ရှင်မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်း ၃

 အခန်းကြီး - ၃

chapter 3

 

ယောဟန် ဟောပြောသည်။ သူ၏အမှုတော်၊ ဘဝနှင့် နှစ်ခြင်းခံခြင်း။ ၇ သူသည် ဖာရိရှဲများကို ဆုံးမသည်၊ ၁၃ ယော်ဒန်မြစ်တွင် ခရစ်တော်ကို နှစ်ခြင်းပေးသည်။

1 John preacheth: his office: life, and baptism. 7 He reprehendeth the Pharisees, 13 and baptizeth Christ in Jordan.

 

၁။ ထိုအခါ။ ယခုအခါ ယေရှုသည် နာဇရက်မြို့ဟုခေါ်သော မြို့တွင် နေထိုင်သည် (မဿဲ ၂:၂၃)။ ယေရှုသည် အသက်သုံးဆယ်ခန့်တွင် သူ၏လူထုသာသနာပြုမှုကို စတင်ခဲ့သည် (လုကာ ၃:၂၃ တွင်ကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ အေဒီ ၂၇ ဆောင်းဦးကာလဖြစ်သည်။ ယောဟန်သည် ယေရှုထက် ခြောက်လခန့် အသက်ကြီးပြီး (လုကာ ၁:၃၉၊ ၅၇ တွင်ကြည့်ပါ)၊ သူ၏သာသနာပြုမှုသည် ခရစ်တော်၏သာသနာမစတင်မီ ခြောက်လခန့်တွင် စတင်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ယောဟန်သည် ထိုနှစ်၏နွေဦးကာလ၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် ပသခါပွဲကာလတွင် စတင်ခဲ့ပေမည်။ လူအုပ်ကြီးများသည် ယောဟန်ဟောပြောရာ ယုဒပြည်ကျင်ကျင်တောရှိ ယေရုဆလင်မြို့သို့ သွားလာနေကြသည် (လုကာ ၃:၁ တွင်ကြည့်ပါ)။

1. In those days. [Ministry of John the Baptist, Matt. 3:1–12 =Mark 1:1–8 =Luke 3:1–18. Major comment: Matthew and Luke; see The Ministry of Our Lord] That is, when Jesus “dwelt in a city called Nazareth” (Matt. 2:23). Jesus commenced His public ministry when He “began to be about thirty years of age” (see on Luke 3:23). This was in the autumn of a.d. 27 (DA 233; see pp. 242-247; see on Luke 3:1). John was about six months older than Jesus (see on Luke 1:39, 57), and it is reasonable to think that his ministry began about six months prior to that of Christ. Thus John may have begun in the spring of the same year, perhaps about the Passover season. Great throngs would be approaching or leaving Jerusalem in the vicinity of the very spot where John was preaching (see p. 295, “Wilderness of Judea;” see on Luke 3:1).

 

ယောဟန်၏ဟောပြောမှုတွင်အသုံးပြုသော သင်္ကေတများသည် (နွေဦး) ရိတ်သိမ်းချိန်နီးကပ်နေပြီဟု ညွှန်ပြသည် (မဿဲ ၃:၇၊ ၁၂ တွင်ကြည့်ပါ)။

The apt illustrations John used in his preaching imply that the time of the (spring) harvest was not far away (see on Matt. 3:7, 12).

 

“ထိုအခါ” တွင် ပါလက်စတိုင်းနှင့် အထူးသဖြင့် ယုဒပြည်တွင်နေထိုင်သော ဂျူးလူမျိုးများသည် တော်လှန်ရေးအနီးသို့ရောက်နေသည်။ အေဒီ ၆ တွင် အာဂတ်စတုပ်စ်မှ အာခီလတ်စ်ကို နှင်ထုတ်ပြီး (အခန်း ၂:၂၂ တွင်ကြည့်ပါ) ရောမအုပ်ချုပ်ရေးမှူးများကို ယုဒပြည်အုပ်ချုပ်ရန်ခန့်အပ်ပြီးနောက်၊ ရောမအရာရှိများ၊ စစ်သားများနှင့် ရောမအာဏာသုံးစွဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တရားမဝင်ဓလေ့များကြောင့် တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ပုန်ကန်မှုများဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ အစ္စရေးလူမျိုးများ၏ ရဲရင့်သောသူထောင်ပေါင်းများစွာသည် ၎င်းတို့၏မျိုးချစ်စိတ်ကို သွေးနှင့်ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။ လူများသည် ရောမ၏ရက်စက်သောကျွန်ခံမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ခိုင်မာသောခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို တောင့်တနေသည်။

“In those days” the Jews living in Palestine, particularly in Judea, were on the verge of revolution. Since the assignment of Roman procurators to govern Judea in a.d. 6, upon the banishment of Archelaus by Augustus (see on ch. 2:22), the presence of Roman officers and soldiers, the exercise of Roman authority, and the resulting influx of heathen customs had resulted in one uprising after another. Thousands of the bravest men of Israel had paid for their patriotism with their blood. Conditions were such that the people longed for a strong leader to deliver them from the cruel bondage of Rome. See p. 54.

 

ဗတ္တိဇံယောဟန်။ ယောဟန်ဟူသောအမည်၏အဓိပ္ပာယ်ကို လုကာ ၁:၁၃ တွင်ကြည့်ပါ။ သူ၏ငယ်ရွယ်စဉ်နှင့် လေ့ကျင့်မှုကို လုကာ ၁:၈၀ တွင်ကြည့်ပါ။ ယေရှုက ယောဟန်အား “မိန်းမမှဖွားမြင်သူတို့တွင် သူထက်ကြီးမြတ်သော ပရောဖက်မရှိ” ဟု မိန့်တော်မူသည် (လုကာ ၇:၂၈)။ သူသည် “ပရောဖက်ထက်သာလွန်သည်” (မဿဲ ၁၁:၉ တွင်ကြည့်ပါ)။ ယောဟန်၏လူထုအပေါ်သြဇာသည် နောက်ဆုံးတွင် ဟေရုဒ်အန္တိပတ်စ်က သူ့ကိုထိခိုက်ရန် တုံ့ဆိုင်းစေခဲ့သည် (မဿဲ ၁၄:၁၊ ၅; မာကု ၁၁:၃၂)၊ ဂျူးခေါင်းဆောင်များကလည်း သူ့ကို ပေါ်တင်ဆန့်ကျင်ပြောဆိုရန် မဝံ့မရဲဖြစ်ခဲ့သည် (မဿဲ ၂၁:၂၆; လုကာ ၂၀:၆)။ ဂျိုးဇီးဖပ်စ်က ယောဟန်ဗတ္တိဇံအား ခရစ်ဝင်ကျမ်းများနှင့် နီးကပ်စွာတူညီသော ထင်ရှားသောဖော်ပြချက်ကို ပေးထားသည် (အန်တီကွီးတီးစ် ဆယ့်ရှစ်၊ ၅၊ ၂)။

John the Baptist. For the meaning of the name John see on Luke 1:13; and for his youth and early training see on Luke 1:80. Jesus said of John that “among those that are born of women there is not a greater prophet” (Luke 7:28). He was “more than a prophet” (see on Matt. 11:9). John’s influence with the people eventually became so great that Herod Antipas at first hesitated to harm him (Matt. 14:1, 5; Mark 11:32), and the Jewish leaders did not dare speak openly against him (Matt. 21:26; Luke 20:6). Josephus gives a vivid account of John the Baptist that closely parallels that of the Gospels (Antiquities xviii. 5. 2).

 

ယုဒပြည်ကျင်ကျင်တော။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် သေမင်းပင်လယ်နှင့် ပါလက်စတိုင်းအလယ်ပိုင်းတောင်တန်းများ၏ ထိပ်ကြားရှိ ကြမ်းတမ်းပြီး ပိန်ကပ်သောတောင်ကုန်းများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤဒေသသည် မိုးရေနည်းပါးပြီး လူဦးရေနည်းပါးသည်။ ယောဟန်သည် ငယ်ရွယ်စဉ်နှင့် လူငယ်ဘဝ၏ အချိန်များစွာကို ဤတောထဲတွင် ကုန်ဆုံးခဲ့သည် (လုကာ ၁:၈၀)။ သူ၏မိဘများသည် ဤ“ယုဒပြည်ကျင်ကျင်တော” ၏ အနောက်ဘက်နယ်စပ်နှင့် မနီးမဝေးရှိ ဟဗြုန်မြို့တွင် နေထိုင်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

Wilderness of Judaea. This expression generally refers to the rugged, barren hills between the Dead Sea and the crest of the central mountain range of Palestine, a region of little rainfall and few inhabitants (see Early Ministry and Baptism to First Passover). John had spent much of his time as a youth and young man in the wilderness (Luke 1:80). His parents had probably lived in or near Hebron, not far from the western borders of this “wilderness.”

 

ဓမ္မသစ်ကျမ်းခေတ်တွင် “ကျင်ကျင်တော” ဟူသောဝေါဟာရသည် သေမင်းပင်လယ်အနောက်ဘက်ရှိ ကြမ်းတမ်းသောတောင်ကုန်းများနှင့် ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်း၏ အောက်ပိုင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ လုကာ ၃:၃ အရ ယောဟန်သည် ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်းတစ်လျှောက် နေရာအမျိုးမျိုးသို့ သွားလာခဲ့သည်။ ယေရိခေါနှင့် သေမင်းပင်လယ်ကြားတွင် ယုဒပြည်ကျင်ကျင်တောနှင့် ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်းသည် ဆုံတွေ့သည်။ ယောဟန်၏သာသနာပြုမှုသည် ဤနယ်မြေတွင် စတင်ခဲ့ပုံရသည်။

In NT times the term wilderness was used to refer to both the rugged hills west of the Dead Sea and the lower part of the Jordan valley. According to Luke 3:3, John went from place to place, up and down the Jordan valley. Between Jericho and the Dead Sea the wilderness of Judea met that of the Jordan. John’s ministry apparently began in this vicinity.

 

ဟေရုဒ်အန္တိပတ်စ်မှ ဖမ်းဆီးခံရစဉ် ယောဟန်သည် ဟေရုဒ်၏နယ်မြေ—ဖြစ်နိုင်လျှင် ပေရဲအတွင်းတွင်ရှိနေပြီး၊ ဂျိုးဇီးဖပ်စ်အရ သေမင်းပင်လယ်အရှေ့ဘက်ရှိ မာခဲရုတ်စ်တွင် ထောင်ချခံခဲ့ရသည် (အန်တီကွီးတီးစ် ဆယ့်ရှစ်၊ ၅၊ ၂)။ နှစ်ခြင်းခံခြင်းသည် သူ၏ဧဝံဂေလိအစီအစဉ်၏ အရေးပါသောအစိတ်အပိုင်းဖြစ်သဖြင့်၊ ယောဟန်သည် “ရေများစွာ” (ယောဟန် ၃:၂၃) ရရှိနိုင်သောနေရာနှင့် ဘယ်သောအခါမှ ဝေးကွာမနေခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ၏အမှုတော်၏ အများစုကို “ယော်ဒန်အနီးတစ်ဝိုက်ဒေသ” တွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရှင်းပြပေမည် (မဿဲ ၃:၅)။ ယေရှု၏နှစ်ခြင်းခံစဉ်တွင် ယောဟန်သည် ဗက်သာဘာရာ (ယော်ဒန်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ဗက်သာနီ) တွင် ဟောပြောပြီး နှစ်ခြင်းပေးနေသည်။ ဤနေရာသည် အစ္စရေးလူမျိုးများ ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးခဲ့ရာ နေရာနှင့် မဝေးပေ (ယောဟန် ၁:၂၈; ယောရှု ၂:၁; ၃:၁၊ ၁၆ တွင်ကြည့်ပါ)။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် “ဆာလင်အနီးရှိ ဧနုန်” တွင် အမှုဆောင်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၃:၂၃)။

When arrested by Herod Antipas, John must have been in Herod’s territory—probably Peraea—and, according to Josephus, was imprisoned at Machaerus, on the eastern side of the Dead Sea (Antiquities xviii. 5. 2). In view of the fact that baptism was so important a feature of his evangelistic program, John seems never to have been far from a place where “much water” (John 3:23) was available. This probably explains, in part at least, why he carried on most of his work in “the region round about Jordan” (Matt. 3:5; cf. DA 220). At the time of Jesus’ baptism John was preaching and baptizing at Bethabara (Bethany Beyond Jordan), not far from where Israel had crossed the Jordan (DA 132; see on John 1:28; Joshua 2:1; 3:1, 16). Later he carried on his work at “Aenon near to Salim” (John 3:23). See Early Ministry and Baptism to First Passover; Palestine During the Ministry of Jesus.

 

၂။ နောင်တရ။ ဂရိစကားလုံး “မက်တာနိုးအို” သည် စာသားအရ “ပြီးနောက် ကွဲပြားစွာ တွေးခေါ်ရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ ထို့ကြောင့် “စိတ်ပြောင်းလဲရန်”၊ “ရည်ရွယ်ချက်ပြောင်းလဲရန်” ဟု ဆိုလိုသည်။ ၎င်းတွင် အပြစ်ဝန်ခံခြင်းထက် များစွာပိုပါဝင်သည်၊ သို့သော် ယောဟန်၏ဟောပြောမှုတွင် ၎င်းပါဝင်သည် (အခန်းငယ် ၆)။ ဓမ္မပညာအရ ဤစကားလုံးသည် စိတ်ပြောင်းလဲခြင်းသာမက ဆန္ဒ၏ဦးတည်ချက်သစ်၊ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် သဘောထားပြောင်းလဲခြင်းကိုပါ ဆိုလိုသည်။

2. Repent. Gr. metanoeō, literally, “to think differently after,” hence, “to change one’s mind,” “to change one’s purpose.” It includes far more than confession of sin, though in the preaching of John that was, of course, included (v. 6). Theologically the word includes not only a change of mind but a new direction of the will, an altered purpose and attitude. See on ch. 4:17.

 

ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်။ ခရစ်တော်က သူ၏ပထမဆုံးကြွရောက်ခြင်းတွင် တည်ထောင်သော နိုင်ငံတော်သည် ဘုန်းအသရေနိုင်ငံတော်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မိန့်တော်မူသည်။ ၎င်းသည် “လူ၏သားသည် သူ၏ဘုန်းအသရေနှင့် သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်အားလုံးနှင့်အတူ ကြွလာသောအခါ” ဖြစ်မည်ဟု မိန့်တော်မူသည် (မဿဲ ၂၅:၃၁)။ သို့သော် ယေရှုသည် ပီလတ်ရှေ့တွင် သူသည် အမှန်တကယ် “ဘုရင်” ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၈:၃၃–၃၇)။ ဤသည်မှာ ဤလောကသို့ကြွလာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၈:၃၇)။ သို့သော် သူတည်ထောင်လိုသော “နိုင်ငံတော်” သည် “ဤလောကမှမဟုတ်” ဟု ရှင်းပြခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၈:၃၆)။ သူတည်ထောင်လိုသော နိုင်ငံတော်သည် “ထင်ရှားစွာမကြွလာ” ဘဲ၊ သူ့ကိုယုံကြည်ပြီး ဘုရားသခင်၏သားသမီးများဖြစ်လာသူများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှိသည် (လုကာ ၁၇:၂၀၊ ၂၁; ယောဟန် ၁:၁၂ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Kingdom of heaven. See on Matt. 4:17; Mark 1:15. Christ made it clear that the kingdom He established at His first advent was not the kingdom of glory (see DA 234). That would only be, He said, “when the Son of man shall come in his glory, and all the holy angels with him” (Matt. 25:31). Nevertheless, Jesus admitted before Pilate that He was indeed a “king” (John 18:33–37); in fact, this was His purpose in coming into this world (John 18:37). But He explained further that this “kingdom” was “not of this world” (John 18:36). The kingdom He came to establish “cometh not with observation,” but is a reality within the hearts of those who believe in Him and become the sons of God (Luke 17:20, 21; cf. John 1:12). See on Mark 3:14.

 

၃။ ဤသူသည်။ ယောဟန်ကိုယ်တိုင်က သူသည် ဟေရှာယ ၄၀:၃ ၏ “အသံ” ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့ပြီး (ယောဟန် ၁:၂၃)၊ ယေရှုက သူ့ကို မာလခိ ၃:၁ ၏ “တမန်” အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည် (မဿဲ ၁၁:၇–၁၄)။

3. This is he. John himself declared that he was the “voice” of Isa. 40:3 (John 1:23), and Jesus identified him with the “messenger” of Mal. 3:1 (Matt. 11:7–14).

 

ဧသယ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဟေရှာယဖြစ်သည်။ ဧသယဟူသောစာလုံးသည် ဟေဗြဲဘာသာမှ ဂရိဘာသာသို့ ဘာသာပြန်ဆိုထားသော ဟေရှာယအတွက်ဖြစ်သည်။ ရည်ညွှန်းထားသော ပရောဖက်ပြုချက်မှာ ဟေရှာယ ၄၀:၃ ဖြစ်သည်။ ဖတ်ရှုချက်သည် အက်စ်အက်စ်အက်စ်မှ လုံးဝခန့်မျှဖြစ်သည်။ လုကာသည် ယောဟန်ဗတ္တိဇံ၏သာသနာပြုမှုအကြောင်း ဖော်ပြရာတွင် အခန်းငယ် ၃ နှင့် ၄ ကို ကိုးကားသည် (လုကာ ၃:၄၊ ၅)။

Esaias. That is, Isaiah. The spelling Esaias is from the Greek transliteration of the Hebrew word for Isaiah. The prophecy referred to is Isa. 40:3. The reading is almost verbatim that of the LXX. Luke quotes v. 4 as well as v. 3 in his account of the ministry of John the Baptist (Luke 3:4, 5). See on Mark 1:2.

 

အသံ။ အသံတစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း၊ မည်သည့်အသံမျှဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ပဲ့တင်သံသည် ရာစုနှစ်များတစ်လျှောက် ယနေ့ထိပင် ကြားနေရသည်။ ပရောဖက်တစ်ဦးအနေဖြင့် ယောဟန်သည် သူ၏ခေတ်လူများအတွက် ဘုရားသခင်၏ “အသံ” ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ပရောဖက်သည် ဘုရားသခင်အတွက် ပြောပြသူဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၄:၁၅၊ ၁၆; ၇:၁; ယဇရာဇဝင် ၃:၂၇ တွင်ကြည့်ပါ)။ ယောဟန်သည် ဘုရားသခင်၏လူသားအဖြစ်ကြွလာသော “ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်” ၏ ကြွရောက်လာမှုကို ကြေညာသည့် ဘုရားသခင်၏ “အသံ” ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁:၁–၃၊ ၁၄)။

The voice. Only a voice, but what a voice! Its echo is heard yet, ringing down through the centuries. As a prophet, John was the “voice” of God to the men of his generation, for a prophet is one who speaks for God (see Ex. 4:15, 16; Ex. 7:1; Eze. 3:27). John was the “voice” of God announcing the coming of the living, incarnate “Word” of God (John 1:1–3, 14).

 

ကျင်ကျင်တောတွင်။ အခန်းငယ် ၁ တွင်ကြည့်ပါ။

In the wilderness. See on v. 1.

 

လမ်းကိုပြင်ဆင်ကြလော့။ ယောဟန်သည် “ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်” ၏ တည်ထောင်ခြင်းကို ကြေညာရုံသာမက (အခန်းငယ် ၂)၊ ၎င်း၏ဘုရင်ကြွရောက်လာမည့်အချိန်နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာသည်။ အသုံးပြုထားသော နှိုင်းယှဉ်ပုံသည် ဘုရင်ကြွရောက်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အရှေ့တိုင်းဘုရင်တစ်ဦးသည် ၎င်း၏နိုင်ငံအတွင်းရှိ ဒေသများသို့ လည်ပတ်ရန်ရည်ရွယ်သောအခါ၊ သူသည် လည်ပတ်မည့်ဒေသတစ်ခုစီသို့ တမန်များကို စေလွှတ်ပြီး ၎င်း၏လာရောက်မည့်အစီအစဉ်ကို ကြေညာကာ ဒေသခံများအား ၎င်း၏ရောက်ရှိလာမှုအတွက် ပြင်ဆင်ရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။ ဒေသခံများသည် ဘုရင်ခရီးသွားမည့် လမ်းများကို “ပြင်ဆင်” ရန် မျှော်လင့်ခံရသည်။ အကြောင်းမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် လမ်းများကို ထိန်းသိမ်းရန် အနည်းငယ်သာ လုပ်ဆောင်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အချို့အရှေ့တိုင်းနိုင်ငံများတွင် ဘုရင်သို့မဟုတ် ထင်ရှားသူတစ်ဦးသွားမည့် လမ်းများကို ပြုပြင်ရန် ဓလေ့ထုံးတမ်းများ ယနေ့ထိရှိနေသေးသည်။

Prepare ye the way. John not only proclaims the establishment of the “kingdom of heaven” (v. 2) but announces the imminent arrival of its king. The figure of speech employed represents the preparations to be made in advance of the announced coming of the king. When an Oriental monarch intended to visit parts of his realm he would dispatch messengers to each district to be visited, announcing his anticipated visit and summoning the inhabitants to prepare for his arrival. The local inhabitants of each district were expected to “prepare” the highway over which he would travel, inasmuch as little was ordinarily done to maintain roads. In some Oriental lands it is still customary to repair the roads over which the king or some other celebrity is about to travel.

 

သူ၏လမ်းများကို ဖြောင့်တန်းစေကြလော့။ “ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်သည် ၎င်း၏လက်အောက်ခံများဖြစ်လာသူများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှိသည်” (လုကာ ၁၇:၂၁) ဖြစ်သောကြောင့်၊ ပြင်ဆင်မှုအမှုသည် ၎င်းတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူတို့၏နှလုံးသားထဲရှိ ကွေ့ကောက်သောနေရာများကို ဖြောင့်မတ်စေခြင်းသည် ယောဟန်ဤနေရာတွင် ပြောဆိုသော ပြင်ဆင်မှုဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ယောဟန်သည် “နောင်တရခြင်း၏ဗတ္တိဇံ” ကို ဟောပြောရခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည် (မာကု ၁:၄)၊ စာသားအရ “စိတ်ပြောင်းလဲခြင်း၏ဗတ္တိဇံ” ဖြစ်သည် (မဿဲ ၃:၂ တွင်ကြည့်ပါ)။ လူသားတို့၏ မာနနှင့်အာဏာရှိသောနေရာများကို ဖယ်ရှားရမည် (လုကာ ၃:၅)။

Make his paths straight. Inasmuch as “the kingdom of God is within” those who become its subjects (Luke 17:21), the work of preparation must obviously be done in their hearts. Straightening the crooked places of men’s hearts is therefore the preparation of which John here speaks. This is why John preached a “baptism of repentance” (Mark 1:4), literally, a “baptism of a change of mind” (see on Matt. 3:2). The high places of human pride and power were to be cast down (Luke 3:5; DA 215).

 

၄။ အဝတ်အထည်။ ယောဟန်သည် နှုတ်ကပတ်တော်များကို နားထောင်သူများ၏စိတ်ကို ပရောဖက်များ၏သတင်းစကားများဆီသို့ လှည့်ပေးရုံသာမက၊ ပရောဖက်များ၏ဝတ်စုံကိုလည်း ဝတ်ဆင်ခဲ့သည် (၂ ဘုရင်ခံ ၁:၈; ဇာခရိ ၁၃:၄ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ၎င်းသည် သူ့တွင် ပရောဖက်အမှုတော်သည် ယခု—တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သောကာလပြီးနောက်—အစ္စရေးသို့ ပြန်လည်ထူထောင်ခံရသည်ဟူသော အချက်ကို အသံတိတ်သက်သေအဖြစ် ထင်ရှားစေသည်။ ယောဟန်သည် သူ၏ပုံပန်းသွင်ပြင်နှင့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုဖြင့် လူတို့ကို ရှေးခေတ်ပရောဖက်များကို သတိရစေခဲ့သည်။

4. Raiment. Not only did John turn the minds of his hearers to the messages of the prophets; he wore the garb of the prophets (2 Kings 1:8; cf. Zech. 13:4; DA 102). This was a silent witness to the fact that in him the prophetic office was now—after a period of silence—restored to Israel. By both manner and dress John reminded men of the seers of old.

 

ယောဟန်၏ရိုးရှင်းသောဝတ်စားဆင်ယင်မှုသည် သူ၏ခေတ်ကာလ၏ လွန်ကျူးမှုများကို ဆုံးမခြင်းဖြစ်ပြီး၊ “ဘုရင်များ၏နန်းတော်များတွင်” ဝတ်ဆင်သော “ပျော့ပျောင်းသောအဝတ်အထည်” များကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သည် (မဿဲ ၁၁:၈)၊ ၎င်းသည် လောက၏ဒုစရိုက်များကို ဆန့်ကျင်သော သူ၏သတင်းစကားနှင့် သင့်လျော်သည်။ ယောဟန်ကြေညာသော “နိုင်ငံတော်” သည် “ဤလောကမှမဟုတ်” (ယောဟန် ၈:၂၃)။ သူ၏ဝတ်စုံများသည် ဤလောက၏အရာများကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်သဘောကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ယောဟန်သည် သူဟောပြောသည့်အတိုင်း နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ မမြင်ရသော “နိုင်ငံတော်” အတွက်ဖြစ်သည်။ သူ၏ပြင်ပပုံပန်းသည် သူဆောင်သယ်လာသော သတင်းစကား၏ သက်သေဖြစ်သည်။

John’s plain dress was also a rebuke to the excess of his time, to the “soft raiment” worn “in kings’ houses” (Matt. 11:8), and was appropriate to his message of revolt against the evils in the world. The “kingdom” John proclaimed was “not of this world” (John 8:23); his garments reflected disdain for the things of this world. John lived, as he preached, for the invisible “kingdom.” His outward appearance was a token of the message he bore.

 

ယောဟန်သည် မွေးဖွားစဉ်ကတည်းက နာဇရိတ်ဖြစ်သည်၊ ၎င်း၏ရိုးရှင်းပြီး ချွေတာသောဘဝသည် ထိုသန့်ရှင်းသောကတိသစ္စာ၏ လိုအပ်ချက်များနှင့်အညီဖြစ်သည် (လုကာ ၁:၁၅; တောလည်ရာ ၆:၃; တရားသူကြီး ၁၃:၄ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် သူသည် အက်စီန်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆရန်မလိုအပ်ပေ။ အက်စီန်းများသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းမှ နုတ်ထွက်ပြီး ကိုယ်ကျင့်တရားဖြင့် နေထိုင်သူများဖြစ်သည်။ ယောဟန်သည် ကျင်ကျင်တောတွင် အချိန်များစွာကို တစ်ယောက်တည်းကုန်ဆုံးခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ကိုယ်ကျင့်တရားဖြင့်နေထိုင်သူမဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် ၎င်း၏တရားဝင်သာသနာပြုမှု မစတင်မီတွင်ပင် လူများနှင့် ရောနှောဆက်ဆံရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် “ယုဒပြည်ကျင်ကျင်တော” တွင် အထူးသဖြင့် သေမင်းပင်လယ်အနောက်ဘက်ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက် အက်စီန်းအသိုက်အဝန်းများရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယောဟန်သည် ဤတင်းကြပ်သောဂိုဏ်းနှင့် ဆက်နွယ်ခဲ့သည်ဟူသော သမိုင်းဆိုင်ရာသက်သေမရှိပေ။ သို့သော် ယောဟန်နှင့် အက်စီန်းများအကြား ထင်ရှားသောတူညီမှုများရှိသည်။

John was a Nazirite from birth (DA 102), and his simple, abstemious life was in accord with the requirements of that sacred vow (see Luke 1:15; cf. Num. 6:3; Judges 13:4). But it is not necessary to conclude that he was an Essene (see pp. 53, 54), similar as their ways of life may have been. The Essenes withdrew from society and became ascetics. John spent considerable time alone in the wilderness, but he was not an ascetic, for he went forth from time to time to mingle with men, even before the commencement of his official period of ministry (see DA 102). It is true that there were at this time Essene communities in the “wilderness of Judaea” (v. 1), particularly along the western shore of the Dead Sea (see p. 53), but there is no historical evidence whatever that John associated with this austere sect. At the same time, there are noteworthy similarities between John and the Essenes.

 

ခြင်္သေ့မွေးများ။ အချို့ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ခြင်္သေ့အရေခွံမဟုတ်ဘဲ၊ မွေးများဖြင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ရက်လုပ်ထားသော ကြမ်းတမ်းသောအဝတ်ဖြစ်သည်။

Camel’s hair. Not camel’s hide, as some have thought, but a coarse garment of hair, roughly woven (see the foregoing).

 

သားရေခါးပတ်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် သိုးသားရေ သို့မဟုတ် ဆိတ်သားရေဖြစ်ပြီး၊ ရှည်လျားလွှဲရမ်းနေသော အပြင်ဘက်အဝတ်ကို ခါးတွင်ချည်ရန် ဝတ်ဆင်ထားသည်။

Leathern girdle. Probably of sheepskin or goatskin, and worn about the waist to bind the long, flowing outer garment.

 

အစား။ ဂရိစကားလုံး “ထရိုဖီ” သည် “အာဟာရဓာတ်”၊ “အစားအစာ”၊ “စားနပ်ရိက္ခာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ “ထရိုဖီ” သည် အစားအစာကို ယေဘုယျအားဖြင့် အသုံးပြုသည်။ တမန်တော်ဝတ္တု ၁၄:၁၇ နှင့် ယာကုပ် ၂:၁၅ တွင် “အစားအစာ” ဟု ဘာသာပြန်ထားပြီး၊ အခြားနေရာများတွင်လည်း ထင်ရှားသောအဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၆:၂၅; ၁၀:၁၀; တမန်တော်ဝတ္တု ၂:၄၆; ၂၇:၃၃–၃၈ စသည်ဖြင့်ကြည့်ပါ)။ “အစား” သည် အင်္ဂလိပ်စကားဟောင်းတွင် “အစားအစာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။

Meat. Gr. trophē, “nourishment,” “food,” “victuals.” Trophē is used of food in a general sense. In Acts 14:17 and James 2:15 it is translated “food,” the obvious meaning elsewhere (see Matt. 6:25; 10:10; Acts 2:46; 27:33–38; etc.). “Meat” is Old English for “food.”

 

ချွေတာသောအစားအသောက်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာခွန်အားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာထိုးထွင်းသိမြင်မှုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်၏ သန့်ရှင်းသောအမှန်တရားများကို မှန်ကန်စွာနားလည်ရန်နှင့် ကျင့်သုံးရန်အတွက်လည်း လိုအပ်သည်။ ဤအရည်အသွေးများသည် “ဧလိယ၏ဝိညာဉ်နှင့် တန်ခိုးဖြင့်” လာရောက်သော ယောဟန်အတွက် (လုကာ ၁:၁၇) မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပြီး၊ ယနေ့ခေတ်တွင် ဧလိယ၏သတင်းစကားကို လောကသို့သယ်ဆောင်သူများအတွက်လည်း မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။

An abstemious diet is essential to mental strength and spiritual insight, and to a right understanding and practice of the sacred truths of God’s Word (DA 101). These qualities were essential for John, who came “in the spirit and power of Elias” (Luke 1:17), and they are essential for those who are to bear the Elijah message to the world today.

 

တောပျားရည်။ အချို့ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း သစ်ပင်အချို့၏ အဆူမဟုတ်ဘဲ၊ တောပျားများမှ စုဆောင်းပြီး သစ်ပင်များ၏ အခေါင်းများတွင် သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်လျှင် ကျောက်ဆောင်များတွင် သိမ်းဆည်းထားသော ပျားရည်ဖြစ်သည်။ အချို့ဘီဒိုအင်လူမျိုးများသည် တောပျားရည်စုဆောင်းခြင်းဖြင့် ယနေ့ထိ ဝင်ငွေရရှိနေကြသည်။

Locusts. Gr. akrides (see Additional Note at the end of chapter).

Wild honey. Probably not the sap of certain trees, as some have thought, but honey gathered by swarms of wild bees and deposited in the hollows of trees or perhaps in rocks. Some Bedouins still derive an income by collecting wild honey.

 

၅။ ထို့နောက် ထွက်သွားကြသည်။ ဂရိဘာသာဖြင့် ကြိယာ၏ပုံစံသည် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်မှုကို ညွှန်ပြသည်—လူများသည် “ဆက်လက်ထွက်သွားကြသည်”။ လူအုပ်ကြီးသည် ယောဟန်ကို တွေ့မြင်ရန်၊ သူ၏စကားကို နားထောင်ရန်နှင့် သူ၏ဗတ္တိဇံကို ခံယူရန် ဆက်လက်လာရောက်ကြသည်။ လူများ ဆက်လက်လာရောက်နေခြင်းသည် သူ့ကို ကြားဖူးသူများက ပြန်လည်သယ်ဆောင်လာသော ထင်ရှားသော သတင်းများကို သက်သေထူသည်။ သူတို့၏အလုပ်ကို စွန့်ခွာပြီး တောကန္တာရထဲသို့ မိုင်ပေါင်းများစွာ သွားရောက်လိုသည့်ဆန္ဒသည် သူယူဆောင်လာသော သတင်းစကား၏ ဆွဲဆောင်မှုအားကို သက်သေထူသည်။

5. Then went out. The form of the Greek verb implies continued action—the people “kept on going out.” The crowds kept coming to see and hear John and to be baptized by him. The fact that people kept on coming testifies to the glowing reports carried back by those who had already heard him. The fact that they were willing to drop their work and go for miles out into the wilderness bears witness to the magnetic drawing power of the message he bore.

 

ယုဒယတစ်ခုလုံး။ ယောဟန်၏ဓမ္မအမှုသည် ခရစ်တော်၏အမှုကဲ့သို့ပင် ယုဒယအနီးတစ်ဝိုက်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး၊ ယုဒလူမျိုးခေါင်းဆောင်များကိုယ်တိုင် သတင်းစကားကို ကြားနာပြီး လက်ခံရန် ပထမဦးဆုံးအခွင့်အရေးပေးရန် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည် (မာကု ၁:၅; ကိုးကား DA ၂၃၁, ၂၃၂)။

All Judaea. John’s ministry, like that of Christ, began in the vicinity of Judea, perhaps to give the Jewish leaders themselves the first opportunity to hear and accept the message (Mark 1:5; cf. DA 231, 232).

 

ဒေသတစ်ခုလုံး။ ယောဟန်ထံမှ ပြန်လည်လာသူများက သတင်းစကားကို ဖြန့်ဝေလာသည်နှင့်အမျှ၊ လူများသည် ပို၍ဝေးကွာသောနေရာများမှ လာရောက်ကြသည် (ကိုးကား လုကာ ၃:၃)။ ထို့ပြင် ယောဟန်ကိုယ်တိုင်လည်း လူတိုင်းထံသို့ ပိုမိုရောက်ရှိရန် နေရာတစ်ခုမှတစ်ခုသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားလာခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည် (ဆူးကြည့်ပါ အခန်းကြီး ၁)။

All the region. Gradually, as the word was spread by those who returned from hearing John, people came from yet greater distances (cf. Luke 3:3). It is evident, also, that John himself moved about from place to place, the better to reach people everywhere (see on v. 1).

 

၆။ ဗတ္တိဇံခံခြင်း။ ဂရိဘာသာဖြင့် “ဗပ္တိဇို” သည် “စိမ်ထည့်ရန်”၊ “နှစ်မြှုပ်ရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ “ဗပ္တိဇို” ကို အဝတ်ကို ဆိုးဆေးတွင်နှစ်ရန်နှင့် ရေဖြည့်ရန် သင်္ဘောတစ်စီးကို နှစ်မြှုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းကို တိုက်ပွဲတွင်ရရှိသော သွေးထွက်ဒဏ်ရာများအတွက် ဥပစာအနေဖြင့်လည်း အသုံးပြုသည်၊ ဥပမာ၊ အက်ရှီလပ်စ်တွင် လူတစ်ဦးကို ဆာဒစ်မြို့၏ အနီရောင်ဆိုးဆေးဖြင့် ဆိုးခြင်း (စာသားအရ “ဗတ္တိဇံပေးခြင်း”) ဟုဖော်ပြသည်။ “ဗပ္တိဇို” သည် အကြွေးတွင်နစ်မွန်းနေသော လူတစ်ဦးအတွက်လည်း အသုံးပြုသည်။

6. Baptized. Gr. baptizō, “to dip,” “to immerse.” Baptizō was used of immersing cloth in dye, and of submerging a vessel in order to fill it with water. It was also used metaphorically of bloody wounds received in a fight, as in Aeschylus of dyeing (literally, “baptizing”) a man in the red dye of Sardis. Baptizō was also used of a man drowning, as it were, in debt.

 

စကားလုံးကိုယ်တိုင်၏ အဓိပ္ပာယ်နှင့် ခရစ်ဝင်ကျမ်းများတွင် ဖော်ပြထားသော အသေးစိတ်အချက်အလက်များသည် ယောဟန်၏ဗတ္တိဇံသည် နှစ်မြှုပ်ခြင်းဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဧဝံဂေလိဆရာယောဟန်သည် ယောဟန်ဗတ္တိဇံသည် “အဲနုန်မြို့အနီး ဆာလိမ်တွင် ဗတ္တိဇံပေးနေသည်၊ အကြောင်းမူကား ထိုနေရာတွင် ရေများစွာရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်” (ယောဟန် ၃:၂၃) ဟု အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ခရစ်ဝင်ကျမ်းရေးသားသူ လေးဦးစလုံးက ယောဟန်၏ဓမ္မအမှု၏ အများစု၊ မဟုတ်လျှင် အားလုံးသည် ယော်ဒန်မြစ်အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (မဿဲ ၃:၆; မာကု ၁:၅, ၉; လုကာ ၃:၃; ယောဟန် ၁:၂၈)။ ယောဟန်သည် နှစ်မြှုပ်ခြင်းဖြင့် ဗတ္တိဇံမပေးခဲ့လျှင် ပါလသတိုင်းရှိ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ရေလုံလောက်စွာ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

The meaning of the word itself, together with specific details of the narrative in the Gospels, makes it clear that John’s baptism was administered by immersion. John the evangelist emphasizes the fact that John the Baptist “was baptizing in Aenon near to Salim, because there was much water there” (John 3:23). Furthermore, all four Gospel writers note that most, if not all, of John’s ministry was carried on in the immediate vicinity of the Jordan River (Matt. 3:6; Mark 1:5, 9; Luke 3:3; John 1:28). Had John not baptized by immersion he would have found sufficient water almost anywhere in Palestine.

 

ခရစ်ယာန်ဗတ္တိဇံသည်လည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်ပုံရသည်၊ အကြောင်းမူကား အီသီယိုးပီးယားအရာရှိ၏ ဗတ္တိဇံဖော်ပြချက်တွင် ဗတ္တိဇံပေးသူနှင့် ဗတ္တိဇံခံသူသည် “ရေထဲသို့ ဆင်းသွားကြပြီး” “ရေထဲမှ တက်လာကြသည်” (တ.စ. ၈:၃၈, ၃၉) ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ရေလောင်းခြင်း သို့မဟုတ် ဖျန်းပက်ခြင်းကို ခွင့်ပြုခဲ့လျှင် အရာရှိသည် “ရေတစ်နေရာသို့ ရောက်လာသည်အထိ” ဗတ္တိဇံခံရန် တောင်းဆိုမည့်အစား ဖိလိပ္ပုအား သူ၏ရေအိုးမှ ရေကို ကမ်းလှမ်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၃၆)။

The same was apparently true also of Christian baptism, for in the description of the baptism of the Ethiopian eunuch it is noted that both the one baptizing and the one baptized “went down … into the water” and came “up out of the water” (Acts 8:38, 39). Had pouring or sprinkling been permissible, the eunuch, instead of waiting until they “came unto a certain water” before requesting baptism (v. 36), might have offered Philip water from his flask.

 

ထို့ပြင် နှစ်မြှုပ်ခြင်းသည်သာ ဗတ္တိဇံထုံးတမ်း၏ သင်္ကေတကို တိကျစွာ ထင်ဟပ်စေသည်။ ရောမ ၆:၃–၁၁ အရ ပေါလုက ခရစ်ယာန်ဗတ္တိဇံသည် သေခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု သွန်သင်သည်။ “ဗတ္တိဇံခံခြင်း” သည် “ခရစ်တော်၏သေခြင်းထဲသို့ ဗတ္တိဇံခံခြင်း” (အခန်းကြီး ၃)၊ “ဗတ္တိဇံဖြင့် သူနှင့်အတူ သေခြင်းထဲသို့ မြှုပ်နှံခြင်း” (အခန်းကြီး ၄)၊ “သူ၏သေခြင်း၏ပုံစံတွင် အတူတကွ စိုက်ပျိုးခြင်း” (အခန်းကြီး ၅)၊ “သူနှင့်အတူ လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခြင်း” (အခန်းကြီး ၆) ဖြစ်သည်ဟု ပေါလုကဆိုသည်။ ထို့နောက် ပေါလုက “ထိုနည်းတူ သင်တို့သည်လည်း အပြစ်အတွက် သေပြီးဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြလော့” (အခန်းကြီး ၁၁) ဟု နိဂုံးချုပ်သည်။ ထင်ရှားစွာ ရေလောင်းခြင်းနှင့် ဖျန်းပက်ခြင်းသည် သေခြင်းနှင့် မြှုပ်နှံခြင်း၏ သင်္ကေတများမဟုတ်ပေ။ ပေါလုသည် ဗတ္တိဇံမှ ထွက်လာခြင်းသည် “သေခြင်းမှ ထမြောက်ခြင်း” (အခန်းကြီး ၄) ကို သင်္ကေတပြုသည်ဟူသော အရေးကြီးသောအချက်ကို ထပ်မံရှင်းလင်းစေသည်။ ထို့ကြောင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ ရေးသားသူများသည် နှစ်မြှုပ်ခြင်းဖြင့် ဗတ္တိဇံပေးခြင်းကိုသာ သိရှိကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

Furthermore, only immersion accurately reflects the symbolism of the baptismal rite. According to Rom. 6:3–11 Paul teaches that Christian baptism represents death. To be “baptized,” Paul says, is to be “baptized into his [Christ’s] death” (v. 3), to be “buried with him by baptism into death” (v. 4), to be “planted together in the likeness of his death” (v. 5), to be “crucified with him” (v. 6). Paul then concludes, “Likewise reckon ye also yourselves to be dead indeed unto sin” (v. 11). Obviously, pouring and sprinkling are not symbols of death and burial. Paul makes his meaning doubly clear by pointing to the important fact that coming forth from baptism symbolizes being “raised up from the dead” (v. 4). It is evident that the writers of the NT knew only of baptism by immersion.

 

ယောဟန်ဗတ္တိဇံသည် ဗတ္တိဇံထုံးတမ်းကို ပထမဆုံးမိတ်ဆက်သူ ဖြစ်မဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရှေးကျမ်းများမှ ထင်ရှားသည်။ ယုဒလူများသည် ယုဒဘာသာသို့ ကူးပြောင်းသူများကို ဗတ္တိဇံပေးခြင်းကို စောစီးစွာ လိုက်နာခဲ့ကြသည်။ ထိုထုံးတမ်းကို မည်သည့်အချိန်တွင် စတင်လက်ခံခဲ့သည်ကို မသေချာသော်လည်း၊ ပထမရာစုနှစ်တွင် ရှမ္မရီနှင့် ဟိလ္လယ်လ်တို့၏ အတွေးအခေါ်များအကြား ထုံးတမ်းဆိုင်ရာ အသေးစိတ်အချက်များသည် အငြင်းပွားမှုတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ထုံးတမ်းသည် ထင်ရှားစွာ ထူထောင်ပြီးဖြစ်သောကြောင့်၊ ကူးပြောင်းသူများ၏ ဗတ္တိဇံသည် ခရစ်ယာန်မတိုင်မီ အချိန်မှ စတင်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ကြည့်ပါ Mishnah Pesahim ၈. ၈, Soncino ထုတ်ဝေမှု၊ တန်မွဒ်၊ စာမျက်နှာ ၄၉၀, ၄၉၁; Talmud Pesaḥim ၉၂အေ, Soncino ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၄၉၁, ၄၉၂; ထို့ပြင် Tosephta Pesahim ၇. ၁၃ နှင့် Jerusalem Talmud Pesahim ၈. ၃၆ဘီ. ၃၁, နှစ်ခုစလုံးကို Strack and Billerbeck, Kommentar zum Neuen Testament, အတွဲ ၁, စာမျက်နှာ ၁၀၃ တွင် ကိုးကားထားသည်။

That John the Baptist was probably not the first to introduce the practice of baptism is evident from ancient sources. The Jews early followed the practice of baptizing proselytes to Judaism. It is not certain when the practice was adopted, but incidental details concerning the procedure were a point of dispute between the school of Shammai and the school of Hillel in the 1st century a.d. Since by that time the practice was apparently already well established, it is highly probable that the baptism of proselytes dates from pre-Christian times. See Mishnah Pesahim 8. 8, Soncino ed. of the Talmud, pp. 490, 491; Talmud Pesaḥim 92a, Soncino ed., pp. 491, 492; see also Tosephta Pesahim 7. 13 and Jerusalem Talmud Pesahim 8. 36b. 31, both cited in Strack and Billerbeck, Kommentar zum Neuen Testament, vol. 1, p. 103.

 

ထို့ပြင် ကူးပြောင်းသူများ၏ ဗတ္တိဇံပုံစံသည် နှစ်မြှုပ်ခြင်းဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ စည်းမျဉ်းများအရ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို ရေဖြင့် ဖုံးအုပ်ရန် လိုအပ်သည် (ကြည့်ပါ Talmud ‘Erubin ၄ဘီ, Soncino ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၂၀; Yebamoth ၄၇အေ, ၄၇ဘီ, Soncino ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၃၁၁, ၃၁၂)။ ကွမ်ရန်နှင့် ကိုင်ရိုတွင် တွေ့ရှိချက်များအရ (စာမျက်နှာ ၅၃, ၅၄, ၉၀-၉၂) ယုဒဘာသာဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုဖြစ်သော အက်ဆီးန်းများသည် ၎င်းတို့၏အပြစ်များကို သင်္ကေတအနေဖြင့် ဆေးကြောရန် နေ့စဉ် နှစ်မြှုပ်ခြင်းဖြင့် ဗတ္တိဇံပေးခဲ့ကြသည်။ ကွမ်ရန်သည် ယောဟန်ဟောပြောရာ “ယုဒယတောကန္တာရ” တွင်ရှိသည်။

It is also well established that the mode of proselyte baptism was immersion. The regulations required that the entire body be covered with water (see Talmud ‘Erubin 4b, Soncino ed., p. 20; Yebamoth 47a, 47b, Soncino ed., pp. 311, 312). Finds at Qumrân and in Cairo (see pp. 53, 54, 90-92) reveal that the Jewish sect known as Essenes baptized themselves daily by immersion, symbolically washing away their sins. Qumrân is in the “wilderness of Judaea,” where John preached.

 

ယောဟန်ထံသို့ တောကန္တာရထဲသို့ စုရုံးလာသော ယုဒလူများသည် ထုံးတမ်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ပြီး ၎င်းကို သင့်လျော်သောလုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ခုအဖြစ် ယူဆကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ယောဟန်ကို မေးခွန်းထုတ်ရန် ဆန်ဟဒ်ရင်မှ စေလွှတ်လိုက်သော ကိုယ်စားလှယ်များပင် ဗတ္တိဇံထုံးတမ်းကိုယ်တိုင်ကို စိန်ခေါ်ခြင်းမပြုဘဲ၊ ယောဟန်၏ထုံးတမ်းကို လုပ်ဆောင်ရန် အခွင့်အာဏာကိုသာ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၁:၁၉–၂၈)။

It is apparent that the Jews who flocked to John in the wilderness understood the meaning of the rite and considered it an appropriate procedure. Even the representatives of the Sanhedrin sent to question John did not challenge the rite of baptism itself, but only John’s authority to perform it (see John 1:19–28).

 

ခရစ်ယာန်ဗတ္တိဇံထုံးတမ်းသည် သင်္ကေတတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို မပေးပို့ကြောင်း ဓမ္မသစ်ကျမ်းတစ်လျှောက် ထင်ရှားသည်။ လူတစ်ဦးသည် ယေရှုခရစ်ကို ယုံကြည်ခြင်း (တ.စ. ၈:၃၇; ကိုးကား ရောမ ၁၀:၉) နှင့် အပြစ်မှ နောင်တရခြင်း (တ.စ. ၂:၃၈; ကိုးကား အခန်းကြီး ၁၉:၁၈) မရှိလျှင် ဗတ္တိဇံသည် သူ့အတွက် တန်ဖိုးမရှိနိုင်ပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဗတ္တိဇံခံသူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ယုံကြည်ခြင်းမရှိလျှင် ထုံးတမ်းတွင် ကယ်တင်နိုင်သောစွမ်းအားမရှိပေ။ ဤအကြောင်းအမျိုးမျိုးနှင့် အခြားသော ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုများမှ ကလေးဗတ္တိဇံသည် ကလေး၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ကလေးသည် ကယ်တင်ခြင်း၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းကို နားလည်နိုင်သော အသက်အရွယ်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ဗတ္တိဇံသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိလာနိုင်သည်။

That the rite of Christian baptism is simply a symbol and does not convey divine grace, is evident throughout the NT. Unless a man believes in Jesus Christ (Acts 8:37; cf. Rom. 10:9) and repents of sin (Acts 2:38; cf. ch. 19:18), baptism can be of no value to him. In other words, there is no saving power in the rite itself, apart from faith in the heart of the one receiving the rite. From these and other considerations it is clear that infant baptism is a meaningless procedure so far as the salvation of the child is concerned. Baptism can become meaningful only when the child is old enough to understand salvation, faith, and repentance.

 

ယုဒလူများသည် ကူးပြောင်းသူများ၏ ဗတ္တိဇံ၏ တရားဝင်မှုကို အသိအမှတ်ပြုသော်လည်း၊ ထိုထုံးတမ်းသည် ယုဒဘာသာသို့ ကူးပြောင်းသော တစ်ပါးအမျိုးသားများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ယောဟန်သည် ယုဒလူများကိုယ်တိုင်—သူတို့၏ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များပင်—ဗတ္တိဇံခံရန် လိုအပ်ခဲ့သည်မှာ သူ၏ဗတ္တိဇံ၏ ထင်ရှားသောအချက်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် သူ၏ဗတ္တိဇံကို ခရစ်တော်က ပေးမည့် ဗတ္တိဇံအတွက် ပြင်ဆင်မှုတစ်ခုသာဟု ယူဆခဲ့သည် (မဿဲ ၃:၁၁)။ ယုဒလူများသည် ယောဟန်၏ဗတ္တိဇံနှင့် ယေရှုခရစ်တော်က ပေးသော သန္တာန်ဝိညာဉ်ဗတ္တိဇံကို လက်ခံခြင်းမပြုလျှင်၊ ၎င်းတို့သည် တစ်ပါးအမျိုးသားများထက် သာလွန်ခြင်းမရှိပေ။ အာဗြဟံမှ ဆင်းသက်လာခြင်းသည် ၎င်းတို့အတွက် အကျိုးမရှိပေ (မဿဲ ၃:၉; ကိုးကား ယောဟန် ၈:၃၃, ၃၉, ၅၃; ရောမ ၁၁:၂၁; ဂလာတိ ၃:၇, ၂၉; ယာကုပ် ၂:၂၁; စသည်ဖြင့်)။

Although the Jews recognized the validity of proselyte baptism, the rite was only for Gentile converts to Judaism. That John required it of the Jews themselves—even of their religious leaders—was the striking aspect of his baptism. Furthermore, he considered his baptism only preparatory to the baptism to be administered by Christ (Matt. 3:11). Unless the Jews accepted John’s baptism and the subsequent baptism of the Holy Spirit by Jesus Christ, they were no better than the heathen. Their descent from Abraham would avail them nothing (Matt. 3:9; cf. John 8:33, 39, 53; Rom. 11:21; Gal. 3:7, 29; James 2:21; etc.).

 

ဝန်ခံခြင်း။ ကျွန်ုပ်တို့ဝန်ခံသောအခါ ဘုရားသခင်သည် ခွင့်လွှတ်တော်မူသည် (၁ ယောဟန် ၁:၉)။ ယောဟန်ဗတ္တိဇံသည် အပြစ်နှင့် မတရားသောလုပ်ရပ်များအားလုံးကို ပြင်းထန်စွာ မုန်းတီးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ရှိသူကို ချီးကျူးရန် သတင်းစကားများ မပို့ပေ။ ၎င်းသည် ထာဝရအသက်အတွက် သေစေနိုင်သည်။ စစ်မှန်သော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု၏ အမှတ်အသားတစ်ခုမှာ အပြစ်အတွက် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် နောင်တရခြင်းနှင့် ၎င်းမှ လှည့်ထွက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူ ဘုရားသခင်ထံမှ သတင်းစကား၏ စစ်မှန်မှု၏ အမှတ်အသားတစ်ခုမှာ ထိုဆက်သွယ်မှုသည် အပြစ်ကို ထောက်ပြပြီး နောင်တရခြင်းနှင့် ဝန်ခံခြင်းကို တောင်းဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှေးခေတ်ပရောဖက်များနှင့် ဤသို့ဖြစ်ခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၁:၁–၂၀; ၅၈:၁; စသည်ဖြင့်)၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်းခေတ်တွင် ဤသို့ဖြစ်ခဲ့သည် (မဿဲ ၃:၇; ၂၃:၁၃–၃၃; ဗျာဒိတ် ၂:၅; ၃:၁၅–၁၈)၊ ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ဤသို့ဖြစ်သည် (၃တီ ၂၅၄)။ ယောဟန်၏ဗတ္တိဇံသည် “နောင်တရခြင်း၏ဗတ္တိဇံ” (မာကု ၁:၄) ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ထင်ရှားသော လက္ခဏာဖြစ်သည်။ ဣသရေလ၏အပြစ်များသည် ၎င်းတို့၏ ပုဂ္ဂိုလိကနှင့် အမျိုးသားဆိုင်ရာ ဒုက္ခများအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၅၉:၁, ၂; ယေရမိ ၅:၂၅; စသည်ဖြင့်)။ ဤဘေးဒုက္ခများမှ ၎င်းတို့သည် လွတ်မြောက်ရန် အချည်းနှီး ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရောမအုပ်ချုပ်မှု၏ ထမ်းပိုးမှ လွတ်မြောက်ရန် တောင့်တပြီး ဆုတောင်းခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့အများစုသည် ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့အတွက် အမှုပြုရန် အပြစ်ကို စခန်းမှ ခွဲထုတ်ရန် လိုအပ်သည်ကို နားမလည်ခဲ့ကြပေ။ ကြည့်ပါ အတွဲ ၄, စာမျက်နှာ ၃၀-၃၃။

Confessing. When we confess, God forgives (1 John 1:9). John the Baptist felt an intense hatred for all kinds of sin and wrongdoing. God never sends messages to flatter the sinner; that would be fatal for eternal life. One of the marks of genuine reformation is sincere repentance of sin and a turning away from it. Similarly, it is one of the marks of the genuineness of a message from God that the communication points out sin and calls for repentance and confession. Thus it was with the prophets of old (see Isa. 1:1–20; 58:1; etc.), thus it was in NT times (Matt. 3:7; 23:13–33; Rev. 2:5; 3:15–18), and thus it is today (3T 254). John’s baptism was a “baptism of repentance” (Mark 1:4); that was its most prominent characteristic. It was the sins of Israel that lay at the root of all their personal and national woes (Isa. 59:1, 2; Jer. 5:25; etc.). From these calamities they sought in vain for deliverance. They longed and prayed for release from the yoke of Rome, but most of them failed to realize that sin had to be separated from the camp before God could work for them. See Vol. IV, pp. 30-33.

 

၇။ ဖာရိရှဲများ။ ဖာရိရှဲများနှင့် ဇဒ္ဒုကဲများအကြောင်း အကျဉ်းချုပ်ကို စာမျက်နှာ ၅၁, ၅၂ တွင် ကြည့်ပါ။

7. Pharisees. For a sketch of the Pharisees and Sadducees see pp. 51, 52.

 

မြွေသားစုများ။ သို့မဟုတ် “မြွေဖြစ်သူများ၏ သားစဉ်မြေးဆက်” သို့မဟုတ် “မြွေသားစုများ”။ ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ဖာရိရှဲများနှင့် ဇဒ္ဒုကဲများကို နှုတ်ဆက်ရာတွင် ဆင်တူသောဘာသာစကားကို အသုံးပြုခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၁၂:၃၄; ၂၃:၃၃)။ ၎င်းတို့သည် အာဗြဟံ၏သားများဖြစ်သည်ဟု မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်ယူခဲ့ကြသော်လည်း၊ “အာဗြဟံ၏အမှုများ” (ယောဟန် ၈:၃၉) ကို မပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ “ဖခင်စာတန်” (အခန်းကြီး ၄၄) ၏ သားများဖြစ်ကြသည်။

Generation of vipers. Or, “offspring of vipers,” or “brood of vipers.” Christ Himself later used almost identical language in addressing the Pharisees and Sadducees (chs. 12:34; 23:33). They prided themselves on being children of Abraham (see on ch. 3:9), but they failed to “do the works of Abraham” (John 8:39), and were therefore children of their “father the devil” (v. 44).

 

 

^{ထွက်ပြေးရန်သတိပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ယောဟန်က လူများကို မက်ဆီယာ၏နိုင်ငံတော်အတွက် တစ်ခုတည်းသော လိုက်လျောညီထွေဖြစ်သော ပြင်ဆင်မှုအဖြစ် နောင်တရရန် တောင်းဆိုခဲ့သော နောင်တကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ရှာဖွေလာခြင်းမဟုတ်သဖြင့်၊ ထိုသို့ဖြစ်နေပါလျှင် သူတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ရောက်လာခဲ့ကြသနည်း။}

^{Warned you to flee. They were not sincerely seeking the repentance to which John called men and women as the only consistent preparation for the kingdom of Messiah, and this being the case, why had they come?}

 

^{အမျက်တော်။ ယောဟန်သည် ဤနေရာတွင် နှုတ်ကပတ်တော်ဖြင့် ခရစ်နှစ် ၇၀ တွင် ရောမတပ်များက ယေရုဆလင်မြို့ကို သိမ်းပိုက်စဉ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဖော်ပြမရနိုင်သော ဝမ်းနည်းဖွယ်မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရှုနေဖွယ်ရှိသည်—ထိုနေ့ရက်များအတွက် ယေရှုသည် ယေရုဆလင်မြို့ရှိ မိန်းမများအား ငိုကြွေးရန် မိန့်တော်မူခဲ့ပြီး (လုကာ ၂၃:၂၇-၂၉)၊ ၎င်းတို့၏တပည့်များအား မြို့မှထွက်ပြေးရန် အကြံပေးခဲ့သည့်နေ့များ (မဿဲ ၂၄:၁၅-၂၁၊ လုကာ ၂၁:၂၀-၂၄)။ သေချာသည်မှာ၊ ထို့ထက်ကျော်လွန်၍ ဘုရားသခင်၏ “အမျက်တော်” ၏ နောက်ဆုံးကြီးမားသော တရားစီရင်ရာနေ့ရှိသေးသည် (ရောမ ၁:၁၈၊ ၂:၅, ၈၊ ၃:၅၊ ၅:၉၊ ဗျာဒိတ် ၆:၁၇ စသည်)။}

^{Wrath. It is possible that, by inspiration, John was here looking forward to those indescribable scenes of woe that accompanied the fall of Jerusalem to the Roman armies in a.d. 70—the days for which Jesus told the women of Jerusalem to weep (Luke 23:27–29), and because of which He counseled His disciples to flee from the city (Matt. 24:15–21; Luke 21:20–24). Of course, beyond is the great day of God’s “wrath,” the last great day of judgment (Rom. 1:18; 2:5, 8; 3:5; 5:9; Rev. 6:17; etc.).}

 

^{၈. ထုတ်ပေးရန်။ အခန်း ၁၀ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း။ ထုတ်ပေးသောအသီးသည် အတွင်းစိတ်သဘောကို ထင်ရှားစေသည် (အခန်း ၇:၂၀၊ အခန်း ၁၂:၃၃ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘဝပြောင်းလဲမှုသည် နှလုံးသန့်စင်ခြင်း၏ စမ်းသပ်မှုဖြစ်သည်။ ယောဟန်၏ဗတ္တိဇံသင်္ကေတသို့ လာရောက်သော ဖာရိရှဲများနှင့် ဆဒ္ဒရှဲများ၏ စိတ်ရင်းမှန်မှုကို သက်သေပြရန်မှာ “နောင်တရ” ဟူသောစကားလုံးတွင် ဖော်ပြထားသော စိတ်နှင့်အကျင့်၏ အခြေခံပြောင်းလဲမှုဖြစ်သည် (အခန်း ၃:၂ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း)။ ကြေညာချက်မျှသာသည် တန်ဖိုးမရှိပေ။}

^{8. Bring forth. See on v. 10. The fruit borne reveals the inner character (ch. 7:20; cf. ch. 12:33). The test of conversion is a transformation in the life. The proof of the sincerity of the Pharisees and Sadducees who came to John’s baptism would be the radical change of mind and conduct implicit in the word “repent” (see on ch. 3:2). Mere profession is worthless.}

 

^{ဘုရားသခင်၏လယ်သမားသည် ၎င်းကိုဝတ်ပြုကြောင်းကြွေးကြော်သူများ၏ဘဝတွင် အကျင့်သီလ၏အသီးအပွင့်များ ရင့်မှည့်လာရန် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည် (လုကာ ၁၃:၆-၉ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် “နောင်တရရန် သင့်လျော်သောအသီး” ဆိုသည်မှာ နောင်တရခြင်း၏ကြေညာချက်နှင့် သင့်လျော်သော သို့မဟုတ် ကိုက်ညီသော အသီးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်တော်၏အသီးဖြစ်သည် (ဂလာတိ ၅:၂၂, ၂၃၊ ၂ပေတရု ၁:၅-၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘဝတွင် ဝိညာဉ်တော်မရှိဘဲ ထိုအသီးကို ထုတ်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ “စပျစ်ပင်” မှလွဲ၍ အသီးထွက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ (ယောဟန် ၁၅:၄, ၅)။}

^{The divine Husbandman waits patiently for the fruit of character to ripen in the lives of those who profess to serve Him (see Luke 13:6–9). But fruit “meet for repentance,” that is, appropriate to or corresponding with a profession of repentance, is the fruit of the Spirit (see Gal. 5:22, 23; 2 Peter 1:5–7), and except for the presence of the Spirit in the life, cannot be brought forth. Apart from “the vine” there can be no fruit bearing (John 15:4, 5).}

 

^{နောင်တရ။ အခန်း ၂ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း။}

^{Repentance. See on v. 2.}

 

^{၉. မတွေးနှင့်။ သို့မဟုတ် “သင်တို့၏စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေးကို စတင်ဖျော်ဖြေမထားနှင့်”။ အရေးကြီးသည်မှာ အာဗြဟံမှဆင်းသက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဘဝတွင် ယုံကြည်ခြင်း၏အသီးဖြစ်သည် (ယောဟန် ၈:၃၉၊ ဂလာတိ ၃:၇, ၂၉)။ ယောဟန်ပြောသော အသီးသည် တစ်ဦးချင်းစီ၏ဘဝတွင် ထုတ်လုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မျိုးဆက်တစ်ခုမှတစ်ခုသို့ အမွေဆက်ခံခြင်းမဟုတ်ပေ (ယေဇကျေလ ၁၄:၁၄, ၁၆၊ ၁၈:၅-၁၃)။ အာဗြဟံမှဆင်းသက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ အာဗြဟံ၏အကျင့်များ—ဝိိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာဆင်းသက်မှု—သည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။}

^{9. Think not. Or, “do not begin to entertain this thought in your minds.” It was the fruit of faith in the life, not descent from Abraham, that mattered (John 8:39; Gal. 3:7, 29). The fruit of which John spoke would have to be produced in the life of each individual, and was not inherited from one generation to the next (Eze. 14:14, 16; 18:5–13). It is not descent from Abraham, but the works of Abraham—spiritual descent—that is essential.}

 

^{အာဗြဟံ။ ဂျူးလူမျိုးများသည် အာဗြဟံမှဆင်းသက်လာခြင်းက ၎င်းတို့ကို အခြားသူများထက် သာလွန်စေသည်ဟု မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ခဲ့ကြသည်။ တယ်လမက်အရ ဂျူးတစ်ဦးတည်းသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ယခင်ကရှိခဲ့သူများနှင့် နောင်လာမည့်သူများအားလုံးထက် တန်ဖိုးရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤဆက်နွယ်မှုကို ယောဟန်နှင့်ယေရှုတို့တောင်းဆိုခဲ့သော နောင်တရခြင်းနှင့် ကောင်းမှုများအတွက် အစားထိုးအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လိုအပ်ချက်များကို မဖြည့်ဆည်းဘဲ ကောင်းမှုဆုလာဘ်များကို လိုချင်ခဲ့ကြပြီး၊ တကယ်တော့ ၎င်းတို့၏အကျင့်များကို အာဗြဟံ၏ယုံကြည်ခြင်းအတွက် အစားထိုးခဲ့ကြသည်။}

^{Abraham. The Jews flattered themselves that descent from Abraham made them better than other men. According to the Talmud, a single Israelite is worth more before God than all the people who have ever been or who shall be. They considered this connection a substitute for the repentance and good works for which John and Jesus called. They wanted the rewards of well-doing without meeting the requirements; in fact, they substituted their works for the faith of Abraham.}

 

^{အာဗြဟံမှဆင်းသက်လာခြင်းသည် ဂျူးလူမျိုးများ၏ ထာဝရဂုဏ်ယူမှုဖြစ်သည် (ယောဟန် ၈:၃၃, ၃၉)။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့ “ထုလုပ်ထားသော” “ကျောက်တုံး” ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၅၁:၁, ၂)။ သို့သော် “ဘုရားသခင်သည် လူကို မျက်နှာသာမပေးဘဲ”၊ “မည်သည့်လူမျိုးတွင်မဆို သူ့ကိုကြောက်ရွံ့ပြီး ဖြောင့်မတ်စွာလုပ်ဆောင်သူသည် သူ့ထံတွင် လက်ခံခံရသည်” (တမန်တော် ၁၀:၃၄, ၃၅)။ အာဗြဟံကို အတုယူသူများသာလျှင် ၎င်းကို ၎င်းတို့၏ဖခင်အဖြစ် တောင်းဆိုခွင့်ရှိသည် (ဂလာတိ ၃:၉)။}

^{Descent from Abraham constituted the perennial boast of the Jews (John 8:33, 39). He was “the rock” whence they were “hewn” (Isa. 51:1, 2). But “God is no respecter of persons,” and “in every nation he that feareth him, and worketh righteousness, is accepted with him” (Acts 10:34, 35). Only those who emulate Abraham may enjoy the privilege of claiming him as their father (Gal. 3:9).}

 

^{ဤကျောက်တုံးများ။ ယော်ဒန်မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျောက်စရစ်များနှင့် ကျောက်တုံးများ ပေါများစွာ ရှိနေသည်။}

^{These stones. Pebbles and rocks lay in profusion along the banks of the Jordan.}

 

^{သားများ။ ယောဟန်ဘတ္တိဇံဟောပြောခဲ့သော အာရမိဘာသာစကားတွင် “ကျောက်တုံး” ကို ’abenin ဟုခေါ်ပြီး၊ “သားများ” ကို benin, berin, သို့မဟုတ် banim ဟုခေါ်သည့် စကားလုံးကစားမှုတစ်ခုရှိသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ယေရှုသည် ဆင်တူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အသုံးအနှုန်းကို အသုံးပြုခဲ့သည် (လုကာ ၁၉:၄၀)။ ယောဟန်သည် ဖာရိရှဲများနှင့် ဆဒ္ဒရှဲများ၏ ကျောက်သဖွယ်နှလုံးများကို ၎င်းတို့ကြွေးကြော်ထားသော ဖခင်၏ ဝိညာဉ်ရေးသားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန်ထက် ဘုရားသခင်အတွက် အာဗြဟံ၏သားများကို ကျောက်တုံးများမှ ပေါက်ဖွားစေရန် ပိုမိုလွယ်ကူမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ၎င်းသည် ဤခေါင်းဆောင်များသည် မရှိမဖြစ်မဟုတ်ကြောင်း၊ ဘုရားသခင်သည် ကျောက်တုံးများကို လူသားများအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။}

^{Children. In the Aramaic, in which John the Baptist spoke, there is a play on words—“stones” being ’abenin, and “children,” represented either by benin, berin, or banim. Later Jesus used an expression of similar significance (Luke 19:40). Possibly, John means that it would be easier for God to raise up children to Abraham from the stones than to turn the stony hearts of the Pharisees and Sadducees into spiritual children of their professed father. Or he may simply mean that these leaders were not indispensable, and that God could replace them by turning the stones into human beings.}

 

^{၁၀. ပုဆိန်။ တရားစီရင်ခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။}

^{10. The axe. A symbol of judgment.}

 

^{ထားရှိသည်။ အဓိပ္ပာယ်မှာ ပုဆိန်ကို အသုံးပြုရန်အဆင်သင့်ထားရှိထားခြင်းဖြစ်သည်။ မကြာမီအသုံးပြုတော့မည်ဟု ဆိုလိုသည်။}

^{Laid unto. The meaning seems to be that the ax is placed there ready for action. The implication is that it is soon to be used.}

 

^{သစ်ပင်တိုင်း။ သစ်ပင်များကို ဓမ္မဟောင်းတွင် လူများကို ကိုယ်စားပြုသင်္ကေတအဖြစ် မကြာခဏအသုံးပြုသည် (ယေဇကျေလ ၁၇:၂၂-၂၄၊ ဆာလံ ၁:၃ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယောဟန်၏ပရိသတ်များသည် ၎င်းပြောသောအကြောင်းကို အပြည့်အဝနားလည်ခဲ့ကြသည်။ ယောဟန်ကဲ့သို့ပင် ခရစ်တော်သည် အစ္စရေးလူမျိုးကို ကိုယ်စားပြုရန် သစ်ပင်တစ်ပင်ကို အသုံးပြုခဲ့သည် (လုကာ ၁၃:၆-၉၊ မဿဲ ၂၁:၁၉, ၂၀)။}

^{Every tree. Trees are often used in the OT as symbols of people (see Eze. 17:22–24; cf. Ps. 1:3), and John’s hearers fully understood whereof he spoke. Like John, Christ used a tree to represent the people of Israel (Luke 13:6–9; Matt. 21:19, 20).}

 

^{မထုတ်ပေးနိုင်သော။ လုကာ ၁၃:၆-၉ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း။ ဟေရှာယသည် “သိုးစပျစ်သီးများ” သာထွက်ရှိသော စပျစ်ဥယျာဉ်သင်္ကေတအောက်တွင် ဘုရားသခင်၏လူများအတွက် နူးညံ့သောဂရုစိုက်မှုနှင့် “စပျစ်သီးများ” ထုတ်ပေးရန် ပျက်ကွက်မှုကြောင့် ၎င်းတို့၏ လုံးဝပယ်ရှားခံရမှုကို ပုံဖော်ခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၅:၁-၇၊ မဿဲ ၂၁:၃၃-၄၁ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။}

^{Bringeth not forth. See on Luke 13:6–9. Under the symbol of a vineyard that produced nothing but “wild grapes,” Isaiah had pictured the tender care of God for His people and their utter rejection for failing to “bring forth grapes” (Isa. 5:1–7; cf. Matt. 21:33–41).}

 

^{ကောင်းသောအသီး။ ကောင်းသောလူတစ်ဦးသာလျှင် ကောင်းသောအကျင့်များကို စိုက်ပျိုးနိုင်ပြီး၊ ၎င်းမှ ကောင်းသောအကျင့်သီလကို ရိတ်သိမ်းနိုင်သည် (ဂလာတိ ၅:၂၂, ၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။}

^{Good fruit. Only a good man can grow a crop of good habits, from which there may be harvested a good character (see Gal. 5:22, 23).}

 

^{ခုတ်လှဲခြင်း။ ဟေရှာယ၏ သိုးစပျစ်သီးပုံဥပမာ (ဟေရှာယ ၅:၁-၇) နှင့် ယေရှု၏ အသီးမသီးသော သင်္ဘောသဖန်းပင်ပုံဥပမာ (လုကာ ၁၃:၆-၉) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ယေရှု၏ပုံဥပမာတွင် ဘုရားသခင်သည် စိတ်ရှည်သည်းခံသူဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ကရုဏာတော်ကမ်းလှမ်းမှုများကို တန်ဖိုးမထားပါက နောက်ဆုံးတွင် ရုပ်သိမ်းခံရမည်ဖြစ်သည်။ ဂျူးလူမျိုးသည် ၎င်း၏ကရုဏာနေ့ကို လက်တွေ့အားဖြင့် ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး၊ ပယ်ရှားခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။ တွဲလေးပါ၊ စာမျက်နှာ ၃၀-၃၆ ကိုကြည့်ပါ။}

^{Hewn down. Compare Isaiah’s parable of the wild grapes (Isa. 5:1–7) and Christ’s parable of the Barren Fig Tree (Luke 13:6–9). Implicit in Jesus’ parable is the fact that God is long-suffering, but that if His offers of mercy are not appreciated, they are eventually withdrawn. The Jewish nation had practically outlived its day of mercy, and was about to be rejected. See Vol. IV, pp. 30-36.}

 

^{မီးထဲသို့ပစ်ချခြင်း။ ဂျူးစာပေများတွင် “မီး” သည် နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်း၏ ထူးခြားသောအချက်ဖြစ်သည်။}

^{Cast into the fire. In Jewish literature “fire” was a distinguishing feature of the final judgment.}

 

^{၁၁. ရေဖြင့်။ ယောဟန်သည် ၎င်း၏ဗတ္တိဇံသည် ခရစ်တော်၏အမှုအတွက် ပြင်ဆင်မှုသာဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ခဲ့သည်။}

^{11. With water. John shows clearly that he understood his baptism to be only preparatory to the work of Christ.}

 

^{လာမည့်သူ။ ယောဟန်သည် သခင်ဘုရား၏လာရောက်မှုကို ကြေညာသော တမန်တော်အဖြစ် ၎င်း၏တာဝန်ကို ပြောကြားခဲ့ပြီးဖြစ်သည် (အခန်း ၃)။ “လာမည့်သူ” သို့မဟုတ် “လာသောသူ” သည် မက်ဆီယာအတွက် ဂျူးလူမျိုးများ၏ ဘုံအသုံးအနှုန်းဖြစ်သည်။}

^{He that cometh. John had already spoken of his own task as that of a herald announcing the coming of the Lord (v. 3). “He that cometh,” or “the coming One,” was common Jewish phraseology for the Messiah.}

 

^{ကျွန်ုပ်နောက်မှ။ ဆိုလိုသည်မှာ အချိန်အရ နောက်မှဖြစ်သည်။ ယောဟန်သည် သခင်ဘုရား၏ “မျက်နှာရှေ့” တွင် စေလွှတ်ခံရသော “တမန်တော်” ဖြစ်သည် (မာကု ၁:၂)။}

^{After me. That is, in point of time. John was the “messenger” sent “before” the “face” of the Lord (Mark 1:2).}

 

^{ကျွန်ုပ်ထက် ပိုမိုအားကြီးသူ။ ယောဟန်သည် ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ “သူသည် တိုးပွားရမည်၊ ကျွန်ုပ်သည် လျော့နည်းရမည်” ဟု နောက်ပိုင်းတွင် သက်သေခံခဲ့သည် (ယောဟန် ၃:၃၀)။ ယောဟန်၏ဟောပြောချက်သည် အင်အားပြည့်ဝလှသဖြင့် လူများစွာက ၎င်းကို မက်ဆီယာဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ နိုင်ငံ၏ခေါင်းဆောင်များပင် ဤမေးခွန်းကို အလေးအနက်စဉ်းစားရန် အတင်းအကြပ်လုပ်ခံခဲ့ရသည် (ယောဟန် ၁:၁၉, ၂၀)။ ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်က ယောဟန်နှင့်ပတ်သက်၍ “ယောဟန်ဘတ္တိဇံထက် သာလွန်သူတစ်ဦးမျှ မပေါ်ပေါက်ခဲ့” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (မဿဲ ၁၁:၁၁)။ ဤလူထုချီးကျူးမှုရှိသော်လည်း ယောဟန်သည် ၎င်း၏ထက် “အားကြီးသူ” ဖြစ်မည့်သူနှင့် ၎င်း၏ဆက်နွယ်မှုကို စစ်မှန်သောအမြင်ဖြင့် အမြဲထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ အောင်မြင်မှုနှင့် လူကြိုက်များမှုရရှိသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချထားနိုင်သောသူသည် မင်္ဂလာရှိသည်။}

^{Mightier than I. John later testified concerning Christ, “He must increase, but I must decrease” (John 3:30). John’s preaching was so filled with power that many of the people believed him to be the Messiah. Even the leaders of the nation were forced to consider the question seriously (John 1:19, 20). Christ Himself said of John that there “hath not risen a greater than John the Baptist” (Matt. 11:11). Despite this public acclaim John ever maintained a true sense of his relationship to the One who was to be “mightier than” he. Blessed is the man who meets with success and popularity, yet remains humble in his own eyes!}

 

^{ဖိနပ်။ ဂရိဘာသာစကားတွင် hupodēmata ဟုခေါ်ပြီး၊ စာသားအရ “အောက်တွင်ချည်နှောင်ထားသောအရာ” ဖြစ်သည်။ ဤ “ဖိနပ်” များသည် ခြေဖဝါးအောက်တွင် ကြိုးဖြင့်ချည်နှောင်ထားသော ခြေဖဝါးဖိနပ်များဖြစ်ပြီး၊ တကယ်တော့ “ခြေနင်းဖိနပ်” များဖြစ်သည်။}

^{Shoes. Gr. hupodēmata, literally, “things bound underneath.” These “shoes” were soles bound under the foot with straps, actually “sandals.”}

 

^{ရောမလူမျိုးများသည် ဖိနပ်များဝတ်ဆင်ခဲ့သော်လည်း ဂျူးလူမျိုးများကမူ မဝတ်ဆင်ခဲ့ကြပေ။}

^{The Romans, but not the Jews, wore shoes.}

 

^{ထမ်းရန်မထိုက်တန်။ လုကာအရ “ဖြည်ရန်မထိုက်တန်” (အခန်း ၃:၁၆)။ မဿဲ၏အသုံးအနှုန်းသည် ဖိနပ်ကို ချွတ်ယူခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဂျူးလူမျိုးများအတွက် ဖိနပ်သည် လူ၏အဝတ်အစားအနက် အနိမ့်ဆုံးအပိုင်းဖြစ်သည်။ “ဧဒုံပေါ်သို့ ငါ၏ဖိနပ်ကို ပစ်ထုတ်မည်” (ဆာလံ ၆၀:၈၊ ၁၀၈:၉) ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည် လုံးဝမထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် မောရှေသည် ၎င်း၏ဖိနပ်ကို ချွတ်ရန် အမိန့်ပေးခံခဲ့ရသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃:၅)။ ဆင်းရဲသူများကို ဖိနပ်တစ်စုံအတွက် ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားခြင်း (အာမုတ် ၂:၆၊ ၈:၆) သည် ၎င်းတို့အပေါ် အနိမ့်ဆုံးတန်ဖိုးသတ်မှတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဖိနပ်ကို “ဖြည်ခြင်း” သို့မဟုတ် “ယူဆောင်သွားခြင်း” သည် ကျွန်တစ်ဦး၏ အနိမ့်ဆုံးအလုပ်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်အတွက် ဤဝန်ဆောင်မှုကိုပင် ဆောင်ရွက်ရန် မိမိကိုယ်ကို မထိုက်တန်ကြောင်း ယောဟန်က အတည်ပြုပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို ကျွန်တစ်ဦး၏အဆင့်အောက်တွင် ထားရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ယောဟန်က “သူ၏ကျွန်ဖြစ်ရန်ပင် မထိုက်တန်ပါ” ဟု ပြောသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ ကြီးမြတ်သောဆရာတစ်ဦး၏နောက်လိုက်များသည် ၎င်းအတွက် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဝန်ဆောင်မှုများစွာကို ဆောင်ရွက်ရန် မျှော်လင့်ခံရသော်လည်း၊ ရဗ္ဗိအဆိုအရ “ကျွန်တစ်ဦးက ၎င်း၏သခင်အတွက် ဆောင်ရွက်ရမည့် ဝန်ဆောင်မှုအားလုံးကို ကျောင်းသားတစ်ဦးသည် ၎င်း၏ဆရာအတွက် ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဖိနပ်ချွတ်ခြင်းမှလွဲ၍” (တယ်လမက် Kethuboth ၉၆a, Soncino ed., p. ၆၁၀)။}

^{Not worthy to bear. According to Luke, “not worthy to unloose” (ch. 3:16). Matthew’s phrase means to take off the sandal. To the Jews a shoe was the humblest part of man’s clothing. The expression “over Edom will I cast out my shoe” (Ps. 60:8; 108:9) was expressive of utter disdain. In the presence of God, Moses was commanded to remove his shoes (Ex. 3:5). To buy or sell the needy for a pair of shoes (Amos 2:6; 8:6) was to put the lowest possible price upon them. To “unloose” the shoes or to “bear” them away was the menial work of a slave. In affirming his own unworthiness to perform even this service for Christ, John was placing himself below the level of a slave. It was as if John had said, “whose slave I am unworthy to be.” The followers of a great teacher were expected to perform many personal services for him, but according to a rabbinical saying, “All manner of service that a slave must render to his master a student must render to his teacher, except that of taking off his shoe” (Talmud Kethuboth 96a, Soncino ed., p. 610).}

 

^{သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်။ သို့မဟုတ် “သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်”။ ဂျူးလူမျိုးများသည် ဤဝေါဟာရနှင့် ရင်းနှီးခဲ့ကြသည်။ ဒါဝိဒ်သည် “သင်၏သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်ကို ကျွန်ုပ်ထံမှ မယူပါနှင့်” ဟု ဆုတောင်းခဲ့သည် (ဆာလံ ၅၁:၁၁)။ ဟေရှာယသည် အစ္စရေးသည် ဘုရားသခင်၏ “သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်” ကို “စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့” သည်ဟု ဖော်ပြခဲ့ပြီး (ဟေရှာယ ၆၃:၁၀, ၁၁)၊ မက်ဆီယာအပေါ်တွင် ရပ်တည်မည့် “သခင်ဘုရား၏ဝိညာဉ်” ကို ရည်ညွှန်းခဲ့သည် (အခန်း ၆၁:၁)။ ယောဟန်သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်ဖြင့် ဗတ္တိဇံပေးခြင်းကို အလေးထားပုံမရပေ (တမန်တော် ၁၉:၂-၆)။ ဤအသုံးအနှုန်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို မဿဲ ၁:၁၈ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ။}

^{Holy Ghost. Or, “Holy Spirit.” The Jews were familiar with this term. David had prayed, “Take not thy holy spirit from me” (Ps. 51:11). Isaiah stated that Israel “vexed” God’s “holy Spirit” (Isa. 63:10, 11), and referred to “the Spirit of the Lord God” that was to rest upon the Messiah (ch. 61:1). John seems not to have emphasized baptism with the Holy Spirit (Acts 19:2–6). For the meaning of this expression see on Matt. 1:18.}

 

^{မီး။ မီးနှင့်ရေသည် သဘာဝသန့်စင်ပေးသည့် အကြီးကျယ်ဆုံးအချက်နှစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ နှလုံးသန့်စင်မှုကို ကိုယ်စားပြုရန် နှစ်ခုစလုံးကို အသုံးပြုရန် သင့်လျော်သည်။ အလားတူပင်၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်သည် ဤကမ္ဘာကို အပြစ်နှင့် အပြစ်သားများမှ သန့်စင်ပေးခဲ့သည့် သို့မဟုတ် သန့်စင်ပေးမည့် နည်းလမ်းနှစ်ခုဖြစ်သည် (၂ပေတရု ၃:၅-၇)။ လူများသည် အပြစ်ကို စွဲမြဲစွာ တွယ်ကပ်ထားပါက၊ ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းနှင့်အတူ မီးလောင်ကျွမ်းခံရမည်ဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်ကာလတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အား ယခုအခါ သန့်စင်မှုအမှုကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခွင့်ပြုခြင်းသည် မည်မျှပို၍ကောင်းသနည်း။ လူတစ်ဦးသည် အပြစ်မှ သန့်စင်ခံရမည်ဖြစ်သည် သို့မဟုတ် ၎င်းနှင့်အတူ သန့်စင်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ပေါလုက “မီးသည် လူတိုင်း၏အမှုကို စမ်းသပ်မည်” ဟု ဆိုခဲ့သည် (၁ကောရိန္တု ၃:၁၃)။}

^{Fire. Fire and water are two great natural purifying agencies, and it is appropriate that both should be used to represent the regeneration of the heart. In a similar way, they are the two agencies by means of which God has purified, or will purify, this earth from sin and sinners (2 Peter 3:5–7). If men persistently cling to sin, they must eventually be consumed with it; how much better it is to permit the Holy Spirit to carry forward the purifying work now, while probation still lingers! A man will be either purged of sin or purged along with it. Paul said, “Fire shall try every man’s work” (1 Cor. 3:13).}

 

^{ခရစ်တော်သည် မီးဖြင့် ဗတ္တိဇံပေးမည့်အဓိပ္ပာယ်သည် မသေချာပေ။ ဤထုတ်ပြန်ချက်သည် တပည့်များသည် မီးသင်္ကေတအောက်တွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ဗတ္တိဇံခံရသည့် ပင်တိကုတ္တေနေ့သို့ ညွှန်ပြခြင်းဖြစ်နိုင်သည် (တမန်တော် ၂:၃, ၄)။ ထပ်မံ၍၊ ၎င်းသည် နောက်ဆုံးနေ့၏မီးများကို ရည်ညွှန်းခមဒါဝစ်ပုံများကို နှိုင်းယှဉ်ပါ (မဿဲ ၃:၁၂ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း)။ ၎င်းသည် နှလုံးသန့်စင်ပေးသည့် ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ်၊ ၎င်းသည် ပေတရုပြောသော ခရစ်ယာန်များကို စမ်းသပ်သည့် မီးလှုံသောဒုက္ခများကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်နိုင်သည် (၁ပေတရု ၄:၁၂၊ လုကာ ၁၂:၄၉, ၅၀ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယောဟန်ဘတ္တိဇံ၏စကားများသည် မီးနှင့်ပတ်သက်သော သမ္မာကျမ်းစာ၏သင်္ကေတများထက် ပိုမိုသောအဓိပ္ပာယ်များကို ထည့်သွင်းဖော်ပြထားပေမည်။}

^{The sense in which Christ was to baptize with fire is not certain. This statement may have pointed forward to Pentecost, when the disciples were baptized with the Holy Ghost under the symbol of fire (Acts 2:3, 4). Again, it may refer to the fires of the last day, as may be implied by the parallel nature of Matt. 3:12 (see on v. 12). It may refer to the grace of God purifying the soul. Or, again, it may refer to the fiery trials that Peter speaks of as testing the Christian (1 Peter 4:12; cf. Luke 12:49, 50). Perhaps the words of John the Baptist include more than one aspect of the Bible symbolism relating to fire.}

 

^{၁၂. လှည်း။ ဂရိဘာသာစကားတွင် ptuon ဟုခေါ်ပြီး၊ စပါးကို ရိတ်သိမ်းရာနေရာမှ လှည့်ပတ်ပြီး ဖွဲမှ ရှင်းလင်းရန် လေထဲသို့ပစ်တင်ရာတွင် အသုံးပြုသော “စပါးလှည်း” ဖြစ်သည် (ရုသ ၃:၂ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း)။ စပါးသည် ရိတ်သိမ်းရာနေရာသို့ ပြန်ကျလာပြီး၊ ဖွဲသည် တစ်ဖက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မီးရှို့ဖျက်ဆီးခံရသည်။}

^{12. Fan. Gr. ptuon, a “winnowing shovel” with which grain was lifted from the threshing floor and thrown against the wind to clear it of chaff (see on Ruth 3:2). The grain would fall back to the floor, and the chaff would be blown off to one side, and eventually burned.}

 

^{စင်ကြယ်စွာရှင်းလင်းရန်။ ဂရိဘာသာစကားတွင် diakatharizō ဟုခေါ်ပြီး၊ “စင်ကြယ်စွာရှင်းလင်းရန်”၊ “အဆုံးမှအဆုံးသို့ သန့်စင်ရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ “စင်ကြယ်စွာ” သည် “အပြည့်အဝ” ၏ ခေတ်မမီသောပုံစံဖြစ်သည်။ ဤဥပမာသည် လယ်သမားတစ်ဦးသည် ၎င်း၏ရိတ်သိမ်းရာနေရာ၏ တစ်ဖက်မှစတင်ပြီး စနစ်တကျတစ်ဖက်သို့ ဆက်လက်ဆောင်ရွက်သည့်ပုံဖြစ်သည်။}

^{Thoroughly purge. Gr. diakatharizō, “to cleanse thoroughly, completely,” or “to cleanse from end to end.” “Thoroughly” is an obsolete form of the word “thoroughly.” The illustration is that of a farmer beginning at one side of his threshing floor and proceeding systematically across it to the other side.}

 

^{၎င်း၏ဂျုံကိုစုဆောင်းရန်။ ဖြောင့်မတ်သူများကို ဆိုးသွမ်းသူများမှ ခွဲထုတ်သည့်လုပ်ငန်းစဉ်သည် “လောက၏အဆုံး” တွင် ဖြစ်ပေါ်သည် (အခန်း ၁၃:၃၀, ၃၉-၄၃, ၄၉, ၅၀ ကိုကြည့်ပါ)။}

^{Gather his wheat. The process of separating the righteous from the wicked takes place at the “end of the world” (see ch. 13:30, 39–43, 49, 50).}

 

^{စပါးကျီ။ သို့မဟုတ် “ဂျုံသိုလှောင်ရာ”။}

^{Garner. Or, “granary.”}

 

^{ဖွဲကိုမီးရှို့ဖျက်ဆီးရန်။ ဂျူဒါးလယ်သမားများသည် ဂျုံကို လုံခြုံစွာသိမ်းဆည်းပြီးနောက် မကြာခဏပြုလုပ်သည့်အတိုင်း။ ဆာလံ ၁:၄ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း နှိုင်းယှဉ်ပါ။}

^{Burn up the chaff. As was frequently done by the Judean farmer once the wheat had been safely stored away. Compare on Ps. 1:4.}

 

^{မငြှိမ်းနိုင်သော။ ဂရိဘာသာစကားတွင် asbestos ဟုခေါ်ပြီး၊ “မငြှိမ်းနိုင်သော”၊ “ငြှိမ်းမရနိုင်သော” သို့မဟုတ် “မငြှိမ်းနိုင်သော” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ယောဟန်ဘတ္တိဇံသည် ၎င်း၏သတင်းစကားကို မာလခီ၏စကားများအပေါ် အခြေခံခဲ့ဖွယ်ရှိသည် (အခန်း ၃:၁-၃၊ ၄၊ မာကု ၁:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်သည် ယောဟန်သည် မာလခီ၏ခန့်မှန်းချက်ကို ဖြည့်ဆည်းခဲ့သည်ဟု အတိအလင်းဖော်ပြခဲ့သည် (မာလခီ ၄:၅၊ မဿဲ ၁၁:၁၄၊ ၁၇:၁၂ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယောဟန်သည် “မငြှိမ်းနိုင်သောမီး” အကြောင်းပြောသောအခါ၊ သခင်ဘုရား၏နေ့သည် “မီးဖိုကဲ့သို့လောင်ကျွမ်းမည်” ဟူသော မာလခီ ၄:၁ ၏စကားများကို စိတ်ထဲရှိခဲ့ပေမည်။ ထိုနေ့တွင် ဆိုးသွမ်းသူများအားလုံးသည် “ဖွဲခြံ” ဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ မာလခီက ဆက်လက်ဖော်ပြသည်မှာ၊ ထိုကြီးမားသောနေ့၏မီးသည် “အမြစ်မရှိ၊ အကိုင်းမရှိ” သောနည်းဖြင့် ၎င်းတို့ကို “လောင်ကျွမ်းစေမည်” (အခန်း ၄:၁၊ အခန်း ၃:၂, ၃ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။ ဂျိုးဇီဖပ်စ် War ii. ၁၇.၆ [၄၂၅] ကိုကြည့်ပါ။}

^{Unquenchable. Gr. asbestos, “inextinguishable,” “not quenchable,” or “unquenched.” Doubtless John the Baptist based his message on the words of Malachi (ch. 3:1–3; 4; see Mark 1:2). Christ specifically stated that John fulfilled the prediction of Malachi (Mal. 4:5; cf. Matt. 11:14; 17:12). When John spoke of “unquenchable fire” he may have had in mind the words of Mal. 4:1, concerning the day of the Lord, “that shall burn as an oven,” when all the wicked will “be stubble.” The fire of that great day, Malachi continues, would “burn them up” so completely that “neither root nor branch” would remain (ch. 4:1; see also ch. 3:2, 3). See Josephus War ii. 17.6 [425].}

 

^{ဆိုးသွမ်းသူများသည် ထာဝရလောင်ကျွမ်းနေသည့်မီးထဲတွင် အဆုံးမရှိညှဉ်းပန်းခံရမည်ဟူသော အယူအဆကို ဖော်ပြခြင်းမပြုဘဲ၊ ကျမ်းစာများသည် ဆိုးသွမ်းသူများသည် ၎င်းတို့မှ ဘာမှမကျန်ရှိစေရန် လုံးဝမီးလောင်ကျွမ်းခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ထာဝရလောင်ကျွမ်းနေသော ငရဲမီးအယူအဆသည် နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ဘုရားသခင်၏သဘောသဘာဝနှင့် မရင်းနှီးပေ။ ကျမ်းစာများသည် ဆိုဒုံနှင့်ဂျူမောရာမြို့များသည် “ထာဝရမီး၏ဒဏ်ခံရမှုကို ဥပမာအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်” ဟု ဆိုသည် (ယုဒ ၇၊ ၂ပေတရု ၂:၆ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် ထိုဆိုးသွမ်းသောမြို့များကို လောင်ကျွမ်းစေသောမီးများသည် လွန်ခဲ့သောကာလက ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ လောင်ကျွမ်းနေခြင်းမရှိပေ။ သို့သော်လည်း ထိုမြို့များသည် နောက်ဆုံးကြီးမားသောနေ့၏မီးများကဲ့သို့ ဥပမာအဖြစ် ပေးထားသည်။}

^{Far from conveying the idea of a fire that burns eternally in which the wicked are endlessly tormented, the Scriptures emphasize the fact that the wicked are to be burned up so completely that nothing will be left of them. The idea of an eternally burning hell fire is foreign to the Inspired Word, as it is to the character of God. The Scriptures state concerning Sodom and Gomorrah that they are “set forth for an example, suffering the vengeance of eternal fire” (Jude 7; cf. 2 Peter 2:6). But the fires that consumed those wicked cities went out long ago; they are not burning today. Yet those cities are given as an “example” of what the fires of the last great day will be like.}

 

^{အလားတူပင်၊ ယေရမိသည် ဘုရားသခင်သည် ယေရုဆလင်မြို့၏တံခါးများတွင် မီးတစ်ခုကို ညှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် မြို့၏နန်းတော်များကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေမည်ဖြစ်ပြီး “မငြှိမ်းနိုင်မည်” ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည် (ယေရမိ ၁၇:၂၇)။ ၎င်းသည် ဘီစီ ၅၈၆ တွင် နဘုကဒ်နေဇာက မြို့ကိုသိမ်းပိုက်သောအခါ စာသားအတိုင်း ပြည့်စုံခဲ့သည် (ယေရမိ ၅၂:၁၂, ၁၃၊ နေဟမိ ၁:၃ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုမီးသည် ယခုအခါ လောင်ကျွမ်းနေခြင်းမရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဂျူဒါးရိတ်သိမ်းရာနေရာမှ ဖွဲသည် လုံးဝမီးလောင်ကျွမ်းပြီး ပြာများသာကျန်ရှိသည့်နည်းတူ၊ ဆိုးသွမ်းသူများသည် နောက်ဆုံးကြီးမားသောနေ့တွင် “မငြှိမ်းနိုင်သောမီး” ဖြင့် ၎င်းတို့၏ပြာများသာကျန်ရှိသည်အထိ လောင်ကျွမ်းခံရမည်ဖြစ်သည် (မာလခီ ၄:၃)။ အပြစ်၏အခကြေးငွေသည် သေခြင်းဖြစ်သည် (ရောမ ၆:၂၃)၊ ထာဝရသေခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏လက်စားချေမှုဖြင့် ဘယ်သောအခါမျှမငြှိမ်းသည့်မီးထဲတွင် အံ့ဖွယ်ထိန်းသိမ်းထားသော ထာဝရအသက်မဟုတ်ပေ။ ဖြောင့်မတ်သူများသည် ထာဝရအသက်ကို ကတိပေးခံရသည် (ရောမ ၂:၇)၊ ဆိုးသွမ်းသူများ၏သေခြင်းသည် ဖြောင့်မတ်သူများ၏အသက်နှင့်အတူ ထာဝရတည်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ ၆၆:၂၄ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ။}

^{In a similar way, Jeremiah predicted that God would kindle a fire in the gates of Jerusalem that would consume even the palaces of the city, and “not be quenched” (Jer. 17:27). This was literally fulfilled a few years later when Nebuchadnezzar took the city, in 586 b.c. (Jer. 52:12, 13; cf. Neh. 1:3). Quite obviously the fire is not burning today. As chaff from a Judean threshing floor was utterly consumed, and nothing but ashes remained, so the wicked will be burned with “unquenchable fire” on the last great day until nothing but their ashes remain (Mal. 4:3). The wages of sin is death (Rom. 6:23), eternal death, not eternal life miraculously preserved by a vengeful God, in the midst of fire that never goes out. The righteous are promised eternal life (Rom. 2:7), and the death of the wicked will be as permanent as the life of the righteous. See on Isa. 66:24.}

 

^{၁၃။ ထိုအခါ ယေရှုသည် ရောက်လာတော်မူ၏။ [ဗတ္တိဇံ၊ မဿဲ ၃:၁၃–၁၇ = မာကု ၁:၉–၁၁ = လုကာ ၃:၂၁–၂၃ခ။ အဓိကမှတ်ချက်။ မဿဲနှင့်လုကာ။ အစောပိုင်းဓမ္မဆရာလုပ်ငန်းနှင့် ဗတ္တိဇံမှ ပထမနှစ်ကျမ်းဖွင့်ပွဲအထိ၊ လုကာ၏အချိန်စဉ်မှတ်တမ်း၊ ဟေရုဒ်မင်းဆက်များ၏အုပ်ချုပ်မှုများကို ကြည့်ပါ။] ယခုအခါ အေဒီ ၂၇ ၏ ဆောင်းဦးကာလဖြစ်ပြီး၊ ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်သည် ခြောက်လခန့် တရားဟောခဲ့ပြီဖြစ်သည် (မဿဲ ၃:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆောင်းဦးသည် အရေးကြီးသောပွဲတော်သုံးခု၏ အချိန်ဖြစ်သည်။ (၁) ရို့ရှ်ဟာရှာနာ သို့မဟုတ် တံပိုးမှုတ်ပွဲ (အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၇၀၉၊ လေဝီ ၂၃:၂၄၊ တောလည်ရာ ၂၉:၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ (၂) ယုံကပူရ်၊ အပြစ်ဖြေရာနေ့ (အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၇၀၅၊ ၇၀၆၊ ၇၁၀၊ ထွက်မြောက်ရာ ၃၀:၁၀၊ လေဝီ ၁၆ ကိုကြည့်ပါ)၊ (၃) တဲတော်ပွဲ (အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၇၁၀၊ ထွက်မြောက်ရာ ၂၃:၁၆၊ လေဝီ ၂၃:၃၄ ကိုကြည့်ပါ)။ တတိယပွဲတော်တွင် ယောက်ျားအားလုံးသည် ယေရုဆလင်မြို့တွင် ထာဝရဘုရားရှေ့မှာ ပေါ်ထွက်ရန် မျှော်လင့်ခံရသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၃:၁၄–၁၇)။ ခရစ်တော်၏ ဗတ္တိဇံသည် ဆောင်းဦးကာလတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သောကြောင့်၊ ၎င်းသည် ဤပွဲတော်ရာသီတွင် ယေရုဆလင်မြို့သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည်ဟု ယူဆရန် သင့်လျော်သည်။ ဂလီလဲမှ ယေရုဆလင်သို့ ခရီးသွားသော ယုဒလူမျိုးများသည် မကြာခဏ ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်းကို ဖြတ်သန်းသွားလေ့ရှိသည် (လုကာ ၂:၄၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အကယ်၍ ယေရှုသည် ဤလမ်းကြောင်းကို ယေရုဆလင်သို့ ခရီးသွားရာတွင် အသုံးပြုခဲ့ပါက၊ ယောဟန်သည် ဗတ္တိဇံပေးနေသော ယေရိခေါမြို့ပြည်တွင်း ဘယ်သာဘာရာ (ယော်ဒန်တစ်ဖက်ကမ်း ဘယ်သာနီ) အနီးကို ဖြတ်သွားရမည် (ယောဟန် ၁:၂၈၊ DA ၁၃၂၊ မဿဲ ၃:၁ ကိုကြည့်ပါ)။}

^{13. Then cometh Jesus. [The Baptism, Matt. 3:13–17=Mark 1:9–11=Luke 3:21–23a. Major comment: Matthew and Luke. See Early Ministry and Baptism to First Passover; The Chronology of Luke, The Reigns of the Herods.] It was now the autumn of a.d. 27, and John the Baptist had, possibly, been preaching for about six months (see on Matt. 3:1). The autumn was the time of three important festivals: (1) Rosh Hashanah, or the festival of the blowing of the trumpets (see Vol. I, p. 709; see on Lev. 23:24; Num. 29:1); (2) Yom Kippur, the Day of Atonement (see Vol. I, pp. 705, 706, 710; see on Ex. 30:10; Lev. 16); (3) the Feast of Tabernacles (see Vol. I, p. 710; see on Ex. 23:16; Lev. 23:34). At the third festival all males were expected to appear before the Lord at Jerusalem (Ex. 23:14–17). Inasmuch as the baptism of Christ occurred in the autumn, it is reasonable to think that it may have been in connection with His presence there at this festal season. The route frequently taken by Jews traveling between Galilee and Jerusalem lay through the Jordan valley (see on Luke 2:42), and if Jesus took this route in His journey to Jerusalem, He would pass close to where John was preaching and baptizing at Bethabara (Bethany Beyond Jordan) in Peraea, opposite Jericho (see John 1:28; DA 132; see on Matt. 3:1).}

 

^{ယေရှုသည် ယောဟန်၏ တရားဟောသံကို ကြားသိသောအခါ၊ သူ၏ခေါ်ဆိုမှုကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည် (DA ၁၀၉)။ ဤသည်မှာ နာဇရက်မြို့ရှိ သူ၏ ပုဂ္ဂလိကဘဝ၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်ပြီး၊ အေဒီ ၂၇ ၏ ဆောင်းဦးမှ အေဒီ ၃၁ ၏ နွေဦးအထိ သုံးနှစ်ခွဲကြာ လူထုဓမ္မဆရာလုပ်ငန်း၏ စတင်မှုကို အမှတ်အသားပြုသည် (DA ၂၃၃၊ တမန်တော် ၁:၂၁၊ ၂၂၊ ၁၀:၃၇–၄၀ ကိုကြည့်ပါ)။ လုကာ ၃:၁၊ ၂ ၏ အချိန်စဉ်မှတ်တမ်းကို ကြည့်ပါ။}

^{When Jesus heard of the message proclaimed by John He recognized His call (DA 109). This marked the close of His private life in Nazareth and the commencement of His three and a half years of public ministry, from the autumn of a.d. 27 to the spring of a.d. 31 (DA 233; cf. Acts 1:21, 22; 10:37–40). See The Chronology of Luke 3:1, 2.}

 

^{ဂလီလဲမှ ယော်ဒန်သို့။ မာကု ၁:၉ ကိုကြည့်ပါ။ ဂလီလဲရေကန်မှ သေမင်းပင်လယ်သို့ အကွာအဝေးသည် မိုင် ၆၄ (ကီလိုမီတာ ၁၀၂) ခန့်ဖြစ်သည်။}

^{From Galilee to Jordan. See on Mark 1:9. The distance from the Lake of Galilee to the Dead Sea is about 64 mi. (102 km.).}

 

^{ဗတ္တိဇံခံရန်။ ယေရှုသည် နာဇရက်မြို့၏ လက်သမားဆိုင်တွင်ရှိစဉ် ယောဟန်၏ သတင်းစကားကို ကြားသိခဲ့ပြီး (DA ၁၀၉)၊ ထိုနေရာသို့ ပြန်လည်လုပ်ကိုင်ရန် မပြန်တော့ဘဲ ထွက်ခွာခဲ့သည်။}

^{To be baptized. Jesus had heard of John’s message while still in the carpenter shop at Nazareth (DA 109), and departed, never to return to take up His tasks there.}

 

^{၁၄။ တားမြစ်သည်။ ဂရိဘာသာစကားကို “သူ့ကို တားမြစ်ရန် စိတ်ရှိခဲ့သည်”၊ “တားမြစ်လိုခဲ့သည်”၊ “တားမြစ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်” ဟု ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ ယေရှုနှင့် ယောဟန်သည် သွေးသားဆွေမျိုးဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် တိုက်ရိုက်သိကျွမ်းမှု မရှိခဲ့ပေ (DA ၁၀၉၊ ယောဟန် ၁:၃၁–၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောဟန်သည် ယေရှု၏ မွေးဖွားခြင်းနှင့် ငယ်ဘဝဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်များကို ကြားသိခဲ့ပြီး၊ သူသည် မေရှိယဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည် (DA ၁၀၉)။ ထို့ပြင်၊ မေရှိယသည် ၎င်း၏လက်ထဲတွင် ဗတ္တိဇံခံရန် လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအခါ မေရှိယအဖြစ် ဖော်ထုတ်ပေးမည့် နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခု ပေးမည်ဟု ယောဟန်ထံ ဗျာဒိတ်ဖွင့်ပြခံရသည် (DA ၁၁၀၊ ယောဟန် ၁:၃၁–၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။}

^{14. Forbad him. The Greek may be rendered “had a mind to prevent him,” “would have prevented him,” “tried to prevent him.” Though Jesus and John were related by blood, they had had no direct acquaintance (DA 109; cf. John 1:31–33). John had heard of the events connected with the birth and childhood of Jesus, and believed Him to be the Messiah (DA 109). Also, it had been revealed to John that the Messiah would seek baptism at his hands, and that a sign would then be given identifying Him as the Messiah (DA 110; cf. John 1:31–33).}

 

^{ငါလိုအပ်သည်။ ယောဟန်သည် သူ့ရှေ့တွင်ရပ်နေသော သူ၏ ပြည့်စုံသောစရိုက်နှင့် သူကိုယ်တိုင် အပြစ်ရှိသူတစ်ဦး၏ လိုအပ်ချက်ကို ခံစားမိခဲ့သည် (DA ၁၁၀၊ ၁၁၁၊ ဟေရှာယ ၆:၅၊ လုကာ ၅:၈ ကိုကြည့်ပါ)။ အပြစ်ရှိသူသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောတည်ရှိမှုထဲသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ၊ ဦးစွာ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံမှုကို သတိပြုမိပြီး၊ ထို့နောက် မိမိကိုယ်မိမိ မထိုက်တန်မှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းတန်ခိုးလိုအပ်မှုကို ခံစားရသည်။ အပြစ်ရှိသူသည် မိမိ၏ ပျက်စီးနေသောအခြေအနေကို သိရှိပြီး ဝန်ခံသောအခါ၊ ၎င်း၏စိတ်နှလုံးသည် နှိမ့်ချလာပြီး၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်၏ ပြောင်းလဲပေးသော လုပ်ဆောင်မှုအတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်လာသည် (ဆာလံ ၃၄:၁၈၊ ၅၁:၁၀၊ ၁၁၊ ၁၇၊ ဟေရှာယ ၅၇:၁၅၊ ၆၆:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ကယ်တင်ရှင်လိုအပ်မှုကို မခံစားရပါက၊ ဘုရားသခင်က နောင်တရသော အပြစ်ရှိသူအား ပေးအပ်သော ကျေးဇူးတော်လက်ဆောင်ကို မလိုလားပေ။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်သည် သူ့အတွက် ဘာမှမလုပ်ပေးနိုင်ပေ။ ဟေရှာယ ၆:၅ ကိုကြည့်ပါ။}

^{I have need. John was impressed with the perfection of the character of the One standing before him and with his own need as a sinner (DA 110, 111; cf. Isa. 6:5; Luke 5:8). Thus it is ever when a sinner enters the divine presence; there comes first a consciousness of the majesty and perfection of God, and then a conviction of one’s own unworthiness and need of God’s saving power. When the sinner realizes and acknowledges his lost condition, his heart becomes contrite and ready for the transforming work of the Holy Spirit (see Ps. 34:18; 51:10, 11, 17; Isa. 57:15; 66:2). Where there is not first a sense of one’s need of the Saviour, there is no desire for the gracious gift God has to offer the repentant sinner. Consequently there is nothing Heaven can do for him. See on Isa. 6:5.}

 

^{သင်သည် ငါ့ထံသို့ လာသလော။ သူ့ထက် တန်ခိုးကြီးသောသူ (အခန်းကဏ္ဍ ၁၁) နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ဆုံသောအခါ၊ နှိမ့်ချသောစိတ်ရှိပြီး မိမိ၏မထိုက်တန်မှုကို ခံစားရသော ယောဟန်သည် အပြစ်ကင်းစင်သူတစ်ဦးအား (ယောဟန် ၈:၄၆၊ ကောရိန္တု ၅:၂၁၊ ဟေဗြဲ ၄:၁၅၊ ၁ ပေတရု ၂:၂၂ ကိုကြည့်ပါ) “နောင်တရခြင်းနှင့် အပြစ်လွတ်ရာဗတ္တိဇံ” (မာကု ၁:၄) ပေးရန် ရှက်ကြောက်ခဲ့သည်။ သူသည် ယေရှုကို ဗတ္တိဇံပေးရန် မသင့်လျော်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ယောဟန်သည် ယေရှုသည် ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ကယ်တင်ခံရသော အပြစ်ရှိသူတိုင်းအတွက် ပုံသက်သေပြရန်ရှိသည်ကို အပြည့်အဝ နားမလည်ခဲ့ပေ။}

^{Comest thou to me? Face to face with the One mightier than he was (v. 11), John, possessing a spirit of humility and sensing his own unworthiness, shrank from administering the “baptism of repentance for the remission of sins” (Mark 1:4) to One who was without sin (see John 8:46; 2 Cor. 5:21; Heb. 4:15; 1 Peter 2:22). It seemed to him inappropriate that he should baptize Jesus. Doubtless John did not fully grasp the fact that Jesus was to set a pattern for every sinner saved by grace.}

 

^{၁၅။ ခွင့်ပြု။ ဆိုလိုသည်မှာ “လွှတ်ထားပါ”၊ “ခွင့်ပြုပါ” ဖြစ်သည်။ ယေရှု၏ ဗတ္တိဇံတောင်းဆိုမှုကို၊ ထိုအချိန်တွင် မသင့်လျော်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ငြင်းပယ်ရန် မဖြစ်ပေ။}

^{15. Suffer. That is, “let,” “permit.” He was not to deny Jesus’ request for baptism, however inappropriate that request might at the moment seem to him.}

 

^{သင့်လျော်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ “သင့်လျော်သည်”၊ “မဖြစ်မနေ” ဖြစ်သည်။ ယေရှုကို ပုဂ္ဂိုလိကအပြစ်များကို ဝန်ခံရန် ဗတ္တိဇံပေးရန် မသင့်လျော်ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူ့တွင် နောင်တရရန် အပြစ်မရှိပေ။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပုံသက်သေအဖြစ်၊ သူသည် ဗတ္တိဇံကို လက်ခံရန် သင့်လျော်ပြီး မဖြစ်မနေဖြစ်သည် (DA ၁၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။}

^{It becometh. That is, “it is fitting,” “it is proper.” It was not fitting or proper to baptize Jesus in acknowledgment of personal sins, for He had no sins of which to repent. But as our example it was both fitting and proper for Him to accept baptism (see DA 111).}

 

^{ဖြောင့်မတ်ခြင်းအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းရန်။ သူ၏ ဗတ္တိဇံတွင် ယေရှုသည် သူ၏ ပုဂ္ဂလိကဘဝကို ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ သူသည် လူများထဲတွင် ပြည့်စုံသောလူသာမဟုတ်တော့ဘဲ၊ ယခုမှစ၍ ၎င်းတို့၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် လူထုဓမ္မဆရာလုပ်ငန်းတွင် တက်ကြွစွာ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ယောဟန်၏ ဗတ္တိဇံကို လက်ခံခြင်းသည် ယောဟန်၏ ဓမ္မဆရာလုပ်ငန်းကို အတည်ပြုပြီး၊ ၎င်းအပေါ် ကောင်းကင်၏ အတည်ပြုချက်တံဆိပ်ကို ချထားသည်။}

^{Fulfil all righteousness. At His baptism Jesus laid aside His private life; He was no longer simply a perfect man among men—He was henceforth to engage in His active, public ministry as their Saviour. Christ’s submission to baptism by John was the seal that confirmed John’s ministry and placed Heaven’s stamp of approval upon it.}

 

^{သူ့ကို ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယောဟန်သည် တောင်းဆိုချက်ကို လိုက်လျောရန် သဘောတူခဲ့သည်။}

^{He suffered him. That is, John agreed to comply with the request.}

 

^{၁၆။ ချက်ချင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ ချက်ချင်းပင်ဖြစ်သည်။}

^{16. Straightway. That is, immediately.}

 

^{ရေထဲမှ ထွက်လာသည်။ ယော်ဒန်မြစ်မှ ထွက်လာပြီး၊ ယေရှုသည် မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက်၊ အထူးသဖြင့် သားတော်အားဖြင့် လူသားများကို ခမည်းတော်က လက်ခံပြီး၊ သူ၏သာသနာတော်အောင်မြင်ရန် ဆုတောင်းခဲ့သည် (လုကာ ၃:၂၁၊ DA ၁၁၁၊ ၁၁၂)။}

^{Out of the water. Coming forth from the Jordan, Jesus knelt upon the bank of the river in prayer, particularly for evidence that the Father accepted humanity in the person of His Son, and for the success of His mission (Luke 3:21; DA 111, 112).}

 

^{အို။ သို့မဟုတ် “ကြည့်လော့”၊ မဿဲနှင့် လုကာတွင် သာမန်သုံးစကားဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဇာတ်လမ်းအပိုင်းသစ်တစ်ခုကို မိတ်ဆက်ရန် သို့မဟုတ် စာရေးသူက အထူးအရေးကြီးသည်ဟု ယူဆသော အကြောင်းအရာတစ်ခု၏ အသေးစိတ်အချက်များကို အာရုံစိုက်ရန် သုံးလေ့ရှိသည်။}

^{Lo. Or, “behold,” a common expression in Matthew and Luke. It is generally used either to introduce a new section of the narrative or to focus attention on details of an account the author considers particularly important.}

 

^{ကောင်းကင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မမြင်ရသောကမ္ဘာ၏ တံခါးများသည် ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး၊ အခြားသော အရေးပါသောအခါများတွင်လည်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည် (တမန်တော် ၇:၅၅–၅၇ ကိုကြည့်ပါ)။}

^{Heavens were opened. Momentarily the gates of the unseen world swung ajar, as upon other significant occasions (see Acts 7:55–57).}

 

^{သူမြင်ခဲ့သည်။ မဿဲနှင့် မာကု (အခန်းကဏ္ဍ ၁:၁၀) တို့က ယေရှုသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်၏ မြင်သာသော ဆင်းသက်လာမှုကို မြင်ခဲ့သည်ဟု မှတ်ချက်ပြုသည်။ ယောဟန်က ဗတ္တိဇံဆရာလည်း ဤဘုရားသခင်၏ထင်ရှားမှုကို သက်သေခံခဲ့သည်ဟု မှတ်ချက်ပြုသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁:၃၂–၃၄)။ လုကာက ထိုဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု ရိုးရိုးမှတ်ချက်ပြုသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၃:၂၁၊ ၂၂)။ ယောဟန်၏တပည့်အချို့နှင့် ကောင်းကင်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်သဟဇာတဖြစ်နေသော အခြားသူများလည်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကို မြင်ခဲ့ကြပေမည် (DA ၁၁၂၊ ၁၃၇)။ အခြားသူများအနေဖြင့်၊ စုဝေးနေသောလူအုပ်သည် ကယ်တင်ရှင်၏ မော့ကြည့်နေသောမျက်နှာပေါ်တွင် ကောင်းကင်၏အလင်းကိုသာ မြင်ခဲ့ရပြီး၊ ထိုအခါသမယ၏ သန့်ရှင်းသောအရေးပါမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ဤခမည်းတော်၏ ဘုန်းအသရေနှင့် အသံထင်ရှားမှုသည် ကယ်တင်ရှင်၏ သာသနာတော်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ခွန်အားနှင့် ဉာဏ်ပညာအတွက် ဆုတောင်းချက်အား တုံ့ပြန်မှုအဖြစ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် ယောဟန်သည် “လောက၏အပြစ်ကို ဖယ်ရှားသော ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်” (ယောဟန် ၁:၂၉–၃၄) ကို ဖော်ထုတ်ရန် ကတိပေးထားသော နိမိတ်လက္ခဏာကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ဤထူးကဲသောမြင်ကွင်းသည် ၎င်းကို သက်သေခံသူများ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မာစေရန်နှင့် ယောဟန်သည် မေရှိယကို ၄၀ ရက်အကြာတွင် ညွှန်ပြသည့် ကြေငြာချက်အတွက် ၎င်းတို့ကို ပြင်ဆင်ပေးရန်ဖြစ်သည်။}

^{He saw. Matthew and Mark (ch. 1:10) observe that Jesus beheld the visible descent of the Holy Spirit; John remarks that the Baptist also witnessed the divine manifestation (ch. 1:32–34). Luke simply notes that it took place (ch. 3:21, 22). A few others, perhaps certain of John’s disciples and other devout persons whose souls were attuned to heaven, also saw what occurred (DA 112, 137). Otherwise, the assembled multitude witnessed only the light of heaven upon the Saviour’s upturned face and felt the holy solemnity of the occasion. This manifestation of the Father’s glory and voice came in response to the Saviour’s prayer for strength and wisdom to pursue His mission. In it John also recognized the token that had been promised whereby he was to recognize “the Lamb of God, which taketh away the sin of the world” (see John 1:29–34). Finally, the sublime scene was to strengthen the faith of those who witnessed it and prepare them for the announcement by which John pointed out the Messiah 40 days later.}

 

^{ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်။ ယေရှု၏ မွေးဖွားခြင်းမှစ၍ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်၏ တည်ရှိမှုနှင့် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် သူနှင့်အတူ မရှိခဲ့ဟု ယူဆရန် အကြောင်းမရှိပေ။ ဤနေရာတွင် ညွှန်ပြထားသည်မှာ သူ့အား ပေးအပ်ထားသော တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ရန် အထူးသုတ်သင်ခြင်းဖြစ်သည် (တမန်တော် ၁၀:၃၈၊ လုကာ ၂:၄၉ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဟေရှာယပရောဖက်က ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည့်အတိုင်း (ဟေရှာယ ၁၁:၂၊ ၃)။ စရိုက်ဖွံ့ဖြိုးမှုတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် လူများကို အချို့သောတာဝန်များအတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီစေသော ဝိညာဉ်တော်၏ လက်ဆောင်နှင့် ခွဲခြားရမည် (၁ ကောရိန္တု ၁၂:၄–၁၁)။}

^{The Spirit of God. There is no reason for supposing that the presence and influence of the Holy Spirit had not accompanied Jesus ever since His birth. What is here pointed out is a special anointing with power to accomplish the task appointed Him (Acts 10:38; see on Luke 2:49), as the prophet Isaiah had foretold (Isa. 11:2, 3). The work of the Holy Spirit in the development of character is to be distinguished from the gift of the Spirit qualifying men for certain tasks (1 Cor. 12:4–11).}

 

^{ချိုးငှက်ကဲ့သို့။ ဆိုလိုသည်မှာ ချိုးငှက်ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော အလင်း (DA ၁၁၂)၊ ပင်တေကုတ္တေပွဲတွင် မီးလျှာများနှင့် ဆင်တူပေမည် (တမန်တော် ၂:၃)။ ချိုးငှက်သည် ဣသရေလလူမျိုးအတွက် ရဗ္ဗိဆရာများ၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်အနုပညာရှင်များသည် ဤဖြစ်ရပ်ကို အခြေခံ၍ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်အတွက် ချိုးငှက်ကို သင်္ကေတအဖြစ် အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။}

^{Like a dove. That is, light in the shape of a dove (DA 112), perhaps similar to the tongues of fire at Pentecost (Acts 2:3). The dove was a rabbinical symbol for Israel as a nation. Christian artists have generally made use of the dove as a symbol for the Holy Spirit, doubtless on the basis of this incident.}

 

^{၁၇။ ကောင်းကင်မှ အသံ။ ခရစ်တော်၏ ဘဝတစ်လျှောက်တွင် ခမည်းတော်၏ အသံသည် သူ၏သားတော်ကို သက်သေပြရန် သုံးကြိမ်ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်—သူ၏ ဗတ္တိဇံတွင်၊ ပြောင်းလဲခြင်းတွင် (မဿဲ ၁၇:၅၊ ၂ ပေတရု ၁:၁၆–၁၈)၊ နှင့် ဗိမာန်တော်မှ နောက်ဆုံးအကြိမ်ထွက်ခွာသွားစဉ် (ယောဟန် ၁၂:၂၈)။}

^{17. A voice from heaven. Upon three occasions during the life of Christ the Father’s voice was heard from heaven testifying of His Son—at His baptism, at the Transfiguration (Matt. 17:5; 2 Peter 1:16–18), and as He departed from the Temple for the last time (John 12:28).}

 

^{ဤသည်မှာ ငါ၏ချစ်သားဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် “ဤသည်မှာ ငါ၏သားတော်၊ ချစ်လှစွာသော” ဖြစ်သည်။ “ဤသည်မှာ” အစား “သင်သည်” ဟူသော စာသားအတွက် အနည်းငယ်သော စာသားသက်သေများ ရှိပြီး (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ) (မာကု ၁:၁၁၊ လုကာ ၃:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။}

^{This is my beloved Son. Or, “This is my Son, the beloved.” Slight textual evidence may be cited (cf. p. 146) for the reading “thou art” instead of “this is” (cf. Mark 1:11; Luke 3:22).}

 

^{ဤထုတ်ပြန်ချက်သည် ဆာလံ ၂:၇ နှင့် ဟေရှာယ ၄၂:၁ ၏ စကားလုံးများနှင့် အတွေးအခေါ်များကို ပေါင်းစပ်ထားသည်။ မဿဲအရ၊ ခမည်းတော်သည် တတိယပုဂ္ဂိုလ်ကို အသုံးပြုပြီး ယောဟန်နှင့် အနီးအနားရှိသူအနည်းငယ်ကို ပြောဆိုပုံရသည် (မဿဲ ၃:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့သော် မာကုနှင့် လုကာအရ၊ ခမည်းတော်သည် ယေရှုကို တိုက်ရိုက်ပြောဆိုခဲ့သည် (မာကု ၁:၁၁၊ လုကာ ၃:၂၂)။ အချို့က ဤကွဲပြားမှုတွင် ဧဝံဂေလိမှတ်တမ်း၏ ကွဲလွဲမှုတစ်ခုကို မြင်ကြသည်။ ဤနှင့် အခြားသော စွပ်စွဲထားသော ကွဲလွဲမှုများအတွက် အခန်းကဏ္ဍအဆုံးရှိ ထပ်လောင်းမှတ်စုများကို ကြည့်ပါ၊ မှတ်စု ၂။}

^{This statement combines the words and ideas of Ps. 2:7 and Isa. 42:1. According to Matthew, the Father, using the third person apparently, addressed John and a few bystanders (see on Matt. 3:16), whereas according to Mark and Luke, the Father addressed Jesus directly (Mark 1:11; Luke 3:22). Some have seen in this difference a discrepancy in the Gospel record. On this and other alleged discrepancies see Additional Notes at end of chapter, Note 2.}

 

^{ငါအလွန်နှစ်သက်သည်။ ဟေရှာယ ၄၂:၁ ၏ စကားလုံးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။}

^{I am well pleased. Compare the words of Isa. 42:1.}

 

^{အခန်းကဏ္ဍ ၃ အတွက် ထပ်လောင်းမှတ်စုများ}

^{additional notes on chapter 3}

 

^{မှတ်စု ၁}

^{Note 1}

 

^{မဿဲ ၃:၄ နှင့် မာကု ၁:၆ အရ ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်၏ အစာသည် “ပုစဉ်းကောင်များ [ဂရိဘာသာ akrides၊ akris ၏ ဗဟုဝစ်] နှင့် တောပျားရည်” ဖြစ်သည်။ ဧဝံဂေလိစာရေးဆရာများက ယောဟန်သည် ဤအရာများသာစားခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသလား၊ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့သည် သူ၏ အဓိကအစာအဖြစ်သာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသလား မသိရပေ။ “ပုစဉ်းကောင်များနှင့် တောပျားရည်” သည် ပရောဖက်တစ်ဦး၏ ထူးခြားသောအစာအဖြစ် ယူဆခံရပြီး၊ “သားမင်း၏အမွှေးများနှင့် သားရေခါးပတ်” သည် သူ့ကို ရှေးခေတ်ပရောဖက်များ၏ ဆက်ခံသူအဖြစ် အမှတ်အသားပြုသည်ဟုလည်း ဖြစ်နိုင်သည် (DA ၁၀၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောဟန်သည် အခြားအစာများ မရရှိနိုင်သည့်အခါများတွင် “ပုစဉ်းကောင်များနှင့် တောပျားရည်” ဖြင့်သာ ရှင်သန်ခဲ့ပေမည်။ ထို့ပြင်၊ “ပုစဉ်းကောင်များနှင့် တောပျားရည်” သည် တောထဲတွင် ရရှိနိုင်သော အစာအမျိုးမျိုးကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ဤအသုံးအနှုန်းသည် လူသူမနီးသော သူ၏ တစ်ကိုယ်တည်းနှင့် ရိုးရှင်းသောဘဝကို အလေးပေးရန် အရှေ့တိုင်းသား၏ ထင်ရှားသောနည်းဖြစ်ပေမည်။}

^{According to Matt. 3:4 and Mark 1:6 the diet of John the Baptist consisted of “locusts [Gr. akrides, plural of akris] and wild honey.” Whether the Gospel writers meant that John ate nothing else, or only that these constituted his principal articles of diet, we do not know. It is also possible that “locusts and wild honey” were considered to be the distinguishing diet of a prophet, even as “raiment of camel’s hair, and a leathern girdle” marked him a successor to the ancient prophets (see DA 102). John may have subsisted on “locusts and wild honey” only at such times as other foods were not readily available. Again, “locusts and wild honey” may simply be representative of various articles of food available in the wilderness, and the expression thus a graphic Oriental way of giving emphasis to his lonely, abstemious life, far from the haunts of men.}

 

^{အင်္ဂလိပ်စကားလုံး “ပုစဉ်းကောင်” သည် အင်းဆက်နှင့် သစ်ပင်အချို့ကို မှန်ကန်စွာ ဖော်ပြသောကြောင့်၊ ယောဟန်၏ အစာသည် ပျားရည်နှင့်အတူ မည်သည်ဖြစ်သည်ဟူသော မေးခွန်းသည် သဘာဝအလျောက် ပေါ်ထွက်လာသည်။}

^{Because the English word “locust” properly denotes both an insect and certain kinds of trees, the question naturally arises as to what, with honey, constituted the diet of John.}

 

^{သမ္မာကျမ်းစာတွင် အခြားနေရာများနှင့် ထိုခေတ်ကာလ၏ ဂရိစာပေများတွင်လည်း၊ “အာခရစ်” ဟူသောစကားလုံးသည် အမြဲတမ်း ပိုးကောင်တစ်မျိုးဖြစ်သည့် ကျိုင်းစား ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤမငြင်းနိုင်သောအချက်ကြောင့် ယနေ့ခေတ်စာပေဝေဖန်ရေးဆရာအများစုသည် နှမ်းပိုးဆိမ့်ရှင်ယောဟန်၏မှတ်တမ်းတွင် ဤပိုးကောင်ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့ကြသည်။ ကျိုင်းစားသည် ရှေးယခင်ကတည်းက အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသလူမျိုးများ၏ အစားအစာတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်မှာလည်း အချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ မောရှေ၏ပညတ်တရားအရ ကျိုင်းစားအမျိုးအစားအချို့သည် သန့်ရှင်းသောအစားအစာများဖြစ်သည် (ဝတ်ပြုရာ ၁၁:၂၂)၊ ထို့ကြောင့် ဂျူးလူမျိုး၏အစားအစာတွင် ခွင့်ပြုထားသည်။ ဤအချက်များကြောင့် ယနေ့ခေတ်ဝေဖန်ရေးဆရာများသည် မဿဲနှင့်မာကုတွင် “အာခရစ်” သည် သစ်ပင်မျိုးစိတ်တစ်ခုထက် “ကျိုင်းစား” ဟူသော ပိုးကောင်ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု တစ်သမတ်တည်း ကောက်ချက်ချခဲ့ကြသည်။}

^{Elsewhere in the Scripture, and also in contemporary Greek literature, for that matter, the word akris always refers to an insect, the locust. This undeniable fact has led most commentators today to conclude that in the record concerning John the Baptist this insect is intended. It is also a fact that the locust has been part of the diet of the peoples of the Middle East from ancient times. According to the law of Moses certain kinds of locusts are clean food (Lev. 11:22), and would therefore be permissible in the diet of a Jew. These facts have led commentators in our day quite uniformly to the conclusion that akris in Matthew and Mark should be understood as designating the insect by the name “locust” rather than a species of tree.}

 

^{သို့သော်၊ အစောဆုံးခရစ်ယာန်ခေတ်ကတည်းက၊ မဿဲနှင့်လုကာတွင် “အာခရစ်” သည် ပိုးကောင်မဟုတ်သည့် အခြားအရာတစ်ခုကို ရည်ညွှန်းသည်ဟူသော ထင်ရှားပြီး တည်မြဲသော ဓလေ့တစ်ခု ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ငှက်ငယ်များ၊ ဂဏန်းများ၊ ပုစွန်များ၊ တောသစ်တော်များ သို့မဟုတ် အခြားသစ်သီးများ၊ မုန့်ဖုတ်များ၊ ကာရို့ဘ်စေ့များ စသည်တို့ကို အကြံပြုခဲ့ကြသည်။ တာရှင်၏ ဒိုင်ယာတာဆွန် (စာမျက်နှာ ၁၂၂ ကိုကြည့်ပါ) တွင် “ကျိုင်းစား” အစား “နို့” ဟု ဖတ်ရသည်။ ဤအများစုသည် သိသာထင်ရှားသည့် ခန့်မှန်းချက်များသာဖြစ်သော်လည်း၊ ကာရို့ဘ်စေ့အတွက်မူ ဘာသာဗေဒနှင့် လူမှုဗေဒဆိုင်ရာ သက်သေများအခြေခံရှိပုံရသည်။}

^{However, from very early Christian times there has come down a tradition, widespread, emphatic, and persistent, to the effect that, in Matthew and Luke, the word akris denotes something other than an insect. Small wild birds, crabs, crayfish, wild pears or other fruit, cakes of bread, carob pods, etc., have been suggested. Tatian’s Diatessaron (see p. 122) reads “milk” instead of “locusts.” Most of these are obviously mere guesses, but for one—the carob pod—there appears to be a basis of linguistic and anthropological evidence.}

 

^{ကာရို့ဘ်သစ်ပင် (ဆီရာတိုးနီယာ ဆီလီကွာ) သည် မြေထဲပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းနယ်မြေများတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် စိုက်ပျိုးထားပြီး၊ ပါလက်စတိုင်းတွင် ဟီဘရွန်မှမြောက်ဘက်သို့ ပေါများသည်။ ၎င်း၏သီးနှံသည် နွေဦးနှောင်းပိုင်းတွင် ရင့်မှည့်ပြီး၊ လီမာစေ့ပုံစံရှိသော ပြားချပ်သောအစေ့ဖုံးများတွင် ထွက်ရှိသည်၊ အရှည်သည် ၆ လက်မမှ ၁၀ လက်မအထိရှိသည်။ အစေ့ဖုံးများနှင့် စေ့များကို အကောင်းအတိုင်း၊ ချက်ပြုတ်ပြီး၊ သို့မဟုတ် အမှုန့်ကြိတ်ကာ မုန့်အဖြစ်ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ၎င်းတို့ကို အခြောက်လှန်းပြီး အကန့်အသတ်မရှိ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။ အရသာသိပ်မကောင်းသော်လည်း၊ ကာရို့ဘ်သည် သိသာထင်ရှားသော အာဟာရတန်ဖိုးရှိပြီး၊ အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသရှိ ဆင်းရဲသောလူတန်းစားများ၏ အဓိကအစားအစာတစ်ခုအဖြစ် ကာလရှည်ကပင် ရှိခဲ့သည်။ တိုဆပ်ထာ (မာအာဆရို့ထ် ၂.၁၉ [၈၄]) တွင် ကာရို့ဘ်စေ့ဖုံးများကို အစားအစာတစ်မျိုးအဖြစ် စာရင်းပြုစုထားပြီး၊ မစ်ရှနာ (မာအာဆရို့ထ် ၁.၃၊ ဆွန်စီနိုထုတ်ဝေမှု၊ တလ်မွဒ်၊ စာမျက်နှာ ၂၅၆) တွင် ၎င်းတို့သည် အစားအစာအဖြစ် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ပေးရန် သတ်မှတ်ထားသည်။ ဆုံးရှုံးသောသားငယ်က ဝက်များကို ကျွေးခဲ့သော “အခွံများ” သည် ကာရို့ဘ်စေ့ဖုံးများဖြစ်သည် (လုကာ ၁၅:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ မတော်မတရားအားဖြင့်၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာတွင် ကာရို့ဘ်ကို ပုံမှန်အားဖြင့် ကျိုင်းစားဟုခေါ်ပြီး၊ ၎င်း၏စေ့များကို လူကြိုက်များစွာ “စိန့်ဂျွန်မုန့်” ဟုခေါ်သည်။ အင်္ဂလိပ်စပါးကုန်သည်များသည် ကာရို့ဘ်စေ့ဖုံးများကို “ကျိုင်းစား” ဟူသောအမည်ဖြင့် နွားများအတွက် အစာအဖြစ် ထောက်ပံ့ပေးသည်ဟု ဆိုသည်။}

^{The carob tree (Ceratonia siliqua) is cultivated extensively in lands bordering on the Mediterranean Sea, and is common in Palestine from Hebron northward. Its fruit, which matures in the late spring, is borne in flat pods somewhat the shape of the Lima bean, and from six to ten inches in length. The pods and beans may be eaten raw, cooked, or ground into flour and made into bread. They may be dried and preserved indefinitely. Though not particularly palatable, the carob has a substantial nutritive value, and has long been a staple article of the diet of the poorer classes in the Near East. The Tosephta (Ma‘aseroth 2. 19 [84]) lists carob pods as a kind of food, and the Mishnah (Ma‘aseroth 1. 3, Soncino ed. of the Talmud, p. 256) specifies that, as a food, they are to be tithed. The “husks” fed by the prodigal son to the swine were carob pods (see on Luke 15:16). Incidentally, in English, the carob is commonly known as a locust, and its beans are popularly called “St.-John’s-bread.” English grain dealers are said to supply carob pods as feed for cattle under the name “locusts.”}

 

^{နှမ်းပိုးဆိမ့်ရှင်ယောဟန်စားခဲ့သော “ကျိုင်းစား” သည် ကာရို့ဘ်သစ်ပင်၏သီးနှံဖြစ်သည်ဟူသော သက်သေများမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။}

^{Evidence tending to favor the fruit of the carob tree as the “locusts” that John the Baptist ate is as follows:}

 

^{၁. ရရှိနိုင်သောသက်သေများအရ ကျိုင်းစားပိုးကောင်သည် အစားအစာအရင်းအမြစ်အလွန်ညံ့ဖျင်းပြီး၊ ၎င်းတစ်ခုတည်းဖြင့် လူ့ဘဝကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန် မစွမ်းနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဟတ်စတင်း၏ ဘာသာတရားနှင့်ကျင့်ဝတ်စွယ်စုံကျမ်း (ဆောင်းပါး “ကျိုင်းစား”) အရ၊ “ကျိုင်းစားပိုးကောင်၏ အာဟာရတန်ဖိုးသည် အလွန်နည်းပါးပြီး၊ ပျားရည်နှင့်ပင်လျှင် ဘဝကို ထိန်းသိမ်းရန် မလုံလောက်ပါ” ဟု ဆိုသည်။ ယောဟန်စားခဲ့သော “ကျိုင်းစား” သည် ၎င်း၏အစားအစာ၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပုံရသည်မှာ ပိုးကောင်ကျိုင်းစားကို ဆန့်ကျင်ပြီး ကာရို့ဘ်သစ်ပင်၏သီးနှံကို ထောက်ခံသည်။ ပိုးကောင်ကျိုင်းစားသည် အစားအစာအဖြစ် မလုံလောက်သည့်အချက်သည် “အာခရစ်” သည် ပိုးကောင်မဟုတ်သည့် အခြားအစားအစာတစ်ခုကို ညွှန်ပြသည်ဟူသော အငြင်းအခုံတွင် သိသာထင်ရှားသောအလေးချိန်ရှိသည်။}

^{1. Available evidence indicates that the insect locust is a very poor source of food and that it would be incapable, in itself, of sustaining human life. According to Hastings’ Encyclopaedia of Religion and Ethics (art. “Locust”), “the nutritious value of the insect locust is extremely small, and insufficient, [even] with honey, to support life.” The fact that the “locusts” John ate seem to have constituted a major element of his diet is against the insect locust and tends to favor the fruit of the carob tree. This fact concerning the inadequacy of insect locusts as food must be accorded considerable weight in the argument that some other food than the insect is indicated by the word akris.}

 

^{ကာရို့ဘ်စေ့များသည် အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသရှိ ဆင်းရဲသောလူများအတွက် အစားအစာတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါလည်း ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်မှာ စိတ်ဝင်စားဖွယ်အချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ်ဂျူးလူမျိုးများတွင် “ဂျူးတစ်ဦးသည် ကာရို့ဘ်ကို အားထားရလျှင် နောင်တရသည်” ဟူသော စကားပုံရှိခဲ့သည် (မစ်ဒရာရှ် ရာဘဟာ၊ ဝတ်ပြုရာ ၁၁:၁၊ ဆွန်စီနိုထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၁၆၈)။ ယောဟန်သည် နောင်တအကြောင်းပြချက်ဟောပြောသူဖြစ်ပြီး၊ ကာရို့ဘ်စေ့များနှင့် တောပျားရည်အစားအစာသည် ထိုစဉ်က ဖြောင့်မတ်ခြင်းဟောပြောသူတစ်ဦး စားသုံးမည့်အရာနှင့်ပတ်သက်သည့် အယူအဆအရ သင့်လျော်မည်ဖြစ်သည်ဟူသော မဆိုင်စွာ မှတ်ချက်ပြုရန် မဖြစ်မနေ ဖြစ်သည်။ ယောဟန်၏ ရိုးရှင်းသောအစားအစာသည် ၎င်း၏ ရိုးရှင်းသောအဝတ်အစားကဲ့သို့ပင်၊ ရှေးခေတ်ပရောဖက်များနှင့်တူသည်ဟု လူထုစိတ်ထဲတွင် ထင်ရှားစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပေမည်။}

^{It is an interesting fact that carob beans were a food of the very poor in various Near Eastern lands, and still are. Anciently the Jews had a saying that “when a Jew has to resort to carobs, he repents” (Midrash Rabbah, on Lev. 11:1, Soncino ed., p. 168). It is not irrelevant to remark in this connection that John was the great preacher of repentance, and that a diet of carob beans and wild honey would certainly be appropriate in the light of the then-current concept of what a preacher of righteousness would eat. As already noted, the austere diet of John may, like his rude clothing, have been intended to characterize him in the popular mind as resembling the prophets of old.}

 

^{၂. ယောဟန်၏အစားအစာတွင် ပိုးကောင်ကျိုင်းစားပါဝင်သည်ဟူသောအယူကို စိန်ခေါ်သူများထဲတွင် အစောဆုံးများမှာ ဆီးရီးယားရှိ ဂျူးခရစ်ယာန်အုပ်စုဖြစ်သည့် အီဘီယိုနိုက်များဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ဇာစ်မြစ်သည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းခေတ်က ဂျူဒါယစ်ဝါဒအစိတ်အပိုင်းများမှ ခြေရာခံနိုင်သည်။ အီဆင်းများကဲ့သို့ (စာမျက်နှာ)၊ ၎င်းတို့သည် အနည်းငယ်သာသနာပြုသဘောထားရှိပြီး သက်သတ်လွတ်အစားအစာကို ထောက်ခံခဲ့သည်။ အီဘီယိုနိုက်များသည် အခန်း ၃:၄ တွင် “ကျိုင်းစား” ကို လုံးဝဖော်ပြခြင်းမပြုဘဲ၊ ၄ ရာစုခရစ်ယာန်စာရေးဆရာ အီပီဖာနီးယပ်စ်က ၎င်းတို့သည် “ကျိုင်းစား” (အာခရီဒီးစ်) အစား “မုန့်ဖုတ်” (အက်ဂရီဒီးစ်) ဟု အစားထိုးခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲထားသည် (အမ် အာ့ချ် ဂျိမ်းစ်၊ အပိုကရီဖယ်လ်ဓမ္မသစ်ကျမ်း၊ စာမျက်နှာ ၉; အိပ်ချ် အေ ဒဗလျူ မေယာ၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်းဝေဖန်ရေး၊ မဿဲ ၃:၄)။ အီဘီယိုနိုက်များသည် အက်ဂရီဒီးစ်ဟု ဖတ်သည့် ခရစ်ယာန်ကျမ်းစာလက်ရေးမူများကို လက်ခံရရှိထားသည်ဟု မထင်ရဘဲ၊ ၎င်းတို့၏အစားအစာဆိုင်ရာ မူဝါဒများနှင့်အညီ ဤအစားထိုးမှု သို့မဟုတ် ပြောင်းလဲမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ပေမည်။ ရှိရှိသမျှ ရှေးဟောင်းသမ္မာကျမ်းစာလက်ရေးမူများသည် အာခရီဒီးစ်ဟု ဖတ်သည်။}

^{2. Among the earliest to challenge the idea that John’s diet included insect locusts were the Ebionites, a Jewish-Christian group of Syria whose origin may be traced to the Judaizing elements of NT times. Like the Essenes (see p. ), they were somewhat ascetic in their tendencies and advocated a vegetarian diet. Apparently the Ebionites omitted mention of “locusts” altogether in ch. 3:4, though Epiphanius, a Christian writer of the 4th century, charges that they substituted egkrides, “cakes,” for akrides, “locusts” (see M. R. James, The Apocryphal New Testament, p. 9; H. A. W. Meyer, Commentary on the New Testament, on Matt. 3:4). It does not seem that the Ebionites had received Gospel manuscripts reading egkrides, but that they may have made this substitution or alteration in harmony with their dietary principles. All extant ancient Bible manuscripts read akrides.}

 

^{၃. ဂရိအသင်းတော်ဘုရားဖခင်များသည် သမ္မာကျမ်းဂရိဘာသာစကားအသုံးပြုမှုကို နောက်ပိုင်းစာရေးဆရာများထက် ပိုမိုသိရှိထားသည်ဟု ယူဆရပြီး၊ မဿဲနှင့်မာကုရှိ “အာခရစ်” သည် ကျွန်ုပ်တို့သိထားသည့် ကျိုင်းစားပိုးကောင်ကို ဆိုလိုသည်ဟူသောအယူကို လုံးဝသဘောမတူကြပါ။ တကယ်တော့၊ ၎င်းတို့အများစုသည် ထိုသို့မထင်ကြပုံရသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ အများစုသည် ခရစ်ယာန်ကျမ်းစာများရှိ အာခရီဒီးစ် (သို့မဟုတ် အာခရီဒါစ်) သည် အာခရိုဒရူအာ၊ “သစ်သီးများ” သို့မဟုတ် သစ်ပင်များ သို့မဟုတ် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ နုနယ်သောအဖျားများနှင့် ညီမျှသည်ဟု ယူဆကြသည်။}

^{3. The Greek Church Fathers, who may be presumed to have had a better knowledge of the usage of Biblical Greek than later writers, were very far from agreeing that akris in Matthew and Mark means the insect we know as locust. Most of them, in fact, seem to have thought otherwise. For example, many considered the akrides (or akridas) of the Gospels to be equivalent to akrodrua, “fruits,” or the tender tips of the branches of trees or herbs.}

 

^{ဇာခရိ၏ ပရောဖက်ပြုချက်နှင့်ပတ်သက်သော တရားဒေသနာတစ်ခုတွင်၊ ခရစ်စတိုစတမ်အား မမှန်ကန်စွာ သတ်မှတ်ခံရသည့် (အေဒီ ၄၀၀ ခန့်)၊ ဧလိယနှင့် နှစ်ခြင်းဆရာယောဟန်တို့ကို နှိုင်းယှဉ်ပြထားပြီး၊ “တစ်ဦးသည် တောင်များတွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးသည် သဲကန္တာရတွင် အချိန်ကုန်လွန်ခဲ့သည်။ တစ်ဦးသည် ကျီးကန်းများမှ ကျွေးမွေးခံရပြီး၊ အခြားတစ်ဦးသည် အပင်များ၏ ပိုးကောင်များ [အာကရီးဒတ်စ် ဘိုတာနွန်] ကို စားခဲ့သည်” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ အာကရီးဒတ်စ် ဘိုတာနွန်ဟူသော စကားစုကို လက်တင်ဘာသာသို့ “ဟာဘာရမ် ဆမ်မီတာတီးစ်” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားပြီး၊ ၎င်းသည် “အပင်များ၏ ထိပ်ဖျား” သို့မဟုတ် “အညွန့်များ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (မီနျီ၊ ပက်ထရိုလိုဂီယာ ဂရီးကာ၊ အတွဲ ၅၀၊ ကော်လံ ၇၈၆၊ ၇၈၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်စတိုစတမ်အား အလားတူသတ်မှတ်ခံရသော နှစ်ခြင်းဆရာယောဟန်နှင့်ပတ်သက်သော အခြားတရားဒေသနာတစ်ခုတွင်၊ ၎င်း၏အစာအာဟာရဖော်ပြရာတွင် အာကရီးဒတ်စ် အက်ဘိုတာနွန်ဟူသော စကားစုကို အသုံးပြုထားပြီး၊ ၎င်းကို လက်တင်ဘာသာသို့ “ဆမ်မီတာတီးစ် ပ္လန်တာရမ်” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားသည်၊ ၎င်းသည် “အပင်များ၏ အညွန့်များ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (အတွဲ ၅၉၊ ကော်လံ ၇၆၂)။ လက်တင်ဘာသာပြန်ဆိုမှုတွင် မှတ်ချက်တစ်ခုက ဗူလျ်ဂိတ်ကျမ်းတွင် အာကရီးဒတ်စ်အတွက် “လိုကူစတာစ်” ဟု အသုံးပြုထားပြီး၊ ဗူလျ်ဂိတ်တွင် “လိုကူစတာစ်” ဟူသော စကားလုံးသည် ပိုးကောင်များသာမက “အပင်များ၏ ထိပ်ဖျား” ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရသည်ဟု ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသည်။ ဂရိစာသားအတွက် မှတ်ချက်တစ်ခုက ပေလူစီယိုတာ၏ အိုင်ဆီဒိုးသည် အကြိမ်ကြိမ်နှင့် အခြားစာရေးဆရာများစွာကလည်း အာကရီးဒတ်စ်အတွက် အလားတူရှင်းပြချက်ပေးထားသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ပေလူစီယိုတာ၏ အိုင်ဆီဒိုး� (အေဒီ ၄၂၅ ခန့်) သည် စာတစ်စောင် ၁၃၂ တွင် “ယောဟန်စားသော ပိုးကောင်များသည် အချို့အသိပညာမရှိသူများ ထင်မြင်သည့်အတိုင်း ပိုးစုတ်ပိုးကောင်များမဟုတ်ပါ။ ၎င်းနှင့်ဝေးကွာပြီး၊ အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းတို့သည် အပင်များ သို့မဟုတ် သစ်ပင်များ၏ ထိပ်ဖျား [ဂရိ: အာကရီးမိုနီးစ်; လက်တင်: ဆမ်မီတာတီးစ်] ဖြစ်သည်” ဟု တိကျစွာ ဖော်ပြထားသည် (အတွဲ ၇၈၊ ကော်လံ ၂၇၀)။ စာတစ်စောင် ၅ တွင် အိုင်ဆီဒိုးသည် ယောဟန်၏ အစာအာဟာရအား “အပင်များနှင့် အရွက်များ၏ ထိပ်ဖျား” ဟု ထပ်မံဖော်ပြသည် (အတွဲ ၇၈၊ ကော်လံ ၁၈၃၊ ၁၈၄)။ ဘူဂေးရီးယား၏ သိအိုဖိုင်လက်သည် ၎င်း၏ မဿဲအကြောင်း ဝေဖန်ချက်တွင် (အခန်း ၃:၄)၊ “အချို့က ပိုးကောင်များ [အာကရီးဒတ်စ်] သည် အနက်ရောင်ဦးချိုဟု ခေါ်သော အပင်များဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ အချို့ကမူ ရိုင်းစိုင်းသော နွေရာသီအသီးအနှံများဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်” ဟု မှတ်ချက်ပြုသည် (အတွဲ ၁၂၃၊ ကော်လံ ၁၇၃၊ ၁၇၄)။ ၎င်း၏ ဘာသာရေးသမိုင်း (အတွဲ ၁၊ အခန်း ၁၄) တွင် ကာလစ္စတပ်စ် နိုင်စီဖိုးရပ်စ် (အေဒီ ၁၄၀၀ ခန့်) က ယောဟန်သည် “ဝေးလံသော ရိုင်းစိုင်းသော နယ်မြေများသို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားပြီး၊ သစ်ပင်များ၏ နူးညံ့သောအစိတ်အပိုင်းများကို အစာအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်” ဟု ဖော်ပြသည် (အတွဲ ၁၄၅၊ ကော်လံ ၆၇၅၊ ၆၇၆)။ အလားတူအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖော်ပြရန် အခြားသူများစွာကိုလည်း ကိုးကားနိုင်သည်။ ဂရိစာရေးဆရာများနှင့် ၎င်းတို့၏ လက်တင်ဘာသာပြန်ဆိုသူများသည် ခရစ်ယာန်ကျမ်းစာများ၏ အခန်း ၃:၄ ရှိ “ပိုးကောင်များ” ကို သက်သတ်လွတ်အစာအာဟာရတစ်ခုအဖြစ် နားလည်ခဲ့ပုံရသည်။}

^{In a sermon on the prophecy of Zacharias erroneously attributed to Chrysostom (c. a.d. 400) a comparison is drawn between Elijah and John the Baptist in which it is said that “the one lived in the mountains, the other spent his time in the desert; the one was fed by ravens, the other ate plant locusts [akridas botanōn].” The phrase akridas botanōn is translated into the Latin as herbarum summitates, meaning the “tips” or “shoots of plants” (see Migne, Patrologia Graeca, vol. 50 cols. 786, 787). In another sermon similarly attributed to Chrysostom, on John the Baptist, the expression akridas ek botanōn occurs in a description of his diet, and is translated into Latin as summitates plantarum, “shoots of plants” (ibid., vol. 59, col. 762). A note to the Latin translation explains that the Latin Vulgate has locustas for akrides, and adds that by locustas the Vulgate means not only locusts but also summitates plantarum, “tips of plants.” A note to the Greek text states that Isidore of Pelusiota, repeatedly, and many other writers, give the same explanation of akrides. Isidore of Pelusiota (c. a.d. 425) specifically states (Epistle 132) that “the locusts which John ate are not as some ignorant persons think, scarab-[beetle-]like creatures. Far from it, for in reality they are the tips [Gr. akremones; Latin summitates] of plants or trees” (ibid., vol. 78 col. 270). In Epistle 5 Isidore again speaks of John’s food as “the tips of plants and of leaves” (ibid., cols. 183, 184). In his Commentary on Matthew (on ch. 3:4), Theophylact of Bulgaria (c. a.d.1075) observes, “Some say the locusts [akrides] are plants, which are called black-horned; others [say they are] wild summer fruits” (ibid., vol. 123, cols. 173, 174). In his Ecclesiastical History (i. 14) Callistus Nicephorus (c. a.d. 1400) says that John “retired to the remote wilds, making use of the tender parts of trees for food” (ibid., vol. 145, cols. 675, 676). Numerous others might be cited to the same effect. The Greek writers and their Latin translators both apparently understood the “locusts” of ch. 3:4 to be a vegetarian article of diet.}

 

^{ဤဘုရားကျောင်းဖခင်များအား နှစ်ခြင်းဆရာယောဟန်သည် အသားစားသော အစာကို စားခဲ့သည်ဟူသော အယူအဆကို လက်ခံရန် ဝန်လေးသည့် အီဘီယိုနိုက်များ၏ တွေးခေါ်မှုကဲ့သို့ လွှမ်းမိုးခံခဲ့ရသည်ဟု မဆိုနိုင်ပါ။ သိရှိထားသလောက်၊ ဘုရားကျောင်းဖခင်များသည် သက်သတ်လွတ်သူများ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ ခရစ်ယာန်ခေတ်အစောပိုင်းရာစုနှစ်များရှိ လူများ၏ ဘာသာစကားဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ဓလေ့ထုံးတမ်းများတွင် အခြေခံမရှိဘဲ၊ ကျမ်းစာများရှိ အာကရီးဒတ်စ်သည် ပိုးကောင်များမဟုတ်သည့် အခြားအရာတစ်ခုကို ညွှန်ပြသည်ဟူသော ဖခင်များ၏ ယေဘုယျသဘောတူညီမှုကို အကြောင်းပြချက်မျှတစွာ ရှင်းပြရန် အလွန်ခက်ခဲပုံရသည်။}

^{It cannot be said of these Fathers of the church that their thinking was influenced, as that of the Ebionites seems to have been, by any hesitancy to accept the idea that John the Baptist ate flesh food. So far as is known, Church Fathers were not vegetarians. It would seem most difficult to provide a valid explanation for the rather general agreement of the Fathers that the akrides of the Gospels designates something other than insect locusts unless there was some foundation linguistically or in the habits of the people of the early Christian centuries.}

 

^{၄။ “စိန့်ယောဟန်၏ပေါင်မုန့်” ဟူသော အမည်သည် ကာရိုဘ်သစ်ပင်၏ အသီးအနှံအတွက် အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကို သန့်ရှင်းသောပြည်မှ ပြန်လာသော အလယ်ခေတ်ဘုရားဖူးသွားသူများက ဥရောပ၏ ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးသို့ မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ဥပမာ၊ ဂျာမန်ဘာသာတွင် ၎င်းသည် ထိုအသီးအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အမည်ဖြစ်သည်။ အောက်စဖို့ဒ် အင်္ဂလိပ်အဘိဓာန်အရ “စိန့်ယောဟန်၏ပေါင်မုန့်” သည် ၁၅၉၁ ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလိပ်-စပိန်အဘိဓာန်တွင် “ကာရိုဘ်” ၏ ထပ်တူစကားလုံးအဖြစ် ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်။}

^{4. It appears that the name “St.-John’s-bread,” as applied to the fruit of the carob tree, was introduced into various European languages by medieval pilgrims returning from the Holy Land. In the German, for instance, this is the specific name for that fruit. According to the Oxford English Dictionary “St.-John’s-bread” appeared in an English-Spanish dictionary of the year 1591, as a synonym for “carob.”}

 

^{၅။ ရာစုနှစ်ပြောင်းလဲချိန်တွင် ရေးသားခဲ့သော ထင်ရှားသော သမ္မာကျမ်းစာပညာရှင် တီ။ ကေ။ ချိန်းသည် နှစ်ခြင်းဆရာယောဟန်၏ အစာအာဟာရသည် ကာရိုဘ်ပဲများနှင့် ရိုင်းစိုင်းသော ပျားရည်ဖြစ်သည်ဟူသော ရပ်တည်ချက်ကို ထောက်ခံသည်။ သူက အာကရီးဒတ်စ်ဟူသော စကားလုံးသည် ၎င်း၏ အသုံးပြုမှု သိရှိထားသမျှအားလုံးတွင် ပိုးကောင်ကို တိကျစွာ ဆိုလိုသည်၊ ပိုးကောင်များကို ရှေးခေတ်ကတည်းက စားသုံးခဲ့သည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ “သာမန်သဘောတရားအရ၊ ပိုးကောင်များသည် နှစ်ခြင်းဆရာယောဟန်၏ ပုံမှန်အစာအာဟာရအဖြစ် မြေဆီလွှာမှရရှိသော အာဟာရထက် ဦးစားပေးရွေးချယ်ခံရမည်မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ နှိမ့်ချမှုသည် ဆင်းရဲသားများ၏ သာမန်အစာဖြစ်သော ကာရိုဘ်အစေ့များကို လျစ်လျူရှုမည်မဟုတ်ပါ” (အင်စိုင်ကလိုပီးဒီးယား ဘိုင်ဘလီကာ၊ ဆောင်းပါး “အခွံများ”)။}

^{5. T. K. Cheyne, an eminent Bible scholar who wrote at the turn of the century, takes the position that John the Baptist’s food consisted of carob beans and wild honey. He reasons that the word akrides, in all known instances of its use, means specifically the insect, that insect locusts have been eaten from ancient times, but that “common sense, however, tells us that locusts would not have been preferred by the Baptist as his habitual food to nourishment supplied by the soil. Humility would not pass over the ordinary food of the poorest class, viz. carob-pods” (Encyclopaedia Biblica, art. “Husks”).}

 

^{၆။ ခရစ်ယာန်ကျမ်းစာများရှိ “အာကရစ်” ၏ အဓိပ္ပာယ်နှင့်ပတ်သက်သော ရှုပ်ထွေးမှုသည် ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးတွင် “ပိုးကောင်” ဟူသော စကားလုံးသည် ပိုးကောင်မျိုးစိတ်တစ်ခုနှင့် သစ်ပင်မျိုးစိတ်တစ်ခုကို ဖော်ပြသည့်အချက်နှင့် ဆက်စပ်နေပုံရသည်။ အင်္ဂလိပ်စကားလုံး “ပိုးကောင်” သည် လက်တင်ဘာသာ “လိုကူစတာ” မှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ ၎င်းသည် မူလက ပုစွန်သို့မဟုတ် အလားတူ အခွံမာသတ္တဝါကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ပုံသဏ္ဍာန်တူညီမှုကြောင့် ပိုးကောင်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ စစ်မှန်သော ပိုးကောင်သည် အာကရီးဒီးဒီးအိုင်ဒီးအီးမိသားစုဝင် ပိုးကောင်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဂရိဘာသာ “အာကရီးဒတ်စ်” မှ လက်တင်ဘာသာမှတဆင့် ဆင်းသက်လာသော အသုံးအနှုန်းဖြစ်သည်။}

^{6. Confusion as to the meaning of akris in the Gospels seems to be related to the fact that, in various languages, the word “locust” designates both a species of insects and a species of trees. The English word “locust” is from the Latin locusta, which originally denoted a lobster or similar crustacean, and later, because of some resemblance in shape, the insect locust as well. The true locust is an insect belonging to the family Acridiidae, a term derived through the Latin from the Gr. akrides.}

 

^{“ပိုးကောင်” ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို ကာရိုဘ်နှင့် အခြားသစ်ပင်အချို့အတွက် အသုံးပြုခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အောက်စဖို့ဒ် အင်္ဂလိပ်အဘိဓာန်က “ဂရိအမည် အာကရစ်သည် ပိုးကောင်ကို မူလဖော်ပြသော်လည်း၊ လီဗန့်ဒေသတွင် ပုံသဏ္ဍာန်တူညီမှုကြောင့် ကာရိုဘ်အစေ့အတွက် အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ အလွန်ရှေးကတည်းက နှစ်ခြင်းဆရာယောဟန်စားသော ‘ပိုးကောင်များ’ သည် ဤအစေ့များဖြစ်သည်ဟု လူအများက ယုံကြည်ခဲ့သည်” ဟု မှတ်ချက်ပြုသည် (ဆောင်းပါး “ပိုးကောင်”)။ ခေတ်သစ်အာရဘီဘာသာတွင် ပိုးကောင်ကို ဖော်ပြသော “နဘတ်” ဟူသော စကားလုံးကိုလည်း ကာရိုဘ်သစ်ပင်၏ အသီးအတွက် အလားတူအသုံးပြုသည်။ “ပိုးကောင်များ” ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို ကာရိုဘ်အစေ့များအတွက် အသုံးပြုခြင်း၏ သင့်လျော်မှုသည် ဂရိဘာသာတွင် ၎င်းတို့ကို “ကီရာတီယာ” ဟု ခေါ်ဆိုပြီး၊ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ပုံသဏ္ဍာန်ကို ဖော်ပြသော “ဦးချိုငယ်များ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်၊ ထို့ပြင် အာကရီးဒီးဒီးအိုင်ဒီးအီးမိသားစုဝင် အာကရစ်ဟု မှန်ကန်စွာ ခေါ်ဆိုသော ပိုးကောင်မျိုးသည် “ဦးချိုတိုများ” ဖြင့် ထူးခြားသည် (အောက်စဖို့ဒ် အင်္ဂလိပ်အဘိဓာန်၊ ဆောင်းပါး “ပိုးကောင်”)။ ဤပုံသဏ္ဍာန်တူညီမှုသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားနှင့် လီဗန့်ဒေသ၏ ဂရိနှင့် အာရဘီဘာသာစကားများတွင် “ပိုးကောင်” ဟူသော စကားလုံး၏ နှစ်မျိုးအဓိပ္ပာယ်ရှိမှု၏ အခြေခံဖြစ်ပုံရသည်။ ဟတ်စတင်း၏ ဘာသာရေးနှင့် ကျင့်ဝတ်အင်စိုင်ကလိုပီးဒီးယားအရ၊ ဆောင်းပါး “ပိုးကောင်” တွင် “ပိုးကောင်နှင့် ပဲသီး၏ တူညီမှုသည် [အင်္ဂလိပ်ဘာသာတွင်] အမည်တူညီမှု၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်” ဟု ဖော်ပြသည်။}

^{Accounting for the application of the term “locust” to the carob and certain other trees, the Oxford English Dictionary comments: “The Gr. name akris, properly denoting the insect, is applied in the Levant to the carob-pod, from some resemblance in form; and from very early times it has been believed by many that the ‘locusts’ eaten by John the Baptist were these pods” (art. “Locust”). In modern Arabic the word nabat, designating the insect locust, is similarly applied also to the fruit of the carob tree. The appropriateness of applying the term “locusts” to carob pods is evident from the fact that, in Greek, they are called keratia, literally, “little horns,” a name descriptive of their shape, and that the type of locust properly called akris, of the family Acridiidae, is “characterized by short horns” (Oxford English Dictionary, art. “Locust”). This resemblance in shape appears to be the basis for the double meaning of the word “locust” in the English language as well as in colloquial Levantine Greek and Arabic. According to Hastings’ Encyclopaedia of Religion and Ethics, art. “Locust,” “the resemblance between the insect and the bean is the reason for the identity of name [in English].”}

 

^{၇။ ဟီးဗရူးနှင့် အာရာမစ်ဘာသာများတွင် ဤတူညီမှုကို ထင်ဟပ်ခဲ့သလားဆိုသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့မပြောနိုင်ပါ။ သို့သော်၊ ဟီးဗရူး “ခါဂါဘ်” ဟူသော “ပိုးကောင်” သို့မဟုတ် “ကျိုင်းကောင်” သည် လီဗီ ၁၁:၂၂၊ တောလည်ရာ ၁၃:၃၃၊ ၂ ရာချုပ် ၇:၁၃၊ ဒေသနာ ၁၂:၅၊ ဟေရှာယ ၄၀:၂၂ တွင် ဆပ်တူအာဂင့်ကျမ်းတွင် “အာကရစ်” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားသည်ကို သတိပြုနိုင်သည်။ မစ်ရှနိုင်း ဟီးဗရူးဘာသာတွင် “ခါရူဘ်” သည် ကာရိုဘ်အစေ့ကို ဖော်ပြပြီး၊ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ “ကာရိုဘ်” ဟူသော စကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာသော အာရဘီဘာသာ “ခါရူဘ်” နှင့် ဂရိဘာသာ “ကီရာတီယာ” နှင့် ညီမျှသည်။ အချို့က ပါလက်စတိုင်းနှင့် ဆီးရီးယားတွင်၊ ခရစ်ယာန်များက အာရာမစ်ဘာသာကို အချိန်ကြာရှည်အသုံးပြုခဲ့ရာ၊ အသံနှင့် စာလုံးပေါင်းတူညီမှုကြောင့် အက္ခရာပုံစံ “ချ-ရ-ဘ” သည် “ချ-ဂ-ဘ” နှင့် တစ်ချိန်က ရောထွေးသွားခဲ့သည်ဟု အကြံပြုခဲ့သည်။ ဤရှင်းပြချက်အရ “ခါရူဘ်” ဟူသော “ကာရိုဘ်” သည် “ခါဂါဘ်” ဟူသော “ပိုးကောင်” ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ဤအစားထိုးမှုသည် မဿဲ ၃:၄ နှင့် မာကု ၁:၆ ၏ ဂရိစာသားတွင် ထင်ဟပ်ခဲ့သည်။}

^{7. Whether the same resemblance was reflected by the Hebrew and Aramaic we cannot say. However, it may be noted that the Heb. chagab, “locust” or “grasshopper,” is translated akris by the LXX in Lev. 11:22; Num. 13:33; 2 Chron. 7:13; Eccl. 12:5; Isa. 40:22. In Mishnaic Hebrew charub denotes the carob pod, and is equivalent to the Arabic kharrūb, from which our word carob comes, and to the Gr. keratia. Some have suggested that in Palestine and Syria, where the Aramaic was long used by Christians, the consonantal form ch-r-b may at some time have been confused with ch-g-b, because of a similarity of sound and spelling. According to this explanation, charub, “carob,” became chagab, “locust,” and this substitution was reflected in the Greek text of Matt. 3:4 and Mark 1:6.}

 

^{အချို့က မဆိုရက်တစ်စာသားရှိ ဟီးဗရူး “ချရီယိုနိမ်” သည် “ခါရူဘိမ်” ဟု ဖတ်သင့်သည်ဟု အကြံပြုပြီး၊ ၂ ဘုရင်ခံ ၆:၂၅ (ထိုနေရာတွင် မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ) တွင် ကာရိုဘ်အစေ့များကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ၎င်းတို့က ဟေရှာယ ၁:၂၀ တွင် “ဓား” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားသော ဟီးဗရူး “ချရဘ်” သည် “ခါရူဘ်” ဟူသော “ကာရိုဘ်” ဖြစ်သင့်သည်ဟုလည်း အကြံပြုသည်။ ဟီးဗရူးအက္ခရာစာသားတွင် ဤစကားလုံးနှစ်ခုသည် တူညီသည်။ ထို့ကြောင့် ဘာသာပြန်ဆိုမှုသည် “သင်သည် ကာရိုဘ်ကို စားရလိမ့်မည်” ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် အကြောင်းအရာနှင့် ကောင်းစွာ ကိုက်ညီသည်။ အချို့က ဟီးဗရူးနောက်ခံရှိသော မဿဲသည် “ခါရူဘ်” ဟူသော “ကာရိုဘ်” ကို ၎င်း၏ သာမန်အမည် “ခါဂါဘ်” ဟူသော “ပိုးကောင်” ဟု တွေးကာ၊ ရေးသားရာတွင် ဂရိဘာသာ “အာကရစ်” ဟူသော “ပိုးကောင်” ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဂရိဘာသာတွင်လည်း အလားတူ သာမန်အသုံးအနှုန်းတစ်ခု ရှိခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။}

^{Some, suggesting that the Heb. cheryonim of the Masoretic text should read charubim, have thought that carob pods are referred to in 2 Kings 6:25 (see comment there). They also suggest that the Heb. chereb, rendered “sword” in Isa. 1:20, should be charub, “carob.” In the Hebrew consonantal text the two words are identical. The translation would then be, “you shall eat the carob,” which agrees well with the context. Some have thought that Matthew, with a Hebrew background, and thinking of the charub, “carob,” by its colloquial name chagab, “locust,” may have selected the Gr. akris, “locust,” when writing. It is also possible that a similar colloquial terminology existed in Greek at that time.}

 

^{၈။ တင်းကျပ်စွာ ဘာသာစကားဆိုင်ရာ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် အာကရစ်ကို ပိုးကောင်နှင့် ညီမျှသည်ဟု ငြင်းခုံမှုက ထောက်ခံသည်။ သို့သော်၊ ဤနေရာတွင် အကျဉ်းချုံးဖော်ပြထားသော ဆန့်ကျင်သော သက်သေများအားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်၊ ၎င်းသည် မဿဲ ၃:၄ နှင့် မာကု ၁:၆ တွင် ဤအသုံးအနှုန်း၏ မှန်ကန်သော နားလည်မှုဖြစ်သည်ဟု သေချာစွာ မဆိုနိုင်ပါ။ ရရှိနိုင်သော သက်သေများသည် ယောဟန်စားသော အစာအာဟာရများကို အတိအကျ ဖော်ပြရန် ခိုင်လုံသော ကောက်ချက်ချရန် မလုံလောက်ပါ။ အယ်လန် ဂျီ။ ဝိုက်သည် ယောဟန်ကို သက်သတ်လွတ်သူအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်ကို သတိပြုသင့်သည် (၃တီ ၆၂; စီအိပ်ချ် ၇၂)။}

^{8. From the strictly linguistic point of view the argument favors equating akris with the insect. But in view of all the contrary evidence here summarized, it is far from certain that this is the correct understanding of the term in Matt. 3:4 and Mark 1:6. Available evidence does not warrant a dogmatic conclusion as to precisely what foods John ate. It is worthy of note that Ellen G. White characterizes John as a vegetarian (3T 62; CH 72).}

 

^{မှတ်စု ၂}

^{Note 2}

 

^{ခရစ်ဝင်ကျမ်းများတွင် နေရာအမျိုးမျိုးတွင် စာရေးသူများသည် ခရစ်တော်၏ စကားများကို မတူညီစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ၎င်းတို့သည် အချို့သော ကိစ္စများ၊ ဥပမာ၊ ကားတိုင်ပေါ်ရှိ စာတမ်းကို မတူညီသောပုံစံဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ဤကွဲပြားမှုများကို သံသယရှိသူများက ခရစ်ဝင်ကျမ်းစာရေးသူများသည် ယုံကြည်မရဖြစ်ပြီး၊ သေချာပေါက် မမှန်ကန်သည့်အပြင် နတ်ဉာဏ်အလင်းမရရှိသူများဖြစ်ကြောင်း သက်သေအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးမှုက ဆန့်ကျင်ဘက်ကို သက်သေပြသည်။ ခရစ်ဝင်ကျမ်းများကို ရေးသားသူများနှင့် ခရစ်တော်၏ အခြားနောက်လိုက်များသည် ၎င်းတို့ကိုယ်သူတို့ သခင်ယေရှု၏ ဘဝဖြစ်ရပ်များ၏ သက်သေများအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ သက်သေမှု၏ မှန်ကန်မှုအပေါ် အရာအားလုံးကို လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ကြသည်။}

^{In various places in the Gospels the writers report differently the words of Christ. They also give different accounts of certain matters, for example, the inscription on the cross. These variations have been seized upon by skeptics as proof that the Gospel writers are unreliable, even false, and thus certainly not inspired. A careful examination proves the opposite. Those who wrote the Gospels, along with the other followers of Christ, considered themselves witnesses of the events of our Lord’s life. They staked everything on the truthfulness of their witness.}

 

^{ယခုအခါ တရားရုံးတစ်ခုတွင်၊ သက်သေများအားလုံးက ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနှင့်ပတ်သက်၍ အတိအကျ တူညီစွာ သက်သေထွက်ဆိုပါက၊ ကောက်ချက်မှာ ၎င်းတို့သည် မမှန်ကန်သူများဖြစ်သည်ဟု ယူဆပြီး မဟုတ်ကန်သူများဖြစ်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အတွေ့အကြုံက လူနှစ်ဦးသည် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို အတိအကျတူညီစွာ မမြင်ကြဟု သင်ကြားပေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အချက်တစ်ခုသည် သက်သေတစ်ဦးကို အထင်ကြီးစေပြီး၊ အခြားအချက်တစ်ခုသည် အခြားသက်သေတစ်ဦးကို အထင်ကြီးစေသည်။ ထပ်မံ၍၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ဖြစ်ရပ်နှင့်ဆက်စပ်၍ ပြောဆိုခဲ့သော စကားများကို အတိအကျ ကြားခဲ့ရသော်လည်း၊ သက်သေတစ်ဦးစီသည် စကားများကို အနည်းငယ်ကွဲပြားစွာ ဖော်ပြသည်။ သက်သေတစ်ဦးသည် အခြားသက်သေများ မဖော်ပြသည့် စကားဝိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းများကိုပင် ဖော်ပြပေမည်။ သို့သော် ကွဲပြားသော ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုများ၏ အတွေးအခေါ် သို့မဟုတ် အဓိပ္ပာယ်တွင် ရှင်းလင်းသော ဆန့်ကျင်မှုမရှိသရွေ့၊ သက်သေများသည် မှန်ကန်စွာ ပြောဆိုခဲ့သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ တကယ်တော့၊ ထင်ရှားစွာ ဆန့်ကျင်နေသော ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုများသည် မကြာခဏ ဆန့်ကျင်မှုမဟုတ်ဘဲ၊ အပြန်အလှန်ဖြည့်စွမ်းပေးသည်ဟု သက်သေပြနိုင်သည်။ မဿဲ ၂၇:၃၇၊ မာကု ၅:၂၊ ၁၀:၄၆ ကို ကြည့်ပါ။}

^{Now in a court, today, if witnesses all testify precisely the same regarding an incident, the conclusion is, not that they are truthful, but that they are perjurers. Why? Because experience teaches us that no two people see an event exactly alike. One point impresses one witness; another point impresses another. Again, they may all have heard exactly the same words spoken in connection with the event, but each reports the words a little differently. One witness may even report certain parts of a conversation that the other witnesses do not report. But so long as there is no clear contradiction in the thought or meaning of the variant statements, the witnesses may be considered to have told the truth. Indeed, apparently contradictory statements may often prove to be not contradictory at all, but rather complementary. See on Matt. 27:37; Mark 5:2; 10:46.}

 

^{ရိုးသားသူတစ်ဦးသာလျှင် မှတ်ဉာဏ်ညံ့ဖျင်းမှုကို တတ်နိုင်သည်ဟု ကောင်းစွာ မှတ်ချက်ပြုထားသည်။ အများပြည်သူထံသို့ မမှန်ကန်သော ဇာတ်လမ်းကို ဖန်တီးရန် ကြိုးစားသူများသည် ၎င်းတို့၏ ဇာတ်လမ်းကို ပေါင်းစည်းထိန်းသိမ်းရန် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်လည်လေ့ကျင့်ရမည်ဖြစ်သည်။ ရိုးသားသူသည် ၎င်းတို့၏ ဇာတ်လမ်းကို အကြိမ်တိုင်းတွင် အတိအကျ တူညီသော ဘာသာစကားဖြင့် ပြန်မပြောပေမည်—သေချာပေါက် မပြောနိုင်ပေ—သို့သော် ဇာတ်လမ်းတွင် အတွင်းစည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုရှိပြီး၊ ၎င်းသည် အားလုံးအတွက် ထင်ရှားသည်။ ထို့ပြင်၊ ထိုသို့သော ဇာတ်လမ်းသည် ပြောပြသူသည် ဖြစ်ရပ်၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ခံစားချက်ကို ပြန်လည်အသက်ဝင်စေသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် အသက်ဝင်ပြီး တောက်ပလာသည်။ သို့သော် လူတစ်ဦးသည် ဖိုနိုဂရပ်ကဲ့သို့ တူညီစွာ ဇာတ်လမ်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောပြပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ အကောင်းဆုံးပြောနိုင်သည်မှာ ၎င်းသည် စကားလုံးများ၏ ပုံစံတစ်ခုတည်းသို့ ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော ကျွန်ဖြစ်သွားပြီး၊ တကယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များ သို့မဟုတ် တကယ်ပြောဆိုခဲ့သည်များကို အသက်ဝင်သော ပုံဖော်မှုကို မပေးနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ရက်ရောစိတ်မရှိပါက၊ ၎င်း၏ မှန်ကန်မှုကို သံသယဖြစ်စေနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ၎င်း၏ အိုမင်းရင့်ရော်မှုကို သေချာယုံကြည်နိုင်သည်။}

^{It has been well remarked that only an honest man can afford to have a poor memory. Those who have a false story to foist on the public must keep rehearsing their story to make it hold together. The honest man may not retell his story each time in exactly the same language—almost certainly he will not—but there is an inner consistency and harmony to the story that is evident to all. What is more, such a story lives and sparkles before our eyes because the teller of it is reliving the spirit and feeling of the incident. But when a man tells and retells a story with phonograph-like sameness, the most charitable thing we can say regarding him is that he has become a boresome slave to a mere form of words, and does not present a living picture of what actually happened or what actually was said. And if we are not charitably-minded, we may even become suspicious of his veracity, or at least sure of his senility.}

 

^{အတွေ့အကြုံအားလုံး၊ အထူးသဖြင့် တရားရုံးများ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာသော အတွေ့အကြုံများသည် မှန်ကန်သော သက်သေထွက်ဆိုမှုသည် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသို့ သက်သေများ၏ ကွဲပြားသော ထွက်ဆိုချက်များ၏ ကာဗွန်မိတ္တူတူညီမှုနှင့် တူညီရန် မလိုအပ်သည်—တကယ်တော့ မဖြစ်သင့်ပေ—ဟူသော ကောက်ချက်သို့ ဦးတည်သည်၊ ၎င်းတို့သည် ထိုဖြစ်ရပ်တွင် ပြောဆိုခဲ့သည်များနှင့်ပတ်သက်သော ၎င်းတို့၏ သက်သေထွက်ဆိုချက်များ အပါအဝင်ဖြစ်သည်။}

^{All experience, and especially the experience of the courts through the long years, leads to the conclusion that truthful witnessing need not be—indeed, should not be—equated with carbon-copy identity of testimony of the different witnesses to an event, including their testimony as to what was said at the particular event.}

 

^{ထို့ကြောင့်၊ ခရစ်ဝင်ကျမ်းစာရေးသူများ၏ ဖော်ပြချက်များ ကွဲပြားသည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်သည် အခြေအမြစ်မရှိကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ ထိုစာရေးသူများသည် ၎င်းတို့ကြားတွင် ညှိနှိုင်းမှုမရှိကြောင်း၊ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်၏ ဘဝနှင့်ပတ်သက်၍ ၎င်းတို့၏ နတ်ဉာဏ်အလင်းရရှိသော စိတ်နှလုံးများကို အထူးသဖြင့် အထင်ကြီးစေသည့်အရာများကို သီးခြားစွာ ဖော်ပြခဲ့ကြသည်ဟူသော ရှင်းလင်းသော သက်သေကို ပေးသည်။ ၎င်းတို့သည် မတူညီသောအချိန်များနှင့် နေရာများတွင် ၎င်းတို့၏ အနည်းငယ်ကွဲပြားသော ဖော်ပြချက်များကို ရေးသားခဲ့ကြသည်။ သို့သော်၊ ၎င်းတို့ရေးသားခဲ့သော ဖြစ်ရပ်များနှင့် အဖြစ်အပျက်များ၊ သခင်ယေရှု၏ စကားများနှင့်၊ ဥပမာ၊ ကားတိုင်ပေါ်ရှိ စာတမ်း (အခန်း ၂၇:၃၇ ကို ကြည့်ပါ) နှင့်ပတ်သက်သော ဖော်ပြချက်များတွင် သဟဇာတဖြစ်မှုနှင့် ညီညွတ်မှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် အခက်အခဲမရှိပါ။}

^{Hence, the charge that the Gospel writers are unreliable because their reports differ, stands revealed as groundless. On the contrary, those writers provide the clearest proof that there was no collusion between them, that they independently reported what most particularly impressed their divinely illumined minds regarding the life of Christ. They wrote at different times and in different places their more or less different accounts. Yet there is no difficulty in discovering harmony and unity in what they wrote regarding incidents and events, including the words of our Lord and, for example, the inscription on the cross (see on ch. 27:37).}

 

^{ဤအချက်များ၏ အလင်းတွင်၊ ခရစ်တော်၏ စကားများကို ကွဲပြားစွာ ဖော်ပြခြင်းသည် ခရစ်ဝင်ကျမ်းစာရေးသူများ နတ်ဉာဏ်အလင်းမရရှိသူများဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြသည်ဟူသော ဆက်စပ်စွပ်စွဲချက်သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပုံရသည်။ သံသယရှိသူသည် ၎င်းတို့သည် နတ်ဉာဏ်အလင်းရရှိခဲ့လျှင် သခင်ယေရှု၏ စကားများကို စာသားအတိုင်း ဖော်ပြမည်ဟု ယူဆရန် မည်သည့်အာမခံချက်ရှိသနည်း။ မရှိပါ။ စကားလုံးများသည် အတွေးကို ဖော်ပြရန်အတွက် ယာဉ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး၊ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ လူ့ဘာသာစကားသည် မကြာခဏ ပြောဆိုသူ၏ အတွေးကို အပြည့်အဝဖော်ပြရန် မလုံလောက်ပေ။ ခရစ်ဝင်ကျမ်းစာရေးသူများသည် သခင်ယေရှု၏ စကားများကို ကွဲပြားသောပုံစံများဖြင့် ဖော်ပြခဲ့ခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ စကားများ၏ အတိုင်းအတာနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို နတ်ဉာဏ်အလင်းရရှိသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှု၏ သက်သေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်မဟုတ်ပေလား။ မတော်တဆမဟုတ်ပါလား၊ ခရစ်တော်သည် အာရမိဘာသာစကားဖြင့် ပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ ခရစ်ဝင်ကျမ်းများကို ဂရိဘာသာစကားဖြင့် ရေးသားခဲ့သည်။ ထို့ပြင်၊ မတူညီသော ပညာရှင်များသည် တစ်ဦးတည်းသော လူတစ်ဦး၏ ရေးသားချက်များကို အလွန်သစ္စာရှိစွာ ဘာသာပြန်ဆိုနိုင်သော်လည်း အသုံးပြုသော စကားလုံးများတွင် ကွဲပြားနိုင်သည်မဟုတ်ပေလား။ တကယ်တော့၊ စာသားအတိုင်း အလွန်တင်းကြပ်စွာ ဘာသာပြန်ဆိုမှုများသည် မူရင်းစာရေးသူ၏ စိတ်ထဲရှိ တကယ့်အတွေးနှင့် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခုကို စွန့်လွှတ်လေ့ရှိသည်။}

^{In the light of these facts the related charge that their variant reporting of Christ’s words proves the Gospel writers uninspired, seems pointless. What warrant does the skeptic have for assuming that if they were inspired they would give verbatim the words of our Lord? None whatever. Words are merely a vehicle for expressing thought, and unfortunately, human language is often inadequate to express fully a speaker’s thought. Might not the very fact that the Gospel writers stated our Lord’s words in variant forms provide in itself a proof of their inspired insight into the range and intent of His words? Incidentally, Christ spoke in Aramaic; the Gospels were written in Greek. And is it not true that different scholars may produce most faithful translations of a certain man’s writings and yet differ in the words used? Indeed, slavishly literal translations generally sacrifice something of the real thought or intent of the mind of the original writer.}

 

^{ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤနေရာတွင်၊ ကျမ်းစာများ၏ စကားများကို သင့်လျော်စွာ ပြုပြင်ပြီး အသုံးချနိုင်သည်- “စာသားသည် သေစေသော်လည်း၊ စိတ်ဓာတ်သည် အသက်ပေးသည်။” ခရစ်ဝင်ကျမ်းလေးစောင်တွင် အသက်ဝင်စေသော စိတ်ဓာတ်တစ်ခု ရှိပြီး၊ စာရေးသူများသည် သံသယရှိသူများ၏ တုပ်နှောင်ထားသော စကားလုံးပုံစံတူညီမှုဆိုင်ရာ ဖော်ပြမှုစံနှုန်းကို လိုက်နာခဲ့ပါက ထိုစိတ်ဓာတ်သည် အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်ခံရနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကာဗွန်စက္ကူမထံမှ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီမတိုင်မီ ၎င်း၏ စာရေးသူများကို နတ်ဉာဏ်အလင်းပေးခဲ့သည်။}

^{We may here apply, with proper adaptation, the words of Scripture: “The letter killeth, but the spirit giveth life.” There is a life-giving spirit that breathes through the four Gospels, a spirit that might easily have been smothered or stifled had the writers conformed to the skeptics’ artificial standard of reporting—a slavishly identical form of words. God inspired His penmen thousands of years before carbon paper was invented.}

^{ellen g. white comments}

^{1, 2 EW 230}

^{1–3 EW 154; 8T 9}

^{1–4 FE 109,  310, 423; 4T 108}

^{1–17 DA 97-113}

^{2 CM 40; COL 35, 276; DA 104, 506; GW 54, 55; MB 2; PK 715; 8T 332; 9T 122}

^{2, 3 7T 139}

^{3 DA 134, 224; MM 327; 3T 279; 7T 56; 8T 33, 329}

^{4 DA 102; 3T 62}

^{5 DA 104, 231}

^{7 GW 149; 3T 557; 5T 227; 8T 252}

^{7, 8 1T 321; 5T 225}

^{7–9 DA 105}

^{8 EW 233}

^{10 Ev 272; EW 154, 233; 1T 136,  192,  321,  383, 486}

^{10–12 DA 107}

^{12 DA 215, 392; TM 373; 5T 80}

^{13 DA 110}

^{14, 15 DA 111}

^{15 MB 49}

^{16, 17 DA 112}

^{17 CG 525; COL 274; DA 113,  119, 579; FE 405; ML 260; Te 274, 284; 7T 270}