အခန်း ၄၆— ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများနှင့် ကျိန်ခြင်းများ

 ဤအခန်းသည် ယောရှုကျမ်း အခန်း ၈ ကို အခြေခံထားပါသည်။

အာခန်အား စီရင်ချက်ချပြီးနောက် ယောရှုသည် စစ်သူရဲအပေါင်းတို့ကို စုရုံးစေ၍ အာယမြို့ကို တစ်ဖန် တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်သည် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတို့နှင့်အတူ ရှိသဖြင့် သူတို့သည် မြို့ကို မကြာမီ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဣသရေလလူတို့သည် ခါနာန်ပြည်၌ အခြေချရန် အလွန် ஆဆာပြင်းပြနေကြသည်။ ထိုအချိန်အထိ သူတို့၏ မိသားစုများအတွက် အိမ်များ သို့မဟုတ် မြေယာများ မရှိသေးဘဲ ၎င်းတို့ကို ရရှိရန်အတွက် ခါနာန်လူတို့ကို မောင်းထုတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပိုမိုမြင့်မားသော တာဝန်တစ်ခုက သူတို့၏ ပထမဦးစားပေး အာရုံစိုက်မှုကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ထံ၌ မိမိတို့၏ သစ္စာစောင့်သိခြင်း ပဋိညာဉ်ကို အသစ်တဖန် ပြုလုပ်ကြရမည် ဖြစ်သည်။

မောရှေ၏ နောက်ဆုံး ညွှန်ကြားချက်များတွင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို အသိအမှတ်ပြုရန် ရှေခင်မြို့ရှိ ဧဗလတောင်နှင့် ဂေဇိမ်တောင်တို့တွင် စုဝေးကြရန် လမ်းညွှန်ချက်များကို ပေးထားခဲ့သည်။ ထိုညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ယောက်ျားများ၊ “မိန်းမများနှင့် ငယ်သားများ၊ သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေကြသော တစ်ပါးအမျိုးသားများ” သည် ဂိလဂါလအရပ်မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး မြေ၏ အလယ်ဗဟိုနီးပါးရှိ ရှေခင်ချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ ရန်သူတို့၏ နယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်၍ ချီတက်ခဲ့ကြသည်။ အောင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးသော ရန်သူများဖြင့် ဝန်းရံထားကြသော်လည်း “ဘုရားသခင်၏ ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် သူတို့ပတ်လည်၌ ရှိသော မြို့များအပေါ်တွင် ကျရောက်လျက် ရှိသဖြင့်” (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၅:၅) ဟီဘရူးလူမျိုးများသည် မည်သူ့၏ နှောင့်ယှက်မှုကိုမျှ မခံရကြပေ။

ဤနေရာတွင် အာဗြဟံနှင့် ယာකොဗ်တို့သည်လည်း မိမိတို့၏ တဲများကို ထိုးခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာ၌ပင် နောက်ပိုင်းတွင် ဣသရေလအနွယ်တို့သည် ယောသပ်၏ ရုပ်အလောင်းကို မြှုပ်နှံကြမည့် မြေကွက်ကို ယာකොဗ် ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင်ပင် ယာකොဗ် တူးခဲ့သော ရေတွင်းလည်း ရှိသည်။

ရွေးချယ်ထားသော ဤနေရာသည် ဤထင်ရှားသော အဖြစ်အပျက်ကြီး ကျင်းပမည့် ပြဇာတ်စင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ရန် အလွန်ထိုက်တန်ပေသည်။ သစ်လွင်စိမ်းလန်းသော ကွင်းပြင်များနှင့် သံလွင်ဥယျာဉ်များ ရှိပြီး စမ်းရေတွင်းများမှ စီးဆင်းလာသော ချောင်းရေများဖြင့် ရေလွှမ်းမိုးကာ တောပန်းများဖြင့် ဝန်းရံထားသော ချိုင့်ဝှမ်းလှလှသည် ခြောက်သွေ့သော တောင်ကုန်းများကြားတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြန့်ကားလျက် ရှိသည်။ ချိုင့်ဝှမ်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရှိကြသော ဧဗလတောင်နှင့် ဂေဇိမ်တောင်တို့သည် အချင်းချင်း အလွန်နီးကပ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အောက်ခြေ အစွန်းပိုင်းများသည် သဘာဝ တရားဟောစင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ တစ်ဖက်တွင် ပြောဆိုသမျှသော စကားတိုင်းသည် အခြားတစ်ဖက်တွင် လုံးဝ သဲသဲကွဲကွဲ ကြားနိုင်ကြသည်။ နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသော တောင်စောင်းများသည် ကြီးမားလှသော လူအစုအဝေးကြီးအတွက် နေရာလပ်ကို ဖန်တီးပေးထားကြသည်။

ဧဗလတောင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် အထိမ်းအမှတ် မော်ကွန်းတိုင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ထိုကျောက်တုံးများပေါ်တွင် ထုံးဖြင့် အုပ်ထားပြီးနောက် ပညတ်တရားကို ရေးထွင်ခဲ့ကြသည်— သိနာတောင်ပေါ်တွင် မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့ပြီး ကျောက်ပြားများပေါ်တွင် ရေးထွင်းခဲ့ကြသော ပညတ်ဆယ်ပါးသာမက၊ မောရှေအား ပေးခဲ့ပြီး ကျမ်းစာအုပ်ထဲတွင် ရေးသားခဲ့ကြသော ပညတ်တရားကိုပါ ရေးထွင်းခဲ့ကြသည်။ ဤအထိမ်းအမှတ် မော်ကွန်းတိုင်၏ ဘေးတွင် ထုလုပ်မထားသော ကျောက်တုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြပြီး ထိုပလ္လင်ပေါ်တွင် ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလလူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို ချိုးဖောက်ခဲ့ကြသောကြောင့် ကိုယ်တော်၏ အမျက်တော်ကို ထိုက်တန်ခဲ့ကြပြီး၊ ယဇ်ပလ္လင်ဖြင့် ပုံဆောင်ထားသော ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေခြင်း မရှိခဲ့ပါက ထိုအမျက်တော်သည် ချက်ချင်း ကျရောက်လာပေလိမ့်မည်။

အနွယ်ခြောက်ပါးကို ဂေဇိမ်တောင်ပေါ်တွင် တပ်စွဲစေခဲ့ကြပြီး၊ ကျန်အနွယ်များကို ဧဗလတောင်ပေါ်တွင် တပ်စွဲစေခဲ့ကြကာ၊ ပုရောဟိတ်များနှင့် သေတ္တာတော်တို့သည် အလယ်ရှိ ချိုင့်ဝှမ်းတွင် နေကြသည်။ ဤကြီးမားလှသော လူအစုအဝေးကြီးရှေ့တွင် ယောရှုသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို နာခံခြင်းကြောင့် ရရှိမည့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ဖတ်ပြခဲ့သည်။ ဂေဇိမ်တောင်ပေါ်ရှိ အနွယ်အားလုံးတို့က “အမင်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူသည် ကျိန်ခြင်းများကို ဖတ်ပြခဲ့ပြီး၊ ဧဗလတောင်ပေါ်ရှိ အနွယ်တို့ကလည်း ထိုနည်းတူစွာပင် သောင်းပေါင်းများစွာသော အသံတို့ဖြင့် စုပေါင်း၍ လေးနက်သော တုံ့ပြန်မှုကို ပေးခဲ့ကြသည်။ ဤအရာ၏နောက်တွင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကိုလည်းကောင်း၊ မောရှေ ပေးအပ်ခဲ့သော ဥပဒေများနှင့် စီရင်ချက်များကိုလည်းကောင်း ဖတ်ပြခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ဣသရေလလူတို့သည် သိနာတောင်ပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်တော်မှ ပညတ်တရားကို လက်ခံရရှိခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ လက်တော်ဖြင့် ရေးသားခဲ့ကြသော သန့်ရှင်းသော ပညတ်ချက်များကို သေတ္တာတော်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါတွင်မူ ခါနာန်ပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရရှိမည့် ပဋိညာဉ်၏ အခြေအနေများကို လူတိုင်း ကိုယ်တိုင်ဖတ်ရှုနိုင်ကြရန်အတွက် ၎င်းကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ရေးသားခဲ့ကြသည်။ မောရှေသည် တရားဟောရာကျမ်း တစ်အုပ်လုံးကို တရားဒေသနာများအနေဖြင့် လူတို့အား ပေးခဲ့သည်မှာ သီတင်းပတ်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ယောရှုသည် ပညတ်တရားကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ဖတ်ပြခဲ့သည်။

ဣသရေလလူတို့၏ ယောက်ျားများသာမက “မိန်းမများနှင့် ငယ်သားများ” ပါ ပညတ်တရားကို ဖတ်ပြသည်ကို နားထောင်ခဲ့ကြသည်၊ အကြောင်းမူကား သူတို့လည်း မိမိတို့၏ တာဝန်ကို သိရှိပြီး လုပ်ဆောင်ကြရန် အလွန်အရေးကြီးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မောရှေက ဤသို့ အမိန့်ပေးခဲ့သည်— “ခုနစ်နှစ် ကုန်လွန်သောအခါ ... ဣသရေလအမျိုးသား အပ်သမျှတို့သည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ရွေးကောက်တော်မူမည့်အရပ်၌ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်သို့ လာကြသောအခါ၊ ဤပညတ်တရားကို ဣသရေလအမျိုးသား အားလုံးတို့၏ နားကြားစရာ ဖြစ်စေခြင်းငှာ ဖတ်ရမည်။ လူများ၊ မိန်းမများ၊ ကလေးများ၊ သင်၏မြို့တံခါးအတွင်း၌ ရှိသော တစ်ပါးအမျိုးသားများကို စုဝေးစေလော့။ သို့ပြုလျှင် သူတို့သည် နားထောင်၍ သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့တတ်ရန် သင်ယူကြလိမ့်မည်။ ဤပညတ်တရား စကားအလုံးစုံတို့ကို စောင့်ထိန်း၍ ကျင့်ကြလိမ့်မည်။ ယော်ဒန်မြစ်ကို ကူး၍ ပိုင်ဆိုင်ရမည့်ပြည်၌ သင်တို့အသက်ရှင်သမျှ ကာလပတ်လုံး၊ ဤအရာများကို မသိသေးသော သင်တို့၏ ကလေးသူငယ်တို့သည် နားထောင်၍ သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့တတ်ရန် သင်ယူကြလိမ့်မည်” (တရားဟောရာကျမ်း ၃၁:၁၀-၁၃)။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို အဘယ်ကြောင့် လုံ့လဝီရိယရှိရှိ လေ့လာရမည်နည်း

စာတန်သည် ဘုရားသခင် မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့သမျှကို ဖျက်ဆီးရန်၊ နားလည်မှုကို မှောင်မိုက်စေရန်နှင့် လူတို့ကို အပြစ်ထဲသို့ သွေးဆောင်ရန်အတွက် အမြဲတမ်း ကြိုးပမ်းလျက် ရှိနေသည်။ ဘုရားသခင်သည် စာတန်၏ လှည့်စားနိုင်စွမ်းသည် သူတို့အပေါ် မကျရောက်စေရန် မိမိ၏အကာအကွယ်အောက်သို့ လူတို့ကို နီးကပ်စွာ ဆွဲဆောင်ရန် အမြဲတမ်း ရှာဖွေလျက် ရှိနေသည်။ ကိုယ်တော်သည် လူတို့အား ပြီးပြည့်စုံသော လမ်းညွှန်ချက်အနေဖြင့် အပ်နှံထားသော အသက်ရှင်သော နှုတ်ကပတ်တော်များကို မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အသံဖြင့် မိန့်မြွက်ရန်နှင့် မိမိ၏ လက်တော်ဖြင့် ရေးသားရန်အတွက် အလွန်နှိမ့်ချစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့ပေသည်။ စာတန်သည် ထာဝရဘုရား၏ ကတိတော်များနှင့် တောင်းဆိုချက်များမှ အချစ်စိတ်များကို သွေဖည်သွားစေရန် အမြဲတမ်း အသင့်ရှိနေသောကြောင့်၊ ၎င်းတို့ကို စိတ်နှလုံးထဲတွင် ခိုင်မြဲစွာ စွဲထင်စေရန်အတွက် ပိုမိုကြီးမားသော လုံ့လဝီရိယကို လိုအပ်ပေသည်။

သမ္မာကျမ်းစာ၏ ဖြစ်ရပ်များနှင့် သင်ခန်းစာများကို လူငယ်များ နားလည်နိုင်ရန် လိုက်လျောညီထွေရှိသော ရိုးရှင်းသည့် ဘာသာစကားဖြင့် တင်ပြသင့်ပေသည်။ မိဘများသည် သန့်ရှင်းသော စာမျက်နှာများတွင် တွေ့ရှိရသော အမျိုးမျိုးသော အသိပညာများတွင် မိမိတို့၏ ကလေးများကို စိတ်ဝင်စားလာစေနိုင်ကြသည်။ သို့သော် မိဘများ ကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ဝင်စားကြရမည် ဖြစ်သည်။ မိမိတို့၏ ကလေးများက ဘုရားသခင်ကို ချစ်မြတ်နိုး၍ ရိုသေကြစေလိုကြသူများသည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ဖန်ဆင်းခြင်း အမှုအရာများတွင် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းနေသည့်အတိုင်း ကိုယ်တော်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်း၊ ဘုန်းအာနုဘော်နှင့် တန်ခိုးတော်တို့အကြောင်းကို ပြောဆိုကြရမည် ဖြစ်သည်။

သမ္မာကျမ်းစာ၏ အခန်းတိုင်းနှင့် အပိုဒ်တိုင်းသည် ဘုရားသခင်မှ လူသားများထံသို့ ပေးပို့သော ဆက်သွယ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍သာ လေ့လာ၍ နားထောင်မည်ဆိုပါက၊ ဣသရေလလူတို့အား နေ့အခါ မိုးတိုင်၊ ညအခါ မီးတိုင်တို့ဖြင့် လမ်းပြခဲ့သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို လမ်းပြပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။