သန့်ရှင်းကြ၏” ဟု ခုခံကာကွယ်ပြောဆိုကြသည်။ နောက်ပိုင်း ဘာသာပြန်ချက်ကို လိုက်နာသူတို့သည် အပိုဒ်ငယ် ၂၀ ၏ ဒုတိယပိုင်းတွင် ရည်ညွှန်းထားသော လေဝိအမျိုးသားတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လူဝတ်ကြောင်များအတွက် ပသခါယဇ်ကို သတ်ဖြတ်ပေးကြပြီး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များထက် ပိုမိုစင်ကြယ်စွာ သန့်ရှင်းခြင်းခံရသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေကို ဟေဇကိခေတ်က လေဝိအမျိုးသားတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များထက် စိတ်နှလုံး ပိုမိုဖြောင့်မတ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည့် ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၉း၃၄ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် ဘာသာပြန်သူအများစုသည် KJV ဘာသာပြန်ကို လိုက်နာကြသည်။ ဤဖော်ပြချက်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိအမျိုးသားများအကြား ကွဲပြားမှုမရှိစေဘဲ၊ ဗိမာန်တော် ဝန်ဆောင်မှုပေးသူ နှစ်မျိုးစလုံးသည် ဤလေးနက်သော အခါသမယအတွက် တန်းတူပြင်ဆင်ထားကြပြီး ပသခါသိုးသငယ်များကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိသားတို့ အတူတကွ လုပ်ဆောင်ကြသည်ဟု ပြသသည်။

20.                   Purified together. The translation of v. 20 as given in the KJV and RSV is probably correct, though the following has been defended by a number of commentators: “For the priests had purified themselves, while the Levites were all pure, as one man.” Those who follow the latter translation believe that the Levites are the ones referred to in the second half of v. 20 as killing the Passover for both priests and laymen, being more completely sanctified than the priests. Such a situation is described in 2 Chron. 29:34, where the Levites in the time of Hezekiah are described as being more upright in heart than the priests. However, most translators follow the KJV reading. This reading makes no difference between the priests and Levites, holding that both classes of Temple attendants were equally prepared for this solemn occasion, and presents priests and Levites as working together in the slaying of the Passover lambs.

 

၂၁။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ခွဲထုတ်ကြသည်။ ပြန်လာကြသော အရှေ့ပြည်မှသူတို့ကို ဖော်ပြပြီးနောက် ဧဇရသည် ဤနေရာတွင် ပသခါပွဲတော်ကို ပါဝင်ကျင်းပကြသည့် အစ္စရေးလူမျိုး ဒုတိယအုပ်စုအကြောင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤသူတို့သည် ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၅၈၆ ခုနှစ်တွင် နေဗုခဒ်နေဇာက “စပျစ်ခြံလုပ်သူနှင့် လယ်သမားများဖြစ်စေရန်” ချန်ထားခဲ့သော “ပြည်သူဆင်းရဲသားများ” ဖြစ်နိုင်သည် (၂ ဘုရင်မင်းများမှတ်စာ ၂၅း၁၂)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များ ဗာဗုလုန်တွင်ရှိနေစဉ် ရှည်လျားသော အရှေ့ပြည်မှ နှစ်များအတွင်း ဤအသိပညာနည်းပါးသော ဆင်းရဲသားများသည် တိုင်းတစ်ပါး ဘာသာရေးအလေ့အကျင့် အများအပြားကို လက်ခံခဲ့ကြဟန်ရှိသည်။ အရှေ့ပြည်မှသူတို့သည် ဒံယေလနှင့် ဟေဇကျေလကဲ့သို့သော သူတို့၏ ကောင်းမွန်သော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ဒုက္ခဆင်းရဲကျောင်း၌ ဘာသာရေးအတွေ့အကြုံသစ်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဗာဗုလုန်သို့ မရောက်ခဲ့ဖူးသူတို့အား နိုင်ငံတော်သစ်တွင် ပါဝင်ရန်အတွက် သူတို့၏ ဘဝများကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းထားသူအချို့မှာ ဂျူးတို့၏ ဘာသာတရားကို စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် လက်ခံပြီး ဂျူးပရိသတ်ထဲသို့ တန်းတူအဖြစ် လက်ခံခြင်းခံရသော တိုင်းတစ်ပါးသားများ ဖြစ်နိုင်သည်။ ထွက်မြောက်ရာခေတ်ကကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ထဲသို့ ပါဝင်လိုသူများအားလုံးအတွက် အခွင့်အရေးကို ပေးထားသည်။

21.                   Separated themselves. Having mentioned the returned exiles, Ezra here refers to a second group of Israelites as taking part in the celebration of the Passover. These must have been some of “the poor of the land,” left behind by Nebuchadnezzar in 586 b.c. “to be vinedressers and husbandmen” (2 Kings 25:12). During the long years of exile, when the priests and religious leaders were in Babylon, these ignorant, poor people seem to have accepted many pagan practices. The exiles had gained a new religious experience in the school of tribulation under the wholesome influence of men like Daniel and Ezekiel. Accordingly they required those who had not been to Babylon to reform their lives in order to belong to the new state. Some of those here referred to may have been foreigners who wholeheartedly accepted the religion of the Jews, and were received into the congregation of the Jews as equals. As at the time of the Exodus, provision was made for all of those who desired to join God’s people, to do so.

 

၂၂။ တဆေးမပါသော မုန့်ပွဲတော်။ ဤပွဲတော်ကို ပညတ်တော်တွင် လိုအပ်သည့်အတိုင်း တစ်ပတ်ကြာ ကျင်းပသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂း၁၅၊ ၁၃း၇၊ ဝတ်ပြုရာ ၂၃း၆)။ ပွဲတော်၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အဓိပ္ပာယ်အတွက် ၁ ကောရိန္သု ၅း၈ ကို ကြည့်ပါ။

22.                   Feast of unleavened bread. This was observed for one week, as required by the law (Ex. 12:15; 13:7; Lev. 23:6). On the spiritual meaning of the feast see 1 Cor. 5:8.

 

အာရှုရိဘုရင်။ ဤနေရာတွင် ဒါရိမင်းကို ဆိုလိုသည်ဟု အများအားဖြင့် နားလည်ကြပြီး သူ့ကို “အာရှုရိဘုရင်” ဟု ခေါ်ခြင်းမှာ အံ့သြစရာဖြစ်သည်။ ပါရှန်းဘုရင်တို့သည် သူတို့ကိုသူတို့ “အာရှုရိဘုရင်” ဟု ဘယ်သောအခါမျှ မခေါ်ခဲ့ကြသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ကုရုမင်းမှသည် ဇာဇီးစ်မင်းအထိ သူတို့၏ အခြားဘွဲ့အမည်များအပြင် “ဗာဗုလုန်ဘုရင်” ဟူသော ဘွဲ့အမည်ကိုလည်း ခံယူခဲ့ကြသည်။ ဗာဗုလုန်သည် ရာစုနှစ်များစွာ အာရှုရိ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုအင်ပါယာကို အစားထိုးပြီး သူ၏ ရှေးဟောင်းပိုင်နက်များအားလုံးကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သောကြောင့်၊ အာရှုရိဟူသောအမည်ကို ဤနေရာတွင် ဗာဗုလုန်၏ အဓိကအဓိပ္ပာယ်တူအဖြစ် အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်နိုင်သည် (၂ ဘုရင်မင်းများမှတ်စာ ၂၃း၂၉ တွင် ကြည့်ပါ)။ အခြားသော ဘာသာပြန်ချက်တစ်ခုအရ၊ ဤနေရာရှိ အာရှုရိသည် အနောက်အာရှ၏ ကြီးမားသော အာဏာစက်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုစကားကို ပြောဆိုချိန်တွင် ဗာဗုလုန်၊ ပါရှန်း သို့မဟုတ် အခြားအာဏာစက်တစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤအမြင်အတွက် ထောက်ခံချက်ကို မကြာသေးမီက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော ကျမ်းစာမတိုင်မီခေတ် စာရွက်စာတမ်းများတွင် တွေ့ရှိရပြီး၊ ဆီလူးစစ်ဘုရင်များကို အာရှုရိလူမျိုးဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

King of Assyria. It is generally understood that Darius is meant here, and it is surprising to find him called “king of Assyria.” It is true that the Persian kings never called themselves “King of Assyria,” although from Cyrus until Xerxes they bore the title “King of Babylon” in addition to their other titles. Since Babylon had been part of Assyria for centuries, but had finally replaced that empire, occupying all its former possessions, it is possible that the name Assyria is here used as a synonym for Babylonia (see on 2 Kings 23:29). According to another interpretation, Assyria here is simply a designation for the great power of Western Asia, whether at the time the statement was made this power might be Babylonia, Persia, or some other power. Support for this view is found in recently discovered documents of the intertestament period, in which the Seleucid kings are called Assyrians.