အခန်း ၆၃— ဒါဝိဒ် ဂေါလျက်ကို သတ်ခြင်း

 

ဤအခန်းသည် ရာဇဝင်ချုပ်ပထမစောင် ၁၆:၁၄-၂၃၊ ၁၇ ကို အခြေခံထားသည်။

ရှောလုမင်းကြီးသည် မိမိအား ဘုရားသခင် စွန့်ပယ်တော်မူကြောင်းကို သဘောပေါက်လာသောအခါ၊ ခါးသီးသော ပုန်ကန်ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ အပြစ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မသိရှိခဲ့ဘဲ မိမိ၏ အသက်တာကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ၊ သို့သော် နန်းဆက်ကို မိမိ၏ ဆက်ခံသူများလက်မှ နုတ်ယူသွားခဲ့ခြင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှု မရှိခြင်းဟု သူ တွေးထင်ခဲ့သည့် အရာကိုသာ စဉ်းစားတွေးတောနေခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ အိမ်တော်အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့မည့် ပျက်စီးခြင်းကို ကြိုတင်တွေးတောနေခြင်းဖြင့် အမြဲတမ်း အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ဆုံးမပဲ့ပြင်မှုကို နိမ့်ချသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် လက်ခံခဲ့ခြင်း မရှိပေ၊ သို့သော် သူ၏ မာန်မာနကြီးသော စိတ်ဓာတ်သည် အသိဉာဏ်ကို ဆုံးရှုံးရမည့် အစွန်းရောက်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်အထိ စိတ်ပျက်အားငယ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်များက သာယာနာပျော်ဖွယ် တူရိယာတစ်ခု၏ နှစ်သိမ့်ပေးတတ်သော သံစဉ်များသည် သူ၏ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသော စိတ်ဓာတ်ကို ငြိမ်သက်စေလိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကျွမ်းကျင်သော တေးဂီတပညာရှင် တစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် သူ့အား အကြံပေးခဲ့ကြသည်။ စောင်းတီးရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်သော ဒံဝေဒကို ဘုရင်၏ ရှေ့တော်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံမှ လှုံ့ဆော်ပေးသော တေးသံစဉ်များသည် လိုချင်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ရှောလု၏ စိတ်နှလုံးပေါ်ရှိ မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်သည် ပြေပျောက်သွားခဲ့သည်။

လိုအပ်သည့် အချိန်တိုင်းတွင် ဒံဝေဒကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသော မင်းကြီး၏ စိတ်ကို နှစ်သိမ့်ရန်အတွက် ပြန်လည် ခေါ်ယူခဲ့သည်။ ရှောလုသည် ဒံဝေဒနှင့် သူ၏ တေးဂီတအပေါ် နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သော်လည်း၊ လူငယ်သိုးထိန်းသည် ဘုရင်၏ အိမ်တော်မှ မိမိ၏ စားကျက်ရှိ လယ်ကွင်းများနှင့် တောင်ကုန်းများသို့ ပေါ့ပါးသက်သာသော ခံစားချက်ဖြင့် ပြန်သွားခဲ့သည်။

ဒံဝေဒသည် ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့ရှေ့တွင် မျက်နှာသာပေးခြင်းကို ခံရကာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရင်၏ နန်းတော်တွင် ရှိခဲ့ဖူးပြီး မင်းပိုင် တာဝန်ဝတ္တရားများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူသည် ဣသရေလတို့၏ ပထမဆုံးဘုရင်၏ စရိုက်လက္ခဏာထဲမှ လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ကို ထိုးဖောက်သိရှိခဲ့သည်။ ရှောလု၏ အိမ်သူအိမ်သားများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အသက်တာတွင် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဝေးကွာနေကြကြောင်း သူ သိရှိခဲ့သည်။ ဤအရာများသည် သူ့ထံသို့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသော အတွေးများကို ယူဆောင်လာရန် အကြောင်းဖန်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် မိမိ၏ စောင်းကို ယူဆောင်လာကာ ကောင်းမွန်ရာ အားလုံး၏ ဖန်ဆင်းရှင်ထံသို့ မိမိ၏ စိတ်နှလုံးကို မြှင့်တင်ပေးသော သံစဉ်များကို တီးခတ်ခဲ့ပြီး၊ အနာဂတ်ကို အရိပ်မိုးနေသည်ဟု ထင်ရသော မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်များသည်လည်း ပြေပျောက်သွားခဲ့သည်။

ဒံဝေဒ၏ အထူးဆရာ

မောရှေးသည် မိမိ၏ အလုပ်အတွက် လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးခြင်း ခံခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်၊ ထာဝရဘုရားသည်လည်း ကိုယ်တော်၏ ရွေးချယ်ခံ လူမျိုးတို့၏ လမ်းပြ ဖြစ်လာစေရန် ယရှဲ၏ သားကို ပြင်ဆင်ပေးနေခဲ့သည်။ ဒံဝေဒသည် မိမိ၏ သိုးစုများနှင့်အတူ လှည့်လាត់ခဲ့ရာ အထီးကျန် တောင်ကုန်းများနှင့် တောထူထပ်သော ချောက်ကမ်းပါးများသည် သားရဲတိရစ္ဆာန်တို့ ပုန်းအောင်းရာ နေရာများ ဖြစ်ကြသည်။ အစာငတ်မွတ်မှုကြောင့် ရဲတင်းနေကြသော ခြင်္သေ့များ သို့မဟုတ် ဝက်ဝံများသည် သိုးစုများကို တိုက်ခိုက်ရန် မကြာခဏ ရောက်ရှိလာတတ်ကြသည်။ ဒံဝေဒတွင် ခဲပစ်ကြိုးနှင့် သိုးထိန်းတံခွန်မှတပါး အခြားမည်သည့် လက်နက်မျှ မပါရှိခဲ့ပေ၊ သို့သော် သူသည် မိမိ၏ သိုးစုကို ကာကွယ်ရာတွင် မိမိ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိကို သက်သေပြခဲ့သည်။ နောင်တွင် ဤသို့သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ဖော်ပြပြောဆိုရာ၌ သူက “ခြင်္သေ့ သို့မဟုတ် ဝက်ဝံ လာ၍ သိုးစုထဲမှ သိုးသငယ်ကို ယူသွားသောအခါ၊ အကျွန်ုပ်သည် သူ၏နောက်သို့ လိုက်သွား၍ သူ့ကို လုပ်ကြံကာ ၎င်း၏ နှုတ်သီးထဲမှ ကယ်ထုတ်ခဲ့ပါသည်၊ သူသည် အကျွန်ုပ်ကို ဆန့်ကျင်ထነထလာသောအခါ အကျွန်ုပ်သည် သူ၏ မန်းကို ဆွဲကိုင်၍ လုပ်ကြံကာ သတ်ပစ်ခဲ့ပါသည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သူ၏ အတွေ့အကြုံက သူ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိ၊ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် ယုံကြည်ခြင်းတို့ကို တိုးတက်စေခဲ့သည်။

ဣသရေလလူတို့က ဖልတိစတိလူတို့ကို ဆန့်ကျင်၍ စစ်ကြေညာခဲ့ကြသောအခါ ယရှဲ၏ သားသုံးဦးသည် ရှောလု၏ လက်အောက်ရှိ စစ်တပ်တွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဒံဝေဒမူကား အိမ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူသည် စစ်တပ်စခန်းသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ညွှန်ကြားချက်အရ သူသည် သတင်းစကား တစ်ရပ်နှင့် လက်ဆောင်တစ်ခုကို အစ်ကိုဖြစ်သူများထံ ပို့ဆောင်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယရှဲ မသိရှိဘဲ ဣသရေလစစ်တပ်များသည် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး၊ မိမိ၏ လူမျိုးကို ကယ်တင်ရန် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက ဒံဝေဒအား လမ်းပြညွှန်ကြားခဲ့သည်။

ဒံဝေဒသည် စစ်တပ်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့စဉ် ဣသရေလလူများနှင့် ဖልတိစတိလူတို့သည် စစ်တပ်ချင်း ရင်ဆိုင်လျက် စစ်ေရးပြ စီစဥ်ထားခဲ့ကြသည်။ ဖልတိစတိလူတို့၏ ချန်ပီယံ စစ်သည်တော် ဂေါလျတ်သည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ စော်ကားသော စကားများဖြင့် သူတို့၏ တန်းလျားများမှ မိမိနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မည့် လူတစ်ဦးကို ထွက်လာရန် ဣသရေလလူတို့ကို စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ ဖልတိစတိလူ၏ စိန်ခေါ်မှုသည် စစ်သည်တော်တစ်ဦး ထွက်လာ၍ အာဘောင်အာရင်းသန်သူကို တိတ်ဆိတ်စေခြင်း မရှိဘဲ နေ့စဉ်ရက်ဆက် ပြုလုပ်နေကြောင်းကို ဒံဝေဒ သိရှိရသောအခါ၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်အသရေကို ထိန်းသိမ်းရန် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် တောက်လောင်လာခဲ့သည်။

ဣသရေလစစ်တပ်များသည် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေခဲ့ကြသည်။ သူတို့က တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး “လာကြသော ဤလူကို သင်တို့ မြင်ကြပြီလော၊ ဣသရေလလူတို့ကို စိန်ခေါ်ရန် သေချာပေါက် ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်” ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ရှက်ရွံ့မှုနှင့် ဒေါသထွက်မှုတို့ဖြင့် ဒံဝေဒက “အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ စစ်တပ်များကို စိန်ခေါ်ဝံ့ရန် ဤအရေဖျားလှီးခြင်း မရှိသော ဖልတိစတိလူသည် အဘယ်သူနည်း” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည်။

သိုးထိန်းတစ်ဦး အနေဖြင့်ပင် ဒံဝေဒသည် ရှားပါးစွာ တွေ့မြင်ရလေ့ရှိသော ရဲစွမ်းသတ္တိ၊ သတ္တိနှင့် ခွန်အားတို့ကို ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ၊ ဖခင်၏ အိမ်သို့ ရှမွေလ၏ လျှို့ဝှက်စွာ ဝင်ရောက်လာခြင်းက ညီအစ်ကိုများ၏ စိတ်ထဲတွင် သူ၏ ဝင်ရောက်လာရခြင်း၏ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပတ်သက်၍ သံသယများကို နိုးထစေခဲ့သည်။ သူတို့၏ မနာလိုဝန်တိုမှုများသည် နိုးထလာခဲ့ကြသည်။

ယခုအခါတွင် ဒံဝေဒ မေးမြန်းခဲ့သော မေးခွန်းကို ဧလိအပ်က ဧရာမလူကို တိတ်ဆိတ်စေရန် မည်သည့် ကြိုးပမ်းမှုကိုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ဘဲ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ရဲစွမ်းသတ္တိ ကင်းမဲ့မှုကို ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်း တစ်ရပ်အဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့သည်။ အစ်ကိုကြီးက ဒေါသတတ္တဖြင့် “သင်သည် ဤနေရာသို့ အဘယ်ကြောင့် ဆင်းလာခဲ့သနည်း၊ တောကန္တာရထဲတွင် ထိုသိုးငယ်အနည်းငယ်ကို မည်သူ့ထံတွင် ထားခဲ့သနည်း။ သင်၏ မာန်မာနနှင့် သင်၏ စိတ်နှလုံး၏ ဆိုးသွမ်းမှုကို အကျွန်ုပ် သိပါသည်၊ အကြောင်းမူကား သင်သည် စစ်ပွဲကို ကြည့်ရှုရန်အတွက်သာ ဆင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ ဒံဝေဒ၏ အဖြေမှာ ရိုသေလေးစားမှု ရှိသော်လည်း ပြတ်သားခဲ့သည်— “အကျွန်ုပ် ယခု အဘယ်အရာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီနည်း။ အကြောင်းရင်း ရှိသည် မဟုတ်လော။”

ဒံဝေဒအား ဘုရင်ရှေ့တော်သို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း

ဒံဝေဒ၏ စကားများကို ဘုရင်ထံသို့ ပြန်လည် တင်ပြခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရင်သည် ထိုလူငယ်ကို မိမိရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သိုးထိန်းက “မည်သူ့၏ စိတ်နှလုံးမျှ သူကြောင့် မပျက်စီးပါစေနှင့်၊ ကိုယ်တော်၏ အစေခံဖြစ်သော အကျွန်ုပ် သွား၍ ဤဖልတိစတိလူနှင့် တိုက်ခိုက်ပါမည်” ဟု လျှောက်ထားခဲ့သည်။ ဒံဝေဒ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောင်းလဲစေရန် ရှောလုက ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ လူငယ်သည် အလျှော့မပေးခဲ့ပေ။ “ခြင်္သေ့၏ ခြေသည်းမှလည်းကောင်း၊ ဝက်ဝံ၏ ခြေသည်းမှလည်းကောင်း ကယ်တင်ခဲ့သော ထာဝရဘုရားသည် ဤဖልတိစတိလူ၏ လက်မှလည်း အကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူလိမ့်မည်။ ရှောလုကလည်း ဒံဝေဒအား သွားလော့၊ ထာဝရဘုရားသည် သင်နှင့်အတူ ရှိတော်မူပါစေဟု ဆို၏။”

ရက်ပေါင်း လေးဆယ်တိုင်တိုင် ဣသရေလလူတို့သည် ဖልတိစတိ ဧရာမလူ၏ ရှေ့တွင် တုန်လှုပ်နေခဲ့ကြသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ကြေးဦးထုပ် ဆောင်းထားပြီး၊ အချိန်ငါးသောင်း အလေးချိန်ရှိသော သံချပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားကာ၊ ခြေထောက်နှစ်ဖက်တွင် ကြေးခြေသလုံးအကာများကို ဆောင်းထားသည်။ သံချပ်အင်္ကျီကို ငါးကြေးများကဲ့သို့ တစ်ခုပေါ်တစ်ခု ထပ်နေသော ကြေးပြားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ မည်သည့်မြားမျှ ထိုချပ်ဝတ်တန်ဆာကို လုံးဝ ထိုးဖောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုဧရာမလူသည် ကြေးဒူးထောက်လှံကြီး တစ်လက်ကို ဆောင်ထား၏။ “သူ၏ လှံရိုးသည် ရက်ကန်းရုံ တိုင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏၊ သူ၏ လှံဖျား အလေးချိန်မှာ သံချိန် ခြောက်ရာ ဖြစ်၏၊ သူ၏ ရှေ့တွင်လည်း ဒိုင်းလွှားကို ဆောင်သောသူ တစ်ဦး သွား၏။”

မနက်နှင့် ညနေတိုင်း ဂေါလျတ်သည် ဣသရေလစစ်တပ်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး— “သင်တို့အတွက် လူတစ်ဦးကို ရွေးချယ်ကြလော့၊ သူသည် ငါ့ထံသို့ ဆင်းလာပါစေ။ အကယ်၍ သူသည် ငါနှင့် တိုက်ခိုက်၍ ငါ့ကို သတ်နိုင်ခဲ့ပါက၊ ငါတို့သည် သင်တို့၏ ကျွန်များ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ငါက သူ့ကို အနိုင်ယူ၍ သတ်နိုင်ခဲ့ပါက၊ သင်တို့သည် ငါတို့၏ ကျွန်များ ဖြစ်ကြရလိမ့်မည် ... ။ ဣသရေလစစ်တပ်များကို ငါစိန်ခေါ်၏” ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။

ဒံဝေဒသည် ဤရဲရင့်သော လုပ်ငန်းတွင် အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်သာ ဘုရင်တွင် ရှိခဲ့သည်။ ထိုလူငယ်အား ဘုရင်၏ ကိုယ်ပိုင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ပေးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ အလေးချိန်ကြီးမားသော ကြေးဦးထုပ်ကို သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဆောင်းပေးခဲ့ပြီး၊ သံချပ်အင်္ကျီကို ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဝတ်ဆင်ပေးခဲ့ကာ၊ မင်းပိုင်ဓားကိုလည်း သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲပေးခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် သူသည် မိမိ၏ တာဝန်အတွက် ထွက်ခွာခဲ့သော်လည်း၊ မကြာမီပင် မိမိ၏ ခြေလှမ်းများကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းခဲ့သည်။ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသော ကြည့်ရှုသူများသည် ဒံဝေဒသည် မိမိ၏ အသက်ကို အန္တရာယ်မပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီဟု တွေးတောခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤအရာသည် ရဲရင့်သော လူငယ်၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ပြန်လာခဲ့စဉ်က ဘုရင်၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ချွတ်ချခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ အစား မိမိ၏ တုတ်ချောင်းနှင့် သိုးထိန်းခဲပစ်ကြိုးကိုသာ ယူဆောင်ခဲ့သည်။ ချောင်းမြောင်းရာမှ ချောမွေ့သော ကျောက်ခဲ ငါးလုံးကို ရွေးချယ်ကာ မိမိ၏ အိတ်ထဲသို့ ထည့်ခဲ့ပြီး၊ လက်ထဲတွင် ခဲပစ်ကြိုးကို ကိုင်လျက် ဖልတိစတိလူထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။ ဧရာမလူသည် ဣသရေလစစ်သည်တော်များထဲမှ အစွမ်းထက်ဆုံးသူနှင့် တွေ့ဆုံရမည်ဟု မျှော်လင့်လျက် ရဲရင့်စွာဖြင့် ခြေလှမ်းကျယ်ကျယ်ဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဆောင်သူသည် မည်သည့်အရာကမျှ သူ့ကို မတားဆီးနိုင်သကဲ့သို့ သူ၏ ရှေ့မှ လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။ သူ နီးကပ်လာသောအခါ လူငယ်လေး တစ်ဦးကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ချပ်ဝတ်တန်ဆာဖြင့် အကာအကွယ် မရှိသော ဒံဝေဒ၏ ကြံ့ခိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာသည် အကောင်းဆုံး ပေါ်လွင်နေခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ လူငယ်ဆန်သော ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ဖልတိစတိလူ၏ ကြီးမားလှသော ပုံသဏ္ဌာန်တို့အကြားတွင် ထင်ရှားသော ကွာခြားချက်ကြီး ရှိနေခဲ့သည်။

ဂေါလျတ်သည် လူငယ်ဒံဝေဒကို မထီမဲ့မြင် ပြုခြင်း

ဂေါလျတ်သည် အံ့သြခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ “ငါသည် တုတ်ချောင်းများကို ကိုင်လျက် ငါ့ထံသို့ လာရအောင် ခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေသလော” ဟု သူက အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဒံဝေဒ၏ အပေါ်သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျိန်ဆဲခြင်းများကို သွန်းလောင်းခဲ့ပြီးနောက် ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်လျက် — “ငါ့ထံသို့ လော့၊ သင်၏ အသားကို ကောင်းကင်ငှက်များနှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ တိရစ္ဆာန်များအား ငါကျွေးမည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ဒံဝေဒသည် အားနည်းသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ရှေ့သို့ တိုးလာလျက် သူ၏ ရန်သူအား ဤသို့ ပြောကြားခဲ့သည် — “သင်သည် ဓား၊ လှံ၊ ဒိုင်းလွှားတို့ကို ကိုင်လျက် ငါ့ထံသို့ လာ၏။ အကျွန်ုပ်မူကား သင်စိန်ခေါ်ခဲ့သော ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား၊ ဣသရေလစစ်တပ်တို့၏ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်မြတ်ဖြင့် သင်၏ထံသို့ လာ၏။ ယနေ့တွင် ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို အကျွန်ုပ်၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံတော်မူမည်။ အကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို လုပ်ကြံ၍ သင်၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်မည်၊ ယနေ့တွင် ဖልတိစတိစစ်တပ်၏ အသေကောင်များကို ကောင်းကင်ငှက်များနှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ တောရဲတိရစ္ဆာန်များအား အကျွန်ုပ် ကျွေးမည်။ ဤအရာအားဖြင့် ဣသရေလအမျိုးတွင် ဘုရားသခင် ရှိတော်မူကြောင်းကို မြေကြီးပေါ်ရှိ လူသားအားလုံး သိရှိကြလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဓားနှင့်လှံအားဖြင့် ကယ်တင်တော်မမူကြောင်းကို ဤပရိသတ် အပေါင်းတို့လည်း သိရှိကြလိမ့်မည်၊ အကြောင်းမူကား စစ်တပ်သည် ထာဝရဘုရား၏ ပိုင်ဆိုင်ရာ ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် သင်တို့ကို ငါတို့၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံတော်မူမည်။”

ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အသံဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သော ဤစကားသည် လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပြီး နားထောင်နေကြသော လူထောင်ပေါင်းများစွာတို့၏ နားထဲတွင် ထင်ရှားစွာ ကြားနာခဲ့ရသည်။ ဒေါသထွက်နေစဉ် ဂေါလျတ်သည် သူ၏ နဖူးကို ကာကွယ်ပေးထားသော ဦးထုပ်ကို တွန်းတင်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ “ထိုဖልတိစတိလူသည် ထမြောက်၍ ဒံဝေဒနှင့် ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံရန် လာခဲ့စဉ် ဒံဝေဒသည် အမြန်ဆုံး အပြေးသွား၍ ဖልတိစတိလူနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့၏။ ဒံဝေဒသည် မိမိ၏ အိတ်ထဲသို့ လက်ထည့်၍ ကျောက်ခဲ တစ်လုံးကို ယူဆောင်ကာ ခဲပစ်ကြိုးဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ဖልတိစတိလူ၏ နဖူးကို ထိမှန်သဖြင့် ကျောက်ခဲသည် နဖူးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားပြီး သူသည် မြေကြီးပေါ်သို့ မျက်နှာစိုက်ကျ လဲကျသွားလေ၏။”

စစ်တပ် နှစ်ခုစလုံးသည် ဒံဝေဒ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကျောက်ခဲသည် လေထုကို ထိုးဖောက်၍ ပစ်မှတ်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်ရှိသွားသောအခါ ကြီးမားသော စစ်သည်တော်သည် တုန်လှုပ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရပြီး၊ မျက်စိကွယ်သွားသကဲ့သို့ လက်များကို ဆန့်တန်းခဲ့ကြသည်။ ဧရာမလူသည် ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြစ်သွားပြီး ဒဏ်ရာရထားသော ဝက်သစ်ချပင် ကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။

ဒံဝေဒသည် တစ်စက္ကန့်မျှပင် မစောင့်ဆိုင်းခဲ့ပေ။ သူသည် လဲကျနေသော ဖልတိစတိလူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဂေါလျတ်၏ ဓားကို ဆွဲကိုင်ခဲ့သည်။ ဓားကို လေထဲသို့ မြှောက်ချီလိုက်ပြီး ကြွားဝါသူ၏ ဦးခေါင်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လိမ့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဣသရေလစစ်တပ်၏ စခန်းမှ အောင်ပွဲခံ ဝမ်းမြောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဖልတိစတိလူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် အပြစ်ဒဏ် ခံခဲ့ရသည်။ အောင်ပွဲခံ ဟီဘရူးလူတို့သည် ပြေးလွှားနေကြသော ရန်သူတို့၏ နောက်သို့ “ဧခရွန်မြို့ တံခါးများအထိ” လိုက်လံ ခြေမှုန်းခဲ့ကြသည်။ “ဣသရေလလူတို့သည် ဖልတိစတိလူတို့ကို နောက်ယောင်ခံ လိုက်လံခြင်းမှ ပြန်လာကြပြီး သူတို့၏ တဲများကို လုယက်သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြ၏။”