အခန်း ၅— ပထမဆုံး လူသတ်သမားနှင့် သူ၏ သားကောင်

 

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄:၁-၁၅ ကို အခြေခံထားပေသည်။

အာဒံ၏ သားများဖြစ်ကြသော ကာဣနနှင့် အာဗေလတို့သည် စရိုက်လက္ခဏာချင်း အလွန် ကွာခြားကြ၏။ အာဗေလသည် ကျဆုံးသွားသော လူသားအမျိုးအစားအပေါ် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ဆက်ဆံပုံတွင် တရားမျှတခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ရွေးနှုတ်ခံရမည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လက်ခံခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ကာဣနသည် စာတန် ကျဆုံးစေခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း တွေးခေါ်ရန် မိမိ၏ စိတ်ကို ခွင့်ပြုခဲ့၏— ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် အာဏာပိုင်မှုကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့၏။

ဤညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ယုံကြည်ပြီး နာခံမည်လောဟူသည်ကို သက်သေပြရန် စုံစမ်းခြင်းကို ခံခဲ့ကြရ၏။ ဘုရားသခင် မိန့်မှာထားတော်မူခဲ့သော ပူဇော်သက္ကာစနစ်ကို သူတို့ နားလည်ခဲ့ကြ၏။ ပူဇော်သက္ကာတို့က ပုံဆောင်ပြသသော ကယ်တင်ရှင်ကို ယုံကြည်ခြင်းကို ဖော်ပြရန်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြစ်လွတ်ငြိမ်းခွင့်အတွက် ကိုယ်တော်ကို အလုံးစုံ မှီခိုအားထားနေကြောင်းကို ဝန်ခံရန်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြ၏။ အသွေးကို မသွန်းလောင်းဘဲနှင့် အပြစ်လွတ်ငြိမ်းခွင့် မရှိနိုင်ပေ။ ကတိထားတော်မူသော အပြစ်ဖြေရာယဇ်ဖြစ်သည့် သိုးစုထဲမှ အဦးသီးသော သိုးများကို ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်၏ အသွေးတော်ကို ယုံကြည်ခြင်း ရှိကြောင်းကို သူတို့ ပြသရပေမည်။

ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးစလုံးသည် မိမိတို့၏ယဇ်ပလ္လင်များကို တူညီစွာ တည်ဆောက်ခဲ့ကြပြီး တစ်ဦးစီသည် ပူဇော်သက္ကာကို ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ အာဗေလသည် သိုးစုထဲမှ ယဇ်ကောင်ကို ဆက်ကပ်ခဲ့၏။ “ထာဝရဘုရားသည် အာဗေလနှင့် သူ၏ ပူဇော်သက္ကာကို နှစ်သက်တော်မူ၏။” ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄:၄။ ကောင်းကင်ဘုံမှ မီးတောက်ထွက်လာပြီး ပူဇော်သက္ကာကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့၏။ သို့သော် ကာဣနသည် ထာဝရဘုရား၏ တိုက်ရိုက်အမိန့်တော်ကို လျစ်လျူရှုလျက် အသီးအနှံ ပူဇော်သက္ကာကိုသာ ဆက်ကပ်ခဲ့၏။ ၎င်းကို လက်ခံကြောင်း ပြသရန် ကောင်းကင်ဘုံမှ မည်သည့်လက္ခဏာမျှ မပေါ်လာခဲ့ပေ။ အာဗေလသည် မိမိ၏အစ်ကိုအား ဘုရားသခင် သတ်မှတ်ပေးထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ချဉ်းကပ်ရန် တောင်းပန်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ တောင်းပန်မှုကြောင့် ကာဣနသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အလိုအတိုင်း လုပ်ဆောင်ရန် ပို၍ပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာသွားခဲ့၏။ အကြီးဆုံးဖြစ်သည့် အားလျော်စွာ သူသည် အာဗေလ၏ ဆုံးမစကားကို မထီမဲ့မြင် ပြုခဲ့၏။

ကာဣနသည် စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်လျက် ဘုရားသခင် ရှေ့တော်သို့ ရောက်လာခဲ့၏။ သူ၏ လက်ဆောင်သည် မည်သည့် နောင်တတရားမျှ မဖော်ပြပေ၊ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင် သတ်မှတ်ပေးထားသည့် အတိအကျဖြစ်သော အစီအစဉ်အတိုင်း လိုက်နာကာ မိမိ၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ကတိထားတော်မူသော ကယ်တင်ရှင်၏ အပြစ်ဖြေရာယဇ်အပေါ် အလုံးစုံ ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းသည် အားနည်းချက်ကို ဝန်ခံခြင်းဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ကုသိုလ်တရားဖြင့် လာလိုခဲ့၏။ သူသည် သိုးသငယ်ကို မဆောင်ခဲ့ဘဲ၊ ၎င်း၏ အသွေးကို မိမိ၏ ပူဇော်သက္ကာနှင့် မရောနှောဘဲ၊ ဘုရားသခင်အား ပြုလုပ်ပေးသော ကျေးဇူးတစ်ခုအနေဖြင့် မိမိ၏ အလုပ်အကိုင် ထွက်ကုန်ဖြစ်သော အသီးအနှံများကို ဆက်ကပ်ခဲ့၏။ ကာဣနသည် ယဇ်ပလ္လင် တည်ဆောက်ရာတွင် နာခံခဲ့၏၊ ယဇ်ကောင် ဆောင်ခဲ့ရာတွင် နာခံခဲ့၏၊ သို့သော် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသော နာခံမှုကိုသာ ပြုလုပ်ခဲ့၏။ ရွေးနှုတ်ရှင် လိုအပ်ကြောင်းကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ချန်လှပ်ထားခဲ့၏။

ဤညီအစ်ကိုနှစ်ဦးစလုံးသည် အပြစ်သားများ ဖြစ်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် ဘုရားသခင်အား ရိုသေကိုင်းရှိုင်းကာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရမည့် တောင်းဆိုချက်များကို ဝန်ခံခဲ့ကြ၏။ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်အရဆိုသော် အချို့သော အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သူတို့၏ ဘာသာတရားသည် တူညီခဲ့ကြသော်လည်း ဤအရာကို ကျော်လွန်သွားသောအခါတွင် ကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလှပေသည်။

ကာဣနနှင့် အာဗေလတို့အကြားရှိ ကြီးမားသော ကွာခြားချက်

“ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အာဗေလသည် ကာဣနထက် သာလွန်ကောင်းမွန်သော ယဇ်ကို ဘုရားသခင်အား ပူဇော်၏။” ဟေဗြဲကျမ်း ၁၁:၄။ အာဗေလသည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်သားတစ်ဦးအဖြစ် မြင်ခဲ့၏၊ ထို့ပြင် အပြစ်နှင့် ၎င်း၏ အပြစ်ဒဏ်ဖြစ်သော သေခြင်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ဘုရားသခင်အကြားတွင် ရပ်တည်နေသည်ကိုလည်း မြင်ခဲ့၏။ သူသည် အသတ်ခံရသော ယဇ်ကောင်ကို ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့အားဖြင့် ကျူးလွန်ခဲ့သော ပညတ်တရား၏ တောင်းဆိုချက်များကို ဝန်ခံခဲ့၏။ သွန်းလောင်းခဲ့သော အသွေးတော်မှတစ်ဆင့် သူသည် ကားတိုင်ပေါ်တွင် အသေခံတော်မူသော ခရစ်တော်ကို မျှော်ကြည့်ခဲ့၏။ ထိုနေရာတွင် ပြုလုပ်မည့် အပြစ်ဖြေရာယဇ်ကို ယုံကြည်ကိုးစားလျက် သူသည် ဖြောင့်မတ်ရာရောက်ကြောင်းနှင့် သူ၏ ပူဇော်သက္ကာကို လက်ခံကြောင်း သက်သေကို ရရှိခဲ့၏။

ကာဣနသည်လည်း အာဗေလ ရရှိခဲ့သည့်အတိုင်း ဤသစ္စာတရားများကို လက်ခံရန် အခွင့်အရေး တူညီစွာ ရရှိခဲ့၏။ ညီအစ်ကိုတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်၏ လက်ခံခြင်းကို ခံရရန် ရွေးချယ်ခံရပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ ငြင်းပယ်ခံရရန် ရွေးချယ်ခံရခြင်း မဟုတ်ပေ။ အာဗေလသည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံမှုကို ရွေးချယ်ခဲ့၏။ ကာဣနမူကား မယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပုန်ကန်မှုကို ရွေးချယ်ခဲ့၏။

ကာဣနနှင့် အာဗေလတို့သည် ကာလအဆုံးတိုင်အောင် တည်ရှိနေမည့် အုပ်စုနှစ်စုကို ကိုယ်စားပြုကြ၏။ တစ်စုသောသူတို့သည် အပြစ်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်သက္ကာကို အသုံးချကြ၏။ အခြားတစ်စုသောသူတို့မူ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ကုသိုလ်တရားအပေါ် မှီခိုအားထားကြ၏။ ခရစ်တော်၏ အသွေးတော်ကို လိုအပ်သည်ဟု မခံစားရသူများ၊ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အလုပ်ကောင်းများဖြင့် ဘုရားသခင်၏ နှစ်သက်မှုကို ရယူနိုင်သည်ဟု ခံစားရသူများသည် ကာဣန ပြုလုပ်ခဲ့သည့် အမှားမျိုးကိုပင် ပြုလုပ်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နီးပါးအားဖြင့် မှားယွင်းသော ဘာသာတရားတိုင်းသည် တူညီသော အခြေခံမူပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားကြ၏— ၎င်းမှာ လူသားသည် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအပေါ် မှီခိုအားထားနိုင်သည်ဟူသော အချက်ပင်တည်း။ လူသားမျိုးနားသည် မိမိကိုယ်ကို သန့်စင်စေနိုင်သည်၊ မြှင့်တင်နိုင်သည်၊ ပြန်လည်မွေးဖွားပေးနိုင်သည်ဟု အချို့က ဆိုကြ၏။ ယဇ်ကောင်၏ အသွေး မပါရှိသော ပူဇော်သက္ကာဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ရယူနိုင်သည်ဟု ကာဣန တွေးထင်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဤသူတို့လည်း အပြစ်ဖြေရာယဇ်နှင့် ကင်းကွာလျက် လူသားမျိုးနားကို ဘုရားသခင်၏ စံနှုန်းသို့ မြှင့်တင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေကြ၏။ ကာဣန၏ သမိုင်းကြောင်းက လူသားသည် ဘုရားသခင်ဆီသို့ အထက်သို့ ဦးတည်သွားခြင်း မရှိဘဲ စာတန်ဆီသို့ အောက်သို့ ဦးတည်သွားတတ်ကြောင်းကို ပြသနေပေသည်။ ခရစ်တော်သည်သာလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်ပေသည်။ တမန်တော်ဝတ္ထု ၄:၁၂ ကို ကြည့်ပါ။

စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်းကို ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက် အားလုံးကို နာခံခြင်းဖြင့် ပြသလိမ့်မည်။ အာဒံ၏ နေ့ရက်မှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို နာခံခြင်းနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ဖြစ်ပွားခဲ့၏။ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော် အချို့ကို လျစ်လျူရှုလျက် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ရထိုက်ခွင့်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသောသူတို့ အမြဲတမ်း ရှိခဲ့ကြ၏။ သို့သော် အလုပ်ကောင်းများဖြင့် “ယုံကြည်ခြင်းသည် စုံလင်စေခြင်းသို့ ရောက်၏”၊ နာခံမှု၏ အလုပ်ကောင်းများ မပါရှိဘဲနှင့် ယုံကြည်ခြင်းသည် “သေလျက်ရှိ၏”။ ယာကုပ်ကျမ်း ၂:၂၂၊ ၁၇။ ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းသည်ဟု ဝန်ခံလျက် “ပညတ်တရားတို့ကို မစောင့်ထိန်းသောသူသည် လူလိမ်ဖြစ်၏၊ သစ္စာတရားလည်း သူ့၌ မရှိ။” ယောဟန်ဩဝါဒစာ ပဌမစောင် ၂:၄။

ကာဣနသည် မိမိ၏ ပူဇော်သက္ကာ ပယ်ချခြင်းကို ခံရသည်ကို မြင်သောအခါ ဘုရားသခင်က ဘုရားသခင် သတ်မှတ်ပေးထားသည့် ယဇ်ကောင်နေရာတွင် လူသား၏ အစားထိုးမှုကို လက်မခံသည့်အတွက် ဒေါသထွက်ခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်ရာတွင် ပါဝင်ရန်ထက် ဘုရားသခင်ကို နာခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော မိမိ၏ ညီအစ်ကိုအပေါ်၌လည်း ဒေါသထွက်ခဲ့၏။

ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း စွန့်ပစ်မထားခဲ့ဘဲ၊ အလွန်ပင် မဆင်မခြင် ပြုမူနေကြောင်း ပြသခဲ့သော ထိုလူသားနှင့် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ရန် စေတနာထား လုပ်ဆောင်တော်မူခဲ့၏။ “အဘယ်ကြောင့် အမျက်ထွက်သနည်း။ အဘယ်ကြောင့် မျက်နှာပျက်သနည်း။ ကောင်းစွာပြုလျှင် လက်ခံခြင်းကို မခံရသလော။ ကောင်းစွာ မပြုလျှင် အပြစ်သည် တံခါးဝ၌ ဝပ်နေ၏။” အကယ်၍ သူသာ ကတိထားတော်မူသော ကယ်တင်ရှင်၏ ကုသိုလ်တရားကို ယုံကြည်ပြီး ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များကို နာခံမည်ဆိုပါက ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ခံစားရလိမ့်မည် ဖြစ်၏။ သို့သော် အကယ်၍ သူသာ မယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပညတ်ကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းကို ဆက်လက် စွဲကိုင်နေမည်ဆိုပါက ထာဝရဘုရား၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံရသည့်အတွက် တိုင်ကြားစရာ အကြောင်းရင်း မရှိပေ။

မိမိ၏ အပြစ်ကို ဝန်ခံမည့်အစား ကာဣနသည် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှု မရှိခြင်းကို ဆက်လက် ညည်းတွားနေခဲ့ပြီး အာဗေလအပေါ် မနာလိုဝန်တိုမှုနှင့် ရွံရှာမုန်းတီးမှုကို ဆက်လက် မွေးမြူထားခဲ့၏။ အာဗေလသည် နိမ့်ချမှုအပြည့်ဖြင့် သို့ရာတွင် ခိုင်မာစွာဖြင့် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ကာကွယ်ပြောဆိုခဲ့၏။ သူသည် ကာဣန၏ အမှားကို ထောက်ပြခဲ့ပြီး အမှားသည် မိမိကိုယ်တိုင်၌သာ ရှိကြောင်းကို သူ့အား သဘောပေါက်စေရန် ကြိုးစားခဲ့၏။ သူတို့၏ မိဘများကို ချက်ချင်း သေဒဏ်ပေး ရန်ထိုက်တန်နေခဲ့သော်လည်း အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့သည့် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို ထောက်ပြခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား ချစ်တော်မမူပါက သူတို့ ခံထိုက်သော အပြစ်ဒဏ်ကို ခံစားစေရန် မိမိ၏ အပြစ်ကင်းစင်၍ သန့်ရှင်းသော သားတော်ကို ပေးအပ်တော်မူမည် မဟုတ်ကြောင်း တိုက်တွန်းပြောဆိုခဲ့၏။ ဤအရာများ အားလုံးကြောင့် ကာဣန၏ ဒေါသသည် ပို၍ပင် တောက်လောင်လာခဲ့၏။ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ခြင်းနှင့် အသိစိတ်က အာဗေလသည် မှန်ကန်ကြောင်း သူ့အား ပြောပြနေသော်လည်း သူ၏ ပုန်ကန်မှုတွင် မည်သည့် အားပေးထောက်ခံမှုကိုမျှ မရရှိနိုင်သည့်အတွက် သူသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ခဲ့၏။ အမျက်ဒေါသ အထွတ်အထိပ်ရောက်လျက် သူသည် မိမိ၏ ညီအစ်ကိုကို သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။

ထို့အတူ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးတို့သည် မိမိတို့ထက် သာလွန်ကောင်းမွန်သောသူများကို မုန်းတီးခဲ့ကြ၏။ “မကောင်းမှုကို ပြုသမျှသောသူတို့သည် အလင်းကို မုန်းတတ်၏။ မိမိတို့၏ အကျင့်ဆိုးများ အပြစ်တင်ခြင်း မခံရစေရန် အလင်းသို့ မလာကြ။” ယောဟန်ခရစ်ဝင် ၃:၂၀။

အာဗေလအား သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် မြွေနှင့် မိန်းမ၏ အမျိုးအနွယ်တို့အကြား— စာတန်နှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များအကြား၊ ခရစ်တော်နှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များအကြားရှိ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း၏ ပထမဆုံးသော သဥပမာ ဖြစ်ခဲ့၏။ ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် အပြစ်၏ အစေခံမှုကို စွန့်လွှတ်သောအခါတိုင်း စာတန်၏ ဒေါသအမျက်သည် တောက်လောင်လာတတ်၏။ အာဗေလ၏ သန့်ရှင်းသော အသက်တာသည် လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို စောင့်ထိန်းရန် မဖြစ်နိုင်ဟူသော စာတန်၏ စွပ်စွဲချက်ကို ဆန့်ကျင် သက်သေပြနေခဲ့၏။ ကာဣနသည် အာဗေလကို မိမိ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မထားနိုင်တော့ကြောင်း မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ကာ သူ၏ အသက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့၏။ ထို့အတူ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို ကာကွယ်ရပ်တည်ရာ နေရာတိုင်းတွင် ဤကဲ့သို့သော စိတ်သဘောထားမျိုးကို ထင်ရှားစွာ တွေ့ရလိမ့်မည်။ သို့သော် ယေရှု၏ အာဇာနည်တိုင်းသည် အောင်မြင်သူအဖြစ်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂:၉၊ ၁၁ ကို ကြည့်ပါ။

လူသတ်သမား ကာဣနသည် မကြာမီမှာပင် မိမိ၏ ရာဇဝတ်မှုအတွက် အဖြေပေးရန် ခေါ်ဆိုခြင်းကို ခံခဲ့ရ၏။ “ထာဝရဘုရားကလည်း၊ သင်၏ ညီအာဗေလသည် အဘယ်မှာရှိသနည်းဟု ကာဣနအား မေးတော်မူ၏။ သူကလည်း၊ မသိပါ၊ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ ညီကို စောင့်ရှောက်သောသူ ဖြစ်သလောဟု လျှောက်၏။” မိမိ၏ အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် သူသည် မုသားစကားကို သုံးခဲ့၏။

ကာဣနအား ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း

ထာဝရဘုရားက ကာဣနအား တစ်ဖန် မိန့်တော်မူပြန်၏၊ “သင်သည် အဘယ်အမှုကို ပြုပြီနည်း။ သင်၏ ညီ၏ အသွေးသံသည် မြေကြီးထဲမှ ငါ့ထံသို့ အော်ဟစ်လျက် ရှိ၏။” ကာဣနသည် စဉ်းစားဆင်ခြင်ရန် အချိန်ရခဲ့၏။ သူ ပြုလုပ်ခဲ့သော မတရားသည့် အမှု၏ ကြီးမားပုံနှင့် ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ရန် သူ ပြောခဲ့သော မုသားစကားကို သူ သိခဲ့၏၊ သို့သော် သူသည် ဆက်လက် ပုန်ကန်နေဆဲဖြစ်ပြီး စီရင်ချက်ကို ဆက်လက် မဆိုင်းငံ့တော့ပေ။ ဘုရားသခင်၏ အသံတော်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စကားများကို မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ “ယခုမူကား သင်၏ ညီ၏ အသွေးကို သင်၏လက်မှ ခံယူရန် မြေကြီးသည် မိမိ၏ ပါးစပ်ကို ဟခဲ့ပြီ၊ ထိုမြေကြီးမှ သင်သည် ကျိန်ခြင်းကို ခံရ၏။ မြေကို ထွန်ယက်သောအခါ နောင်၌ မိမိ၏ ခွန်အားကို သင့်အား မပေးတော့ပေ။ မြေကြီးပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာရသော ဒုက္ခသည်နှင့် အိုးစွန့်ပျံကျ ဖြစ်ရလတ္တံ့။”

ကရုဏာရှင် ဖန်ဆင်းရှင်သည် သူ၏ အသက်ကို ဆက်လက် ချမ်းသာပေးခဲ့ပြီး နောင်တရရန် အခွင့်အရေးကို ပေးသနားခဲ့၏။ သို့သော် ကာဣနသည် မိမိ၏ စိတ်နှလုံးကို မာကြောစေရန်၊ ဘုရားသခင်၏ အာဏာပိုင်မှုကို ပုန်ကန်ရန် အားပေးရန်နှင့် ရဲရင့်သော အပြစ်သားမျိုးဆက်တို့၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာရန်သာလျှင် အသက်ရှင်ခဲ့၏။ သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် ကမ္ဘာမြေကြီးသည် အလွန်အမင်း ပျက်စီးယိုယွင်းလာပြီး အပြင်းအထန် အကြမ်းဖက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လာကာ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခေါ်ဆိုရသည်အထိ ဖျက်ဆီးတတ်သော တန်ခိုးကို ထင်ရှားစေခဲ့၏။

ကာဣနနှင့် သူ၏ အမျိုးအနွယ်တို့၏ မှောင်မိုက်သော သမိုင်းကြောင်းသည် အပြစ်သားကို ထာဝရ အသက်ရှင်ခွင့်ပေးပြီး ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်မှုကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခွင့်ပြုခဲ့ပါက ဖြစ်လာမည့် ရလဒ်ကို ပြသနေသည့် သဥပမာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။ ဘုရားသခင်၏ သည်းခံတော်မူခြင်းသည် မကောင်းဆိုးဝါးများကို ပိုမို ရဲရင့်လာစေပြီး ရန်လိုလာစေခဲ့၏။ ကာဣနအပေါ် စီရင်ချက်ချပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းငါးရာ ကြာသောအခါ ရာဇဝတ်မှုနှင့် ညစ်ညမ်းမှုများသည် ကမ္ဘာမြေကြီးကို လွှမ်းမိုးခဲ့၏။ ကျဆုံးသွားသော လူသားမျိုးနားအပေါ် ချမှတ်ခဲ့သော သေဒဏ်စီရင်ချက်သည် တရားမျှတပြီး ကရုဏာနှင့် ပြည့်စုံကြောင်း ထင်ရှားလာခဲ့၏။ လူတို့သည် အပြစ်ထဲတွင် ကြာရှည်စွာ အသက်ရှင်လေလေ၊ ပိုမို စွန့်ပစ်ခြင်းခံရကာ ယိုယွင်းလာလေလေ ဖြစ်ကြ၏။

စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် အုပ်ချုပ်ပုံကို မှားယွင်းစွာ ဖော်ပြရန်နှင့် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူသားများကို သူ၏ လှည့်စားမှုအောက်တွင် ချုပ်နှောင်ထားရန် အမြဲတမ်း ကြိုးပမ်းလျက် ရှိ၏။ ဘုရားသခင်သည် အစကတည်းက အဆုံးကို မြင်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ အကြံအစည်များသည် ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းရန် သက်သက်သာ မဟုတ်ဘဲ၊ ပုန်ကန်မှုကို နောက်ဆုံး အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခြင်းတွင် ကိုယ်တော်၏ ကြီးမားသော အကြံအစည် ပြည့်စုံလာသည်နှင့်အမျှ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးအား ၎င်း၏ သဘောသဘာဝကို သက်သေပြရန်၊ မကောင်းမှုနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ကိုယ်တော်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို အပြည့်အဝ တရားမျှတကြောင်း ထင်ရှားစေရန် ကျယ်ပြန့်၍ ပြည့်စုံလှပေသည်။

အခြားသော လောကများမှ ကောင်းကင်ဘုံသားများသည် ရေလွှမ်းမိုးဘေး မတိုင်မီက ကမ္ဘာမြေကြီး၏ အနေအထားကို အလွန်နက်ရှိုင်းသော စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို စွန့်ပစ်ရာတွင် လုציဖာသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ တည်ထောင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော အုပ်ချုပ်မှု၏ ရလဒ်များကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ကြ၏။ လူတို့၏ စိတ်နှလုံး အကြံအစည်တို့သည် အစဉ်မပြတ် မကောင်းသော အမှု၌သာ ရှိကြပြီး (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၆:၅)၊ စင်ကြယ်ခြင်း၊ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် မေတ္တာတရားတို့၏ ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ အခြေခံမူများနှင့် ဆန့်ကျင်စစ်ခင်းနေခဲ့ကြ၏။ ၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပျက်စီးယိုယွင်းမှု၏ သဥပမာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။

ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးတွင် ဖော်ပြခဲ့သော အချက်အလက်များအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားသော အကြံအစည်တော်သည် ပုန်ကန်မှုကို အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခြင်းတွင် ပြည့်စုံလာသည်နှင့်အမျှ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် စကြဝဠာ တစ်ခုလုံး၏ အသိအမှတ်ပြုမှုနှင့် စာနာမှုကို ဘုရားသခင် သိမ်းသွင်းယူဆောင်သွားတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသမျှသော သူတို့အားလုံးသည် ခရစ်တော်ကို ဆန့်ကျင်သော စစ်ပွဲတွင် စာတန်၏ ဘက်တွင် ရပ်တည်ခဲ့ကြကြောင်း တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။ ဤလောက၏ အရှင်သခင်သည် စစ်ကြောစီရင်ခြင်းကို ခံရသည့်အခါနှင့် သူနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသမျှသော သူတို့သည် သူ၏ ကံကြမ္မာကို မျှဝေခံစားကြရမည့်အခါ စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးက “အို သန့်ရှင်းသူတို့၏ ရှင်ဘုရင်၊ ကိုယ်တော်၏ လမ်းခရီးတော်တို့သည် ဖြောင့်မတ်၍ မှန်ကန်ကြပါ၏” ဟု ကြေညာကြလိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၅:၃။