ဧဇရမှတ်စာ ၇

 

chapter 7

အခန်းကြီး ၇

1 Ezra goeth up to Jerusalem. 11 The gracious commission of Artaxerxes to Ezra. 27 Ezra blesseth God for his favour.

 

၁ ဧဇရသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ သွားခြင်း။ ၁၁ အာတဇေရုမင်းကြီးက ဧဇရအား ပေးအပ်သော ကျေးဇူးတော်တော်ဝင်အမိန့်စာ။ ၂၇ ဧဇရသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ကောင်းချီးပေးခြင်း။

1.    Now after these things. The author makes a marked division between the first and second sections of the book by means of an expression used nowhere else in the book of Ezra. The actual time interval between events described in ch. 6 and in ch. 7 seems to have been almost 58 years—from the spring of 515 b.c. (see ch. 6:15) to the early months of 457 b.c. (see ch. 7:7).

 

၁။ ထိုနောက်မှ။ စာရေးသူသည် ဧဇရကျမ်း၏ အခြား မည်သည့်နေရာတွင်မျှ သုံးနှုန်းထားခြင်းမရှိသော အသုံးအနှုန်းတစ်ခုကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် ကျမ်းစာ၏ ပထမပိုင်းနှင့် ဒုတိယပိုင်းအကြား ထင်ရှားသော ကွဲပြားမှုကို ပြုလုပ်ထားသည်။ အခန်းကြီး ၆ နှင့် အခန်းကြီး ၇ တွင် ဖော်ပြထားသော ဖြစ်ရပ်များအကြား အမှန်တကယ် ကြာမြင့်သော အချိန်ကာလမှာ ဘီစီ ၅၁၅ ခုနှစ် နွေဦးရာသီမှ (အခန်းကြီး ၆:၁၅ ကိုကြည့်ပါ) ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်၏ အစောပိုင်းလများအထိ (အခန်းကြီး ၇:၇ ကိုကြည့်ပါ) ဖြစ်ပြီး ၅၈ နှစ်နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့ပုံရသည်။

Artaxerxes. For the spelling of the king’s name see Additional Note on Chapter 4. With the majority of conservative scholars, this commentary holds that the Artaxerxes here mentioned is Artaxerxes Longimanus, who reigned from 465–423 b.c. For a summary of the evidence in favor of this view, see Additional Note at the close of this chapter.

 

အာတဇေရု။ ရှင်ဘုရင်၏ နာမတော်စာလုံးပေါင်းအတွက် အခန်းကြီး ၄ ပါ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။ ရှေးရိုးစွဲပညာရှင်အများစုနည်းတူ၊ ဤကျမ်းစာမှတ်ချက်သည် ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော အာတဇေရုမင်းမှာ ဘီစီ ၄၆၅ မှ ၄၂၃ ခုနှစ်အထိ စိုးစံခဲ့သော အာတဇေရု လောင်ဂျီမန်းနပ်စ် (Artaxerxes Longimanus) ဖြစ်သည်ဟု ယူဆသည်။ ဤအမြင်ကို ထောက်ခံသည့် အထောက်အထားများ၏ အကျဉ်းချုပ်ကို ဤအခန်းကြီး၏ အဆုံးရှိ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်တွင် ကြည့်ပါ။

Ezra the son of Seraiah. Ezra was probably the great-great-grandson of Seraiah. In the language of the Bible writers, every descendant is a “son,” and every ancestor a “father.” Christ is “the son of David,” and David “the son of Abraham” (Matt. 1:1). Joram “begat Ozias [Uzziah]” (Matt. 1:8), his great-great-grandson (see 1 Chron. 3:11, 12, where Uzziah’s other name, Azariah, is used). Ezra probably omits the names of his father, grandfather, and great-grandfather, who were undistinguished, and claims descent from Seraiah, the last high priest to minister in Solomon’s Temple (2 Kings 25:18).

 

စရာယသား ဧဇရ။ ဧဇရသည် စရာယ၏ တီထွန်း (မြေး၏မြေး) ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။ ကျမ်းစာရေးသူတို့၏ အသုံးအနှုန်းအရ ဆင်းသက်လာသော အနွယ်တိုင်းကို “သား” ဟုခေါ်ပြီး ရှေးဘိုးဘေးတိုင်းကို “အဘ” ဟုခေါ်သည်။ ခရစ်တော်သည် “ဒါဝိဒ်၏သား” ဖြစ်ပြီး၊ ဒါဝိဒ်သည် “အာဗြဟံ၏သား” ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁:၁)။ ယဟောရံသည် မိမိ၏ တီထွန်းဖြစ်သော “သြဇိ (ဥဇိယ) ကို မြင်လေ၏” (မဿဲ ၁:၈) (ဥဇိယ၏ အခြားနာမည်ဖြစ်သော အာဇာရိကို အသုံးပြုထားသည့် ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၃:၁၁၊ ၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဧဇရသည် ထင်ရှားကျော်ကြားခြင်းမရှိသော မိမိ၏အဘ၊ အဘိုးနှင့် အဘွားတို့ကို ချန်လှပ်ထားခဲ့ပြီး၊ ရှောလမုန်ဗိမာန်တော်တွင် နောက်ဆုံးအမှုတော်ဆောင်ခဲ့သည့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း စရာယထံမှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် (၄ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၅:၁၈)။

Azariah, the father of Seraiah, is mentioned only in the genealogical list of 1 Chron. 6:13, 14 and in Ezra 7:1, but Azariah’s father Hilkiah is no doubt the high priest of Josiah’s time (2 Kings 22:4–14; 2 Chron. 34:14–22).

 

စရာယ၏အဘ အာဇာရိကို ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၆:၁၃၊ ၁၄ ပါ ဆွေစဉ်မျိုးဆက်စာရင်းနှင့် ဧဇရကျမ်း ၇:၁ တွင်သာ ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ အာဇာရိ၏အဘ ဟိလခိယသည် ယောရှိမင်းလက်ထက်က ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ (၄ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၂:၄-၁၄၊ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၄:၁၄-၂၂)။

5.    The son of Aaron. In vs. 1–5 Ezra traces his genealogy back to Aaron, the first high priest. A comparison with the genealogical list provided in 1 Chron. 6:3–15 shows that Ezra omitted six names between the Azariah and Maraioth of v. 3, which are found in 1 Chron. 6:7–10, and another name (Meraioth) between Zadok and Ahitub of v. 2 (see 1 Chron. 9:11). The abbreviation of genealogies by the omission of unimportant names was a common practice among the Jews. A notable instance is the omission of several names in Matthew’s genealogy of Christ (see on Matt. 1:5, 11, 15, 17).

 

၅။ အာရုန်၏သား။ အပိုဒ်ငယ် ၁ မှ ၅ တွင် ဧဇရသည် သူ၏ဆွေစဉ်မျိုးဆက်ကို ပထမဆုံးသော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း အာရုန်အထိ ပြန်လည်ခြေရာခံပြထားသည်။ ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၆:၃-၁၅ တွင် ဖော်ပြထားသော ဆွေစဉ်မျိုးဆက်စာရင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ဧဇရသည် အပိုဒ်ငယ် ၃ ပါ အာဇာရိနှင့် မေရာယုတ်အကြားရှိ နာမည် ၆ ခု (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၆:၇-၁၀ တွင်တွေ့ရသော နာမည်များ) ကိုလည်းကောင်း၊ အပိုဒ်ငယ် ၂ ပါ ဇာဒုတ်နှင့် အဟိတုပ်အကြားရှိ အခြားနာမည်တစ်ခု (မေရာယုတ်) ကိုလည်းကောင်း ချန်လှပ်ထားခဲ့ကြောင်း တွေ့ရသည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၉:၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ အရေးမကြီးသော နာမည်များကို ချန်လှပ်၍ ဆွေစဉ်မျိုးဆက်စာရင်းကို အကျဉ်းချုံးခြင်းသည် ဂျူးလူမျိုးများအကြား ထုံးစံတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထင်ရှားသော သာဓကတစ်ခုမှာ မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်းပါ ခရစ်တော်၏ ဆွေစဉ်မျိုးဆက်စာရင်းတွင် နာမည်အချို့ကို ချန်လှပ်ထားခြင်းဖြစ်သည် (မဿဲ ၁:၅၊ ၁၁၊ ၁၅၊ ၁၇ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

Although Ezra was a descendant of Aaron, and thus belonged to the high-priestly family, he was not a high priest himself, but only a “priest” (Ezra 7:11, 12; Neh. 8:2).

 

ဧဇရသည် အာရုန်၏မျိုးနွယ်ဖြစ်ပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းမိသားစုဝင် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူကိုယ်တိုင်မှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း မဟုတ်ဘဲ “ယဇ်ပုရောဟိတ်” မျှသာ ဖြစ်သည် (ဧဇရ ၇:၁၁၊ ၁၂၊ နေဟမိ ၈:၂)။

6.    Ezra went up. See ch. 2:1, where the same expression, “went up,” is used in regard to the first group of returning exiles.

 

၆။ ထိုဧဇရသည် ချီတက်လေ၏။ ပထမအကြိမ် သုံ့ပန်းဘဝမှ ပြန်လာသူများနှင့်ပတ်သက်၍ “ချီတက်လေ၏” ဟု သုံးနှုန်းထားသည့် အခန်းကြီး ၂:၁ ကို ကြည့်ပါ။

Ready. Heb. mahir, a word used also in Aramaic and Egyptian to designate a skilled, fast-writing scribe. In the Elephantine papyri Ahikar refers to himself as “a wise and ready scribe,” and uses the same word mahir. He thus wished to indicate that he was not only a scribe but a learned man. In Egypt, where mahir had become a professional title for skilled scribes, such a man was highly trained in every phase of secular learning. Ezra, however, used his talents in the realm of religion, being a scholar “in the law of Moses.” See on v. 11.

 

တတ်ကျွမ်းသော။ ဟေဗြဲဘာသာစကားဖြင့် mahir ဖြစ်ပြီး၊ အာရမိတ်နှင့် အီဂျစ်ဘာသာစကားများတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်ပြီး လျင်မြန်စွာရေးသားနိုင်သော ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရည်ညွှန်းရန် ဤစကားလုံးကို အသုံးပြုသည်။ အီလက်ဖန်တိုင်း (Elephantine) ပပိုင်းရပ်စ်ကျမ်းစာလိပ်များတွင် အဟီကာ (Ahikar) က မိမိကိုယ်ကိုယ် “ပညာရှိ၍ တတ်ကျွမ်းသော ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်” ဟု ရည်ညွှန်းထားပြီး၊ ဤ mahir ဆိုသည့် စကားလုံးကိုပင် အသုံးပြုထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စာရေးသူတစ်ဦးသာမက ပညာတတ်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြလိုခြင်းဖြစ်သည်။ အီဂျစ်ပြည်တွင် mahir သည် ကျွမ်းကျင်သော ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဆိုင်ရာ ဘွဲ့ထူးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုကဲ့သို့သောသူသည် လောကီပညာရပ်ဆိုင်ရာ နယ်ပယ်အားလုံးတွင် အဆင့်မြင့်မားစွာ လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသူဖြစ်သည်။ သို့သော် ဧဇရသည် မိမိ၏ အရည်အချင်းများကို ဘာသာရေးနယ်ပယ်တွင် အသုံးပြုခဲ့ပြီး “မောရှေ၏ပညတ္တိကျမ်း၌” နှံ့စပ်သော ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ အပိုဒ်ငယ် ၁၁ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

Which the Lord God. It is characteristic of Ezra’s piety never to forget that the law was not a mere human code given by an earthly lawgiver, but a direct, divine gift—“the law of the Lord” (v. 10), “the words of the commandments of the Lord, and of his statutes to Israel” (v. 11), and “the law which the Lord had commanded by Moses” (Neh. 8:14).

 

အရှင်ထာဝရဘုရား ပေးတော်မူသော။ ပညတ်တရားသည် လောကီဥပဒေပြုသူတစ်ဦးက ပေးထားသော လူသားတို့၏ ဥပဒေမျှသာမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်တိုက်ရိုက်ပေးသနားတော်မူသော လက်ဆောင်ဖြစ်ကြောင်း ဘယ်သောအခါမျှ မမေ့လျော့ခြင်းသည် ဧဇရ၏ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေခြင်း သဘာဝပင်ဖြစ်သည်—၎င်းမှာ “ထာဝရဘုရား၏ တရားတော်” (အပိုဒ်ငယ် ၁၀)၊ “ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တရား၊ ဣသရေလအမျိုး၌ စီရင်တော်မူချက် စကားတော်များ” (အပိုဒ်ငယ် ၁၁) နှင့် “ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအားဖြင့် မှာထားတော်မူသော တရားတော်” (နေဟမိ ၈:၁၄) ဖြစ်သည်။

All his request. Ezra had made a favorable impression on the king and had won his confidence. How this was accomplished is unknown.

 

တောင်းသမျှအတိုင်း။ ဧဇရသည် ရှင်ဘုရင်အပေါ် ကောင်းသော အထင်အမြင်ကို ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ရှင်ဘုရင်၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ဤအရာကို မည်သို့လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်ကိုမူ မသိရပေ။

7.    The children of Israel. The same six classes of colonists are here mentioned as returning under Ezra that, according to the earlier narrative (ch. 2:70), had accompanied Zerubbabel. The order of mention is nearly, but not quite, the same.

 

၇။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့။ ဤနေရာတွင် ဧဇရနှင့်အတူ ပြန်လာကြသော အခြေချနေထိုင်သူ အမျိုးအစား ၆ မျိုးကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ယခင်မှတ်တမ်းအရ (အခန်းကြီး ၂:၇၀) ဇေရုဗဗေလနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သူများနှင့် ထပ်တူပင်ဖြစ်သည်။ ဖော်ပြထားသော အစီအစဉ်မှာ နီးပါးတူသော်လည်း လုံးဝထပ်တူမူမဟုတ်ပေ။

Seventh year of Artaxerxes. Ezra probably counted the 7th year of Artaxerxes according to the Jewish custom, that is, in terms of the Jewish civil calendar year, which began in the fall (see Vol. II, pp. 110, 112, 138, 140). The 7th regnal year of Artaxerxes I began in the fall of 458 b.c. and ended in the fall of 457, according to the table on page 108 of this volume. For an explanation of these dates and those of vs. 8, 9, see pp. 100–103 of this volume.

 

အာတဇေရုမင်းကြီး နန်းစံခုနစ်နှစ်။ ဧဇရသည် အာတဇေရုမင်းကြီး၏ နန်းစံ ၇ နှစ်မြောက်ကို ဂျူးတို့၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းအရ ရေတွက်ပုံရသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဆောင်းဦးရာသီတွင် စတင်သော ဂျူးတို့၏ လူမှုရေးပြက္ခဒိန်နှစ်အတိုင်း ရေတွက်ခြင်းဖြစ်သည် (ဤအတွဲ၏ အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၁၁၀၊ ၁၁၂၊ ၁၃၈၊ ၁၄၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအတွဲ၏ စာမျက်နှာ ၁၀၈ ပါ ဇယားအရ ပထမမြောက် အာတဇေရုမင်းကြီး၏ နန်းစံ ၇ နှစ်မြောက်သည် ဘီစီ ၄၅۸ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီတွင် စတင်ခဲ့ပြီး ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီတွင် ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ ဤရက်စွဲများနှင့် အပိုဒ်ငယ် ၈၊ ၉ ပါ ရက်စွဲများဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းချက်အတွက် ဤအတွဲ၏ စာမျက်နှာ ၁၀၀-၁၀၃ ကို ကြည့်ပါ။

8.    He came to Jerusalem. From v. 9 it appears that the first day of the first month (Nisan) of the religious year had been selected for the beginning of the journey. This is not surprising, since the dry season was usually used for such a journey, one that a caravan required several months to complete. Similarly, all military campaigns were begun in the spring. The day of departure, according to the Jewish calendar on p. 108, was most probably March 27, 457 b.c. The time occupied on the way was nearly four months. The exiles arrived at Jerusalem on the first day of the fifth month (Ab), or approximately July 23, 457 b.c. That it took Ezra’s group four months to reach Jerusalem seems at first thought a long time, but it should not be forgotten that a caravan like his must have taken a number of prolonged rests, one of which is recorded as occurring at Ahava (ch. 8:15). The log of the march of the army of the younger Cyrus from Ephesus to Cunaxa near Babylon provides an actual record of such a journey. Although Cunaxa was reached in 91 marching days, the entire journey, including resting days, occupied about half a year (Xenophon Anabasis ii. 1. 6). We need not be surprised, therefore, that Ezra’s journey occupied four months. Some delay must almost certainly have been occasioned by the perils of the trek (see ch. 8:31). As to the probable route, see on ch. 2:68.

 

၈။ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်လေ၏။ အပိုဒ်ငယ် ၉ အရ ဘာသာရေးနှစ်၏ ပထမလ (နိသန်လ) ၏ ပထမဦးဆုံးသောနေ့ကို ခရီးစတင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ကုန်သည်ယာဉ်တန်းတစ်ခု ပြီးမြောက်ရန် လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သော ဤကဲ့သို့သော ခရီးစဉ်အတွက် ခြောက်သွေ့သော ရာသီဥတုကို အသုံးပြုလေ့ရှိသောကြောင့် ဤအရာမှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ ထို့အတူ စစ်ဆင်ရေးအားလုံးကိုလည်း နွေဦးရာသီတွင် စတင်လေ့ရှိသည်။ စာမျက်နှာ ၁၀၈ ပါ ဂျူးပြက္ခဒိန်အရ ထွက်ခွာသည့်နေ့မှာ ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ် မတ်လ ၂၇ ရက်နေ့ ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံး ဖြစ်သည်။ လမ်းခရီးတွင် ကြာမြင့်သောအချိန်မှာ လေးလနီးပါးဖြစ်သည်။ သုံ့ပန်းများသည် ပဉ္စမလ (အဗ္ဘလ) ၏ ပထမဦးဆုံးသောနေ့၊ သို့မဟုတ် ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂၃ ရက်နေ့တွင် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ ဧဇရ၏အဖွဲ့ ယေရုရှလင်သို့ရောက်ရန် လေးလကြာမြင့်ခဲ့ခြင်းသည် ပထမတော့ အချိန်ကြာမြင့်လွန်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ သူ၏အဖွဲ့ကဲ့သို့သော ယာဉ်တန်းတစ်ခုသည် အခါအားလျော်စွာ ခရီးတစ်ထောက် ရပ်နားမှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ရမည်ဖြစ်ကြောင်း မမေ့သင့်ပေ၊ ၎င်းတို့အနက် တစ်ခုကို အဟာဝါမြစ်နားတွင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (အခန်းကြီး ၈:၁၅)။ ဧဖက်မြို့မှ ဗာဗုလုန်အနီးရှိ ကုနက်ဆာ (Cunaxa) သို့ ချီတက်ခဲ့သော ဆိုင်းရပ်စ်အငယ် (Cyrus the younger) ၏ စစ်တပ်ချီတက်မှု မှတ်တမ်းသည် ဤကဲ့သို့သော ခရီးစဉ်၏ အစစ်အမှန်မှတ်တမ်းတစ်ခုကို ပေးစွမ်းသည်။ ကုနက်ဆာသို့ ချီတက်သည့်ရက်ပေါင်း ၉၁ ရက်ဖြင့် ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ နားရက်များအပါအဝင် ခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် နှစ်ဝက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည် (Xenophon Anabasis ii. 1. 6)။ ထို့ကြောင့် ဧဇရ၏ခရီးစဉ် လေးလကြာမြင့်ခဲ့ခြင်းအပေါ် ကျွန်ုပ်တို့ အံ့သြနေစရာမလိုပေ။ ခရီးစဉ်၏ အန္တရာယ်များကြောင့် အချို့သော ကြန့်ကြာမှုများလည်း ဧကန်မုချ ရှိခဲ့လိမ့်မည် (အခန်းကြီး ၈:၃၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော လမ်းကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အခန်းကြီး ၂:၆၈ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

9.    The good hand. The special divine favor here referred to probably includes the royal response to Ezra’s request (see v. 6), and deliverance from enemies who had intended to attack the caravan on the way (see ch. 8:21–23, 31).

 

၉။ မစတော်မူသောကျေးဇူး။ ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းထားသော ဘုရားသခင်၏ အထူးမစတော်မူခြင်းတွင် ဧဇရ၏တောင်းဆိုချက်အပေါ် ရှင်ဘုရင်၏ တုံ့ပြန်မှု (အပိုဒ်ငယ် ၆ ကိုကြည့်ပါ) နှင့် လမ်းခရီးတွင် ယာဉ်တန်းကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော ရန်သူများ၏လက်မှ ကယ်နှုတ်ခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်ခြေရှိသည် (အခန်းကြီး ၈:၂၁-၂၃၊ ၃၁ ကိုကြည့်ပါ)။

10.                   Prepared his heart. Ezra was a consecrated man. The aim and ambition of his life was to know the will of God, to cooperate with God, and to teach others to do likewise. This was the man God now called to do a special work.

 

၁၀။ စိတ်နှလုံးကို ပြင်ဆင်လျက်ရှိ၏။ ဧဇရသည် မိမိကိုယ်ကို ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသောသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ဘဝရည်မှန်းချက်နှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို သိရှိရန်၊ ဘုရားသခင်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်နှင့် အခြားသူများကိုလည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် သွန်သင်ပေးရန်ဖြစ်သည်။ ဤသူသည် အထူးအမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန်အတွက် ဘုရားသခင် ယခုခေါ်ယူတော်မူသောသူ ဖြစ်သည်။

11.                   The priest. The genealogy of vs. 1–5 implies that Ezra was priest, but v. 11 provides the only specific statement of this fact. Nehemiah also so designates Ezra (ch. 8:2, 9).

 

၁၁။ ယဇ်ပုရောဟိတ်။ အပိုဒ်ငယ် ၁-၅ ပါ ဆွေစဉ်မျိုးဆက်စာရင်းက ဧဇရသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်ညွှန်ပြနေသော်လည်း၊ အပိုဒ်ငယ် ၁၁ သည် ဤအချက်ကို တိကျစွာ ဖော်ပြထားသည့် တစ်ခုတည်းသော စာသားဖြစ်သည်။ နေဟမိသည်လည်း ဧဇရကို ထိုသို့ပင် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည် (အခန်းကြီး ၈:၂၊ ၉)။

The scribe. Here for the first time sopher is used in the NT sense of grammateus, “scribe,” meaning a man trained in the exposition of the Scriptures. Ezra stands at the head of a line of famous Hebrew scholars, which in the time of Christ included men like Hillel and Gamaliel, whom the Jews considered worthy successors of Ezra.

 

ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်။ ဤနေရာတွင် sopher ဟူသော စကားလုံးကို ဓမ္မသစ်ကျမ်းပါ grammateus၊ “ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်အတိုင်း ပထမဦးဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုထားပြီး၊ ကျမ်းစာကို အနက်ဖွင့်ဆိုရန် လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသောသူဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဧဇရသည် ကျော်ကြားသော ဟေဗြဲပညာရှင်များ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေပြီး၊ ခရစ်တော်လက်ထက်တွင် ဟိလေလ (Hillel) နှင့် ဂါမလျေလ (Gamaliel) ကဲ့သို့သောသူများ ပါဝင်ကာ ၎င်းတို့ကို ဂျူးလူမျိုးများက ဧဇရ၏ ထိုက်တန်သော ဆက်ခံသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

12.                   King of kings. The decree itself is quoted in vs. 12–26, written in Aramaic exactly as it issued from the Persian chancellery. It is closely related in form and content to the documents found in chs. 4 to 6, and is now, following the discovery of similar documents in Elephantine, recognized as genuine by even the most critical scholar. “Kings of kings” was a recognized title of the Persian monarchs, and is found in every Persian inscription of any considerable length. The title was first used by Assyrian kings, who thereby expressed the fact that they ruled over many vassal kings whom they retained on their respective thrones in conquered lands. The title was later taken over by the kings of Babylon (see Dan. 2:37), and then by the Persian kings when they became masters of the world.

 

၁၂။ ရှင်ဘုရင်တို့၏ဘုရင်။ အမိန့်တော်စာကိုယ်နှိုက်ကို အပိုဒ်ငယ် ၁၂-၂၆ တွင် ကိုးကားထားပြီး၊ ပါရှန်းအစိုးရရုံးမှ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည့်အတိုင်း အာရမိတ်ဘာသာစကားဖြင့် တိကျစွာ ရေးသားထားသည်။ ၎င်းသည် ပုံစံနှင့် အကြောင်းအရာအရ အခန်းကြီး ၄ မှ ၆ တွင်တွေ့ရသော စာရွက်စာတမ်းများနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေပြီး၊ ယခုအခါ အီလက်ဖန်တိုင်းတွင် အလားတူစာရွက်စာတမ်းများ ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် အဝေဖန်နိုင်ဆုံးသော ပညာရှင်များကပင် ၎င်းကို စစ်မှန်သောစာရွက်စာတမ်းအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြသည်။ “ရှင်ဘုရင်တို့၏ဘုရင်” ဟူသည်မှာ ပါရှန်းဘုရင်များ၏ အသိအမှတ်ပြု ဘွဲ့တော်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အသင့်အတင့် ရှည်လျားသော ပါရှန်းကျောက်စာတိုင်းတွင် တွေ့ရသည်။ ဤဘွဲ့တော်ကို အဆီးရီးယားဘုရင်များက ပထမဆုံး အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် ၎င်းတို့သိမ်းပိုက်ထားသော နယ်မြေများတွင် ၎င်းတို့၏ သစ္စာခံဘုရင်များစွာကို နန်းပလ္လင်ပေါ်တွင် ဆက်လက်ထားရှိကာ အုပ်ချုပ်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုဘွဲ့တော်ကို ဗာဗုလုန်ဘုရင်များက ဆက်ခံရယူခဲ့ကြပြီး (ဒံယေလ ၂:၃၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထို့နောက် ပါရှန်းဘုရင်များ ကမ္ဘာကို စိုးမိုးအုပ်ချုပ်သောအခါတွင် ၎င်းတို့က ဆက်လက်ရယူခဲ့ကြသည်။

Ezra the priest. It is interesting to note that the decree does not make use of the ordinary Aramaic word kumra’, “priest,” but the loan word kahen, taken from the Heb. kohen. In Aramaic documents from Elephantine, writers also make a clear distinction between pagan priests, for whom they used the ordinary Aramaic word kumra’, and the true priests of God, whom they designated by the word, kahana’. The use of this word in the document of Ezra 7 therefore indicates that the decree, although approved and issued by the king and in his name, was composed by a Jew in the imperial chancellery. Other evidence found in this decree points in the same direction.

 

ယဇ်ပုရောဟိတ် ဧဇရ။ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသောအချက်မှာ အမိန့်တော်စာတွင် သာမန်အာရမိတ်စကားလုံးဖြစ်သော kumra’, “ယဇ်ပုရောဟိတ်” ကို အသုံးမပြုဘဲ၊ ဟေဗြဲစကားလုံး kohen မှ ငှားယူထားသော စကားလုံး kahen ကို အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။ အီလက်ဖန်တိုင်းမှ အာရမိတ်စာရွက်စာတမ်းများတွင်လည်း စာရေးသူတို့သည် သာမန်အာရမိတ်စကားလုံး kumra’ ကို အသုံးပြုသည့် တစ်ပါးအမျိုးသား ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဘုရားသခင်၏ စစ်မှန်သောယဇ်ပုရောဟိတ်များကို kahana’ ဟူသော စကားလုံးဖြင့် တိကျစွာ ခွဲခြားဖော်ပြထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဧဇရကျမ်း အခန်းကြီး ၇ ပါ စာရွက်စာတမ်းတွင် ဤစကားလုံးကို အသုံးပြုထားခြင်းက ဤအမိန့်တော်စာသည် ရှင်ဘုရင်၏ အတည်ပြုချက်ဖြင့် သူ၏နာမတော်နှင့် ထုတ်ပြန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ အင်ပါယာအစိုးရရုံးရှိ ဂျူးလူမျိုးတစ်ဦးက ရေးသားစပ်ဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ ဤအမိန့်တော်စာတွင် တွေ့ရသော အခြားသောအထောက်အထားများကလည်း ဤလမ်းကြောင်းသို့ပင် ညွှန်ပြနေသည်။

A scribe of the law of the God of heaven. Aramaic, saphar datha’ di–’elah shemayya’. A correct explanation of this title was made in the 1930’s by H. H. Schaeder. On the basis of analogous titles he shows that it designates a high officer in the Persian chancellery in charge of affairs pertaining to “the law of the God of heaven.” Accordingly, Ezra was a reporter of Jewish religious affairs in the Persian government. Similarly we find in the later Parthian and Sassanide government the head of the Jewish population (resh galutha’, “head of the exiles”) occasionally ranking with the highest government officials. Neh. 11:24 also testifies to the existence of such an office in the time of Artaxerxes I. We are unable to say how Ezra received this appointment, but it is evident that appointment to this office would make him the most influential Jew in Babylon. That he used his influence in the interest of his people is proved by the contents of the decree.

 

ကောင်းကင်ဘုံ၏အရှင် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားတော်၌ ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်။ အာရမိတ်ဘာသာဖြင့် saphar datha’ di–’elah shemayya’ ဖြစ်သည်။ ဤဘွဲ့တော်၏ မှန်ကန်သော ရှင်းလင်းချက်ကို ၁၉၃၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် အိပ်ချ် အိပ်ချ် ရှေဒါ (H. H. Schaeder) က ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဆင်တူသော ဘွဲ့ထူးများကို အခြေခံ၍ သူက ဤအရာသည် “ကောင်းကင်ဘုံ၏အရှင် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားတော်” နှင့် သက်ဆိုင်သော ကိစ္စရပ်များကို တာဝန်ယူရသည့် ပါရှန်းအစိုးရရုံးမှ အရာရှိကြီးတစ်ဦးကို သတ်မှတ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဧဇရသည် ပါရှန်းအစိုးရတွင် ဂျူးဘာသာရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို တင်ပြရသောအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ အလားတူပင်၊ နောက်ပိုင်း ပါသီယံ (Parthian) နှင့် ဆာဆာနိုက် (Sassanide) အစိုးရများတွင် ဂျူးလူဦးရေ၏ ခေါင်းဆောင် (resh galutha’, “သုံ့ပန်းတို့၏ခေါင်းဆောင်”) သည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အမြင့်ဆုံးအစိုးရအရာရှိများနှင့် တန်းတူအဆင့်ရှိကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ရသည်။ နေဟမိ ၁၁:၂၄ သည်လည်း ပထမမြောက် အာတဇေရုမင်းကြီးလက်ထက်တွင် ထိုကဲ့သို့သော ရုံးအဖွဲ့ရှိခဲ့ကြောင်း သက်သေခံသည်။ ဧဇရသည် ဤခန့်အပ်မှုကို မည်သို့ရရှိခဲ့သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မပြောနိုင်သော်လည်း၊ ဤရာထူးတွင် ခန့်အပ်ခြင်းခံရခြင်းက သူ့ကို ဗာဗုလုန်တွင် သြဇာအရှိဆုံး ဂျူးလူမျိုးဖြစ်လာစေမည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူသည် မိမိ၏သြဇာအာဏာကို မိမိလူမျိုး၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် အသုံးပြုခဲ့ကြောင်းကို ဤအမိန့်တော်စာ၏ အကြောင်းအရာများက သက်သေထူသည်။

Perfect. The Aramaic has only the word gemir, meaning “completed,” and is considered by most scholars to be either an abbreviated formula indicating the end of a document or a word meaning “issued.” In the first case the word “peace” must be supplied, as the KJV has done, but the second interpretation considers the text complete as it stands.

 

ငြိမ်သက်ခြင်းရှိပါစေ။ အာရမိတ်စကားလုံးတွင် “ပြီးဆုံးခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည့် gemir ဟူသော စကားလုံးသာရှိပြီး၊ ပညာရှင်အများစုက ၎င်းကို စာရွက်စာတမ်းတစ်ခု၏ အဆုံးကို ညွှန်ပြသည့် အတိုကောက်ပုံစံ သို့မဟုတ် “ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံးအဖြစ် ယူဆကြသည်။ ပထမအခြေအနေတွင် KJV ကျမ်းစာက ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ “ငြိမ်သက်ခြင်း” ဟူသော စကားလုံးကို ဖြည့်စွက်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဒုတိယအနက်ဖွင့်ဆိုချက်အရ စာသားသည် ရှိရင်းစွဲအတိုင်းပင် ပြည့်စုံသည်ဟု ယူဆသည်။

And at such a time. See on ch. 4:17.

 

ထိုသို့သောကာလ၌။ အခန်းကြီး ၄:၁၇ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

13.                   All they of the people. The decree of Artaxerxes is as broad in scope as the proclamation of Cyrus (ch. 1:3), and gives permission not only to the Jews but to all Israelites of every tribe to accompany Ezra to Jerusalem. That Israelites of all the tribes actually went up to Jerusalem on the occasion is implied by the reference to “twelve bullocks for all Israel,” which those who returned with Ezra offered, on their arrival, to the “God of Israel” (see on ch. 8:35).

 

၁၃။ အရပ်ရပ်တို့၌ရှိသော လူစု။ အာတဇေရုမင်းကြီး၏ အမိန့်တော်သည် ဆိုင်းရပ်စ်မင်းကြီး၏ ကြေညာချက် (အခန်းကြီး ၁:၃) ကဲ့သို့ပင် နယ်ပယ်ကျယ်ဝန်းပြီး၊ ဂျူးလူမျိုးများသာမက နွယ်စုအားလုံးမှ ဣသရေလအမျိုးသားအားလုံးကိုပါ ဧဇရနှင့်အတူ ယေရုရှလင်သို့ လိုက်ပါခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် နွယ်စုအားလုံးမှ ဣသရေလအမျိုးသားများ အမှန်တကယ် ယေရုရှလင်သို့ ချီတက်ခဲ့ကြကြောင်းကို ဧဇရနှင့်အတူ ပြန်လာသူများ ရောက်ရှိချိန်တွင် “ဣသရေလအမျိုးအပေါင်းတို့အတွက် နွားလား တစ်ဆယ့်နှစ်ကောင်” ကို “ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်” ထံ ပူဇော်ခဲ့ကြသည်ဟူသော ရည်ညွှန်းချက်က သွယ်ဝိုက်ဖော်ပြနေသည် (အခန်းကြီး ၈:၃၅ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

14.                   Seven counselors. In Esther 1:14 the seven counselors appear as seven princes, who “saw the king’s face” and “sat the first in the kingdom.” No inscriptions have thus far been found to explain further the functions of this group. The conjecture has been made that it refers to the heads of the seven great Persian families, which, according to Herodotus (iii. 84), had privileges that went beyond those enjoyed by other families, including the right of unrestricted access to the royal presence.

 

၁၄။ ခုနစ်ပါးသောအမတ်။ ဧသတာဝတ္ထု ၁:၁၄ တွင် ခုနစ်ပါးသောအမတ်တို့သည် “ရှင်ဘုရင်၏ မျက်နှာတော်ကို ဖူးမြင်ရသောသူ” နှင့် “နိုင်ငံတော်တွင် အကြီးဆုံးသောအရာရှိ” ဖြစ်သည့် မင်းညီမင်းသား ခုနစ်ပါးအဖြစ် ပေါ်လာသည်။ ဤအဖွဲ့၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ထပ်မံရှင်းလင်းရန် မည်သည့်ကျောက်စာမျှ ယနေ့အထိ ရှာမတွေ့သေးပေ။ ဟီရိုဒိုးတပ်စ် (Herodotus iii. 84) ၏ အဆိုအရ ၎င်းသည် အခြားမိသားစုများထက် ပိုမိုသောအထူးအခွင့်အရေးများ (ရှင်ဘုရင်၏ရှေ့တော်သို့ အကန့်အသတ်မရှိ ဝင်ရောက်ခွင့်အပါအဝင်) ကို ရရှိထားသည့် ပါရှန်းမိသားစုကြီး ခုနစ်စု၏ အကြီးအကဲများကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။

The law of thy God. Ezra’s commission included the duty of carrying out an investigation into the religious conditions in the province of Judea. For this, the law of God would, of course, be made the standard. The words concerning the law have frequently been understood by critical scholars as implying that Ezra was the author, or at least an editor, of the law referred to. That this view is incorrect can be seen from v. 25, which indicates that this law was already well known to the Palestinian Jews before Ezra’s arrival. It is therefore obvious that “the law of thy God” was a book, or books, already in the possession of Ezra, and of the Jews in Palestine as well. The nature of this law, already known to the Jews of Babylon and Palestine, is revealed in Neh. 8.

 

သင်၏ဘုရားသခင်၏တရားတော်။ ဧဇရ၏ တာဝန်တွင် ယုဒပြည်နယ်ရှိ ဘာသာရေးအခြေအနေများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် တာဝန် ပါဝင်သည်။ ဤအတွက် ဘုရားသခင်၏ တရားတော်ကို စံနှုန်းအဖြစ် ထားရှိမည်မှာ ဧကန်မုချဖြစ်သည်။ ပညတ်တရားနှင့်ပတ်သက်သော စကားလုံးများကို ဝေဖန်ရေးပညာရှင်များက ဧဇရသည် ရည်ညွှန်းထားသော ပညတ်တရား၏ ရေးသားသူ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး တည်းဖြတ်သူဖြစ်သည်ဟု သွယ်ဝိုက်ယူဆလေ့ရှိကြသည်။ ဤအမြင် မှားယွင်းကြောင်းကို အပိုဒ်ငယ် ၂၅ တွင် တွေ့မြင်နိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် ပါလက်စတိုင်းဂျူးများအကြား ဧဇရမရောက်မီကပင် ဤပညတ်တရားကို ကောင်းစွာသိရှိထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ ထို့ကြောင့် “သင်၏ဘုရားသခင်၏တရားတော်” သည် ဧဇရလက်ဝယ်တွင်လည်းကောင်း၊ ပါလက်စတိုင်းရှိ ဂျူးများလက်ဝယ်တွင်လည်းကောင်း ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သော ကျမ်းစာ သို့မဟုတ် ကျမ်းစာစောင်များဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဗာဗုလုန်နှင့် ပါလက်စတိုင်းရှိ ဂျူးများ သိရှိထားပြီးဖြစ်သော ဤပညတ်တရား၏ သဘောသဘာဝကို နေဟမိ ၈ တွင် ဖော်ပြထားသည်။

15.                   The silver and gold. Financial affairs assume a most important role in this decree. Gifts which Ezra was commissioned to take to Jerusalem came from three sources—the king and his counselors, a collection taken among non-Jewish friends in the satrapy of Babylonia, and freewill offerings made by Jews resident outside of Palestine (v. 16). In ancient times the transmission of great sums of money was made by well-protected caravans. The highways of travel were never safe from robbers, and the larger the remittance the greater the danger of its being intercepted. Josephus relates (Antiquities xviii. 9. 1) that the gifts annually remitted to Jerusalem from Babylon in Roman times were escorted by a great number of armed men.

 

၁၅။ ရွှေနှင့်ငွေ။ ဘဏ္ဍာရေးကိစ္စရပ်များသည် ဤအမိန့်တော်စာတွင် အလွန်အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသည်။ ယေရုရှလင်သို့ ယူဆောင်သွားရန် ဧဇရအား လွှဲအပ်ထားသော လက်ဆောင်များသည် အရင်းအမြစ် သုံးခုမှ လာခြင်းဖြစ်သည်—၎င်းတို့မှာ ရှင်ဘုရင်နှင့် အမတ်များ၊ ဗာဗုလုန်ပြည်နယ်ရှိ ဂျူးမဟုတ်သော မိတ်ဆွေများထံမှ ကောက်ခံရရှိသော အလှူငွေများနှင့် ပါလက်စတိုင်းပြင်ပတွင် နေထိုင်ကြသော ဂျူးများ၏ စေတနာအလျောက် လှူဒါန်းမှုများ ဖြစ်ကြသည် (အပိုဒ်ငယ် ၁၆)။ ရှေးခေတ်က အမြောက်အမြားရှိသော ငွေကြေးများကို လုံခြုံစွာ စောင့်ရှောက်ထားသော ယာဉ်တန်းများဖြင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ခရီးသွားလမ်းမများသည် ဓားပြဘေးမှ ဘယ်သောအခါမျှ မကင်းဝေးခဲ့ဘဲ၊ ငွေပမာဏ ပိုမိုများပြားလေလေ လမ်းခုလတ်တွင် လုယက်ခံရမည့် အန္တရာယ် ပိုမိုကြီးမားလေလေ ဖြစ်သည်။ ရောမခေတ်က ဗာဗုလုန်မှ ယေရုရှလင်သို့ နှစ်စဉ် ပေးပို့သော လက်ဆောင်များကို လက်နက်ကိုင် စစ်သည်အမြောက်အမြားဖြင့် စောင့်ရှောက်ခဲ့ရကြောင်း ဂျိုစီဖတ်စ် (Josephus Antiquities xviii. 9. 1) က ပြန်ပြောင်းပြောပြထားသည်။

Whose habitation. This phrase is similar, but not identical, to that used by Cyrus in ch. 1:2, 3. It does not necessarily mean that Artaxerxes considered the God of the Jews a local deity, but simply that the location of His Temple was at Jerusalem. If a Jew such as Ezra was the the actual author of this decree, which was then approved by Artaxerxes (see v. 12), he would naturally use phraseology such as this.

 

ကျိန်းဝပ်တော်မူရာ။ ဤစကားစုသည် အခန်းကြီး ၁:၂၊ ၃ တွင် ဆိုင်းရပ်စ်မင်းကြီး အသုံးပြုခဲ့သည့် စကားစုနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ထပ်တူမူမဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် အာတဇေရုမင်းကြီးက ဂျူးတို့၏ ဘုရားသခင်ကို ဒေသန္တရ နတ်ဘုရားတစ်ခုအဖြစ် ယူဆသည်ဟု မဆိုလိုဘဲ၊ ကိုယ်တော်၏ ဗိမာန်တော်တည်ရှိရာနေရာမှာ ယေရုရှလင်တွင် ဖြစ်သည်ဟုသာ ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဧဇရကဲ့သို့သော ဂျူးတစ်ဦးသည် ဤအမိန့်တော်စာကို အမှန်တကယ် ရေးသားသူဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် အာတဇေရုမင်းကြီးက အတည်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါက (အပိုဒ်ငယ် ၁၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အသုံးအနှုန်းမျိုးကို သဘာဝကျကျ အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။

17.                   Buy speedily. Rather, “buy judiciously” or “with all diligence” (RSV). Artaxerxes was not concerned with how soon the money was to be spent, but how well. The primary purpose of the money sent by Ezra was to maintain the Jewish ritual (see ch. 6:9, 10).

 

၁၇။ ကြိုးစား၍ဝယ်ရမည်။ ယင်းထက် “ပညာရှိစွာဝယ်ရမည်” သို့မဟုတ် “လုံ့လဝီရိယအပေါင်းနှင့် ဝယ်ရမည်” (RSV) ဟု ဆိုလိုသည်။ အာတဇေရုမင်းကြီးသည် ငွေကို မည်မျှအလျင်အမြန် သုံးစွဲမည်ကို စိတ်ပူနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ မည်မျှကောင်းမွန်စွာ သုံးစွဲမည်ကိုသာ ဂရုစိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဧဇရမှတစ်ဆင့် ပေးပို့သော ငွေကြေး၏ ပဓာနရည်ရွယ်ချက်မှာ ဂျူးတို့၏ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု ထုံးစံများကို ထိန်းသိမ်းရန်ဖြစ်သည်။ (အခန်းကြီး ၆:၉၊ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

18.                   Whatsoever shall seem good. The remainder of the money was to be spent in any way that Ezra, acting under divine guidance, might direct. Ezra was thus free to use as much of the money as he deemed wise for purposes he might consider necessary, without asking specific permission each time. The decree thus gave him the right to use money for such things as repair work on the Temple or for rebuilding the wall. At the time the decree was written Ezra may have considered this freedom of action desirable. Later, when the Samaritans showed their enmity, he may have regretted not having specific objectives mentioned in the decree that were to be financed with the royal appropriation.

 

၁၈။ ကောင်းသည်ဟု ထင်သမျှအတိုင်း။ ကျန်ရှိသောငွေများကို ဘုရားသခင်၏ လမ်းပြမှုအောက်တွင် ဆောင်ရွက်နေသော ဧဇရ ညွှန်ကြားသည့် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို သုံးစွဲရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဧဇရသည် ခေါင်းစဉ်တစ်ခုချင်းစီအတွက် အကြိမ်ကြိမ် ခွင့်ပြုချက်တောင်းခံနေစရာမလိုဘဲ၊ မိမိလိုအပ်သည်ဟု ယူဆသော ကိစ္စရပ်များအတွက် သင့်တော်သလောက် ငွေကြေးကို လွတ်လပ်စွာ သုံးစွဲနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအမိန့်တော်သည် ဗိမာန်တော် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် မြို့ရိုးပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များအတွက် ငွေကြေးကို အသုံးပြုခွင့် ပေးခဲ့သည်။ အမိန့်တော်စာ ရေးသားစဉ်အချိန်က ဧဇရသည် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ပိုင်ခွင့် လွတ်လပ်မှုကို အလိုရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရှမာရိလူတို့က ရန်ငြိုးဖွဲ့လာသောအခါ၊ ရှင်ဘုရင်၏ ဘဏ္ဍာတော်ဖြင့် ကျခံသုံးစွဲရမည့် တိကျသော ရည်ရွယ်ချက်များကို အမိန့်တော်စာတွင် ထည့်သွင်းဖော်ပြမထားခဲ့ခြင်းအပေါ် သူ နောင်တရမိကောင်း ရနိုင်ပေသည်။

19.                   The vessels also. It does not appear that these were sacred vessels originally belonging to the first Temple, like those Cyrus had entrusted to Zerubbabel. Rather, it would seem, they were part of the voluntary offering (v. 15), in which they are distinctly included (see ch. 8:26–28). Perhaps the vessels sent with Zerubbabel had proved too few for the great festivals. There are parallels in ancient history, of kings sending expensive vessels as gifts to other kings, or to the temples of allied nations. Artaxerxes’ gift was thus by no means unusual.

 

၁၉။ တန်ဆာများကိုလည်း။ ဤအရာများသည် ဆိုင်းရပ်စ်မင်းကြီးက ဇေရုဗဗေလထံ အပ်နှံခဲ့သည့် ပထမဗိမာန်တော်မှ မူလသန့်ရှင်းသော တန်ဆာပလာများကဲ့သို့ ဖြစ်ပုံမရပေ။ ယင်းထက်၊ ၎င်းတို့သည် စေတနာအလျောက် လှူဒါန်းမှုများ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပုံရပြီး (အပိုဒ်ငယ် ၁၅)၊ ထိုလှူဒါန်းမှုတွင် ၎င်းတို့ကို အတိအလင်း ထည့်သွင်းထားသည် (အခန်းကြီး ၈:၂၆-၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဇေရုဗဗေလနှင့်အတူ ပေးပို့လိုက်သော တန်ဆာပလာများသည် ကြီးမြတ်သော ပွဲတော်များအတွက် နည်းပါးလွန်းနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ရှေးခေတ်သမိုင်းတွင် ရှင်ဘုရင်များက အခြားသော ဘုရင်များထံ သို့မဟုတ် မဟာမိတ်နိုင်ငံများ၏ ဗိမာန်တော်များထံ အဖိုးတန်တန်ဆာပလာများကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးပို့လေ့ရှိသည့် အလားတူ ဖြစ်ရပ်များ ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အာတဇေရုမင်းကြီး၏ လက်ဆောင်သည် ထူးခြားဆန်းပြားသည့် အရာတစ်ခု လုံးဝမဟုတ်ပေ။

20.                   Whatsoever more. Here the flexibility of the decree becomes apparent. Ezra is granted unlimited access to the royal revenue of the province of Judea, to be used for any purpose connected with the Temple. Within the limitations stated in v. 22, Ezra’s own discretion was to determine what should be done.

 

၂၀။ အခြားလိုသမျှတို့ကို။ ဤနေရာတွင် အမိန့်တော်၏ လိုက်လျောညီထွေရှိမှုက ထင်ရှားလာသည်။ ဧဇရအား ဗိမာန်တော်နှင့် သက်ဆိုင်သော မည်သည့်ကိစ္စရပ်အတွက်မဆို အသုံးပြုရန် ယုဒပြည်နယ်၏ ရှင်ဘုရင်ဘဏ္ဍာတော်ကို အကန့်အသတ်မရှိ ထုတ်ယူသုံးစွဲခွင့် ပေးထားသည်။ အပိုဒ်ငယ် ၂၂ တွင် ဖော်ပြထားသော ကန့်သတ်ချက်များအတွင်း၊ ဧဇရကိုယ်တိုင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် မည်သည်ကို ပြုလုပ်ရမည်ကို သတ်မှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

King’s treasure house. Not the royal treasury at Susa or Persepolis, where tribute from the various provinces was stored, but the local treasury of Judea, to which the Jews made their remittances and from which Ezra was now authorized to draw.

 

ရှင်ဘုရင်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်တော်။ အရပ်ရပ်သော ပြည်နယ်များမှ အခွန်တော်များကို သိုလှောင်ထားသည့် ရှုရှန် (Susa) သို့မဟုတ် ပါစီပိုလစ် (Persepolis) ရှိ ဘုရင်မင်းမြတ်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ကြီးကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဂျူးတို့ အခွန်တော်များ ပေးသွင်းရာနှင့် ဧဇရအား ယခု ထုတ်ယူခွင့် ပေးအပ်ထားသော ယုဒပြည်၏ ဒေသန္တရ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

21.                   All the treasurers. The “decree” included in Ezra’s authorization was probably sent out separately to the royal treasurer resident in Judea, and to those in the satrap’s office who dealt with the financial matters of that province. It was hardly the intent of Artaxerxes that Ezra should demand the revenue of such provinces as Samaria or Ammon, whose inhabitants were Judea’s enemies. The Aramaic title translated “treasurer” appears also on objects from Persepolis.

 

၂၁။ ဘဏ္ဍာစိုးအပေါင်းတို့။ ဧဇရ၏ လုပ်ပိုင်ခွင့်တွင် ပါဝင်သော “အမိန့်တော်” ကို ယုဒပြည်တွင် နေထိုင်သော ရှင်ဘုရင်၏ ဘဏ္ဍာစိုးထံသို့လည်းကောင်း၊ ထိုပြည်နယ်၏ ဘဏ္ဍာရေးကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ရသော ဘုရင်ခံရုံးရှိ သူများထံသို့လည်းကောင်း သီးခြားစီ ပေးပို့ခဲ့ပုံရသည်။ ယုဒပြည်၏ ရန်သူများဖြစ်ကြသော ရှမာရိ သို့မဟုတ် အမ္မုန်ကဲ့သို့သော ပြည်နယ်များ၏ အခွန်တော်များကို ဧဇရက တောင်းခံရန် အာတဇေရုမင်းကြီး ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်နိုင်ပေ။ “ဘဏ္ဍာစိုး” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော အာရမိတ်ဘွဲ့ထူးကို ပါစီပိုလစ်မှ ပစ္စည်းများတွင်လည်း တွေ့ရသည်။

Ezra … the scribe. On Ezra’s official title, see on v. 12.

 

ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ် ဧဇရ။ ဧဇရ၏ တရားဝင်ဘွဲ့တော်အတွက် အပိုဒ်ငယ် ၁၂ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

၂၂။ ငွေအတာလန် တစ်ရာအထိ။ ပေါ့ပါးသော ဗာဗုလုန်အတာလန်၏ အလေးချိန်အရဆိုလျှင် ၎င်းသည် ကီလိုဂရမ် ၃,၀၁၃ သို့မဟုတ် တန်ချိန် ၃.၃၂ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ဧဇရသည် ဂျုံအစေ့အဆန် ကော် (cor) ၁၀၀ (လီတာ ၂၂,၀၀၀ သို့မဟုတ် ဘုရှယ် ၆၂၄) နှင့် စပျစ်ဝိုင်နှင့် ဆီ တစ်မျိုးစီကို ဘတ် (bath) ၁၀၀ (လီတာ ၂,၂၀၀ သို့မဟုတ် ဂါလန် ၅၈၁) စီ တောင်းခံနိုင်သည်။

22.                   Unto an hundred talents of silver. According to the weight of the light Babylonian talent, this would be 3,013 kgs., or 3.32 tons. In addition, Ezra could require 100 cor of wheat (22,000 liters, or 624 bu.), and 100 baths (2,200 liters, or 581 gals.) each of wine and oil.

 

ဗာဗုလုန်စာချုပ် တက်ဘလက်များတွင် ဆီနှင့် စပျစ်ဝိုင်ကို ပမာဏမသိရှိရသော “အိုး” များဖြင့်သာ ပုံမှန်အားဖြင့် ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားကြသည်။ စပျစ်ဝိုင်၏ အရည်အသွေးနှင့် တစ်နှစ်တာ၏ ရာသီအလိုက် စပျစ်ဝိုင်တစ်အိုးလျှင် ရှကယ် တစ်ခုမှ ရှစ်ခုအထိ ဈေးနှုန်းများ ကွာခြားသည်။ အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၁၆၉ ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။

In the Babylonian contract tablets oil and wine are usually dealt with in “jars” whose capacity is not known. Prices for wine varied from one to eight shekels a jar, according to the quality of the wine and the season of the year. Compare Vol. I, p. 169.

 

ဘဏ္ဍာရေးမှူးထံမှ ဂျုံ၊ စပျစ်ဝိုင်၊ ဆီနှင့် ဆားအတွက် တောင်းဆိုခြင်းသည် ယနေ့ခေတ်တွင် ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ပါရှားစနစ်တွင် အလွန်သဘာဝကျသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ ထိုစနစ်တွင် အခွန်ကို ပစ္စည်းနှင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပေးဆောင်ရပြီး ပြည်နယ်တိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ အကောင်းဆုံး ထွက်ကုန်များကို နန်းတော်သို့ ပေးပို့ရန် လိုအပ်သည်။ စပျစ်ဝိုင်၊ ကောက်နှံ၊ ဆီနှင့် ဆားတို့သည် ပါလက်စတိုင်းတွင် ပေါများစွာ ထွက်ရှိပြီး ၎င်းသည် “ကောက်နှံနှင့် စပျစ်ဝိုင်ပေါများရာမြေ၊ မုန့်နှင့် စပျစ်ဥယျာဉ်ရှိရာမြေ၊ သံလွင်ဆီနှင့် ပျားရည်ပေါများရာမြေ” (၃ ဘုရင်များ ၁၈:၃၂) ဖြစ်သည့်အပြင်၊ ပင်လယ်သေ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသတွင် ဆားပေါများသည်။

 A requisition to the treasurer for wheat, wine, oil, and salt seems strange today, but was natural enough in the Persian system, where taxation was partly in kind and every province was required to remit to the royal court the choicest portion of its produce. Wine, corn, oil, and salt were all produced abundantly in Palestine, which was “a land of corn and wine, a land of bread and vineyards, a land of oil olive and of honey” (2 Kings 18:32), and, in the region about the Dead Sea, abounded with salt.

 

၂၃။ နိုင်ငံတော်အပေါ် အမျက်တော်။ အာတဇာဇတ်ဘုရင် (Artaxerxes I) ၏ နန်းစံ ခုနစ်နှစ်မြောက်တွင် ပါရှား “နိုင်ငံတော်အပေါ် အမျက်တော်” အလွန်ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ အီဂျစ်ပြည်သည် ဘီစီ ၄၆၃ ခန့်တွင် ပါရှားတို့အား ပုန်ကန်ခဲ့ပြီး နောက်နှစ်တွင် အေသင်သားများ၏ အကူအညီဖြင့် ပါရှားလူမျိုး နောက်ဆုံးတစ်ဦးကို နိုင်ငံအတွင်းမှ မောင်းထုတ်ခဲ့သည်။ ၄၅၉ နှစ်ကုန်ခါနီးတွင် အေသင်မြို့တော်အား ၎င်း၏တပ်များကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် ဖိအားပေးရန် အချည်းနှီး ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ၄၅၈ တွင် အာတဇာဇတ်ဘုရင်သည် ပုန်ကန်သောနိုင်ငံကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးပမ်းဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မကြာမီတွင် ဧဇရ၏ ဂျေရုဆလင်ခရီးစဉ်ကို ခွင့်ပြုသည့် ဤအမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ဘီစီ ၄၅၇ မှစ၍ အီဂျစ်ရှိ ပါရှားတို့အတွက် အရာရာ အဆင်ပြေခဲ့ကြောင်း သမိုင်းမှတ်တမ်းများက ဆိုသည်။ ထိုနှစ်တွင် မမ်ဖစ်မြို့ကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး ၄၅၆ တွင် အေသင်တပ်များ နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်ကာ အီဂျစ်ပြည်နယ်ကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

23.                   Wrath against the realm. In the seventh year of Artaxerxes I there was “wrath against the realm” of Persia of a most serious nature. Egypt had revolted from the Persians c. 463 b.c., and in the following year, with the assistance of the Athenians, had driven the last Persian out of the country. Toward the close of 459 a vain attempt was made to force Athens to recall her troops. In 458 Artaxerxes resolved to attempt the recovery of the revolted country. Soon thereafter he issued this decree authorizing Ezra’s expedition to Jerusalem. History records that from the year 457 b.c. on things went well for the Persians in Egypt. Memphis was recovered in that year, and in 456 the Athenian troops were finally defeated and the province of Egypt recovered.

 

နှင့် သူ၏သားများ။ အာတဇာဇတ်ဘုရင် နန်းတက်သောအခါ သူသည် အလွန်ငယ်ရွယ်သေးပြီး နန်းစံ ခုနစ်နှစ်တွင် သူ၌ သားတော်မည်မျှရှိသည်ကို မသိရှိရပေ။ နောက်ဆုံးတွင် အရေအတွက်သည် ၁၈ ဦးအထိ ရောက်ရှိခဲ့သည် (Ctesias Excursus Persika ၄၄)။

And his sons. When Artaxerxes came to the throne he was still quite young, and it is not known how many sons he had in his seventh year. Ultimately, the number reached 18 (Ctesias Excursus Persika 44).

 

၂၄။ ငါတို့သည် အတည်ပြုသည်။ ရှေးခေတ် ဝေဖန်သူများသည် “ငါတို့” ဟူသော နာမ်စားတွင် ဘုရင့်အာဏာပါသော ဗဟုဝုဒ် (plural of majesty) ဟု မြင်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ဘုရင်များအကြား ယနေ့ထိ အသုံးများနေပြီး အယ်ဒီတာများ၏ “ငါတို့” နှင့် ဆင်တူနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် အာတဇာဇတ်ဘုရင်က သူ၏သားများကို ထည့်သွင်းပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် အမြင်နှစ်ခုစလုံးမှာ မှားယွင်းနေသည်။ အရမိက (Aramaic) ဘာသာစကားကို ပိုမိုနားလည်လာသောအခါ “အတည်ပြုသည်” သို့မဟုတ် “အကြောင်းကြားသည်” ဟူသော ကြိယာ၏ ကတ္တားမှာ မသတ်မှတ်နိုင်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ထိုစာကြောင်းကို “သင်တို့ကို အကြောင်းကြားလိုက်သည်” ဟူ၍ ကတ္တားမဲ့ သို့မဟုတ် ကံအမြွက်စကားအဖြစ် ဘာသာပြန်သင့်ကြောင်း သိရှိရသည်။

24.                   We certify. The older commentators have seen in the pronoun “we” either a plural of majesty, still in common use by royalty and perhaps comparable to the editorial “we,” or an indication that Artaxerxes here includes his sons. Both views, however, are incorrect. A better understanding of Aramaic shows that the subject of the active participle “certify,” or “notify,” is indefinite, and that the phrase should be translated in the passive sense “you are notified.”

 

ဥပဒေနှင့် မညီ။ ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော အခွန်သုံးမျိုးနှင့် ပတ်သက်၍ အခန်း ၄:၁၃ ကို ကြည့်ပါ။ အီဂျစ်ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ၎င်းတို့၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် အချိန်အတော်များများတွင် အခွန်မှ ကင်းလွတ်ခွင့်ရှိခဲ့ကြောင်း မှတ်တမ်းအထောက်အထားများက ဖော်ပြသည်။ (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၇:၂၂ ကို ကြည့်ပါ)။ ပါရှားတွင်လည်း ထိုသို့သော အလေ့အထရှိကြောင်း အထောက်အထားမရှိသော်လည်း ဂျူးဗိမာန်တော် ဝန်ထမ်းများအား ဤအခွင့်ထူးကို ပေးအပ်ခြင်းသည် ပါရှားယဇ်ပုရောဟိတ်များလည်း အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့် ရှိခဲ့သည်ကို ဆိုလိုသည်။ ပါရှားယဇ်ပုရောဟိတ်များသာ အလားတူအခွင့်အရေးများ မရရှိခဲ့ပါက ဧဇရသည် သူ၏လူမျိုးအတွက် ထိုသို့သော ထောက်ပံ့မှုမျိုးကို ရရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

It shall not be lawful. On the three taxes mentioned here see on ch. 4:13. Documentary evidence reveals that the Egyptian priesthood was exempt from taxes during most of its history (see on Gen. 47:22). Although there is no documentary evidence confirming the same custom in Persia, the fact that this privilege was granted to the Jewish Temple personnel implies that the Persian priesthood also was tax exempt. Ezra would hardly have secured such a grant for the priests of his people if the Persian priesthood had not enjoyed similar privileges.

 

ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးသည့် မူဝါဒသည် ပါရှားခေတ်တွင်လည်း ရှိခဲ့ကြောင်း ဂရိကျောက်စာတစ်ခုအရ သိနိုင်သည်၊ ထိုကျောက်စာတွင် ဒါရိမင်း (Darius I) က ဂါဒါတပ်စ် (Gadatas) အမည်ရှိသူတစ်ဦးကို “အပိုလို၏ မြင့်မြတ်သော စိုက်ပျိုးသူများထံမှ အခွန်” ကောက်ခံခြင်းဖြင့် တော်ဝင်မူဝါဒကို လျစ်လျူရှုသည့်အတွက် အပြစ်တင်ထားသည်။ အန္တိအုတ်မင်းကြီး (Antiochus the Great) ကလည်း ဂျူးယဇ်ပုရောဟိတ်များအား အလားတူ အခွင့်အရေးများ ပေးအပ်ခဲ့သည် (Josephus Antiquities xii. ၃. ၃)။

That the policy of exempting priests from taxation is not without parallel even in the time of the Persians can be seen from a Greek inscription in which Darius I censures a certain Gadatas for ignoring the royal policy by exacting “tribute from the sacred cultivators of Apollo.” Antiochus the Great also granted similar privileges to the Jewish priesthood (Josephus Antiquities xii. 3. 3).

 

၂၅။ တရားသူကြီးများနှင့် တရားသူကြီးများ။ အမိန့်တော်၏ နောက်ဆုံးအပိုင်း (အပိုဒ် ၂၅ နှင့် ၂၆) သည် ဂျူဒါပြည်၏ တရားစီရင်ရေးစနစ်ကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရန်နှင့် ထိုပြည်နယ်ရှိ အနာဂတ် တရားစီရင်ရေး အရာရှိခန့်အပ်မှုအားလုံးအတွက် တာဝန်ယူရန် ဧဇရကို အခွင့်အာဏာ ပေးထားသည်။ “တရားသူကြီးများ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော shapheṭin ဟူသော စကားလုံးသည် “တရားသူကြီးများ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံး၏ အရမိကပုံစံဖြင့် ပြောင်းလဲထားသည့် ဟေဗြဲစကားလုံးဖြစ်သည်။ ဤစကားလုံးကို အရမိကဘာသာဖြင့် ရေးသားထားသော ဂျူးမဟုတ်သည့် စာတမ်းများတွင် မတွေ့ရှိရသော်လည်း ၎င်း၏ အရင်းခံကြိယာမှာ အဲလက်ဖန်တိုင်း (Elephantine) တွင် တွေ့ရှိရသော ဂျူးမှတ်တမ်းများ၌ ပေါ်လာသည်။ ဧဇရ ၇ ၏ အမိန့်တော်တွင် ၎င်း၏အသုံးပြုမှုသည် ဤစာတမ်းကို ရေးသားရာတွင် ဟေဗြဲစကားပြောသော ဂျူးလူမျိုးတစ်ဦး၊ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်မှာ ဧဇရကိုယ်တိုင်က တာဝန်ရှိကြောင်း နောက်ထပ်သက်သေတစ်ခုဖြစ်သည်။

25.                   Magistrates and judges. The closing part of the decree (vs. 25 and 26) authorizes Ezra to reorganize the judicial system of Judea and to be responsible for all future appointments of judicial officers in that province. The word shapheṭin, “magistrates,” is simply the Aramaicized Hebrew equivalent of the word translated “judges.” The word has not been found in non-Jewish documents written in Aramaic, but its root verb appears in Jewish records found at Elephantine. Its use in the decree of Ezra 7 is one more proof that a Hebrew-speaking Jew, probably Ezra, was responsible for the wording of this document.

 

မြစ်တစ်ဖက်တစ်ချက်။ ဧဇရ ၄:၁၀ ကို ကြည့်ပါ။ ဧဇရ၏ အခွင့်အာဏာသည် “မြစ်တစ်ဖက်တစ်ချက်” နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းမဟုတ်ကြောင်း “သင်၏ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားများကို သိရှိသူတိုင်း” ဟူသော ထပ်လောင်းရှင်းပြချက်အရ သိသာထင်ရှားသည်။ ၎င်းသည် ဂျူးဘာသာဝင်များအပါအဝင် ဂျူးလူမျိုးဦးရေကိုသာ ဧဇရ၏ အခွင့်အာဏာအောက်တွင် ထားရှိသည်။

 Beyond the river. See on Ezra 4:10. That Ezra’s jurisdiction was not intended to cover the entire area of “Beyond the River” is evident from the additional explanatory clause, “all such as know the laws of thy God.” It assigns to Ezra’s jurisdiction only the Jewish portion of the population, including Jewish proselytes.

 

သင်တို့သည် သူတို့ကို သွန်သင်ကြလော့။ အမိန့်တော်ကို ရေးသားရာတွင် တာဝန်ရှိသော ဧဇရသည် ဂျူဒါတွင် ဖြစ်ပွားနေသော ဝိညာဉ်ရေးရာ အခြေအနေများကို သိရှိထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူများအား ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို သွန်သင်ပေးရန် လိုအပ်ကြောင်း သူကို ယုံကြည်စေခဲ့သည်။ ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ယုံကြည်ချက်မှာ ဂျူဒါရှိ ခေါင်းဆောင်မှုအပေါ် အလေးချိန်အများကြီး သက်ရောက်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့်၊ ဂျူးလူမျိုးများက သူ၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးအစီအစဉ်၏ ဤရှုထောင့်ကို လျစ်လျူရှုရန် မက်လုံးမပေးစေရန်အတွက် ဤလုပ်ငန်းအတွက် တော်ဝင်အာဏာကို ရယူခဲ့သည်။ အမိန့်တော်ပါ ဤပြဋ္ဌာန်းချက်များအတွက် အစပြုမှုသည် ဧဇရထံမှ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း အပိုဒ် ၆၊ ၂၈ တွင် သွယ်ဝိုက်ဖော်ပြထားသည်။

Teach ye them. Ezra, who was probably responsible for the wording of the decree, must have known something about the spiritual conditions prevailing in Judea, which had convinced him of the need for instructing the returned exiles in the law of God. Knowing that his personal conviction on the matter might not carry much weight with the leadership in Judea, he secured royal authorization for this work in order that the Jews might not be tempted to slight this aspect of his program of reform. That the initiative for these provisions in the decree came from Ezra is implied in vs. 6, 28.

 

၂၆။ တရားစီရင်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်စေ။ နောက်ဆုံးတွင် ဧဇရသည် ပညတ်တရားကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အခွင့်အာဏာရရှိခဲ့ပြီး၊ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများကို သူသင့်လျော်သည်ဟု ယူဆသည့်အတိုင်း ဒဏ်ငွေရိုက်ခြင်း၊ ထောင်ချခြင်း၊ ပြည်နှင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကွပ်မျက်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်ရန် အခွင့်အာဏာရှိသည်။ ဤအခွင့်အာဏာများကို ပါရှားတို့သည် ပြည်နယ်များ၏ အရပ်ဘက်စီမံခန့်ခွဲသူများထံ အမြဲအပ်နှံထားပြီး၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ နယ်မြေအတွင်း ဘုရင်တစ်ပါးတည်းသာ တာဝန်ခံရသည့် အာဏာရှင်များအဖြစ် အုပ်ချုပ်ကြသည်။ ဧဇရအား ထိုမျှ ကျယ်ပြန့်သော တာဝန်များပေးအပ်ခြင်းက အာတဇာဇတ်ဘုရင်သည် သူ့ကို ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ်သာ မမြင်ကြောင်း ပြသနေသည်။ သူသည် ငွေကြေးကိစ္စမှလွဲ၍ ဂျူဒါပြည်နယ် စီမံခန့်ခွဲရေး၏ ကဏ္ဍတိုင်းတွင် လောကီဆိုင်ရာ အာဏာကို ပေးအပ်ခြင်းခံရသည်။

26.                   Let judgment be executed. Finally, Ezra was authorized to enforce the law, with the power to fine, imprison, banish, or execute offenders, as he should deem right. These powers were always entrusted by the Persians to the civil administrators of provinces, who ruled as autocrats within their respective territories, responsible to the king alone. The grant of such far-reaching responsibilities to Ezra shows that Artaxerxes did not consider him merely a religious leader. He was invested with secular authority over every branch of the administration of the Judean province, except, perhaps, that of finance.

 

၂၇။ မင်္ဂလာရှိပါစေ။ အရေးကြီးသော စာတမ်းကို မူလထုတ်ပြန်ခဲ့သော အရမိကဘာသာဖြင့် ကိုးကားဖော်ပြပြီးနောက်၊ ဧဇရသည် ဟေဗြဲဘာသာစကားသို့ ပြောင်းလဲရေးသားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ ကျမ်းစာအုပ် အဆုံးထိ ပြတ်တောက်မှုမရှိဘဲ ဆက်လက်ရှိနေသည်။ စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်၏ လူသားဖြစ်သူ သူသည် ဆုတောင်းခြင်းကို အဖြေပေးသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ 27. Blessed. Having quoted the important document in Aramaic, the language in which it was originally issued, Ezra now proceeds in Hebrew, which continues without interruption to the close of the book. A true man of God, he expresses gratitude for answered prayer.

 

ဗိမာန်တော်ကို လှပစေ။ ဧဇရ၏ ကျေးဇူးတင်စကားသည် အာတဇာဇတ်ဘုရင်က ဗိမာန်တော်နှင့် ဆက်စပ်၍ ဆက်လက်တည်ဆောက်ရန် ခွင့်ပြုချက်ပေးထားကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဤလုပ်ငန်းသည် အလှဆင်ခြင်းသက်သက်လား သို့မဟုတ် အဆောက်အအုံများပါ ပါဝင်သလားဆိုသည်ကို မသိရှိရပေ။ ဤစာသားသည် ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ရန် “အမိန့်ပေးခဲ့သော” ဘုရင်များစာရင်းတွင် ဧဇရက အာတဇာဇတ်ဘုရင်ကို အဘယ်ကြောင့် ထည့်သွင်းခဲ့ရသည်ကို ဧကန်မုချ ရှင်းပြထားသည် (အခန်း ၉:၉ နှင့် အခန်း ၆:၁၄ ကို ကြည့်ပါ)။ Beautify the house. Ezra’s word of gratitude indicates that Artaxerxes had given authorization for further building activities in connection with the Temple. It is not known whether this work consisted of decorations only or whether it included also buildings. This text doubtless explains why Ezra included Artaxerxes among the kings whose “commandment” caused the Temple to be built (see ch. 9:9, and on ch. 6:14).

 

၂၈။ ငါ့ထံသို့။ ခေတ်သစ်ဝေဖန်သူများစွာက ဧဇရကျမ်း၏ ပထမပုဂ္ဂိုလ် (ပထမလူ) ဖြင့် ရေးသားထားသော အစိတ်အပိုင်းများကိုသာ ဧဇရနှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟု ယူဆကြပြီး၊ တတိယပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့် ရည်ညွှန်းထားသော အစိတ်အပိုင်းများကို အခြားသူတစ်ဦးက ရေးသားသည်ဟု ဆိုကြသည် (အခန်း ၇:၁-၁၁၊ ၁၀:၁ ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ရှေးဟောင်းစာတမ်းများကို ဂရုတစိုက် လေ့လာမှုအရ နာမ်စားပြောင်းလဲခြင်းသည် ရေးသားသူ ပြောင်းလဲသွားခြင်း၏ အထောက်အထားမဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ အီဂျစ် (Sinuhe ဇာတ်လမ်း၊ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂:၁၅ ကို ကြည့်ပါ)၊ အာရှုရိ (စာဂွန် ၂ ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိ)၊ အရမိက (အဟီကာ ဇာတ်လမ်း)၊ ဟေဗြဲ (ဒံယေလ ၄) နှင့် ဂရိ (သူးစီဒစ်ဒီးစ်) စာတမ်းများတွင် ထိုသို့သော ထူးခြားမှုမျိုးကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ကစ်တယ်လ် (Kittel) ပြသခဲ့သည့်အတိုင်း ခေတ်သစ်စာပေလက်ရာအချို့တွင်ပင် စာရေးဆရာများသည် ပထမပုဂ္ဂိုလ်မှ တတိယပုဂ္ဂိုလ်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲရေးသားခြင်းများ ရှိသည်။

27.                   Unto me. Many modern commentators have thought that only those parts of the book of Ezra which are written in the first person singular can be attributed to Ezra, and that those parts which refer to Ezra in the third person singular were written by someone else (see chs. 7:1–11; 10:1). However, a careful study of ancient documents shows that a change of pronouns is no proof of a change in authorship. Examples can be given from Egyptian (the Sinuhe story, see on Ex. 2:15), Assyrian (Annals of Sargon II), Aramaic (Ahikar story), Hebrew (Dan. 4), and Greek (Thucydides) documents, in which the same peculiarity appears. Even in some modern literary works writers change suddenly from the first to the third person or vice versa, as Kittel has shown.

 

ဘုရင်ရှေ့တော်မှောက်တွင်။ အပိုဒ် ၁၅ ကို ကြည့်ပါ။ ဧဇရသည် အာတဇာဇတ်ဘုရင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ဝင်များရှေ့တွင် လျှောက်ထားသူတစ်ဦးအဖြစ် ရောက်ရှိခဲ့ကြောင်း ဤသည်မှာ နောက်ထပ်သက်သေတစ်ခုဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၆ ကိုလည်း ကြည့်ပါ)။ ဧဇရ၏ လိမ္မာပါးနပ်မှုနှင့် ဉာဏ်ပညာသည် သူ၏ကြိုးပမ်းမှုများအောင်မြင်ရန် အဓိကဖြစ်သည်ဟု ယူဆရသော်လည်း၊ အထူးသဖြင့် အမိန့်တော်ရရှိရေးတွင်၊ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်က သူ့ကို အဆင့်ဆင့် ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏အောင်မြင်မှုသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဘုရားသခင်သည် သူလျှောက်ထားခဲ့သော ဘုရင်နှင့် အုပ်စိုးသူများ၏ နှလုံးသားကို လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ကြောင်း သူ လွတ်လပ်စွာ ဝန်ခံခဲ့သည်။

Before the king. See on v. 15. Here is further evidence that Ezra had appeared before Artaxerxes and his cabinet as a petitioner (see also v. 6). Although it must be assumed that Ezra’s tact and wisdom were responsible for much of the success that crowned his efforts, especially in obtaining the decree, the hand of Providence led him on step by step. He freely acknowledged that his success was due to God’s goodness and that God had worked on the hearts of the king and the rulers before whom he had appeared.

 

အခန်း ၇ နှင့် ပတ်သက်သော ထပ်လောင်းမှတ်စု additional note on chapter 7

၁၉ ရာစုနှစ်ကုန်ပိုင်းအထိ ဂျူးလူမျိုးများနှင့် ခရစ်ယာန်များသည် ဧဇရကျမ်းပါ အာတဇာဇတ်ကို ဤအမည်ကို ပိုင်ဆိုင်သော ပထမဆုံး ပါရှားဘုရင်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ ဂရိတို့က သူ့ကို အာတဇာဇတ် လောင်ဂျီမာနပ်စ် (Artaxerxes Longimanus) ဟု ခေါ်ဆိုပြီး ဘီစီ ၄၆၅ မှ ၄၂၃ အထိ နန်းစံခဲ့သည်။ သို့သော် ၁၈၉၀ ခုနှစ်မှစ၍ အခြေအနေများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုနှစ်တွင် ဘယ်လ်ဂျီယံ ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သူ အေ.ဗန်ဟွန်းနက်ကာ (A. van Hoonacker) သည် ဧဇရနှင့် နေဟမိ၏ ခရိုနိုလိုဂျီ (အချိန်ကာလ) စီစဉ်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ သူ၏ ပထမဆုံးလေ့လာမှုကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး၊ ရိုးရာစဉ်ဆက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန်နှင့် ဧဇရကို နေဟမိ၏ နောက်ဆက်ခံသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်စေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ဤအမြင်သည် ပညာရှင်လောကတွင် နောက်လိုက်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။ ရိုးရာစဉ်ဆက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်သူများသည် ယခုအခါ ယင်းကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသူများနှင့် အရေအတွက်ချင်း တူညီလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ဤမေးခွန်း၏ အရေးပါမှု၊ အထူးသဖြင့် ဒံယေလ ၉:၂၄-၂၇ ပါ ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ၎င်း၏ တိကျသောရက်စွဲတို့နှင့် ပတ်သက်၍ ဤပြဿနာကို ပိုမိုအသေးစိတ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို ဤနေရာတွင် ဖော်ပြပေးလိုက်သည်။

Until the closing years of the 19th century Jews and Christians alike considered the Artaxerxes of the book of Ezra to be the first Persian king who bore this name. He was called by the Greeks Artaxerxes Longimanus (meaning “long hand”), and reigned from 465 to 423 b.c. Since 1890, however, the situation has changed markedly. In that year a Belgian scholar, A. van Hoonacker, published his first study on the chronological order of Ezra and Nehemiah, arguing for a reversal of the traditional order and essaying to make Ezra one of the successors of Nehemiah. This view of the successors of Nehemiah. This view has won many followers in the scholarly world. Those who reverse the traditional order are now about equal in number to those who still adhere to it. In view of the importance of this question, particularly with respect to the prophecy of Dan. 9:24–27 and its exact dating, a more detailed analysis of the problem is here given.

 

ဧဇရသည် နေဟမိ၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်ဟု ယုံကြည်သော ပညာရှင်များကို အောက်ပါအတိုင်း အုပ်စုခွဲနိုင်သည်- (၁) ဧဇရ ၇ ၏ ဖြစ်ရပ်များကို အာတဇာဇတ် ၁ ၏ နန်းစံနောက်ဆုံးနှစ်များတွင်၊ ကျမ်းစာတွင်ဖော်ပြထားသည့် ၇ နှစ်မြောက်မဟုတ်ဘဲ၊ များသောအားဖြင့် နန်းစံ ၃၇ နှစ်မြောက် (ဘီစီ ၄၂၇) ဟု သတ်မှတ်သူများနှင့် (၂) ဧဇရ၏ ခရီးစဉ်ကို အာတဇာဇတ် ၂ ၏ နန်းစံ ၇ နှစ်မြောက် (ဘီစီ ၄၀၅/၀၄-၃၅၉/၅၈) သို့ သတ်မှတ်ပေးသူများဖြစ်သည်။

Scholars who believe that Ezra followed Nehemiah can be grouped as follows: (1) those dating the events of Ezra 7 in the last years of the reign of Artaxerxes I, usually in his 37th regnal year (427 b.c.) instead of in the 7th, as in the Bible text, and (2) those who assign Ezra’s expedition to the 7th year of the reign of Artaxerxes II (405/04–359/58 b.c.).

 

ပထမအုပ်စု၏ အမြင်များကို ဤမှတ်ချက်တွင် ဆွေးနွေးရန် မလိုအပ်ပါ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့တွင် ဧဇရ ၇ တွင် ပေးထားသည့်ရက်စွဲကို ငြင်းပယ်ပြီး အခြားတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးသည့် စာသားကို ခန့်မှန်းခြေပြင်ဆင်ခြင်းထက် ပိုမိုလုပ်ဆောင်စရာမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဂျေရုဆလင်ရှိ ဧဇရ၏လုပ်ဆောင်ချက်သည် နေဟမိ၏နောက်မှဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သော ပညာရှင်အများစုသည် ဤပထမအုပ်စုတွင် ပါဝင်သည်။

The views of the first group need no discussion in this commentary, for they involve nothing more than a conjectural emendation of the text, which rejects the date as given in Ezra 7 and substitutes another in its place. The majority of scholars who believe the Ezra’s activity in Jerusalem followed that of Nehemiah belong to this first group.

 

ဒုတိယအုပ်စုမှ ပညာရှင်များ၏ ငြင်းခုံချက်များသည် ပို၍အထင်ကြီးစရာကောင်းသည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဧဇရ ၇ ၌ ရည်ညွှန်းထားသော သမိုင်းဝင် အာတဇာဇတ်သုံးဦးအနက် မည်သူကို ဆိုလိုသည်ကို ဖော်ပြမထားကြောင်း၊ ဧဇရ ၇ နှင့် ၈ ၏ ဖြစ်ရပ်များကို အာတဇာဇတ် ၁ ၏ ၇ နှစ်မြောက်အစား အာတဇာဇတ် ၂ ၏ ၇ နှစ်မြောက်တွင် ထားရှိခြင်းဖြင့် ကျမ်းစာမှတ်တမ်းကို ပျက်စီးစေခြင်းမရှိကြောင်း သူတို့က ထောက်ပြကြသည်။ သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာသူတိုင်းသည် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဖြစ်ရပ်များကို အမြဲတမ်း အချိန်အလိုက် တင်ပြထားခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ဝန်ခံကြမည်ဖြစ်ရာ၊ ဧဇရ ၇-၁၀ ကို နေဟမိတွင် ဖော်ပြထားသော ဖြစ်ရပ်များပြီးနောက် အချိန်တစ်ခုသို့ သတ်မှတ်ပေးသည့် အမြင်ကို ငြင်းပယ်ရန် အခွင့်အရေးမရှိပေ။ ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ တရားဝင်ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုအတွက် အထောက်အထားအားလုံးကို ဂရုတစိုက်လေ့လာရန် လိုအပ်သည်။

More impressive are the arguments of scholars belonging to the second group. They point out that the Bible does not indicate which of the three Artaxerxes of history is meant in Ezra 7, and that they do no violence to the Biblical record by placing the events of Ezra 7 and 8 in the 7th year of Artaxerxes II instead of the 7th year of Artaxerxes I. Since every student of the Bible will admit that the events recorded are not always presented in chronological order, one is not entitled, a priori, to reject a view that assigns Ezra 7–10 to a time after the events described in Nehemiah. A careful study of all the evidence is essential to a valid decision with respect to the matter.

 

အစပြုရန်မှာ ဧဇရသည် အာတဇာဇတ် ၁ ၏ ၇ နှစ်မြောက်တွင် ဂျေရုဆလင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ နေဟမိသည် တူညီသောဘုရင်၏ ၂၀ နှစ်မြောက်တွင် ရောက်ရှိလာသည်ဟူသော ကာလကြာရှည်စွာ လက်ခံထားသော ရာထူးကို ပညာရှင်များ အဘယ်ကြောင့် စွန့်ခွာခဲ့ကြသနည်းဟူသည့် အကြောင်းရင်းများကို စုံစမ်းရန် သင့်လျော်သည်။ ရိုးရာစဉ်ဆက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန်အတွက် တင်ပြထားသော ငြင်းခုံချက်များစွာအနက် အရေးကြီးသည့်အချက် ငါးချက်သာ ရှိသည်။ ၎င်းတို့က ဆိုသည်မှာ -

To begin with, it is appropriate to inquire as to the reasons why scholars forsook the long-held position that Ezra came to Jerusalem in the 7th year of Artaxerxes I, and Nehemiah in the 20th year of the same king. Of numerous arguments brought forth in favor of reversing the traditional order only five are of any particular significance. These assert:

 

၁။ နေဟမိသည် ဧဇရအကြောင်းကို အနည်းငယ်သာ သိရှိသည်။ ဧဇရ ၇ တွင် အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည့်အတိုင်း ဧဇရသည် ကျယ်ပြန့်သော အုပ်ချုပ်ရေး၊ ဘာသာရေးနှင့် တရားစီရင်ရေးဆိုင်ရာ အာဏာများဖြင့် ဂျေရုဆလင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပါက နေဟမိ၏အချိန်တွင် သူသည် အဘယ်ကြောင့် ပိုမိုအရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍတွင် မပါဝင်ခဲ့သနည်း။ ဧဇရသည် ပညတ်တရားကို ဖတ်ကြားသူအဖြစ် (နေဟမိ ၈:၁-၆၊ ၉) နှင့် တံတိုင်းကို အပ်နှံသည့်အခါ စီတန်းလှည့်လည်သော သီချင်းဆိုသူနှစ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်များထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို နေဟမိ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များက လုံးဝဖုံးကွယ်ထားသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူသည် နေဟမိ၏အချိန်တွင် အာရုန်မျိုးနွယ်ဝင် လူငယ်ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက၊ သူသည် အရပ်ဘက်အုပ်ချုပ်ရေးတွင် အရေးပါသောနေရာမရှိဘဲ ပညတ်တရားကို ဖတ်ကြားသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ပါရှားဘုရင်၏ နားကို ရရှိခဲ့ပြီး ဧဇရ ၇ တွင် ဖော်ပြထားသော ကျယ်ပြန့်သော အာဏာများဖြင့် ဂျူဒါသို့ စေလွှတ်ခြင်းခံရသည်ဟု ယူဆရသည်။

1.    That Nehemiah knows little of Erza. If Ezra had come to Jerusalem armed with extensive administrative, religious, and judicial powers, as Ezra 7 implies, why does he not play a more important role in Nehemiah’s time? It is true that Ezra is mentioned as reader of the law (Neh. 8:1–6, 9), and as one of the leaders of the two processional choirs at the dedication of the wall (Neh. 12:36), but his activities are completely overshadowed by those of Nehemiah. If, on the other hand, he was a comparatively young priest of Aaronic descent in the time of Nehemiah, it was only natural that he should be a reader of the law, but without an important place in the civil administration. Later, presumably, he gained the ear of the Persian king and was dispatched to Judah with the extensive powers listed in Ezra 7.

 

၂။ နေဟမိသည် ဧဇရနှင့်အတူ ပြန်လာသော ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူများအကြောင်းကို တိတ်ဆိတ်နေသည်။ နိုင်ငံ၏ မြို့တော်ကို ပြန်လည်လူဦးရေဖြည့်တင်းရန် ကြိုးပမ်းရာတွင်၊ နေဟမိသည် ဇေရုဗဗေလနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့ကြသော အုပ်စုအသီးသီး၏ လူဦးရေစာရင်းကို တစ်ရာစုနီးပါးလွန်ခဲ့သည့်ကာလက (နေဟမိ ၇) ပြန်လည်သုံးသပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဧဇရ၏ ပြန်လာမှုသည် ဘီစီ ၄၅၇ တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက ဧဇရ ၇ နှင့် ၈ အရ ၁၃ နှစ်အလိုတွင်သာ ပြန်လာခဲ့ကြသူများကို လုံးဝလျစ်လျူရှုထားပုံရသည်။ သို့သော် ဧဇရသည် အာတဇာဇတ် ၂ ၏ အချိန်တွင် လူပေါင်း ၅,၀၀၀ သို့မဟုတ် ၆,၀၀၀ ခန့်နှင့် ရောက်ရှိလာပါက၊ နေဟမိသည် ရရှိနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော လူဦးရေစာရင်းဖြစ်သည့် ဇေရုဗဗေလ၏ စာရင်းကိုသာ အခြေခံ၍ လူဦးရေ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရေး အစီအမံများကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

2.    That Nehemiah is silent about the exiles who returned with Ezra. In his endeavor to repopulate the capital of the country, Nehemiah reviews the census of the various groups that returned with Zerubbabel almost a century previously (Neh. 7), but seems to ignore completely those who, according to Ezra 7 and 8, returned only 13 years earlier, if Ezra’s return took place in 457 b.c. If, however, Ezra came with about 5,000 or 6,000 people in the time of Artaxerxes II, Nehemiah could base his repopulation measures on the only census available, that of Zerubbabel.

 

၃။ ဧဇရသည် နေဟမိက တည်ထောင်ခဲ့သော ကော်မရှင်တစ်ခုကို တွေ့ရှိသည်။ ဧဇရသည် ဂျေရုဆလင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ အာတဇာဇတ်ဘုရင်က သူ့ထံအပ်နှံထားသော ရတနာများကို ဗိမာန်တော်ရန်ပုံငွေကို တာဝန်ယူထားပုံရသော လေဝိသားလေးဦးထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည် (ဧဇရ ၈:၃၃)။ နေဟမိက သူ၏ ဒုတိယသက်တမ်းအတွင်း ဘဏ္ဍာတိုက်လေးခုအတွက် ကော်မရှင်တစ်ခုကို ခန့်အပ်ခဲ့ကြောင်း အစီရင်ခံထားပြီး (နေဟမိ ၁၃:၁၃)၊ ထိုသို့သောအဖွဲ့အစည်းမျိုး သူ၏အချိန်မတိုင်မီက မရှိခဲ့ကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။ ထို့ကြောင့် ဧဇရသည် ကော်မရှင်ကို တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ ဆိုလိုသည်မှာ နေဟမိ၏ ပထမအုပ်ချုပ်ရေးသက်တမ်းပြီးနောက် ဂျေရုဆလင်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ရမည်ဟု ကောက်ချက်ချသည်။

3.    That Ezra finds a commission instituted by Nehemiah. When Ezra arrived in Jerusalem he handed over the treasures entrusted to him by Artaxerxes to four Levites, who were apparently in charge of the Temple funds (Ezra 8:33). Nehemiah reports that during his second term of office he appointed a commission of four over the treasuries (Neh. 13:13), implying that such an institution did not exist before his time. Hence it is concluded that Ezra must have arrived at Jerusalem after the commission had been set up, that is, after Nehemiah’s first governorship.

 

၄။ တံတိုင်းသည် ဧဇရမရောက်မီကပင် တည်ဆောက်ပြီးဖြစ်သည်။ ဧဇရသည် “ဂျူဒါနှင့် ဂျေရုဆလင်တွင် တံတိုင်း” ကို ပေးသနားတော်မူသောကြောင့် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည် (ဧဇရ ၉:၉)၊ ၎င်းမှာ မကြာသေးမီကမှ ပြီးစီးခဲ့ပုံရသည်။ သို့သော် နေဟမိကမူ အပျက်အစီးများကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဂျေရုဆလင်သို့ သူရောက်ရှိပြီးနောက် ပထမနှစ်တွင်ပင် တံတိုင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့ရသည်။

4.    That the wall had been built before Ezra’s arrival. Ezra expressed his gratitude to God for having given “a wall in Judah and in Jerusalem” (Ezra 9:9), which apparently, had but recently been completed. Nehemiah, however, found only ruins, and had to rebuild the wall in the first year after his arrival at Jerusalem.

 

၅။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ယောဟနန်သည် နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်တစ်ခုမှ ဖြစ်သည်။ ယောဟနန်ကို ဧဇရသည် နေဟမိ၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်ဟူသော အမြင်ကို ထောက်ခံသည့် အဓိကသက်သေအဖြစ် များသောအားဖြင့် ကိုးကားကြသည်။ ဧလျာရှိပ်၏သား ယောဟနန်သည် နေဟမိကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားသော နောက်ဆုံး ဂုဏ်သရေရှိသူများ၊ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်မှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည် (နေဟမိ ၁၂:၂၂၊ ၂၃)။ ဧလျာရှိပ်သည် နေဟမိ၏ အုပ်ချုပ်ရေးကာလတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်ခဲ့သည့်အတွက် (နေဟမိ ၃:၁၊ ၂၀၊ ၂၁; ၁၃:၄၊ ၇) သူ၏သား သို့မဟုတ် မြေးဖြစ်သူ ယောဟနန်သည် (နေဟမိ ၁၂:၂၂ တွင် ဧလျာရှိပ်နှင့် ယောဟနန်ကြား၌ ယောယဒကို ထားရှိသည်) နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်တစ်ခုမှ ဖြစ်သည်။ ဤကောက်ချက်သည် ယောဟနန်သည် ဘီစီ ၄၁၀ တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ဂျူးမှတ်တမ်းတစ်ခုတွင် ဖော်ပြထားသည့်အချက်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ အဲလက်ဖန်တိုင်း ပါပရိုက်စ် (စာမျက်နှာ ၇၉-၈၃ ကို ကြည့်ပါ) အကြားတွင် ဘီစီ ၄၀၇၊ နိုဝင်ဘာ ၂၅ ရက် (ပါရှားပြက္ခဒိန်အရ) ရေးသားခဲ့ပြီး ဂျူဒါ၏ ပါရှားအုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဘစ်ဂဗိုင်ထံသို့ လိပ်မူထားသော စာတစ်စောင်ရှိသည်။ ဤစာတွင် ရေးသားသူများသည် လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က “ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ယောဟနန်နှင့် ဂျေရုဆလင်ရှိ ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်ကြသော သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ” ထံသို့ စာရေးသားခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည် (Cowley ၏ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေမှု၊ အမှတ် ၃၀)။

5.    That the high priest Johanan belonged to a later generation. Johanan is usually quoted as the chief witness in favor of the view that Ezra followed Nehemiah. Johanan, the son of Eliashib, is one of the last dignitaries, probably high priests, mentioned in the book of Nehemiah (Neh. 12:22, 23). Since Eliashib was high priest during Nehemiah’s governorship (Neh. 3:1, 20, 21; 13:4, 7), Johanan, who was either his son or grandson (Joiada is placed between Eliashib and Johanan in Neh. 12:22), belonged to a later generation. This conclusion agrees with the fact that Johanan is mentioned in a Jewish document as having been high priest in 410 b.c. Among the Elephantine papyri (see pp. 79–83) is a letter written Nov. 25, 407 b.c. (according to the Persian calendar) and addressed to Bigvai, the Persian governor of Judea. This letter states that the writers had written three years earlier to “Johanan, the high priest, and his colleagues, the priests who are in Jerusalem” (Cowley’s edition, No. 30).

 

ထို့အပြင် ဧဇရ ထိုမြို့သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဧလျာရှိပ်၏သား ယောဟနန်၌ ဂျေရုဆလင် ဗိမာန်တော်တွင် အခန်းတစ်ခုရှိခဲ့သည် (ဧဇရ ၁၀:၆)။ ဧဇရသည် ဘီစီ ၄၅၇ တွင် ဂျေရုဆလင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ယောဟနန်ကို ဗိမာန်တော်အခန်းတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ကို တွေ့ရှိပါက၊ နောက်ဆုံးသူသည် အနည်းဆုံး အသက် ၂၀ ရှိသော တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသည့် ယဇ်ပုရောဟိတ် ဖြစ်ရမည် (ဧဇရ ၃:၈ ကို ကြည့်ပါ)၊ ပို၍ပင် အရွယ်ရသူဖြစ်ရန် ရှိသည်။ ဖော်ပြပါ ပါပရိုက်စ်အရ ယောဟနန်သည် ဘီစီ ၄၁၀ တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်ခဲ့ပါက ထိုအချိန်တွင် သူသည် အနည်းဆုံး အသက် ၆၇ နှစ် ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ဆက်ခံသူ ယာဒူးဝါး (နေဟမိ ၁၂:၁၁၊ ၂၂) သည် မဟာအလက်ဇန္ဒား ပါလက်စတိုင်းကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် (ဘီစီ ၃၃၂; Josephus Antiquities xi. ၈. ၄၊ ၅ ကို ကြည့်ပါ) ၇၈ နှစ်အကြာတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်ခဲ့ပါက ယာဒူးဝါးမှာ အသက် ၁၀၀ ခန့်ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

Moreover, Johanan, the son of Eliashib, had a chamber in the Temple at Jerusalem when Ezra arrived in that city (Ezra 10:6). If Ezra came to Jerusalem in 457 b.c., and found Johanan in possession of a Temple chamber, the latter must have been an officiating priest at least 20 years of age (see Ezra 3:8), presumably much older. If, according to the papyrus mentioned, Johanan was high priest in 410 b.c., he must at that time have been at least 67 years old, and since his successor Jaddua (Neh. 12:11, 22) was high priest when Alexander the Great was traversing Palestine (332 b.c.; see Josephus Antiquities xi. 8. 4, 5), 78 years later, Jaddua must have been about 100 years of age.

 

နေဟမိသည် ဧဇရ၏ ရှေ့မှ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်သူများသည် ယာဒူးဝါးသည် အသက် ၁၀၀ အရွယ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်ဟု ယူဆရသည့် ထင်ရှားသော အခက်အခဲကို ဧဇရသည် အာတဇာဇတ် ၂ (ဘီစီ ၄၀၅/၀၄-၃၅၉/၅၈) လက်ထက်တွင် ဂျေရုဆလင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်ဟု ယူဆခြင်းဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက်တွင် ယောဟနန်သည် ဘီစီ ၄၁၀ ခန့်တွင် နေဟမိ၏ ခေတ်ပြိုင်ဖြစ်သော ဧလျာရှိပ်၏သား ယောယဒ၏ ဆက်ခံသူအဖြစ် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်ဟု ပြောနိုင်သည်။ ယောဟနန်သည် ၄၁၀ တွင် အသက် ၃၀ ခန့်ရှိသည်ဟု ယူဆပါက၊ အာတဇာဇတ် ၂ ၏ နန်းစံ ၇ နှစ်မြောက်တွင် ဧဇရ ဂျေရုဆလင်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူသည် အသက် ၄၃ နှစ်သို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်မည်ဖြစ်ရာ ဧဇရ အသုံးပြုနိုင်သော ဗိမာန်တော်၌ ရုံးခန်းတစ်ခု ရှိလိမ့်မည် (ဧဇရ ၁၀:၆)။ ယာဒူးဝါးသည် ယောဟနန်၏ ဘဝနှောင်းပိုင်းတွင်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယောဟနန် အသက် ၄၀ အရွယ်တွင် မွေးဖွားသည်ဟု ထပ်မံယူဆပါက၊ အလက်ဇန္ဒား လာရောက်လည်ပတ်ချိန်တွင် သူသည် အသက် ၇၀ ခန့်သို့ ရောက်ရှိလိမ့်မည်။

Those who hold that Nehemiah preceded Ezra declare that the apparent difficulty of conceiving that Jaddua functioned as a high priest at the age of 100 can be solved by assuming that Ezra arrived in Jerusalem under Artaxerxes II (405/04–359/58 b.c.). It can then be said that Johanan became high priest shortly before 410 b.c., as successor to Joiada, the son of Eliashib, Nehemiah’s contemporary. Presuming that Johanan was about 30 years old in 410, he would have reached the age of 43 when Ezra arrived at Jerusalem in the 7th regnal year of Artaxerxes II, and thus had an office in the Temple, which Ezra could use (Ezra 10:6). If we presume further that Jaddua was born late in Johanan’s life, perhaps when Johanan was 40 years old, he would have reached the age of about 70 years at the time of Alexander’s visit.

 

ဤအချက်များသည် ဧဇရနှင့် နေဟမိ၏ ခရီးစဉ်များကို ရိုးရာစဉ်ဆက် ပြောင်းပြန်လှန်ရန်အတွက် ပညာရှင်များ တင်ပြထားသော အရေးကြီးဆုံး ငြင်းခုံချက် ငါးချက်ဖြစ်သည်။ ဤငြင်းခုံချက်များကို ယခုအခါ ရိုးရာ ဧဇရ-နေဟမိ စဉ်ဆက်၏ ရှုထောင့်မှ ဆန်းစစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

 These are the five most important arguments that scholars set forth in favor of reversing the traditional sequence of the expeditions of Ezra and Nehemiah. These arguments will now be considered from the viewpoint of the traditional Erza-Nehemiah sequence.

 

၁။ နေဟမိ၏ အချိန်တွင် ဧဇရ၏ ရာထူးမှာ ပုံမှန်ဖြစ်သည်။ ဧဇရသည် ဘီစီ ၄၅၇ တွင် ကြီးမားသော အာဏာများဖြင့် ဂျေရုဆလင်သို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း ၁၃ နှစ်အကြာ နေဟမိကဲ့သို့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် မဟုတ်ပေ။ ဧဇရသည် ဘုရင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ရရှိခဲ့ပြီး ဘုရင်က သူ့ကို ဂျူဒါသို့ ပြန်သွားရန်နှင့် ဂျူးဥပဒေများအတိုင်း တရားစီရင်ရေးစနစ်ကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည် (ဧဇရ ၇:၂၆ ကို ကြည့်ပါ)။ သူသည် ကျယ်ပြန့်သော ငွေကြေးထောက်ပံ့မှုများကိုလည်း ရရှိခဲ့ပြီး မြို့ကို ခံတပ်ပြုလုပ်ရန် အခွင့်အရေးရှိပုံရသည်။ “မြစ်တစ်ဖက်တစ်ချက်” (စာမျက်နှာ ၆၂ ကို ကြည့်ပါ) ၏ ဆက်တပ်ဖြစ်သော မီဂါဘိုင်ဇော့စ် (Megabyzos) ပုန်ကန်မှုအတွင်း၊ ဂျူဒါပြည်နယ်သည် ၎င်းတွင် ပါဝင်ခဲ့သဖြင့်၊ ရှမာရိလူမျိုးများသည် ဘုရင်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ပြီး ၎င်းတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို အာမခံကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂျူးများအား ၎င်းတို့၏မြို့တံတိုင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရာတွင် မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်ဟု စွပ်စွဲရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးပြုခဲ့ကြပေမည်။ သဘာဝအားဖြင့် မတည်ငြိမ်ပြီး အခွင့်အရေးသမားဖြစ်သော အာတဇာဇတ်ဘုရင်သည် ရှမာရိလူမျိုးများ၏ ကြေညာချက်ကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လက်ခံခဲ့ပေမည်။ ၎င်းတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုက ပုန်ကန်သော မီဂါဘိုင်ဇော့စ်၏ နယ်မြေအတွင်း အခက်အခဲများ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ ရှမာရိလူမျိုးများအား ဂျေရုဆလင်တံတိုင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်မှု ရပ်တန့်ရန် ခွင့်ပြုခဲ့ပေမည်။ သို့သော် ဂျူးများ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်ခြင်းဖြင့်သာ မကျေနပ်ဘဲ ရှမာရိလူမျိုးများသည် ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ဖျက်ဆီးပြီး တံခါးအချို့ကို မီးရှို့ခဲ့ပေမည် (နေဟမိ ၁:၃ ကို ကြည့်ပါ)။

1.    The position of Ezra in Nehemiah’s time was a normal one. Ezra arrived in Jerusalem in 457 b.c. armed with great powers, but not as governor like Nehemiah, 13 years later. Ezra had gained the favor of the king, who authorized him to return to Judea and reorganize the judicial system according to Jewish laws (see Ezra 7:26). He also received far-reaching financial grants and apparently the right to fortify the city. During the rebellion of Megabyzos, satrap of “Beyond the River” (see p. 62), to which the province of Judea belonged, the Samaritans may have taken the opportunity of communicating directly with the king, assuring him of their own loyalty but at the same time accusing the Jews of sinister intent in rebuilding their city wall. Artaxerxes, vacillating by nature and an opportunist, may have gratefully accepted the declaration the Samaritans made, hoping that their loyalty would bring difficulties to the rebellious Megabyzos in his own satrapy, and allowed the Samaritans to call a halt to the rebuilding of the Jerusalem wall. Not satisfied with merely stopping the activity of the Jews, however, the Samaritans may have demolished parts of it and burned certain gates (see on Neh. 1:3).

 

မီဂါဘိုင်ဇော့စ်နှင့် အာတဇာဇတ်ဘုရင်တို့ ပြန်လည်သင့်မြတ်ပြီးနောက်၊ “မြစ်တစ်ဖက်တစ်ချက်” နယ်မြေနှင့် ပုံမှန်ဆက်ဆံရေး ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး၊ နေဟမိသည် သူ၏ညီ (နေဟမိ ၁:၂ ကို ကြည့်ပါ) ထံမှ ထိုပြည်နယ်နှင့် ဆက်သွယ်မှုများ ပြတ်တောက်သွားစဉ်အတွင်း ဂျူဒါတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ကြားသိခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် နေဟမိသည် သူ၏ ကျေးဇူးတော်ကို ခံစားရသော ဘုရင်ထံတွင် တံတိုင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အပြည့်အဝအာဏာဖြင့် ဂျေရုဆလင်သို့ စေလွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည် (နေဟမိ ၁ နှင့် ၂)။

After a reconciliation between Megabyzos and Artaxerxes had taken place, normal relations with the satrapy “Beyond the River” were restored, and Nehemiah heard from his brother (see on Neh. 1:2) of what had happened in Judea during the time connections with that province had been severed. Thereupon Nehemiah requested the king, whose favor he enjoyed, to be sent to Jerusalem with full authority to rebuild the wall (Neh. 1 and 2).

 

နေဟမိသည် တံတိုင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အပြည့်အဝ အာဏာရရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ရန်သူများ၏ စွမ်းအားနှင့် ဇွဲကို အပြည့်အဝ သိရှိထားသဖြင့် ဂျေရုဆလင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ အလွန်သတိထား၍ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကနဦး လျှို့ဝှက်ချက် (နေဟမိ ၂:၁၂-၁၆) နှင့် သူ၏လုပ်ငန်းကို ဆန့်ကျင်မှုကို နောက်ပိုင်းတွင် ရင်ဆိုင်ခဲ့သည့် ပြတ်သားမှုတို့သည် ဧဇရ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း မပြီးမြောက်အောင် တားဆီးခံခဲ့ရသည့် လုပ်ငန်းကို ပြီးဆုံးစေရန် သူမည်မျှ အရည်အချင်းရှိကြောင်း ပြသနေသည်။

Although Nehemiah received full authority to rebuild the wall, he proceeded with utmost caution upon his arrival in Jerusalem, fully aware of the power and persistence of his enemies. His initial secrecy (Neh. 2:12–16), together with the determination with which he later faced opposition to his work, shows how well he was qualified to complete the task Ezra had been engaged in, but had been prevented from completing.

 

ဤအကြောင်းကြောင့် ဧဇရသည် တံတိုင်းလုပ်ငန်း ပြီးဆုံးသည်အထိ နောက်ကွယ်တွင်နေရန် ပညာရှိရာရောက်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရပေမည်။ ဧဇရသည် ဂျေရုဆလင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန်တွင် အယူမှားသော ဇနီးသည်များကို ဂျူးအိမ်ထောင်စုများမှ နှင်ထုတ်ခဲ့သောကြောင့် ဂျူးများအကြား ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်စေသည်ဟု သူ၏ရန်သူများက စွပ်စွဲခံရနိုင်သည် (ဧဇရ ၉ နှင့် ၁၀)။ ထို့ကြောင့် သတိတရားသည် နေဟမိတွင် ဧဇရနှင့် ပတ်သက်မှုအနည်းငယ်သာ ရှိသည်ဟု ထင်မြင်စေသော လုပ်ဆောင်မှုလမ်းစဉ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေမည်။

 For this reason Ezra may have felt it wise to remain in the background until the work on the wall was finished. Ezra may also have been accused by his enemies among the Jews of causing unrest and friction between Judah and its neighbor nations because he expelled the heathen wives from Jewish homes when he returned to Jerusalem (Ezra 9 and 10). Prudence may therefore have dictated a course of action which at first made it appear that Nehemiah had little to do with Ezra.

 

သို့သော် တံတိုင်းပြီးစီးသွားပြီး ကြောက်ရွံ့စရာမလိုတော့သည့်အခါ နေဟမိသည် ဧဇရအား နိုင်ငံ၏ကိစ္စရပ်များတွင် သူရသင့်ရထိုက်သော နေရာကို သဘာဝကျကျ ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။ တံတိုင်းကို အပ်နှံသည့်အခါ သူကိုယ်တိုင် ဒုတိယမြောက်ချီးမွမ်းခြင်းသီချင်းဆိုသူများကို ဦးဆောင်ပြီး၊ ဧဇရအား ပထမမြောက်ချီးမွမ်းခြင်းသီချင်းဆိုသူများကို ဦးဆောင်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည် (နေဟမိ ၁၂:၃၆၊ ၃၈)။ တံတိုင်းကို ပြန်လည်ပြုပြင်သည့်လုပ်ငန်းတွင် အလွန်ထင်ရှားခဲ့သော သူနှစ်ဦးက ဤစီတန်းလှည့်လည်ပွဲနှစ်ခုကို ဦးဆောင်ခြင်းမှာ လျော်ကန်လှပေသည်။

 However, with the wall completed and nothing serious to fear, Nehemiah would naturally accord Ezra his rightful place in the affairs of the nation. At the dedication of the wall, he called on Ezra to lead one of the two processional choirs of praise, while he directed the second one himself (Neh. 12:36, 38). It was only fitting that the two processions should be led by the two men who had been so prominent in the work of restoring the wall.

 

နောက်ပိုင်းတွင် ပွဲတော်ရာသီ ရောက်ရှိသောအခါ ဧဇရသည် အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး လူတို့၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သည် (နေဟမိ ၈:၁-၆၊ ၉၊ ၁၃)။ ဤသည်မှာ နေဟမိက ဧဇရကို မလျစ်လျူရှုဘဲ၊ အခြေအနေပေးသည့်အခါတိုင်း သူ့အတွက် သင့်လျော်သောနေရာကို ပေးအပ်ခဲ့ကြောင်း ပြသနေသည်။ ဧဇရ၏အမည်ကို နေဟမိ ၈ နှင့် ၁၂ မှ ဖယ်ရှားလိုက်လျှင် ဇာတ်လမ်းအတွက် အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်မှုမရှိဟု ဆိုထားခြင်းမှာ မမှန်ပေ။ အကယ်၍သာ ထိုသို့ပြုလုပ်ခဲ့ပါက တံတိုင်းကို အပ်နှံချိန်တွင် စီတန်းလှည့်လည်ပွဲနှစ်ခုအနက် တစ်ခုတွင် ခေါင်းဆောင်မရှိဖြစ်လိမ့်မည်။ ဧဇရသည် နေဟမိ၏ ရှေ့ကဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်လာသည်ဟူသော ရှင်းပြချက်မှာ သိရှိထားသည့်အချက်အလက်များနှင့် လုံးဝကိုက်ညီပါသည်။

Later, when the festival season arrived, Ezra was the undisputed religious leader and directed the activities of the people (Neh. 8:1–6, 9, 13). This shows that Nehemiah did not ignore Ezra, but accorded him his rightful place as soon as conditions permitted it. It is not true, as has been claimed, that Ezra’s name can be dropped from Neh. 8 and 12 without the slightest consequence to the narrative. If this were done, one of the two processions at the time of the dedication of the wall would have no leader. The explanation that makes Ezra first the predecessor, and later the colaborer, of Nehemiah is fully consistent with known facts.

 

၂။ နေဟမိသည် ရရှိနိုင်သော အဟောင်းဆုံး လူဦးရေစာရင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ နေဟမိသည် ဂျေရုဆလင်ကို လူဦးရေ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် သူ၏အစီအမံများအတွက် ဇေရုဗဗေလ၏အချိန်မှ လူဦးရေစာရင်းကို အခြေခံအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းမှာ သူသည် ဧဇရနှင့်အတူ မကြာသေးမီက ပြန်လာခဲ့ကြသော ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူများကို လျစ်လျူရှုသည် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့မှာ ပြန်မရောက်သေးကြောင်း ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ ထိုအချိန်က ဖြစ်ရပ်များအကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့၏ အသိပညာမှာ အပိုင်းအစမျှသာဖြစ်သည်။ ဧဇရနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူများသည် ဇေရုဗဗေလ၏အချိန်မှသူများထက် ဂျေရုဆလင်တွင် နေထိုင်ရန် ပိုမိုဆန္ဒရှိကြနိုင်သည်၊ ထိုအခြေအနေမှာ နေဟမိကို အစောပိုင်း လူဦးရေစာရင်းကို ပြန်လည်သုံးသပ်စေခဲ့သည်။ ရရှိနိုင်သော အဟောင်းဆုံးစာရင်းကို တိုင်ပင်ရသည့် နောက်ထပ်အကြောင်းရင်းမှာ ဇေရုဗဗေလ၏ ခရီးစဉ်မှ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူ ၅၀,၀၀၀ သည် ဧဇရနှင့်အတူ ဂျေရုဆလင်သို့ ရောက်ရှိလာသည့် အုပ်စုငယ်ထက် နိုင်ငံတစ်ဝန်းတွင် ပိုမိုညီမျှစွာ ပြန့်နှံ့နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဇေရုဗဗေလ၏ စာရင်းတွင် အစေခံများနှင့် ဖျော်ဖြေသူများမှလွဲ၍ အုပ်စု ၄၅ ခုကို ဖော်ပြထားပြီး ဧဇရ၏ စာရင်းတွင် ၁၈ ခုသာ ဖော်ပြထားသောကြောင့် ပထမစာရင်းသည် နောက်ဆုံးစာရင်းထက် လူဦးရေခွဲတမ်းကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ကိုယ်စားပြုကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဧဇရ၏ စာရင်းကို နေဟမိ ၇ တွင် ဖော်ပြမထားခြင်းမှာ နေဟမိ၏အချိန်တွင် မရှိခဲ့ကြောင်းကို မသက်သေပြနိုင်ပါ။

2.    Nehemiah used the oldest census list available. That Nehemiah used the census list of Zerubbabel’s time as a basis for his measures to repopulate Jerusalem (Neh. 7) does not imply that he ignored those exiles who had recently returned with Ezra, or that they had not yet returned. Our knowledge of the events of that time are only fragmentary. It is possible that the exiles accompanying Ezra had been more willing to live in Jerusalem than had those of Zerubbabel’s time, a situation that would have led Nehemiah to review the earlier census list. Another reason for consulting the oldest available list may have been the fact that the 50,000 exiles of Zerubbabel’s expedition were more equally distributed over the country than the comparatively smaller group that arrived in Jerusalem with Ezra. Since Zerubbabel’s list mentions 45 groups, excluding servants and entertainers, and Ezra’s list only 18 groups, it is evident that the first list provided a better representation of the population quotas than the latter. The fact that Ezra’s list is not mentioned in Neh. 7 does not prove that it did not exist in Nehemiah’s time.

 

၃။ နေဟမိသည် ဘဏ္ဍာရေးမှူးရုံးသစ်ကို မဖွဲ့စည်းခဲ့ပါ။ နေဟမိသည် သူ၏ ဒုတိယအုပ်ချုပ်ရေးသက်တမ်းအတွင်း ဘဏ္ဍာရေးမှူးများကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တည်ထောင်ခဲ့သည်ဟု ယူဆခြင်းမှာ မှားယွင်းပါသည်။ နေဟမိ ၁၃:၁၀-၁၄ ၏ အစီရင်ခံစာတွင် ဂျေရုဆလင်သို့ ဒုတိယအကြိမ် ရောက်ရှိချိန်၌ နေဟမိသည် အချိန်အတော်ကြာ လူတို့က ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ ပေးဆောင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြောင်းနှင့် ဗိမာန်တော် ဝန်ထမ်းများသည် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံခဲ့ရကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ နေဟမိသည် သူပြန်လာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဤအခြေအနေကို ပြုပြင်ခဲ့သည်။ ဂျူးလူမျိုးများအား ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ ပေးဆောင်ရန် ပြန်လည်စည်းရုံးခြင်းဖြင့် လေဝိသားများနှင့် သီချင်းဆိုသူများကို ဗိမာန်တော်သို့ ပြန်ခေါ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ရန်ပုံငွေကို ကိုင်တွယ်ရန် ဘဏ္ဍာရေးမှူးများ လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် လူလေးဦးကို ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ ဧဇရ ၈:၃၃ တွင် ဘဏ္ဍာရေးမှူးလေးဦးအကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်းမှာ ဗိမာန်တော်ရန်ပုံငွေအားလုံးကို လေးဦးပါ ကော်မရှင်တစ်ခုက ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ထုံးစံဖြစ်ရမည်ဟု ကောက်ချက်ချရန် အကြောင်းမရှိပါ။ ထိုသို့သော ကော်မရှင်မျိုးသည် နေဟမိ၏ ဒုတိယဝန်ဆောင်မှုသက်တမ်းမတိုင်မီက မရှိခဲ့ဟု ယူဆခြင်းမှာ အထောက်အထားမရှိပေ။

3.    Nehemiah did not organize a new treasurer’s office. It is false to assume that Nehemiah, during his second governorship, instituted treasurers for the first time. The report of Neh. 13:10–14 clearly states that on his arrival at Jerusalem the second time Nehemiah found that for some time no payments of tithe had been made by the people and that the Temple personnel had therefore been forced to cultivate the fields in order to make a living. Nehemiah rectified this situation immediately upon his return. By persuading the Jews to resume tithe paying he succeeded in recalling the Levites and singers to the Temple. Treasurers would be needed to handle the funds, and four men were therefore appointed. The mention of four treasurers in Ezra 8:33 does not warrant the conclusion that it was necessarily customary to have all Temple funds handled by a commission of four. To assume that such a commission did not exist before Nehemiah’s second term of service is without factual basis.

 

၄။ ဧဇရသည် တံတိုင်းတည်ဆောက်ရန် ခွင့်ပြုချက်အတွက် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ခဲ့သည်။ ဧဇရ၏ လုပ်ဆောင်ချက် သမိုင်းကို အမှတ်စဉ် ၁ အရ အတိုချုပ် ပြန်လည်သုံးသပ်ထားသည်မှာ အချက်အလက်များနှင့် ကိုက်ညီပါက၊ ဧဇရသည် ဘီစီ ၄၅၇ တွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန်၌ ဂျေရုဆလင်မြို့တံတိုင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အခွင့်အာဏာ ရရှိခဲ့သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် အစ္စရေးတို့အား “အသက်ပြန်ဝင်လာစေရန်” (ကုရုနှင့် အာတဇာဇတ် ၁)၊ အစ္စရေးတို့အား ၎င်းတို့၏ ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်ကို တည်ဆောက်ရာတွင် ကူညီပေးရန် (ကုရုနှင့် ဒါရိ ၁) နှင့် ၎င်းတို့အား “ဂျူဒါနှင့် ဂျေရုဆလင်တွင် တံတိုင်း” ကို ပေးအပ်ရန် (အာတဇာဇတ် ၁) ပါရှားဘုရင်များကို ဩဇာလွှမ်းမိုးခဲ့သော ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ကြောင်း (ဧဇရ ၉:၉) တွေ့ရှိရခြင်းမှာ မထူးဆန်းပါ။ ဧဇရသည် တံတိုင်းကို ပြီးစီးပြီးဖြစ်သည်ဟု မဆိုထားကြောင်းကို သတိပြုသင့်သည်။ သူ၏စကားများကို အခြားသော အထောက်အထားများက တံတိုင်းတည်ဆောက်မှုသည် သူဆုတောင်းခြင်းမပြုမီကပင် ပြီးစီးခဲ့ကြောင်း သက်သေပြမှသာလျှင် ဤအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် နားလည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်ဦးတည်းအနေဖြင့် ယူဆပါက၊ ထိုဖော်ပြချက်ကို ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် တံတိုင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ခွင့်ပြုချက်ရရှိခဲ့သည်ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်။ ထိုစကားများမှာ တံတိုင်းသည် ပြီးစီးနေပြီဟု မဆိုလိုဘဲ၊ ဤစာသားကို အခန်း ၉ နှင့် ၁၀ တွင် ဖော်ပြထားသော ဧဇရ၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသည် နေဟမိကျမ်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဖြစ်ရပ်များပြီးနောက်မှ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟူသော သက်သေအဖြစ် မယူဆနိုင်ပါ။

4.    Ezra thanked God for the permission to build a wall. If the reconstruction of the history of Ezra’s activity as reviewed briefly under No. 1 accords with the facts, Ezra was empowered to rebuild the wall of Jerusalem at the time of his return in 457 b.c. If so, it is not strange to find him thanking God (Ezra 9:9) for influencing the kings of Persia to give Israel a “reviving” (Cyrus and Artaxerxes I), to assist Israel in setting up the house of their God (Cyrus and Darius I), and to “give” them “a wall in Judah and in Jerusalem” (Artaxerxes I). It should be noted that Ezra does not state that the wall had already been finished. His words could be understood in this sense only if other evidence were forthcoming that proved that the building of the wall had been completed before his prayer was uttered. But taken alone, the statement may as well be interpreted to mean that by God’s grace a permit had been granted to go forward with the rebuilding of the wall. The words do not imply that the wall was already finished, and this text cannot be taken as evidence that Ezra’s reform, described in chs. 9 and 10, took place after the events recorded in the book of Nehemiah.

 

၅။ ယောဟနန်၏ အသက်အရွယ်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်ပါ။ ဘီစီ ၄၁၀ တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် အဲလက်ဖန်တိုင်းမှ ဂျူးစာတမ်းတစ်ခုတွင် ဖော်ပြထားသော ယောဟနန်သည် နေဟမိ ၁၂:၂၂၊ ၂၃ ပါ ဧလျာရှိပ်၏သား ယောဟနန် ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပါ။ အများစု ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်မှာ ဧဇရငိုကြွေးခဲ့သော ရုံးခန်းပိုင်ရှင်လည်း ဖြစ်သည်။ ဘီစီ ၄၅၇ တွင် ဧဇရ ဂျေရုဆလင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန်၌ပင် ယောဟနန်သည် အသက် ၃၀ အရွယ်ရှိ လေးစားရသော ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်ပြီး ဗိမာန်တော်နှင့် ကပ်လျက် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ရုံးခန်းရှိပါက၊ အဲလက်ဖန်တိုင်းရှိ ဂျူးများက သူ့ထံသို့ အဆိုပါစာကို ရေးသားခဲ့သည့် ဘီစီ ၄၁၀ တွင် အသက် ၇၀ နှင့် ၈၀ ကြားအရွယ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ဖြစ်နိုင်သေးသည်။

5.    The age of Johanan was not abnormal. There is no reason to doubt that the Johanan mentioned in a Jewish document from Elephantine as high priest in 410 b.c. is the Johanan, son Eliashib, of Neh. 12:22, 23. Most probably he was also the man in whose office Ezra wept (Ezra 10:6). Even if at the time of Ezra’s return to Jerusalem in 457 b.c. Johanan was already a respected priest of about 30 years of age, and had his own office adjacent to the Temple, he could still be high priest in 410 b.c., at the age of between 70 and 80 years, when the afore-mentioned letter of the Jews of Elephantine was written to him.

 

ဤအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်တွင် တစ်ခုတည်းသောအခက်အခဲမှာ ဂျိုးဆပ်စ် (Josephus) ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း (Antiquities xi. ၈. ၄၊ ၅) ယာဒူးဝါးသည် ယောဟနန်၏ ဆက်ခံသူ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်ပြီး အလက်ဇန္ဒား၏ အချိန်၊ ယောဟနန်ထံသို့ အဲလက်ဖန်တိုင်းစာရေးပြီး ၇၅ နှစ်အကြာတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေဆဲဖြစ်ပါက ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ဤအခက်အခဲမှာ အမှန်တကယ်ထင်ရသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားပုံရသည်။ ဂျိုးဆပ်စ်က အလက်ဇန္ဒား၏ အချိန်မှ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ယာဒူးဝါးဖြစ်သည်ဟု ဆိုခြင်းမှာ မှန်ကန်သည်ဟု ယူဆလျှင်ပင်၊ ၎င်းသည် နေဟမိ ၁၂:၁၁၊ ၂၂ တွင် ဖော်ပြထားသော ယာဒူးဝါးနှင့် တစ်ဦးတည်းဖြစ်ကြောင်း သက်သေမရှိပါ။ နေဟမိကျမ်းကိုယ်တိုင်တွင် နေဟမိ၏အချိန်၌ ပဋိညာဉ်စာချုပ်တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သော မိသားစုခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည့် အခြားယာဒူးဝါးတစ်ဦးကို သိရှိထားသည် (နေဟမိ ၁၀:၂၁)။ ထို့ကြောင့် ယောဟနန်၏ ဆက်ခံသူ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ယာဒူးဝါးသည် အလက်ဇန္ဒား လာရောက်လည်ပတ်ချိန်တွင် ဗိမာန်တော်၌ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ယာဒူးဝါးဟုခေါ်သည့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ ဘိုးဘေးဖြစ်နိုင်သည်။

 The only difficulty in this interpretation is in connection with Jaddua, if he was Johanan’s successor as high priest and was still officiating in Alexander’s time, 75 years after the Elephantine letter to Johanan, as Josephus seems to indicate (Antiquities xi. 8. 4, 5). However, this difficulty appears to be more serious than it actually is. Even if Josephus is correct in claiming that the high priest of Alexander’s time was Jaddua, there is no proof that this was the same Jaddua as the one mentioned in Neh. 12:11, 22. The book of Nehemiah itself knows of another Jaddua, mentioned as a family head who signed the covenant of Nehemiah’s time (Neh. 10:21). Hence, the Jaddua of Neh. 12:11, 22, who succeeded Johanan as high priest, could have been the grandfather of a high priest by the name of Jaddua who officiated in the Temple at the time of Alexander’s visit.

 

သမိုင်းပညာရှင် ဂျိုးဆပ်စ်သည် ဤအချိန်၏ သမိုင်းကြောင်းကို ပြောပြရာတွင် ဆန်ဗလတ်ကို အလက်ဇန္ဒား၏ ခေတ်ပြိုင်ဖြစ်စေခြင်းဖြင့် အနည်းဆုံး အမှားကြီးတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို သတိရသင့်သည် (Antiquities xi. ၈. ၂၊ ၃)။ ဆန်ဗလတ်သည် နေဟမိ၏အချိန်တွင် နေထိုင်ခဲ့ကြောင်း သမ္မာကျမ်းစာနှင့် အဲလက်ဖန်တိုင်းတွင် တွေ့ရှိရသော ခေတ်ပြိုင်မှတ်တမ်းများမှ ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိထားသည် (နေဟမိ ၂:၁၀ ကို ကြည့်ပါ)။

 It should be remembered that the historian Josephus made at least one serious mistake in his narration of the history of this time by making Sanballat a contemporary of Alexander (Antiquities xi. 8. 2, 3). We know from the Bible and from the contemporary records found at Elephantine that Sanballat lived in the time of Nehemiah (see on Neh. 2:10).

 

ထို့ကြောင့် သူသည် ဂျူးယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းများ၏ အမည်များကိုလည်း ရောထွေးခဲ့ခြင်းမှာ အလွန်ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်၊ သို့သော် အလက်ဇန္ဒား၏ ဂျေရုဆလင်သို့ လာရောက်လည်ပတ်မှု ဇာတ်လမ်းကို ဒဏ္ဍာရီဟု ယူဆရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ အထက်ပါ ဆွေးနွေးချက်မှ ဧဇရသည် နေဟမိထက် နောက်ကျသည်ဟု ယူဆရန် ထောက်ပြထားသော အထောက်အထားများသည် အကောင်းဆုံးဆိုလျှင် အလွန်အားနည်းကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဤအချက်ကို အသိအမှတ်ပြုသောအားဖြင့် ပညာရှင်များစွာသည် ရိုးရာစဉ်ဆက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် ထိုသို့သော အဆိုပြုထားသည့် ပြောင်းပြန်လှန်မှုမှာ ပြောင်းပြန်လှန်ရေး သီအိုရီကို ထောက်ခံသူများအား ၎င်းတို့ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားနေသည့် အခက်အခဲအချို့ကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၎င်းကို အောက်ပါအချက်နှစ်ချက်မှ မြင်နိုင်သည်။

 It is therefore altogether possible that he also confused the names of the Jewish high priests, though it would not therefore be necessary to assume that the story of Alexander’s visit to Jerusalem must be considered legendary. From the above discussion it is obvious that the evidence adduced in favor of considering Ezra as later than Nehemiah is at best very weak. In recognition of this fact, many scholars have declined to reverse the traditional sequence. Furthermore, such a proposed reversal involves the defenders of the reversal theory in some of the same difficulties they seek to avoid. This can be seen from the two following points.

 

၁။ မေရမုတ်၏ အသက်အရွယ်။ ဧဇရ ဘီစီ ၄၅၇ တွင် ဂျေရုဆလင်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဗာဗုလုန်မှ ယူဆောင်လာသော ရတနာများကို ဥရိ၏သား ယဇ်ပုရောဟိတ် မေရမုတ်ထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့သည် (ဧဇရ ၈:၃၃)။ ဤမေရမုတ်သည် ၁၃ နှစ်အကြာတွင် နေဟမိကို တက်ကြွစွာ ထောက်ခံသူနှင့် တံတိုင်း၏ အပိုင်းနှစ်ခုကို စိတ်အားထက်သန်စွာ တည်ဆောက်သူအဖြစ် ဖော်ပြထားသည် (နေဟမိ ၃:၄၊ ၂၁)။ ဘီစီ ၄၅၇ မှ ၄၄၄ အထိ ၁၃ နှစ်တာကာလအတွင်း ဖော်ပြပါစာသားများတွင် သူအား တာဝန်ပေးအပ်ထားသော လုပ်ငန်းအမျိုးမျိုးကို တစ်ဦးတည်းသောသူက လုပ်ဆောင်ရာတွင် အခက်အခဲမရှိပါ။

1.    The age of Meremoth. When Ezra arrived at Jerusalem in 457 b.c. he delivered the treasures, brought up from Babylon, to the priest Meremoth, the son of Uriah (Ezra 8:33). This same Meremoth is mentioned 13 years later as an active supporter of Nehemiah and an enthusiastic builder of two sections of the wall (Neh. 3:4, 21). No difficulties are involved in the same man’s carrying out the various tasks attributed to him in the afore-mentioned texts, during the course of 13 years, from 457 to 444.

 

သို့သော် အဆိုအရ ဘီစီ ၃၉၇ တွင်၊ အာတဇာဇတ် ၂ ၏ ၇ နှစ်မြောက်၌၊ နေဟမိ၏ တံတိုင်းတည်ဆောက်ပြီး ၄၇ နှစ်အကြာတွင် ဧဇရ ရောက်ရှိလာပါက၊ ဧဇရထံမှ ရတနာများကို လက်ခံရရှိသူ မေရမုတ်မှာ အလွန်အိုမင်းနေပြီဖြစ်သည်။ မေရမုတ်သည် တံတိုင်းနှစ်ပိုင်းကို တည်ဆောက်ရန် တာဝန်ရှိချိန်တွင် အသက် ၂၅ နှစ်သာ ရှိသည်ဆိုပါက၊ ဧဇရ ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန်တွင် ဘဏ္ဍာရေးမှူးတစ်ဦးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ် သူသည် အသက် ၇၂ နှစ်သို့ ရောက်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော်လည်း၊ အဆိုပါ သီအိုရီသစ်သည် မေရမုတ်အား ထိုသီအိုရီကို ထောက်ခံသူများက ယောဟနန်အတွက် မဖြစ်နိုင်ဟု ဆိုသည့် အသက်အရွယ်မျိုးကို အလိုအလျောက် ပေးအပ်နေခြင်းမှာ သတိပြုရမည်ဖြစ်သည်။

 If, however, as claimed, Ezra arrived in 397 b.c., in the 7th year of Artaxerxes II, 47 years after Nehemiah’s wall was built, it was a very old Meremoth who received the treasures from Ezra. Even if Meremoth was 25 years old at the time he was responsible for building two wall sections, he would have reached the age of 72 when he officiated as one of the treasurers at the time of Ezra’s return. While this would certainly be possible, it should be noted that the new theory automatically assigns to Meremoth an age the proponents of that theory declare is incredible for Johanan.

 

မှတ်သားရမည့် နောက်အချက်တစ်ခုမှာ ဧဇရနှင့် နေဟမိ၏အချိန်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းတိုင်းသည် တစ်သက်တာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရာထူးကိုင်ထားသူများသည် ၎င်းတို့၏ ဆက်တိုက်တာဝန်ထမ်းဆောင်မှု အဆုံးပိုင်းတွင် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေမည်မှာ မျှော်လင့်ရမည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ ဥပမာ - အာရုန်သည် အသက် ၁၂၃ နှစ်အထိ၊ ဧလိသည် အသက် ၉၈ နှစ်အထိနှင့် ယောယဒသည် အသက် ၁၃၀ အထိ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြသည် (တောလည်ရာ ၃၃:၃၉; ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၄:၁၅; ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၄:၁၅)။

Another point to remember is that in the time of Ezra and Nehemiah each high priest presumably served for life, and it is only to be expected that those holding the office would be advanced in years toward the close of their successive terms of service. Thus Aaron served as high priest to the age of 123, Eli to the age of 98, and Jehoiada to the age of 130 (Num. 33:39; 1 Sam. 4:15; 2 Chron. 24:15).

 

၂။ ဧဇရ၏ အသက်အရွယ်။ ပြောင်းပြန်လှန်ရေး သီအိုရီကို ထိန်းသိမ်းသူများအတွက် ပိုမိုကြီးမားသော အခက်အခဲမှာ ဧဇရသည် နေဟမိပြီးနောက် ၄၇ နှစ်အကြာတွင် ဂျေရုဆလင်သို့ ရောက်ရှိပါက သူ၏ အသက်အရွယ်ဖြစ်သည်။ သီအိုရီသစ်ကို ထောက်ခံသူများသည် ဧဇရကို နေဟမိ ၈ တွင် ဖော်ပြထားသော လုပ်ဆောင်ချက်များတွင် ကြီးမားသော ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်အဖြစ်နှင့် တံတိုင်းကို အပ်နှံပွဲတွင် ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် ကိုယ်စားပြုသည်။ သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအစား ဤလုပ်ဆောင်ချက်များတွင် ဦးဆောင်ရန် ရွေးချယ်ခံရသူမှာ ထင်ရှားကျော်ကြားသူနှင့် အလွန်ဩဇာရှိသူ ဖြစ်ရမည် - ထို့ကြောင့် လူငယ်မဟုတ်ပေ။ ဤအခန်းကဏ္ဍများအတွက် ရွေးချယ်ခံရသူသည် အသက် ၄၀ ထက် လျော့နည်းသည်ဟု ယူဆရန် သို့မဟုတ် ထိုအချိန်မတိုင်မီက အောင်မြင်ခဲ့သော တိကျပြီး အရေးကြီးသည့် အောင်မြင်မှုများကြောင့် မဟုတ်လျှင် နေဟမိက သူ့ကို ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆရန်မှာ ခက်ခဲသည်။ သို့သော် ဧဇရကို နေဟမိ၏အချိန်တွင် လေးစားဖွယ် အသက်အရွယ် ပေးအပ်ခြင်းသည် ၄၇ နှစ်အကြာ ဘီစီ ၃၉၇ တွင် ဗာဗုလုန်မှ သူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ဟု ဆိုရမည့် အချိန်တွင် သူ့အတွက် ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် အသက်ကြီးလွန်းသော အသက်အရွယ်သို့ မလွဲမသွေ ရောက်ရှိသွားသည်။

2.    The age of Ezra. A much greater difficulty for the holders of the reversal theory is encountered in Ezra’s age, if he arrived at Jerusalem 47 years after Nehemiah. Proponents of the new theory represent Ezra as the great religious leader in the activities described in Neh. 8, and as one of the two leaders at the dedication of the wall. But one chosen to lead out in these activities instead of the high priest must have been a man of distinction and a most influential person—hence, not a youth. It is difficult to imagine one selected for these roles as being less than 40 years of age, or that Nehemiah would have chosen him unless he was known for specific and important achievements accomplished prior to that time. Yet to allow Ezra a respectable age in Nehemiah’s time leads inevitably to a ridiculously high age for him at the time of his supposed return from Babylon 47 years later, in the year 397 b.c.

 

ဤပြင်းထန်သော အခက်အခဲကို အသိအမှတ်ပြုသောအားဖြင့်၊ ဧဇရနှင့် နေဟမိ၏ ကျမ်းစာစဉ်ဆက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်သော ပညာရှင်များစွာသည် ဧဇရနှင့် နေဟမိကို ဆက်စပ်ပေးသော ကျမ်းစာများမှ ဧဇရ၏အမည်ကို ဖျက်ပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် သူ၏ ခရီးစဉ်ကို အာတဇာဇတ် ၁ ၏ ၃၇ နှစ်မြောက်သို့ मनသရမ်းသတ်မှတ်ပေးကြသည်။ ဤမှတ်ချက်ကို ဖတ်ရှုသူများအတွက် ဤအဆိုပြုချက်နှစ်ခုစလုံးသည် ကျမ်းစာကို တမင်တကာ ပြင်ဆင်ရေးသားမှုအပေါ် အခြေခံကြောင်း ထောက်ပြရန် လုံလောက်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာကို အစဉ်အလာအတိုင်း လေ့လာသူများသည် ကျမ်းစာတွင် ပေးထားသည့်အတိုင်း ဧဇရနှင့် နေဟမိ ရောက်ရှိလာသည့် စဉ်ဆက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် အကြောင်းမရှိပါ။ ထိုသို့သော ပြောင်းလဲမှုသည် ၎င်းဖြေရှင်းရန် ရည်ရွယ်ထားသော အခက်အခဲအားလုံးကို မဖြေရှင်းရုံသာမက၊ အခက်အခဲအသစ်များကို ဖန်တီးပေးပြီး ထိုအချိန်၏ သမိုင်းကြောင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အလွန်ခက်ခဲစေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ပေးသော နှိုးဆော်ချက် (Inspiration) ၏ ဖော်ပြချက်များကိုသော်လည်းကောင်း၊ သမိုင်း၏ သိရှိထားသောအချက်အလက်များကိုသော်လည်းကောင်း လျစ်လျူရှု၍မရပါ။

Recognizing this serious difficulty, many scholars who reverse the Biblical order of Ezra and Nehemiah either delete Ezra’s name from texts that associate him with Nehemiah, or arbitrarily assign his expedition to the 37th year of Artaxerxes I. For readers of this commentary it is sufficient to point out that both of these proposals are based on deliberate alterations of the Bible text. The conservative student of the Bible finds no reason for reversing the order of the arrival of Ezra and Nehemiah as given in the Bible. Such a transposition not only does not solve all the difficulties it proposes to disposes of, but creates new ones, and renders a reconstruction of the history of that time most difficult. We cannot ignore either the statements of Inspiration or the known facts of history.

 

အလင် (Ellen) ဂျီ. ဝှိုက် (White) ၏ မှတ်ချက်များ

 ellen g. white comments

၁–၂၈ ပီကေ (PK) ၆၀၇-၆၁၄

1–28 PK 607-614

၁ ဒီအေ (DA) ၂၃၃; ပီကေ (PK) ၆၉၈

1 DA 233; PK 698

၁–၅ ပီကေ (PK) ၆၀၈

1–5 PK 608

၆ ပီကေ (PK) ၆၀၉

 6 PK 609

၉ ဒီအေ (DA) ၂၃၃; ပီကေ (PK) ၆၁၁၊ ၆၁၇၊ ၆၉၈

9 DA 233; PK 611, 617, 698

၁၀ ပီကေ (PK) ၆၀၈၊ ၆၂၃

10 PK 608, 623

၁၁၊ ၁၂ ပီကေ (PK) ၆၁၀

11, 12 PK 610

၁၂၊ ၁၃ ပီကေ (PK) ၆၀၇

12, 13 PK 607

၁၂–၂၆ ဂျီစီ (GC) ၃၂၆၊ အယ်လ်အက်စ် (LS) ၅၈၊ ၁တီ (1T) ၅၂

12–26 GC 326; LS 58; 1T 52

၁၃ ပီကေ (PK) ၆၁၁

 13 PK 611

၁၄၊ ၁၅၊ ၂၀၊ ၂၃ ပီကေ (PK) ၆၁၀

14, 15, 20, 23 PK 610

၂၄–၂၆ ပီကေ (PK) ၆၁၁

 24–26 PK 611

၂၇၊ ၂၈ ပီကေ (PK) ၆၁၂

 27, 28 PK 612

၂၈ ပီကေ (PK) ၆၁၄

 28 PK 614