အခန်း ၃၉— ဗာရှန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်း

 

ဤအခန်းသည် တရားဟောရာကျမ်း ၂; ၃:၁-၁၁ ကို အခြေခံထားပါသည်။

ဧဒုံပြည်၏ တောင်ဘက်ကို ကျော်လွန်သွားပြီးနောက် ဣသရေလလူတို့သည် ကတိထားရာပြည်ဆီသို့ မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်၍ လှည့်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ခရီးလမ်းသည် ယခုအခါ လေညင်းဆော်သွင်းသော ကျယ်ပြော၍ မြင့်မားသောလွင်ပြင်ကြီးပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ခြောက်သွေ့သောချိုင့်ဝှမ်းမှ လန်းဆန်းဖွယ်ကောင်းသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရဲရင့်ကြံ့ခိုင်ပြီး မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ရှေ့သို့တိုးလာခဲ့ကြသည်။ “မောဘလူတို့ကို မညှဉ်းမဆဲကြနှင့်၊ သူတို့နှင့်လည်း စစ်မတိုက်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား သူတို့၏ပြည်ကို သင်တို့အား အမွေဥစ္စာအဖြစ် ငါမပေး။ လောတိ၏သားတို့အား ଆရ (အာ) မြို့ကို ငါပေးပြီ” ဟူသော အမိန့်ကို ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ လောတိ၏အမျိုးအနွယ်ဖြစ်ကြသော အမ္မုန်လူတို့နှင့်ပတ်သက်၍လည်း ထိုနည်းတူ ထပ်မံမိန့်ဆိုခဲ့သည်။

ဣသရေလအမျိုး၏ စစ်သည်ဗိုလ်ခြေတို့သည် အေမောရိလူတို့၏ပြည်သို့ မကြာမီ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤခွန်အားကြီးပြီး စစ်ကိုင်းသောလူမျိုးသည် ယော်ဒန်မြစ်ကိုကူး၍ မောဘလူတို့အပေါ် စစ်ခင်းကာ သူတို့၏နယ်မြေအချို့ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။ ယော်ဒန်မြစ်သို့သွားရာလမ်းသည် ဤနယ်မြေကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်သွားရသဖြင့် မောရှေသည် အေမောရိဘုဇင် ရှီဟုန်ထံသို့ မိတ်ဝတ်မပျက် သတင်းစကား ပေးပို့ခဲ့သည်မှာ- “သင့်ပြည်ကို ကျွန်ုပ်ဖြတ်သွားခွင့်ပြုပါ။ ... ကျွန်ုပ်စားစရာဘို့ ငွေနှင့်စားစရာကို ရောင်းပါ။ သောက်စရာဘို့ ငွေနှင့် ရေကိုပေးပါ။ ခြေဖြင့်သာ ဖြတ်သွားပါမည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

အဖြေမှာ လုံးဝလက်မခံကြောင်း ငြင်းဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အေမောရိလူတို့၏ စစ်သည်ဗိုလ်ခြေအပေါင်းတို့သည် ကျူးကျော်လာသူများကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရန် စုဝေးခဲ့ကြသည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်တပ်ကြီးသည် ဣသရေလလူတို့အား ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ စစ်ရေးစစ်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုဘက်တွင် သူတို့၏ရန်သူများက အသာစီးရနေကြသည်။ လူ့သဘာဝအရ တွက်ဆလျှင် ဣသရေလလူတို့သည် မကြာမီ အပြီးတိုင် ပျက်စီးတော့မည့်ပုံပေါ်နေ၏။

သို့သော် မောရှေသည် မိုးတိုင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် ကျိန်းဝပ်တော်မူကြောင်း အမှတ်လက္ခဏာသည် သူတို့နှင့်အတူ ဆက်လက်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်ပွဲအတွက် လူ့စွမ်းအားဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သမျှကို လုပ်ဆောင်ကြရန် သူညွှန်ကြားခဲ့သည်။ သူတို့၏ရန်သူတို့က ဣသရေလလူတို့ကို မြေပေါ်မှ အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။ သို့သော် မြေကြီးရှိသမျှတို့ကို ပိုင်စိုးတော်မူသော အရှင်ထံမှ ဣသရေလလူတို့ဆီသို့ ဤသို့ အမိန့်တော် ကျရောက်လာခဲ့သည်- “ထကြ၊ ခရီးပြုကြ၊ အာနုန်မြစ်ကို ကူးကြလော့။ အေမောရိလူ ဟေရှဘုန်ဘုရင် ရှီဟုန်နှင့် သူ၏ပြည်ကို သင်၏လက်၌ ငါအပ်ပြီ။ ဤပြည်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းငှာ စတင်ကြလော့။ သူနှင့်လည်း စစ်တိုက်ကြလော့။ ဤနေ့မှစ၍ ကောင်းကင်အောက်၌ ရှိသမျှသော လူမျိုးတို့သည် သင်၏သတင်းကို ကြား၍ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းသို့ ရောက်ရမည့်အကြောင်း၊ သူတို့အပေါ်၌ သင်၏ဘေးကိုလည်းကောင်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကိုလည်းကောင်း ငါစတင်ရောက်စေမည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်သည် ဆိုးယုတ်သောလူမျိုးတို့အား မိမိ၏မေတ္တာတော်ကို မည်သို့ပြသတော်မူခဲ့သည်

ဣသရေလလူတို့ကို ဆန့်ကျင်ရန် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မဆန့်ကျင်ခဲ့ကြပါက နယ်စပ်ရှိ ဤလူမျိုးတို့သည် အသက်ချမ်းသာ ရရှိခဲ့ကြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား- “စတုတ္ထအမျိုးအနွယ်ကျမှ ဤအရပ်သို့ ပြန်လာကြလိမ့်မည်။ အေမောရိလူတို့၏ ဒုစရိုက်သည် ယခုတိုင်အောင် မပြည့်သေးဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်” ဧဒုံကျမ်း ၁၅:၁၆။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့သည်သာလျှင် တစ်ဆူတည်းသော စစ်မှန်သည့်ဘုရားဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသော သက်သေကိုပြရန် သူတို့ကို နှစ်လေးရာတိတိ အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့သည်။ ဣသရေလလူတို့ကို အီဂျစ်ပြည်မှ ခေါ်ထုတ်လာရာတွင် ပြုခဲ့သော အံ့ဖွယ်အမှုအရာအလုံးစုံကို သူတို့သိရှိကြသည်။ သူတို့သည် သမ္မာတရားကို သိရှိနိုင်ကြပါလျက်နှင့် အလင်းကိုပယ်၍ ရုပ်တုတို့ကိုသာ တိုး၍ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးတော်ကို ကတိထားရာပြည်၏ နယ်စပ်သို့ ဒုတိယအကြိမ် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သောအခါ ထိုလူမျိုးစုံတို့အား မိမိ၏တန်ခိုးတော်ကို ထပ်မံသက်သေပြခဲ့သည်။ အာရဒ်ဘုရင်နှင့် ခါနာန်လူတို့ကို အောင်နိုင်ခြင်း၌လည်းကောင်း၊ မြွေကိုက်ခံရ၍ သေဆုံးဆဲဖြစ်သောသူတို့ကို ကယ်တင်ရန် အံ့ဖွယ်အမှုပြုခြင်း၌လည်းကောင်း ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့နှင့်အတူ ရှိနေကြောင်း သူတို့မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။ ဣသရေလလူတို့သည် မိမိတို့၏ ခရီးသွားလာခြင်းနှင့် တဲတပ်ခြင်းများတွင် လူမျိုးများကိုသော်လည်းကောင်း၊ သူတို့၏ပစ္စည်းဥစ္စာများကိုသော်လည်းကောင်း တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်နစ်နာစေခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။ အေမောရိလူတို့၏ နယ်စပ်သို့ရောက်ရှိသောအခါ ဣသရေလလူတို့သည် တိုင်းနိုင်ငံများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် လိုက်နာခဲ့ကြသည့် စည်းကမ်းအတိုင်း လိုက်နာမည်ဖြစ်ကြောင်း ကတိပြုလျက် သူတို့၏ပြည်ကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်သန်းသွားလာခွင့်ပြုရန်သာ တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ အေမောရိဘုရင်က ငြင်းပယ်ပြီး စစ်တိုက်ရန်အတွက် လူအများကို ရဲဝံ့စွာ စုဝေးစေသောအခါ သူတို့၏ဒုစရိုက်အိုး ပြည့်သွားခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို နှိမ်နင်းရန် မိမိ၏တန်ခိုးတော်ကို ထုတ်ဖော်ပြသတော့မည်ဖြစ်သည်။

ဣသရေလလူတို့သည် အာနုန်မြစ်ကိုကူး၍ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ရန် ချီတက်ခဲ့ကြသည်။ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဣသရေလစစ်တပ်တို့သည် အနိုင်ရရှိခဲ့ကြပြီး အေမောရိလူတို့၏ပြည်ကို မကြာမီ သိမ်းပိုက်ရရှိခဲ့ကြသည်။ ထာဝရဘုရား၏ စစ်သည်ဗိုလ်ခြေအကြီးအကဲသည် မိမိလူမျိုး၏ရန်သူတို့ကို အောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဣသရေလလူတို့သာလျှင် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့ကြပါက လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း သלוးဆယ်ရှစ်နှစ်ကတည်းက ဤသို့ပြုလုပ်ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဣသရေလစစ်တပ်သည် ရှေ့သို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့တိုး၍သွားခဲ့ကြပြီး သူတို့၏သတ္တိနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို စမ်းသပ်နိုင်သည့် ပြည်တစ်ပြည်သို့ မကြာမီ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့၏ရှေ့တွင် ကမ္ဘာလောကကြီးကို အံ့သြထိတ်လန့်စေဆဲဖြစ်သော ကြီးမားသည့်ကျောက်မြို့ကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ခွန်အားကြီးမားသော ဘာရှန်နိုင်ငံ တည်ရှိနေသည်— “မြို့ရိုး၊ တံခါး၊ ရာဇမတ်တို့နှင့်တကွ မြို့ကြီး ခြောက်ဆယ်၊ ... မြို့ရိုးမရှိသော ရွာကြီးများလည်း အလွန်များပြား၏။” အိမ်များကို ဧရာမ ကျောက်မည်းကြီးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားကြပြီး မည်သည့်ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့ကမျှ ထိုးဖောက်မရနိုင်လောက်အောင် ခိုင်ခံ့လှပေသည်။ ဤပြည်သည် တောရိုင်းလိုဏ်ဂောက်များနှင့် ကျောက်ဆောင်ခိုင်မာရာတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မြို့သူမြို့သားတို့မှာ ဧရာမလူမျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာကြသူများဖြစ်ကြပြီး အံ့မခန်းဖွယ် ကြီးမားသောအရွယ်အစားနှင့် ခွန်အားရှိကြကာ အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတို့ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်နိုင်ငံအားလုံး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ကြပေသည်။ ဘုရင်အော့သည် ဧရာမလူမျိုးနွယ်ထဲတွင်ပင် အရွယ်အစားအားဖြင့် အထူးထင်ရှားသူ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် မိုးတိုင်သည် ရှေ့သို့ရွေ့လျားသွားပြီး ဟီဘရူးစစ်သည်ဗိုလ်ခြေတို့သည်လည်း ထိုဧရာမဘုရင် စောင့်ဆိုင်းနေသည့် အဒြေမြို့သို့ ချီတက်သွားခဲ့ကြသည်။ အော့သည် လွင်ပြင်မှ မတ်စောက်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခက်ထူထပ်သော ကျောက်ဆောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ကုန်းပြင်မြင့်၏ အစွန်းတွင်ရှိသော အဒြေမြို့ကို စစ်တိုက်ရာနေရာအဖြစ် ကျွမ်းကျင်စွာ ရွေးချယ်ထားခဲ့သည်။ ထိုနေရာသို့ ကျဉ်းမြောင်းပြီး မတ်စောက်ခက်ခဲသော လမ်းငယ်များဖြင့်သာ ချဉ်းကပ်နိုင်သည်။ ရှုံးနိမ့်သွားသည့်အဖြစ်မျိုး ကြုံလာပါက သူ၏စစ်တပ်များသည် တပါးသူတို့ လိုက်လာရန် မဖြစ်နိုင်သော ထိုကျောက်ဆောင်တောကြီးထဲတွင် ခိုလှုံရာကို ရှာဖွေနိုင်ကြပေမည်။

မောရှေသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့သည်

အောင်မြင်မည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချလျက် ဘုရင်သည် ကြီးမားလှသော စစ်တပ်ကြီးနှင့်အတူ လွင်ပြင်ပေါ်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဟီဘရူးလူတို့သည် မိမိတို့၏ စစ်တပ်ထဲရှိ စစ်သားတို့ထက် ထူးကဲစွာမြင့်မားနေသော ဧရာမလူကြီးကို မြင်တွေ့ကြရသောအခါ၌လည်းကောင်း၊ မမြင်နိုင်သော လူသောင်းချီ ခိုအောင်းနေကြသည့် ခိုင်ခံ့လှသော ခံတပ်ကြီးများကို မြင်တွေ့ကြရသောအခါ၌လည်းကောင်း လူအများတို့၏ နှလုံးသားသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် တုန်လှုပ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မောရှေမူကား တည်ငြိမ်၍ ခိုင်မာလျက်ရှိ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ဘာရှန်ဘုရင်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ “သူ့ကို မကြောက်နှင့်။ အကြောင်းမူကား သူ့ကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏လူ အပေါင်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏ပြည်ကိုလည်းကောင်း သင်၏လက်၌ ငါအပ်ပြီ။ အေမောရိဘုရင် ရှီဟုန်အား ပြုသမျှအတိုင်း ဤသူအားလည်း ပြုလော့” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့ပြီ။

ကြောက်မက်ဖွယ် ဧရာမလူများ၊ မြို့ရိုးခိုင်မာသော မြို့များ၊ လက်နက်တပ်ဆင်ထားသည့် စစ်တပ်များ သို့မဟုတ် ကျောက်ဆောင်ခိုင်မာရာတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ စစ်သည်ဗိုလ်ခြေအကြီးအကဲရှေ့တွင် မရပ်တည်နိုင်ကြပါ။ ထာဝရဘုရားသည် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်တော်မူပြီး ဣသရေလလူတို့အတွက် ကိုယ်တော်တိုင် အောင်ပွဲခံပေးတော်မူခဲ့သည်။ ထိုဧရာမဘုရင်နှင့် သူ၏စစ်တပ်တို့သည် ဖျက်ဆီးခြင်းခံခဲ့ကြရပြီး ဣသရေလလူတို့သည် ပြည်တစ်ပြည်လုံးကို မကြာမီ သိမ်းပိုက်ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ရွံ့ရှာဖွယ် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြသော ထူးဆန်းသည့်လူမျိုးစုကြီးသည် မြေကြီးပေါ်မှ ပယ်ရှားခြင်းကို ခံခဲ့ကြရလေသည်။

ဣသရေလလူတို့၏ ကြီးလေးသော အမှား

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းလေးဆယ်နီးပါးက ဣသရေလလူတို့ကို ကန္တာရတွင် ကြာရှင့်စွာ လှည့်လည်စေရန် စီရင်ဆုံးဖြတ်စေခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များကို လူအများတို့က အမှတ်ရခဲ့ကြသည်။ ကတိထားရာပြည်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ တမန်တော်စုံထောက်တို့၏ သတင်းပေးပို့ချက်သည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် မှန်ကန်နေခဲ့ပေသည်။ မြို့တို့သည် မြို့ရိုးခိုင်ခံ့၍ အလွန်ကြီးမားကြပြီး ဧရာမလူတို့ နေထိုင်ရာလည်း ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်ကို မယုံကြည်ဘဲ သံသယဝင်ခဲ့ကြသည့် သူတို့၏ဘိုးဘေးများ၏ ကြီးလေးသော အမှားကို သူတို့သည် ယခုအခါတွင် မြင်တွေ့နိုင်ကြတော့သည်။ ဤအချက်ကြောင့်ပင်လျှင် ကောင်းမြတ်သောပြည်ထဲသို့ ချက်ချင်းဝင်ရောက်ခွင့် မရရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဣသရေလလူတို့သည် မိမိ၏စကားကို နားထောင်ကြမည်ဆိုလျှင် ရှေ့မှကြွသွား၍ သူတို့အတွက် တိုက်ခိုက်ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင် ကတိထားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုပြည်တွင်နေထိုင်သူတို့ကို ကိုယ်တော်တိုင် နှင်ထုတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် ဣသရေလလူတို့သည် သတိဝီရိယရှိပြီး အင်အားကြီးမားသော ရန်သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ရန်နှင့် ခုခံတွန်းလှန်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည့် စစ်ပညာကျွမ်းကျင်သော စစ်တပ်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ရှေ့သို့တိုးသွားကြရမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ဘိုးဘေးများသည် ကြီးစွာသော အမှားကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုအကြိမ် စမ်းသပ်မှုသည် ဣသရေလလူတို့ကို ရှေ့သို့တိုးသွားရန် ဘုရားသခင် အမိန့်ပေးခဲ့စဉ်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်လှပေသည်။ ရှေ့သို့တိုးရန် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြစဉ်ကထက် အခက်အခဲများသည် ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးတော်ကို ယခုတိုင်အောင် စမ်းသပ်ဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သာလျှင် ထပ်မံ၍ လမ်းချော်ခဲ့ကြပါက တူညီသော အနေအထားသို့ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာမည်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအကြိမ် စမ်းသပ်မှုသည် ပထမအကြိမ်ထက် ပိုမိုပြင်းထန်လာလိမ့်မည်။

ဣသရေလလူတို့၏ တန်ခိုးကြီးသော ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင်လည်း ဖြစ်တော်မူပေသည်။ ကိုယ်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်ကိုးစားနိုင်ကြပြီး ကိုယ်တော်၏ပညတ်ချက်များကို လိုက်နာနာခံမည်ဆိုပါက ရှေးခေတ်လူမျိုးတော်အတွက် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့အတွက်လည်း ကိုယ်တော် လုပ်ဆောင်ပေးလိမ့်မည်။ ခရီးလမ်းသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် စိတ်ဓာတ်ကျတတ်သူများကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေနိုင်လောက်အောင် ကျော်လွှားရန် မဖြစ်နိုင်ပုံပေါ်သော အတားအဆီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်က ရှေ့သို့တိုးကြလော့ဟု မိန့်ဆိုနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကို နှိမ့်ချစွာယုံကြည်ကိုးစားလျက် နာခံခြင်းလမ်းစဉ်အတိုင်း ရှေ့သို့တိုးလှမ်းသွားကြသည်နှင့်အမျှ သင့်နှလုံးသားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ပြည့်စေသော အတားအဆီးများသည် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။